Skip to content

salix caprea and other spring sprouts

April 10, 2011

National Geographic στον κηπο μου και παλι, αυτη τη φορα με χλωριδα.  Το πρωτο δεντρο που ανθιζει την ανοιξη εχει το χαριτωμενο ονοματακι, salix caprea.  Σε λεξικο δενδροκομιας το βρισκω και σαν ειδος ιτιας.  Ιτια ομως εμεις λεμε την κλαιουσα η οποια ευδοκιμει στα χωματα της “πρωτευουσας” αλλα οχι στον κηπο του δεσποιναριου.   Τα λουλουδακια ειναι χνουδωτα και γρηγορα τα σκορπα ο αερας δινοντας τοπο σε φρεσκα μικρα καταπρασινα φυλλαρακια.  Τωρα που σας γραφω ηδη το δεντρο εχει γεμισει.  Τελος Απριλη το δεντρακι θα ειναι καταπρασινο.

Αναμεσα απο τα κλαδια της salix caprea το αγαπημενο φοντο της ανοιξης.  Το “καινουργιο πρασινο”.  Αυτο το φωτεινο χρωμα που κρατα μονο λιγες μερες και μετα ξεθωριαζει κατω απο τον ηλιο. Σκεφτομαι οτι ειναι κριμα, πολυ κριμα τα πιο ομορφα χρωματα στη φυση να κρατανε τοσο λιγο.

Και μετα βλεπουμε την λευκη ορχιδεα, το ροζ κυκλαμινο, την κατακοκκινη αμαρυλλιδα,  το καταπρασινο γιασεμακι,  το μωβ ρεικι και τη γαρδενια γεματη μπουμπουκια.   Οι μανολιες δεν ειναι τοσο εντυπωσιακες φετος. Τουλαχιστο οχι οσο τις περασμενες χρονιες.  Εχασαν εξι τεραστια κλαδια με τον παγο και οταν ανθιζαν ειχαμε αλλη μια παγωμενη βροχη που τους εκαψε τις μυτουλες.  Τα δεντρα ειναι εμφανως πιο αραια αλλα ελπιζω να δυναμωσουν.  Το 2011 ηταν κακο και για τις θιβετιανες μανολιες.

..and a bunch of airheads!

Σας φιλω γλυκα,  και παρακαλω αφηστε κατω τις καρφιτσες.

θα κλεισουμε η δεν θα κλεισουμε; UPDATE

April 6, 2011

Ιδου η απορια!  Για τριτη συνεχη φορα φετος, το Κονγκρεσσο δεν καταφερε να φτασει σε μια συμφωνια και να καταληξει σε ενα προϋπολογισμο για το επομενο ετος.  Τρωγονται συνεχεια οι Ρεπουμπλικανοι με τους Δημοκρατικους και κανεις δεν φαινεται να θελει να κανει πισω στα πιστευω και τις αποψεις του.  Τις δυο προηγουμενες φορες ψηφιστηκε προσωρινη συνεχεια χρηματοδοτησης κι ετσι αποφυγαμε να κατεβασουμε ρολα.  Τωρα  ομως φαινεται οτι εχουμε φτασει πιο κοντα στο να κλεισει η κυβερνηση περισσοτερο απο καθε αλλη φορα.

Το να κλεισει η κυβερνηση στην Αμερικη θα αποτελεσει μεγαλο προβλημα για παρα πολυ κοσμο. Αυτο σημαινει οτι η κυβερνηση δεν εχει χρηματα και δεν πληρωνει κανενα δημοσιο υπαλληλο.  Το κρατος σταματα να λειτουργει. Μονο οι απολυτως απαραιτητες  δουλειες θα γινονται κι αυτες αμισθι.   Φανταστειτε κατι σαν επιστρατευση.  Οι ιδιωτικες εταιρειες που εχουν συμβολαια και χρηματοδοτουνται απο την κυβερνηση θα κλεισουν και εαν υπαρχει αποθεμα, θα πληρωνουν τους υπαλληλους τους αλλα αυτες οι μερες θα μετρανε σαν ημερες “διακοπων”.  Οπως και να το δεις το πραγμα βρωμαει.  Οταν τελειωσουν οι διακοπες, τοτε  θα παραμεινουμε χωρις αποδοχες.

Οι προσπαθειες που εκανε ο Ομπαμα εχθες να ερθει σε συννενοηση με το Κονγκρεσσο απεβησαν ακαρπες.  Υποτιθεται οτι θα προσπαθησει και σημερα και ο θεος να βαλει το χερι του.  Η περασμενη φορα που εγινε κατι τετοιο και μαλιστα για τρεις εβδομαδες,  ηταν το 1996. Τοτε ομως δεν υπηρξε σταση εργασιας  ουτε πληρωμης στον ιδιωτικο τομεα. Τωρα οχι μονο θα κλεισουν τα παντα, οι προσβασεις  οπουδηποτε, και θα θεωρηθει παραμνομο να προσπαθησεις να συνδεθεις με κυβερνητικο σαϊτ η σερβερς.

Οι Ρεπουμπλικανοι κατηγορουν τον Ομπαμα οτι δεν κανει πισω πουθενα και οτι τωρα στο τελος προσπαθει να τα μπαλωσει .  Οι Δημοκρατικοι παλι σαν κομμα τριβουν τα χερια τους γιατι το καταστροφικο κλεισιμο της κυβερνησης θα θεωρηθει αποτελεσμα της Ρεπουμπλικανικης αδιαλλαξιας. Και εν τω μεταξυ ολοι εχουν βαλει μπροστα πλανα για το κλεισιμο την Παρασκευη.  Ο κοσμος φυσικα θα πληρωσει τη νυφη.  Σε καιρους που η βενζινη εχει ανεβει στα υψη,  ο κοσμος που εξαρταται οικονομικα απο τον μισθο η το μεροκαματο του,  θα ειναι το θυμα.  Την περασμενη φορα, οταν η κυβερνηση ανοιξε παλι, οι υπαλληλοι αποζημιωθηκαν.  Αυτη τη φορα αυτο δεν ειναι σιγουρο.

Ηδη πολυ απο τον πολυτιμο χρονο μας, τον σπαταλαμε στο να καταλαβουμε τι πρεπει  και τι δεν πρεπει να κανει ο καθενας μας.  Ας ελπισουμε οτι  θα φωτιστουν οι κλοουνς του Κονγκρεσσου και θα ψηφισουν επι τελους ενα προϋοπλογισμο να τελειωνουμε!

Σας φιλω γλυκα.

Update:

Δεν κλεισαμε τελικα.  Πεντε λεπτα πριν τελειωσει η προθεσμια οι κλοουνς  του Κονγκρεσσου τα βρηκαν μεταξυ τους, αποφασισαν που θα ξοδεψουμε τα λεφτα του προϋπολογισμου και ετσι η ζωη συνεχιζεται.  Βεβαια δυο μερες πριν τις περασαμε με οδηγιες τι θα καναμε ααααν κλειναμε. Μεταφεραμε τα αρχεια μας σε μη κυβερνητικους κομπιουτερς,  καναμε back up,  κλεισαμε τα παντα, φιληθηκαμε και ειπαμε “maybe see you Monday” .   Μεχρι που σε ενα μεμο μας ειπαν, παρτε μαζι σας τις γλαστρες σας για να μη μεινουν αποτιστες,  αδειαστε το ψυγειο και πεταξτε καθε τι που μπορει να βρωμισει.  Μια απο τις τελευταιες διαφωνιες που ειχαν οι δημοκρατικοι με τους ρεπουμπλικανους, ηταν εαν θα χρηματοδοτησουν δημοσιες κλινικες στις οποιες επιτρεπονται οι εκτρωσεις.  Τελικα δε ξερω πως το διευθετησαν το θεμα αλλα μου ειχε σηκωθει η τριχα εν ετει 2011 με την σκεψη οτι αυτο μπορει να αφηνε ανθρωπους χωρις μεροκαματο.

Περισσοτερα αργοτερα,  αϊ μαστ γκοου!

 

my work area and the details of the basement

April 6, 2011

Σαν συνεχεια της προηγουμενης αναρτησης, ηθελα να σας φερω μερικες φωτογραφιες απο ενα μικρο χωρο στο υπογειο που διαμορφωσα σε  “εργαστηρι μπιχλιμπιδιων” .  Στη συνεχεια ομως μου βγηκε  πολυ μεγαλυτερο φωτογραφικα.  Ετσι οπως κατεβαινα την σκαλα σκεφτηκα να σας παρω μαζι μου.  Το υπογειο του σπιτιου μου  ειναι ενας χωρος που  δεν τον χρησιμοποιουμε παρα πολυ πια.  Οταν εμεναν τα παιδια εδω,  ηταν ο χωρος που περνουσαν πολλες ωρες. Εδω εβλεπαν τηλεοραση, εδω ετρωγαν τις πιτσες τους,  εδω μαζευονται τα παιδια οταν εχουμε παρτυ. Τις καυτες μερες του καλοκαιριου, το υπογειο ειναι το πιο δροσερο μερος  του σπιτιου.

Το υπογειο δεν μοιαζει με κανενα αλλο χωρο στο σπιτι.  Ανοιγει μια πορτα στο ισογειο και λες οτι μπαινεις δε διαφορετικο κοσμο. Ενα κοσμο πιο… μεσογειακο.  Ειναι ενας χωρος που συγκεντρωνει τα σουβενιρ που εχουμε φερει απο διαφορα ταξιδια.  Πολλα κεραμεικα απο την Χιο, αφισσες απο διαφορα εστιατορια,  καδραρισμενες φωτογραφιες η γκραβουρες απο την Αργεντινη, τη Νεα Ορλεανη, το Παρισι.  Πραγματακια που φεραμε απο το Μοναχο και απο την Δανια.  Ζωγραφιες των παιδιων απο το νηπιαγωγειο,  διαφορα εργα απο Ελληνες καλλιτεχνες.  Το παλιο καραβακι του Ερρικου,  ενα κιλιμι της γιαγιας του,   ματοχαντρα,  κοχυλια και λαϊκες ζωγραφιες.

Στο υπογειο υπαρχει μπαρακι, και μερικα shot glasses απο την τεραστια συλλογη του Κωνσταντινου.  Μη τα δει και τα παρει κι αυτα και μεινει το ραφι αδειανο!  Παρ’ ολο που ακουγεται παραφορτωμενο,  προσπαθησα να συγκεντρωσω τα ομοια μαζι. Ετσι υπαρχει το γερμανικο ραφι,  η γαλλικη γωνια,  τα ραφια με περιοδικα διακοσμησης,  τα χριστουγεννιατικα ραφια,  κλπ.

Ακομα διαθετει το παλιο μας  σαλονακι για ξαπλες και τηλεοραση για θεαματα.

Σε μια γωνια υπαρχει ακομα κι ενα Nordic track παρεα με διαφορα στεφανακια που αλλαζω στην εξωπορτα αναλογα την εποχη.  Εκει αναμεσα εστησα το  “μπιχλιμπιδομαγαζο” .    Και μη με ρωτησετε πως τα ξεσκονιζω ολα αυτα οπως με ρωταγαν η μαμα μου και η πεθερα μου.    :P

Κι επειδη στο υπογειο υπαρχει επι πλεον ενα δωματιο με μπανιο μπορει να γινει ξενωνας με ολα του τα κομφορ αφου κλεινει η πορτα στο ισογειο και απομονωνεται.

Σας φιλω γλυκα.

οι κοκκινες, οι πρασινες, οι θαλασσιες!

April 4, 2011

Καθε γυναικα λιγο πολυ αγαπα τα bijoux. Αλλες αγαπουν τα αληθινα μονο, αλλες ξοδευουν πολλα χρηματα σε faux, αλλες αγαπουν τα απλα και διακριτικα κοσμηματα και αλλες φορτωνονται την Αρτα και τα Γιαννενα πριν καθε εξοδο.  Τα αληθινα κοσμηματα απο χρυσο, ασημι και λευκοχρυσο  και μαλιστα οταν ειναι φιαγμενα  με τεχνη και στυλ, ειναι υπεροχα και ανεκτιμητα.  Σιγουρα καθε γυναικα διαθετει καποιο  δαχτυλιδι κημειλιο απο γιαγια, η αγαπημενο κοσμημα του αρραβωνα,  η ισως μια σειρα περλες που αγορασε η ιδια η της εκαναν δωρο.  Αλλες μπορει να εχουν πολλα αλλες λιγα και  αγαπημενα.  Εδω δεν θα μιλησουμε γι αυτα.

Σημερα  θα μιλησουμε για λιγωτερο ακριβα κοσμηματα που φοριουνται ομορφα το καλοκαιρι σε μια πρωϊνη εξοδο, ενα βραδακι για ποτο, η ακομα και στην παραλια.  Θα μιλησουμε για το καινουργιο χομπυ του δεσποιναριου.  Ειναι πολυ νωρις ακομα για να μιλησω  σαν οιδημων γιατι βρισκομαι στο σταδιο της μελετης και μαθησης.  Συγχρονως εχω προμηθευτει μερικα υλικα και κανω πρακτικη. Ειμαι ομως και παρορμητικο δεσποιναριον και θελω να σας τα παρουσιασω.

Πριν προχωρησω, θελω να πω, σε ολη αυτη την ιστορια που εχει αρχισει ενα μηνα τωρα,  εχω επισκεφτει δυο τρια μεγαλα καταστηματα προμηθευτων ημιπολυτιμων λιθων.  Περασα ωρες χαζευοντας και μελετωντας, τα χρωματα,  την υφη και την ποικιλια τους.  Ειναι τοσο ομορφες πετρες που μαγευομαι.  Παραλληλα χαζεψα και περλες και κρυσταλλα.  Τα υλικα ειναι (σχετικα) οικονομικα.  Σχετικα με αυτα που κυκλοφορουν ετοιμα  δεμενα στα καταστηματα.  Μια σειρα για παραδειγμα απο ονυχα λευκο  η rose quartz περιπου 30 εκατοστα που μπορει να γινει κολλιε κοστιζει περιπου 8 ευρω.  Υπαρχουν και ακριβοτερα, οπως το turquoise η η acuamarine που η τιμη ειναι διπλασια αλλα και παλι δεν συγκρινεται με τα κοσμηματα των καταστηματων.

Μετα απο τους ημιπολυτιμους λιθους, μου αρεσουν οι  χρωματιστες τσεχικες γυαλινες χαντρες, τα κρυσταλλα,  τα μουρανο,  οι περλες, μετα τα κεραμεικα και τελος (λιγο) οι ξυλινες χαντρες.  Υπαρχουν και πλαστικες και κατι σπορια και διαφορα αλλα που δεν με ενδιαφερουν.

Showcase λοιπον για τους μπλογκοφιλους μου και  παμε να σας δειξω τι φιαχνω.

Αυτο ειναι το πρωτο μου εργο.  Κεραμεικες και ασημενιες χαντρες,  σε χρωματα λευκα, μωβ και  μπεζ.

Κολιε απο aquamarine και ασημενιες χαντρες που σημερα για την Deborah.   Λατρευει αυτες τις πετρες και  ειμαι σιγουρη οτι θατης αρεσει.  Η καρδουλα ειναι καποια πετρα κι αυτη αλλα δε ξερω. Την βρηκα σε ενα καλαθι με κομματακια που ηταν προσφορα για μερικα σεντς.

Λιγο φλου η φωτογραφια αυτη, αλλα την εβγαλα μετο κινητο μολις τελειωσα το κολλιε.  Αυτο σε κοραλλι χρωματα ταξιδευει τωρα για την Αυστραλια στην αγαπημενη μου Σοφη.

λεπτομερεια απο διπλο κολιε σε κοκκινο και πορτοκαλι με γυαλινες χαντρες.

και ενα διπλο κολιε με μπλε γυαλινες χαντρες.

Μερικες σειρες απο ημιπολυτιμες πετρες που προμηθευτηκα προχθες για τις επομενες χειροτεχνιες μου.  Αναμεσα τους blue crazy lace , olive jade, red adventurine, dumortierite, brown crazy lace. Αυτα θα γινουν βραχιολια σε διαφορους συνδιασμους.

Οργανωμενη δεν ειμαι ακομα. Χρησιμοποιω  μικρα κεραμεικα κουπακια για να να βαλω τις μικρες χαντρουλες.  Δεν εχω καταλληλη επιφανεια για τη δουλεια με αποτελεσμα να μαζευουμε χαντρες απο παντου. Εχω μονο τρια μικρα εργαλεια που βρισκω οτι για τωρα αρκουν. Χρησιμοποιω λεπτοτατο συρματακι για τις κατασκευες μου.  Ειναι παρα πολυ ανθεκτικο  και ομορφο.

Εδω    χρησιμοποιησα παλιες χαντρες κεχριμπαρενιες.  Παλια ηταν κομπολοϊ πουε ιχε διαλυσει.  Ετσι  εγινε κολιε με ενδιαμεσες μικρουλες μπρουτζινες    χαντρες.  Μερικες τεχνικες και μυστικα εμαθα βλεποντας  βιντεακια στο youtube.  Πιανω τον εαυτο μου να κοιταει κοσμηματα παντου και να  κρινει τα υλικα την τεχνικη και τις τιμες.  Σημερα στο Bloomingdales  τραβηξε την προσοχη μου ενα χοντρο στριφτο με διαφορες λευκες πετρες.   Κι ενω προσπαθουσα να δω τι πετρες ηταν, ερχεται η ειδικη και μου λεει.   Σας  αρεσει;  Εχει περλες, ονυχα,κοχυλακια, κρυσταλλακια μπλα μπλααα μπλαααα.   Θενκιου της λεω, ειναι πολυ ομορφο! Κι απο μεσα μου ελεγα..  περλες, ονυχα,κοχυλακια, κρυσταλλακια μπλα μπλααα μπλαααα.

Το επομενο σταδιο ειναι να σχεδιαζω τα κοσμηματα σε χαρτι με χρωματα πριν τα υλοποιησω.

 

Και ενα αγαπημενο τραγουδακι που μου εστειλε η αγαπημενη μου Μαργκω οταν ειδε την καινουργια μου λοξα.  Σας φιλω γλυκα.

 

αγγιναρες αγαπες μου

April 2, 2011

Με τις κυριες αγγιναρες, εχω μια σχεση μισους και αγαπης.  Εχω παλια παιδικα τραυματα.  Βλεπετε αυτο το ” αγγιναρες αλα πολιτα”  που πολλοι το βλεπουν, το μυριζουν η ακομα και το ακουν και τους τρεχουν τα σαλια, εμενα μου προκαλει το εξης: Μεταβολη και τροχαδην.  Αυτη η γλυκα με τον ανηθο και το λεμονι δεν ταιριαζει καθολου στα δικα μου γευστικα κυτταρα.  Τα ταραζει.  Τα τραυματα  συνδεονται με την επιμονη της μαμας μου να φαω σωνει και καλα αγγιναρες αλα πολιτα γιατι ” πρεπει να τατρωμε ολα” και “αλλα παιδακια δεν εχουνε να φανε” και ” δεν γινεται να τρωμε μπιφτεκια καθε μερα”.  Ποια; εγω το καλοβολο παμφαγο και ησυχο δεσποιναριον που ειχα μονο μια αντιπαθεια. Και ακομα την εχω.  Και που εκεινη δεν εβαζε ποτε στο στομα της φασολακια μαυροματικα.  Τελος παντων ευτυχως το καταλαβε γρηγορα οτι εγω και οι αγγιναρες αλα πολιτα δεν χωραγαμε ουτε στο ιδιο δωματιο κι ετσι η ταλαιπωρια μου σταματησε νωρις.

Η αγγιναρα ειναι ασχημο ζαρζαβατικο.   Μια κοτσανα να.. μετο συμπαθειο κι ενα κεφαλι σκληρο με αγκαθωτα φυλλα.  Η Ολιβ του Ποπαϋ μοιαζει με αγγιναρα.  Αγγουρω και ακαμπτη.   Καμια γυναικα δε θελει να τη λενε αγγιναρα.  Της στερουν την χαρη.

Που ειναι λοιπον η σχεση αγαπης με την αγγιναρα;  Καθε που ερχεται ο Μαρτης και βλεπω φρεσκιες αγγιναρες στον παγκο του μαναβη, λιγωνω!  Θα με περασετε για μαζοχα αλλα τις αγοραζω και τις μαγειρευω στις αγαπες μου γιατι τρελλαινονται.  Και μου αρεσει να τις καθαριζω.  Χριτς κλακ καθε φυλλαρακι μεχρι να φτασω στην καρδια.  Χραατς κοβω την μυτη,  cuuut την κοβω στα δυο και αφαιρω τα “μαλλια” .    Μενουν δυο μπουκιτσες που  τριβονται σε μια λεμονοκουπα και βουτανε σε νερο με λεμονι για να περιμενουν περεταιρω κακοποιηση με λαδι και ανηθο.

Καποτε ομως, εμαθα ενα  τροπο να φιαχνω τις αγγιναρες και να τις τρωω κι εγω!  Μαλλον θα ελεγα οτι μου τον εμαθε ο Ερρικος, που  του τον εμαθε η μαμα του Ινιατσιο απο τη Ρωμη και δεν ειναι κατι αλλο απο αυτο που λεμε “καρτσιοφι αλα ρομανα”  .   Τοσο απλο μα τοσο απλο, με αρωματικο ελαιολαδο και σκορδακι στο φουρνο.  Ξαφνικα ειδα την αγγιναρα με αλλο ματι.   Και τωρα τις παιρνω πιο συχνα.  Ναι στη Ρομανα και οχι στην Πολιτα!

Οι baby  αγγιναρες  ειναι μπιζουδακια.  Αφηστε που δεν εχουν “μαλλια”.   Ειναι εξαιρετικο συνοδευτικο  σε σαλατες και συμμετεχει υπεροχα σε αντιπαστι.  Ακομα η αγγιναρα φιαχνει ενα ωραιοτατο ντιπ, αν τη ζεματισουμε και την πολτοποιησουμε με ελαιολαδο, κουκουναρι, καποιο τυρακι τριμμενο με εντονη γευση,οπως κεφαλοτυρι η πεκορινο και λεμονι.

Ανοιξη στον παγκο του μαναβη σημαινει για μενα, αγγιναρα και μετα μπιζελια.  Τα μπιζελια  φρεσκα, ωμα σε σαλατα.  Μη τα δω διπλα σε αγγιναρες με ανηθο γιατι θα σαλταρω!

Σας φιλω γλυκα!

μια καινουργια συνεργασια μου

March 31, 2011

Κανονικα επρεπε να περιμενω μεχρι τις 6 Απριλη που το life style  πορταλ Food&Leisure GUIDE θα κανει τα επισημα εγκαινια του.  Ομως  σημερα δημοσιευθηκε η πρωτη μου συνεργασια στην παρουσιαση εστιατοριων εκτος Ελλαδας.  Κι ετσι δεν κρατιεμαι πια.

Κατ’ αρχας θελω να ευχαριστησω τον Πανο Δεληγιαννη και την Ευη Φετση που ειναι  οι δημιουργοι του πορταλ.   Εχουν μια εξαιρετικη ομαδα απο μονιμους συνεργατες που παρουσιαζουν προτασεις για εστιατορια, κρασια, πουρα, ταξιδια, ακομα και αγορες.  Νομιζω οτι ειναι ενας πληρης οδηγος για Αθηναιους και μη.   Ομολογω οτι ενθουσιαστηκα με την ιδεα να γραφω ποτε ποτε για μερικα εστιατορια που επισκεπτομαι ειτε εδω στην “πρωτευουσα”, ειτε στα ταξιδια μου.  Μετα τον ενθουσιασμο ομως ερχεται η συνεπεια στο γραψιμο.  Δεν γραφω πια μονο για δικη μου ευχαριστηση, αλλα ενα κειμενο που θα διαβασουν ανθρωποι που ψαχνουν καποια κριτικη.  Το δεσποιναριον δεν ειναι δημοσιογραφος, ουτε food critic.  Αλλα διαθετει πεντε γευστικα κυτταρα εκπαιδευμενα, και πιστευει οτι ο σεβασμος στο αναγνωστικο κοινο ειναι η βασικη αρχη σε ενα τετοιο εγχειρημα.  Και αυτο θα προσπαθησω να τηρησω στα κειμενα μου.

Σαν “πιλοτικη”  δημοσιευση, διαλεξα να παρουσιασω το εστιατοριο KOMI που συμφωνα με το περιοδικο Washingtonian βραβευεται με τον τιτλο του καλυτερου εστιατοριου στην “πρωτευουσα”  εδω και τεσσερα χρονια.  Τι καλτυερη επιλογη θα μπορουσα να εχω;

Σας φιλω γλυκα!

Lexington Market

March 29, 2011

Ειναι πολυς καιρος τωρα που ηθελα να επισκεφτω την  Lexington Market στην Βαλτιμορη.  Οι παλιοτεροι φιλοι θα θυμαστε την αγαπη που εχω στις λαϊκες αγορες των πολεων.  Οχι μονο για την ποικιλια τριφιμων που μπορει κανεις να βρει, αλλα κυριως γιατι η αγορα καθρεφτιζει την ψυχη του λαου της πολης.  Εκει θα δεις τον κοσμο να συναλασσεται, να κουβεντιαζει, να διαλεγει, να κανει δηλωσεις.

Η Lexington Market  βρισκεται στο κεντρο της πολης καθολου μακρυα απο το περιφημο σταδιο των Orioles,  μερικα τετραγωνα νοτιοδυτικα απο το Inner Harbor.  Κι ομως ποση διαφορα εχουν μεταξυ τους.  Στο Inner Harbor  ολα ειναι μοντερνα και απεθυνονται στον τουριστα-επισκεπτη που ερχεται στη Βαλτιμορη να δει το ενυδρειο,  να παρακολουθησει συνεδρια στο ωραιοτατο συνεδριακο κεντρο,  να φαει μερικους καβουροκεφτεδες,  η στον κουστουμαρισμενο  μπιζνεσμαν που εργαζεται στο Legg Mason Building.

Στην Lexington Market βρισκεται το πραγματικο δειγμα του πληθυσμου της Βαλτιμορης.  Μαυροι αμερικανοι, χαμηλου εισοδηματος,  παραξενα για μας ντυμενοι, με παραξενες για μας ραθυμες συμπεριφορες.  Ανθρωποι  που οταν ακουσουν δυο νοτες σε ρυθμο αρχιζουν να λικνιζονται.  Που μπορει να σου ριξουν μια ματια γιατι ερχεσαι απο αλλο μερος, αλλα αν τυχει να σε προσπερασουν βιαστικα η να σε σκουντησουν λενε παντα ” scuuuse me” .

 

Η Lexington Market ειναι ισως η πιο παλια κλειστη λαϊκη στον κοσμο. Στο ιδιο μερος απο το 1789.  Στεγαζεται σε δυο κτιρια,  το παλιο το ανατολικο και ενα νεωτερο το δυτικο.  Παρ’ ολες τις τυχον ανακαινισεις τα κτιρια ειναι παλια κι εξω και μεσα και αυτο φαινεται.  Εσωτερικα ειναι σκοτεινες  σε βαθμο ψυχοπλακωματος και διαρυθμισμενες σαν μικρες πολεις.  Καθε τετραγωνο ειναι ενα “καταστημα” , ενας “παγκος” ας τον πουμε.  Μεγαλοι διαδρομοι, μικρες αλλεες  και πισω δρομοι βοηθητικοι.  Σε πρωτη οψη, δεν μου δινει την εντυπωση για καθαρο μερος.  Θα μου πεις, λαϊκη ειναι τι περιμενεις;  Δεν μπορω να πω με μια συντομη επισκεψη αν ειναι καθαρα γιατι δεν ειμαι και της υγειονομιας.  Ομως γενικα, η σκοτεινια, η μυρωδια,  η ολη εικονα μαλλον με απωθησε σε πρωτη φαση. Και η πρωτη εντυπωση ειναι σημαντικη.

Οι λαϊκες αγορες και κυριως οι στεγασμενες εδω στην Αμερικη, εκτος των τροφιμων, κυριως ψαριων, κρεατων και λαχανικων,  εχουν και παγκουσ οπου παρασκευαζονται ετοιμα φαγητα. Λουκανικα,  ομελεττες  για πρωϊνο,  ψωμια και γλυκα,  και τραπεζακια παντου που μπορεις να καθησεις και να φας. Βρισκω οτι η Lexington Market εχει περισοτερα τετοια στεκια απο οποιαδηποτε αλλη.  Ετσι οι μυρωδιες, ανακατευονται.  Πιτσα ανταμα με funnel cakes, λουκανικα διπλα στο μαλλι της γριας και αλλοι οπτικοι και οσφρητικοι συνδιασμοι.

Πολυς κοσμος ερχεται Σαββατο πρωϊ για να φαει πρωϊνο στην αγορα.  Επισης τα Σαββατα φερνουν και διαφορες ορχηστρες κυριως τζαζ  και απολαμβανουν και μουσικη συγχρονως.  Και μπορει εγω που προερχομαι απο αλλες συνηθειες και αλλες απαιτησεις να τα βρισκω ολα αυτα παραξενα, γιατι δε θα ετρωγα πρωϊνο σε ενα τετοιο μερος, ομως πρεπει να ομολογησω οτι ειδα ανθρωπους ευχαριστημενους, χαρουμενους, να την “βρισκουν”  στην Lexington Market, κι αυτο εχει τεραστια σημασια.  Οι ανθρωποι φιαχνουν τις αγορες τους οπως θελουν και τις απολαμβανουν.

Ερχομαι τωρα στα τροφιμα.  Πιστευω οτι η αγορα αξιζει να την επισκεφτεις για ενα σκοπο. Εχεις τραπεζι και θελεις να φιαξεις κατι με ψαρι. Τα ψαρια ειναι καταφρεσκα και παμφθηνα.  Οι Αφρο-Αμερικανοι τρωνε πολυ ψαρι.  Τα κρεατα δεν με ενθουσιαζουν ιδιαιτερα ομως βρηκα κομματια που δεν τα βρισκω σε ενα κοινο Αμερικανο χασαπη.  Κοτσια, πατσες, ποδαρακια, βοδινες ουρες (ox tails) κλπ.  Τα οποια κλπ (εκτος της ουρας που φιαχνει την λατρεμενη μου οξενσβαντς σουπε)  μαλλον με απωθουν παρα μου ειναι αδιαφορα.  Και πολυ ξυγκι βρε παιδι μου.  Βουνα το μπεϊκον, ανατριχιαζω στην εικονα και στη θυμηση.

Τα φρουτα και τα λαχανικα μαλλον χαλια.  Και καθολου ποικιλια.  Κι επανεχρομαι στην λογικη του οτι οι ανθρωποι φερνουν και πουλανε αυτα που τρωνε.  Και αυτη την εικονα θα εβλεπε κανεις αν ερχοταν στην Αμερικη παντου πριν 30 χρονια.  Μη κοιτατε τωρα που μερικοι εισαγουν ξενα προϊοντα και μαθανε και τρωνε φιν φον.  Αυτη λοιπον η εικονα δεν εχει αλλαξει εδω στην Lexington Market.  Γιατι να φερουν οι ανθρωποι κουμκουατς,  μασκαρπονε και ροζ αλατια απο τα Ιμαλαϊα.  Δε τα ξερουν, δε τα τρωνε, δε τα σηκωνει η τσεπη τους.  Και προτιμουν φτερουγες απο πουλια τηγανητα σε συνοδεις ρυθμικης μουσικης.  Αλληλουϊα!

Δεν μπορεσα να μη κανω αντιπαραθεση με την λαϊκη αγορα του Σαν Φρανσισκο στην Aποβαθρα 1 ( Pier1) καθε Σαββατο.   Στο εσωτερικο,  διαφοροι παγκοι με  τυρια, κρασια,  μακαρον, εξω λεβαντες,  φρεσκοζυμωμενα ψωμια,  μελια και οργανικες πρασιναδες.  Εδω η οικολογια και ο πειραματισμος ειναι τροπος ζωης.  Αλληλουϊα σε αλλο τονο.

Αυτα για σημερα απο την αλλη πλευρα του Ατλαντικου.

Σας φιλω γλυκα.

 

400 W Lexington St
Baltimore, Maryland 21201

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 30 other followers