Skip to content

καραβια και θαλασσες

April 14, 2011

“Βρικιον Ελληνικον ονομαζομενον Αγια Τριας/Διοικουμενον υπο πλοιαρχου Δημητριου Σ. Λοδη /Εζωγραφισθη υπο Χριστοφορου Κηλαδιτη εν Χιω το 1875/Σεπτεμβριου 25 εν Βρονταδω”  (*)

 

Τεσσερα χρονια περασαν και μερικοι μηνες απο τοτε που σαλπαρα στις θαλασσες του διαδυκτιου με καραβι τουτο δω το μπλογκ. Και δε θυμαμαι ολα αυτα τα χρονια αν σας εχω πει οτι ειμαι παιδι καραβισιο και θαλασσινο.  Κορη ναυτικου  που γυρισε ολες τις θαλασσες, και ειδε ολο τον κοσμο.  Που αγαπουσε πιο πολυ τη θαλασσα απο τη στερια, και περασε την αγαπη του αυτη και σε μενα. Κι ετσι μεγαλωσα με ιστοριες απο τον Περσικο κολπο, το Σουεζ, το Αμστερνταμ, την Μασσαλια, την Ιαπωνια, και οπου αραζε καθε πληγωμενο καραβι που ζηταγε την φροντιδα του.

Εβραζε το κύμα του γαρμπή
Ήμαστε σκυφτοί κ’ οι δυο στο χάρτη·
γύρισες και μου πες πως το Μάρτη
σ’ άλλους παραλλήλους θα ‘χεις μπει.

Ν. Καββαδιας

Καραβια τα λεγαμε, οχι πλοια.  Καραβια.  Δεν εχω ταξιδεψει με αυτα τα καραβια.  Μια φορα ανεβηκα επισκεπτρια σε ενα αραγμενο. Ενας κοσμος μικρος, αυταρκης, ενας κοσμος που τον κυβερνουσαν πεντε ανθρωποι.  Ενας μικρος πλωτος κοσμος.  Απαγορευοταν να παιρνεις παιδια μαζι σου.  Μονο τη γυναικα σου. Τι κριμα. Της μαμας δε της αρεσαν τα καραβια και τα ταξιδια αλλα πηγαινε για τον μπαμπα.  Ετσι στη στερια πισω εγω ονειρευομουνα οτι ειμαι κι εγω εκει.  Στη μεση του ωκεανου με κυμματα, να με νανουριζει το μποτζι γλυκα γλυκα.

Τὰ φορτηγὰ καράβια συλλογίζομαι
ποῦ γέρασαν κὰ τώρα, λαβωμένα,
χωρὶς οὔτε μία βάρδια στὸ κατάστρωμα,
σαπίζουν στ᾿ ἀκρολίμανα δεμένα.

Κ. Ουρανης

Τα καλοκαιρια στις εξοχες ο μπαμπας με επαιρνε μαζι του ολονυκτια για ψαρεμα.  Για να του φιαχνω τα δολωματα.  Και με επαιρνε ο υπνος γλυκα στη βαρκουλα γιατι δεν αντεχα το ξενυχτι. Σαν το γατι στις νωπες κουβερτες, και οταν ξυπνουσα ειχε ξημερωσει.  Και εκανε παρεα με τους ψαραδες και τους εφιαχνε τις μηχανες τζαμπα. Γιατι ηταν ενας καλος και στη δουλεια και στην ψυχη. Στην κατοχη ειχε κανει την διαδρομη, Ελλαδα – Αλεξανδρεια με καϊκι πολλες φορες, ομως γι αυτα δε μιλαγε πολυ.  Ηταν περηφανος και καλα με τον εαυτο του και δεν κομπαζε.

Σπασμένο καράβι, να ‘μαι πέρα βαθειά
έτσι να ‘μαι
με δίχως κατάρτια, με δίχως πανιά
να κοιμάμαι

Γ. Σκαριμπας

Ετσι αγαπω τη θαλασσα κι αυτη με αγαπαει.  Ποτε δε με πειραξε η τρικυμια.  Με εννια μπορφωρ στο καταστρωμα καπιου σαπιοκαραβου σαν τον Πορτοκαλη Ηλιο,  αγερωχη στην κουπαστη, ενω γυρω μου ολοι πεφτουν χαμω απο τη ζαλαδα.  Πως και δε ζαλιζεσαι εσυ; Μα ειμαι κορη του Θοδωρη!

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσα του πρωϊού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη΄όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Κ.Π. Καβάφης

Δεν εβλεπα την ωρα να παμε στη θαλασσα τα καλοκαιρια να παρω φορα στο μωλο να βουτηξω στη θαλασσα, να σκαρφαλωσω στα καϊκια.  Να κανω εξερευνησεις σαν μικρος Κουστω γυρω απο τα βραχια, να βρω πεταλιδες και κοχυλια.  Να φτασω τον αστερια στο βυθο.  Τον αχινο πιο περα.

Παποράκι του Μπουρνόβακαι καρότσα της στεριάς,πόσα τάλιρα γυρεύεις στον Περαία να με πας;

Λ. Παπαδοπουλος

Σε καταστρωμα πανω μου μιλαγες για τα δικα σου ταξιδια και τα ματια σου ελαμπαν.  Κι εγω σ’ αγαπησα στο καταστρωμα.  Την κουβαλαω μεσα μου τη θαλασσα και τα καραβια κι ας μην ειναι διπλα μου.  Ειναι θαυμα το σμιλεμενο βοτσαλο, δικο της εργο, κι ειναι χιλιοραγουδισμενοι οι γλαροι τα δικα της πουλια.  Ειναι νοστιμια η αλμυρα της, και αισιοδοξια ο οριζοντας της.

Μικρη σαν ημουν αγαπουσα τα ναυτακια.  Υπηρχαν κατι πανινοι κουκλοι ναυτες που θυμιζαν πολυ τις ζωγραφιες του Τσαρουχη.  Καθε χρονο εφερνε ο Αγιος Βασιλης ενα ναυτακι.  Και το ναυτακι, εκανε βολτες στο παρκο, κοιμοταν μαζι μου, πασαλειβοταν γαλα μεχρι που ξεντεριαζοταν το καϋμενο και τα Χριστουγεννα ερχοταν το καινουργιο.  Οι ζωγραφιες μου ειχαν παντα θαλασσες και καραβια.  Κι εφιαχνα καραβακια απο χαρτι,  και με πανια και με φουγαρα!  Αυτα με τα φουγαρα ειχαν πιο πολλα τσακισματα του χαρτιου και ηταν τα αγαπημενα μου.

Οταν γεννηθηκα, ο μπαμπας δεν ηταν εκει, ταξιδευε. Ηταν ακομα στο “Βασιλικο Ναυτικο” .  Το Ναυτικο χαρισε στο μικρο κοριτσακι ενα σταυρο. Πιο ομορφο σταυρο δεν εχετε δει!  Δυο βεργουλες χρυσου με τεσσερα ολοστρογγυλα μαργαριταρια στην ακρη.  Η ευλογια της θαλασσας και των ναυτικων.

Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ’ το κορμί σου
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν

Ν. Καββαδιας

Το σαπιοκαραβο Αγιος Ευστρατιος στο λιμανι της Χιου

Γονδολες, καϊκια, βαρκουλες, πιρογες, ποσταλια, αρκει σταγονες απο το  κυμα να  φτανουν  δροσερες και αρμυρες στα μαγουλα. Ζεστη θαλασσα να χαλαρωνω μεσα της, ανταριασμενη οπως στα βραχια της Βρετανης,  αναποφασιστη οπως στα στενα της Χαλκιδας,  αφρισμενη οπως στον Καταρρακτη της Χιου,  χρυση οπως τις ανατολες στη Λαγκαδα,  σμαραγδενια  οπως στην Παργα, παραμυθενια οπως στο Βοσπορο,  γκριζα οπως στις ακτες της βορειας Καλιφορνιας,  βρωμικη οπως  στους ταρσαναδες της Σικελιας, ηρεμη οπως στα κυκλαδιτικα λιμανακια. Θαλασσα πλατεια κι εμεις καραβακια στη δινη της.  Και το καλυτερο μου τραγουδι απ’ολα.

 

(*) Το βρικιον Αγιος Χριστοφορος ανηκε στην οικογενεια της μητερας του Ερρικου.  Η ζωγραφια σημερα βρισκεται στην τραπεζαρια μας.  Διπλα τα κυαλια του καπετανιου Δ.Σ. Λοδη.

 

 

 

Σας φιλω γλυκα!

About these ads
35 Comments leave one →
  1. orfia permalink
    April 14, 2011 8:16 am

    Εχεις γινει ποιητρια το ξερεις??? Μεσα στη φουρια μου να τελειωσω να φυγω..(ξερεις..), κανω ενα διαλειμμα μικρο..ισα ισα να μπω να ξεκουρασω το μυαλο μου και εσυ με ταξιδεψες και με εκανες να θελω να φυγω μια ωρα αρχιτερα!!! Αντε να σπρωξουμε τον καιρο, να ερθει το καλοκαιρι, να παμε σε θαλασσες και σε καραβια!!! Να γινει το Δεσποινακι μικρο και να ανεβαινει σε καραβια και να τρεξει σε μωλους…και σε θαλασσες!Σε φιλω γλυκα γλυκα..και ηδη ο νους ταξιδευει!! Σε αγαπω πολυ.

    • April 14, 2011 10:04 pm

      Με κολακευει που μεσα στη φουρια σου ηρθες να μου κανεις επισκεψη. Να περασεις ομορφες μερες γεματες ξεγνοιασια και χαρα. Τωρα αυτο που παιρνουμε φορα στο μωλο και σπλααατς μεσα στο νερο, πρεπει να το προσεξουμε. Μπορουμε να μπουμε και απο την αμμουδια σιγα σιγα μπρρρρρ. Να γινει το Δεσποινακι μικρο δε ξαναγινεται, αν γινοταν θα ειχα βρει το κολπο. Πολλα φιλια και η αγαπη ειναι αμοιβαια Ορφια μου!

  2. April 14, 2011 8:37 am

    Τί άτομο αυτός ο Καββαδίας, συλλογίζομαι ώρες ώρες…

    • April 14, 2011 10:05 pm

      Ελευθερο κι ευτυχισμενο, ετσι φανταζομαι ταχυδρομε μου. Μονο ετσι μπορεις να εκφραστεις με αυτο τον τροπο. Αν αγαπας αυτο που κανεις κι εκει που βρισκεσαι.

  3. Ντίνα permalink
    April 14, 2011 9:44 am

    Πολύ ωραίο το κείμενό σας για άλλη μια φορά. Και βρήκα πολλά στοιχεία από τα παιδικά μου χρόνια κοινά με τα δικά σας. Ο δε Καββαδίας πόσο όμορφα ζωγραφίζει εικόνες με τον λιτό του λόγο, χωρίς φιοριτούρες. Καλό Πάσχα.

    • April 14, 2011 10:08 pm

      Ντινα γεια σου και χαιρομαι που σε ξαναβλεπω εδω. Τα κοινα στοιχεια ειναι που δενουν τελικα τους ανθρωπους. Εστω και λιγο ετσι με μια κουβεντα σε ενα μπλογκ. Καλο Πασχα και σε σενα και ολους τους αγαπημενους σου.

  4. Anonymous permalink
    April 14, 2011 10:04 am

    Καλημέρα Δέσποινα,
    πάντα γράφεις ωραία η προσωπικά η συγκινητικά η ποιητικά…σήμερα είναι όλα μαζί..Πολύ πολύ απο όλα.
    Νάσαι καλά και να έχεις ένα τέλειο Σ/Κ!

    • April 14, 2011 10:09 pm

      Κι εσυ επισης ανωνυμε/η ευχαριστω για τα τοσο καλα σου λογια.

  5. elli permalink
    April 14, 2011 12:41 pm

    Σε ένα παλαιότερο post είχα σχολιάσει ότι αποφασίσαμε να γυρίσουμε στην Ελλάδα λόγω δουλειάς και από προσωπική επιλογή. Η επιλογή αυτή λοιπόν είναι η θάλασσα που βλέπω σήμερα και κάθε μέρα έξω από το παραθυρό μου (πρέπει να το δεις για να καταλάβεις) και η μυρωδιά του Λεμονοδάσους που είναι το άλλο μας σπίτι. Ο καλός μου πάλι με τη ναυτιλία ασχολείται οπότε κι από κει θάλασσα. Ο γιός μου λατρεύει το ψάρεμα κι εγώ επίσης. Κι εγώ κάποτε αρμένιζα όποια θάλασσα εβρισκα με το μικρό μου ιστιοπλοϊκό. Με συγκίνησες πολύ.

    • April 14, 2011 10:12 pm

      Ελλακι μου, σε σκεφτομουν την ωρα που το εγραφα. Πολλες φορες οταν γραφω σκεφτομαι.. α αυτο θα αρεσει στον /στην ταδε. Καλα εκανες που πηρες αυτες τις αποφασεις μιας και σε βλεπω τοσο χαρουμενη. Φιλια!

  6. Anastasia permalink
    April 14, 2011 3:57 pm

    Kai eseis, pou emfavws latreuete tn 8alassa kai ta karabia, telika asxoleiste me tov ouravo kai t’astra (av exw katalabei swsta apo ta grafomeva sas).
    Ti sou eivai kamia fora n zwn!! Kai bebaiws dev eivai tyxaio….

    Sas filw, me tn seira mou, glyka.

    PS vai, omologw eimai favatikn sas anagvwstria.

    • April 14, 2011 10:14 pm

      Ναι ετσι ειναι Αναστασια μου οπως τα λες. Καλωσορισες κι ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Μπορουμε να αγαπαμε πολλα πραγματα. Η θαλασσα για μας ειναι ζωη, ειναι η φυση μας. Φιλια και σε σενα .. με κολακευεις!

  7. margarita permalink
    April 14, 2011 4:29 pm

    θαλασσα κι αλμυρο νεροοο
    να σε ξεχασω δεν μπορω..

    και που μεριξε η μοιρα μου .. οποτε το ιντερμετζο εδω εχει και καραβια και θαλασσα κι αλμυρα και κυματα.

    φιλακια .. ( θυμασαι μετα τις θαλασσιες τις χαντρες σουχα ζητησει αναρτησει με καραβακια ασπρα κοκκινα ) θανς νταρλινγκ.

    θαλασσα πλατεια
    σ αγαπω γιατι μου μοιαζεις κλπ. κλπ..

  8. April 14, 2011 10:16 pm

    Μαργαριτακι μου, φιλακια και σε σενα καλο σου ταξιδι και να περασεις ενα υπεροχο Πασχα με την αδερφουλα σου. Πραγματικα ησυχια δεν εχει η θαλασσα.

  9. April 15, 2011 1:52 pm

    Αγαπημενο Δεσποινακι εγραψες ενα κειμενο ποιητικο,γεματο γλυκεια τρικυμια, αλμυρα, νοσταλγια, και πολυ αγαπη.Η ικανοτητα του νου να ταξιδευει και να μην παγιδευεται ποτε, παρα μονο στις ανικανοποιητες επιθυμιες που ριζωνουν βαθεια στη ψυχη μας, ειναι μια μοναδικη εκφραση ελευθεριας του ανθρωπου.Θεωρω τον Καββαδια μοναδικο εκφραστη της θαλασσινης απεραντοσυνης που τοσο παιχνιδιαρικα ξερει να μας γαληνευει.
    Θα μεινω παντα ιδανικος κι αναξιος εραστης
    Των μακρυσμενων ταξιδιων και των γαλαζιων ποντων
    Και θα πεθανω μια βραδια σαν ολες τις βραδιες
    χωρις να σχισω τη θολη γραμμη των οριζοντων.

    φιλακια καλη μου

    • April 16, 2011 11:14 am

      Γιαννα μου, πολλοι τραγουδησαν τη θαλασσα, και ολοι αυτοι πρωτα την αγαπησαν πολυ. Ο Καββαδιας εβαλε μετρο στη σκουρια. Δεν αγαπησε απλα τη θαλασσα, την ερωτευτηκε. Γι αυτο και μας αρεσει η εκφραση του. Οτι και να κανουμε, οσο πραγματιστες και να ειμαστε, η φυση και ο ερωτας παντα θα μας αγγιζουν. Και τα δικα μου φιλακια!

  10. April 15, 2011 4:11 pm

    Α! Τώρα καταλαβαίνω γιατί γράφεις τόσο ωραία, γιατί κάποιος σου έχει αφηγηθεί πολλά . Κι αυτός ήταν ο πατερούλης.
    Ωραίο κείμενο για καράβια και θάλασσες. Και η δική μου οικογένεια είχε ναυτικούς, όχι με γαλόνια, παιδιά αμούστακα απ΄το χωριό που έπαιρναν των ομματιών τους και δούλευαν στα κρουαζιερόπλοια.
    Κι όταν ταξίδευα με τα φέρυ μπότς στην Ιταλία, πάντα ρωτούσα να τους ήξεραν.
    Οικογένεια ταπεινών ναυτικών και λίγων θαλασσοπόρων η δική μας (είχαμε και δυό πρωτοκαπεταναίους βλέπεις)

    • April 16, 2011 11:17 am

      Αγαπημενη Καναδεζα των αγαπησιαρικων βιβλιων μας. Δε θα το πιστεψεις. Πιο πολλα εμαθα απο αφηγησεις της μαμας που τον συνοδευε. Εκεινος στη στερια τα ξεχναγε ολα. Μακαρι να μου ειχε πει περισσοτερα. Δε προλαβαμε. Σε φιλω!

  11. Πέννυ permalink
    April 15, 2011 4:49 pm

    Τη λατρεύω τη θάλασσα… και ευτυχώς μεγάλωσα σε μια πόλη που όλοι της οι δρόμοι οδηγούσαν σε αυτή… όταν στα 18 μου βρέθηκα φοιτήτρια στην Αθήνα, πήρα μια μέρα τον ηλεκτρικό και βγήκα στον Πειραιά για να την αντικρύσω για λίγο…
    Σε ευχαριστώ που μας πρόσφερες αυτό το κείμενο Δέσποινα… μου θύμησες και τον δικό μου πατερούλη, που είχε στα νιάτα του μπαρκάρει μηχανικός στα καράβια και είχε να μου λέει ιστορίες για την Ιαπωνία και την Αμέρικα, αλλά και τη Μύκονο και τη Νάξο τότε που φορτώνανε από κει σμύριδα ..
    Θάλασσα πλατιά, σ’αγαπώ γιατί μου μοιάζεις….

    • April 16, 2011 11:20 am

      Πεννυ μου, απο το πιο μεγαλο μας λιμανι της δυσης. Ποσες φορες περασα απο κει πηγαινοντας στην Ανκονα. Και να και κατι αλλο που ειχαμε κοινο και δε το ηξερα. Θαλασσα πλατια, εθρεψες και ανδρωσες πολλους. Γι αυτο σε αγαπαμε.

  12. V.I.P permalink
    April 16, 2011 3:48 am

    Με τετοιες καταβολες,
    επομενο ηταν που γνωρισες και τον..Ερριτα..στην κουπαστη ;)
    Τα σεβη μου και..καλα ταξιδια!

    • April 16, 2011 11:22 am

      Ευχαριστω Βιπ! Την ειχα γραψει την ιστορια παλια. Ειναι περιεργο παντως ενω μεγαλωσα στην πολη εχω συμπεριφορες νησιωτικες. Τα ταξιδια πια αλλαξαν μορφη, αλλα παντα ειναι φευγιο!

      • Πέννυ permalink
        April 16, 2011 6:00 pm

        Αυτή την ιστορία γνωριμίας και έρωτα πάνω στο κατάστρωμα πολύ θα ήθελα να την είχα διαβάσει…

        • April 17, 2011 12:11 am

          Ε κοιτα, ειχαμε γνωριστει στου Γκινη, στο καταστρωμα ομως αρχισε το μπουρ μπουρ μπουρ! Καπις ;;

  13. April 16, 2011 10:34 am

    Καλές μας Θάλασσες Δεσποινάριον!
    Άλλη μια ανάρτηση που μίλησε μέσα στην καρδιά μου, από την πρώτη μου στιγμή και ίσως μέχρι την τελευταία σε θάλασσες ταξιδεύω, θάλασσες με συντροφεύουν, με γαληνεύουν και μ’ αγριεύουν.
    Πάππου προς πάππου στο νερό, με τις γιαγιάδες να περιμένουν τα αγόρια τους να γυρίσουν, αγναντεύοντας τις θάλασσες και περιμένοντας στα λιμάνια.
    Και μέσα σ’ όλα και το δικό μας σαπιοκάραβο ο Άγιος Ευστράτιος…. τι μνήμες των παλιών τότε που το ταξίδι κράταγε μερόνυχτο αλλά το νησί ήταν πάντα εκεί….
    Σε φιλώ γλυκά θηλυκέ μου Καββαδία…

    • April 16, 2011 11:29 am

      Καλες θαλασσες και σε σενα Ποπη μου αγαπημενη. Απεχω πολυ απο το να ειμαι θηλυκος Καββαδιας. Απλα βρεθηκα σε μια στιγμη απο αυτες που σπανια πια κανω εδω, μια στιγμη που τα δαχτυλα πληκτρολογουσαν παιρνοντας μηνυματα απο την καρδια.
      Το σαπιοκαραβο ειχε γραψει ιστορια στο Περαμα πριν δυο τρια χρονια. Πριν απο αυτο το ειχα πετυχει να το οδηγει η ατσαλοσυνη των δικων του πανω στο μωλο του λιμανιου στη Χιο με φορα και να σπανε παλαμαρια και σχοινια. Το ρημαξανε. Μετα ηρθε και αποκαμε στο Περαμα.
      Τα πιο γλυκα μου φιλακια!

  14. astraia permalink
    April 16, 2011 1:42 pm

    Πες την λέξη “θάλασσα” και ξαφνικά όλοι οι Έλληνες από ηθοποιοί τραγωδίας μετατρέπονται σε ποιητές!
    Μου θύμησες το αίσθημα ευεξίας που ένιωθα κάθε φορά όταν, πρώτα χάιδευε τα ρουθούνια μου η μυρωδιά της και ξαφνικά, μετά την στροφή του δρόμου, την έβλεπα.
    Ευχαριστώ Δέσποινα, αρχίζει πάλι η ημέρα ευχάριστα.

    • April 17, 2011 12:09 am

      Ε δε θα αποτελουσα εξαιρεση εγω Αστραια μου; Να εισαι καλα και απο οτι βλεπω και το σχολιο σου ειναι λιγο — ποιητικο. Χα χα ! Καλο Πασχα Αστραια μου.

  15. April 17, 2011 2:20 pm

    Ποητική και συγκινητική…
    Εγώ πάλι είμαι ορεινή. Αγάπησα τη θάλασσα για χατίρι των παιδιών και του συζύγου. Ας είναι καλά η θάλασσα που μας προσφέρει ομορφες διακοπές και υπέροχες αναμνήσεις!

    • April 19, 2011 12:31 am

      Eυχαριστω Irene μου, ολα ομορφα ειναι και τα βουνα και οι θαλασσες. Ευχαριστω για τα καλα λογια.

  16. panathinaeos permalink
    April 18, 2011 6:24 am

    Δεσποιναριον!!!!!!! Αξια!!!!!! Αξια!!!!!
    Σου αφιερωνω ενα τραγουδι και ευχομαι τα καλυτερα.

    “Καραβοκύρισσα καλή δώσ’ μου την αγκαλιά σου κι ας είναι δηλητήριο στα χείλη τα φιλιά σου.”

    (Σωκρατης Μαλαμας – Ειναι Σκοταδι)

    • April 19, 2011 12:32 am

      Για να παω να ακουσω το ασμα πρωτα!!!!!!

    • April 19, 2011 12:37 am

      Τι ωραιο, δε το ειχα ξανακουσει. Σ’ευχαριστω πολυ αγαπητωτατε. Παντα βρισκεις κατι που να ταιριαζει με το ποστ.

  17. menoima permalink
    April 24, 2011 12:39 pm

    Δεσποινάκι μου Χριστός Ανέστη!!
    Δεν είχα προλάβει να διαβάσω αυτή την ανάρτηση και δέν σου κρύβω πως με έκανες και δάκρυσα παλιοκόριτσο.
    Δεν έχεις μόνο το όνομα της μάνας μου, έχεις και την θάλασσα. Γεννήθηκα σε μιά άλλη αρχόντισσα του Αιγαίου, την Κύμη, γόνος καραβοκύριδων

  18. April 25, 2011 1:35 pm

    Αληθως ανεστη Θαναση μου. Η Κυμη ειναι υπεροχη πολη, εχω παει αρκερες φορες. Θαλασσινα φιλια και χαιρομαι που σου αρεσε η αναρτηση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers

%d bloggers like this: