Skip to content

Sunrise in Lagada (Chios)

September 9, 2011

Οι παλιοτεροι φιλοι του μπλογκ θα θυμουνται την ιστορια Η ανατολη στην Λαγκαδα κι ενα παλιοσκυλο.    Ηταν οι εποχες που κατεβαινα χαραματα  στο λιμανι.  Αυτη τη φορα απλα βγηκα στο μπαλκονι μου.  Οι ανατολες στη Λαγκαδα ειναι μαγικες απο οπου και να τις δεις.  Ο οριζοντας γινεται πορτοκαλοκοκκινος καθως ο ηλιος πλησιαζει σιγα σιγα τις κορυφογραμμες της Μικρας Ασιας.

Sunrise in Lagada. Photos taken from our balkony.

Στο χωριο αναβουν τα πρωτα φωτακια.  Το πευκακι μου που πριν πεντε χρονια ηταν ενα κοτσανακι,  θεριεψε και γεμισε κουκουναρια.

Τα κυπαρισσια σον καμπο στεκουν παντα εκει καθημερινοι μαρτυρες στο θαυμα της ανατολης.


Το νησακι που διαγραφεται γκριζο μπροστα ειναι οι Οινουσσες (Εγνουσσα).

The island ahead is Inousses and the land beyond is Asia Minor

Και μια ματια  προς το νοτο.  Οπου και να κοιταξεις, τα χρωματα ειναι  απιστευτα.

Καλο ξημερωμα και καλο Σαββατοκυριακο.

Σας φιλω γλυκα.

Η Κελλυ θελει…

September 6, 2011

Σκηνικο σε παραλια του νησιου στη δυτικη πλευρα.  Ωραια αμμουδια με ξαπλωστρες που διαθετουν τα κοντινα εστιατορια σχεδον δωρεαν (εναντι ενος φραπε το πολυ). Ομπρελλες απο αυτες με το σανο, που δεν ταιριαζουν καθολου μα καθολου σε μεσογειακες αμμουδιες. Θυμιζουν Χαβαη, αλλα ειναι φτηνες πως να το κανουμε.  Οταν φυσηξει κανενα μελτεμακι, παιρνει μαζι του μερικα σανα αφηνοντας κενα στη σκια κι εσυ απο κατω μαυριζεις με στενσιλ και βγαινεις ζεβρα.

Τα προσωπα: 1. η Κελλυ, ενα  γλυκο κοριτσακι περιπου τεσσαρων χρονων, σπιρτοζο τσιλιβιθρονι, με κουβαδακι και φτυαρακι επιδιδεται στο χτισιμο παλατιων στην αμμο.  2. Η μαμα της Κελλυς, ωραια υπαρξη καλλιγραμμος περιπου 35 με αψογο μανικιουρ και πεντικιουρ.  3. Ο μπαμπας της Κελλυς και 4. οικογενειακη φιλη θεριακλου

Τα δυο τελευταια προσωπα δεν ειναι σημαντικα στην ιστορια γιατι καθ’ολη τη διαρκεια της, ο μπαμπας πιπιλαει το μυαλο  της οικογενειακης φιλης (η οποια αναβει τσιγαρο πριν σβησει το προηγουμενο, και η φωνη της ειναι λιγο πιο βραχνη απο του Κουγια) να κοψει την κακια συνηθεια.

Η μαμα της Κελλυς ξαπλωνει στην σαιζ λονγκ  και πασαλλειβεται καποιο γρασσο.

Η Κελλυ πλησιαζει την ξαπλωστρα φανερα ανησυχη

Κ: Μαμααααα

Μ:  Ναιιιιι

Κ: Μαμαααα θελω.. τσισακια μουυυυυ

Μ: Ε πηγαινε να κανεις

Κ: Που να παω;

Μ: Στη θαλασσα

Κ: Εκει που παιζω;

Μ: Ναι εκει

Κ: Μα εκει παιζω θα μυριζει

Μ: Ε πηγαινε πιο κει

Κ:  Εκει που παιζει ο Νικακης;

Μ: Ωωωχ

(Σημειωτεον οτι σε λιγωτερο απο 30 βηματα υπαρχει εστιατοριο με πεντακαθερες τουαλεττες)

Κ: Μαμααααα σου λεω θελω τσισακια μουυυυ

Μ: Καλα, δεν μπορει κανεις να βρει πεντε λεπτα ησυχια, πηγαινε εκει (δειχνει δεκα μετρα πιο κατω που τελειωνουν τα σανα)  και κανε.

Κ: Να βγαλω το βρακακι μου;

Μ: Ναι

Κ: Μα ντρεπομαι

Μ: Καλα ολοκληρη κοπελλα να ντρεπεσαι να βγαλεις το βρακακι σου; (!!!!!!!!!!)

(Εν τω μεταξυ το παιδακι κοντευει να τα κανει απανω του.  Τρεχει στην ακρη αλλα .. πολυ αργα,  τα τσισακια δεν συγκρατουνται αλλο.  Γυριζει καταστεναχωρεμενο)

Κ: Μαμαααα λερωσα το μαγιω μου.

Μ: Δεν πειραζει, πηγαινε στη θαλασσα να βραχεις.

Και σας ρωτω:  Ειναι πραγματα αυτα.  Τα σημερινα παιδια δεν εχουν κανενα σεβασμο στους κουρασμενους γονεις.  Μα να μην την αφηνει μια στιγμη το παλιοπαιδο!  Τς τς τς!

Σας φιλω γλυκα!


Summer 2011 – snapshots

September 4, 2011

Ποσα καλοκαιρια περασαν απο τοτε που αρχισαμε εγω κι εσυ να κανουμε παρεα; Ποσο γρηγορα περασαν ολα και ποσες φορες δε μας επιασαν οι γλυκες μελαγχολιες του φθινοπωρου!  Μου ελειψες -μπλογκακι -φιλε -φιλη- περαστικε.  Τωρα το συνειδητοποιω.  Τωρα που αδειασαν οι καλοκαιρινες βαλιτσες και  η μαρκιζα του μυαλου γραφει τελος εποχης.  Καλως σε ξαναβρηκα.

το παπορι Νησος Χιος που με πηγε στην Ανατολη

the boat Nissos Chios

Θα σου φερω ολες μου τις αναμνησεις εικονογραφημενες αυτο το Σεπτεμβρη.  Ολες τις ομορφιες που εζησα τον Αυγουστο.  Για να τρεναρει το καλοκαιρακι και να κρατησει οσο αντεξουμε. Ελα λοιπον να σου δειξω καλοκαιριατικες στιγμες, ετσι για να σου ανοιξει η ορεξη για τις επομενες αναρτησεις.  Κατι σαν “προσεχως στις οθονες σας”.   Ελα λιγο να δεις.

… τους διψασμενους ηλιανθους στην αμμουδια της Κωμης

thirsty sunflowers at Komi beach

… την πανσεληνο (φεγγαρος ) οπως μας φανερωθηκε στα χωραφια στη μεση του πουθενα

August’s full moon in a desert street of the island

… ενα μπουλουκο ευχαριστημενο απο την ζωη του

happy camper

πετρες, πευκα, ουρανος.  Το απολυτο καλοκαιρινο σκηνικο.

stones, pine trees, sky. The absolute summer background.

μερες που περασαν σε παραλιες

days bygone in beaches

τελειο χρωμα, τελεια γευση

perfect color, perfect taste

μα ποιος αγαπαει ποιον; Η Κατερινα; η Κικη; ο Κωστας;

who loves who? Karen? Kate? Kevin? 

(μεταφραση εεεε!)

τελικα μονο στην Ελλαδα το μπλε παιζει τετοια τρελλα παιχνιδια με το φως.

Only in Greece the blue color plays wild games with the light.

Πως το λεει εκεινο το τραγουδακι; Σε περιμενωωω τ’αλλο καλοκαιρι, κι εχω κρυμμενο στην αμμουδια εν’αστεριιι.  Ετσι.  Τιποτε αλλο για σημερα. Μεχρι να παρουν μπροστα τα γραναζια του μυαλου, σας φιλω γλυκα!

The hat issue

July 17, 2011

Πεντε χρονια καπελα.  Απο το 2007 καθε καλοκαιρι το Δεσποιναριον σας αποχαιρετα με ενα καπελο.  Ετσι και φετος. Στραβα το καπελακι μου και γι αλλες παραλιες.  Πρεπει να σαςομολογησω οτι το τελευταιο καπελο το απεκτησα μολις χθες.  Και το πετυχα στο σπορ και σουπερ πρεπυ καταστημα  J Crew σε καλοκαιρινες εκπτωσεις μολις 8 ντολλαρς.  Ναι ναι επεσα πανω σε κατι ογδοντα τοις εκατο εκπτωση σε ολα τα καπελα.  Μου γυαλισε και η ροζ κορδελλα, ειμαι και σε ροζ/πλαμ φαση και το βουτηξα χωρις δευτερη σκεψη.  Χθες το απογευμα το φορεσα και πηγα στο σπιτι της ωραιοτατης κουμπαρας που ειχε γεννεθλια.  Καλα με τοπου με ειδε εβαλε τα γελια.  Το βραδυ που γυριζα σπιτι στο φαναρι σταματα διπλα μου ενα τζιπ.  Μεσα δυο κοριτσακια με τη μουσικη στη διαπασων. Ξαφνικα σταματα η μουσικη και ακουω.. χελλοοουυυυ.. Γυρναω και μου φωναζουν..Γουη λαϊκ δε χατ.. γου αρ ωσομ!  Τα γλυκα μου!!  Γκιγκλ γκιγκλ!!

Αλλος ενας χρονος περασε και ηρθε η ωρα να πουμε γκουντμπαϊ φορ δε σαμερ, μπατ νταρλινγκζ αϊ προμις γιου δις,  αϊ’λ σεντ γιου ωλμαϊ λαβ εβριντεη ιν εη λετερ σηαλεντ γουιθ εη κις.

Ευχομαι σε ολους και ολες καλο υπολοιπο καλοκαιριου.  Προσπαθηστε να ειστε αισιοδοξοι και θετικοι.  Οσο γινεται.  Σας αγαπω, τον καθενα  και την καθεμια ξεχωριστα, γι αυτο που ειστε και γι αυτο που μου χαριζετε εδω και πεντε χρονια.

Καπελο 2007

Καπελο 2008

Καπελο 2009

Καπελο 2010

Καπελο ανοιξη 2011

Καπελο καλοκαιρι 2001

Και το πιο  αγαπημενο μου καπελο απο ολα, το καπελο 2009. Panama hat made in Ecuador.

Σας φιλω πιο γλυκα απο καθε αλλη φορα και θα τα πουμε τον Σεπτεμβρη.

Πη Ες. Μαζι με το μπλογκ μου μεγαλωνουμε και αλλαζουμε.

up and down West German Street/ Shepherdstown(cont)

July 17, 2011

the public library

Υποσχεθηκα φωτογραφιες απο το τσοπανοχωρι.  Τις φερνω σημερα.  Απολαυστε τις.

Σας φιλω γλυκα και θα επανελθω το βραδυ με συλλεκτικη αναρτηση ;) :)  ;)  :P

France mon Amour!

July 14, 2011

Χαιρετω ολους τους Γαλλους και τους Γαλλοφιλους για τη σημερινη επαιτειο τους.  Εχω μια ιδιαιτερη συμπαθεια στη Γαλλια και στους Γαλλους και νευριαζω οταν μερικοι γνωστοι μου Αμερικανοι τους αντιπαθουν. Δε ξερω τι εχουν μαζι τους, καταλοιπα απο την αποβαση στη Νορμανδια ισως. Εγω ομως που πηγαινα σε γαλλικα σχολεια δωδεκα χρονια και ειχα μαθει το “A Paris”  του εκδοτικου οικου Hachette απ’ εξω κι ανακατωτα,  δεν συμμεριζομαι τα αισθηματα τους. Διοτι μη κοιτατε που περιφερομαι στο ιντερνετ ως δεσποιναριον. Για δωδεκα χρονια ημουν η  μαντμουαζελ Ντεσπινά.  Μου εχουν μεινει  παιδικα καταλοιπα.  Alors!  Εχω μεγαλη αγαπη στα γαλλικα μου βιβλια γιατι με ταξιδευουν σε μια αλλη χωρα (Vers La France) και σε μια ομορφη πολη.  Χρησιμοποιουμε επιπλεον ταξιδιωτικους οδηγους σαν σχολικα βιβλια και η γεωγραφια γινεται μια διασκεδαση. Εχω κρατησει αρκετα απο αυτα γιατι μερικα η μαμα τα εδινε σε αλλα παιδακια για να μη ξοδευονται, και στεναχωριομουν.  Δεν μπορουσε να καταλαβει γιατι τα βιβλια μου τα ηθελα παντα δικα μου.

Grasse

Ετσι μαθαινω την γεωγραφια της Γαλλιας παραλληλα με της Ελλαδας και την ιστορια της εμπεριστατωμενα μιας και στο Ελληνικο μαθημα δε σωνουμε να φτασουμε ουτε στην Αλωση.  Αργοτερα πηγαινουμε και εκδρομες με το σχολειο τα καλοκαιρια στη Γαλλια.  Η χαρα μου να γυριζω με ενα πουλμαν στην ενδοχωρα και να αναγνωριζω αυτα που ηδη ηξερα απο το σχολειο ηταν απεριγραπτη.    Κολλαω κυριολεκτικα στα βιβλιοπωλεια κιοσκια της αριστερης οχθης του Παρισιου, εκει που οι ηρωες μου η Κατριν και ο Φιλιπ συχναζαν διπλα στον Σηκουανα.

Les bouquinistes (*)

Ακομα αργοτερα οταν επαγγελματικες υποχρεωσεις με φερνουν στη Γαλλια, παλι αισθανομαι σαν στο σπιτι μου. Δε θυμαμαι αν το εχω πει εδω σ’ αυτο το χωρο, αλλα αν μια πολη την αγαπω περισσοτερο απο την Αθηνα, ειναι το Παρισι. Ανετα θα εμενα εκει.  Στις επισκεψεις μου στο Παρισι σπανια χρησιμοποιω μετρό.  Περπατω, ψαχνω και ανακαλυπτω.  Ετσι περιπλανωμενη πριν μερικα χρονια ανακαλυπτω το σπιτι του Ευγενιου Ντελακρουα σε ενα στενακι κι μενει για παντα η καρδια μου σε εκεινο τον κηπο του.  Ετσι ανακαλυπτω την υπογα του Ρομπερ στο Καρτιε Λατεν με τη γιαγια  να κοβει τις μπαγεττες με ταχυτητα φωτος.  Σε μια απο τις επισκεψεις μου στο Παρισι διαλεγω σε ενα μικρο ξενοδοχειο απεναντι απο τους κηπους του Λουξεμβουργου.  Εχει ενα μικρο μπαλκονακι με περιτεχνο καγκελο απο αυτα που βγαινει η πρωταγωνιστρια με το μεταξωτο ρομπικο το πρωϊ και κλινει λιγο δεξια το κεφαλι στη θεα της Γαλλικης πρωτευουσας.  Θελω να ζησω τη σκηνη μα ξεπαγιαζω.

Δεν υπαρχει πιο ενδιαφερουσα πολη να τριγυρνας απο το Παρισι. Αγαπημενες στιγμες,  πρωΙνο σε ενα μικρο καφε στην πλατεια Hotel de Ville για να χαζευω την  κινηση.  Βολτες στα παλαιωπωλεια του Μαραι. Δε κανω τουριστικα πραγματα στο Παρισι.  Κανω καθημερινα πραγματα.  Σαν να μενω εκει.

Paris

Midi-Pyrenees,  Λουρδη δεκαπενταυγουστος.  Η ατμοσφαιρα μυριζει κερια λυωμενα.  Παιδια,  αναπηροι,  λεγεωνες κληρικων ολοι αναζητουν κατι.  Γιατρια,  συχωρεση, αναταση.  Και ενα μπουκαλακι-παναγιτσα   αγιασμενο νερο στο χερι  βρηκε το δρομο του μεχρι τα εικονισματα του σπιτιου και ειναι ακομα εκει. Ave Maria!

Aquitaine, Bordeaux.  Το μικρο κοριτσακι   δεν ειναι συνηθισμενο στο κρασι, ζαλιζεται.  Angulieme, Poitiers,  Chartres φτανουμε στα νοτια προαστεια του Παρισιου.  Dijon, Lyon και περασμα στην Ελβετια.

Βολτα στην λεωφορο Σαιν Ζερμαιν, θυμομαστε αυτα τα χαζογαλλικα που λεμε με ελληνικες λεξεις. Και σε κεσε και σε μπωλ.  Λεπτοι λαιμοι μπουκαλιων.   Μα γιατι γελανε αυτοι τουριστες;

Μουσειο Πομπιντου.  Nous avons une exhibition interressante “Le Cinema Grec”  Μα τι υπερηφανεια ειναι αυτη!

Alpes Maritimes,  πεντακαθαρη ατμοσφαιρα, στο βαθος διαγραφεται η Κορσικη.Ειναι Νοεμβρης,  εποχη του αγριογουρουνου.

Nice

Grasse, μαγικα αποσταγματα, daube provencale ετοιμαζεται με τις ωρες στο πηλινο τσουκαλι της Μονικ.  Ειναι και η εποχη του μαζεματος της ελιας. Νικαια, στενακια, μια θολουρα στην παραλια και μιζεροι φοινικες που θυμιζουν γκλαμουρατες εικονες προ πεντηκονταετιας.

Peymeynade

Γκριζο φοντο για τα κοττερα στη Μασσαλια,  η βροχη σε κανει να ψαχνεις καταφυγιο, καπου με καλη μπουγιαμπεσα.


Chateauneuf du Pape, restaurant Pistou,  o chef Eric Ramos,  μαγειρευει, σερβιρει και γεμιζει τα ποτηρια.

Arles, μαθαινω να δοκιμαζω και να κρινω την ποιοτητα του ελαιολαδου.  Περιφερομαι στην ευρυτερη  περιοχη Camargue και θαυμαζω τα ομορφα αλογα, τους ροδανους και τα χιλιαδες πουλια.

Camargue

Arles, Avignon τιι να πρωτοθυμηθω.

Avignon

Στην προσπαθεια μου να μαζεψω μερικες φωτογραφιες για σημερα, χαθηκα και ξεχαστηκα σε παλια αρχεια.  Αξιζε ομως..

Joyeux Quatorze Juillet ! Je vous embrasse!

(*) cette photo est prise de l’ internet

colorful Shepherdstown West Virginia

July 10, 2011

Αγαπημενοι φιλοι,  με εχει πιασει μια μπλογκοβαρεμαρα, αλλο πραγμα.  Μια βδομαδα εχω που γυρισα απο την Γουεστ Βιρτζινια και καθομαι και κλωσσαω τις φωτογραφιες. Η αληθεια ειναι οτι, επειδη υπαρχει πεσμενη διαθεση γενικα, με επηρρεαζει κι εμενα και σκεφτομαι.  Καλα ο κοσμος ανησυχει για το μελλον του,  τι τον ενδιαφερει η Γουεστ Βιρτζινια;  Αλλας παλι φορες (σαν σημερα)  οταν εγω μαζευω τις αγαπημενες μου φωτογραφιες,  λεω.. κοιτα.. να τις μοιραστεις με τα παιδια.  (Τα παιδια ειστε εσεις παιδια) Οπως και να εχει, ακομα και στην μεγαλυτερη αγωνια, το να ξεφευγεις λιγο ειναι απαραιτητο. Ετσι λειτουργει το μυαλο και η ψυχη του ανθρωπου.  Ετσι ειναι ο ορισμος της αυτοαμυνας.  Θα αρχισω σημερα με τις πιο αγαπημενες μου φωτογραφιες απο το περασμενο Σαββατοκυριακο. Απο αυτες που κοιτω και καμαρωνω σαν το γυφτικο σκεπαρνι.. κοιτα τι εβγαλα!  Το κλασσικο παιχνιδι με τον εαυτο μου. Εντελως εσωτερικη διαδικασια, φωτογραφιζω και μετα .. θαυμαζω.  Παμε λοιπον..

σουρουπο,  η παλια Οπερα φωτισμενη

παμπαλαια καγκελα σε μπλκονακι

μια μαργαριτα με κοιτουσε χαμογελαστη στην ακρη του δρομου

στην λαικη

ουτε ξερω πως το λενε, αλλα μ’ αρεσει..μ’ αρεσει το πορτοκαλοκοκκινο λουλουδι στο θαμνο

η West Virginia εχει και οινοπαραγωγη

πρωινη δροσια

μαρκιζα φωτογραφειου

τα πιο ομορφα χρωματα του καλοκαιριου

ντεκορ μεσοπολιτειακο!

σε κηπο

βραδυνη βολτα

παντου γλαστρες

και η αγαπημενη μου, κοκκινο τριανταφυλλο, αφιερωμενη σε ολους εσας.

Σας φιλω γλυκα και την επομενη δοση θα σας δειξω και το χωριο!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 30 other followers