Cafe Sperl

Café Sperl
Gumpendorfer Straße 11

A - 1060 Wien

Ισως το πιο παλιο απο τα περιφημα Café της Βιεννης βρισκεται στο 6ο διοικητικο διαμερισμα της πολης στην περιοχη που γενικα ονομαζεται “Mariahilf”.

Δεν σας ολοκληρωσα ποτε τις αναρτησεις με τις βολτες μου στη Βιεννη τον περασμενο Απριλη. Εχω μερικα ωραια φυλαγμενα και τα βγαζω στην επιφανεια σιγα σιγα. Εξ αλλου καποια στιγμη μου φανηκε οτι ειχαμε κουραστει με τοση Βιεννη.

Κατηφοριζοντας απο το ξενοδοχειο μου που βρισκεται στην αρχη της Mariahilfe strasse το βλεπω καθε πρωι και καθε φορα υπενθυμιζω στον εαυτο μου οτι πρεπει να σταματησω να του αφιερωσω καποιο διωρο. Ακουω για πρωτη φορα για το Café Sperl πριν χρονια, φοιτητρια ακομα, οταν καποια μεγαλη εταιρεια εξαγωγης καφεδων φερνει μια σειρα απο τα μεγαλα καφενεια της Ευρωπης. Καφε Mozart, καφε Greco, καφε Sperl. Κλασσικη και σταθερη γευση μελανζ.

Μακρυα απο το πολυσυχναστο κεντρο το καφε Sperl βρισκεται σε μια ησυχη πλατεια. Μπαινεις και νομιζεις οτι γυρισε ο χρονος πισω. Ως επι το πλειστον ντοπιοι υπερηληκες το επισκεπτονται καθε πρωι. Μπρουτζινοι πολυελαιοι, μαρμαρινα τραπεζακια, ακομα και η ταπετσαρια των καθισματων λιγο ξεθωριασμενη.

Αγαπημενο απο παλια στεκι καλλιτεχνων και πολιτικων, παρ’ ολο που σημερα δεν εχει ακολουθησει τα νεα τρεντς των κεντρικων καφενειων, δινει μεγαλυτερη αισθηση “ζεστασιας” απο πολλα αλλα. Τρια μεγαλα μπιλιαρδα γεμιζουν την δεξια αιθουσα. Δεν ξερω αν χρησιμοποιουνται πια για το “αθλημα” γιατι των δυο οι επιφανειες ειναι καλυμενες με εφημεριδες και περιοδικα. Παιρνω κι εγω δυο τρια περιοδικα και αραζω σε μια απομερη γωνια για να ξεκουραστω απο ολο τον πρωινο ποδαροδρομο στα μουσεια της Μαριαχιλφε.

Ερχεται η σερβιτορα (πανκ στυλ και λιγο οργισμενη μαλλον απο τα δικα της) Τι θελεις; Λεω ενα καφε κι ενα γλυκο απο αυτο που εχετε μπροστα στο (ξεσκεπαστο) ταψι. Το ξεσκεπαστο φυσικα δεν το ανεφερω ουτε και τρωγομαι με τετοια, εχω διαβασει καπου οτι φιαχνουν μια γαλατοπιττα εκπληκτικη. Τι καφε συνεχιζει η βιαστικια. Θελοντας να πιω φυσικα τον μελανζ τον δικο τους, δειχνω ενα πακεττακι που ειχαν πανω σε ενα πρεβαζι. Απο αυτο, λεω. Αυτο, μου απαντα ειναι ολοκληρο πακεττο το πουλαμε αν θελεις. Να σου φερω μελανζ; Τελεια! δε χρειαζεται να συνεχισω να χαμογελαω αμηχανα στην κοπελια. Ερχεται ο μελανζ και αντι για τη γαλατοπιττα μου φερνει ενα ντοπιο τσηζκεικ. Πανω που ετοιμαζομαι να της πω οτι εκανε λαθος το ταψι, με παιρνει το αρωμα του τσηζκεικ και δε λεω τιποτα. Η μυτη μου δε με ξεγελα! Ειναι το πιο νοστιμο γλυκο που δοκιμασα στη Βιεννη.

Η μεγαλη φωτογραφια ειναι απο την ιστοσελιδα του καφενειου γιατι η δικη μου δεν βγηκε καλη. Οι υπολοιπες ειναι απο την καμερα του Δεσποιναριου.

με εβαλες στο τριπακι σου

Και ουτε χρειαστηκε να πεις πολλα πολλα γι αυτο.

Κανω βολτες στην περιορισμενη μου μπλογκισφαιρα. Σκεφτομαι οτι ποτε δεν μπορουμε να την καλυψουμε ολοκληρη. Ουτε ενα κλασμα της μοιρας δεν καλυπτουμε. Φανταζομαι τη δικη μου επιφανεια να ειναι κυριως στην Αθηνα. Η οθονη μου πιανει παραλια, Υμηττο, βορεια προαστεια, Πειραια, παιρνει και την Αττικη οδο και βγαζει ανατολικη παραλια. Τωρα τελευταια παει και Μακεδονια, ακομα παιρνει και το καραβακι και παει αργοσαρωνικο, κατεβαινει και Κρητη. Μερικες φορες ταξιδευει και εξω απο την Ελλαδα. Τελικα τωρα που το σκεφτομαι .. μαλλον εχω κανει 360 μοιρες προς ολες τις κατευθυνσεις χωρις να το καταλαβω.

Και παω βολτα στην μελισσουλα και βλεπω αυτα τα απιθανα Κροκς και τρελλαινομαι .. και παω και παιρνω κι εγω ενα ζευγαρι, νατα!

Μετα παω βολτα στη Μυκονο και βλεπω το Δημητρη Ρουσσουνελο να διαβαζει το τραγουδι των Σειρηνων, και το παιρνω κι αυτο. Και αρχιζω να το διαβαζω και οπως το ειπε.. κυλαει και διαβαζεται τοσο ομορφα και γνωριζω και τη Μαριλλη Τσοπανελλη.

Περναω και απο την Αθηνα κατεβαινω παραλια και βλεπω μια ταινια μαζι με την So_Far. Και πινω ταυτοχρονα μεταλλικο νερο με λαιμ.

Ξαφνικα αποκταω αγαπες στο φεης μπουκ, αγαπες απο εδω μεσα. Και μπαινω στο τριπακι τους.

Ακουω ΣΚΑΙ αποψε την Ιουστινη να μιλαει για το φεγγαρι. Και μπαινω στο τριπακι του ονειρου. Παραγγελνω τα βιβλια της και ελπιζω σε λιγες μερες να φτασουν στο κατωφλι μου. Για να παω και στην Κουβα τελος παντων.

Μπαινω στο μπλογκ του Γιωργου Βαρβακη και παθαινω πλακα με τα μαγειρεματα του. Τοχω δεσει περιπου το βιβλιο. Μελεταω καθε συνταγη ξεχωριστα.

Και η Πηνελοπη κυκλοφορει το πρωτο της βιβλιο. Οι καλυτερες ευχες μου για μια απο τις πρωτες φιλες του μπλογκ.

Και ειναι τοσα ακομα ταξιδια που με πατε, τοσα πολλα. Απλα εδω εγραψα τα πιο προσφατα. Καλο Σαββατοκυριακο σε ολους.

η κουκλαρα ψιψινα και λιγο μπλα μπλα..

Σημερα με αυτο το ποστ ολοκληρωνω το αφιερωμα στη Λαγκαδα, το χωριο του παπου Κωστα. Μερικες φορες γινομαστε κουραστικοι στα μπλογκς οταν τραβαμε ενα θεμα για πολυ, αλλα στο δικο μου μυαλο τα πραγματα λειτουργουν διαφορετικα. Οταν σχεδιασω κατι πρεπει να το ολοκληρωσω. Εξ αλλου αντικειμενικα ειναι ομορφες οι φωτογραφιες, η μαλλον το θεμα τους ειναι ομορφο, οποτε ειναι καλες αναρτησεις για χαζι.

Η μεγαλη φωτογραφια σημερα ειναι η πιο ομορφη γατα που συναντησα μια μερα στις πρωινες μου βολτες. Την αφιερωνω με αγαπη σε μια φιλη εδω στην μπλογκοσφαιρα που ταλαιπωρειται λιγο αυτες τις μερες και που λατρευει τα γατσουλια.  Και ευχομαι να γυρισει κοντα μας γρηγορα κεφατη και ορεξατη οπως παλια.

Οι υπολοιπες φωτογραφιες ειναι μερικες αγαπημενες απο το χωριο.  Και βεβαια σταματω εδω για να φερω τον Οκτωβρη πιο φρεσκες.

Απο σημερα και για τις επομενες 4 μερες εχω μινι διακοπες. Φυσικα θα γνωριζετε οτι την Παρασκευη γιορταζουν οι αμερικανοι την ημερα της ανεξαρτησιας τους. Παιζεται αν θα παω σε καποια συνεδριαση αυριο, περιμενω σχετικη ειδποιηση, αλλα ουτως η αλλως θα ειναι για 2 ωρες αυριο το πρωι. Ελπιζω να τους φωτισει ο  ανεμελος θεος του καλοκαιριου να την αναβαλλουν.  Καλημερα σε ολους, ση γιου σουν!!!!!

η θαλασσα της Λαγκαδας κι ενα τραγουδι surprize!

Ειχα λιγο τρακ, δε λεω….

ο καμπος και τα περιβολια της Λαγκαδας

Αυτη την εβδομαδα θα κανω μερικες φωτογραφικες αναρτησεις, μιας κι εκανα την αρχη. Δυο τρεις ενοτητες με θεμα την Λαγκαδα. Περισσοτερο το κανω για να ολοκληρωσω αυτο που ειχα στο νου οταν αρχισα με την αναρτηση της ανατολης. Θυμαστε παλια που ειχα αναρωτηθει για ποιον γραφουμε τα ποστς; Που απευθυνομαστε; Τοτε ειχα καταληξει στο συμπερασμα οτι στην αρχη γραφουμε για μας και οσο προχωρα ο καιρος γραφουμε για να μας διαβαζουν ωρισμενα προσωπα που εχουμε γνωρισει και περιμενουν κατι απο εμας. Εδω ομως ξαναγυριζω στο αρχικο κονσεπτ. Σημερα γραφω για μενα βαζοντας σε ταξη μερικες παλιες φωτογραφιες. Φιαχνω μια ακομα αναμνηση. Ελπιζω να σας αρεσουν και σας οι φωτογραφιες απο τα περιβολια του καμπου της Λαγκαδας.

Η Λαγκαδα περιστοιχιζεται απο βουνα - αγονα θα ελεγα - απο ολες τις πλευρες εκτος απο την ανατολικη που καταληγει σε ενα φυσικο ορμο που προστατευει το χωριο απο τα κυματα του στενου. Τα βουνα ομως καταληγουν σε μια κοιλαδα πολυ ευφορη και καταπρασινη. (Απο εκει το ονομα Λαγκαδια-Λαγκαδα) Ολη η βλαστηση της Μεσογειου ειναι μαζεμενη σ’ αυτο τον καμπο. Τα κυπαρισσια, τα αμπελια, οι συκιες και τα οπωροφορα δινουν την τελεια μεσογειακη εικονα. Εκει βρισκονται τα περιβολια των κατοικων της περιοχης, ξεχωριστα απο τα σπιτια. Τα σπιτια ειναι χτισμενα κοντα στον ορμο και στην βορεια πλευρα του ορμου, ενω στην νοτια πλευρα υπαρχει ενα μικρο δασακι, ο Καρυδας. Η Λαγκαδα δεν εχει αμμουδια ωραια για μπανιο. Συνηθως πηγαινουμε νοτια στον κολπο του Αγιου Ισιδωρου η βορεια στον Ναγο. Δυο ταβερνακια για φαγητο και δυο τρια καφενεια ειναι η διασκεδαση στο χωριο. Καθε μερα υπαρχουν 2-3 δρομολογια για τις Οινουσσες η Εγνουσα οπως τη λενε οι ντοπιοι.

Η περιοχη εχει μεγαλη ιστορια. Ο αρχαιος οικισμος Κοιλα αναφερεται απο τον Ηροδοτο ενω το χωριο Κυδιαντα λιγο πιο βορρεια, με αρχαιολογικα ευρηματα, επαιξε σημαντικο ρολο στη μαχη εναντιον των Τουρκων. Η μορφολογια της Λαγκαδας που προστατευεται απο ολες τις πλευρες βοηθησε το εργο της αντιστασης κατα τη διαρκεια της Κατοχης. Μπορειτε να βρειτε πολλες πληροφοριες εδω.

Την πρωτη φορα που πηγαμε στην Λαγκαδα η ομορφια του χωριου μας μαγεψε, βαλε και οτι υπηρχαν συναισθηματικες ριζες -οπως ανεφερα σε προηγουμενα σχολια, ο πατερας του Ερρικου γεννηθηκε στην Λαγκαδα - αποφασισαμε να φιαξουμε μια αετοφωλια να πηγαινουμε να κουρνιαζουμε εκει που μυριζει θαλασσα, πευκο, ευλυπτος και λυγαρια και εκει που τα αστερια τις νυχτες ειναι τοσα πολλα που δε βαζει ο νους σας.

Οταν γυρναω στην πολη και με βλεπουν οι γεροντισσες με ρωταν: “Εσυ ποιανου εισαι κορη μου; ” Κι εγω απανταω “Του Κοραη”. Μικρος ο πατερας του Ερρικου διαβαζε καθε μερα εφημεριδα και του ειχαν προσαψει σαν παρατσουκλι το ονομα του λογιου που γνωριζαν. Ετσι λοιπον καταλαβαινομαστε αμεσως.

Για να φτασω απο την αετοφωλια στον καμπο θελω 2 λεπτα. Κατεβαινω μια αποτομη κατηφορα και αρχιζω την πρωινη περιπλανηση στα δρομακια που περναν αναμεσα απο τα περιβολια. Εκεινη την ωρα πετυχαινω και καποιο τρακτερ, η καποιον να ποτιζει. Και δεν αποκλειεται να ειναι και μακρυνος συγγενης. Η ευωδια στον καμπο ειναι μεθυστικη. Η μια μυρωδια διαδεχεται την αλλη, κι οταν ανακατευονται νομιζεις οτι βρισκεσαι στον παραδεισο. Ποτε ποτε με παιρνει χαμπαρι και καποιο σκυλι και γαυγιζει. Τα μποστανια την εποχη που βρισκομαι εγω ειναι καταφορτα με ζαρζαβατικα.

Στις φωτογραφιες μπορειτε να δειτε κι εσεις αυτα που βλεπω και ισως τοτε να καταλαβετε γιατι το εχω αγαπησει αυτο το μικρο κομματι της Ελλαδας τοσο πολυ. Γιατι εχει τοση ομορφια μαζεμενη.

Στο επομενο: Η θαλασσα της Λαγκαδας.

Γραφοντας το σημερινο κειμενο, ξεχασα οτι βρισκομαι στην αλλη ακρη του κοσμου.

Οποιος λυγαρια δε πιασει
την αγαπη του θα χασει,
κι οποιος δε τη μυριστει,
θα την αποχωριστει.

μια παλια ιστορια

Η ιστορια ειναι παλια - παμε πισω τον Αυγουστο του 2005 - και μου φαινεται πως βρισκομαι σε φαση “ΜΕΜΟΥΑΡ” . Ακουω στις ειδησεις οτι το εμπορικο πλοιο Αγιος Ευστρατιος εχει καποιο ρηγμα κι εχει παρει κλιση στο Περαμα. Ευτυχως τωρα εκει δεν υπαρχουν ανθρωποι. Ομως ειναι γεματο νταλικες με εμπορευματα και οπως ειναι φυσικο προσπαθουν να σωσουν τις περιουσιες του κοσμακη.

Αυτο λοιπον το καραβι και το πληρωμα του, το “θαυμασα” απο κοντα μολις τρεις εβδομαδες πριν το γεγονος. Σας μεταφερω την σκηνη και τη φωτογραφια που τραβηξα εκεινο το απογευμα στο λιμανι της Χιου.

Καθομαστε με τον Ερρικο στο καφενειο των μαστιχοπαραγωγων και τσακιζουμε διαφορα γλυκα του κουταλιου. Μπαινει ο Αγιος Ευστρατιος στο λιμανι καμαρωτος καμαρωτος! Κανει τη μανουβριτσα του, ψιλοανοιγει την μπουκαπορτα και αρχιζει να πλησιαζει το μωλο. (ελα με τον κ… ενα πραγμα)

Μονο που η ταχυτητα με την οποια τον πλησιαζε ηταν ΠΟΛΥ μεγαλη. Γουρλωνει ο Ερρικος τα ματια και μου λεει. Ο μ@@@@@ θα πεσει απανω στην προβλητα και θα την σπασει! Ετσι και εγινε, δινει μια στο μωλο και να τα τσιμεντα να σπανε απο δω κι απο κει. Συγχρομως μεσα απο το βαπορι πετανε το σκοινι. Το βουταει ο αλλος ο μ@@@@@ ο λιμενικος και δενει το σκοινι γρηγορα - βουρ βουρ βουρ - γυρω απο το τσιμεντενιο παλαμαρι.

-αυτα τωρα γινονται πολυ πιο γρηγορα απο οτι τα διηγουμαι και τα διαβαζετε -

Κανει γκελ το βαπορι και αρχιζει να πηγαινει προς τα πισω. Το σκοινι αρχιζει να τεντωνεται επικινδυνα. Πετιεται ο Ερρικος ορθιος και μου λεει: Αν δε προλαβει να λυσει το σκοινι θα σπασει το παλαμαρι και θα χτυπησει ανθρωπους. Οι ανθρωποι ξερετε πως μαζευονται στους μωλους οταν φτανουν τα παπορια! Σαν να ειναι το τελευταιο παπορι εβερ! Σπαει το παλαμαρι κι ευτυχως δε χτυπησε κανενα. Κωμικοτραγικη κατασταση. (Τσιτσοοοοο το λιμανι φευγει!!)

Το δικο μας συμπερασμα οτι το πλοιο ειχε για καπετανιο μαλλον καποια αρκουδα. Αν σε καθε λιμανι που παει σπαει κι ενα μωλο, πως να μην εχει ρηγμα.

Το καφενειο των μαστιχοπαραγωγων στην προκυμαια τηε Χιου.

“Εσκυψες και μουπες πως τον Μαρτη, σ’ αλλους παραλληλους θαχεις μπει”. Στους παραλληλους της αμφισβητησης και στα μηκη της απογνωσης. Συντεταγμενες της καρδιας!

Θεοφιλος

Διακοπτουμε το προγραμμα μας για να αναφερουμε οτι το επηβατηγο Θεοφιλος προσαραξε αποψε Σαββατο σε ξερα αναμεσα στη Χιο και στις Οινουσες. Χτες μιλαγα για τις ανατολες στη Λαγκαδα. Εκει λοιπον στη θαλασσα λιγο πιο ανοιχτα εγινε η προσαραξη. Βρηκα και τους χαρτες για να δειτε ποσο κοντα ειναι.

Ειναι μια διαδρομη που την κανει καθε μερα εδω και πολλα χρονια. Ακομα δεν ακουσα η δεν διαβασα πουθενα πως ειναι δυνατον να γινει αυτο σε μια τοσο καλα χαρτογραφημενη περιοχη. Θα περιμενω να ακουσω αυριο. Με το Θεοφιλος της Λεσβιακης εταιρειας ΝΕΛ, εχω ταξιδεψει αρκατες φορες τις πιο πολλες φορες νυχτα στις κουκεττες του να με νανουριζει το κυμα.

Για μια ωρα παρακολουθουσα τα ελληνικα νεα μηπως και αναφερουν κατι καινουργιο. Φαινεται ομως οτι το πιο σημαντικο - να μεταφερθουν οι επιβατες μακρυα απο το επικινδυνο πλεον καραβι - επετευχθη.

Το παρακατω χρονικο το βρηκα στην ιστοσελιδα της chiosnews

00.50, Κυριακή, 29 Ιουνίου

Το πρώτο σκάφος με επιβάτες του ΕΓ/ΟΓ πλοίου ΘΕΟΦΙΛΟΣ της ΝΕΛ έφτασε στη Χίο.

Οι περισσότεροι από τους επιβάτες δήλωσαν ότι υπήρξε ηρεμία καθόλη τη διάρκεια του επεισοδίου, ενώ καταρχήν φοβήθηκαν για τα χειρότερα.

Οσοι επιβάτες ήθελαν ταξίδεψαν με το πλοίο ΝΗΣΟΣ ΧΙΟΣ της HSW που λίγο πριν τη μία μετά τα μεσάνυχτα έφτασε στο λιμάνι της Χίου και έχοντας προορισμό τον Πειραιά.

Με μέριμνα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης κλείστηκαν δωμάτια σε ξενοδοχέια, ενώ τους ταλαιπωρημένους ταξιδιώτες περίμεναν λεωφορεία που τους μετέφεραν στα ξενοδοχεία.

Σε ετοιμότητα ήταν επίσης Πυροσβεστική και ΕΚΑΒ.

23.07

Αποβιβάστηκαν όλοι οι επιβάτες από το Θεόφιλος χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα. Ακόμη δεν υπάρχουν ασφαλείς πληροφορίες για το μέγεθος του ρήγματος.

22.43

Έξω από το λιμάνι των Οινουσσών βρίσκεται το Θεόφιλος. Οι επιβάτες αποβιβάζονται με τις βάρκες καθώς οι υποδομές του Λιμανιού των Οινουσσών δεν επιτρέπουν να δέσει τόσο μεγάλο πλοίο. Στις Οινούσσες βρίσκονται πλοία της γραμμής Χίος -Τσεσμές ώστε να μεταφέρουν τους επιβάτες στη Χίο αν χρειαστεί. Στην περιοχή παραμένει το Super Puma που απογειώθηκε νωρίτερα από τη Χίο καθώς και τα πλοία του Λιμενικού και του Πολεμικού Ναυτικού.

22.00

Με εντολή του Αρχηγού του Λιμενικού και του Λιμενάρχη Χίου το ΘΕΟΦΙΛΟΣ θα καταπλεύσει τελικά στις Οινούσσες. Στην περιοχή παραμένουν τα 2 ελικόπτερα, τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού καθώς και αλιευτικά. Δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο οι 475 επιβάτες και το πλήρωμα του πλοίου. Στις Οινούσσες σπεύδουν και οι επιθεωρητές του ΥΕΝ για να ελέγξουν το ρήγμα στην αριστερή πίσω πλευρά του πλοίου.

21.45

Συνοδεία των ελικοπτέρων και των πλοίων που έσπευσαν στην περιοχή, το Θεόφιλος πλέει με μικρή ταχύτητα προς Χίο. Στη Χίο σπεύδουν και εμπειρογνώμονες από Αθήνα για να αξιολογήσουν το μέγεθος της ζημιάς. Παρόλη την ταλαιπωρία των επιβατών φαίνεται να είναι μικρή η ζημιά και το συμβάν να οδηγείται σε αίσιο τέλος.

21.35

Αποκολλήθηκε με δικές του προσπάθειες το ΘΕΟΦΙΛΟΣ. Μικρή η ζημιά στο πλοίο. Το πλοίο πλέει αργά με ίδιες δυνάμεις προς Χίο. Δόθηκε εντολή να αποβιβαστούν απο τις βάρκες οι επιβάτες.

21.33

Σπεύδει στο σημείο πλοίο του Λιμενικού. Οι επιβάτες επιβιβάζονται σε βάρκες για λόγους ασφαλείας αλλά δεν έχει δωθεί εντολή να κατέβουν οι βάρκες στη θάλασσα.

21.27

Έφτασε το Super Puma από τη Χίο πάνω από το πλοίο. Πλησιάζει και δεύτερο ελικόπτερο από τη Μυτιλήνη. Το πλοίο χάνει καύσιμα στη θάλασσα. Συνεχίζεται η επιβίβαση των επιβατών στις βάρκες. Η κανονιοφόρος ΚΡΑΤΑΙΟΣ και το ΠΠΚ ΣΤΑΜΟΥ σπεύδουν στο σημείο του ατυχήματος από τη Χίο.

21.23

Μικρό το ρήγμα στο ΘΕΟΦΙΛΟΣ με μικρή εισροή υδάτων. Αντιμετωπίσιμη η κατάσταση λέει ο Θάλαμος Επιχειρήσεων του ΥΕΝ. Περίπου 470 είναι οι επιβάτες. Το πλοίο έφυγε από Μυτιλήνη στις 6 το απόγευμα και προσέκρουσε σε ύφαλο στο στενό Χίου - Οινουσσών και πλησίων των Οινουσσών.

21.15

Στις 21.15 ανακοίνωσαν τα μεγάφωνα του ΘΕΟΦΙΛΟΣ να επιβιβαστούν οι επιβάτες στις βάρκες. Την ίδια ακριβώς στιγμή απογειώθηκε ελικόπτερο απο το αεροδρόμιο της Χίου και κατευθύνεται προς το πλοίο.

Δελτίο τύπου ΝΕΛ για το ρήγμα στο ΕΓ/ΟΓ ΘΕΟΦΙΛΟ

Κυ 29/6/2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Σήμερα, Σάββατο, στις 20:35 το πλοίο της εταιρείας μας Ε/Γ-Ο/Γ ΘΕΟΦΙΛΟΣ προσέκρουσε σε αβαθή πλησίον των Οινουσσών κατά την διάρκεια του προγραμματισμένου δρομολογίου από Μυτιλήνη προς Χίο με τελικό προορισμό τον Πειραιά. Το πλήρωμα του πλοίου σε συνεργασία με το προσωπικό ξηράς της εταιρείας καθοδήγησε άμεσα όλους τους επιβάτες σύμφωνα με το σχέδιο που προβλέπεται από τον Κώδικα Ασφαλούς Διαχείρισης (ISM) για έκτακτες περιπτώσεις και μερίμνησε άμεσα για την ασφάλεια των επιβατών του πλοίου. Αυτή την στιγμή όλοι οι επιβάτες έχουν μεταφερθεί με ασφάλεια στο λιμάνι των Οινουσσών και οργανώνεται η μετάβασή τους στον προορισμό τους.

η ανατολη στη Λαγκαδα κι ενα παλιοσκυλο.

Ξυπναω πριν ακομα χαραξει και κινουμαι σαν τη γατα μεσα στο σπιτι για να μη ξυπνησω κανενα. Βαζω ενα σορτσακι κι ενα μπλουζακι και βγαινω σαν τον κλεφτη. Εγω, η καμερα κι ενα δεκαρικο για να πιω κανενα καφε στο καφενειο. Παιρνω την κατηφορα. Το σπιτι απεχει καμια τρακοσαρια μετρα απο τη θαλασσα και πρεπει να προλαβω τον αυτοκρατορα ηλιο.

Με παιρνει πρεφα το κουτσο σκυλι του γειτονα και αποφασιζει να ερθει μαζι μου. Βρε κατσε εδω, δε θελω παρεα! Τιποτα ο δικος σου. Να τριγυριζει μες τα ποδια μου. Ενταξει του λεω, αλλα κοιτα να μην αρχισεις να τσακωνεσαι με τα σκυλια του χωριου γιατι θα τους ξυπνησουμε και θα μας κυνηγανε! Κατεβαινουμε στην ασφαλτο και παιρνουμε το δρομακι για την παραλια.

Περναμε απο την πετρινη χτιστη βρυσουλα με το νερο της πηγης. Απο εδω γεμιζουμε μπουκαλια και κανατες γιατι το δικτυο δεν εχει πολυ καθαρο νερο. Περναμε απο τον Σκαρδανα που δενουν οι βαρκες - θα σας τον δειξω σε επομενο ποστ - και φτανουμε στην προκυμαια. Εκει το χαμενο αρχιζει να τσακωνεται με τα αδεσποτα, και αρχιζω με τα ξου ξου..

Mολις ροδιζει ο οριζοντας απεναντι στη Μικρασια. Την εχω αγαπησει αυτη τη γη κι ας μην την ξερω. Την εχω μαθει απο τον Ηλια Βενεζη και απο τη Διδω Σωτηριου. Απο τον παπου και απο τον θειο Μεντορα. Απο τα μικρασιατικα Χρονικα που βρηκα στοιβες στη βιβλιοθηκη τους. Ο ηλιος ξεπροβαλλει παντα απο κει σημαδι αισιοδοξιας καθε μερα. Κι εγω παντα τρεχω να τον προλαβω να τον καλοσωρισω στη Λαγκαδα. Στην αρχη ο ηλιος αφηνει μια χρυση γραμμη στη θαλασσα, και σε λιγο γινεται ολη η θαλασσα χρυσαφια.

Ο καφετζης στη γωνια του λιμανιου, σκουπιζει εξω και ισιωνει τις καρεκλες.  Μεχρι να τελειωσει ο μετριος, ο ηλιος εχει ηδη ανεβει αρκετα και ολο το λιμανι αστραφτει.  Με το κουτσο σκυλι παιρνουμε το δρομο της επιστροφης.  Με συνοδευει μεχρι απανω στην βεραντα.  Δε λεω πιστος συνοδος. Βγαζω τις βρωμικες σαγιοναρες και γλυστραω σιγα σιγα μεσα.

Οταν ξαναβγαινω εξω σε πεντε λεπτα, ο φιλος μου την εχει κανει παιρνοντας μαζι του για ενθυμιο μια απο τις σαγιοναρες μου. Δεν την ξαναδα! Εψαξα μηπως και την παρατησε καπου! Αφαντη!  Ο φιλος μου ξαναρθε παλι μαζι μου σε επομενες πρωινες βολτες. Ποτε δε μου αποκαλυψε τι εκανε με τη σαγιοναρα μου.  Μπορει να την κρατα ενθυμιο των πρωινων μας καλοκαιριατικων περιπετειων τους χειμωνες που δεν ειμαι εκει!

λιγο πριν ….

Ό,τι από σένα τώρα έχει μείνει
σε μια φωτογραφία της στιγμής
είναι αυτό που δεν τολμούν τα χείλη
σ’ εκείνο το τοπίο της βροχής.

Όλα μου λεν πως έχεις κιόλας φύγει
κι ας λάμπει η ξενοιασιά της εκδρομής.
Εσύ όπου να πας, σ’ όποιο ταξίδι,
σε λάθος στάση θα κατεβείς.

Χρόνια μετά και κάτω απ’ τη μαρκίζα
σε βρήκα που ’ρθες για να μη βραχείς,
ίδια η βροχή τα μάτια σου τα γκρίζα
μα τίποτα, όπως πάντα, δε θα πεις.

Μονάχα εγώ ρωτώ χωρίς ελπίδα
πού μένεις, πού κοιμάσαι και πώς ζεις,
κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα
δεν έχεις κάτι για να μου πεις.

[ Κάτω απ’ τη μαρκίζα Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου Μουσική: Γιάννης Σπανός ]

συκα

Συνεχιζω με καλοκαιρινα ποστς. Ετσι για να μπαινω στο κλιμα σιγα σιγα και για να μη κατεβασω αποτομα ρολα για το φθινοπωρο. Ολοι ειναι φευγατοι. Φευγατοι απο τις εντονες σκεψεις και τους προβληματισμους. Μαζι κι εγω λοιπον. Φερνω μερικες φωτογραφιες απο το νησι και προετοιμαζομαι. Γραφω με ενα ελαφρο μειδιαμα στο προσωπο, απο αυτο που μαρτυραει προσμονη.

Τα συκα ειναι τα αγαπημενα μου φρουτα του καλοκαιριου. Ο καμπος ειναι γεματος συκιες. Οπως περνω απο διπλα τους, πρωι-πρωι, την ωρα που ποτιζουνε οι ντοπιοι τα μποστανια, μυριζω τη χαρακτηριστικη μυρωδια που βγαζει το φυλλο και το γαλα της συκιας. Πολλες φορες τα κλαδια τους γερνουν ως κατω απο το βαρος, και ειναι τοσο ευκολο να κανεις ετσι το χερι και να φτασεις το θησαυρο. Ειναι πεισματαρικα φρουτα, αργουν πολυ να ωριμασουν, αλλα οταν πια καμωθουν ειναι μελι. Το καλυτερο πρωινο ειναι. Αν τα κοψεις πρωι πρωι, δε θελουν ουτε ψυγειο. Τοσο δροσερα ειναι. Φρεσκα και ωριμα ειναι η πιο απολαυστικη μορφη τους, κι ας πασαλειβομαι να τα καθαρισω.

Τα ξερα συκα το χειμωνα δεν τα πολυσυμπαθω. Φιαχνω ομως μια λιχουδια με αυτα. Τα κοβω στα τεσσερα και τα μουλιαζω σε μπραντυ. Μετα τα ψιλοκοβω ακομα περισσοτερο και τα προσθετω σε σαλατα ροκα. Το μπραντυ νοστιμιζει το ντρεσσινγκ.

Μια καλη μαρμελαδα συκο ταιριαζει απολυτα με κατσικισιο τυρι, στις χειμωνιατικες παρεουλες.

Απο το δεντρο λοιπον στο τραπεζακι μου. Αφρατα και ωριμα. Εδω θαρθει σε λιγο και ο καφες και τα κουλουρακια.

Και η θεα που απολαμβανει το Δεσποιναριον τρωγοντας συκα το πρωι.

.. και σιγα που δε θα ανακαλυπτε

και το αρωμα με μυρωδια συκου..