Skip to content

KOMI (ΚΩΜΗ) – ο ναος της γαστρονομιας

November 23, 2008

komi1 Θα θυμαστε μια αναρτηση που εκανα πριν απο δυο μηνες περιπου με τιτλο johnny-monis-makes-news-again, ορμωμενη τοτε απο μια δημοσιευση στο περιοδικο Washingtonian. Το βραδυ του Σαββατου λοιπον τα καταφεραμε και επισκεφτηκαμε το πιο τρεντυ ισως εστιατοριο της “πρωτευουσας”.  Για να γινω πιο σαφης, οταν το ανεφερα  στον Ερρικο τοτε, εσπευσε να κανει κρατησεις για τη γιορτη μου και μου το εσκασε το μυστικο πριν λιγες μερες.

Η ΚΩΜΗ βρισκεται στην περιοχη Dupont Circle της Washington.  Πριν δυο χρονια περιπου σε καποια επαιτειο ειχαμε ξαναεπισκεφθει το εστιατοριο και ομολογω οτι απο τοτε μεχρι τωρα μας επιφυλασσε πολλες καινουργιες εκπληξεις.  Τα ορεκτικα αναφερομενα ως “mezzethakia”  ηταν περισσοτερο εστιασμενα στα θαλασσινα και το κυριως πιατο με το νεο “signature dish”  ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ ειναι ανεπαναληπτο.

Η αιθουσα μικρη και τα τραπεζια δε ξεπερνανε τα 15.  Το εστιατοριο δε δεχεται παρεες μεγαλυτερες των τεσσαρων ατομων.  Και καλα κανει γιατι στις μεγαλες παρεες υπαρχει παντα ο κινδυνος να αποσπασθει η προσοχη απο την εστιαση στη γαστρονομικη απολαυση, και να γινει “ταβερνα ο Μπαμπης”.   Διαλεξα να καθησω ετσι ωστε να εχω θεα κατ’ ευθειαν μεσα στην κουζινα και να απολαμβανω με κλεφτες ματιες τον Τζωννυ την ωρα της δημιουργιας.   Η πορτα της κουζινας ειναι ανοιχτη και τζαμενια παραθυρα επιτρεπουν να απολαμβανεις το πηγαινε ελα του προσωπικου και την ετοιμασια των φαγητων.

Στο βαθος της κουζινας ειναι οι εστιες και μπροστα ενας παγκος σε σχημα Πι.  Εκει λοιπον ο ακουραστος Τζωννυ με την μπλε μπαντανα στο κεφαλι,  σχεδιαζε, στολιζε, ανακατευε με περισση επιμελεια, και δεν υπηρξε πιατο που να μη περασει απο κεινον πριν βγει απο την κουζινα και κατευθυνθει στα τραπεζια.  Εκτος απο τον Τζωννυ υπαρχει ενας σου σεφ και τρεις βοηθοι σεφ.  Περιπου 6 σερβιτοροι και μια γλυκητατη σομμελιε συπμπληρωνουν το προσωπικο της τραπεζαριας.  Το σερβις ειναι αψογο με ολη τη σημασια της λεξης.  Οι σερβιτοροι ειναι ευγενεστατοι και δεν επιβαλουν την παρουσια τους περισσοτερο απο οσο χρειαζεται για να εξηγησουν τι ειναι καθε πιατο που σου παρουσιαζουν.  Χωρις επαρση, χωρις  περιττες κουβεντες.  Κινουνται αναλαφρα και γρηγορα και ολα γινονται στην εντελεια: το σερβιρισμα του κρασιου (το ματι της σομελιε αγρυπνα και γεμιζει το ποτηρι οταν πρεπει),  το χρονικο διαστημα μεταξυ πιατων, η αλλαγη των σερβιτσιων, τα παντα.

Διαλεγουμε ενα Τσανταλη ΜΕΤΟΧΙ 2003 για να συνοδεψουμε το φαγητο.

Θελω να πω εδω, οτι δεν εβγαλα φωτογραφιες μεσα στο εστιατοριο.  Δεν ταιριαζε σ’ αυτο το χωρο οπου ο κοσμος πηγαινει να απλοαυσει πραγματικα γαστρονομικες δημιουργιες, να διακοπτω καθε τοσο και λιγακι την ατμοσφαιρα με φλας.  Εξ αλλου ηθελα κι εγω να συγκεντρωθω και να απολαυσω καθε μπουκια.  Διαλεξα να εχω διπλα ενα χαρτακι για να γραφω τα ονοματα απο τις σπεσιαλιτε αλλα η νεαρα που μας σερβιρε προθυμοποιηθηκε να μου φερει την λιστα φιαγμενη απο τον ιδιο τον Τζωννυ.  Στην επομενη φωτογραφια λοιπον βλεπετε μια λιστα απο τα μεζεδακια που δοκιμασαμε στην αρχη.  Αυτη η καρτουλα για μενα ειναι κατα καποιο τροπο, αυτογραφο του Τζωννυ.

menu

Στεκομαι λιγο στα χτενια (με δυο τροπους)  Μια εξειρετικη παρουσιαση αλλα και γευση.  Λεπτη φετα απο χτενι (θα πρεπει να το καταψυξανε υποθετω για να το κοψουνε τοσο λεπτο) με μικροσκοπικα μπαστουνακια μαυρης τρουφας και ψιλοκομενο φουντουκι.  Καθεται απανω σε μια ελαφρια σαλτσα μουσταρδας. Αυτα τα υλικα, σε μορφη ιχνοστοιχιων βεβαια, οταν αναμιχθουν ολα στο στομα προκαλουν οχι μονο εκπληξη αλλα και αγαλιαση.  Δεν εχω καμια σχεση με κριτικη φαγητου, αλλα πιστευω οτι τα γευστικα μου κυτταρα ειναι μαλλον ευαισθητα γιατι αλλοιως δεν εξηγειται η απολαυση σε καθε μπουκια χτες το βραδυ.  Καθε ενα απο αυτα τα μεζεδακια ηρθε ξεχωριστα σε διαφορετικο πιατο και ηταν πραγματικα δυο μπουκιες.  Το χταποδι ηταν στα καρβουνα και τρυφερωτατο και η ψαροσαλατα απο λαυρακι εκπληξη πικαντικη. Καπου εδω ο Ερρικος μετανοιωνει που δεν παραγγειλαμε ουζο με τα ονειρεμενα θαλασσινα.  Παντως προσωπικα το ξηρο κοκκινο κρασι μου πηγε απιστευτα με τα χτενια και τη μουσταρδα.

Ο Τζωννυ χρησιμοποιει πολυ μεσογειακα και ελληνικα προιοντα.  Το ελληνικο γιαουρτι, το ελαιολαδο, την ελληνικη ριγανη, αλλα και μασκαρπονε, παρμεζανα, sour creme, κουκουναροσπορους (πινιολι) για να φιαξει τις συνοδευτικες κρεμες του.  Πολλοι λενε (και οχι αδικα) οτι οι απλες γευσεις ειναι και οι πιο απολαυστικες γιατι σε αφηνουν να απολαυσεις την ιδιεταιροτητα καθε συστατικου, εδω ομως εχουμε μιε περιπτωση που η γευσεις ανακατευονται τοσο τελεια μεταξυ τους, ωστε οντας κι εσυ ελληνας σκεφτεσαι, πως ειναι δυνατον να μην ειχες σκεφτει κατι παρομοιο.  Τελικα αυτο ειναι που ξεχωριζει ενα μεγαλο σεφ απο ενα κοινο θνητο. Και δεν ειναι τυχαιο οτι ο Τζωννυ ειναι αυτη τη στιγμη ο καλυτερος σεφ στην “πρωτευουσα”. Ενα παιδι 32 χρονων αεικινητο και εμπνευσμενο.

Δεν υπαρχει τιποτα στα πιατα που να μην εχει παρασκευαστει στην κουζινα απο τα καλυτερα υλικα.  Απο την ελαχιστη σαλτσα που περιφερειακα στολιζει το πιατο, μεχρι  το μπισκοτακι σε σχημα λιονταριου που προσφερεται με τα γλυκα.  Ας μη βιαστω ομως να προχωρησω στα γλυκα γιατι εχω ακομε μερικα εξαιρετικα μεζεδακια να αναφερω. Το λουκανικο (απο αρνακι) φιαγμενο απο τον ιδιο, πικαντικο και γεματο απο ανατολη καθεται πανω σε φυλλα chard πικρουλα που αφου ζεματιστηκαν, μπηκαν για λιγο κατω απο το γκριλ κι εγιναν τραγανα.  Και εκεινο που αναφερεται σαν “Cesar” Ηταν πολτοποιημενο μαρουλι γυρω απο ενα κρουτον, σε μορφη τηγανισμενης μπαλλας και πασπαλισμενης με παρμεζανα που εμφανιστηκε σαν κεφτεδακι ασπρο.  Μια μπουκια προτεινει ο σερβιτορος.  Στο σπασιμο της μπαλας ολες η γευσεις της σαλατας, ακομα και το ανεπαισθητο σκορδακι γεμιζουν το στομα προκαλωντας την εκπληξη και τη λαμψη στα ματια.

Αλλη μια μπουκια, κεφτεδακι απο πατατα με καπνιστο χελι.

Στο τελος της ιεροτελεστιας των μεζεδων, καταφθανει ενα δισκακι με ενα ποτηρακι σουπα με βαση απαχο γαλα και τριμενα κρακερ τζακς επανω , μερικα ελαφρα κρακερακια με χτυπημενη sour creme  κατι σα κυδωνοπαστο που δε το επιασα τι ηταν και ενα λιλλιπουτειο μπεζεδακι φουντουκιου. Ετσι λοιπον καθαριζει η παλεττα για να συνεχισουμε με την παστα.

Μας ηρθαν δυο εξαιρετικα πιατα:

Salt roasted pumpkin ravioli with maple syrup and feta.

Agnolotti with homemade blue veined ricotta and pears.

Εχω ξεμεινει απο λεξεις για να περιγραψω την βελουδινη γευση και των δυο πιατων, Φυσικα μολις φτασαμε στη μεση, ανταλλαξαμε πιατα με τον Ερρικο για να ολοκληρωθει η εμπειρια.

Εδω εμφανιζεται στη συνεχεια το κυριως πιατο, που ειχα διαβασει γι αυτο κριτικες και ερχομουνα καρφωτη για χαρη του εδω.  Slow roasted katsikaki. Λοιπον εχω φαει κατσικακι παρα πολλες φορες.  Και στην ελληνικη επαρχια, και στο νησι και στη μαμα μου και στην πεθερα μου. Ποτε μα ποτε δεν ηταν τοσο νοστιμο.  Το κατσικι του Τζωννυ απο ωμοπλατη ξεκολλαγε αο το κοκκαλακι κι ελυωνε στο στομα.  Η πετσουλα του ηταν τοσο τραγανη και πικαντικη που ελεγες αχ ας μη τελειωσει ποτε αυτη η στιγμη. Το κατσικακι συνοδευοταν απο πιττες αφρατες φιαγμενες απο τον ιδιο και μια σειρα σαλτσες απο τις οποιες ξεχωρισα μια απο καυτερη πιπερια και μια εξαιρετικη απο πεστο φρεσκιας ριγανης με αλατι.  Μονο και μονο για το κατσικι του Τζωννυ αξιζει να ξαναπαμε πολυ συντομα.

Το γευμα συμπληρωθηκε απο τυρι συνοδευομενο με σαλτσα μηλου και τελος τα κλασσικα λουκουμαδακια του πασπαλισμενα με ζαχαρη αχνη.  Ο λογαριασμος ερχεται μεσα σε ενα μαντεμενιο μικρουτσικο σαγανακι παρεα με την τελευταια λεξη του Τζωννυ που ειναι τα χειροποιητα γλυφιτζουρια. Αυτη τη φορα η γευση ηταν ανανας με γλυκανισο.  Νομιζετε οτι δεν ταιριαζουν; Μεγαλο λαθος.

http://wellfedonthetown.net/wordpress/wp-content/uploads/2007/08/komi.jpg1509 17th Street Washington DC

Σημειωση: Στην κορυφη του μπλογκ το Χρονια πολλα ειναι απο ενα χαρτακι που βρηκα σε fortune cookie made by Johnny στο δικο μου πιατο αναμεσα στα λουκουμαδακια.

About these ads
38 Comments leave one →
  1. Marthaki permalink
    November 23, 2008 11:01 pm

    Δεσπιναριον,
    Τα σαλια μου τρεχουν….επερπε να διαβασω τιν υπεροχη περιγραφη σου 2 φορες, και φυσικα τωρα το στομαχι μου γουργουριζει και νομιζω πως πρεπει να ερθω στιν Washington εστω για το κατσικακι.
    Με εκανε εντιπωση “Salt roasted ravioli”, πολυ ενδιαφερον…ξερω για ψαρι, κοτοπουλο, αλλα για ραβιολι. Ο μικρος ο Τζωννις ειναι πολυ δημιουργικος που σκεφτοτε εζω απο το κουτι, οπως λενε.
    Και η σαλατα…και τα γλιφιτζουρια, ακουγωντε ολλα φανταστικα.
    Σε ευχαριστω πολυ που μηραστικες το υπεροχο γευμα σας και με εμας, και σου ευχομαι να ξαναπατε το 2009!!!

  2. November 24, 2008 2:17 am

    Το θυμάμαι το πόστ, και σε ζηλεύω με την καλή έννοια, βέβαια.Με το καλό να ξαναπάτε.
    καλημέρα

  3. cleo permalink
    November 24, 2008 2:50 am

    Χρόνια σου πολλά μπουμπούκα μου! Χρόνια σου πολλά & ευτυχισμένα!!!

  4. November 24, 2008 3:07 am

    Εγώ πάντως είχω πάει στο PALM το οποίο είναι και αυτό στην Dupont Circle.

    Είχε πολύ πλάκα όταν διάβασα στον κατόλογο μια σαλάτα που είχε και “Kalamata Olives”. Παράγγειλα μία από αυτές τις τεράστιες μπριζόλες και τη ζήτησα επιμώνως γουέλ ντάν! Πάλι όμως το αιματάκι της το είχε! Γενικά πολύ καλό αλλά πανάκριβο! Θα ξαναπάω όταν πάρω αύξηση!

    Εσύ που τα ξέρεις και τα δύο. Ποιό είναι το καλύτερο ? :))

    Χρόνια Πολλά και από μένα !!
    :)

  5. November 24, 2008 3:23 am

    Καλημέρα Δεσποινάριον,
    αλλά θα πρέπει να αλλάξεις ώρα ανάρτησης, βρε παιδάκι μου! Προγραμμάτισε να βγαίνει κάπου απογευματάκι στην Ελλάδα γιατί μας βάζεις σε μεγάλους πειρασμούς πριν το μεσημεριανό μας εδώ. Πώς να πας να φας το μεσημέρι της Δευτέρας τα περισσεύματα της Κυριακής ή κάτι πρόχειρο μετά την κρεατοφαγία, συνήθως, του Σαββατοκύριακου?
    Περιγράφεις εσύ και τρέχουν τα σάλια μας.
    Τέλος πάντων. Λιακάδα και σήμερα στο Ρέθυμνο.
    πολλά φιλιά

  6. November 24, 2008 3:48 am

    Διακρίνω μια λεπτότητα και μια διακριτικότητα στον Τζώννη πέρα από το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του.

    Καλημέρα και ακλή εβδομάδα!!!

  7. November 24, 2008 4:41 am

    Απίστευτο…. Πρέπει κάποιος να έχει μεγάλο ταλέντο και μεράκι για να μπορεί να συνδυάζει όλα αυτά τα υλικά που αναφέρεις και το τελικό αποτέλεσμα να είναι αυτό που περιγράφεις και όχι άλλη-μία-τρέντυ-γαστρονομική-πρόταση απ’ αυτές που κυκλοφορούν σε ποσότητες πια…

    Μαγική εμπειρία, ε; Και το fortune cookie, πολύ “γλυκό”!

    Δεν σου εύχομαι να ξαναπάς στη γιορτή σου, αλλά πολύ πιο σύντομα :)

    Φιλιά πολλά!

  8. November 24, 2008 4:59 am

    ωραια… παντα τετοια..καλη εβδομαδα
    φιλια καρυστινα

  9. FoodJunkie permalink
    November 24, 2008 5:26 am

    Χρόνια Πολλά! Ακούγεται υπέροχο το γεύμα σου. Συμφωνώ για τις φωτογραφίες γι’αυτό και δεν παίρνω ποτέ μηχανή μαζί μου όταν τρώω έξω. Χαλάει το κλίμα αυτή η εισβολή. Από τιμές δεν μας είπες τίποτα, έτσι από περιέργεια. Επίσης, το Μετόχι είναι υπέροχο κρασί και καλή επιλογή για το κατσικάκι…

  10. November 24, 2008 6:40 am

    Πώ, πω, τί μου κάνεις, και έχω φακές σήμερα…Με καταστρέψατε εσύ κι ο Τζόνι…(Το παιδί στην τελευταία φωτό είναι; Πω, πω, ένα παιδί…Και το κουκούτσι μύγδαλο, που λένε…)
    Καλημερούδια…

  11. November 24, 2008 7:11 am

    Πω, πω, καταπληκτική η περιγραφή σου. Εκτός από το κατσικάκι που αναμφισβήτητα θα ήθελα να δοκιμάσω, μου έκανε εντύπωση και το “Cesar”. Ακούγεται υπέροχο…
    Να είστε καλά να ξαναπάτε!

  12. November 24, 2008 9:32 am

    Αγαπημενα μου φιλαρακια του πρωϊνου της Δευτερας. Στα πεταχτα σας διαβασα σημερα το πρωϊ και επιφυλασσομαι να γυρισω το βραδακι και να συζητησω μαζι σας και να απαντησω σε ολους. Μεχρι τοτε, τα κεφαλια μεσα, καλη εβδομαδα και γλυκα πρωτευουσιανικα φιλια!

  13. November 24, 2008 9:40 am

    ήρθα το πρωί και έφυγα σχετικά γρήγορα γιατί δεν θα άντεχα και να πεινάω και να κρυώνω ταυτόχρονα. τώρα που έφαγα το μεσημεριανό μου μπορω να το διαχειριστώ καλύτερα το θεμα σου Δεσποινάκι και να το αντιμετωπισω με ψυχραιμία! Εύγε του Τζονι.. κι απο προφιλ καλος ειναι ;)
    Να σου πω, αυτό με το κουκι ο Ερρικος το κανόνισε απο πριν??
    φιλακια

    εδω πολικο ψυχος μεσα εξω, χαλασε η θερμανση στο γραφειο…

  14. November 24, 2008 11:18 am

    Δεσποινάκι μου,
    Βγάζω το καπέλο πρώτα στον Ερρίκο και μετά στον Τζόνι. Ο Ερρίκος είναι άρχοντας κι ο Τζόνι μάγος . Ο τέλειος συνδυασμός για τον τέλειο εορτασμό.
    Να σε χαιρόμαστε και να πηγαίνεις στα καλύτερα για να μαθαίνουμε κι εμείς τα μυστικά της πρωτεύουσας.
    Καλημερίτσες και τρέχω

  15. November 24, 2008 12:02 pm

    Σλουρπ!!!

  16. November 24, 2008 1:32 pm

    Δεν γινονται αυτα…δεν γινονται!!!
    Τρεις μερες “χαθηκα” για λιγο απο την μπλογκοσφαιρα,κι αυτο στην γιορτη σου!!!
    Επειδη ως γνωστον…40 μερες…
    ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΓΛΥΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑΡΙΟΝ!!!!
    Νιαου,νιαρρρρ,χροοοουυυ!!!!
    Τα υπολοιπα θα τα διαβασω μολις βρω λιγο χρονο.

    Υγ…μα καλα…νομιζα 15 Αυγουστου ειναι…
    Το ιδιο κι εδω με τις ονομαστικες εορτες…
    Μου τις θυμιζουν απο…Ελλαδα;)

  17. November 24, 2008 2:17 pm

    Άει στο καλό!!!! Κολαστήκαμε και σήμερα… :-)

  18. November 24, 2008 3:57 pm

    Τελευταία και καταϊδρωμένη , ΧΡΟΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ σου ΠΟΛΛΑ , ευτυχισμένα και όλα όπως τα επιθυμείς
    Signed by: η.. σκουληκαντέρα

  19. November 24, 2008 5:45 pm

    Πρόλαβα??
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑ! :-D Με ένα φιλί και πολλές ευχές!

  20. November 24, 2008 9:31 pm

    @Μαρθακι Εαν αποφασισεις να ερθεις στην “πρωτευουσα” για το κατσικι, να μη παραλειψεις να κανεις και μια σταση στην “κουζινα δεσποιναριον” οπου προσφερουμε καφε με αγαπη, και αμα λαχει και βρουμε φρεσκο σπανακι.. σπανακοπιτα φιν φον ε ντελισιέ. Περα απο την πλακα θα χαρω να σε γνωρισω οπως και καθε φιλο η φιλη που περναν απο δω.

    Το “Salt roasted” Μαρθακι αναφερεται στο παμπκιν. Πρωτα ψηνει την κολοκυθα και μετα την πολτοποιει (ο θεος ξερει με ποσα ακομα καλουδια) και γεμιζει το ραβιολι. Ο Τζωννυ ειναι πραγματικα δημιουργικος και παρακολουθω την πορεια του εδω και τεσσερα χρονια. Ειναι παντα ανοδικη και του αξιζει. Και ειλικρινα στο λεω, ετσι απο σποντα φουσκωνω κι εγω απο υπερηφανεια γιατι περα απο το “δαιμονιο της φυλης”, βλεπω ενα σεμνο και δημιουργικο αγορι να μεγαλουργει.

    Χαρα μου ειναι να τα μοιραζομαι μαζι σας.

    @Σοφια Ελπιζω του χρονου πια Σοφακι!

    @Κλεό Ευχαριστω μπουμπου μου, ποσο χαιρομαι που σε βλεπω να ερχεσαι. Θυμασαι τα μικρα φθινοπωρακια που περναγαμε μαζι στο παλιο.. σπιτι… ;;;;

    @CsLaKoNaS Καλο μου γειτονακι. Δεν ετυχε ποτε να παω στο PALM. Ισως γιατι δεν κυνηγαμε πια ενα καλο στεηκ. Παντως θελω να σου πω οτι φιλοι που επισκεπτονται απο την Ελλαδα ειναι το πρωτο που ζητανε να γευτουν. Μια καλη μπριζολα. Ειναι λογικο μπορεις εδω πραγματικα να βρεις υπεροχο κρεας. Το Παλμ λοιπον ειναι καλη επιλογη και σαν θεση αλλα και σαν ποιοτητα απο οσο μπορω να εμπιστευθω το “Ουασινγτονιαν”. Συγκριση ειναι δυσκολο να κανεις, διαφορετικες κουζινες, διαφορετικες γευστικες εμπειριες. Ωρες ωρες παντως επιθυμω ενα ζουμερο στεηκ με πατατακια (γινομαι που λενε εδω μητ εντ ποτεητο καϊντ οφ ε γκαϋ) μονο που εγω θα τοθελα μετριο εως σενιαν. Εχω μια φιλη που το προτιμα οπως εσυ και μη δει ροζ, παθαινει παρακρουση!! Σ’ ευχαριστω για τις ευχες, και παντα επιτυχιες τωρα με τα διαγωνισματα σου.

    @Φωτεινη Καλα βρε συναδελφε (χο χο πως μου βγαινουν ετσι αυτα ) εδω δεν προλαβαινω να κοιμηθω που λεει ο λογος, μα ξυπναω απο τα αγρια χαραματα για να γραφω περι μασας; Ε καλα κι εμεις σημερα εχουμε .. λιγο απο τα χτεσινα.. Ειδα οτι εγινε κακος χαμος στην Κρητη τις προηγουμενες μερες με τη βροχη. Ετσι ειναι περνανε οι μπορες. Λοιπον ενα περιεργο πραγμα .. εγω οταν διαβαζω για φαγητα.. δε πειναω.. αν τα δω ομως.. τοτε (αναλογα με το τι ειναι) λιγωνω η πρωτευουσιανα.

    @ραδιο μαρκονι Θυμιε μου ειναι πολυ διακριτικος, πολυ σοβαρο παιδι, ακουραστος, ειναι πραγματικα ενας νεαρος σεφ που υπηρετει την τεχνη του και την πελατεια του. Καλημερουδια σου και καλη εβδομαδα επισης!

    @Δενδρογαλη Αγγιξες ενα θεμα που ειναι μαλλον καυτο στη σκηνη της “γαστρονομιας” Πανω στην προσπαθεια να φιαξουμε κατι διαφορετικο, παρασυρομαστε απο ατυχεις πειραματισμους και παντρεματα υλικων που τελικα μπορει να μας ξενιζουν αλλα η ουσια ειναι.. μας αρεσουν; Η ωρα της κρισης ειναι .. η μπουκια! Μας τρελλανε η μπουκια; Ζητω ο σεφ! Φιλακια.

    @venceremoς ευχαριστω και καλη εβδομαδα και σε σενα.

    @FoodJunkie Ευχαριστω Ιωαννα. Το degustazione ειναι $125 το ατομο χωρις κρασι. Το προτιμω γιατι δινει την ευκαιρια να δοκιμασεις πολλα πραγματα. Υπαρχει και η εκδοχη dinner με δικες σου επιλογες οπου ειναι $90 το ατομο χωρις κρασι. Τωρα σκεφτομουνα οτι το Μετοχι μπορει στην Αθηνα σε ενα σουπε μαρκετ η σε μια καβα να εχει απο 25-30 ευρω. Εδω πληρωνεις ομως τον εξαγωγεα, τον εισαγωγεα, το ταξιδι ΚΑΙ το νοικι του Τζωννυ στο Ντυπον Σερκλ!! Υπαρχει και εκδοχη οπου δοκιμαζεις αναλογα με το πιατο τα προτεινομενα κρασια του σεφ. Προσωπικα δεν το προτιμω γιατι αν δεν τα ξερω τα κρασια υπαρχει μεγαλη πιθανοτητα να με χαλασουν. Ειδα σε αλλα τραπεζια οτι αρχιζει με σαμπανια και τα θαλασσινα. Αν αρχισω Ιωαννα με σαμπανια μπορει και να μη φτασω στο τελος του γευματος διατηρωντας το “κουλ” μου.

    @Αρτανις Ειναι πολυ γλυκο και ομορφο παιδι. Αν ημουνα .. τριαντα και κατω μπορει και να το ερωτευομουνα. Φανταζεσαι να σου μαγειρευει αυτο το πλασμα!! Χε χε!

    @Ασπα Ενας θεος ξερει απο που το προμηθευεται το κατσικι γιατι εδω στα χασαπικα.. δεν εχει!! Ευχαριστω!

    @μελισσουλα Μωρε και απο αν φας κουκλι ειναι σου λεω! Οταν τηλεφωνησε ο Ερρικος τον ρωτησαν αν γιορταζουμε κατι και ο Ερρικος προφανως τους ειπε. Αναλογα με την περισταση, το χαρτακι θα γραφει καποια ευχη. Μπουμπουλωσου παιδι μου ..κανονικα πρεπει να σας αφησουν να πατε στα σπιτια σας, ειναι υπευθυνοι για την υγεια σας!! Πφφ! Καλως ορισες παλι στα αιωνια παγωμενα βουνα!

    @ioustinaki Ευχαριστω Καναδεζα της χειμωνιαικης τρεχαλας. Πες μας ποτε φευγεις και ποτε γυριζεις για να σε εχουμε στο νου μας. Φιλια!

    @crazy tourists συντομο και περιεκτικο σχολιο τρελλοτουριστακια!

    @personlich χααα τι να σου πω τωρα βρε παλιογατο, διαλεξες τις λαθος 3 μερες! Παρτυ χωρις εσενα δεν ειναι παρτυ, ειναι απλα μια κοσμικη ανιαρη συγγεντρωση! Ευχαριστω για τις ευχες, για το νιαουρισμα και για το γουργουρισμα. Νασαι καλα βρε και του χρονου να μου φερεις ριοχες ον ταϊμ!! Χε χε!

    @fevis. Ελα εδω τεκνον μου να εξομολογηθεις! Λοιπον καλη η ιδεα να ξεκουραστει το μπλογκακι και να βρισκεις χρονο για επισκεψεις. Πρεπει να το κανω κι εγω! Φιλακια!

    @So_Far. Καλως τη σκουληκαντερα μου με το σκληρο καπελλο και τη δροσουλα της Βαλτικης. Σ’ ευχαριστω για τις ευχες και ευχομαι κι εγω καλη ξεκουραση.

    @liakada Τι να προλαβες βρε αφηρημενη λιακαδα. Μου ευχηθηκες την Παρασκευη.. :lol:

  21. November 24, 2008 10:27 pm

    κι εδώ που ξενυχτάω, αναρωτιέμαι Κωμη/Κομι τι σημαίνει?
    έχει κι ένα χωριό κοντά στο δικό μου με αυτό το όνομα… και μια μπυραρια φιν φον, ηταν καποτε τώρα δεν ξέρω, στο Γαλάτσι, πφφ απορίες νυχτιάτικα
    φιλάκια

    ήρθε το κοριτσάκι? καλώς τη δέχτηκες ή να τη δεχτείς :)

  22. November 24, 2008 10:36 pm

    Οχι δεν ηρθε ακομα, μετα τα μεσανυχτα θαρθει. Κλασσικη πτηση ψυχοβγλτικη απο Σαν Φρανσισκο. Εκεινη την ωρα κοιμουνται σχεδον οι υπαλληλοι του αεροδρομιου και κανουν 2 ωρες να φερουν τις βαλιτσες απο το αεροπλανο.
    Κωμη στη συγκεκριμενη περιπτωση ειναι ενα χωριο στα νοτια της Χιου. Απο εκει προερχεται η οικογενεια του.
    Γιατι ξενυχτας βρε ματια μου, σηκωμο δε θαχεις αυριο!
    Η φιν φον μπυραρια στην οδο Λασκαρατου λεγεται ΚΟΜΗΣ μελισσιδιον. Εχω περασει και απο κει! Σε νεοκλασσικο της εποχης του 40. Φιλακια και γρηγορα στο κρεββατι λεμε!!!!!!

  23. Marthaki permalink
    November 24, 2008 11:11 pm

    Despinarion,
    Με το καλο να δεχτεις το κοριτσακι σου.
    Σε ευχαριστω πολυ για την προσκληση για καφεδακι και σπανακοπιτα φιν φον ε ντελισιέ. Σου υποσχομαι εαν θα ερθω στην Washington, να τα κανονισουμε.
    Φυσικα εαν το Δεσποιναριον περασει απο Σικαγγο, θα πρεπει να ερθεις απο το σπιτι, δεν σου υποσχομαι σπανακοπιτα φιν φον ε ντελισιέ, αλλα κατι απο το δικο μου ρεπετουαρ.
    Καλη σου νυχτα.

  24. November 25, 2008 3:27 am

    Ο ΚΟΜΗΣ κάποτε ήταν στέκη μας! Κάτσε να θυμηθώ αν σε είχα δει…
    Καλημέρα!

  25. November 25, 2008 4:23 am

    To ίδιο μυαλό Χειμώνα Καλοκαίρι! Τι να σοθ κάνει? ;-D
    makia

  26. November 25, 2008 6:43 am

    Καλά, τί γαστρονομική πανδαισία ήταν αυτή. Από τη μια τα ψιλοκομμένα χτένια, από την άλλη το κατσικάκι με τις πίττες + τα πολλά και διάφορα μεζεδάκια …
    Μου’ κανε εντύπωση αυτό που έγραψες ότι ταίριαζαν όλα με το κόκκινο “Τσάνταλη”. Προσωπικά θα διάλεγα κάποιο λευκό Σαντορινιό (αθέρι, ασύρτικο ) για τα χτένια και κάτι σε Ξινόμαυρο (ίσως του Γιάννη Μπουτάρη) για το κατσικάκι. Σίγουρα βέβαια έπαιξε ρόλο και ο τρόπος του μαγειρέματος και τα “παντρέματα” των γεύσεων που έκανε ο “μάγος” Τζώννι.

    Διαπίστωση Πρώτη: Καλά, μετά τα Χριστούγεννα, που πάντα πρέπει να κάνω δίαιτα για να χάσω κανα επιπλέον κιλό, με βλέπω να σημειώνω σερί απουσιών (δικαιολογημένων, λόγω διαίτης) από το μπλογκ σου, καθώς -με όλα αυτά που γράφεις και φωτογραφίζεις γαι τα φαγητά- είναι σκέτος πειρασμός!

    Διαπίστωση Δεύτερη: Πράγματι η μπυραρία στην Σαρανταπόρου λέγεται “Κόμης”. Υπάρχει ακόμης, εε sorry, ακόμα ήθελε να πω! Που και που την επισκέπτομαι, αλλά πλέον αραιά. Παλαιότερα (πολύ παλαιότερα, μιλάμε) πήγαινα συχνά, καθώς ήμουνα γείτονας. Με τον Μαρκόνι κι εσένα, έτσι όπως πάμε, μας βλέπω να ανακαλύπτουμε ότι είμαστε … κουμπάροι!

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

  27. November 25, 2008 8:01 am

    @Μαρθακι Νταν Ντηαλ!

    @Μαρκονη Σε θυμαμαι Θυμιε, εσυ δε με θυμασαι, μαλλον εφταιγαν .. οι μπυρες!! χο χο

    @Λιακαδα, δεν ειναι το ιδιο. Το μυαλο συνεχεια αποσυντιθεται. Ασε ..δραμα!

    @Ιρλανδε, δε κοιταξα τη λιστα με τα κρασια (την αφηνει ο Ερρικος; ) αλλα το ντεγουστατσιονε ειναι αγνωστο πριν φθασει στο τραπεζι, οποτε μια καλη ουδετερη επιλογη ειναι προτημητεα. Αυτα που λες δε ξερω αν υπηρχαν στη λιστα, ειδες.. θα ρωτησω τον ειδικο της οικογενειας.
    Πριν ενα χρονο περιπου μιλαγαμε στο μπλογκ για τις παλιες γειτονιες. Γεννηθηκα και περασα λιγα χρονια στο εξοχικο της γιαγιας μου στα πατησια σε μια απο τις παλιες ιδιοκτησιες Κλωναριδη. Βρεθηκαμε γειτονισσες με την λαιδη Πηνελοπη πρωην Αλβιονος και νυν Εμιρατων στις περιοχες Κυπριαδου (Αγ. Λαυρας και Ροσταν περιπου) Εχουμε πιασει ποστα σε ολο τον πλανητη, αλλα γυρναμε και παιζουμε στα δικα μας παρκακια. Η Σαρανταπορου ειναι η δυτικη προεκταση της Λασκαρατου κατω απο την Πατησιων. Μεγαλωσα και αλωνιζα με το ποδηλατο στη γειτονια του Κομη. Σε θυμαμαι κι εσενα κουμπαρε! Νομιζες οτι ανοιξε εκει καποιο Αϊρις Παμπ και μας ηρθες!!

    Καλημερα σε ολους. Ειμαι πολυ χαρουμενη σημερα!!

  28. November 25, 2008 9:28 am

    Βεβαίως και δικαιούσαι να είσαι πολύ χαρούμενη σήμερα.
    Πάντα τέτοιες συνάξεις. Με υγεία και ευτυχία.

    Συμπλήρωμα στην προηγούμενη απ-αίτηση. Προγραμματισμένη ανάρτηση εννοούσα, βρε Δεσποινάκι, να παρουσιάζεται σ’ εμάς απόγευμα, όχι να κάθεσαι με την τσίμπλα στο μάτι να γράφεις για συνταγές…
    Βέβαια έτσι θα χάσεις τον επίσημο καληνυχτάκια (βλέπε Ιουστίνη).

    Ακόμα λιακάδα έχουμε και ζεστό νοτιά. Το καλό φέτος είναι πως μέχρι τώρα βρέχει καταρρακτωδώς όλο το βράδυ και το πρωί βγάζει ήλιο.
    Φιλάκια πολλά και στην οικογένεια

  29. November 25, 2008 12:18 pm

    Λόγω συζύγου εκ Λαμπρινής, συχνάζαμε στο TAR (στον Βαγγέλη, αποκλείεται να μην το ξέρετε!). Άσε που μπορεί ο πεθερός μου να ήταν ο δάσκαλός σας στο δημοτικό! χο,χο,χο
    Πάντως με τη cook γήκαμε (μέσω Ιουστίνης) κουμπάροι, ο παππούς της είχε βαπτίσει την αδελφή της μητέρας μου!
    Αν και είμαι στο γραφείο ακόμη, δεν κρατήθηκα να σας το πω…

  30. November 25, 2008 12:53 pm

    @ despoina
    @ marconi

    Έχω ζήσει ένα αρκετά μεγάλο μέρος της ζωής μου στα Πατήσια, κοντά στη Λεόντειο Σχολή (επίσης φοίτησα και κάποια χρόνια στο σχολείο αυτό) και στην Κυπριάδου (Πολυλά).
    Την ΤΑΡ στην Ηρακλείου, την γνωρίζω -φυσικά πιο πρόσφατα- και έχω περάσει κι από κει πολλές φορές (και συνεχίζω να πηγαίνω).

    Κι εγώ δεν κρατήθηκα,
    ο κόσμος είναι μικρός …
    αγαπητοί “κουμπάροι”

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

  31. November 25, 2008 3:31 pm

    @Φωτεινη, τις καληνυχτες μου δε τις αλλαζω με τιποτα!! Ευχαριστω για τις ευχες.

    @Μαρκονη Το ΤΑΡ δε το ξερω :oops:

    @Ιρλανδος Εσυ εισαι ρε Θανασακη! Τον φρερ Μισελ τον προλαβες; Καλα σοβαρευομαι, Ιρλανδε Πολυλα 5 ηταν το δικο μου σχολειο Αγιος Παυλος. Σε θυμαμαι στο προαυλιο!! Εκτος αν εννοουσες την Ιταλικη σχολη οποτε μαλλον αλλον θα κοιταγα! Πραγματικα ο κοσμος ειναι μια σταλια. Δεν κρατηθηκα, εριξα μια ματια εδω και αναπολησα! Ετσι εκτος απο τη Νανα που πηγαιναμε στο ιδιο γυμνασιο, εκτος απο την Φλο που τυχαια την .. ηξερα πριν .. τυχαια μπει στο μπλογκ μου, εκτος απο την λαιδη Πηνελοπη της Αλβιονας που παιζαμε στο ιδιο παρκακι, να και ο Ιρλανδος που μπορει να παιζαμε και .. μηλα στο προαυλιο!

  32. November 25, 2008 4:10 pm

    Λέω να την κάν σιγά-σιγά λέω να την κάνω! Καλή αντάμωση στη μπλογκογειτονιά, εσύ δύση κι εγώ ανατολή!
    Φιλάκια

  33. November 25, 2008 6:21 pm

    Όχι μόνο τον Φρερ Μισέλ, αλλά όλη την παλαιά φρουρά πρόλαβα (Φρερ Πιερ, Φρερ Ατανάς, Φρερ Χρυσολόγκ). Εσύ όμως, πώς ξέρεις για το Φρερ Μισέλ κλπ ? ? Διότι στην εποχή μου ήταν μόνο “αρρένων” !!

    Αχχ, μια σταλιά, ο κόσμος, Δέσποινα, όπως το λες.

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    Υ.Γ. : Κι ο γιος μου στη Λεόντειο πηγαίνει …

  34. November 25, 2008 11:06 pm

    @ioustinaki Καλο ταξιδι και να περασεις ομορφα.

    @ιρλανδε ειχα τρια αγορια ξαδελφακια που πηγαιναν στη Λεοντειο. Απο εκει τον ξερω. Στο γυμνασιο πηγαινα στο κεντρο στο Σαιντ Ζοζεφ στη Χαριλαου Τρικουπη. Χαιρομαι οταν βρισκω κοινα σημεια με σας!

  35. November 26, 2008 5:32 am

    Μην μου πεις πως είμαστε παλιογειτονάκια! Μικρή η Αθήνα!!!
    Αφού μεγάλωσες μεταξύ Αγ. Λαύρας και Ροστάν και Πλ. Μαρκορά ίσως θυμάσαι τα καταπληκτικά σουδάκια του μικρού ζαχαροπλαστίου πάνω στην αγ Λαυρας( εκεί που μαζεύονταν όλοι οι γέροι για πρέφα) και το βρωμο σουβλατζίδικο στην γωνία της πλατείας!! το γνωστόν Μπιστοπωλείον! χαχαχ και τον Αξιωτάκη από δίπλα να μαθαίνει τους νέους και τις νέες πως να οδηγούν ένα αυτοκίνητο! Ε λοιπόν περνώντας τυχαία τις προάλλες από κει τον πέτυχα στο δρόμο και παρ ολίγον να τον τρακάρω! Ακόμα νευρικά και άτσαλα οδηγείς, μου πέταξε χολωμένος!
    Εγώ φταίω? Δάσκαλε που δίδασκες και σήματα δεν σεβόσουν του ανταπάντησα γελώντας ! Ζει ακόμα! :-)
    Εγώ τον Κόμη γιατί δεν τον θυμάμαι? ΄θυμάμαι όμως τις παρέες στη Χαρά και τον Fuji να τσακίζουμε παγωτό σοκολάτα πορτοκάλι μετά το έργο στο Ραδιο Σίτυ! χεχεχ
    Πόσα χρόνια πίσω με ‘εφερες!

  36. November 26, 2008 9:50 am

    Αλλη μια γειτονισσα που εχει γευτει το καϊμακι και τη σοκολατα της Χαρας, προφανωε εβλεπε εργα στο Σελεκτ και στο Ραδιο Σιτυ, και ισως εφαγε πιτσα στο Μπραουν Ντερμπυ! Γουελκαμ του δε κλαμπ.

  37. November 27, 2008 10:50 am

    Μπραουν μπλιαχ! λολ Σαν λάσπη ήταν .. γειτόνισα! Αααααείναι μικρή τελικά η Αθήνα! Μην μου πεις οτι στο σεισμό των αθηνών την πέρασες παρέα μας στη Πλ. Παπαδιαμάντη , που ανάψαμε τα φώτα και το συντριβάνι για “παρέα”! Εκανε ένα ψοφόκρυο θεε μου εκείνη τη νύχτα!
    Και μου χάλασε και το πάρτυ!

  38. November 27, 2008 3:01 pm

    Οχι λιακαδα μου δεν ετυχα να βρισκομαι εκει στο σεισμο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers

%d bloggers like this: