Skip to content

μια βραδυα στην Αχαρνων, Θεε μου πως πονω!

April 3, 2010

Οσο θυμαμαι τον εαυτο μου παιδακι, τις Μεγαλες Παρασκευες φευγαμε απο την πολη για να ακολουθησουμε τον Επιταφιο σε καποιο μοναστηρι στην Αττικη η πιο περα, οσο μας επαιρνε για μια ημερησια εκδρομη.  Θυμαμαι με νοσταλγια, δυο περιφορες, η μια στην Πεντελη και η αλλη σε ενα μοναστηρι στα Μεσογεια. Εκει που στον ανοιξιατικο ουρανο, τα αστρα ηταν πιο λαμπερα απο τα αστρα της πολης, εκει που οπως ελυωνε το κιτρινο κερι, μοσχοβολαγε ο τοπος.  Εκει που εμαθα απο μικρο παιδακι να ακουω και να νοιωθω τους υμνους της ταφης.  Εκει που η λατρεια αποκτουσε νοημα γιατι παρεπεμπε στην κατανοηση του ανθρωπινου πονου.  Και σε μια αδιορατη προσμονη. Θα αναστηθει και θα χαρει η πλαση ολη!

Δεν ειμαστε ιδιεταιρα θρησκευομενοι στην οικογενεια.  Δεν πηγαιναμε στην εκκλησια ουτε τα Χριστουγεννα.  Ομως την Μεγαλη Παρασκευη και το Μεγαλο Σαββατο ειμασταν παντα εκει, κοντα στη γλυκεια Ανοιξη,  στο γλυκητατο Εαρ.  Μα υπαρχει πιο ομορφη κουβεντα απο αυτη, απο μια μανα σε ενα παιδι;  Γλυκυ μου Εαρ! Που εδυ σου το καλλος;

Μεγαλη Παρασκευη 2010, πολλα χρονια μετα.  Βρισκομαι στην εξοχη.  Σε ενα νησακι στη μεση του Chesapeake Bay.  Δεν εχει καμια εκκλησια εδω κοντα, δεν θα ακουσω τους αγαπημενους μου υμνους.  Εχει ομως ξαστερια, τοση ξαστερια που σχεδον αισθανομαι την κατανυξη της ημερας.  Εφερα δυο κιτρινα κερια μαζι μου σαν το μονο αντικειμενο που θα με φερει νοερα πισω στα Μεσογεια.

Το μυαλο μου εχει κολλησει σ’ αυτο το μικρο παιδι που εχασε τη ζωη του πριν λιγες μερες στην Αθηνα.  Γλυκυ Εαρ της ταλαιπωρης μανας του, που εδυσε για παντα. Και δε θα αναστηθει την Κυριακη. Γυρω γυρω ενας χορος Ποντιων Πιλατων.  Τι εγινε, τι παθαμε;  Γιορταζουμε μια Ανασταση και ταυτοχρονα  βαζουμε την ανθρωπινη ζωη στην ιδια κατηγορια με τα σκουπιδια; Την επικαλουμαστε μονο για να ενισχυσουμε τα πολιτκα και εθνικιστικα μας κολληματα;  Καποτε διαβασα μια στατιστικη οτι εμεις οι Ελληνες εχουμε περισσοτερη ανθρωπια απο ολους τους αλλους λαους.  Και το πιστευω απολυτα.  Και ντρεπομαι που μερικοι το διαψευδουν στη συνειδηση των αλλων λαων, γιατι η δολοφονια ενος παιδιου μαυριζει ολη την ανθρωπια της Ελληνικης φυσης.

Κλαιμε, νηστευουμε και οδυρομαστε μια βδομαδα ολοκληρη για ενα μακρυνο Γολγοθα, οταν εκατομμυρια ανθρωποι σημερα βασανιζονται χειροτερα.  Και το χειροτερο ειναι οτι γι αυτους δεν υπαρχει Ανασταση αυριο.

Ω Γλυκυ μου Εαρ, το καλλος σου εδυσε στα δεκαπεντε σου, σε ενα πεζοδρομιο στην πολη που την τραγουδαμε σαν χαρα της γης. Βομβα η ρομφαια. Πατερα ταλαιπωρε, κηδευσον το σωμα.  Κλαιει και θρηνει σε, και η δικια σου μανα.

Αυτα σκεφτομαι Μεγαλη Παρασκευη βραδυ σε ενα νησακι στη μεση του Chesapeake bay, με δυο κιτρινα κερια που αναψα στη μνημη ενος παιδιου που χαθηκε, και της παραδομενης μας ψυχης.  Που εδυ μας το καλος?

Σας φιλω γλυκα.

Σημειωση: Πριν ενα χρονο ακριβως εγραφα για τον Καντιρ, εναν Αφγανο μεταναστη

Καλο Πασχα

March 29, 2010

Στολιζω το μπλογκ με φιν φον αυγα και φευγω ταξιδακι. Θα ειμαι ξανα κοντα σας, το Μεγαλο Σαββατο, η ανημερα το  Πασχα, αναλογα με την διαθεσιμοτητα  του γουαϊ φαϊ. Καθε χρονο το Πασχα το γιορταζουμε εδω στο σπιτι. Καθε χρονο βαφω αυγα, φιαχνω τσουρεκια, φιαχνω κουλουρακια, ετοιμαζω αρνακι και ανοιξιατικες σαλατες. Φετος αποφασιζω να κανω ανατροπη. Γιατι αν κανουμε καθε χρονο τα ιδια,  θα βαρεθουμε τον ιδιο μας τον εαυτο.   Ειμαι πολυ ενθουσιασμενη.

Στο Δεσποιναρεϊκο αγαπαμε πολυ τα αυγα.   Ετσι φωτογραφιζω  μερικα για το Πασχαλιατικο ποστ.

Ενα γαλαζιο  αυγο απο αχατη, δωρο του Νικητα κι ενα απο ροδοχροσιτη που εφερα απο το Μπουενος Αϊρες.  Τα αυγα ποζαρουν επανω σε ενα κεραμεικο της Ταναγραιας που μου χαρισε η θεια μου η Ρεα.

Συλλογη απο κοκκινα “μεταξωτα αυγα” που εστελναν  φιλοι στα παιδια οταν ηταν μωρα.

Αυγο “δαντελα”  και αυγο ζωγραφισμενο και τα δυο απο την Πολωνια, δωρακια της αγαπημενης φιλης Μαγδας (πραγματικα αυγα χηνας)

Κιτρινο αυγο απο αλαβαστρο.

Διαφορα πορσελανινα αυγουλακια,  Limoges, Romanesco, cloisonne, που μου εχει στειλει η μαμα, κι ενα κοκκινο κεραμεικο με χαλκινο ντεκορ και περλιτσες, δωρακι της φιλης μου της Σοφης.

Κιτρινο αλαβαστρινο αυγο σε πιατακι Costa Boda.

Αλαβαστρινο αυγο σε πιατακι murano.

Ζωγραφισμενα αυγα σε papier mache.

Κοκκινο αλαβαστρινο αυγο σε μικρη ζωγραφια του Δ. Ψωμοδοτη.

Αυγα κερακια σε ασημενιες αυγουλιερες.

Κιτρινο αλαβαστρο σε ιταλικο κεραμεικο πιατακι.

Αυγο απο αλαβαστρο σε αυγουλιερα αντικα της προγιαγιας τουυ Ερρικου και ξυλινο αυγο απο την Τσεχια.

Πιατακια και μπωλακια σε πασχαλινα χρωματα και σχημα αυγου, δωρο της ωραιοτατης μου κουμπαρας.

Αυγουλακια Delft

Ενα σετ απο αυγα που ειχα βαψει πριν αρκετα χρονια και τα φυλαξα γιατι μου αρεσαν τα χρωματα. Ολα αυτα ειναι τωρα κλουβια και τα προσεχω πολυ για να μη σπασουν.

Κοκκινο αλαβαστρινο αυγο σε πιατακι Imari.

Κλασσικος λαγος σε αυγο απο papier mache.

Πλαστικα αυγουλακια με χαριτωμενες ανοιξιατικες ζωγραφιες.

Αυγουλακια γεματα σοκολατες που εφερε ο Ερρικος για τα παιδια απο την Φρανκφουρτη.

Ροζ αλαβαστρο σε αγγλικη πορσελανη Arcadia.

Αλαβαστρινο αυγο σε ροδἰ χρωμα σε τασακι Ταναγραιας και τις ασορτι μπομπονιερες της Μυρτως.

Τα αλαβαστρινα αυγα (πρταγωνιστες της σημερινης αναρτησης) ποζαρουν σε απολυτα φιν φον, θηκη αυγων απο χαρτονι ανακυκλωσης.

Ευχομαι Καλη Ανασταση σε ολους και σας φιλω γλυκα.

Ευριπιδου και Pennsylvania Ave γωνια

March 27, 2010

Φανταστειτε πατατες χωρις αλατι, ομελεττα χωρις φρεσκο πιπερι, μπιφτεκακια χωρις ριγανη, χαλβα χωρις κανελλα και τσουρεκι χωρις μαχλεπι. Τι ανοστα θα ηταν τα πιατα μας και ποσο ανιαρα τα γευματα μας. Γευσεις εντονες, γλυκειες, αλμυρες, κλεισμενες σε μικρα γυαλινα μπουκαλακια, αναλαμβανουν να διεγειρουν τα γευστικα μας κυτταρα και στη συνεχεια ολες τις αισθησεις μας. Σκονες, σπορια, κοκκοι που ταξιδεψαν απο την Ασια, την Αφρικη, η απο τα βουνα της χωρας μας, φτανουν και εγκαθιστανται στο δικο μας ραφακι, ετοιμα να δωσουν την τελικη, και ισως την πιο σημαντικη πινελια στο εργο καθε σεφ. Κι εμεις ειμαστε σεφ ο καθενας στην δικη του κουζινα.

Ξεκεθαριζω και τακτοποιω μπαχαρικα και βοτανα. Πετω τα παλια και ξεθυμασμενα, τα βαζω σε ωραια κουτακια και τα κλεινω αεροστεγως. Στη διαδρομη, τα φωτογραφιζω και φιαχνω ενα καταλογο. Θα μου χρησιμευσει για μια γρηγορη αναφορα πριν παω για ψωνια, γιατι παντα ξεχναω τι εχω.

Η αριθμηση αρχιζει απο επανω αριστερα προς τα δεξια.

Spicy kisses!

1. Αλατι απο τις αλυκες Αλοννησου, δωρο της αγαπημενης σχολιαστριας Μαρθας.

2. Αλατι χοντρο

3. Cream  of tartar

4. Αλατι απο τις αλυκες της Camargue και αλατι Ατλαντικου.

5. Αλατι απο τις αλυκες Trapani της Σικελιας.

6. Αλατι λεβαντας, αλατι Ιμαλαϊων και αλατι αρωμετισμενο με διαφορα μπαχαρικα.

7. Grigliata Χοντρο αλατι με πιπερια και  βοτανα.

8. Ελληνικο αλατι Καλλας

9. Ασπρο πιπερι σε κοκκους.

10. Μπουκοβο.

11. Πρασινο πιπερι σε κοκκους.

12. ροζ πιπερι σε κοκκους.

13. Μαυρο πιπερι και καπνιστη παπρικα.

14. Τurmeric (ας μου πει καποιος την Ελληνικη ονομασια) και κοκκινο πιπερι.

15. Peperincino piccante siciliano

16. Μοσχοκαρυδο.

17.  Μπαχαρι

18. Μπαχαρι σε μικρους κοκκους.

19.  Καρυ.

20.  Μπαχαρι σκονη.

21. Sumac.  Δωρο της αγαπημενης σχολιαστριας Μαργαριτας.

22.  Καρδαμο  σποροι.

23.  Κυμινο σποροι.

24. Γλυκανισο.

25.  Κυμινο σκονη.

26.  Μαχλεπι.

27.   Μαυροκουκι.

28.  Μουσταρδα σκονη

29.  Παπαρουνοσποροι.

30.  Σουσαμι

31.  Βασιλικος

32.  Δαφνη

33.  Εστραγκον

34.  Ριγανη απο Pantelleria Σικελιας.

35. Αναμικτα βοτανα Ιταλιας (βλεπε φωτογραφια για συστατικα) και Herbes de Provence.

36. Ριγανη Ελληνικη.

37. Θυμαρι.

38. Bottarga di tonno.

39. Κανελλα.

40. Horseradish.

41. Juniper berries.

42. Μαστιχα.

43. Βανιλλια σε σκονη και υγρο.

44.  Μαστιχελαιο.

45.  Κανελλα και γαρυφαλλα σε σκονη.

46.  Wasabi.

47. Quatre epices.

48.  Γαρυφαλλα.

49. Κροκος Κοζανης.

50. Tuscan seasoning, Old Bay, Crab boil.

51.  Star anise

θα υπαγω εις τους κηπους.. (the Friday garden report)

March 26, 2010

Ετσι σκεφτομουνα χτες καθως γυρισα μπαϊλντισμενη απο το γραφειο. Θα κανω μια βολτα στον κηπο, να μαζεψω λιγα λουλουδια για το σπιτι. Ειναι τοσα πολλα εκει αναμεσα στα δενδρα και τοσο μακρυα που δε τα χαιρεται κανεις, μονο ο Τσιπ και η Μπαμπι. Η ωρα αλλαξε σε μας πριν δυο εβδομαδες ηδη κι ετσι τα απογευματα μας ειναι πια ηλιολουστα. Ειχε και μια γλυκεια ζεστη που δε σε κραταγε μεσα με τιποτα. Κατεβηκα, μαζεψα τα λουλουδακια μου, χαζεψα απο κοντα τη μανολια που ηδη αρχισε να γινεται ροζ, φωτογραφισα το λουλουδι της κουφοξυλιας που ανθιζει πρωτη πρωτη,  και περπατησα πανω στα ξερα φυλλα.  Το βραδακι κατεβασα τις φωτογραφιες και αρχισα να γραφω αυτη την αναρτηση.  Στη μεση με πηρε ο υπνος. Παραδοθηκα.  Ετσι αποτελειωνω σημερα … κλικ.. publish.. και πολλα φιλια.

Willow – Κουφοξυλια

Στον πρωτο φιλο η φιλη που θα με επισκεφθει σημερα, προσφερω ενα μπουκετο ασφοδελους.

My friend Carole’s oyster soup

March 25, 2010

Στη συνεχεια των συναξεων των ψαροφαγαδων, θελω να μοιραστω μαζι σας μια πανευκολη συνταγη για σουπα στρειδιων που τρωμε καθε χρονο στο σπιτι της αγαπημενης φιλης Carole.   Στην μια κατσαρολα βραζει γαλα, με λιγο βουτυρο.  (Δεξια στην φωτογραφια).  Ριχνουμε μεσα τα φρεσκα στρειδια, χωρις το κελυφος και μολις αρχισουν να “κατσαρωνουν” οι ακρες σβηνουμε τη φωτια.   Στην δευτερη κατσαρολα, (αριστερα) εχουμε βρασει κυβους πατατας σε ζωμο κοτας, με αλατακι, μεχρι να γινουν πολυ μαλακες.  Οταν ερθει η ωρα του σερβιρισματος,  βαζουμε ιση ποσοτητα απο τις δυο κατσαρολες στο ιδιο πιατο, και το αποτελεσμα το βλεπετε στην επομενη φωτογραφια.  Μπορουμε να ριξουμε στο τελος ασπρο πιπερι και αλμυρα κρακερακια στη σουπα για να την νοστιμισουμε κατα βουληση.

Η σουπα ειναι νοστιμωτατη (συνηθως κανουμε εφοδο για δευτερη δοση) και ευκολη.  Η μονη ιδιεταιροτητα ειναι η χρηση δυο σκευων στην παρασκευη της, αλλα τα δυο μερη θελουν διαφορετικους χρονους για να γινουν σωστα.

Στη συνεχεια εφιαξα μια “gallerie”  απο στιγμιοτυπα της συναξης το περασμενο Σαββατο. Η  Καρολ μενει με την οικογενεια της στο νοτιο Μερυλαντ σε αγροτικη περιοχη,  στη μεση του.. πουθενα!  Αυτο μπορειτε να το δειτε και σε μια απο τις φωτογραφιες της γκαλλερί.    Η επισκεψη στο σπιτι της ειναι χαλαρωτικη,  γεματη περιποιηση, αγαπη, και κλασσικη μουσικη που παιζουν για μας τα δυο χαριτωμενα της κοριτσακια που εχουν αρχισει να μεταμορφωνονται σε δεσποινιδες πια.  Εμεις οι “ψαροφαγαδες”,  ευφραινομαστε με τα μαγειρεματα της, και αναλυουμε οτι κοινωνικο-πολιτιστικο-πολιτικο-κουτσομπολιστικο θεμα προκυψει στη ..διαδρομη.

Αυτο που βλεπετε στο στρογγυλο πυρεξ, ειναι ενα ντιπ καβουριου που εφιαξε η μεγαλη της κορη απο μια συνταγη που βρηκε στο ιντερνετ. Περιεχει  καβουροψυχα και μαλακα τυρια και μετα το ψησιμο, καταληγει σε φετουλες μπαγκετας για να συνοδεψει το ποτο της ..προθερμανσης που στην περιπτωση ηταν ενα δροσερο πινο γκριτζιο.

Κλεινω την σημερινη αναρτηση, με μια υπεροχη Χριστουγεννιατικη ζωγραφια της μικρης δεσποινιδας.   Λατρις της γνωστις Γαλλικης κουλτουρας και γλωσσας η Καρολ εχει μυησει τις μικρες σ’ αυτη την αγαπη.  Παρισακι σε ροζ φοντο,  και πολλα γλυκα φιλια απο μενα.

στην ωρα της!

March 23, 2010

Πιστη στο ραντεβου της με την ανοιξη, ουτε Εγγλεζα να ηταν.  Στις 21 του μηνα ακριβως, η αγαπημενη μου Θιβετιανη Μανολια σκαει το πρωτο ροζ μπουμπουκακι.  Η φωτογραφια εδω ειναι απο  το πρωϊ της Δευτερας, 22 Μαρτη.  Ο καιρος ομως ειναι μουρτζούφλης και βροχερος. Ετσι δεν μπορω να αποτυπωσω το γλυκο ροζακι σε ολο του το μεγαλειο.  Συμφωνα με τους γκουρου του καιρου,  ο ηλιος θα μας επιστεψει ξανα την Τεταρτη.

Ενταξει,  ξερω.. την μανολια σας την φερνω τετοια εποχη εδω και τεσσερα χρονια.  Ομως ειναι οτι πιο ομορφο εχω στον κηπο μου.  Ειδικα για αυτα τα δενδρα δε με πειραζει να επαναλαμβανομαι.  Και φανταζομαι να μη πειραζει ουτε κι εσας,  γιατι θα εχει και την σχετικη συνεχεια.

Της τρελλης θα γινει στην φυση τις επομενες μερες.  Μπορεις να καθεσαι να χαζευεις πως αλλαζουν ολα.  Ενα ακομα παραδειγμα ειναι ο θαμνος που αντικρυζω εξω απο το γραφειο μου, και που την Παρασκευη ηταν  γεματος μπουμπουκακια.  Δυο μερες λιακαδα και τα μπουμπουκια ανοιγουν, τα λουλουδια ωριμαζουν και ηδη  σκορπανε τα πεταλα.  Δειτε τον κι αυτον.

Αλλα νεα…

Τωρα τελευταια παρατηρω οτι ωρισμενα μπλογκς πληροφοριακης (προσωπικα θα ελεγα προπαγανδιστικης)  φυσεως μας εχουν ταραξει στα mails  και  στα links.   Τα ιδια που βλεπω εκει, τα βλεπω στα spam της Πρες που τα σταματα. βεβαιως . Φαινεται ομως οτι οι δημιουργοι τους ειναι αποφασισμενοι να τα γραψουν οπου μπορουν.  Φυσικα μπορω να τα φιλτραρω ακομα και στο mail,  ομως πραγματικα δυσανασχετω με αυτες τις μεθοδους.  Μεχρι κι ενα mail απο καποιο μπλογκ για τις ενοπλες δυναμεις μου ηρθε.  Κατα καιρους επαιρνα σκορπια τετοια μεηλς, αλλα τις τελευταιες δυο εβδομαδες, η κατασταση εχει παραγινει.

Εκοψα τη γιογκα.. α ναι δε σας ειπα ποτέ οτι αρχισα πριν αρκετες εβδομαδες να κανω γιογκα. Με ενα μικρο γκρουπακι τεσσαρων ατομων, εδω στη γειτονια.  Τοτε σκεφτηκα.. θα κανω μερικα μαθηματα και μετα θα παω με χαρα στο μπλογκ και θα τους πω τι ομορφα που ειναι.  Ερχομαι σημερα απαυδισμενη.  Δε ξερω πως το ειδε η δασκαλα και ποτε το αναβαλει, ποτε το αλλαζει οποτε την βολευει.  Βρισκω οτι δεν εχει μεθοδο και οσες φορες πηγα βαρεθηκα τη ζωη μου.  Δεν δυσκολευομαι να κανω τις ασκησεις αλλα ειλικρινα δε βρισκω σε τι μου κανουν καλο.  Χαλαρωση μπορω να κανω σε πεντε λεπτα μονη μου οταν θελω.  Γιατι το να ακουμπησω τον ενα αγκωνα με τον αλλο, η να μπουσουλαω σα γατα μου κανει καλο,  ιτς μπηγιοντ μη!  αν με ρωτησετε σημερα θα σας πω οτι ηταν χαμενος χρονος.

Σας φιλω γλυκα

’60s

March 20, 2010

Οι τασεις της αρχιτεκτονικης κατα τη διαρκεια της δεκαετιας του ’60 στις δυτικες χωρες,  αλλαξαν την οψη και την λειτουργικοτητα νεων οικοδομων που ειχαμε συνηθισει ως τοτε.  Η εποχη εχει χαρακτηριστει ως “μετα-μοντερνα” και χαρακτηριζεται απο  την τελειοποιηση και την εξελιξη των στοιχειων του μοντερνισμου.  Φουτουριστικα σχεδια,  ελευθερη εκφραση,  τεραστιοι εσωτερικοι χωροι,  και  μεγαλες επιφανειες απο διαφορα υλικα.  Τα κτιρια εχουν προσωπικοτητα,  ξεφευγουν απο το “πανομοιοτυπο” και το κλασσικο.  Συνχρονως,  η αναπτυσσομενη οικολογικη συνειδηση, γινεται εναυσμα για χρηση καινουργιων υλικων, και η αρχιτεκτονικη προσαρμοζεται συνειδητα στον περιβαλλοντα χωρο.

Το Σαββατοκυριακο που μας περασε, εκανα μια βολτα σε μια γειτονια, που οικοδομικα χρονολογειται  απο την  εποχη του ’60.  Σπανια βρισκεις πια στην “πρωτευουσα”  τετοια σπιτια.   Κοντευουν να πενηνταρισουν, αν δεν εχουν ηδη.  Σας παιρνω μαζι μου σ’ αυτη τη βολτα “μιας αλλης εποχης”

Δυο γειτονικα σπιτια που μοιαζουν.  Σχημα κουτι,  τουβλο, γυαλι , ξυλο και λιτες γραμμες.

Μεσα απο την τζαμαρια μπορουμε να δουμε τι γινεται  στο λιβινγκ ρουμ.  Τα επιπλα ειναι αναλογα της εποχης κι αυτα.  Εντονα χρωματα, μοντερνα γραμμη.

Ο αρχιτεκτονας επαιξε με τα επιπεδα, τις γωνιες και αφησε το χρωμα λευκο για να αναδειξει το παιχνιδι του.

Με τοσο τζαμι γυρω γυρω αυτα τα σπιτια. μονο σε μια τετοια γειτονια που δεν εχει περασματα και κινηση μπορουν να υπαρξουν.

Το παραπανω σπιτι δε μου αρεσε ιδιεταιρα (τελειως καφεκουτι) αλλα ειναι κι αυτο ειναι χαρακτηριστικο μοντελακι του ’60

Μπορει να μην εχουν “privacy”  αλλα ο ηλιος ειναι ολη μερα μεσα.

Σε γκριζο, στην κορυφη του λοφου, με φως και θεα συγχρονως.  Αυτα τα σπιτια μου θυμισαν πολυ  Καλιφορνια. Εκει που οι τζαμενιες επιφανειες ειναι μεγαλες για να μπαινει ο ηλιος και να προσφερει θεα στους νοικοκυραιους. Κατι σαν μια συνεχεια  του εσωτερικου του σπιτιου προς τον κηπο.

Λιτες γραμμες.  Θυμαμαι οτι σαν παιδι μου αρεσαν αυτες οι γραμμες.  Μεγαλωσα  σε ενα σπιτι  πολυ ’60s  που  σχεδιασε για τους γονεις μου  ο αρχιτεκτονας  Βασος  Χαραλαμπιδης.   Ηθελα να υπερασπιζομαι  την διαφορετικοτητα του και την μοναδικοτητα του στη γειτονια.  Αργοτερα σπουδαστρια, στο μαθημα της αγροτικης αρχιτεκτονικης, σχεδιαζα μονιμα “industrial”  κτιρια ακομα και σε αγροτεμαχια.  Περασε και η δεκαετια του ’70  για να δεχτω παλι το παραδοσιακο.


Πιστευω οτι απο ολες τις δεκαετιες του προηγουμενου αιωνα,  αυτη  του ’60 ηταν η πιο αντιφατικη, αλλα παραλληλα και η πιο δημιουργικη.  Ενα κυμα που το χαρακτηριζε η ελευθερια στην εκφραση κατεκλυσε τον κοσμο στην τεχνη και τον πολιτισμο.  Η αρχιτεκτονικη σαν τεχνη και σαν εκφραση, δεν ηταν δυνατον παρα να επηρρεαστει κι αυτη.   Οταν σκεφτομαι τα στοιχεια που χαρακτηριζουν την δεκαετια του ’60, δεν αισθανομαι καθολου βολη,  ξεστασια, ηρεμια και νοσταλγια.  Απο την αλλη ομως αισθανομαι οτι αν δεν ειχε υπαρξει,  ο κοσμος θα ηταν πολιτιστικα και πολιτισμικα πιο φτωχος.

Σα φιλω γλυκα.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers