Skip to content

αγγιναρες αγαπες μου

April 2, 2011

Με τις κυριες αγγιναρες, εχω μια σχεση μισους και αγαπης.  Εχω παλια παιδικα τραυματα.  Βλεπετε αυτο το ” αγγιναρες αλα πολιτα”  που πολλοι το βλεπουν, το μυριζουν η ακομα και το ακουν και τους τρεχουν τα σαλια, εμενα μου προκαλει το εξης: Μεταβολη και τροχαδην.  Αυτη η γλυκα με τον ανηθο και το λεμονι δεν ταιριαζει καθολου στα δικα μου γευστικα κυτταρα.  Τα ταραζει.  Τα τραυματα  συνδεονται με την επιμονη της μαμας μου να φαω σωνει και καλα αγγιναρες αλα πολιτα γιατι ” πρεπει να τατρωμε ολα” και “αλλα παιδακια δεν εχουνε να φανε” και ” δεν γινεται να τρωμε μπιφτεκια καθε μερα”.  Ποια; εγω το καλοβολο παμφαγο και ησυχο δεσποιναριον που ειχα μονο μια αντιπαθεια. Και ακομα την εχω.  Και που εκεινη δεν εβαζε ποτε στο στομα της φασολακια μαυροματικα.  Τελος παντων ευτυχως το καταλαβε γρηγορα οτι εγω και οι αγγιναρες αλα πολιτα δεν χωραγαμε ουτε στο ιδιο δωματιο κι ετσι η ταλαιπωρια μου σταματησε νωρις.

Η αγγιναρα ειναι ασχημο ζαρζαβατικο.   Μια κοτσανα να.. μετο συμπαθειο κι ενα κεφαλι σκληρο με αγκαθωτα φυλλα.  Η Ολιβ του Ποπαϋ μοιαζει με αγγιναρα.  Αγγουρω και ακαμπτη.   Καμια γυναικα δε θελει να τη λενε αγγιναρα.  Της στερουν την χαρη.

Που ειναι λοιπον η σχεση αγαπης με την αγγιναρα;  Καθε που ερχεται ο Μαρτης και βλεπω φρεσκιες αγγιναρες στον παγκο του μαναβη, λιγωνω!  Θα με περασετε για μαζοχα αλλα τις αγοραζω και τις μαγειρευω στις αγαπες μου γιατι τρελλαινονται.  Και μου αρεσει να τις καθαριζω.  Χριτς κλακ καθε φυλλαρακι μεχρι να φτασω στην καρδια.  Χραατς κοβω την μυτη,  cuuut την κοβω στα δυο και αφαιρω τα “μαλλια” .    Μενουν δυο μπουκιτσες που  τριβονται σε μια λεμονοκουπα και βουτανε σε νερο με λεμονι για να περιμενουν περεταιρω κακοποιηση με λαδι και ανηθο.

Καποτε ομως, εμαθα ενα  τροπο να φιαχνω τις αγγιναρες και να τις τρωω κι εγω!  Μαλλον θα ελεγα οτι μου τον εμαθε ο Ερρικος, που  του τον εμαθε η μαμα του Ινιατσιο απο τη Ρωμη και δεν ειναι κατι αλλο απο αυτο που λεμε “καρτσιοφι αλα ρομανα”  .   Τοσο απλο μα τοσο απλο, με αρωματικο ελαιολαδο και σκορδακι στο φουρνο.  Ξαφνικα ειδα την αγγιναρα με αλλο ματι.   Και τωρα τις παιρνω πιο συχνα.  Ναι στη Ρομανα και οχι στην Πολιτα!

Οι baby  αγγιναρες  ειναι μπιζουδακια.  Αφηστε που δεν εχουν “μαλλια”.   Ειναι εξαιρετικο συνοδευτικο  σε σαλατες και συμμετεχει υπεροχα σε αντιπαστι.  Ακομα η αγγιναρα φιαχνει ενα ωραιοτατο ντιπ, αν τη ζεματισουμε και την πολτοποιησουμε με ελαιολαδο, κουκουναρι, καποιο τυρακι τριμμενο με εντονη γευση,οπως κεφαλοτυρι η πεκορινο και λεμονι.

Ανοιξη στον παγκο του μαναβη σημαινει για μενα, αγγιναρα και μετα μπιζελια.  Τα μπιζελια  φρεσκα, ωμα σε σαλατα.  Μη τα δω διπλα σε αγγιναρες με ανηθο γιατι θα σαλταρω!

Σας φιλω γλυκα!

About these ads
44 Comments leave one →
  1. ΧΡΙΣΤΙΝΑ permalink
    April 2, 2011 10:11 pm

    οοοοοοσο κ να προσπαθησω να τις δω με συμπαθεια, θα ειναι παντα κ για μενα τραυματικες οι αναμνησεις απο αγκιναρες α λα πολιτα που τρωγαν οι υπολοιποι στην οικογενεια κ εγω κρυβομουν!! ειμαι αλλεργικη στον ανηθο, οποτε καταλαβαινεις ….

    • April 2, 2011 10:37 pm

      Χριστινα μου τα καταφεανα συνβιβαστω, αλλα με ωρισμενους τροπους μαγειρεματος. αλαπολιτατις φιαχνω τωρα αλλα φιαχνω παραλληλα κι ενα μπιφτεκι για μενα. Αλλεργικηστον ανηθο.. χμ φανταζομαι να τρως σπανακοπιτα. Φιλια.

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:05 am

      Για μένα Χριστινακι, ειναι θέμα μυρωδιές συνδυασμού υλικών.

  2. April 2, 2011 10:31 pm

    Εγω παλι τις λατρευω αλα πολιτα! Ελα ομως που δεν τις τρωει ο αντρας μου! Ετσι τρωω σπανια κανα πιατο απο τη μαμα μου.

    Για πες βρε Δεσποινιω την συνταγη αλα Ρομανα να μαθουμε!

    • April 2, 2011 10:49 pm

      Αποψε ηρθαν οι παλιες μου φιλεναδουλες μαζι! Τι ομορφα που περνουσαμε ε; Λοιπον αλα Ρομανα Βερονικα μου ειναι πολυαπλες. Τις ετοιμαζουμε και τις καθαριζουμε οπως για ολες τις παρασκευες, μεχρι να μεινουν οι καρδιες καθαρισμενες.. Τις βαζουμεσε ενα ταψακι με ελαιολαδο κι ενα κομπο νερακι. Αλατι, πιπερι και φετουλες απο φρεσκο σκορδο. Τις ψηνουμε μιση ωρα στιυς 200 βαθμους Κελσιου. Μπορεις να βαλεις απανω λιγο μαϊντανο η ριγανιτσα. Αναλογα τι σου αρεσει. Ετσι τις φιαχνω. Με ριγανιτσα προτιμητεα.

  3. April 2, 2011 10:37 pm
  4. April 2, 2011 10:48 pm

    ε τώρα θα σού τα σούρω !
    όχι τίποτα, επειδή με λες ιδιότροπο -ποιόν εμένα, που μού βρωμάει ο μπακαλιάρος και τα σκόρδα!! άκουσον άκουσον-.
    λοιπόν, όταν με το καλό θα έρθεις ατά τα μέρη μας, θα πω στην μαμά του Γαβριλισμού να σού κάνει τις ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ αγγινάρες α λα πολίτα, να γλύφεις τα δάχτυλά σου!
    όχι δηλαδή -γιατί τσαντίζομαι ακόμα περισσότερο που ΜΟΛΙΣ σού τις βάφτισαν ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ αγγινάρες δήθεν…. ιταλικές (άκου κει α λα Ρομάνα…) ΩΣ ΕΚ ΘΑΥΜΑΤΟΣ όλα ωραία και καλά…
    άντε πια με την Ιταλομανία!!!!
    μού ξύπνησε το δωδεκανησιακό μου εμένα πάλι !
    πφφφφφφφφφφφ!!!

