Skip to content

Βολτες στα καφενεια του κοσμου: part II – more from the San Francisco Bay area

January 8, 2010

Handcrafted  δηλωνει η φιρμα Tully’s που πρωτοξεκινησε στο Seattle και οι καφεδες της ειναι αγαπημενα χαρμανια σε ολη την δυτικη ακτη, και τονιζει οτι η ποιοτητα της οφειλεται στην προσεκτικη επιλογη των κοκκων καφε και την επεξεργασια του σε μικρες ποσοτητες για να μη χανεται το αρωμα.  Το γαλλικο χαρμανι συσκευασμενο σε μικρα κουβαδακια για χρηση στην καφετιερα ενος φλυτζανιου τυπου Keurig που διαθετει το δεσποιναριον ειναι εξαιρετικο.  Ισως το καλυτερο σε αυτες τις συσκευασιες.  Καθε πρωϊ απολαμβανω ενα καφε που πραγματικα μου θυμιζει ..γαλλικο.

Η εταιρεια Seattle’s best απο την ιδια περιοχη διαθετει μερικους καλους καφεδες αλλα εχει ακολουθησει τα παιχνιδια του Σταρμπακς με τα τρελλα φλεηβορς που τα βρισκω προσωπικα πολυ μακραν ενος καλου καφε.


Peet’s Coffee and Tea
ισως ο πιο δημοφιλης καφες στο Σαν Φρανσισκο με καφενεια σχεσον σε καθε γωνια.   Ξεκινησε απο το Berckley California απο Ολλανδο μεταναστη (Αλφρεντ Πητ) και κατεκτησε την δυτικη ακτη και εξαπλωνεται τωρα σιγα σιγα σε ολοκληρη την Αμερικη.

Το Emporio Rulli ειναι απο τα καλυτερα ιταλικα πατισερί. Πολυ καλος καπουτσινο η εσπρεσσο συνοδευουν τα απιστευτα γλυκα τους. Το πιο ωραιο ομως ειναι ενα μικρο καφέ που εχουν στην Union Square οπου τρελλαινομαι να παιρνω πρωϊνο με την Δαφνη, αγνοοωντας το καθολου ασχημο πρωϊνο στο Μαριοτ. Τα γλυκα με την σφολιατα ειναι εξωπραγματικα, αλλα το πιο ωραιο της υποθεσης ειναι το χαζι στην πλατεια. Το κεντρο της πολης ξυπνα, ολοι υπ’ ατμον, ο κοσμος βιαζεται και τα περιστερια κουτσουλανε το συμπαν.

Ο κυριος με το παλτο και το καπελλο παραγγελνει το καφεδακι του ενω το δεσποιναριον τον φωτογραφιζει απολαμβανοντας ενα καπουτσινο κι ενα τετοιο πως το λενε με σταφιδες κα τα πλη κτι κο!  Το μικρο καφέ εδω ειναι παντα ανοιχτο και μπαινοβγαινουν και τα περιστερια μεσα.  Εχουν εξοικειωθει απολυτα με τον κοσμο κι εχουν μια σταση..” δικο μου ειναι το μερος, εσυ να φυγεις, αλλα πριν φυγεις να αφησεις κι εκεινο το πως το λενε με τις σταφιδες για να τσιμπολογησω” . Πολλες φορες ανεβαινουν στα τραπεζια αδιαφορωντας για το τι μπορεις να κανεις. Και τι μπορεις δηλαδη να κανεις εκτος απο ενα ..”ξου!” .  Οποτε οποιο περιστερι προλαβε, το ψιχουλο τσιμπησε!

Προτελευταιο της σημερινης αναρτησης αφησα ενα  αγαπημενο στεκι, επισης φανταστικο για πρωϊνο.  Sears fine Food! Παλιο στυλ εξω και μεσα σε παραπεμπει στην δεκαετια του ’50. Εδω εχουμε προβλημα τα πρωϊνα και κυριως τα Σαββατοκυριακα. Ουρες απ’ εξω ο κοσμος να μπει μεσα για να γευτει την απολυτη σπεσιαλιτε του μαγαζιου.  18 μινι pancakes με καναδικο maple syrup η αλλα τοπινγκς της αρεσκειας σας ακομα και φραουλες!  Επισης μια μεγαλη ποικιλια απο ομελεττες,  hash browns, bacon και αλλα μπιρμπιλικια διαιτης!

Αλλα και ο αμερικανικος καφες ειναι εξαιρετικος εδω.  Τωρα μη κοιτατε εμενα που επινα καπουτσινο, και τον Ερρικο που επινε εσπρεσσο.  Μολις μας τον εφεραν συνειδητοποιησαμε οτι παραγγειλαμε καφε ετσι απο κακη συνηθεια.  Εδω αξιζει για μια φορα να πιεις αμερικανικο καφε.

Τελευταιο ενα Cafe’ στο  North Beach οπου βρισκεται η συνοικια Little Italy. Εδω θα βρεις οτι φυσηξε ο ανεμος και κουβαλησε απο την Ιταλια στην ακτη του Ειρηνικου!  Τι αμαρεττια, τι πεπερονια, τι καμπαρια, τι τορονια παννετονια, τι καρπουζια τι πεπονια!  Τα παντα λεμε!  Το Cafe’ Puccini ειναι ενα ησυχο μαγαζακι σε μια πολυσυχναστη λεωφορο, την Columbus Avenue.  Με φημισμενο καπουτσινο για το πρωϊ (και ολες τις ωρες),  αγαπημενο στεκι για πολλες παρεες αφου διαθετει τεραστια παραθυρα για χαζι και ανετες πολυθρονες.

Θελεις πρωϊνο, θελεις αντιπαστο; Θελεις μια ωραια ζεστη σουπα παστα και φασολια;  Νοστιμιες που θυμιζουν τους λοφους της Τοσκανης αλλα με αερα Ειρηνικου θα συνοδεψουν ενα ωραιο κιαντι, ενω εσυ θα χαζευεις το χρονο η εστω ενα αυτοκινητο να περνα απ’ εξω με μεγαλη ταχυτητα. Αυτα εξω. Μεσα ο χρονος ειναι σα να σταματα,, η να πισωγυριζει με την οπερατικη μουσικη.

Σας φιλω γλυκα!

About these ads
40 Comments leave one →
  1. January 9, 2010 12:55 am

    Λοιπόν… δεν θα γίνω εγώ τρελή για χάρη σου φιλενάδα… Μόλις επέστρεψα από βραδινή έξοδο, μπαίνω να ρίξω μια ματιά στο blog και τι να δω… 18 μίνι pancakes να μου κλείνουν το μάτι… Και με σιρόπι μάλιστα…. Όπως σου έχω ξαναπεί, δεν έχεις έλεος… Αλλά που θα πάει… Θα πάω στην Ελβετία οσονούπω και αν δεν ανεβάσω φωτογραφίες μέσα από την μαρμίτα με το φοντί και την παπάρα να μην λένε Εύη….:-))) Αυτά και πάω να κοιμηθώ και να ονειρευτώ ότι βυθίζω απολαυστικά τα δόντια μου σε τουλάχιστον έξι από τα puncakes… Μην σου πω 8…:))))

    • January 9, 2010 12:31 pm

      Χα χα καλα να παθεις, μετα απο εξοδο στα μπλογκς? Γλυκο δεν εφαγες? Αυτα τα μικρα πανκεηκς ειναι αλλο πραγμα, μια μπουκιτσα το καθενα. Ποτε θα πας Ελβετια? Φανταζομαι συντομα. Και φυσικα ΘΕΛΩ να δω την φοντοπαπαρα! Τις τελευταις μερες εχω παθει ανοσια με τα γλυκα. Εφαγα τοσα τις γιορτες που οθτε να τα βλεπω δε θελω. Μονο σε σας τα δειχνω!! Φιλακια! Καλο Σ/Κ

  2. January 9, 2010 1:06 am

    Μπορείς να φανταστείς φανατικό του καφέ (πλην όμως χωρίς δυνατότητες μεγάλης κατανάλωσης λόγω στομαχικής ευαισθησίας) να διαβάζει 3 το πρωί για υπέροχους καφέδες; Τελικά θα φτιάξω τον Nespresso μου το πρωί καθώς και pancakes που τα ζήλεψα από τη φωτογραφία. Δεν βλέπω την ώρα να ξημερώσει, για να μη ξεκινήσω 3 am… Φιλί.

    • January 9, 2010 12:35 pm

      Ωχ μωρε καϋμενο κι εσυ. Καποτε ενα φεγγαρι με πειραξε η πολυ καφεϊνη και την ειχα περιορισει. Τωρα δυο καφεδες καλα τους παω. Εσυ πρεπει τουλαχιστο αφου δεν μπορεις να πιεις πολλους καφεδες να απολαμβανεις ενα και καλο. Το Νεσπρεσσο ειναι εξαιρετικο μηχανημα, πηρα κι εγω ενα στο σπιτι μου στην Αθηνα. Τηγανι δεν εχω ακομα αλλα ενα καλο καφε τον πινω κι εκει. Αγαπημενο μου το Ρομα! Σε φιλω κι εγω.

  3. January 9, 2010 7:25 am

    Καλημερούδια Δεσποινάκι!

    Θέλω και εγώ ένα από αυτά τα πως τα λένε με την σταφίδα για πρωινό, μαζί με τον καφέ μου! Μέχρι που θα πάρω σβάρνα τους δρόμους του Πειραιά να βρω κάτι που να μοιάζει τουλάχιστον.

    Φιλάκια πολλά και ευχαριστούμε για το ωραίο πρωινό.

    • January 9, 2010 12:37 pm

      Ρε συ Λιλακο, δεν εχετε λιγη βασιλοπιτα στο σπιτι, ειναι τελεια με τον καφε! Παντως αυτα ολα με την ζυμη κρουασσαν η τη σφολιατα πολυ μ’ αρεσουν. Να βρε.. μια μπουγατσα να παρεις!!! Στο βρηκα! Φιλακια κι εγω σας ευχαριστω γιατι ειστε μερος του… πρωϊνου μου!

  4. margarita permalink
    January 9, 2010 9:24 am

    καλα, εσυ επιμενεις.. εγω ομως ακλονητη σαν βραχος δεν επηρεαζομαι, δεν δελεαζομαι, και δεν ζηλευω.. ετσι για να σκασεις… πφ!! καφεδες και τετοια με σταφιδες!! πφ!! και πανκεικς πφ!!! ολα στο Σ. Φ. ακομα πιο πφ!!! κραπφεν ειχε??

    • January 9, 2010 12:43 pm

      Αγαπημενη μου αναποδιαρα! Οι Γερμανοι, οταν μεταναστευσαν στο Αμερικα πηγαν ολοι συμπουρμπουλοι στην Πενσυλβανια και ιδυσαν το Πιτσμπουργκ, το Πλατσμπουργκ και το Χανοβερ οπου επιδοθηκαν με ζηλο στην παρασκευη Πρετσελς. Και κραπφεν κανουν κι εκεινα τα πως τα λενε τα φανελ κεηκς με την αχνη. Εδω αγαπημενη μου κουκλα τα λεμε Ντονατς και τα καταναλωνουν οι αστυνομικοι, ετσι λεει η παραδοση. Εκεινο το πως το λενε με τις σταφιδες εμοιαζε πολυ με απφελ στρουντελ οπως το εφιαχνε η κυρια Μπερτα απο κατω μας στο Ουντερχαχιν, που ειχε την κορη την μοντελα και μια γυμνη της φωτογραφια στο σαλονι. Επισης η κυρια Μπερτα εφιαχνε απιθανα κεκσε σε απιστευτες ποικιλιες. Μισο παω να φιαξω ενα ΚΑΦΕ και θα επανελθω..

      • January 9, 2010 1:00 pm

        ..επανηλθα.. τι λεγαμε..α για γλυκουχτεν! Οπως αυτο τον εργολαβο απο το Πικαντιλλυ που μου εφερε η σχολιαστρια με το ονομα Καναδεζα. Μιλαμε για το απολυτο μακαρον!
        Οπως καταλαβαινεις αγαπημενο μου Μαργαριτακι,
        πρεπει να βαλω πολυ καυσιμο μεσα γιατι σημερα θα
        εχουμε μειον δεκαπεντε και βαλε και πρεπει να το παιξω
        πιγκουϊνα! Εχω να παω στην Κελλυ (αυτο ειναι το θηλυκο
        του Βαγ(κελλυ)) για ενα ανανεωμενο λουκ που ευελπιστω
        να κανει θραυση. Ιδωμεν. Μεχρι τοτε (που θα κανω θραυση δηλαδη) σε φιλω σταυρωτα και σου ευχομαι καλο Σ/Κ.

        • margarita permalink
          January 9, 2010 2:33 pm

          καλα τωρα γιατι ειμαι αναποδιαρα δηλαδη?? επειδη δεν πεφτω θυμα των πειρασμων και των μακαρον..κεκσε κανει και η πενθερα μου αλλα δεν στελνω αλλα πακετα… πολικη αρκουδα χαιρετα πινγκουινα… τελικα καλιτερα θα ειμουνα στην χωρα των καμηλων και των μπρικιων..

  5. January 9, 2010 1:19 pm

    Αγαπημένη πιγκουϊνα μου,
    Μη μασάς με λίγο χιονάκι και με τρελλά μπιλοζίρια. Τί να πούμε κι εμείς οι βόρειοι που εγκαθίσταται εδώ η λευκότης αρχές του Νοέμβρη και εγκαταλείπει το τοπίο τέλος Απρίλη;
    Με ξετρέλλανες με τα καφέ αν και κατάλαβα πως οι Αμερικ(λ)άνοι τόχουν κάνει θέμα τους να φτιάχνουν αλυσίδες και να διαλύουν τη μαγεία της μοναδικότητας.
    Αλήθεια, γιατί όλη η καφεδουργια της Αμέρικας έχει ξεκινήσει απο το Σιάτλ; Μήπως μπορείς να μου απαντήσεις σε αυτή την εγκυκλοπαιδική ερώτηση;
    Τέλος, διαλέγω την εκλεπτυσμένη αμερικ(λ)ανιά Sears Fine Food γιατί το βρίσκω αυθεντικότερο όλων.
    Οσο για τα μακαρόν του Πικαντίλλυ, τώρα θα του προτείνω να τα φτιάχνει με γευσεις για να σκίσουμε το LaDuree.
    Πάω για μαγρειρέματα! Αρνάκι αλα ελληνικά!!!

    • January 9, 2010 1:31 pm

      Αγαπημενη Καναδεζα των βορειων αμερικ(λ)ανικων προαστειων. Οι εργολαβοι δεν εμφανιστηκαν ΠΟΤΕ στο τηηη παρτυ γιατι αποτελουν το μπρεκφαστ των τσαμπιονς. Εχεις δικιο, πρεπει να δουλεψει η φαντασια για να δημιουργηθουν μακαρονς εκτος συναγωνισμου. Σκεφτομαι προσωπικα να εισηγηθω στους αξιοτιμους ζαχαροπλαστες της ενδοξης νησου Χιου να γινουν μακαρον οριεντεντ! Καθοτι πολλα αμυγδαλα εχουν πολλα εσπεριδοειδη και το περιφημο ροδονερο. Τι αλλο θελει ο ζαχαροπλαστης για να εμπνευστει δηλαδη?
      Στην εγκυκλοπαιδικη ερωτηση δεν ξερω να απαντησω εκτος του οτι δτην δυτικη ακτη πηγαν οι μερακληδες μεταναστες.
      Τελος αυτο το κοντροβερσιαλ Σηαρς φαϊν φουντς ειναι ναος του μπρεκφαστ! Σεβασμος αγαπη μου! Πφ! Φιλακια!

  6. January 9, 2010 3:40 pm

    -ναι γεια σας!!

    σας βλεπω ΚαΙ τις δυο που εχετε τσακισει τα πως τα λετε!

    παραυτα σας θυμιζω πως η ανοιξη ειναι προ των πυλων
    και τα φορεματα “σφηκοφωλια” στη ντουλαπα σε….. αναμονη!

    κι αν εσεις ειστε γεματες αυτοπεποιθεση και ακομπλεξαριστες
    εγω θελω αν ειμαι αιωνια πιπινα αι δεν το χωωωω
    οποτε βουλιαζω στην Πολυθρονα του δε θυμαμαι
    χαζευω τη κινηση εξω (λατρευω να το κανω αυτο και να μην μου μιλαει κανεις ακομα καλυτερα να ειμαι εντελως μονη και με μαυρα γυαλια για να αποφευγω τις χερτουρες)

    και θα κανω πως δεν σας βλεπω που εχετε τσακισει τα μανφιν μπαφιν παφιν κλπ
    οταν ομως θ βγαλετε τις σφηκοφωλιες ..τοτε να σας δωωωωω

    πως ειπαμε λεγονται εκεινες εκει οι υπεροχες κρεπες????

    -ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΣΕ ΕΧΩ ΣΑΤΑΝΑ!!!

    χχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    • January 10, 2010 10:58 am

      Α! νατο, καλωστο το αιωνιο πιπινι! Βγαλε το μαυρο γυαλι να σου πω περι μοδος την ανοιξη! Δε θα βαλουμε σφηκοφωλιες φετος, παει περασε αυτο το φρουτο. Αυτα τα γλυκα περασαν ανεπιστρεπτι και εμειναν να θυμιζουν την εποχη ” Χολιντεη 2009-2010 ” Ειναι πια ιστορια! Τωρα προσεχουμε ασε πουθ ενα κιλο παραπανω δε θα φαινεται καθοτι ερχονται στις πασσαρελλες κατι τσουβαλακια χαρμα! Σε μπεζακι με μονη χαρουμενη πινελια ενα κοκκινο πορτοφολι.. αλλα θα τα πουμε αναλυτικα αυτα!
      Εσυ εκλεισες τα σχολια στο κοκκινο αλλα εννοια σου, θα ερχομαι στο μαυρο και θα γραφω βυζαντινα σχολια. Θα το κανω!
      Φιλια μον πιπιν!

  7. January 9, 2010 4:14 pm

    τι ητανκ κι αυτο!!!
    μπαινω να πω καλη χρονια και βρισκω μπροστα μου αρωματα λαχταριστου καφε(τωρα που είπα να τον κοψω στο μισο…)
    για τα γλυκα δε θα σχολιασω…γιατι μολις τσακισα μια πλακα σοκολατα!

    ευχομαι γαργαλιστικη και μοσχομυριστη η νεα χρονια…σαν ενας απολαυστικος καφες να κυλησει!

    • January 10, 2010 11:00 am

      Καλη Χρονια Κουκ μου. Να τον μειωσεις, δεν ειναι και οτι καλυτερο, απλα αν πινεις ενα φλυτζανι κοιταξε να ειναι ΚΑΛΟΣ και να τον απολαμβανεις. Τωρα μη μου πεις οτι ηταν ΙΟΝ με ολοκληρο αμυγδαλο η σοκολατα! ΟΧΙ δε θελω να ξερωωω οχιιιι..

  8. tamanitaria permalink
    January 9, 2010 6:27 pm

    Χρόνια πολλά και καλά!
    Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και η καινούρια χρονιά να είναι δημιουργική και λαχταριστή …όπως είναι το blog σου. Η μυρουδιά του καφέ και οι νοστιμιές των γλυκων σου έφτασαν μέχρι εδώ!
    Φιλιά

    • January 10, 2010 11:01 am

      Χρονια Πολλα και καλη χρονια Δημητρα. Ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Φιλια και σε σενα.

  9. panathinaeos permalink
    January 9, 2010 7:01 pm

    Δεσποιναριον, εν τη σοφια σου με βοηθησες να καταληξω στο συμπερασμα
    “Sears Fine Food και τα μυαλα στα καγκελα! ”

    Ολα τα αλλα δηθεν ευρωπαικα δηθεν ιντερνασιοναλ, δηθεν καπως… ειναι στην καλυτερη περιπτωση μετριοτητες.

    Διαβαζοντας το αρθρο σου και βλεποντας τις φωτο του Σηαρς Φαιν Φουντ αισθανθηκα οτι ημουν κι εγω εκει, χτυπησε το καμπανακι δηλαδη, το καμπανακι της μνημης που ζωντανευει (ενω με τα αλλα ουτε καμπανα ουτε σφυριχτρα).

    Επιβεβαιωνεται δια μιαν εισετι φοραν το κριτηριο της “προσαρμοσμενης εντοπιοτητας”.

    Κλεινοντας, θυμηθηκα μια επισκεψη μου στο Τεξας, στην Πρωτευουσα του, Austin. Μεγαλη συγχρονη πολη με ολα τα καλα. Ειχα παει για δουλεια με ενα συναδελφο και φιλο που ειχε μεγαλωσει εκει. Ενα πρωινο μου λεει “παμε να φαμε τωρα πραγματικο πρωινο”. Παμε λοιπον σε ενα φουρνο, περναμε στο βαθος και καθομαστε σε κατι τραπεζακια σε ενα ξεφωτο (ηταν καλοκαιρι). Ομελετα με χαλαπενιος, ντοπια μπισκιτς (που ειναι σαν σκληρα μαφινς και αλμυρα) και φρεσκα φρουτα. Αριστουργημα.

    • January 10, 2010 11:13 am

      Καλως τον αγαπητωτατο μου Παναθηναιο αδελφο εν μπλογκ! Οπως παντα τα σχολια σου ανοιγουν πορτες για ατερμονες συζητησεις. Πιανω πρωτα το Σηαρς. (Και υποσχομαι να μη μακρηγορησω) Οι ουρες τα πρωϊνα ατελειωτες. Μα δεν μπορει.. κατι θα ξερει ο κοσμος. Η Δαφνη το προτεινε απο περσυ χωρις επιφυλαξη. Τιποτα φιν φον, τιποτα εξτραβαγκαντ! Παλιο καφενειο. Μεσοκοπες κυριες σερβιρουν με την καφετιερα στο χερι. Και μπισκιτς εχει. Τι να πρωτοφας. Κατι τετοιες εξορμησεις ειναι η ευκαιρια μου να γευτω αμερικανικες γευσεις.
      Τα αλλα τωρα που λες τα καφενεια, παρ’ ολο που εχουν ευρωπαϊκες προδιαγραφες, και παρ’ ολο που εχουν παραρτηματα σε στυλ “τσεην” για μενα ειναι καθαρα δυτικη ακτη! Και ευχομαι να μην επεκταθουν πολυ αν και εδω μαλλον θα απογοητευτω. Γιατι οταν μεγαλωνει μια επιχειρηση στο τελος γινεται σαν την Σταρμπακς. Ματς μπακς και φουμαρα.
      Στο Ωστεν αγαπημενε μου Παναθηναιε εχω παει πολλακις γιατι εχω συνεργασια με το Πανεπιστημιο εκει. Την ξερω την πολη και τις χαρες της. Τις γευσεις και τα στεηκς της. Συμφωνω και επαυξανω για το ενδιαφερον της πολης και παρ’ ολο που εχει αναπτυξει πολυ το τεξ μεξ (που δε τρελλαινομαι) εχει και πολλα παραδοσιακα του νοτου. Φιλια καλε μου!

  10. January 9, 2010 8:08 pm

    τα λεφτα μου ολα για λιγα pancakes με maple syrup κατα προτιμηση mc lure’s light amber!!!
    αλλα επειδη δεν εχω θα βολευτω με 2-3 ή και 4 μακαρον καστανο απο τη la duree! καλα μπορει για ποικιλια να φαω και κανενα βανιλια, ταιριαζει με το κρυο και τον καπουτσινο μου πολυ ωραια :)
    και… κοριτσια!! μη λεμε οτι θεμε… οι εργολαβοι λεγονται αλλιως αμυγδαλωτα, αλλα σε καμια περιπτωση μακαρον :-D

    • January 10, 2010 11:22 am

      Ναι σωστα αλλο μακαρον κι αλλο μακαρουν κι αλλο εργολαβος. Παρασυρομαι απο την βαση της συνταγης που ειναι αμυγδαλο. Και θελω να φιαξουν και οι δικοι μας τετοια, τι στο καλο, εχουμε τις καλυτερες πρωτες υλες. Τωρα μερικες φορες ο εργολαβος ειναι καλυτερος απο μερικα μακαρον. Ειναι ολα θεμα γευσης και κατασκευης.
      Μακαρον καστανο δεν εχω δοκιμασει, και παω να σκουξω μονη μου γι αυτο! Να με ακουσει κανενας Γκαστον ακαματης!

      • January 10, 2010 12:14 pm

        χα αυτον το Γκαστον και τους φιλους του δεν τους ειδα απο κοντα τελικα… ξεχαστηκαμε με τα ολα! μωρε γαμωτη μου, ηθελα να σου φερω μακαρον γιατι ξερω πως θα εκτιμουσες (δεν τα παω οπου να ‘ναι γιατι μερικοι τα βλεπουν σαν απλα μπισκοτακια και νευριαζω) αλλα μεσολαβουσαν πολλες μερες μεχρι να κατηφορισουμε. πρεπει να κανονισουμε με τον αντιπροσωπο σου οταν ερθει προς τα εδω αρκει να μην κανει κανενα απιστευτο τουρ μετα :)

        • January 10, 2010 12:26 pm

          Κατι θα γινει.. τωρα βεβαια εχω ΚΑΙ την συνταγη, αλλα ειλικρινα πιστευω οτι αυτοι παλι καλυτερα θα τα φιαχνουν. Μερσι μελισσακι!

  11. January 10, 2010 11:10 am

    δεσποινακι αν μου κανεις αυτο το χατηρι και ερχεσαι!!!
    θα ειμαι πανευτυχης !!
    διοτι θα μου λειπεις!!!

    σε ευχαριστω!!!!!!!

    • January 10, 2010 11:23 am

      Χαρα μου! Τωρα το εγραψες αυτο? ΘΑ ΕΡΧΟΜΑΙ!!! παω να σε βρω!

  12. lena permalink
    January 10, 2010 11:51 am

    Α παπα….
    Τι ομορφιές…
    Τρελαίνομαι για καλό καφέ!

    melissoula πήγα πρόσφατα στο La Duree που έχει ανοίξει στο Harrod’s και πέθανα με τα macarons!!!
    Ειδικά κάτι μαύρα με Beily’s (αν θυμάμαι καλά! και κάτι άλλα μόκα!!!)

    Αν κάτσεις όμως να φας τα club sanwiches, κάτι σούπες ημέρας και κάτι ομελέτες που έχουν για lunch… απογοήτευση!!

    • January 10, 2010 12:08 pm

      εξκιουζ μι που χωνομαι, αλλα το μαυρο μακαρον ειναι γλυκοριζα και μοκα δεν υπαρχει μαλλον για αυτο με γευση καφε λες Λενα! τωρα τα αλμυρα τους δεν τα ξερω, δεν τα εχω δοκιμασει ποτε κι αν το κανω θα ειναι μονο στο Παρισι :)

    • January 10, 2010 12:23 pm

      Καλως την Λενα, Ενας καλος καφες μπορει να καθορισει την εκβαση της μερας μας. Ενα πραγμα που δεν μπορεσα να καταλαβω (αλλα σιγουρα θα εχει καποια εξηγηση) ειναι δηλωσεις του τυπου, εγω αν δε πιω το φραπε μου, δεν μπορω. Μαλλον θα ειναι η αναγκη για καφεϊνη που σκοτωνει τη διαθεση να δοκιμασουμε κατι καινουργιο.
      Μιας και το ποστ ειναι για Σαν Φρανσισκο, να πω οτι κι εκει η μεγαλη τρελλα ειναι φετος τα μακαρονς και πλεον ολοι φιαχνουν αλλα μονο λιγοι τα καταφερνουν. Και καμια φορα εκει που δε το περιμενεις, ετσι βρηκα στην αγορα της αποβαθρας 1, ενα μαγαζακι και τρελλαθηκα. Επισης προχτες .. στο τηηηη παρτυ πηρα ενα κουτακι απο το σουπερ μαρκετ Μπαλντουτσι’ς για να τα δοκιμασω. Μια φιλη μου που εζησε στο Παρισι και εχει πειρα απο τα Λα Ντυρε, ελεγε οτι ηταν φανταστικα. Κι εμενα μου αρεσαν. Δεν εχω δοκιμασει αυτα τα θεϊκα μακαρονς και επιφυλασσομαι, αλλα οπως φαινεται τα μακαρονς ειναι ΙΝ για φετος και τα καπκεηκς ΑΟΥΤ!

  13. January 10, 2010 5:00 pm

    εγω θα παρω cafe puccini…

    θελω λοφο Τοσκανης με αερα Ειρηνικού :)

    καλη χρονια δεσποινακι

    • January 10, 2010 11:26 pm

      Ναταλια μου, χρονια πολλα και σε σενα, ωραιο συνδιασμο διαλεξες! ;)

  14. January 10, 2010 6:11 pm

    Καλά, τί να πρωτοδιαλέξει κανείς !!
    Το άκρως δελεαστικό sears fine food (καλά αυτά οι τιγανίτες σάρωσαν τα σχόλια, και δικαίως) ή το cafe puccini με τις ιταλικές λιχουδιές του?!
    Πάντως, απ’ ότι φαίνεται τα περιστέρια στο emporio rulli έχουν… “μερακλώσει” και ανεβαίνουν στα τραπέζια (μήπως χορεύουν και τσιφτετέλι?) – άσε αυτήν την καταπληκτική Μπρουγκμάνσια (για το δεντράκι λέω, με τα κρεμαστά καμπανοειδή λουλούδια): εκεί στα μέρη σας νομίζω ότι το λένε Angel’s Trumpets (Brugmansia). Εξαιρετική επιλογή για το παρτέρι δίπλα στις ομπρέλες!
    Ονειρική η εικόνα των καφέ του Αγίου Φραγκίσκου…
    Απλά εντυπωσιασμένος (και feeling a little pekish now)
    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    • January 10, 2010 11:33 pm

      Καλε μου φιλε Ιρλανδε! Μου αρεσε το θεμα και πραγματικα το διασκεδασα οταν το εγραφα αλλα και οταν απαντουσα στα σχολια. Το φυτο δεν το ηξερα πως το λενε αλλα εχεις δικιο ειναι ομορφο. Σ’ ευχαριστω για την πληροφορια, ειναι τοσο χαρακτηριστικο που δε θα το ξεχασω..οι τρομπετες των αγγελων!! Καλη σου εβδομαδα Ιρλανδε!

  15. January 10, 2010 6:35 pm

    εξω να χιονιζει με το τουλουμι (!), και με αχνιστο καφε στο παραθυρο να θαυμαζεις την απολυτη ηρεμια που προσφερει το λευκο τοπιο,

    παντως ο καφες ειναι η απολυτη ιεροτελεστεια.

    Α και κατι ασχετο, αλλα ποια η διαφορα μεταξυ γαλλικου και αμερικανικου καφε? και οι 2 τυποι καφε ειναι καφε φιλτρου. Εχω κατι γαλλους συναδερφους που λενε οτι ο γαλλικος ειναι καφες ενω ο αμερικανικος ειναι νεροζουμι!

    καλη βδομαδα

    • January 11, 2010 12:01 am

      Συμφωνω απολυτως με την ιεροτελεστια. Τωρα παμε στη διαφορα του γαλλικου με τον αμερικανικο. Πιστευω οτι ειναι θεμα ψησιματος και προεργασιας του καφε. Οι περισσοτερες μαρκες αμερικανικου καφε δεν ειναι καλα ψημενες. Μετα ειναι και ο τροπος που παρασκευαζεται (σουρωμα) Οι αμερικανοι παλιοτερα δεν επιναν δυνατο καφε. Εξ ου και νεροζουμι. Τωρα τελευταια εχουν αρχισει να βελτιωνονται λιγο σε αυτο τον τομεα και οχι ολοι, μερικοι στις ακτες. Δεν ειναι τυχαιο οτι στην Ιταλια Αμερικανο λεγεται ο αραιωμενος με νερο καφες. Ο γαλλικος ειναι πιο καλα ψημενος, πιο δυνατος και ισως και στην πλειοψηφια ο κοκκος να ειναι πιο καλα διαλεγμενος.
      Καλη εβδομαδα και σε σενα, καλη επενεπροσαρμογη στην χωρα του Μοτζαρτ Γιαννη!

  16. panathinaeos permalink
    January 10, 2010 9:03 pm

    δεσποιναριον οσο κρυο και να κανει στο ντη σι αυτη η φωτο που εβαλες με τα αυτακια ειναι περιττη
    δεν ειναι καθολου χρηστικη, ενω αισθητικα ειναι μαλλον οφφ!
    θερμη λοιπον παρακληση να επανελθουν οι φωτο που αναδεικνυουν το δεσποιναριον και οχι ενα βαρετο ψευτο-χρηστικο αντικειμενο

    • January 11, 2010 12:03 am

      Χα χα γι αυτο σε παω βρε Παναθηναιε, γιατι δε κολλας να μου πεις με τροπο.. πως εισαι ετσι ρε δεσποιναριον? Ειναι που δε χαμογελαω, αλλα αν ειναι να χαλαει εστω κι ενα φιλο η παγωμενη φατσα μου, θα παω να φερω μια χαμογελαστη. Κατα βαθος ζουλεψες τα αυτακια μου αλλα τες πα!!!!

  17. January 14, 2010 4:21 am

    Απαπα, τί ‘ν’ τούτα;;;
    “Διαίτης”, ναι, οπωσδήποτε…
    Αααααχ, ζήλεψα…
    Τίποτα με κούριερ, προς τα ‘δω;;;

Trackbacks

  1. walking down Market street #San Francisco ti amo « ασπρο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers

%d bloggers like this: