Skip to content

thanksgiving fashion trends 2010

November 28, 2010

Bonjour, και θα ηθελα την αμεριστη προσοχη σας για θεματα φιν-φον που προεκυψαν φετος στην οικια της “ωραιοτατης” μου κουμπαρας.   Βαλαμε τα καλα μας και πηγαμε, οπως καθε χρονο. Η κουμπαρα κομψοτατη με γκρι φορεματακι, η βαφτισιμουλα (που μας εχει περασει στο υψος ζωη ναχει) με ασημενιο φορεματακι και βελουδινη ζωνη. Τα βλεμματα ομως ολων συγκεντρωθηκαν στο νεο τρεντ “φλιπ δε ταϊ οβερ” που λανσαραν τα αρσενικα μονδελα της μαζωξης!

Εδω βλεπουμε τον Ερρικο να προτεινει την μοδα.

Κι εδω βλεπουμε τον “ωραιοτατο” κουμπαρο να ακολουθει!

Και εδω οι κυριοι μετα την πασσαρελλα ξεμερδιζουν το πατροπαραδοτο πτηνο!

Εδω σας φερνω μερικες φωτογραφιες απο το τραπεζι των Ευχαριστιων, χωρις να μπω σε περισσοτερες λεπτομερειες γιατι εδω και τρια χρονια κανω πληρη περιγραφη των εδεσματων.  Μπορειτε να δειτε τις παλιοτερες αναρτησεις.  Η κουμπαρα οπως παντα ξεπερασε τον εαυτο της σε νοστιμιες και περιποιηση!

Για τελευταιο αφησα ενα ζευγαρι παπουτσακια που φορουσε ενα φιν φον μωρο που ηταν μαζι μας στο σπιτι της “ωραιοτατης ” κουμπαρας. Σε περλε και μαυρο λουστρινι. Τα παπουτσακια αυτα ειναι μοντελακι της Marie Chantal πριγκιπισσας της Ελλαδος. Και τα παπουτσακια μεν ειναι μια χαρα, αλλα οταν ακουω πριγκιπισσα της Ελλαδος με πιανει κατι σαν αμοκ. Απο που κι ως που η κορη του Μιλλερ, που πηρε τον γιο ενος εκπτωτου βασιλια μου εγινε πριγκκιπισσα και της Ελλαδας και της Δανιας; Συγνωμη δηλαδη εγω ειμαι ΠΙΟ πριγκιπισα της Ελλαδος απο την Μαρι Σανταλ, και επι πλεον ειμαι και μαρκησια του Νεου Κοσμου, και δουκισσα της Μαριενλπατς και μαχαρανη της Καπουρταλας (οταν φορω πετσετα μετα το λουσιμο). Γιναμε ολες γαλαζοαιματες πια!

Και του χρονου λοιπον και σας φιλω γλυκα!

 

Le beaujolais nouveau est arrive’

November 26, 2010

Το ειπανε ανωριμο, το ειπανε σταφυλοζουμο. Το Δεσποιναριον το λεει ρουμπινί χαρα του Νοεμβρη. Κυκλοφορησε την περασμενη εβδομαδα. Χωρις να το εχω σχεδιασει πρωταγωνιστησε στη γιορτη μου. Το ποστ αφιερωμενο στην νεραϊδα της Θρακης την αγαπημενη μου Ροῦλα (με την απαραιτητη περισπωμενη)

Real time :  Η φωτογραφια Παρασκευη βραδυ διπλα στο μπλοκοδεσποιναριον. Λε Μποζολε νουβω ετ αριβε’ στην “πρωτευουσα”!

Το πιο ομορφο ραντεβου με το Μποζολαι, το θυμαμαι στην μικρη αλλα υπεροχη Γαλλικη πολη Arles γνωστη για τις αρενες,  τα υδραγωγεια και το καλο φαϊ και κρασι.  Τα τραπεζακια ηταν γεματα με καρτουλες! Εφτασε  to Beaujolais!

Ο Ερρικος,  φροντισε να προμηθευτει μια κουτα.  Μου εστειλε την παραπανω φωτογραφια με μεηλ (δεν εχει σημασια που ζουμε στο ιδιο σπιτι,  παντα χρησιμοποιουμε μεηλ). Τον ρωτω, “ποτε θα τα πιουμε αυτα;”

“Συντομα” μου απαντα!  Οποτε, αν σας γραφω αλλα αντ’αλλων αυτες τις μερες θα ειναι γιατι δε μπορω να αφησω το κοκκινελι να χαλασει!!!!

 

Σας φιλω γλυκα!

Thanksblogging!

November 25, 2010

Εδω και τεσσερα περιπου χρονια που γραφω σ’αυτο εδω το μπλογκ,  αποφευγω συστηματικα να αναφερθω εννοιολογικα σε επαιτειους, σημαντικες παγκοσμιες μερες,  η γιορτες.  Αυτο δεν γινεται γιατι αδιαφορω,  αλλα σκεφτομαι, ολοι οι αλλοι γραφουν γι αυτα, τι αλλο να προσθεσω εγω.  Τελευταια δε (φετος συγκεκριμενα) με εχει πιασει μια ταση να μη θελω να μιλησω για ολα.  Δεν ξερω αν αυτο ειναι φθινουσα διαθεση για μπλογκινγκ, κουραστηκα να τα αναλυω πια αυτα τα πραγματα.

Σημερα ειναι ημερα των Ευχαριστιων εδω στον Νεο Κοσμο.  Η μεγαλυτερη γιορτη τους.  Η μονη ημερα που ΟΛΑ ηταν κλειστα. Λεω ηταν γιατι φετος μερικες επιχειρησεις ανοιξαν το πρωϊ. Βλεπετε η κριση  αναγκαζει τον κοσμο να εργαστει ακομα κι αυτη την αργια.

Οι ευχαριστιες των πρωτων αποικων του Νεου κοσμου,  εξελιχθηκαν σε οικογενειακη γιορτη, οπου ολοι μαζευονται σε καποιο σπιτι και ετοιμαζουν το πιο ανοστο μενου του κοσμου.  Γαλοπουλα, γλυκοπατατες και ταρτα κολοκυθας!  Ομως ολοι σημερα κανουν μια αναφορα στους λογους για τους οποιους χρωστουν ευχαριστιες.

Οι ευχαριστιες πηγαζουν κυριως μετα απο συγκριτικο απολογισμο του τι  ασχημο συμβαινει στους αλλους,  που θα ημασταν, η τι θα καναμε αν δεν υπηρχαν ωρισμενες συγκυριες στη ζωη μας.   Ποση χαρα αντλουμε απο τους αλλους,  ποσο σωστη ηταν μια αποφαση που πηραμε.

Εχοντας αναφερει ολα αυτα,  αν αρχισω εδω να ευχαριστω ανθρωπους για οτι εχουν κανει για μενα,  θα επρεπε να γραφω ωρες. Και παλι ολο και καποιον θα ξεχνουσα.   Το πιο ομορφο πραγμα ειναι η αμεση ευχαριστια.  Η αμεση αντιδραση στην προσφορα, στην ευεργεσια, στην παροχη βοηθειας,  στο δωρακι.  Κανενα ευχαριστω δεν εχει αξια οσο το αμεσο ευχαριστω.   Μια μικρη λεξουλα ειναι και πητε την.  Στον σερβιτορο που σας φερνει το πιατο,  στην κυρια που σας καθαριζει, στο παιδακι σας που σας φερνει μια ζωγραφια,  στην κοπελα στα διοδια,  στον ταξιτζη που σταματησε να σας παρει.

Εδω λοιπον βρισκομαστε σε ενα χωρο περιωρισμενο.  Σε ενα μπλογκ. Ως blogger λοιπον θελω να ευχαριστησω ολους εσας που φιαξατε το παρακατω ιστογραμμα στην σελιδα μου.  Το ασπρο, το φιν φον, εχει 500 επισκεπτες κατα μεσο ορο την ημερα,  και μερικες φορες και παραπανω.  Και για να μην ειμαι υπερβολικη, πεντακοσια κλικ κατα μεσο ορο. Μπορει να ειναι και το ιδιο ατομο δυο φορες. Αλλα αυτο δειχνει σε μενα οτι κατι του αρεσει κι ερχεται εδω.  Προσωπικα, οταν το σκεφτομαι γελανε και τα μουστακια μου (αν ειχα δηλαδη, που φροντιζω να μην εχω).

Ευχαριστω τις συγκυριες που εφεραν εδω ανθρωπους αξιολογους, ανθρωπους ευγενικους, ανθρωπους με ενδιαφεροντα, ανθρωπους που εξελιχθηκαν σε φιλους, ανθρωπους που βοηθησαν να ευρυνω τις γνωσεις, την διαδυκτιακη μου κοινωνικοτητα.  Ευχαριστω τους ανθρωπους πισω απο αυτη την μικρη οθονη του πι σι μου.  Που ερχονται στιγμες και γινονται αγκαλιες, κι αυτες οι στιγμες ειναι τα σπανια μαργαριταρια της διαδυκτιακης μας πραγματικοτητας.

Και για να το πω στο φιν-φον.. ΜΙΛ ΜΕΡΣΙ μαϊ νταρλινγκς!  Αϊ λαβ γιου ΩΛ!

μεθεορτια

November 25, 2010

Αποψε κλεινει το κεφαλαιο “γιορτη Δεσποιναριου” με την τελευταια αναρτηση.  Οι φωτογραφιες ειναι λιγο πριν ερθει ο πρωτος καλεσμενος.  Απο εκεινη την ωρα και μετα το οικοδεσποιναριον σταματα να ειναι μπλογκερ και αρχιζει τις χαιρετουρες τα ματς μουτς και τις περιποιησεις.  Σταθερη στον μπουφε με τα τυρια και τις σαλατες και σταθερη στην επιλογη για τις σουπες, δεν ξεφυγα απο την αρχικη λιστα.  Αρχιζω να πειθαρχω και μ’αρεσει!

Μερικα παραλειπομενα:

1. Οι καλεσμενοι μου ενθουσιαστηκαν με τα λουλουδια που εφιαξα απο χαρτι.

2. Το τσιλι (συνταγη σε προηγουμενη αναρτηση) ηταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!

3. Η σαλατα που ειχε απολυτη επιτυχια ηταν η Ιταλικη.  Belgian endive, ροκα, ραντικιο, μορταδελλα σε λωριδες και μια ελαφρια βινεγκρετ.

4. Το κυδωνοπαστο εξαφανιστηκε πριν το καταλαβω.  Ταριραζει εξαιρετικα με ολα τα τυρια.

5.  Μπροστα μπροστα,  το ρολο με προσουτο ντι Παρμα και  μοτσαρελλα ηταν ενα ακομα φαβορι!

6. Τελευταια στιγμη ο Ερρικος εφερε Beaujolais Nouveau (εποχιακωτατο και φρεσκωτατο) που προτιμηθηκε απο αλλα κρασια που καθομουνα και διαλεγα προσεκτικα για να ταιριαζουν με τα τυρακια.  Ζητω το κοκκινελι!

Σαββατο πρωϊ της προηγουμενης εβδομαδας. Παω καρφωτη στο ζαχαροπλαστειο να παρω μια μεγαλη φρεσκια τουρτα αμυγδαλου με φρουτα (κατω αριστερα).  Ομως δεν ειχε στο μεγεθος που ηθελα (αλλη φορα θα παραγγελνω) κι ετσι πηρα τρια γλυκα για να καλυψω ολα τα γουστα.  Την μικρη μου τουρτα αμυγδαλου (που λατρευω), μια σοκολατενια με περιφερειακα σοκολατομπιρμπιλικια, και μια ταρτα με αχλαδι.  Καθε τουρτιτσα βγαζει ανετα 10 κομματια.  Και ομολογω οτι η ποικιλια με εβγαλε ασπροπροσωπη.  Οι περισσοτεροι ανθρωποι θελουν να γευτουν σοκολατα για να ολοκληρωσουν ενα γευμα.  Εγω παλι με μια μπουκια κρεμα και αμυγδαλακια πουλαω και τα πρωτοτοκια μου!

Σας φιλω γλυκα.Και του χρονου μαζι!  Ετσι δε λενε;

αναψανε τα φωτα στην Μποντ Στρητ

November 22, 2010

Σουρουπο στην Bond Street

Ο ηλιος στο φευγα του λιγο πανω απο τον οριζοντα φωτιζει τον δρομο παραξενα.

Το παλιο καλντεριμι γυαλιζει.

Στα μπαρακια λιγοστοι οι  πελατες.

Αργοτερα θαρθουν κι αλλοι.

Βραδιαζει, ενα ποτο, μια παρεα, μια κουβεντα.

Τελος Νοεμβρη, τα κλαδια γυμνα

Μονο ο κισσος χρυσιζει στο φως των φαναριων.

Αναψανε τα φωτα στην Bond Street.

Αφιερωμενο στον Στηβ που μαζι του περναμε σημερα ωρες αγωνιας.

P.S.  Σας χρωστω φωτογραφιες απο το παρτυ.  Θα τις φερω συντομα. Σημερα θελω μια ηρεμη αναρτηση.  Σας φιλω γλυκα!

στην τουρλα του Σαββατου!

November 20, 2010

.. και ενω εχω χιλια πραγματα να κανω, γραφω δυο λογακια για να δωσω το παρον. Αρχιζω αυτη την αναρτηση το πρωϊ και μετα αποτομα την σταματω. Εμαθα ενα λιγο δυσαρεστο νεο, οχι μη τρομαξετε οι αγαπημενοι μου,  αφορα ενα γνωστο μου.  Ομως ανθρωποι ειμαστε, στεναχωρεθηκα . Σημερα καθως οδηγουσα να παω να παρω τις μπαγκετες ολο  αυτον σκεφτομουν.   Αφηνω το προηγουμενο ποστ ατελειωτο γιατι ολο και κατι βγαινει στη μεση. Και οταν τελειωνω, μου τελειωνει και η ενεργεια. Δε γινεται να χασμουριεσαι και να μπλογκαρεις. Ηθελα να γραψω για τις εκλογες, για τις ανατροπες, για το Πολυτεχνειο. Και με προσπερασαν. Οι γιορτες ειναι ομορφες αλλα σε τραβανε μακρυα απο την επικαιροτητα.

Προμηθευομαι οτι χρειαζομαι για την γιορτη μου και αρχιζω τα στολισματα.  Στρωνω τρια τραπεζια (κουζινα, τραπεζαρια, σαλονι)  Οι χωροι ειναι ανοιχτοι και γινεται ανετα επικοινωνια.   Αποφευγω τα τραπεζομαντηλα και παιζω με σου πλα.  Κοιτω τις φωτογραφιες και στην τελευταια με χαλανε τα coasters.  Τα βγαζω και τα μοιραζω σε διαφορα μικρα τραπεζακια.

Φιαχνω το τσιλι και γινεται υπεροχο!

Ο μπουφες εχει στηθει και μενει να σερβιρω λιγο πριν ερθουν οι καλσεμενοι μου.  Στηνω το μπαρακι.  Πλενω ολα τα ποτηρια που θα χρειαστω. Τι ειπατε ..Keep it simple?  Ναι ναι καταληγω στο συμπερασμα οτι δυσκολευομαι.  Την επομενη φορα!

Οι φωτογραφιες ειναι προκαταρκτικες και θα σας φερω φυσικα και την τελικη μορφη τους.  Οπως και του μπουφε.

Αυτο που θελω να πω τωρα πριν εξαφανιστω μεχρι αυριο ειναι οτι θελω μια μερα σ’αυτες τις θεσεις να καθεστε εσεις.  Η Πεννυ, η Μαργαριτα, η Ντια, οι Κατερινες,  οι Λενες, η  Καναδεζα,  το Γαβριλακι, ο Νικος, ο Γιωργης, η Μεροπη, η Μαρια, η Ευη, η Γεωργια, η Λιλυ, η Μινα, η Μαριζα, οι Ελενες, ο Θυμιος, οι Σοφιες , η Χριστινα, η Αλικη, η Γλαυκη, η Ρουλα, η Ναταλια,  οι αλλες Δεσποινες, η Κικη, η Ποπη, η Ειρηνη, η Δωρα με την οικογενεια,  ο Βασιλης με τα κοριτσια του,  η Αντζελινα, η Ντοναμπελα, η Φωτεινη, η Βαλισια,  η Γιαννα, ο Βασιλης, ο Γιαννης, ο Νικολας, η Νατασσα,  ο Χριστοφορος, η Λεια, και ολοι εσεις που μου κανατε παρεα τη χρονια που μας περασε.  Η σειρα δεν εχει σημασια,  μονο που θα χρειαστω να στρωσω περισσοτερα τραπεζιακαι θα το κανω. Η σειρα δεν εχει σημασια. Και αν ξεχασα καποιον, ας μη μου το κρατησει μανιατικο χρονιαρα μερα!

Σας φιλω γλυκα!

 

Countdown – μια αναρτηση σε τευχη.

November 15, 2010

Σαββατο 13/11/10

 

Εδω και μερες για μενα εχει αρχισει  η αντιστροφη μετρηση για τη γιορτη μου.  Το εχω παρει πολυ ζεστα το θεμα.  Παραμενω σταθερη στις αρχικες μου επιλογες.  Stick with it! Τωρα το υπερθεαμα δε ξερω αν θα το αποφυγω, αλλα μια γιορτη πρεπει να ειναι λαμπερη.  Και το ξερω, το ξερω οτι θα κουραστω.   Καθε μερα κανω και κατι που μπορει να γινει νωριτερα, διακοσμηση,  επιλογη σερβιτσιων,  λιστες.

Το Χριστουγεννιατικο δεντρακι εξω απο το σουπερμαρκετ με γεμιζει χαρα.  Παω να χαζεψω τα τυρια. Καταληγω στην επομενη λιστα. Θα τα προμηθευτω το επομενο Σαββατο.  Πρεπει να αποφασισω και για τα accompaniments.  Διαλεγω τρια Γαλλικα, δυο Ιταλικα και δυο Αμερικανικα.

Mozzarella di Bufala

Fresh  Chevre Winsconsin

Delice de St. Faron (triple creme)

Fourme d’ Amberet

Comte

Kerrygold Aged Cheddar with Irish Whiskey

Grana Padano

Δε μου αρεσουν τα μεγαλα σουπερ μαρκετς με τους ατελειωτους διαδρομους. Οδηγω μιση ωρα για να φτασω στο Ροκβιλ και να βρω φρεσκα φρουτα και λαχανικα, μεγαλη ποικιλια τυριων και φρεσκο ψωμακι και νωπα κρεατα.  Διαλεγω τα τυποποιημενα κριτσινια,   ενα εξαιρετικο κυδωνοπαστο για συνοδευτικο,  και οτι αλλο μπορω να παρω χωρις να περιμενω την  τελευταια στιγμη.

Χαζευω τα λουλουδια αλλα πρεπει να περιμενουν.  Κατι κυριοι με χαζευουν που βγαζω φωτογραφιες και αισθανομαι αμηχανια.  Μου ερχεται στο μυαλο μια φαση στο ΑΒ στην Πευκη,  που ο σεκιουριτας με ειδε να φωτογραφιζω και μου ειπε να τον ακολουθησω στην διευθυνση.  Με εβαλαν να σβησω τις φωτογραφιες που ειχα βγαλει.  Τι ζωντοβολα!  Τους εξηγω οτι ειναι για προσωπικη χρηση και δεν ειμαι φρουτοκατασκοπος.

Βρισκω καστανα!  Επι τελους.  Εισαγωγης απο την Ιταλια.  Εδω δεν εχουμε ντοπια παραγωγη.  Αργοτερα στο σπιτι θα τα ψησω στη χοβολη.

Ασχετα ψαρια αλλα τα βρηκα πολυ γοητευτικα.  Αν ηταν ο Ερρικος εδω θα επαιρνα να κανουμε στα καρβουνα,  μονη μου δε μαγειρευω, δεν τρωω.

Αυτο ομως το υπεροχο Fougasse μπορω να το φαω γιατι δε θελει μεγειρεμα. Το ονειρευομαι με Πεκορινο Ρομανο.

Πισω στο σπιτι,  ετοιμαζω χειροποιητους κρικους για τις πετσετες.  Οταν τελειωσω θα σας τους φερω.  Εχωνα κανω χειροτεχνιες απο το δημοτικο.  Θυμαμαι την κολλα Παξ, τη θυμαται κανεις;  Μια τετοια εχω. Κολλαω ολοκληρη.  Με παιδευουν πολυ. Τελειωνω με παπαρουνες, μαργαριτες και μου μενουν οι μανολιες.

Γραφω στον τιτλο οτι θα ειναι μια αναρτηση σε τευχη.  Δε θα αρχισω αλλο ποστ πριν τη γιορτη.  Εδω θα κανω απντεητς καθημερινα. Και θα μετραω αντιστροφα.  Εξι και μια!

Σας φιλω γλυκα.

 

Κυριακη 14/11/10

Απο το πρωϊ ειμαι καπως. Καπως αφηρημενη.  Οδηγω και ξεχναω να στριψω εκει που πρεπει. Το μυαλο μου ειναι πολυ φευγατο. Το συνειδητοποιω και μονολογω. Σε καλο να σου βγει Δεσποιναριον.

Παω να παρω μια translucent powder στο Bloomi’s και η Ελιζαμπεθ με πληροφορει οτι σε δυο εβδομαδες θα εχουν σπεσιαλ μεηκ απ αρτιστ.  Κλεινω ενα ραντεβου, αυτοι οι ανθρωποι κανουν θαυματα, μπαινεις αχρωμο Δεσποιναριον και βγαινεις σουπερ ντουπερ. Βεβαια προσπαθεις μετα να το επαναλαβεις μονη σου, αλλα ποτε δεν τα καταφερνεις.

Περνω απο τον Rodmans και παιρνω μερικα κρασια,  ενα Panforte (τρελλαινομαι), και μερικα μπισκοττι.

Αργοτερα οταν το ενα χερι μου αγγιζει το αλλο,  αισθανομαι οτι κατι λειπει. Λειπει η πετρα (αμεθυστος ) απο το ασημενιο μου δαχτυλιδι.  Παει! Δε ξερω πως επεσε, που επεσε, αλλα στεναχωρεθηκα παρα πολυ. Το φορω (το φορουσα) καθε μερα εδω και τεσσερα χρονια.  Το αγορασα απο ενα μικρο μαγαζακι στη Βιεννη.  :(  :( :(

Θα σκασω!

 

Τελειωνω με τις παπαρουνες (κρικους για πετσετες) και σας τις παρουσιαζω! Καμαρωστε.  Μου εβγαλαν την πιστη αλλα ειναι γλυκα.

 

Να και οι μαργαριτες!

Βρισκω την συνταγη της φιλης μου της Λινας (Lena) για Chili con Carne, οπως μου την ειχε γραψει η ιδια.  Ειναι παρα πολυ νοστιμο.  Απο τοτε που το δοκιμασα,  μονο αυτη την συνταγη κανω.  Δοκιμαστε την.  Δε θα το μετανοιωσετε.

 

Αυτα για σημερα,  σας φιλω γλυκα!

Πη Ες: Μου λειπει το δαχτυλιδι μου, δε μ’ αρεσει το χερι μου πια!

Πη Ες του: Πεντε και μια!

Δευτερα 15/11/10

Πολυ ομιχλη και σιγανη βροχουλα ολη την ημερα.  Την Παρασκευη που ειχαμε το ρηβιου, ενας συναδελφος εκανε μια εντονη παρατηρηση για ενα κομματι που ειχα γραψει εγω νομιζοντας οτι το ειχε γραψει αλλος.  Οταν του ειπα οτι ειναι δικο μου το κομματι, αισθανθηκε ασχημα, καπως σαν να με προσεβαλε.  Το συζητησαμε και τα βρηκαμε.  Χρειαζοταν  οντως μια επεξηγηση ακομα.  Δεν το πηρα κατακαρδα.  Το ξεχασα. Σημερα ηρθε στο γραφειο με μια αγκαλια χρυσανθεμα και ζητησε συγνωμη που  ηταν τοσο αποτομος.   Υπεροχο ε;

Το βραδυ αρχιζω να φιαχνω τις μανολιες.  Τρεις εφιαξα, αλλα εχω κανει ολη την προετοιμασια για τις υπολοιπες επτα.  Εδω ο κοσμος καιγεται κι εγω τη χειροτεχνια μου.

Συμπληρωνω τα συνοδευτικα των τυριων

Mozzarella di Bufala (grilled zucchini – eggplants -sun dried tomatoes – roasted red peppers).  Αυτα τα ετοιμασα την Κυριακη και τα εβαλα στο λαδοξυδο (stick with it)

Chevre Winsconsin –  toasties

Delice de St. Faron (triple creme) – orange blossom honey – candied walnuts -

Fourme d’ Amberet – cornishons

Comte – quince paste – chestnuts

Kerrygold Aged Cheddar with Irish Whiskey – dates – dried fruit

Grana Padano – green Manzanilla olives

Baguettes/ crostini / tortas

Τα κρακερς ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ. Τιποτα δεν συνοδευει το τυρι οσο μια καλη μπαγκετα.  Ακομα θα φιαξω δυο σαλατες πρασινες  να συνοδευσουν τα τυρια.  Οι σαλατες αυριο!

Δεχομαι και προτασεις για συνοδευτικα.  (Τα τυρια δεν τα διαπραγματευομαι)

Μανολιες ποζαρουν με μελαχροινο εικοσιδιαχρονο χαμηλοβλεπον Δεσποιναριον.

Σας φιλω γλυκα!

Τεσσερεις και μια.

 

Τριτη 16/11/10

Η ωρα της σαλατας.

Θα φιαξω δυο σαλατες για να συνοδεψω τα τυρακια και τις σουπες. Και οι δυο θα ειναι πρασινες.  Η μια baby mixed greens που οταν προσθεσεις και λιγο ανηθο γινεται φανταστικη, με μια απλη vinaigrette.   Η αλλη αναμικτη ροκα, radicchio , και belgian endive και ισως (λεμε ισως) να βαλω επανω λωριδιτσες μορταδελλα. (Ιδεα απο σαλατες ωραιοτατης Κ.)  Να βαλω και καρδιες αγγιναρας;   Χμμ.. Αυτη η δευτερη σαλατα θελω να εχει Ιταλικη προσωπικοτητα.  Και καθολου μπαλσαμικο.  Στις πρασινες σαλατες μου δεν βαζω ποτε μπαλσαμικο. Εχω μια λατρεια στο κλασσικο κοκκινο ξυδι απο σταφυλια,  το μηλοξυδο Παρου και το κοκκινο ξυδι  Chianti.   Τα ντρεσσινγκς τα φιαχνω παντα μονη μου.  Κανεις μα κανεις δεν εχει καταφερει να φιαξει ντεσσινγκ  καλυτερο απο το σπιτικο.

Κλενει η αναρτηση, κλεινουν τα ματια μου,  και σας φιλω γλυκα.

Τρεις και μια!

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 30 other followers