    • April 2, 2011 11:04 pm

      Δεν ειναι το ιδιο βρε Γαβριλακι. Ο συνδυασμος λεμονι, ανηθος με την γλυκα της αγγιναρας με αρρωσταινει. Οι αλλες ειναι με λαδι και σκορδο, ο συνδιασμος αυτος τρωγεται μια χαρα. Η συνταγη “καρτσιοφι α λα ρομανα ” ειναι κλασσικη κι αυτη ειναι ακομα πιο απλοποιημενη. Ειναι σα να συγκρινεις αρνακι φρικασε με αρνακι γιουβετσι. Το πως μαγειρευεται η πρωτη υλη ειναι αυτο που δινει την ιδιεταιροτητα στη γευση. Πες στη μαμυ, οταν ερθω οχι αγγιναρες, κατι αλλο, μη φυγω μετα με αρνητικες εντυπωσεις απο το νησι. Εστω και μπιφτεκι. Δεν ειναι Ιταλομανια, δε φταιω εγω πουτις κανουν ετσι νοστιμες. Καλμ νταουν, δωδεκανησιε μαγειρευουν κι αλλοι ωραια. ;)

  5. Lonely permalink
    April 3, 2011 12:30 am

    ego troo tis patates mono sto alla polita tpt allo.. alla nai auto to katharisma einai poli ”katharos” ixos… foberos… ego exo thema episis me ta rebithia, ta pantzaria…genika mallon me ta perisotera igeiina fagita.. :P :P

    • April 3, 2011 12:55 am

      Ργω Λονλινακι ΟΥΤΕτις πατατες γιατι εχουν την ιδια γευση, μια ωρα στην κατσαρολα αγκαλια με τις παλιοαγγιναρες φλουπου φλουπου βραζανε :D

  6. margarita permalink
    April 3, 2011 4:50 am

    εμενα μ αρεσουν πολυ οι αλα πολιτα, οι αλα ρομανα, οι σουφλε! ( μιαμ) οι αλα μαργκω ( μυστικη συνταγη) , τουρσι και οτι αλλη μορφη τους δωσουν… και οι αγριες – αυτες με τα αγκαθια ακομα πιο πολυ.. απλα μ αρεσουν οι αγγιναρες !!και ο συνδυασμος ανιθος – λεμονι ειναι ο καλιτερος μου σε οτιδηποτε…. οταν ερχεται η εποχη τους κανω παντα αρνακι με αγγιναρες.. στην αθηνα το καλιτερο το ειχε ο Βλασης… και αν ξαναπας στη Βενετια να πας στο νησακι Σαν Ερασμο να στις φτειαξουν κατ ευθειαν απο το μπαξε..φιλακια … ΥΓ ξερεις τι θα φαμε αυριο.. χιχιιχι ν

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:09 am

      Μου αρέσει το αρνάκι φρικασε, αλλα ο ε. Δεν μπορει ούτε να το μυρίσει. Τι θα φάτε σήμερα;

  7. April 3, 2011 5:50 am

    Καλημέρα Δεσποινάκι από Ρέθυμνο!
    Πφφφ!!! που λες κι εσύ
    Αγκινάρες είναι αυτές?
    Αυτεεές είναι αγκινάρες!
    http://samafoti.blogspot.com/2009/05/blog-post_24.html
    (link από παλαιότερη ανάρτησή μου)

    Όταν με το καλό έλθεις εδώ (αν είναι άνοιξη) θα φας ωμή αγκινάρα μεζεδάκι στη ρακή και θα μου πεις τι θα κάνει στον ευαίσθητο ουρανίσκο του Δεσποινάριου αυτό το μικρό κομματάκι με αλάτι και λεμόνι!
    Όσο για μαγειρεμένες…, με κατσικάκι ή με κουνέλι δίνουν άλλο νόημα στη γευστική απόλαυση. Αλά πολίτα ούτε να τις δω
    Φιλιά πολλά

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:13 am

      Πω πω, πραγματικά, αυτές ειναι αγγιναρες. Και ολολευκες μέσα. Εδω ειναι λίγο πανιασμενες και δεν κάνουν κλατς όταν τις καθαρίσεις. Ευχαριστω Φωτεινουλα μου.

  8. April 3, 2011 7:02 am

    Αχ Δεσποινακι μου δεν φανταζεσαι ποσο μου αρεσουν οι αγγιναρες αλα πολιτα.Και ειναι μια γευστικη μνημη πολυ συγκινητικη για μενα επισης.Αλλωστε η τρυφερη καρδια της αγγιναρας τρωγεται ανετα και ωμη.Ειναι τραγανη και υπεροχη.
    Αλλα βεβαια τι μονοτονος και αγευστος θα ητανε ο κοσμος αν ειχαμε ολοι τις ιδιες επιλογες και δεν διαφεραμε εστω και λιγο για να μπορουμε να σχολιαζουμε κιολας.
    Συγχαρητηρια για την καινουρια σου ασχολια εχει πολυ ενδιαφερον και σου ευχομαι τα καλυτερα.Φιλακια πολλα καλο μου.

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:17 am

      Ευχαριστω Γιάννα μου. Τελικά οι αγγιναρες η που θα αρέσουν πολυ, η ου δεν θα αρέσουν καθόλου. ωμή ναι μου αρέσει. Πολλα φιλία.

  9. April 3, 2011 7:40 am

    Λοιπόν άκου, εγώ μικρό δεν της έτρωγα, μεγάλη τις λατρεύω, ομολογώ όμως ότι τις φτιάχνει η μαμά γιατί βαριέμαι το καθάρισμα, μου αρέσουν και μαριναρισμένες να τις βουτάω φυλλαράκι φυλλαράκι και να τρώω το ψαχνούλι και οι μικρές σε σαλατούλες και αντιπάστι πολύ.
    Θα δοκιμάσω και τη δική σου Ρομάνα εκδοχή!
    Φιλιά από καρδιάς και όχι αγκινάρας!

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:25 am

      Το καθάρισμα δε το βαριεμαι Ποπακιον, αλλα λυπάμαι που πετάμε τόση αγγιναρα. Σε σαλατουλες ναι, σε αντιπαστι οπωσδήποτε, στην Καλιφόρνια κοντά στο Μοντερέυ, τηγανιζουν τις καρδουλες σε κουλούρι. Ειναι η σπεσιαλιτέ της περιοχής. Φιλακια.

  10. April 3, 2011 7:40 am

    Εμένα πάλι μόνο αγάπη με συνέδεε πάντα με τις αγκινάρες. Να ξέρεις ότι στην Κύπρο τις τρώμε και ωμές (την καρδούλα τους) με λεμονάκι.

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:30 am

      4-7 μεχρι στιγμής υπέρ της αγγιναρες κυρίες και κύριοι. Έτσι ωμες δεν έχω κανένα προβλημα

  11. April 3, 2011 7:42 am

    Αχ! Μιλάμε καθόλου δεν μου αρέσουν οι αγκινάρες… Ούτε α λα πολίτα, και πολύ αμφιβάλω ότι θα γίνει κάτι και το α λα ρομάνα αλλά τέλος πάντων… Μάλιστα, επειδή είμαι και κόρη ακαμάτρα που λέει και ο φίλος μου ο Ζ. και ότι δεν μου αρέσει εμένα δεν το μαγειρεύω ούτε για τα αγόρια μου, όταν θέλουν αγκινάρες δουλεύει το σύστημα Μπαρμπα Στάθης… :-)))))) Φιλάκια πολλά!!!!

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:41 am

      Πόλυς κόσμος βολεύεται με τα κατεψυγμένα λαχανικά Εύη μου. Σαν έτοιμα προτιμώ αυτα σε γυαλα τα ματιναρισμενα, σε φιλω!

  12. orfia permalink
    April 3, 2011 8:36 am

    Λατρευωωωω αγγιναρες οπως και να μαγειρευτουν…αλλα με αρνακι φρικασε…πεθαινω…Αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου τελικα…και να φανταστεις απο μικρουλα μου αρεσαν και τις ετρωγα ευχαριστως…!!! (περιεργο παιδι ετσι κι αλλιως..)Φιλακια πολλα πολλα!

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:45 am

      5-8 κερδίζετε οι αγγιναροφιλοι. Παιδάκια δε ξέρω πολλα να τρώνε αγγιναρες. Καλη εβδομάδα και φιλί και σε σένα,

  13. April 3, 2011 8:40 am

    Είναι περίεργη τροφή λοιπόν… Κι εγώ μεγάλη τις αγάπησα. Ίσως να έχει να κάνει και με τον τρόπο, δεν φτιάχνουν όλοι ωραίες αγγινάρες αλά πολίτα, ε? Ήταν ένα οχυρό που έπεσε πολύ αργά. Τώρα έμειναν μόνο οι μπάμιες (από πρασινάδες εννοώ) – άντε και τα κουκιά. Με τίποτα όμως δεν μπορώ να τα φάω αυτά τα δυο! Ενώ τις αγγινάρες (μετά από δεκαετίες μίσους) μπορώ να τις φάω και σε σαλάτα και όπως να ‘ναι :)

    Φιλιά νόστιμα!

    υγ: έχεις δίκιο για την εμφάνισή τους, πολύ άχαρο φυτό – αλλά πάλι, για σκέψου, λέμε καρδιά σαν αγγινάρα (και το λέμε για καλό)… πολύ παρεξηγημένη η καημένη και εμφανισιακά και γευστικά!

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:51 am

      Ε ναι, ωραίο λαχανικο, δε τη λες την αγγιναρα. Ομως τώρα παρ´ολο που δεν τις τις τρώω αλά Πολιτα, μάλλον καλα τις φιαχνω. Τρώγοντας το μπιφτεκι μου απολαμβανω τα μμμμμμμμ των άλλων!

  14. April 3, 2011 1:31 pm

    Εγώ αγαπητο Δεσποινάριον, τις λατρεύω τις αγκινάρες. ΄Οπως και αν είναι μαγειρεμένες, αλά πολίτα, με αρακά, με κουκιά, τηγανιτές σκέτες με πατατούλες ή με αυγά ομελέτα, με πιλάφι(ριζότο) με παστό χοιρινό (τσιγαρίδες το λέμε στα μέρη μας), τις καρδιές ωμές με λαδολέμονο ..κ.ο.κ.
    Υπάρχει και ένα αστείο κάποτε έτρωγα με ιταλούς και ο ένα παράγγειλε “ριζότο κον καρτσιόφι”, οι ιταλομαθείς της παρέας δεν ήξεραν περί τίνος πρόκειται και ανέλαβα εγώ να κάνω τη μετάφραση καθότι τις αγκινάρες στην πατρίδα μου τις λένε και “σκαρτσόφλια”. Τι λέει επ’ αυτού ο αγαπητός Γαβρίλης;

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 2:55 am

      Αυγά , ομελεττα! Να τι θα δοκιμάσω σύντομα. Επίσης το ριζοττο. Τώρα που ειναι φρέσκες. Σκαρτσοφλια, ε; Εμ ενα κανάλι σας χωρίζει Ελένη μου. Φιλακια!

  15. April 3, 2011 2:39 pm

    De gustibus, pumpkin pie! :-)
    Μου εδωσες ιδεα, να παραγγειλω στη μαμα μου να μου εχει αγκιναρες αλα πολιτα τωρα που θα κατεβω. Εχει γινει χορτοφαγα τα τελευταια χρονια, και τη λυπαμαι να την ταλαιπωρω με τα ψαρια που καθε φορα της παραγγελνω – ασε που νηστευουν τωρα, μια χαρα θα μας ερθει οικογενειακα.
    Εγω παλι, δεν μπορω τις μπαμιες – παιδικα τραυματα λογω επιθετου…
    καλη εβδομαδα!

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 3:00 am

      Χα χα, πολυ ωραία η παροιμία η λατινοαγγλικη! Οι μπαμιες ούτε κι εμένα μου αρέσουν, αλλα μου αρέσει η σάλτσα που φιαχνουν στο κοκκινιστο.

  16. elli permalink
    April 3, 2011 4:06 pm

    Αλα πολίτα μόνο της μαμάς μου τρώω, εγώ πάλι κάποτε ξεκίνησα να φτιάξω αγκιναρόπιτα με άγριες αγκινάρες, με τα αγκαθάκια τους και μωβ και με τα όλα τους, και δοκίμασα μία έτσι για να δώ πως είναι… η πίτα δεν έγινε ποτέ, τις έφαγα όλες (και ήταν πολλές) με λάδι και λεμόνι. Το βράδυ ο καλός μου έφαγε delivery.

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 3:17 am

      Αγγιναροπιτα Έλλη ε; Δεν έχω φάει αλλα καλη μου ακούγεται. Τελικά οι φίλοι της αγγιναρας ειναι περισσότεροι, σταματώ το μέτρημα! Καλη είσαι! Τις εφαγες όλες!

  17. Anastasia permalink
    April 3, 2011 4:12 pm

    Diabazw kairo to blog sas. Xairomai pou mou deivetai n eukairia va sas grapsw.
    Eznsa xrovia stnv Italia kai mporw va sas diabebaiwsw oti vai n aggivara mageireuetai ekei me xilious diaforetikous tropous. Egw ekei tn gvwrisa kai tn latreuw (e3aireitai n ekdoxn “sotto aceto”(3ydatn?)
    Osov afora tov oro carciofo/carciofa: Mexri priv apo merika xrovia ntav ws epi twv pleistwv arvntikos kai snmaive kapoiov asteio, ade3io. Bebaia mporei va exei kai mia 8etikn xroia (kapoios pou faivetai sklnros ma exei glykia kardia).
    Meta tn symmetoxn mias sexy ispanidas stn diafnmisn tns Cynar- aperitif me basn tnv aggivara (http://www.youtube.com/watch?v=e_0dMkhCySg) mia “carciofa” mporei va eivai apisteuta sexy!!!

    Kai epipleov ektote eva mpouketo aggivares 8ewreitai poly chic, prwtotypo kai designato dwro. Xrnsimopeintai kai se gamous!!! (http://magazine.zankyou.com/it/wp-content/uploads/2010/11/nnbbg.jpg)

    Sas filw, epitelous ki egw me tn seira mou, glyka.

    PS: Lypamai pragmatika gia ta greekish. Eilikriva dev 3erw av o ypologistns mou dia8etei ellnvikous xaraktnres. Mporeite va mn dnmosieusete to sxolio mou av sas evoxlei.

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 3:23 am

      Καλημέρα Αναστασία και ευχαριστω για το σχόλιο. Δεν με ενοχλεί το γκρηκλις, αν ο υπολογιστής σου ειναι παλιός ισως να μην έχει Ελληνική γραμματοσειρα. Αχ αυτο το cynar το θυμάμαι στο μπαρ των γονιών μου και απορουσα. Τόσα ποτά, αγγιναρα βρήκανε να πάρουν! Η αγγιναρα σε μπουκεττα ειναι πρωτότυπη. Τώρα για γάμο, προσωπικά δεν θα κρατούσα αγγιναρα. Σε φιλω κι εγω και χάρηκα που η αγγιναρα έγινε αιτία να γράψεις.

  18. April 3, 2011 4:19 pm

    παρ’ολο που αγαπώ να τις τρώω,δεν έχω καθαρίσει ποτέ μου αγκιναρα!!(το αφηνω για τη μαμα!)

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 3:27 am

      Χα χα, τεμπελουλα κουκ! Άντε κανε την αρχη, δεν ειναι δύσκολο.

  19. April 3, 2011 4:52 pm

    Ομολογω οτι κι εγω με τις α λα πολιτα, μια αποσταση την ειχα, στο φουρνο ομως ολοκληρες μεχρι να καψαλιστουν τα εξωτερικα φυλλα τους με αλατακι και βουτυρο ομως…μμμμμμ!

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 3:28 am

      Ωραία ιδέα κι αυτη! Μπράβο, θα σας αγαπήσει ο Ε.

  20. Πέννυ permalink
    April 3, 2011 6:22 pm

    Δεν μου αρέσουν οι αγκινάρες… η μαμά μου (την οποία σας συστήνω ως ον παμφάγο) προσπάθησε στα νιάτα μου να με μυήσει στη γεύση, αλλά δεν τα κατάφερε! η έναρξη της σεζόν γινόταν Μεγάλη Πέμπτη, με αγκινάρες αλά πολίτα… εγώ βολευόμουν με καμιά πατάτα τηγανητή… φρεσκοπαντρεμένη ούσα προσπάθησα με τη βοήθεια του Μπάρμπα Στάθη να εντυπωσιάσω τον άντρα του σπιτιού, αλλά το αποτέλεσμα δε σερβιρίστηκε ποτέ σε πιάτο… μόνο που το κοίταξα μέσα στην κατσαρόλα, απογοητεύτηκα… όχι, στο σπίτι μου δεν ξαναμπήκε αγκινάρα!

    • Despinarion permalink
      April 4, 2011 3:34 am

      Δεν ειναι και εύκολο φαγητο Πεννυ μου, τελικά ομως, οπως είδες υπάρχουν τόσοι τρόποι να τις μαγειρεψεις που όλο και κάτι μπορει να μας συγκινήσει.

  21. April 4, 2011 10:06 am

    Μια κοτσάνα να! χαχαχαχαχαχα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 29 other followers

%d bloggers like this: