Skip to content

’60s

March 20, 2010

Οι τασεις της αρχιτεκτονικης κατα τη διαρκεια της δεκαετιας του ’60 στις δυτικες χωρες,  αλλαξαν την οψη και την λειτουργικοτητα νεων οικοδομων που ειχαμε συνηθισει ως τοτε.  Η εποχη εχει χαρακτηριστει ως “μετα-μοντερνα” και χαρακτηριζεται απο  την τελειοποιηση και την εξελιξη των στοιχειων του μοντερνισμου.  Φουτουριστικα σχεδια,  ελευθερη εκφραση,  τεραστιοι εσωτερικοι χωροι,  και  μεγαλες επιφανειες απο διαφορα υλικα.  Τα κτιρια εχουν προσωπικοτητα,  ξεφευγουν απο το “πανομοιοτυπο” και το κλασσικο.  Συνχρονως,  η αναπτυσσομενη οικολογικη συνειδηση, γινεται εναυσμα για χρηση καινουργιων υλικων, και η αρχιτεκτονικη προσαρμοζεται συνειδητα στον περιβαλλοντα χωρο.

Το Σαββατοκυριακο που μας περασε, εκανα μια βολτα σε μια γειτονια, που οικοδομικα χρονολογειται  απο την  εποχη του ’60.  Σπανια βρισκεις πια στην “πρωτευουσα”  τετοια σπιτια.   Κοντευουν να πενηνταρισουν, αν δεν εχουν ηδη.  Σας παιρνω μαζι μου σ’ αυτη τη βολτα “μιας αλλης εποχης”

Δυο γειτονικα σπιτια που μοιαζουν.  Σχημα κουτι,  τουβλο, γυαλι , ξυλο και λιτες γραμμες.

Μεσα απο την τζαμαρια μπορουμε να δουμε τι γινεται  στο λιβινγκ ρουμ.  Τα επιπλα ειναι αναλογα της εποχης κι αυτα.  Εντονα χρωματα, μοντερνα γραμμη.

Ο αρχιτεκτονας επαιξε με τα επιπεδα, τις γωνιες και αφησε το χρωμα λευκο για να αναδειξει το παιχνιδι του.

Με τοσο τζαμι γυρω γυρω αυτα τα σπιτια. μονο σε μια τετοια γειτονια που δεν εχει περασματα και κινηση μπορουν να υπαρξουν.

Το παραπανω σπιτι δε μου αρεσε ιδιεταιρα (τελειως καφεκουτι) αλλα ειναι κι αυτο ειναι χαρακτηριστικο μοντελακι του ’60

Μπορει να μην εχουν “privacy”  αλλα ο ηλιος ειναι ολη μερα μεσα.

Σε γκριζο, στην κορυφη του λοφου, με φως και θεα συγχρονως.  Αυτα τα σπιτια μου θυμισαν πολυ  Καλιφορνια. Εκει που οι τζαμενιες επιφανειες ειναι μεγαλες για να μπαινει ο ηλιος και να προσφερει θεα στους νοικοκυραιους. Κατι σαν μια συνεχεια  του εσωτερικου του σπιτιου προς τον κηπο.

Λιτες γραμμες.  Θυμαμαι οτι σαν παιδι μου αρεσαν αυτες οι γραμμες.  Μεγαλωσα  σε ενα σπιτι  πολυ ’60s  που  σχεδιασε για τους γονεις μου  ο αρχιτεκτονας  Βασος  Χαραλαμπιδης.   Ηθελα να υπερασπιζομαι  την διαφορετικοτητα του και την μοναδικοτητα του στη γειτονια.  Αργοτερα σπουδαστρια, στο μαθημα της αγροτικης αρχιτεκτονικης, σχεδιαζα μονιμα “industrial”  κτιρια ακομα και σε αγροτεμαχια.  Περασε και η δεκαετια του ’70  για να δεχτω παλι το παραδοσιακο.


Πιστευω οτι απο ολες τις δεκαετιες του προηγουμενου αιωνα,  αυτη  του ’60 ηταν η πιο αντιφατικη, αλλα παραλληλα και η πιο δημιουργικη.  Ενα κυμα που το χαρακτηριζε η ελευθερια στην εκφραση κατεκλυσε τον κοσμο στην τεχνη και τον πολιτισμο.  Η αρχιτεκτονικη σαν τεχνη και σαν εκφραση, δεν ηταν δυνατον παρα να επηρρεαστει κι αυτη.   Οταν σκεφτομαι τα στοιχεια που χαρακτηριζουν την δεκαετια του ’60, δεν αισθανομαι καθολου βολη,  ξεστασια, ηρεμια και νοσταλγια.  Απο την αλλη ομως αισθανομαι οτι αν δεν ειχε υπαρξει,  ο κοσμος θα ηταν πολιτιστικα και πολιτισμικα πιο φτωχος.

Σα φιλω γλυκα.

About these ads
36 Comments leave one →
  1. March 20, 2010 1:38 pm

    σχημα κουτι. τουβλο, γυαλι ξυλο και λιτες γραμμες. το λατρευω. θελω παραθυρα χωρις πατζουρια θελω ολο το φως μεσα, θελω τη συνεχεια του μεσα προς τα εξω :)
    και τωρα πισω στο σπιρτοκουτακι μου, εχω πολυ δουλειαα

    • March 21, 2010 1:30 pm

      Ναι ναι, τα παραθυρα χωρις πατζουρια ειναι καλα για τις χωρες που δεν εχουν πολυ ηλιο. Στα δικα μας κλιματα φανταζομαι θα μας κουραζε. Δεν ειναι τυχαιες οι αρχιτεκτονικες τασεις και επιλογες αναλογα με το κλιμα. Ο ηλιος ειναι ζεστασια και χαρα, αλλα αλλοι τον εχουν απλετο και θελουν .. ενα διαλειμμα, αλλοι τον κυνηγανε και τον προκαλουν/προσκαλουν μεσα στα σπιτια τους.
      Μελισσακι μπιζυ μπιζυ.. κουραγιο, οπου ναναι θα ξημερωσει ..Δευτερα!

  2. March 20, 2010 6:28 pm

    απαπα

    εμενα παλι δεν ειναι καθολου το στυλ μου το ’60, οι χιππις κλπ και ο φουτουρισμος ως κινημα με μπερδευει ενω με κουραζει ο (αμεσως μετα )μινιμαλισμος Μου κανει κρυο και επιπεδο
    -προτιμω τις νεοκλασσικες γραμμες τις ζεστες φορμες και τα σταθερα χρωματα

    επισης σοβαρα τωρα ολα αυτα τα τζαμια οταν αντανακλα ο ηλιος δεν τους πιανει τρελλα ?

    χχχχχχχχχχχχχ?
    να φαινονται ολες οι σκονες και η θαμπαδα του χρονου ??
    καθ εμερα θα τα γυαλιζα σου λεω ..

    οχι οχι

    παντως ως οδοιπορικο οπως παντα ειναι ταξιδιαρικο και φροντισμενο
    μπραβο ρε Δεσποινα!

    • March 21, 2010 1:39 pm

      Μα ουτε εμενα ειναι το στυλ μου, και ουτε οι χιππυς μου αρεσουν αλλα πρεπει να παραδεχτω οτι αυτη η κουλτουρα σημαδεψε αρκετα τον προηγουμενο αιωνα. Κοινωνικα και πολιτιστικα. Και το να βλεπω τα ¨απομειναρια του¨ ετσι κρυμμενα σε μια γειτονια, να εχουν μειναι ανεπαφα απο τονν χρονο, αισθανομαι σα να ειμαι σε αρχιτεκτονικο μουσειο. Μ’ αρεσουν οι απλες γραμμες, μ’ αρεσουν τα “μοντερνα” τα κυνηγαω στα μουσεια.
      Δεν εχουν τον ηλιο τον δικο μας, ο ιδιος ηλιος εδω ειναι φειδωλος, κρυβεται στα συννεφα, πισω απο τα δενδρα.
      Νομιζω οτι θα μπορουσα να μεινω, στο τριτο σπιτι, αρκει να ειχα μπροστα μου ενα ωκεανο.
      Φιλια χαρα μου.

  3. March 20, 2010 6:47 pm

    Χμμ…
    Θα την ονομαζα εποχη των..”.θερμοκηπιων”!
    Γραμμη εκφρασης και ελευθεριας ηταν,
    σαν αντιδραση στο..τσουβαλιασμα/σαρδελοποιηση
    στα βιομηχανικα μπλοκς.

    Υγ..Ομορφη παρουσιαση δεσποιναριον..
    και ξεφυγε κι απο τα..κατσαρολικα ;)

    • March 21, 2010 1:46 pm

      Δεν ειναι ατυχης η εκφραση “θερμοκηπια” και μεταφορικα και ουσιαστικα. Ευχαριστω φευγατε.

  4. Ρούλα permalink
    March 20, 2010 7:17 pm

    Τα ξενοδοχεία Ξενία τα θυμάσαι;Αυτά θυμήθηκα,όπως την πολυτεχνική σχολή της Θεσσαλονίκης, το τουριστικό περίπτερο του ΕΟΤ σε παραθαλάσσιο μέρος της περιοχής που έσφυζε από ζωή πριν 40 χρόνια,το αρχαιολογικό μουσείο της Κομοτηνής.Όλα δημόσια κτίρια.Εκείνη την εποχή εντυπωσίαζαν,τώρα δείχνουν άχαρα,άσε που είναι κακοδιατηρημένα.
    Εκείνη την εποχή ένα από τα μεγαλύτερα ατοπήματα ήταν η αντικατάσταση των επίπλων που ήταν από μασίφ ξύλο καρυδιάς με τα γνωστά γυαλιστερά φτηνιάρικα,πλην μοντέρνα έπιπλα,με τις λιτές γραμμές.
    Τι να πρωτοθυμηθώ από εκείνη τη δεκαετία,όπως λες αντιφατική και ταυτόχρονα δημιουργική.
    υγ.τηρώ σιγή ιχθύος ή μάλλον χρυσόψαρου μέσα στη γυάλα :)

    • March 21, 2010 1:49 pm

      Τα ξενοδοχεια Ξενια οχι απλα τα θυμαμαι, αλλα τα εβλεπα με τα χρονια να ρημαζουν και με επιανε ψυχοπλακωμα. Στα Χανια πριν μερικα χρονια, ειλικρινα λυπηθηκα που ειδα το παλιο Ξενια εγκαταλελειμμενο. Ελπιζω κατι να εχει γινει στο μεταξυ.
      Τωρα για τα επιπλα ηταν κι αυτη μια μοδα και περασε, παντως μη κοιτα τις φτηνες απομιμησεις που ειχαν κυκλοφορησει τοτα για καταναλωση. Τα Δανεζικα επιπλα ειναι ωραια και λειτουργικα κι ας λενε.

  5. dekal permalink
    March 20, 2010 11:10 pm

    Ειναι εξαιρετικά τα σπιτια που φωτογράφησες. Ειναι η μεγαλη μου αγάπη αυτή η ταση της Αρχιτεκτονικής και παραμπεμπω σε ενα εμβληματικο σπιτι του 1950 που σχεδίασε ο μεγάλος Μies Van Der Rohe το Farnsworth House. Aν βρεθεις εκει πηγαινε δες το.
    φιλια

    εδώ φωτογραφίες

    http://images.google.gr/images?q=Farnsworth+House&oe=utf-8&rls=org.mozilla:en-US:official&client=firefox-a&um=1&ie=UTF-8&ei=uVKlS-LRLJT04gbtxKScCg&sa=X&oi=image_result_group&ct=title&resnum=1&ved=0CBIQsAQwAA

    http://www.farnsworthhouse.org/index.htm

    • March 21, 2010 2:01 pm

      Καταπληκτικο! Μολις μπηκα στην πρωτη ιστοσελιδα, ξαφνικα θυμηθηκα την παλια εισοδο στον Αστερα Βουλιαγμενης. Δεσποινακι ευχαριστω, θα τα χαζεψω με την ησυχια μου λιγο αργοτερα.

  6. margarita permalink
    March 21, 2010 3:32 am

    μεγαλωνοντας σε πολυκατοικια ( οχι ομως ρετιρε).. σε αποσταση αναπνοης απο τον απεναντι.. ανηκω σ αυτους που κραυγαζουν.. δωστε μου κι αλλο φως!!… αυτα τα σπιτια μ αρεσανε παντα.. απ εξω φανταζαν μεγαλα, ευαερα, και ευηλια αλλα για μενα out of reach.. παντως οτι εχει κατι απο Bauhaus ειναι για μενα λειτουργικο .. Θυμαμαι αυτα τα σπιτια σε κατι ταινιες .. ελληνικες και μη.. οσο για τα σιξτις .. τα εχουν αναλυσει ολοι τοσο σε βαθος που εχουν χασει την μαγεια τους σχεδον.. εμενα παντως η πολυχρωμια μαρεσε.. και μισω και τις κουρτινες απροπο!!
    Τωρα που μεγαλωσα!! .. ειμαι της αρχης ..κανε το σπιτακι σου αναλογα με τις κλιματολογικες , ενεργειακες κλπ συνθηκες που ζεις.. ( αν μπορεις!) και εδω που μερριξε τωρα η μοιρα ..ζ ω σ εναν αρχιτεκτονικο αχταρμα ..
    την καλη μερα μου απο ενα εντελως αντιθετο προς τις αποψεις και προτιμησεις μου κτιριο!!

    • March 21, 2010 2:05 pm

      Τωρα που μεγαλωσα.. α στα διαλα χαλασα.. Ετσι ειναι Μαργαριτονι μου, αναλογα τα κλιματα, το περιβαλλον, τι αναγκες, την τσεπη και την βολη μας. Παντως θα πρεπει να υπαρχει αρκετο μοντερνο στοιχειο κι εκει. Φιλακια!

      • margarita permalink
        March 21, 2010 2:15 pm

        τωρα με δουλευεις ε?? αρκετο μοντερνο στοιχειο!!! θα βγαλω την ωμη πραγματικοτητα σε φωτο .. και οχι αυτα τα ρομαντικα με παζαρια κλπ..

        • March 21, 2010 2:21 pm

          Μαλλον εχω επηρρεαστει απο τους πυργους που ειχε αναρτησει η Πηνελοπη μας.

  7. March 21, 2010 10:21 am

    Το γυαλί μου κάνει κρύο. Θα θέλα μεγάλα παράθυρα, ξύλο και οπωσδήποτε δυνατότητα για συσκότιση. Όσο λατρεύω το φως είναι στιγμές που η αντανάκλασή του ,με κουράζει.

    Και πάλι μέσα στο δάσος, στο πράσινο ,κοντά στη φύση είναι άλλη η εικόνα αυτής της αρχιτεκτονικής.Η σκιά των δένδρων δίνουν ένα χρώμα. Αν σκεφτώ όμως ,τη γειτονιά μου έτσι, θ αρχίσω να τσιρίζω!!

    Όμορφη βόλτα Κυριακάτικη Δεσποινιώ μας πήγες.
    Φιλί

    • March 21, 2010 2:09 pm

      Οπως ειπα και στην Ταλισκερ παραπανω, ειναι το κλιμα μας τετοιο που χρειαζομαστε την συσκοτιση. Και στη γειτονια σου δε θα ηταν ασχημα αν δεν ηταν πηχτρα (οπως ολες πλεον οι γειτονιες της Αθηνας) Ευχαριστω, καλη συνεχεια Κυριακης Κατερινα.

  8. Πέννυ permalink
    March 21, 2010 11:08 am

    Ωραία είναι να μπαίνει ανενόχλητο το φως στο σπίτι…
    Ομως δεν μπορώ να δεχτώ να ζω εκτεθειμένη σε κάθε περαστικό… Ασε που όταν θα πέφτει η νύχτα και δεν θα μπορώ να διακρίνω τι υπάρχει έξω από το τζάμι, κάτι μου λέει ότι θα πλάθω ιστορίες από το “Παρασκευή και 13″ και δεν το αντέχω…
    Οπότε λέω ναι σε μια μεγάλη τζαμαρία στο σαλόνι μου, με μια κουρτίνα που κρατάει απέξω τις αδιάκριτες ματιές αλλά όχι τον ήλιο και με ένα παντζούρι που τη νύχτα θα κρατάει τις φοβίες μου απέξω :-)

    Πάντως υο οδοιπορικό είναι όπως πάντα εξαιρετικό!

    • March 21, 2010 2:13 pm

      Νομιζω οτι εδω η αποσταση δρομου-σπιτιου ειναι αρκετη για να μη μπορει ο αλλος να δει μεσα. Χτες α προ πο ρωταγα τον φιλο μου που μενει εκει..
      – Καλα αυτοι πωα κυκλοφορουν με τα σωβρακα ετσι εκτεθειμενοι στους περαστικους.
      και μου απαντησε.
      -Κανεις δε κοιτα ..ειναι απο 70 και παω ολοι τους.
      Ευχαριστω Πεννυ μου.

  9. panathinaeos permalink
    March 21, 2010 11:48 am

    δεσποιναριον!
    η βολτα σου με πηγε στα εργα του Ludwig Mies, του γιγαντα Γερμανου – Αμερικανου αρχιτεκτονα, συνεργατη του παμμεγισοτυ Walter Gropius στη σχολη Bauhaus, που μαζι με τον αλλο γιγαντα, τον Γαλλο Le Corbusier, εθεσαν τα θεμελια της συγχρονης αρχιτεκτονικης
    τα υπεροχα ξενια που αναφερει η ρουλα, εργα του μεγαλου Ελληνα αρχιτεκτονα Κωνσταντινιδη, ειναι φανερα επηρεασμενα απο τους γιγαντες!
    και γιατι οχι;
    η δημιουργια εχει πολλες παραφυαδες και περιπλοκες!
    ευχομαι μια δημιουργικη Κυριακη και αλλα τετοια!

  10. March 21, 2010 2:15 pm

    Λοιπον ειδες.. δεν ηξερα οτι τα Ξενια ηταν του Αρη Κωνσταντινιδη. Και φυσικα ολοι επηρρεαζονται ο ενας απο τον αλλο. αλλα οντως αυτοι που αναφερεις ειναι οι θεμελιωτες.
    Και σε σενα Καλη Κυριακη αγαπητωτατε μου.

  11. March 21, 2010 6:23 pm

    Μερικά μου αρέσουν πολύ και συμφωνώ ανάλογα με τον τόπο και με το κλίμα και το σπιτάκι. Μου αρέσει το σπίτι να blend in στο περιβάλλον. Το Αμπου Ντάμπι έχει φοβερή αρχιτεκτονική και πολύ μοντέρνα αλλά δεν έχει να κάνει τίποτε με το περιβάλλον. Κατά την γνώμη μου οι αρχιτέκτονες κάνουν ένα είδος self-indulged εδώ, έχουν απερίοριστο budget και δημιουργούν εξωφρενικά πράγματα και αυτό ακριβως είναι και το ενδιαφέρον εδώ, το ‘καινούργιο’, όποιος ψάχνει για μουσεία και παζάρια το πλοίο αριστερά για Ινδίες, Ιραν κλπ…
    Πολυ μου άρεσε το ποστ και τα σχόλια επίσης χχο

  12. March 22, 2010 8:02 am

    Υπέροχες φωτογραφίες.. Και αυτή η εξοχή με τρελαίνει…Προτιμώ όμως τα πιο english style σπίτια.. Ταιριάζουν πιο πολύ στα γούστα μου.. Φιλιά φιλενάδα μου..

    • March 22, 2010 10:28 pm

      Μα δεν ειναι τυχαιο που ο κοσμος γυρισε ξανα στο κλασσικο. Ο κοσμος δεχεται αλλαγες που γινονται μακροχρονια, και πιο δυσκολα αποτομες αλλαγες. Μετα απο λιγο τις αποριπτει. Κι εγω προτιμω πιο κλασσικο στυλ, αν και οπως ειπα, το τριτο δε θα με χαλαγε. Φιλια Ευη μου.

  13. March 22, 2010 8:46 am

    einai anameikta ta sinaisthimata pou mou afinoun ta spitia auta :) apo tin mia einai ontos diaforetika kai auto to olo tzami metraei poli tis meres mas, alla apo tin alli mou kanoun poli kouti kai stenaxoro, kai ta bgazo ola stin fora…ase pou blepontas thriller kai ta loipa autes oi tzamaries einai paneukolo na kateboun kai na afisoun to ”kako” na mpei :P

    kalimeres!!

    • March 22, 2010 10:32 pm

      Παντως Λονλινακι, δεν εχει ακουστει τιποτα το περιεργο γι αυτη την γειτονια. Κι εγω γι αυτο δε βλεπω θριλλερ, γιατι μετα θα φοβαμαι. α πα πα θα πω στον φιλο μου να προσεχει! Σοβαρα τωρα, νομιζω οτι θα πρεπει να ζησω λιγο ετσι για να εκφερω γνωμη. Ωλ εξποουζντ δατ ιζ!

  14. March 22, 2010 12:03 pm

    Πέρα από τα όποια ζητήματα γούστου (ούτως ή άλλως υποκειμενικού) αυτό που με ξενίζει -κι απ’ ότι είδα και αρκετούς άλλους σχολιαστές- είναι το ότι τα σπίτα αυτά δεν ταιριάζουν με τον περίγυρό τους. Επίσης, καμία βιοκλιματική πρόβλεψη (άλλωστε η αρχιτεκτονική ’60ς ήταν πριν την πετρελαϊκή κρίση των αρχών του ’70). Ίσως να “ταίριαζαν” καλύτερα σε ένα αστικό τοπίο, ή με διαφορετικούς κήπους (μάλλον γκαζόν – κι αυτό πλέον ξεπερασμένο).

    • March 22, 2010 10:35 pm

      Αυτο που λες για το “δεσιμο” περιβαλλοντος και σπιτιων ειναι σωστο. Εδω εχουμε μια ακριβη περιοχη στο δασος. Δε κοβουμε δενδρα αλλα ακολουθουμε την συγχρονη αρχιτεκτονικη. Ετσι καπως θα το σκεφτηκαν τοτε. Εγω παλι τα θελω διπλα στον ωκεανο να χαζευω τους γλαρους.

  15. March 22, 2010 3:43 pm

    Δεσποινάκι, αυτά τα σπίτια μου θυμίζουν μια θαυμάσια ταινία με την Γουίβερ και τον Κέβιν Κλαιν (Παγετός νομίζω λεγόταν στην ελληνική της εκδοχή). Γλυκόπικρο το συναίσθημα, αλλά πάλι με τόσο πράσινο πώς να μην ανοίξει τελικά η καρδιά;

    • March 22, 2010 10:36 pm

      Υπαρχει μια αντιφαση Δωρα. Οση δεν ειδα μονη μου με βοηθησαν τα σχολια να την δω.

  16. March 22, 2010 3:45 pm

    Ωραίο κείμενο ;)

    • March 22, 2010 10:36 pm

      Σε ευχαριστω, οταν το λες εσυ εχει ιδιεταιρη αξια!

  17. elekat permalink
    March 22, 2010 8:05 pm

    Εζησα πολλά χρόνια σε στυλ σπιτιού ΄60s ένεκα που η μαμά μου ήταν αρχιτέκτονας εκείνης της εποχής και λάτρης αυτής της γραμμής όπως και του στυλ Πικιώνη, Κωνσταντινίδη με τα Ξενία κ.λ.π.
    Τα Ξενία ενώ είναι όλα χτισμένα στις καλύτερες τοποθεσίες της Ελλάδας, είναι δυστυχώς πολύ παραμελημένα ενώ θα μπορούσαν να τα ανακαινίσουν κράτώντας όμως το στυλ τους.
    Εμένα μ’αρέσουν τα σπίτια με τους μεγάλους χώρους, με αίθρια, με εσωτερικά μπαλκόνια, με πολύ και μονοκόμματο τζάμι και λιτές γραμμές.
    Ισως μου το πέρασε η μάνα μου, πάντως μ’αρέσουν πολύ και με γεμίζουν νοσταλγία για εκείνες τις δεκαετίες.
    Σούχω πεί ότι μ’αρέσουν πολυ τα οδοιπορικά σου και σήμερα χτύπησες πολύ ευαίσθητη χορδή μέσα μου..

    • March 22, 2010 10:46 pm

      Η αρχιτεκτονικη του Δημητρη Πικιωνη, ειχε το πλεονεκτημα οτι εδενε μα το ελληνικο τοπιο. Παρα πολυ. απο μικρη χαζευα το δικο του σπιτι στην οδο Ηρακλειτου στα Πατησια, κι αλλα που ειχε φιαξει στην Κυπριαδου. Πετρα ξυλο και χαγιατια σε μοντερνα γραμμη. Γνωρισα προσωπικα τον μαθητη του Πικιωνη Σολωνα Κυδωνιατη, οταν ηταν ηδη γεροντας. μιλησαμε με θαυμασμο για το δασκαλο του. Χαμενα και ρημαγμενα πολλα ομορφα αρχιτεκτονικα διαμαντια στην τσιμεντουπολη σημερα. Και ποσοι περναν απο μπροστα και δε ξερουν τι βλεπουν. Πως χανεται ετσι η εκτιμηση. Χαρηκα Λενακι που σου αρεσε.

  18. elekat permalink
    March 22, 2010 8:09 pm

    Πάω τώρα κιόλας να της δείξω το ποστ και είμαι σίγουρη ότι πολύ θα χαρεί που μια νέα γυναίκα σαν εσένα έπιασε αυτό το στυλ και το φωτογράφησε!
    Δεν θα ξεχάσω δε τα βιβλία αρχιτεκτονικής που έχει φέρει από τη Βοστώνη το ’65 γεμάτα με φωτογραφίες από τα καλύτερα τέτοια σπίτια της εποχής εκείνης.

    • March 22, 2010 10:47 pm

      Φανταζομαι να της αρεσουν και φιλακια για το “νεα γυναικα” ματς μουτς!

  19. Anonymous permalink
    December 14, 2012 3:23 pm

    Το σχόλιο μου είναι μάλλον καθυστερημένο , αλλά το blog σας είναι το μόνο που εμφανίστηκε σε αναζήτηση μου στο δίκτυο για τον αρχιτέκτονα Βάσο Χαραλαμπίδη. Ονομάζομαι Βασίλης Βασιλόπουλος και είμαι αρχιτέκτων μηχανικός. Μαζεύω στοιχεία για κάποια ενδιαφέροντα κτίρια των δεκαετιών 60 και 70 στην Κοζάνη. Η άδεια του ενός από αυτά είναι υπογεγραμμένη από τον Βάσο Χαραλαμπίδη, με έδρα την Αθήνα. Δεν βρήκα κάτι στο μητρώο μελών του ΤΕΕ και αναρωτιέμαι μήπως έχετε κάποια πληροφορία ή στοιχεία επικοινωνίας του αρχιτέκτονα. Ευχαριστώ
    Υ.Γ. Ωραίες φωτό. Καταπληκτική εποχή για την αρχιτεκτονική.Case Study Houses style

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers

%d bloggers like this: