Skip to content

με τις τελευταιες μελιτζανες του καλοκαιριου.

September 12, 2010

Οι μελιτζανες κι εγω δεν ειμασταν παντα φιλες.  Μικρη δεν ηθελα ουτε να τις βλεπω, ουτε να τις μυριζω, ουτε να τις τρωω.  Οταν ομως γνωριστηκαμε μετα τα δεκαοχτω μου, ηταν ενας μεγαλος ερωτας και μια σχεση ζωης.   Φυσικα δεν τις πρωτογευτηκα στο σπιτι μου. Ειχε ετοιμασει η μαμα της Ντανυς μουσακα, και ντραπηκα να μην φαω.  Η αληθεια ειναι οτι με την πρωτη μπουκια γλυκαθηκα, και μονο που δε ζητησα κι αλλο κομματι. Εμ βεβαια, ειπε η μαμα, του γειτονα το αυγο ειναι παντα πιο μεγαλο!  Καπου εκει λοιπον στα δεκαοχτω,  αλλαξα απο παγωτο σοκολατα σε βανιλια,  δοκιμασα σαλιγκαρια,  λατρεψα τo γιαχνι και για να μη τα πολυλογω,  εμαθα να  τρωω σαν ανθρωπος.

Στου Τζο (φαρμερ γιου ρημεμπερ;) βρηκα φετος τις πιο ωραιες μελιτζανες. Μεγαλωμενες στο μποστανι του και ωριμασμενες απο τον ηλιο.  Δοκιμασα για πρωτη φορα τις ασπρες μελιτζανες που τις βρηκα πιο γλυκες και με λιγωτερα σπορακια.  Βρηκα και κατι “φλασκιτσες”  σαν αυτες στην φωτογραφια,  σε μωβ ανοιχτο.

Αυτο το μωβ μου αρεσει πολυ.   Σε μελιτζανες, σε αμεθυστους, σε κυκλαμινα, σε δειλινα.  Στο δαχτυλο μου φορω παντα ενα ασημενιο δαχτυλιδι με αμεθυστο.   Η μοιρα τους ομως το ειχε γραμμενο να μη μεινουν μωβ για παντα.  Μπηκαν στη φωτια και καψαλιαστηκαν, καπνιστηκαν και μοσχοβολησε η κουζινα.

Ηρθε το μεσα κι εγινε αλοιφη.  Ξεφλουδιστηκαν, αφαιρεθηκαν τα λιγα σπορακια και οτι εμεινε, ακομα λευκο προς το χακι,  τεμαχιστηκε με ενα μαχαιρι σε πολυ μικρα κομματακια.

Προσθεσαμε ελαιολαδο, ξυδι, αλατι, μια σκελιδα σκορδο λιωμενη,  ψιλοκομμενο μαϊντανο, και χοντροκοπανισμενα καρυδια.  Την στολισαμε με περλες απο καππαρη,  της ειπαμε περιμενε, και πηγαμε να ανοιξουμε ενα Mouton Cadet.

Σας φιλω γλυκα!

Eggplant salad/dip

2 small round eggplants, smoked over the fire.

1/2 cup extra virgin olive oil

4 Tspoons red wine vinegar

1 clove garlic smashed

chopped parsley

chopped walnuts

salt

Peel the eggplants and remove any seeds. Chop coarsley with a sharp knife.

Add the rest of the ingredients and blend well.

Makes great crostini too!

gourmet NY/ MOLYVOS

September 9, 2010

Το εστιατοριο Μολυβος βρισκεται στην εβδομη λεωφορο, στο Μανχατταν, μολις τρια τετραγωνα νοτια απο το Central Park. Ανηκει στις επιχειρησεις Λιβανου μαζι με αλλα τεσσερα (μεσογειακου στυλ) εστιατορια και αποτελει ενα νεο ειδος Ελληνικου εστιατοριου στη Νεα Υορκη, που δεν θυμιζουν τις παλιες ταβερνες η μαγειρεια στην Αστορια. Αυτο το ειδος της προσεγμενης Ελληνικης κουζινας που εχει ανεβει μερικα σκαλια στην ποιοτητα, την παρουσιαση και το σερβις. Απο την ημερα που ανοιξε πριν δεκατρια χρονια εχει μονο εξαιρετικες κριτικες. Τα ψαρια ερχονται αεροπορικως απο την Ελλαδα καθε μερα. Αυτα και αλλα προϊοντα εισαγωγης, συνδιαζονται με προσοχη και φαντασια και φιαχνουν ενα μενου που δεν υπαρχει αμφιβολια οτι ειναι Ελληνικο. Προσελκυει οχι μονο Ελληνες αλλα παρα πολλους ξενους που ανακαλυπτουν οτι η Ελληνικη κουζινα που ολοι αγαπουν μπορει να συναγωνισθει ισαξια τις πιο αξιολογες κουζινες στο Μανχατταν.

Executive chef ειναι ο James Botsacos απο τους κορυφαιους στη Νεα Υορκη.  Μπαινοντας στον Μολυβο, εντυπωση κανουν τα ζεστα τερακοττα χρωματα και η απλη διακοσμηση με παλιες φωτογραφιες και κεραμεικα.   Η λιστα κρασιων εξαιρετικη και βραυευμενη απο το περιοδικο Wine Enthusiast το 2009 σαν μια απο τις καλυτερες στο Μανχατταν.

Η ατμοσφαιρα σε βοηθα να χαλαρωσεις και το σερβις ειναι διακριτικο και σωστο τοσο στην λεπτομερεια οσο και στο ταϊμινγκ.

Απο το γευμα στον Μολυβο σας φερνω σημερα μερικες φωτογραφιες.

Το χταποδακι στα καρβουνα πολυ τρυφερο

Ο Ερρικος προτιμησε ψαρι, αλλα εγω ειχα τα ματια μονο για τους λαχανοντολμαδες.  Ενα απο τα πιο αγαπημενα μου φαγητα που δεν μπορω να φιαξω οπως το θελω γιατι δεν βρισκω καταλληλα λαχανα.  Ηταν εξαιρετικοι. Ελυωναν στο στομα και η σαλτσα απο γιαουρτι ελαφρια και νοστιμη.

Το παγωτο με γευσεις βανιλιας και μελιου με σπιτικη πραλινα και ξυσματα χαλβα, ηταν ενας συνδιασμος που δοκιμασα για πρωτη φορα,  και με ενθουσιασε.

Η μπουγατσα στη φωτογραφια ηταν (και ζητω συγγνωμη απο τους Κρητικους) καλυτερη κι απο του Ιορδανη.  Τοσο φρεσκια, τοσο νοστιμη, λες και μολις βγηκε απο το φουρνο.  Μα τι λεω, προφανως μολις ειχε βγει απο το φουρνο!

Τελος παραθετω ενα ακομη συνδεσμο μιας εξαιρετικης κριτικης απο το greekwinemakers .

Τον Μολυβο τον επισκεφτηκαμε το πρωτο βραδυ μας στη Νεα Υορκη. Ειχα φροντισει να κανω κρατησεις.  Εκεινο το βραδακι θυμηθηκα ποσο μου αρεσει η πολη. Βγηκα απο το ξενοδοχειο και περπατησα μεχρι το εστιατοριο.  Αυτο ειναι κατι που στην “πρωτευουσα” δεν μπορεις να το διανοηθεις εκτος αν μενεις στο Τζωρτζταουν Αυτα και σας φιλω γλυκα.

871 7th Ave
(between 55th St & 56th St)
New York, NY 10019
Neighborhood: Midtown West

(212) 582 7500

special edition ffff (fall fin-fon fashion) (*)

September 6, 2010

Χθες το βραδυ ειχαμε εκτακτη συσκεψη μετα της ωραιοτατης κουμπαρας, με θεμα “χειμωνιατικη μοδα” . Η συσκεψη περιλαμβανει την μελετη του τευχους του Σεπτεμβριου, τριων περιοδικων, φωνες ενθουσιασμου, περιληψη των τασεων και τελος δηλωσεις του τι μας χρειαζεται.
Τα περιοδικα ειναι η VOGUE, το BAZAAR, Και το ELLE. Οι συσκεψεις μοδος λαμβανουν χωρα δις ετησιως, μια τωρα το φθινοπωρο και μια την ανοιξη. Θεατες ειναι η ωραιοτατη βαφτισιμια μου που ομως νομιζω οτι μας ψιλοβαριεται γιατι προσπερναμε τις σελιδες της Juicy Couture πολυ γρηγορα, αλλα δε φταιμε εμεις. Φετος ειναι σαν λαϊκη αγορα. Επισης τιμωμενοι προσκεκλημενοι ειναι ο Ερρικος και ο ωραιοτατος κουμπαρος οι οποιοι ενω βλεπουν καποια χαζομαρα στην τηλεοραση καταναλωνοντας καποιο ντιτζεστιφ, πετανε ποτε ποτε καμια γαλλικουρα σε στυλ “ΛονCH’άν” για να δειξουν οτι συμμετεχουν. Αλλα κακα τα ψεματα. Οι αποφασεις παιρνονται απο τις δυο προεδρους του συνεδριου.

Αφου λοιπον τσακισαμε τις γεμιστες ντοματες που ειχα ετοιμασει,  λαβαμε θεσεις επι του καναπε και πως μας βρηκαν τα μεσανυχτα ακομα να χαζολογαμε και να διαλεγουμε δε ξερω.  Ξερω ομως οτι η συσκεψη περατωθηκε επιτυχως, και σας φερνω τα πρακτικα χωρις αλλη καθυστερηση.

Παρουσιαζω λοιπον τα κομματια που διαλεξαμε σαν τα πιο αγαπημενα μας, και που οι δυο θεωρησαμε οτι αντιπροσωπευουν την φετεινη μοδα.

Πρωτο και καλυτερο απο ολα, ο απολυτο μποτακι του χειμωνα.  Την μαρκα την βλεπετε. Οτι πιο λαχταριστο ειδαμε και στα τρια περιοδικα.  Το μποτακι συνδιασμος ναπα και σουετ, με λογικο τακουνι, σταματα λιγο πιο κατω απο τον αστραγαλο.   Προϋποθετει λεπτους αστραγαλους.   Το ιδιο στυλ μποτακι υπαρχει απο πολλους σχεδιαστες και μαλιστα ο οικος Louis Vuitton εχει ενα γκρι πολυ νοστιμο, αλλα δε γινεται να τα παρουσιασουμε ολα εδω.

Ο συνδιασμος καμηλο με γκρι.  Φαινεται να ειναι Ο συνδιασμος του χειμωνα.   Η προταση μας αρεσε εξαιρετικα και αρχισαμε να ψαχνουμε να θυμηθουμε τι γκρι εχουμε και τι καμηλο, για να τα συνδιασουμε.  Το χαρακτηριστικο της φετεινης μοδας ειναι οτι μπορειτε να αυτοσχεδιασετε κανοντας συνδιασμους με ρουχα που ηδη εχετε.  Με την κριση που περναμε, δεν ειναι ευκολο να ξοδευουμε σε πολλα καινουργια πραγματα.  Αν τα διαθετετε και θελετε κατι καινουργιο, παρτε ενα κομματι και καλο.  Βαλτε λοιπον το ισιο γκρι σας παντελονι με το καμηλο παλτο,  ενα μαυρο πουλοβερακι και ειστε τρεντυ.

Παντελονι με καζακα της Prada.  Το στυλ και το εμπριμε θυμιζουν λιγο Ωντρεϋ Χεπμπορν, λιγο σιξτις.  Το βρηκαμε εξαιρετικα κομψο.   Τα μακρυα γαντια  ταιριαζουν στα γυμνα χερια.

Φετος θα “χρειαστουμε”  κατι κοκκινο.  Μπορει να το εχετε ηδη.  Ειτε σε αξεσουαρ, μια κοκκινη τσαντα, ενα ζευγαρι γαντια, ειτε σε φορεμα, ειτε σε παλτο.  Το παλτο που βλεπουμε ειναι του μεγαλου αργεντινου μοδιστρου Oscar de la Renta, και το συνδιαζει με χρυσο.  Ναι λοιπον, φετος το χρυσο ειναι παντου.  Στα κοσμηματα, στα κουμπια, στις γωνιες της τσαντας.  Βαλτε τα ασημενια στην ακρη για το καλοκαιρι.  Βγαλτε απο το κουτι το χρυσο βραχιολι που σας χαρισε η πεθερα σας και φορεστε το πανω απο το γκριζο σας πουλοβερακι.   Το παλτο αυτο το διαλεξε η ωραιοτατη κουμπαρα.  Παρσυ ειχα παρει ενα κοκκινο παλτο.  Οχι τοσο πορτοκαλιζον.  Το δικο μου ειναι κοκκινο σανελ.  Θα συνεχισω να το φορω με καμαρι αφου του κοτσαρω μια ωραιοτατη χρυση καρφιτσα που μου εχει χαρισει η πεθερα μου.

Οτι πιο γλυκο ειδαμε σε γοβιτσα ηταν αυτο το kitten heel  του Jimmy Choo.  Σε φιδακι κομψοτατο. Βλεπετε και την τιμη, δεν ειναι τζαμπα.  Παιρνετε ομως μια ιδεα γιατι μπορει να βρειτε κατι παρομοιο..

Λευκο παλτο σε στυλ μιλιταιρ της Max Mara.  Διαλεξα αυτο το παλτο για να μη φοραμε τα ιδια με την κουμπαρα.  :P  Οχι δε θα το παρω, οι επιλογες εδω ειναι απλα ¨συνεδριακες”  Δεν χρειαζομαι παλτο φετος. Εξ αλλου σπανια κυκλοφορουμε εξω πολυ.  ΑΠο το αυτοκινητο στο σπιτι και τουμπαλιν. Οπου και να παμε.

Leopard τσαντα απο την Mulberry.  Το animal print  καλα κρατει και φετος. Σε καινουργια textures,  και φυσικα με τις τσαντες να ” στεκονται ” .   Μη σας δω να κρατατε σακουλια φετος.  Ακομα κι αν χρειαστει να ξεθαψετε καποια παλια τσαντα,  να εχει σχημα,  και μεγεθος μεσσαιο.    Τα μικρα τσαντακια ειναι φακελλοι οχι πολυ μακροστενοι και οχι πλεον φορτωμενοι με φουντες, φιογκους και αλλα διακοσμητικα.   Και τα accents οπως ειπαμε, χρυσα.

Γενικα στο δεσποιναριον δεν αρεσουν τα logo στις τσαντες με εξαιρεση τα εμπλεκομενα C της CHANEL.  Αυτη ομως η FENDI μας εκλεψε την καρδια.  Και παλι βλεπετε χρυσο στο κουμπωμε και στις γωνιες.  Και παλι να αναφερω οτι ο οικος Louis Vuitton  κυκλοφορησε το γνωστο του μπαουλακι, επι τελους χωρις το Λου Βου αλλα ενα πριντ σε μαυρο καφε τελειο!

Ολοι μας εχουμε καποιο παλιο νομισμα, φλουρι, Κωνσταντινατο.  Βελτε το σε μια χοντουλη αλυσιδα και θα ειστε μεσα στη μοδα.   ΜΗ πεταξετε τις περλες σας προς Θεου!   Πιο λεπτες φετος, οποτε το παλιο κολλιε ειναι οτι πρεπει, κυριως αν ειναι μακρυ.  Ξεθαψα ενα που ειχα πριν απο δεκαπεντε χρονια. Τεσσερεις φορες μπορω να το γυρισω στο λαιμο, τοσο μακρυ ειναι.   Η βαλτε κατι κομψο σε μια μακρυα χρυση αλυσιδα.  Τα πολυχρωμα πετραδια δεν μου αρεσουν προσωπικα.  Αλλα γουστα ειναι αυτα.  Φοριουνται παντως.

Το κλασσικο μαυρο γυαλι.  Δε ξερω τι μαρκα ειναι γιατι το φωτογραφισε σε σελλιδα ασχετης διαφημησης.  Παρατηρησα ομως οτι η Celine εχει ενα παρομοιο.  Αλλα και πιο οικονομικα αν ψαξετε καποιο Ray Ban μπορειτε να βρειτε.

Τελεωνω με τα αγαπημενα κομματια με αυτο το ξυλινο σαμπω μαρκας Rockport. Προφανως πιο οικονομικο απο τα αλλα που παρουσιασα, αλλα μας αρεσε πολυ με την κουμπαρα.  Το φανταστηκαμε ηδη να το φοραμε με τζην.

Στη συνεχεια  σας φερνω δυο συνολακια που η καθεμια μας διαλεξε σαν το ” αγαπημενο συνολο”  απο τα περιοδικα.

Η ωραιοτατη κουμπαρα διαλεξε συνδιασμο καμηλο με γκρι, με ΑΥΤΗ ττην ζωνη, και αυτες τις μποτες.

Εgω παλι διαλεξα σκετο καμηλο με μπεζ. Ενα συνολακι του Μιchαel Kors,  για να φοραω στους σταυλους και στους αχυρωνες!  :P

Ελπιζω να σας αρεσαν οι επιλογες μας.   Και του χρονου να ειμαστε καλα να χαζολογησουμε τα απιστευτα  βαρεια τευχη του Σεπτεμβρη και να ονειρευτουμε οτι ειμαστε μανεκεν!

Σας φιλω γλυκα.

Πη Ες. Σημερα εχω αργια,  δημοσιευω αυτο το κειμενο και παω να την απολαυσω!

(*) These are the good “f” words.

εχετε φωτια;

September 1, 2010

Λοιπον εγω ειμαι μια πρωην καπνιστρια!  Εχω να  βαλω τσιγαρο στο στομα μου χρονια.  Ομως βρισκω το καπνισμα πολυ σεξι σε μια γυναικα, και υπηρξαν στιγμες που ηθελα να το ξαναρχισω,  οχι ομως για το σεξι της υποθεσης, αλλα για εκεινη η αισθηση της πρωτης τζουρας.  Για το “μετα” τσιγαρο. Για την παρεα της βραδυας.  Σημερα προτιμω να τρωω σε ακαπνους χωρους και πιθανον τα πλεμονια μου να ειναι πιο καθαρα απο τα δικα σου. Θυμαμαι ομως και τον μπαμπακα μου, που του ειπανε να κοψει το τσιγαρο στα πεντηντα και παιδευτηκε πολυ, για να φυγει απο καρδια στα εξηντα. Και θεωρω το ταϊμινγκ, και τον τροπο επιβολης της απαγορευσης του καπισματος ατυχή.  Αλλα κακα τα ψεμματα. Θα μαζεψουν πολλα απο τα προστιμα. Θα ξεσαλωσουν και  οι ασφαλιστικες εταιρειες.  Κι αν νομιζετε οτι γλυτωσαν οι μικρες ιδιωτικες επιχειρησεις, η ακομα και το σπιτι σας αν ειστε καπνιστες, ξανασκεφτητε το.

Φφφφφφ …. τι λεγαμε; Α!  οτι κανεἰς ουσιαστικα δεν ενδιαφερεται για την υγεια μας.  Δεν μας εμαθαν ποτε να σεβομαστε τις ιδιεταιροτητες των αλλων.  Σπανια συναντας ετικεττα σε καπνιστες. Και σε σκληροπυρηνικους αντικαπνιστες παρομοιως.  Ειλικρινα,  δε ξερω ποιο ειναι το χειροτερο.  Το “ετσι θελω” παντα με ενοχλουσε.  Εκτιμω τους ανθρωπους που ρωτανε πρωτα και μετα αναβουν τσιγαρο σε κλειστους χωρους.  Εκεινο ομως που με διαολιζει αφανταστα ειναι κατι φρικιαστικες φωτογραφιες που δημοσιευονται απο αντικαπνιστες, με τις βλαβερες συνεπειες του καπνισματος.  Οπως και οτιδηποτε αλλο φρικιαστικο αναρτα ο καθε φανατικος στο διαδυκτιο. Ξεφυγα, φφφφφφφφφφ…

Σημερα ομως πρωτη Σεπτεμβρη του 2010, θα κλαψουμε κυριως γι αυτο:  Θα εκλειψει ο κλασσικος τροπος προσεγγισης της ωραιας υπαρξης με ενα τσιγαρο στο στομα που θα κοιτα απεγνωσμενα γυρω για φωτια. Αλλα που ξερει απο τετοια κολπα  η Μαριλιζα ΞΥνογιαννακοπουλου!

Σας φιλω γλυκα!

Πη Ες:  Μπαϊ δε γουεη, μπορειτε να αναψετε τσιγαρο διαβαζοντας την αναρτηση. Εφερα και τασακι!  Μπορει να κλεψω και καμια τζουριτσα να θυμηθω τα μεγαλεια μου!

gourmet NY/ ESCA

August 31, 2010

Ισως το πιο δυσκολο κομματι του να προγραμματισεις ενα ταξιδι στη Νεα Υορκη, ειναι το να αποφασισεις που θελεις να φας, και να  μπορεσεις να κανεις κρατησεις φυσικα.  Ακομα πιο δυσκολο ειναι οταν αποφασισεις το ταξιδι χτες και θελεις να φυγεις αυριο.  Το μεγαλο λαθος ειναι να ψαξεις να βρεις  κριτικες στο trip advisor.  Εκει, μπορεις να δεις τις πιο εκ διαμετρου αντιθετες γνωμες και να πηξεις.  Γιατι του καθενος τουριστα, και κυριως του αμερικανου μπορει να του βρωμισει το γεγονος οτι το μπουκαλι του κρασιου, εχει βιδωτο καπακι αντι για φελλο.  Τον καταλογο Zagat τον βρισκω τελειως ενδεικτικο.  Παραμονη λοιπον της αναχωρησης μου μου ηρθε η ιδεα να ψαξω να βρω καποιο παλιο τευχος του Gourmet (του συχωρεμενου) για την Νεα Υορκη.  Και ω του θαυματος το βρηκα.  Μαρτιος του 2004, εξαιρετικα αφιερωμενο στην γαστρονομια και την εξερευνηση της Νεας Υορκης.  Θα μου πεις, αυτο ειναι παλιο!  Και ομως!  Οπως καποτε πριν πολλα χρονια πηγα στο Παρισι με το αναλογο Gourmet, ετσι και τωρα το αγαπημενο μου περιοδικο ηταν σχεδον ο οδηγος μου.   Εκει διαβασα για το Balthazar, εκει και για τα περισσοτερα σημεια που ονομασα “γαστρονομικους σταθμους” του ταξιδιου μου.

Στη Νεα Υορκη λοιπον δεν  νοεειται να μην επισκεφθεις καποιο καλο εστιατοριο,  καποια ντελικατεσσεν για bagel and lax,  το χατ ντοκ σταντ της γωνιας,  και να μη δοκιμασεις pastrami, soft pretzel,  new York cheesecake, donuts, καποιο Delmonico steak,  κατι Ιταλικο, και να μη πιεις ενα “Manhattan” στα ορθια.

Παντα μου αρεσε ο Ιταλο-αμερικανος σεφ Mario Batali, εχω και τα βιβλια του.  Το εστιατοριο Babbo του Mario εχει τις καλυτερες κριτικες σαν Ιταλικη κουζινα.  Ειναι ομως αδυνατον να βρεις τραπεζι για εβδομαδες, ποσο μαλλον την παραμονη που το αποφασισα εγω.  Διαβαζω οτι o Mario Batali ανοιξε πριν μερικα χρονια το εστιατοριο ESCA μαζι με τον σεφ David Pasternack.  Το ESCA  βρισκεται στην περιοχη  Theater District West (Off Brodway)  στη γωνια της 9ης λεωφορου με την 43η οδο.   Ο David ουσιαστικα ειναι ενας “ψαρας” που σεβεται τα ψαρια και τα θαλασσινα και δημιουργει αριστουργηματα.

Raw oysters, sushi, αλλα και δημιουργιες με ψαρια και θαλασσινα που κανεις μας δε σκεφτεται να τα μαγειρεψει στο σπιτι του.  Η λιστα κρασιων εξαιρετικη. Το σερβις διακριτικο και οταν ο καιρος το επιτρεπει, ανοιγει και το πατιο.   Απο το ESCA  που σημαινει decoy,   (κι εγω ρωταγα αν προερχεται απο το Φραντζεσκα)  φερνω μερικες φωτογραφιες. Το decoy εχει την εννοια οτι παρασυρει τον κοσμο απο το Babbo.

Στην επομενη επισκεψη σας στη Νεα Υορκη,  το συνιστω με ολα μου τα γευστικα κυτταρα.

Zuppa di Pesce Amalfitana

Χωρις πολλα λογια, απλη και νοστιμη.

house made guitar cut spaghetti with sea urchin and crabmeat

Εκπληκτικο πιατο. Η καβουροψυχα μπολικη και ο αχινος δινει χρωμα και γευση στη σαλτσα.


Sorbetti

Η ποικιλια δεν ειναι παντα ιδια.  Ο σεφ χρησιμοποιει παντα φρουτα εποχης.  Εδω εχουμε νεκταρινι, δαμασκηνο και βατομουρο (το πιο ωραιο βατομουρο σορμπε που εχω δοκιμασει).

Σας φιλω γλυκα.

Balthazar, a “must go” bistro in Soho.

August 29, 2010

Αν πατε ποτε στο Μανχαταν, και αν σας φερει ο δρομος στο Σοχο (που πρεπει να σας φερει γιατι ειναι μια απο τις χαρακτηριστικες συνοικιες)  περαστε να παρετε κατι απο το Balthazar . Χαρακτηριστικο καφε-μπιστρο που σερβιρει γευματα ολη την ημερα. Εκτος απο Σαββατο και Κυριακη που σερβιρεται μονο brunch και οπως μας ειπε  η σερβιτορα με την εντονη νεοϋορκεζικη προφορα, οι ουρες ειναι ατελειωτες. Επισκεφτηκαμε το Balthazar Παρασκευη πρωϊ για breakfast. Η επιλογη μας ηταν ενα καλαθακι με ποικιλια απο ψωμακια και κεϊκς που ψηνονται στον φουρνο τους (le panier). Διοτι το Balthazar διαθετει και αρτοποιειο διπλα στο μπιστρο για τους κατοικους της περιοχης.

Ενα καφεδακι για να αρχισει ομορφα η τελευταια εβδομαδα του Αυγουστου.

Απο την ποικιλια ξεχωριζω το ψωμι σοκολατας,  την focaccia με φρουτα,  το brioche,  και τα sticky buns.  Δηλαδη σχεδον ολα.  Το καλαθακι ερχεται μαζι με μια πoiκιλια απο μαρμελαδιτσες “bonne maman”.  Δεν καταφεραμε δυο ατομα να τελειωσουμε το περιεχομενο του καλαθιου και η γελαστη σερβιτορα μας ετοιμασε ενα πακεττακι με τα υπολοιπα κεκακια.  Το εχουμε πει και θα το ξαναπουμε, το φαγητο δεν το πεταμε ποτε.  Με το πακεττακι παραμασχαλα, συνεχιζουμε την βολτα μας στο Σοχο.

Σας φιλω γλυκα.

Baltrhazar, 80 Spring Street ,  New York, 10012. tel 1 (212) 965 1414

NYC refleXions

August 28, 2010


Ξερετε δα ποσο μ’αρεσουν οι αντικατοπτρισμοι!  Στη Νεα Υορκη βρηκα τον παραδεισο μου.  Πολλες επιφανειες η μια απεναντι στην αλληλοδεχονται τις εικονες τους και τις κρατανε.  Τις σπανε, τις κανουν να χορευουν, και το αποτελεσμα ειναι εργο τεχνης.  Το καινουργιο αγκαλιαζει το παλιο, και το παλιο κανει φιγουρες. Με πολλη χαρα σημερα σας φερνω  μια μικρη συλλογη  απο  τα αγαπημενα μου refleXions.

Σας φιλω γλυκα!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 30 other followers