“οταν ειμαι στην Αθηνα αισθανομαι ευτυχια”

.. ετσι ειπε η γκλομπαλ φιλη μου η Σοφη που βρισκεται (χαρα εγω) στην Αθηνα αυτες τις μερες. Και συνηγορησε μαζι της και ο αγαπημενος της Μαϊκλ.  Περπαταει στους δρομους σχεδον χορευοντας,  λεει, και τα ματια της παιζουν δεξια και αριστερα.  This is home!

Τη θυμαμαι μια φορα που την περιμενα στο Συνταγμα  για να παμε να περιδρομιασουμε λουκουμαδες στον Κρινο στην Αιολου (το αγαπημενο μας πρωϊνο σπορ) και κατεβαινε τις σκαλες πετωντας.  Χτες παλι συνειδητοποιησα ποσο πολυ μου λειπει η παρεα της.  Εκει που συνομωτουσαμε κρυφα απο τα αγορια τι θα κανουμε το Σεπτεμβρη.  Καπως ετσι αισθανομαι κι εγω .. ευτυχια εδω.  Λεω να αρχισω τις πιρουετες στην Πανεπιστημιου!

Απο σημερα βρισκομαι στην παραλια Καλαμου στους Αγιους Αποστολους για λιγες μερες.   Απιστευτη ζεστη!  Τι σας τα λεω αφου κι εσεις εδω ειστε. Περσυ δεν ηρθα εδω και μου εκανε εντυπωση ποσο αλλαξε η περιοχη στο Πολυδενδρι,  Καπανδριτι και Καλαμο.  Σχεδον δε τα αναγνωριζω.  Σταματω στο ΑΒ (και του πουλιου το γαλα στο Καπανδριτι) για τα απαραιτητα παξιμαδακια ελαιολαδου, τυρι μετσοβονε, φυστικια αραπικα, δυο τρια κρασια και νερο. Να εχουμε κατι να τσιμπαμε.

Το σπιτι ειναι δροσερο (τροπος του λεγειν δηλαδη) και μολις τακτοποιουμε τα πραγματα βουρ μαγιω και φευγουμε.  Σταματαμε στο φιν φον καταστημα μπανικων και πλαζ(ικων) ειδων με τα σωσιβια και τα πλαστικα κουβαδακια, ξερετε τωρα εσεις,  για να προμηθευτουμε δυο πλιαν καρεκλιτσες (που θα κρατησουν για 4 μερες φανταζομαι), μια ομπρελλα εντελως αταιριαστη με τις καρεκλιτσες (που ηδη εσπασε η μυτη που χρειαζεται να την χωσεις στην αμμο)  αλλα δεν ειχε αλλη. Οι εναλλακτικες ηταν λιγο γυφτε.  Επισης πλαστικες σαγιοναρες του Ερρικου που ξεχασε τις δικες του στην Πευκη γιατι δε μαζευει τα μυαλα του.  Τουλαχιστο μας χαρισανε κι ενα ψαθακι παραλιας απο αυτα που μετα απο τρεις χρησεις ξεφτανε και σου μπλεκονται τα χορταρια στα πεδιλα.

Διπλα μας ειναι δυο νεαροι και μια νεαρα.  Καπου 20 θα ελεγα.  Οι νεαροι ασχολουντο με τα αξερουαρ της κολυμβησης.  Ειχαν παρει καινουργιες μασκες (βαζει νερα ρε μαλ..)  και καινουρια βαρταχοπεδιλα (με στενευουν ρε μαλ..)  Ανταλαξαν μασκες και βατραχοπεδιλα πολλες φορες προσπαθωντας να βολευτουν. Ο Ερρικος μου λεει: Τωρα οπου ναναι θα αλλαξουν και μαγιω! Μη το χασεις!  Η κοπελουδα δεν εβγαζε αχνα, απλα πασαλειβοταν με ενα αμπρ σολερ η κατι παρομοιο.

Στην επιστροφη δροσιζομαστε με μια μπυριτσα Φισερ και προμηθευομαστε κατι παστες αουτ οφ δις γουερλντ απο το ζαχαροπλαστειο για να τις φαμε το βραδυ, μετα τα φυστικια φυσικα!  Αν ηταν εδω η πεθερα μου θα ειχε παθει εγκεφαλικο με τις διαιτιτικες μας ατασθαλιες, αλλα δεν ειναι, χο χο χο χο !!! Αυτες οι παστες ειναι .. ξερετε τωρα, με καστανο, μπλακ φορεστ, μπαμπαδες κλπ.

Κι επειδη σκαει ο τζιτζικας, φερνω μια περγολα με κληματαρια να δροσιστουμε.  Σας φιλω καυτα!