αθηναϊκη..

.. αναρτηση εννοειται, αλλα χωρις θεμα και χωρις σαφες περιεχομενο. Τωρα πια ειμαι σιγουρη οτι το ειναι μας αποσυντονιζεται στις διακοπες. Το δικο μου “ειναι”, ζεσταινεται αφορητα εν Αθηναις αλλα δεν το βαζει κατω.  Ξεπατωνεται στις βολτες,  επιπλωνει το σπιτι του (μινιμαλιστικα παντα και το τραπεζοματνηλο το πορτοκαλι  το πλουμιστο που μου χαρισε η πεθερα μου θα το φαει η μαρμανγκα, δε το συζητω)  ,  χαιρεται την πρωϊνη παρεουλα της μαμας του και τωρα ετοιμαζεται να την κανει για παραλια.  Δε θαθελε το ειναι μου να γυρισει πισω στην “αλλη πρωτευουσα την αρτηριοσκληρωτικη” ολοασπρο.  Να πιασει τουλαχιστο ενα ελαφρο αστακουδἰ.  Επισης ανακαλυψε το ιντερνετ “ον δε γκοου” της κοσμοτε,  και εματασυνδεθηκε με τον κοσμο εμπαβ εντ μπηγιοντ.  Σημερα το μεσημερι  την ειχε αραξει στον “μπιντε” και τα ελεγε με ενα εξαιρετο μπλογκερ.  Το ειναι μου εν Αθηναις ειναι καταχαρουμενο “μπλογκοσφαιρικως”. Εστω και τρεις μερες το χρονο εχει την ευκαιρια   να ερθει σε επαφη με αγαπημενα ατομα που ειχε την υπερβολικη τυχη να γνωρισει εδω μεσα.  Τελικα παρ’ολη την ατυχια της αποστασης,  ειμαι τυχερη.   Ετσι οι τελευταιες τρεις μερες ηταν γεματες ευχαριστες εκλπηξεις.  (Εδω το ειναι μου κανει διαλειμμα για να χοροπηδησει απο χαρα και να κανει τουμπα).  Και τωρα πρεπει να πλυνω τις μαυρες πατουσες μου (συγγνωμη δηλαδη .. αλλα τι κακο ειναι αυτο οταν περπατησεις με πεδιλο μιση ωρα στην Αθηνα;)  και να ετοιμαστω για εξορμηση προς Βαρκιζα.  Αποψε το κοριτσι (καλα τροπος του λεγειν, απλα το ειναι μου παραμυθιαζεται)  θελει  θαλασσα.  Τα λεμε αυριο απο παραλια.  Αχ!!

Τελος παντων ας κανω και μια Ψ εικονογραφηση.  Πεζοδρομιο στη Ρωμη οπου η καψουρης ιταλιανος  εξομολογειται τον ερωτα του.  Διακρινεται το φιν-φον μοκασσινι του Ερρικου.  Το σπρεϋ που κρατουσε δεν χωραγε στην φωτογραφια.  Σας φιλω απο την πιο ομορφη πρωτευουσα του κοσμου.