Skip to content

Καλα Χριστουγεννα κι Ευτυχισμενο το 2011

December 13, 2010

Ετσι! Σαν μια παλια καρτ ποσταλ!  Καλα Χριστουγεννα!  Γραφω σημερα μια απο τις τελευταιες αναρτησεις της χρονιας. Που θα αποτελεσει και τον απολογισμο του 2010.  Μου εχουν μεινει μερικες μερες να ετοιμαστω, και αν επιμενω να ασχολουμαι με το μπλογκ (που δεν κρυβω οτι ειναι αγαπημενη απασχοληση) δεν θα προλαβω να βαλω ολα τα πραγματα σε μια σειρα.  Την τελευταια εβδομαδα συνεβησαν διαφορα πραγματα που με απο-προσανατολισαν και με ταλαιπωρησαν.  Δεν θα τα συζητησω ομως γιατι στην τελικη δεν ειναι τοσο σημαντικα οσο το γεγονος οτι  η διαγνωση για τον φιλο Στηβ ειναι τελειως αποκαρδιωτικη.  Απο αυτες τις περιπτωσεις που λες, αντε τωρα να γινει καποιο θαυμα.  Προσπαθω να τελειωσω τις δουλειες μου, αλλα υπαρχει ενα μαυρο συννεφακι και στο γραφειο και στον ουρανο μου.

Αν δεν βαλω Χριστουγεννιατικα Σαν Φρανσισκο,  παθαινω στερηση.. (απο την περσυνη επισκεψη, τα στρητ καρς στην πλατεια Γκιραντελλι.

Καλα Χριστουγεννα, το εχουμε πει πια πολλες φορες σ’ αυτο τον χωρο. Καθε χρονο στολιζουμε,  οσο περνουν τα χρονια και πιο νωρις (!), κανουμε λιστες δωρων, μας πιανουν τα αγαπησιαρικα μας, που κανονικα δε θα επρεπε να μας αφηνουν ολο το χρονο.  Η καρδια μου γλυκαινει οταν σκεφτομαι οτι η μαμα δεν θα ειναι μονη της φετος, η καρδια μου σφιγγεται που δε θα ειμαι με τα παιδια ανημερα τα Χριστουγεννα, να ανοιγουμε δωρα διπλα στο τζακι και να βαζει η Δαφνη μπισκοτακια στο πιατο την παραμονη για τον Αη Βασιλη.  Τελικα ολοι εχουμε κατι που μας κανει παλι παιδια.

η Σταχτοπουτα..

.. που μεταμορφωνεται ..

..σε πριγκιπισσα! (δωρακι που πηρα για μικρο κοριτσακι)

Ευτυχισμενο το 2011. Τι αστρονομικη ημερομηνια ειναι αυτη, ακου κιολας 2011!  Αν ειναι δυνατον!Προχτες ειχαμε 2009.  Συμφωνα με την θεωρια της σχετικοτητας του Αϊνσταϊν (του αρκουδου της Τζιτζης)  οσο περναν τα χρονια, τοσο πιο γρηγορα περναν τα χρονια!  Και το 2010 πεταξε, δεν το καταλαβα!  Χασαμε τον πατερα του Ερρικου, που βεβαια ξεκουραστηκε ο ανθρωπος πια σε πολυ προχωρημενη ηλικια, αλλα ξεκουραστηκε και η μητερα του και ηρεμησε.  Και αναλογιζομαι οτι ειναι δυσκολο να λες οτι η αναχωρηση ενος ανθρωπου απο την ζωη, ειναι ευλογια για αλλους, αλλα ειναι, οσο κι αν ακουγομαι κυνικη.

..την εποχη του χιονομαγεδωνα!

Περασαμε κι ενα “χιονομαγεδωνα”  ισως την μεγαλυτερη χιονοθυελλα ολων των εποχων στην ” πρωτευουσα” ,  παιδευτηκαμε,  αλλα ξαναρθε η ανοιξη,  με τους κροκους στην αρχη, με τις μανολιες στη συνεχεια, με τις αζαλεες με τις τουλιπες, και μετα ετοιμαστηκαμε για να παμε στη Λεσβο.  Για πρωτη φορα στο πανεμορφο νησι του βορειου Αιγαιου, το αγαπησαμε και θα ξαναπαμε.

Τελος ειχαμε μια φιν φον επισκεψη στη Νεα Υορκη τον Αυγουστο.  Μα πως γινεται μερικες μερες μετρημενες στα δαχτυλα, να αποτελουν την ψυχη μιας ολοκληρης χρονιας;

Στην αρχη του 2010, ημουν σχεδον ετοιμη να εγκαταλειψω το μπλογκ και θελω να ευχαριστησω ολους, αλλα κυριως την αγαπημενες αναγνωστριες και φιλες Ρουλα και Ορφια που τοτε εγραψαν ενθαρρυντικα σχολια και δεν σταματησα. Νομιζω ηταν μια κριση που περνα ο μπλογκερ στα τρια χρονια.  Και την ξεπερασα και αυτην οπως και την αγχωτικη αναγκη να γραφω κατι καθε μερα.  Εκ των υστερων πιστευω οτι ειναι μια φαση που περνουν πολλοι μπλογκερς (ισως οχι ολοι).   Τωρα δε θελω πια να σταματησω.  Νομιζω οτι λογω αποστασης απο την αγαπημενη μου Αθηνα. και λογω πολλων συνδεσμων που δημιουργηθηκαν μεσα απο αυτο το μπλογκ,   δεν μπορω πια.  Θελω ομως να το ομορφηνω, να γραφω και να φωτογραφιζω ενα κομματι της ζωης μου, αυτο που με κανει να ξεδινω και να χαμογελω.  Ειναι το σπιτι μου στο Ιντερνετ και θα ειναι ανοιχτο παντα στους φιλους  που θελουν να ερχονται.

προετοιμασια για το επερχομενο ταξιδι..

Οταν με το καλο γυρισω, μεσα Γεναρη θα εχω πολλα να σας πω.  Πιστευω οτι οι προσωπικες μας ιστοσελιδες δημιουργουν μικρους εν δυναμει ρηπορτερς.  Δεν ειμαστε ψωνια!  Ειμαστε  ανθρωποι με ολες μας τις ατελειες που ματαιοδοξα χαιρομαστε οταν  κατι που φιαξαμε, αρεσει,  και κυριως οταν  μας το λενε.   Ειμαστε ανθρωποι και οι πιο ευαισθητοι απο εμας επηρρεαζομαστε απο συμπεριφορες που συνανταμε πισω απο την οθονη μας. Δυσκολευομαστε να εξηγησουμε μερικες που αναποφευκτα κεντριζουν την περιεργεια μας. Αλλα το προσπαθουμε γιατι ετσι ειναι η ανθρωπινη φυση.  Αλλοτε μπορουμε και αλλοτε οχι.  Σκονταφτουμε στην ιδια την οθονη.  Η μυστικοπαθεια, τα υπονοουμενα και εκεινο που λεμε ” τα λεω στη νυφη να τα ακουει η πεθερα” ,  δεν ειναι το καλυτερο μου γιατι πιστευω οτι κρυβει ανασφαλειες αυτες δεν μπορω να τις αντιμετωπισω.  Νομιζω λοιπον οτι αρκετα παιδευτηκα τοσο καιρο να εξηγησω πραγματα.  Τα προσπερνω.

Κυριακη σημερα (εφτα και μια),  αποφασιζω οτι (for a change) δεν θα βγω απο το σπιτι.  Χτες το βραδυ πηγα σε μια παρασταση της  βαφτισιμιας μου στο σχολειο της στο Ντη Ση.  Ηταν μια υπεροχη παρασταση συνεργασια δασκαλων και παιδιων.  Με μουσικη, απαγγελιες, χορευτικα και χορωδια.  Καιρο ειχα να παω σε τετοια ομορφη εκδηλωση. Σημειωτεον οτι το σχολειο απο θρησκευτικης αποψης ειναι μικτο. Τα μισα παιδακια Χριστιανοι και τα αλλα μισα Εβραιοι.  Ετσι το προγραμμα περιελαμβανε κομματια και απο τις δυο ας πουμε παραδοσεις.  Απο την μια ενα τζακι με Χριστουγεννιατικο δενδρο και Αη Βασιλη, και απο την αλλη ενα τζακι με μενορα.  Οι μουσικες καταλληλα επιλεγμενες και δεμενες μεταξυ τους, ετσι οπως μονο τα παιδια μπορουν να φερνουν κοσμους ανταμα σε μια ειρηνικη αιθουσα σχολειου.

Ομολογω οτι αυτη η εκδηλωση με εβαλε χτες σε μουντ Χριστουγεννιατικο.  Βγαινοντας απο το σχολειο, στο φως των φαναριων χρυσιζε μια παγωμενη βροχουλα. Ολο το σκηνικο ελεγε: ” It’s Christmas time in the city “.

Υπαρχει μια μαγεια τα Χριστουγεννα εδω στην “πρωτευουσα”.  Ακομα και για μας που ειμαστε μονιμοι εδω.   Το  αναμα των φωτων,  οι τελετες, η National Cathedral,  το Union Station,  το Old Post Office Pavilion,  ολα αυτα που τα εχω παρουσιασει εδω τα προηγουμενα χρονια.

Κυριακη σημερα και αποφασιζω οτι θα ξεκουραστω.  Βρεχει.  Ο Ερρικος και η Δαφνη πανε μαζι βολτα  στο Sausalito.  To  Sausalito ειναι ισως η πιο 60’ς  γειτονια του Σαν Φρανσισκο, μολις περασουμε το Golden Gate.  Τα σπιτια, οι ανθρωποι με τις γενειαδες, γερασμενοι χιπυς,  τα μαγαζια με την αμφιλεγομενη “τεχνη” σε ποπ και tie dye,  ακομα θα ορκιζομουν οτι ο αερας μυριζει μαριχουανα.  Ειναι ομως το πιο ωραιο μερος να θαυμασεις απο μακρυα τους μεγαλοπρεπεις λοφους του Σαν Φρανσισκο. Και ακομα να βρεις ωραια χριστουγεννιατικα στολιδια.

Κυριακη σημερα και βρεχει πολυ, τελειωνει η ημερα, τελειωνει ο χρονος, η λεξη τελος με στεναχωρει.  Προσπαθω με τις προοπτικες της μεθεπομενης εβδομαδας να  ισορροπησω την διαθεση μου.    Χαιρομαι που οι μερες μου θα ειναι γεματες αγαπημενους ανθρωπους,  λυπαμαι γιατι η ζωη φερεται απαισια σε ενα αγαπημενο συνεργατη και φιλο,  χαιρομαι που ετοιμαζω Χριστουγεννιατικα δωρακια,  λυπαμαι που βρεχει ασταματητα, χαιρομαι που ο Ερρικος ειναι παρεα με τη μικρη,  λυπαμαι που δεν ειμαι κι εγω εκει, ειμαι μπερδεμενη και φαινεται.  Θαρθουν οι ισορροπιες, σιγουρα καποια στιγμη, ισως με τον καινουργιο χρονο.

Σας φιλω γλυκα!

 

 

 

 

 

ο μεταβαλλομενος ορισμος της κοινωνικοτητας

December 11, 2010

Αφορμή για την σημερινή ανάρτηση, αποτελεί μια στατιστική που άκουσα στο ραδιόφωνο χθες το πρωί. Σύμφωνα με την στατιστική, οι νέοι σήμερα είναι πολύ λιγωτερο κοινωνικοί απο τους ανθρώπους της προηγούμενης γενιάς, και ας θεωρήσουμε ότι μια γενιά στην σημερινή συζήτηση απέχει απο τήν άλλη μόνο δεκαπέντε χρόνια, αφού οι διάφορες όσον αφορά την κοινωνικοτητα είναι χαρακτηριστικές.
Σήμερα οι νέοι της σχολικής ηλικίας δυσκολεύονται στην προφορική έκφραση, γιατί έχουν μάθει να γράφουν κείμενα είτε σε text messaging, ειτε στο Facebook, πάντα όμως χωρίς την άμεση επαφή η την άμεση αντίδραση που προκαλεί ο ζωντανός διάλογος.
Η έκφραση που χρησιμοποίησε ο σχολιαστής ήταν ¨ντροπαλοί¨. Θα έλεγα ότι το σωστό είναι ¨αμηχανοι ¨.
Στην έκφραση οποιασδήποτε μορφής χρειάζεται πρακτική. Όταν η κοινωνική διάδραση αρχίζει μέσα σε κουτάκια οθόνης (σαν καλή ώρα αυτό που γράφω εγώ τώρα, προσπαθώντας να δω αν μπορώ να κάνω ανάρτηση μέσω iPad), τότε λογικό είναι να μην αναπτύσσεται η άμεση αντίδραση, και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του λόγου που ξεκινούν απο αυτο που λέμε eye contact.
Οι γενιές των 30, 40, 50 κλπ, έχουν μάθει να μιλούν. Οι σημερινοί teenagers όχι τόσο! Εσείς βλέπετε την κοινωνικοτητα των νέων να μειώνεται; Πιστεύετε ότι ο προφορικος λόγος είναι πιο σημαντικός απο τον γραπτό στη διαμόρφωση της προσωπικότητας μας; Πιστεύετε ότι μειώνεται η κοινωνικοτητα στην ανθρώπινη επικοινωνία η απλα αλλάζει μορφη;
Προσωπικά βρίσκω, ότι όσο ο άνθρωπος αντικαθιστά την άμεση επαφή με επικοινωνιακή τεχνολογία πέραν του δέοντος, χάνει αργά αλλά σταθερά την κοινωνικοτητα του, τουλάχιστο έτσι όπως την ορίζει η δική μου γενιά.
Σας φιλώ γλυκά!

Πη Ες: το προβλημα με το editing στο iPad είναι ότι γίνεται μόνο σε μορφή HTML και όχι visual, κι έχει περιωρισμενες δυνατότητες αυτόματου formatting. Κατα τα αλλα έχει αυτόματα τονισμο, κι αυτο μ´αρεσει. Το iPad θα με συνοδεύσει στο ταξίδι, και προσπαθώ να μάθω τα φιν φον κόλπα του όσο μπορώ πιο καλά!

Curriculum vitae

December 8, 2010

Χτες το βραδυ, η μαλλον τα ξημερωματα ειδα ενα συντομο ονειρο.   Ημουν λεει σε ενα καραβι  στο σαλονι. Για μια στιγμη κανω ετσι την κουρτινα στο φινιστρινι, κι αυτο ειχε (λεει) ανοιχτο το τζαμι.  Ενοιωσα την θαλασσινη αυρα στο προσωπο! Ηταν μισοσκοτεινα,,, κοντα στην ωρα της δυσης (λεει).  Σε μερικα λεπτα το καραβι μπηκε σε ενα λιμανι. Ηταν (λεει) η Υδρα η οι Σπετσες.  Ετσι το ενοιωσα.  Μας ειπανε οτι μπορουμε να κατεβουμε λιγο, αλλα οτι εχουμε μονο εικοσι λεπτα. Εγω (λεει) ειχα και την Λουμιξ μαζι μου και προχωρησα σε ενα ξεφωτο απο το οποιο φαινοταν μια πλαζ. Βγαζω το κινητο και προσπαθω να αποθανατισω τους λιγους λουομενους που ειχαν απομεινει εκει το σουρουπο. Θελω να βγαλω φωτογραφια και δεν μπορω (λεει). Ολο κατι συμβαινει,  καποιος περαστικος με σκουνταει, με φωναζουν απο το καραβι, κι εγω σκεφτομαι οτι δε βαριεσαι, ας το χασω το καραβι προκειμενου να δειξω στους φιλους μου αυτη την ωραια θαλασσα με τις μωβ ανταυγειες.  Δε ξαναμπηκα στο καραβι, με ξυπνησε το ξυπνητηρι νωρις και αγαρμπα γιατι επρεπε να φυγω απο το σπιτι εφτα παρα τεταρτο.

Διαβαζω αποψε μια φανταστικη αναρτηση στην  φιλη Γλαυκη (δεξια το λινκ) με τιτλο ” επαγγελμα μπλογκερ ”  και με ενθουσιαζει. Η Γλαυκη παιζει ενα καινουργιο μπλογκοπαιχνιδο.   Μου ερχεται στο νου το πρωϊνο ονειρο.  Υποσυνειδητα, αλλα  με επαγγελματικη συνειδηση θυσιαζω την κρουαζιερα (ας πουμε) στον βωμο της μπλογκοπληροφορησης.  Μ’ αρεσει η τοποθετηση της  Γλαυκης, και θελω να το παω ενα βημα παραπερα.  Της το ειπα, θα το βαλω στην καρτ βιζιτ μου!  Blogger!  Και θα τολμησω να δωσω τιτλους και σε σας!  Και περιληπτικα βιογραφικα. Οχι σε ολους φυσικα,  σε αυτους που εχω λιγο θαρρος, που ξερω οτι οποια σαχλαμαρα και να πω δεν θα με παρεξηγησουν.

 

 

fevis (κατα κοσμον Ευη Φετση)

Senior  Lifestyle  Blogger (ανηκει στο πινκ τημ της εταιρειας):  Στα τρια χρονια που την ξερω, εχει φυγει κι εχει ξαναγυρισει 329754207 φορες.  Μαγειρευει, γραφει, θυμωνει, ερωτευεται, στεναχωριεται,  χαιρεται,  εχει γραψει μερικα κομματια εκπληκτικα.  Στο μπλογκ της οι γυναικες βρισκουν μια γωνια για τον πρωϊνο καφε τους.  Εχει ειδικοτητα στο να ανεβαζει το ηθικο σε δυσθεωρητα υψη. Κατα κοσμον το πιο γλυκο χαμογελο, το πιο γενναιοδωρο πλασμα,  δεν υπαρχει περιπτωση να την γνωρισεις και να μην την λατρεψεις.

Penelope  (κατα κοσμον Ντια Μεξη Τζοουνς)

Senior foreign correspondent and free lance blogger:   Εχει παρει τοσες μεταθεσεις οσες καμια αλλη μπλογκερινα.  Εκλεισε το παλιο της μπλογκ στον Blogger  και ανοιξε καινουργια ιστοσελιδα στην WordPress, αλλα απο τοτε δεν επαψε να γρινιαζει, :P .  Σημερα καλυπτει  την επικαιροτητα στα Ηνωμενα Αραβικα Εμιρατα και ενιοτε στην Αλβιονα που θεωρει δευτερη πατριδα της.  Κατα κοσμον συγγραφευς του ξεκαρδιστικου βιβλιου ” ο Τζωνυ κι εγω ” , κομψη και απλη, παντα την αγαπουσα ιντερνετικα, αλλα απο το καλοκαιρι και μετα που κατορθωσαμε να τα πουμε απο κοντα,  της δινω και συστατικη επιστολη!!

Katrin (ακα Ντολιτσα) κατα κοσμον Κατερινα Κανελλοπουλου.

Junior tall  and beautiful blogger.  (Καλα σημερα δημιουργω λεημπορ κατεγκοριζ). Αυτοδημιουργητη μπλογκερ, ισως η πιο ευγενικη και υπομονετικη μπλογκερ.  Οταν ηταν εκκολαπτομενη μπλογκερ μου εχε στειλει βιογραφικο (δε κανω πλακα, ηταν ενα ευγενεστατο μεηλ που μου εγραφε για κεινη).  Τωρα πια τζουνιορ ξετζουνιορ βαζει κολπα στο μπλογκ της που εγω δε τα ξερω. Κατα κοσμον με την medical Κατερινα μας συνδεει η αγαπη μας για βελγικες μπυρες που τις τσακιζουμε οταν βρισκομαστε στην Αθηνα.  Η Κατριν εχει ακουμπησει το αγερωχο κεφαλακι της στον ωμο μου πολλες φορες, κι αυτο ειναι συνγκλονιστικο οταν δημιουργειται απο μια ιντερνετικη φιλια.

Justinaki (ακα Καναδεζα) κατα κοσμον Ιουστινη Φραγκουλη Αργυρη.

Senior Promo Blogger:  Γραφει, μπλογκαρει και δημοσιογραφει  στην μαγικη Μοντρεαλη.  Το μπλογκακι της προβαλλει την δουλεια της, την δουλεια πολλων συναδελφων της και ποτε ποτε περιγραφει τοπους που επισκεπτεται.  Η συνεργασια με το δεσποιναριον ξεκινησε απο το περιοδικο Βογκ που ανεφερα το παλαι ποτε, και το ειδε η πονηρα φασιονιστα Καναδεζα και τσιμπησε.  Κατα κοσμον επιτυχημενη συγγραφευς πολλων βιβλιων, δημοσιογραφος, και ανθρωπος που οταν δενεται μαζι σου, τιμα την φιλια οσο λιγοι ανθρωποι.   Το τζουστινακι φιλοξενησε το δεσποιναριον σε ραδιοφωνικη εκπομπη του Καναδα και το  δεσποιναριον φιλοξενησε το Τζουστινακι σε φιν φον γευμα στο Μερυλαντ.

gg (πρωην μελισσουλα) κατα κοσμον Γ. Γ.

Junior Lifestyle Blogger Correspondent in central Europe:  Νεαρα μπλογκερ με προοπτικες να εξελιχθει σε Τσιφ Μπλογκερ συντομα.  Καλυπτει θεματα φιν φον στην Ελβετικη Ριβιερα και ενιοτε στο Λονδινο το οποιο τελευταια το εχει κανει Ομονοια- Πατησια.  Εχει ειδικοτητα στους καφεδες τους οποιους πινει  παντου και αβερτα κι απορω πως δεν της εχουν πεταχτει ακομα εξω τα ομορφα πρασινα ματια.  Κατα κοσμον ησυχο πλασμα που μας το εκλεψε πολυεθνικη εταιτρεια, που δε λεει πολλα αλλα οταν πει κατι εχει καποιο βαρος. Και ειναι τελεσιδικο!  Ανερχομενη μπλογκερ και καλο παιδι!  Συναντηθηκαμε σε πολλα μερη, συμφαγαμε, ηπιαμε καφε και ανταλλαξαμε Χριστουγεννιατικα δωρα περσυ στην οικια δεσποιναριου στο Μερυλαντ.

 

So Far

Chief  correspondent blogger στις στεππες και στην ανατολικη Ασια.  Με διατριβη στο Καμα Σουτρα την οποια εχω μελετησει επισταμενως και αποτελει για μενα βιβλο.  Εχει εμβαθυνει σε θεματα της συγχρονης Ελληνικης πολιτικης και τους τα ψελνει με μοναδικο τροπο.  Κατα κοσμον Σο Φαρακι ελεκτρικαλ εντζινηαρ που συχναζει σε  βαθεια κι επικινδυνα λαγουμια, και μεχρι να ξαναβγει στην επιφανεια, μας παει η καρδια στην κουλουρη!

Gebriel Haritos: SME (Subject Matter Expert) blogger reporting from the beautiful island of Rhodes and sometimes from the middle East or Tyrnavos :P .  Κατα κοσμον Γκαμπυ το αγαπημενο μου μπολογκοφιλαρακι δικηγορος (αμα λαχει) και ανησυχο πνευμα.  Ασχολειται με τα παντα.  Γραφει και στο ινσαϊντερ.τζηαρ, και ομολογω οτι συχνα διαφωνουμε, αλλα παντα μετα απο ωρες τα βρισκουμε.  Εχει θεαθει να κανει παρεα με σαλιγκαρια.

Panathineos SME arts, opera,  gastronomy,  philosophy and lately heavy and un-lifted songs blogger often reporting from the Balkan countries.   Κατα κοσμον αγαπητωτατος η αλλως δασκαλος,  ιδρυτης ατελιε του οποιου το δεσποιναριον αποτελει  μελος.  Μυστηριος  τυπας, που λεει μετα εμενα Ουφο! Μ’ αρεσει να τον πειραζω αλλα κατα βαθος τον αγαπω και τον θαυμαζω.

Radio Marconi: Principal Attica Photographer and kouklos.  Δηλαδη να ανοιξει η γη να με καταπιει που ξεχασα τον Μαρκονη μου!  Κατα κοσμον Θυμιος κυκλοφορει με γραβατα, ΠΑΝΤΟΥ!  Κια παντα χρησιμοποιει την δικαιολογια.. μα πηγα μετα το γραφειο. Και δεν μπορουσε να κανει ετσι να τη βγαλει. Τες πα, διατηρει σκοτεινο δωματιο στο οποιο αποφευγω να μπω γιατι σκιαζομαι.

 

Marizz: Junior  fin fon blogger επισης της ροζ σχολης.

Valisia: Retired blogger αλλα κακως γιατι αφησε συντριμια πισω της.  Αυτο τον καιρο ασχολειται με φεησμπουκ στατουσες.  Επισης προσωπικη Σανελ αντβαϊζορ  και αρωματιστρια, του Δεσποιναριου, οταν περνα απο το Ελ Βελ.

Και μερικοι που γνωριζω λιγωτερο αλλα δε θελω να παραλειψω!

Donnabella: Free Lance London Medical Correspondent blogger in love.

Dora Tsirka:  Senior literary  blogger κατα κοσμον Δωρα Κασκαλη και αξιολογη συγγραφευς.

Food Advisor (ακα Ποπακι) : Senior Food blogger.  Με ευρηματικοτητα και μερακι στις συνταγες της και βαθεια γνωση σε θεματα γαστρονομιας.

Lily: ( ακα Λιλακο) Senior sweetheart and computer issues expert blogger.

Lonely (ακα Λονλινακι) : Junior  εξω απο τα δοντια blogger and jewel craftswoman.

Natalia: Chief literary blogger

e-diva SME in all internet subjects  blogger.  Καλυπτει απειρα θεματα με συνεπεια και λεπτομερεια,  κανει βιδεα, εχει γατα, και εχει ιδρυσει τον ομιλο ” αι διβαι του ουεμπ ”  στον οποιο γραφτηκα (ως διβα κι εγω) πριν μερικα φεγγαρια.  Κατα κοσμον Ειρηνη Βουτσκογλου  και ακουραστη.

Penny:  Newcomer extra junior blogger. Κατα κοσμον Πεννυ  συναδελφος και γλυκητατη.  Μας συνδεει μια μικρη ακομα αλλα σημαντικη σχεση φιλιας.

ΓΙΑΝΝΑ: Senior lifestyle blogger. Κατα κοσμον ΓΙΑΝΝΑ εαρρ τραφικ κοντρολλερ και δημοτικη συμβουλος.  Δεν την γνωριζω καλα, αλλα θα ηθελα.

Γιωργος Βαρβακης:  Chief cook blogger

glayki:  top model blogger

Αντι σχολιου, αν επιθυμειτε αφηνετε προτασεις για τι αλλο μπορω να στριμωξω στην καρτ βιζιτ!

Σας φιλω γλυκα!

 

 

δεκατεσσερεις και μια!

December 6, 2010

Μπαινω στην τελικη ευθεια για αναχωρηση.  Με λιγα λογια, δεν ειμαι πια εδω! Αρχιζω να μετρω παλι αναποδα: Δεκατεσσερεις και μια.

ο Εμιλ σε περιοπτη θεση διπλα στο δεντρο.

Ο Στηβ δεν ειναι και πολυ καλα αλλα ομως ειμαστε αισιοδοξοι πως θα ξεπερασει καθε εμποδιο.  Ο Στηβ ειναι φιλος και συνεργατης πολλα πολλα χρονια.  ΕΙναι η ψυχη του γκρουπ μας.  Με την απουσια του, εχουμε μοιραστει δικες του ευθυνες, πραγμα που κανει τις ωρες της δουλειας περισσοτερες και ατελειωτες. Ομως η δικη μας ταλαιπωρια δεν ειναι τιποτα μπροστα σε αυτα που αντιμετωπιζει εκεινος.  Και ολοι μας στο γκρουπ ευχομαστε μονο, να γυρισει κοντα μας σιδερενιος.

Ο Ερρικος ετοιμαζεται για Σαν Φρανσισκο.  Φετος δεν θα παω μαζι οπως εγραψα τις προαλλες.  Στολισα ομως το δεντρο κι εβαλα σε περιοπτη θεση τα στολιδια που εφερα περσυ.  Για παρηγορια.  Εξ αλλου αυτη την σημασια εχουν τα σουβενιρ. Τα βλεπουμε και θυμομαστε ομορφες μερες.

Και θυμαμαι εκεινη την εκδρομη στη Ναπα Βαλλεϋ και σκεφτομαι οτι τον Απριλη θα ειναι τελεια να την επαναλαβω με το Δαφνακι μου!  Χτες ανακαλυψα στο World Market οτι αρχισαν να φερνουν και κρασια.  Τσιμπησα ενα σαμπανιζέ κρασι Σοφια Κοπολα (της Ναπα Βαλλεϋ),  κι ενα Ιταλικο Προσεκο σε γιορτινο μπουκαλι! Αυτος ο Φρανσις εχει μεγαλη αδυναμια στην κορη του.

Και αφου εφερα τα κρασια,  να φερω και λιγα τυρακια που βρηκα περσυ στο αγαπημενο Sur la Table.

ενα κρεμωδες Καμαμπερ..

ενα blue..

και μια μυρωδατη Gouda Ολλανδιας.

τελος ενα διπλο τσηζμπεργερ για να λιγδωσει λιγο το αντερακι μας!

Το Σαββατοκυριακο που μολις τελειωσε ηταν αφιερωμενο σε  Χριστουγεννιατικα δωρα.  Πηρα δωρακια για ολα τα παιδια στο γκρουπ μου.  Φετος διαλεξα μεγαλα φλυτζανια του τσαγιου απο το Anthropoligie περιπου ετσι..

Θα τα βαλω σε σακουλακια μαζι με διαφορα τσαγακια και σοκολατα με γευση μεντας που βρηκα παλι στο World Market. Mπορει να βαλω και ενα μικρο πανετονακι μαζι.

Ακομα στο World Market βρηκα υπεροχες χαρτινες σακουλιτσες για τα δωρα μου. Ετσι θα ταξιδεψουν φλατ στη βαλιτσα χωρις προβλημα!  Τελος απο εκει πηρα Stocking Stuffers για τα γκουρμεδιαρικα αγορια μου.  Hot sauces για τον Τεντυ και chopsticks για τον Κωνσταντινο.  Τα αγορια μου μαγειρευουν και πιο πολυ ο Τεντυ.

 

Το Μπλουμιζ (!) ειχε πολυ ωραια δωρακια και για αλλη μια φορα κερδισε την προτιμηση μου σε σχεση με το Nordstrom.  Ομως επειδη εδω ερχονται και ανθρωποι που ηταν στη λιστα μου,   δεν θα φερω φωτογραφιες απο το Μπλουμιζ! Εκεινο που μου αρεσει ειναι οτι στο Μπλουμιζ οχι μονο κατηγοριοποιουν τα δωρα αλλα τα βρισκεις ετοιμα τυλιγμενα σε ασημενιο κροκο χαρτι με πρασινη κορδελλα.

Χαζεψα και σε αλλα μαγαζια λιγο κι επαθα πλακα με την λοξα που εχουν ολες οι Αμερικανες με την   Vera Bradley Ουρες ατελειωτες,  εμενα παντως μου ερχονται πολυ παρδαλα.

ο ομορφος καρδιναλιος του δεντρου μου

Την Παρασκευη το βραδυ βρεθηκα σε ενα Μαροκινο εστιατοριο κατω στο Ντι Ση.

κοτοπιττα με το ονομα “Παστιλια” μπηφορ

εντ αφτερ…

με ζαχαρη αχνη και κανελλα, πως λεμε κοτοναπολεόν.

κοτοπουλο με λεμονι και ελιες.  (και πετσα μπιλιαξ)

Ειναι Κυριακη βραδυ, γραφω τρωγοντας μαρον γκλασε που εφτασαν προχθες απο την Λωζανη (απο την γλυκουλα Τζιτζι).   Θελω αποψε η νυχτα να κρατησει για πολυ.  Εχω τοσα να κανω αυριο που τα βλεπω σαν βουνο.  Το πρωϊ σερβις στο αυτοκινητο,  μετα μητινγκ με  τους μπιζνες ντηβελοπμεντ πηπλ για να συζητησω για ενα κομματι της προποζαλ που πρεπει να γραψω,  μετα να το γραψω,  και μετα να ασχοληθω και με τα δικα μου τα προτζεκτς.

Για το τελος εχω το στολισμενο δεντρο. Τι κι αν δεν ειμαι εδω τα Χριστουγεννα.  Θα ειναι η αρκουδοπαρεα.  Καλη εβδομαδα.

Σας φιλω γλυκα!

Πη ες!  Θα ερθω τουλαχιστο μια ακομα φορα πριν φυγω για να σας ευχηθω!  Ματς μουτς!

nifty γυφτοι

December 5, 2010
tags:

.. η μηπως ειναι καλυτερα “Ανιφτοι Γυφτοι” ;

Πη Ες: Σας εχω εγκαταλειψει για λιγο. Αποψε θα επανελθω με Χριστουγενιατικο χαλαρο ποστακι. Αλλα για να ειναι χαλαρο το ποστακι πρεπει πρωτα να χαλαρωσω εγω. Γιατι μου στελνουν κατι εξτρα φιν φον καταλογους με δωρα σαν αυτον της φωτογραφιας,  και τρεχω να ψωνισω για τους αγαπημενους μου.   Καλη συνεχεια Κυριακης.  Σας φιλω γλυκα!

SF – silver and grey

December 3, 2010

Κανονικα σε λιγες μερες επρεπε να παω στο Σαν Φρανσισκο!  Ομως φετος δεν ειναι κανονικα. Τρια χρονια που σας ξερω τωρα,  λιγο πριν τα Χριστουγεννα περνω μερικες μερες στην δυτικη ακτη της Αμερικης. Την πρωτη μαλιστα χρονια στην μικρη πολη Carmel συναντησα, εκτος απο τον δημαρχο Κλιντ Ηστγουντ, την αγαπημενη συνμπλογκερ Πηνελοπη της Αλβιονος, κατα κοσμον Ντια.

Φετος τα προγραμματα αλλαζουν, αλλα το Σαν Φρανσισκο θα μου λειψει. Τοσο που σκεφτομαι νωρις το 2011, να πεταχτω για λιγες μερες, να μου περασει ο νταλκας.  Να πιω τσαγια με την κορη μου,  να ζαλισω το παλληκαρι της COCO BELLA με την αναποφασιστηκοτητα μου, να παρω μακαρον απο το Miette,  να παρω κι αλλα τσοπ στικς απο την Chinatown,   να περασω απο την σχολη ζαχαροπλαστικης της θειας Μαρι,  να ξαναφαω στο Α16, να παρω το τραινακι και να παω για φωτογραφιες στο Mission. Να χασω κανα δυο σκουφια!

Κι αφου δεν θα παω στο Σαν Φρανσισκο,  θα το φερω για λιγο εδω.  Στην ασημενια του εκδοχη, ετσι οπως μου “γυαλισε” περσυ.  Στo γκρι αρζἀν και στο γκρι σουρἰ!

Φετος ετοιμαζομαι για αλλα ταξιδια.  Του χρονου ομως δε θα το ξανακανω.  Σαν Φρανσισκο αγαπημενο μου, δε θα το ξανακανω!

Σας φιλω γλυκα,

(Μπουχου μπουχου!!!  :(  :(  )

spare me

November 30, 2010

Θα ηθελα να θιξω σημερα την αυξανομενη ταση δημοσιευσης ακαλαισθητων και αντιαισθητικων status, συνδεσμων, η βιντεο, στις σελιδες του φεησμπουκ, στο ονομα της κοινωνικης δικαιοσυνης και της ανθρωπιας.

Ειναι γεγονος οτι οι περισσοτεροι ανθρωποι ειναι κοινωνικα δικτυωμενοι και υπαρχει ανταλλαγη αποψεων, πληροφοριων και ευκολη προσβαση στην μαζικη ενημερωση.  Πισω απο καθε οθονη υπαρχει ενας ανθρωπος και θελω να πιστευω οτι εχει ωρισμενες αξιες.  Επισης θελω να πιστευω οτι ειναι μικρο το ποσοστο των κακοβουλων χρηστων και απλα μεγαλοποιειται γιατι κανει ασχημη εντυπωση.  Υπαρχει ομως κι ενα ποσοστο χρηστων που πεφτουν θυματα κινδυνολογιας και sensationalism, αν μου επιτραπει η εκφραση μιας και δε βρισκω την καταλληλη Ελληνικη .

Να γινω πιο σαφης. Ειναι γεγονος οτι ο καθενας απο μας εχει ωρισμενες ευαισθησιες.  Υπαρχει κατι στη ζωη μας που το θεωρουμε, αδικια, απαραδεκτο και θελουμε να κανουμε κατι γι αυτο. Αλλοι ειναι ζωοφιλοι, αλλοι υπερασπιστες των μικρων παιδιων, αλλοι της τριτης ηλικιας, αλλοι των γυναικων και των αδικιων εις βαρος τους.

Μεχρι εδω ειναι ολα ομορφα και κοσμια. Οταν υπαρχει αδικια την κατακρινουμε και αν μπορουμε να κανουμε κατι ας το κανουμε.   Αναρωτιεμαι ομως, ενα βιντεο που  δειχνει τον βασανισμο ενος ζωου, και κυκλοφορει αβερτα στο διαδυκτιο, και το ποσταρουν και χρηστες κανοντας share στο φεησμπουκ, τι προσφερει στον κοσμο;  Εμενα προσωπικα μου προκαλει απεχθεια,  μου δειχνει σαδιστικη διαθεση εκ μερους του γραφοντος και προκληση για την  ευαισθησια των υπλοιπων χρηστων. Και μου προκαλει θυμο, οχι τοσο γιατι ενας απαραδεκτος ανθρωπος εκανε κακο σε ζωο, αλλα γιατι ενας αλλος  το κυκλοφορει για να το δουνε ολοι.  Το ιδιο με κατι μεηλς που  εμπεριεχουν βιντεο με δελφινακια,  και ιστοριες με παιδακια που τους εκοψαν το χερι γιατι κλεψανε.   Ειλικρινα αυτο δε το θεωρω  ενημερωση, αλλα βαρβαροτητα.  Να επισημανω οτι καποτε εκοψα επαφες με ατομο που εννουσε να βομβαρδιζει τον κοσμο με τετοια απαραδεκτα κειμενα.  Αγαπητε μου δεν χρειαζομαι ζωντανες περιγραφες βασανιστηριων για να ευαισθητοποιηθω.

Θελω να γινω ακομα πιο σαφης πανω σ’ αυτο το θεμα.  Κι αυτο γιατι εχω φιλους στο φεησμπουκ που αγαπουν τα ζωα πολυ και τα φροντιζουν και κανουν καταγγελιες με προσωπικες εμπειριες.  Με εκκλησεις, με ενημερωση.  Και γι αυτους εχω ενα μεγαλο μπραβο.  Αυτο με συγκινει.  Η φιλη μου η Δ.  αγωνιζεται με ευπρεπεια και αγαπη για τα ζωα αλλα δεν εγραψε ποτε κατι που να προσβαλλει την νοημοσυνη η την καλαισθησια του κοσμου. Η φιλη μου η Σ. το εκανε πραξη,  μαζεψε ενα σκυλακι πληγωμενο απο το δρομο, το πηγε στον κτηνιατρο, εψαξε να βρει το σπιτι του,  και τελικα του βρηκε αλλο σπιτι. Ολα μονη της γιατι ειναι χρυσο πλασμα.  Αλλα δε μας εφερε εικονες φρικης που ισως ειδε η ιδια.   Που θελω να καταληξω;  Κανε προσωπικη καταγγελια, ολοι μπορει να γινουμε μαρυρες κακοηθειας.  Αυτο ειναι  συμβολη, και οχι το να μοιραζεσαι ενα βιντεο που βρηκες σε καποιο σαϊτ.

Το ιδιο συμβαινει με τα παιδακια.  Υποπτεθομαι οτι ωρισμενοι οργανισμοι, εθελοντες, οπου τελος παντων ξεκινα αυτο το κακο,  νομιζουν οτι με το να ειναι περιγραφικοι και υπερβολικοι,  θα διεγειρουν το κοινο αισθημα, αλλα αυτος ειναι λαθος τροπος.  Προσωπικα, η υπερβολη, η μαζικη διαμαρτυρια και οι καταγγελιες στο ντουκου, με προβληματιζουν.  Τα θεωρω ολα δειγματα αφελειας, οχλαγωγιας και λαθος προσεγγιση στα σημαντικα κοινωνικα προβληματα που μας απασχολουν.

Ειλικρινα το λεω, οταν βλεπω την εκφραση ” διαδωστε το” , ” κυκλοφορηστε το ” ,  ” αναρτηστε το” , κουναω το κεφαλι με απογοητευση.  Ναι λοιπον στο ενδιαφερον για τον πλησιον μας, ειτε ειναι ζωακι, ειτε ειναι παιδακι, ειτε αστακουδακι,  οχι ομως στην αισθησιακη (βρηκα τη λεξη) κακογουστια ειτε αυτη εκδηλωνεται με λεξεις, ειτε με εκφρασεις.

Μιας ομως και πηρα φορα, θα αναφερθω και σε κατι ακομα.  Σχετικο κι αυτο, αφου εχει να κανει με την ” συσπειρωση δυναμεων ”  στο φεησμπουκ.  Τι παριστανει το παρακατω;

” Αγαπατε τη μαμα σας;  γραψτε το παρακατω κειμενο στο στατους .. μπλα μπλα μπλα..” .  Συγνωμη αλλα τι χαζομαρες ειναι αυτες;  Αγαπω τη μαμα μου και την παιρνω τηλεφωνο κι της το λεω.  Η μαμα μου δεν εχει φεησμπουκ για να διαβασει την προκατασκευασμενη μπαρουφα.  Για να δειξω στους εκατον πενηντα συνδεσμους μου οτι αγαπω τη μαμα μου;  Συγνωμη και παλι αλλα, χ.. οι εκατον πενηντα συνδεσμοι μου.  ” Παγκοσμια ημερα κουμπαρου!  ”  (Εδω το δεσποιναριον αρχιζει και απογειωνει την γνωστη υπερβολη της). Με προ-κατ κειμενο για τον ιερο θεσμο της κουμπαριας.  Μα καλα παλαβωσατε,  να γραψω γλυκες για τον κουμπαρο και να με κυνηγαει μετα η κουμπαρα;  Γι αυτο σας λεω.  Κοσμια και σοβαρα οπου γραφετε και οτι γραφετε.  Με συνεπεια και γνωση απο που προερχεται αυτο που αντιγραφετε και με επιγνωση του κατα ποσον βοηθατε μια κατασταση η λυνετε ενα προβλημα.

Σας φιλω γλυκα!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers