Skip to content

from the sunday post

May 27, 2008

Καλημερα. Σας φερνω αυτουσιο το αρθρο που δημοσιευσε η Κυριακατικη εκδοση της εφημεριδας Washington Post για την Eurovision. Κατ αρχας μου εκανε μεγαλη εντυπωση γιατι η Post δεν ασχολειται με τετοια γεγονοτα, αλλα καθησα και το διαβασα απο περιεργεια. Οι παλαι ποτε κλασσικοι αντιπροσωποι του κιτς, αφιερωνουν δυο σελιδες παρακαλω στο πανυγυρι της Eurovision.


Το παγκοσμιο κυπελλο της ακαλαισθητης ψυχαγωγιας, λεει χαρακτηριστικα στον τιτλο του το αρθρο.

Η εφημεριδα ειναι γνωστη για την αντι-ευρωπαικη της σταση, και δεν δισταζει να δημοσιευσει αρθρα που να υποβιβαζουν πολιτικες και αλλες κινησεις υποστηριζομενες απο την Ευρωπαικη Ενωση. Aναρωτιεμαι ομως αν καπου εχουν δικιο. Αν καπου ολη αυτη η παρασταση τους εδωσε δικαια λαβη για ειρωνικα σχολια. Ας το εχουν λοιπον υπ’οψη τιυς οι ιθυνοντες και οι οργανωτες μηπως και αλλαξει κατι προς το καλυτερο, αν και με την πορεια που εχει ο θεσμος, δυσκολο το βλεπω.

Εν τω μεταξυ θα περιμενα να δω να αναφερουν τουλαχιστο το γεγονος οτι η Καλομοιρα ειναι γεννημα και θρεμμα δικο τους, αλλα αυτο δεν το ανεφεραν καθολου. Μηπως ντραπηκαν;


Το αρθρο που ακολουθει ειναι απο την ηλεκτρονικη αναρτηση της εφημεριδας της Κυριακης και οι φωτογραφιες απο την εφημεριδα μου.

Λαιβ φρομ Γουασινγκτον,  φορ δε μπλογκερ νηουζ.

Σας φιλω γλυκα.

___________________________________________________________________________________________________

washingtonpost.com Style section May 26, 2008
‘Idol’s’ Distant Cousin

BELGRADE

It may appear to be just the most silly celebration of pop kitsch ever imagined — glass-shattering divas, rapid fan clubs, buckets of sequins — but the annual Eurovision Song Contest is actually a geopolitical battleground where Europe sorts out its complicated feelings about itself, and this year, where a divided, ravaged Serbia chooses its future.

The song competition, the most watched non-sporting show in the world, is a lot like “American Idol,” but with passionate, nationalist overtones. It’s three times as popular as the American sing-off — according to the European Broadcasting Union, more than 100 million viewers watched the schmaltzy talent show air live from the Belgrade Arena on Saturday night. The winner: Russia and its dewy-eyed crooner Dima Bilan, who belted out his ham sandwich of a song “Believe,” as Olympic figure skater Evgeni Plushenko spun pirouettes around him onstage.

You get the picture. Too much is never enough at Eurovision Song Contest, whose competitors this year include Latvians dressed as singing pirates, a blind balladeer from Georgia, and a Finnish heavy metal band with waxed chests who sang, “Where all the men ride forth/There the sheep cannot graze.” It is the World Cup in pumps. The Olympics for Euro-Britneys. It has been called “the gayest show on Earth,” and there is a Siegfried and Roy level of showmanship. Thousands of gay and lesbian fans have descended on Belgrade, where the nation’s one and only gay pride parade in 2001 ended in a melee after onlookers attacked the marchers.

But to its legions of fans and critics, the show contains levels of deeper meaning. The contest is held in the country of the previous year’s winner, and last year the winner was Marija Serifovic, a Serbian songstress who opened the show this year in a gender-bending performance — she wore a tuxedo while blond dancers, first dressed in bridal gowns, stripped down to their underwear and did the Robot dance.
ad_icon

In the streets of Belgrade, where huge crowds of young people gathered to watch the show on jumbo screens at Revolution Square outside the City Hall, the meaning was obvious. “It is a statement of gay rights, of course, and an appeal for humankind to relax and like one another,” said Velimir Sekulic, a university student out with friends. He added, “This is great for a new Serbia.”

Serbia under strongman Slobodan Milosevic was considered a pariah state by Europe and then bombed by NATO forces during the Kosovo war, and government buildings around Belgrade are still in ruins. Just three months ago, 150,000 protesters took to the streets to oppose the declaration of independence by neighboring Kosovo, which the Serbs consider their medieval homeland. Several thousand people split off from the main rally to attack the embassies of Western Europe and the United States. The U.S. Embassy was set ablaze.

Then earlier this month, national elections were held, with the vote evenly split between the anti-Europe nationalist right-wing Serbian Radical Party of Vojislav Seselj, who is currently at the Hague facing a war crimes tribunal, and the pro-Europe Democratic Party led by Serbian President Boris Tadic. Which way will Serbia go? East or West? Alone or integrated with Europe? With neither side having enough seats in Parliament to declare victory, the kingmaker may be Milosevic’s old party, the Socialists.

Amid all this fervor came the Eurovision Song Contest, which brought with it not only the overemoting performers with their canned tans, but also 3,000 journalists (many of them from fanzines) and 15,000 visitors, many from Europe. There was not a hotel room to be found over the weekend in Belgrade, a vibrant but gritty capital that is not known as a prime tourist destination. But streets, cafes and nightclubs were filled with outsiders speaking foreign languages, and Belgrade was loudly proclaiming itself “the New York of the Balkans” for the weekend.

“As a social scientist, I’m fascinated by what on the surface seems so frivolous, like the Eurovision Song Contest — my God! — and what it means for the future of Serbia. But there is something going on,” said Chris Holzen, a director of the International Republican Institute, which does nation building for the U.S. government. “I don’t think it is an exaggeration to say that all of Europe coming here, all of Europe watching Belgrade, means something to the Serbs and makes them think a little bit differently about themselves. They might think: Maybe Europe doesn’t hate us. Maybe we want to be a part of Europe.”

Holzen had just flown to Belgrade from Baghdad (via Amman and Paris) to attend the contest.

Why?

“I love it,” he said. “I love the political intrigue.”

And the costumes. Holzen paid 300 euros (about $475) for a scalped ticket.

“I know,” he said. “I’m crazy.”

“It is never a dull moment here in Serbia. But I think this is important for us, the Eurovision, because we are not yet a part of Europe, but we are very close, but not there yet,” said Vesna Marjanovic, member of the Serb parliament and a leader of the Democratic Party, who needed to wrap up the telephone interview so she could watch the show begin. “The contest is a cultural event, yes, but it has a political significance here. The context is about the elections. It is all about Europe and whether we will be a part.”

Beyond the issues of Serbia’s future, the talent show is also where new Europe — the former Eastern Bloc of Soviet satellites — is vying for the limelight against the cultural dominance of the old established Europe. The past five years have seen Eurovision victory for Serbia, Finland, Greece, Ukraine, Turkey. This has created tensions. Old Europe — meaning France, Britain, Germany, Spain — pay most of the costs of the contest and so their performers are guaranteed slots in the finals, but they haven’t won the top spot in years.

In the United Kingdom, the show is mostly watched as an object of derision. Or is it? BBC’s host of the show, Terry Wogan, complains about an “Iron Curtain” of “bloc voting” among former Soviet countries as the reason why England no longer rules the pop airwaves.

Of the 25 nations appearing in the finals this year, the United Kingdom and its representative, Andy Abraham, came in dead last, alongside Isis Gee, “the Celine Dion of Poland” (the real Celine Dion won Eurovision in 1988, representing Switzerland). Ireland didn’t even make it to the finals this year. But then again, Ireland entered a costumed kiddie show host, “Dustin the Turkey,” as its representative.

Academic dissertations have been written on the voting patterns of the Eurovision Song Contest. In the old days, panels of judges from each country made the decisions — which allowed dictator Francisco Franco to allegedly bribe a win for Spain in 1968, according to a new documentary. Now the viewers vote, a la “American Idol,” via telephone and text message. The difference is that they cannot vote for their own country. But it is clear that neighbors vote for neighbors. Greece and Cyrpus, for example, often swap votes. So do Turkey and Azerbaijan, the Scandinavian countries, and the Balkans, which many observers say is a positive thing because recent former combatants such as Croatia, Bosnia and Serbia support one another’s acts.

As the start of Eurovision this year, controversy focused in France on its entrant, Sebastien Tellier, who sang his song not in French but English, which caused a split in the French cabinet. Tellier pointed out that most international pop music today is sung in English. In fact, 15 of the 25 finalists at Eurovision sang in English, which has become the unofficial language of Europe. And the entire Eurovision show was conducted in English — sometimes heavily accented but still recognizable. Even one of the Serb hosts, musician Zeljko Joksimovic, was required to take intensive English lessons to perform his duties.

Oh, and the song that won, from Russia, the rising petro-powerhouse to the east? It was sung in English and produced by the American hitmaker and rapper Timbaland.

Advertisements
15 Comments leave one →
  1. May 27, 2008 11:59 pm

    Καλημέρα Δέσποινα μου,
    έκανα και σήμερα την εξάσκηση μου στα αγγλικά με το άρθρο αυτό. Αν και μας τα σούρνει η εφημεριδούλα αυτή, εντούτοις δεν έχει άδικο. Έτσι είναι όπως τα λέει. Βέβαια στη ζωή εκτός από την κουλτούρα καμιά φορά χρειάζεται να ξεδίνουμε με ανάλαφρα και κιτσάτα θεάματα. Ε λοιπόν ένα τέτοιο είναι και η Eurovision. Αναρωτιέμαι. Στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν ανάλογα κιτσάτα θεάματα;;;

  2. Blue permalink
    May 28, 2008 12:45 am

    Θα συμφωνήσω με τη Μερόπη… Ο αρθογράφος δεν έχει και πολύ άδικο, όσον αφορά τον διαγωνισμό… Αλλά υπάρχει πολύ μεγαλύτερη κακογουστιά σε αμερικάνικα τηλεοπτικά θεάματα και εν τέλει, ο περισσότερος κόσμος που το βλέπει στην Ευρώπη δεν το εκλαμβάνει ως τίποτα περισσότερο από αυτό που είναι… ένα πανηγύρι με το απαραίτητο διαγωνιστικό μέρος, στο οποίο οι διαγωνιζόμενοι κρατάν και μια σημαιούλα … έτσι για να εχει ενδιαφέρον το πράγμα! Οι πολιτικές προεκτάσεις που αναφέρει ο αρθογράφος είναι υπερβολικές και κατά τη γνώμη μου κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν τις υπολογίζει!

    (Πίνω καφέ με την ησυχία μου σήμερα στη βεράντα… Οι ροδιές ανθισμένες είναι πανέμορφες… Θα σου στείλω φωτογραφία)
    Φιλάκια Δεσποινάκι μου!

  3. May 28, 2008 1:20 am

    πφφφ μιλάνε και οι αμερικάνοι για κιτσ?
    να δουν φωτογραφίες της Χίλαρι πριν την ντύσουν οι ευρωπαίοι μόδιστροι
    και κοτζαμ σοβαρή εφημερίδα βρήκε τη γιουροβίζιον να ασχοληθεί?
    Πλανητάρχες… σε ολοδικό τους πλανήτη, αν δε χώνανε και τη μύτη τους παντού μια χαρά θα ήμασταν κι εμείς εδώ στο δικό μας πλανήτη!!
    καλημέρα και φιλιά!

  4. May 28, 2008 1:35 am

    Άλλο να τα γράφουμε εμείς, και άλλο να στα σέρνουν άλλοι. Τώρα να μιλάνε και οι Αμερικάνοι είναι να κόβεις φλέβες!! Η διαφορά μας είναι ότι ξέρουμε τις γυφτιές και γελάμε,αυτοί κάνουν γυφτιές και νομίζουν ότι κάνουν πολιτισμό! י Huge mistake!
    Καλημέρα

  5. margarita permalink
    May 28, 2008 1:46 am

    Dinontas sth Eurovisino tosh prosoxh, einai san ontos na anagnwrizoume oti exei kapoio skopo kai shmasia ( kammia omos h sxesh ths me thn Geodaisia xixixixixixxixi). Den exo katalabei akoma pou briskei h EPT tosa lefta ( ali kai trisali einai oi foroi mou!!!) kai xrhmatodotei tetoies saxles.. Yparxoun kai sobares xores pou arnountai thn symmetoxh.. Parathexomai omws oti eimoun fan twn ABBA. Alla apo tote nimizo oti h competition einai ena geniko Waterloo! pou tou dinoun tore kai ena national touch. Den xero posoi eithane kai to fobero spot ths KAKOMOIPAS pou mas elege oti san paidi ths omogeneias kai auth perimenei thn pshfo mas.. Auto pou einai sigouro einai oti mexri kai sto exwtiko Dubai ( pou to TV programm tou einai Yperplhres kitsch ) to eithe o kosmos.. kai 8aumase ta synolakia kai ta dancinig .. Bebaia h majority einai apo to former east block..no more comments..

    filia apo thn 007 in secret service that is why I am writing in code..

  6. May 28, 2008 3:21 am

    The article is correct, Eurovision IS Kitsch but as Melissoula wrote, the US is in no position to be “throwing stones at glass houses”.

  7. May 28, 2008 4:21 am

    Καλημέρα
    Μοιάζει με ανέκδοτο! Τι δηλαδή δεν κάναμε σωστά; Ότι μας δίδαξαν κάνουμε. Από πότε ο δάσκαλος κατηγορεί τον μαθητή ότι έμαθε το μάθημά του;

  8. May 28, 2008 5:23 am

    Απλά ζηλεύουν!!! 🙂
    Διάβασα πετυχημένα σχόλια πιο πάνω και γέλαγα…
    Δεν καμαρώνουμε κιόλας αλλά η ΕΤ είχε κοντά στο 90% τηλεθέαση, 5.3 εκ. την είδαν οι υπόλοιποι στα σπίτια αυτών που την έβλεπαν!!!!
    Ότι και να λέμε είναι ένα γεγονός.
    Κάπου διάβασα ότι οι Αμερικάνοι θέλουν να κάνουν κάτι παρόμοιο με τις πολιτείες τους δεν ξέρω αν αληθεύει!
    Καλημέρα!!!!!

  9. May 28, 2008 5:34 am

    No news… σκέφτηκε ο Editor της post γράψε κάτι to upset the Europeans και έδωσε εντολή στον αρθρογραφό να γράψει ότι μπορεί να γεμίσει δύο σελίδες.. Ο Obama και η παρέα του φαίνεται είχαν day off για το memorial day!Φιλι και σε περιμένω για τσαί

  10. May 28, 2008 5:37 am

    ας τα σουρουν και οι αμερικανοι λιγο…εδω τα σουρναμε εμεις κανονικα για την eurovision που συμμετειχαμε… κι ενω στελναμε αποστολες δεν τις υποστηριζαμε τοσα χρονια…ουτε καν στοιχειωδως!
    βεβαια τωρα που ολη η ευρωπη δειχνει την δεουσα προσοχη στο θεσμο-μαζι κι εμεις- δεν ξερω αν ειναι τυχαιο το οτι βρισκουν ψεγαδι οι αμερικανοι…ισως εχει δικιο ο marconi…
    την καλημερα μου σου στελνω και σ’ενημερωνω πως σου εχω προσκλησουλα στο e-σπιτι μου…σε περιπτωση που επιθυμεις : ))
    πολλα φιλια!!!

  11. May 28, 2008 10:02 am

    Είναι που αυτοί κατέχουν την επιτομή του στυλ…Έ, δεν πειράζει, από το στόμα τους ακούγεται σαν κοπλιμέντο…Εξάλλου είναι Ευρώπη εδώ…
    Εγώ πάντως διασκέδασα, και δεν μ’ ένοιαξε καθόλου…

    Σου στέλνω και ατομική προσκλησούλα για παιχνιδάκι…Θέλεις να παίξεις μαζί με τ’ άλλα τα παιδάκια;
    Φιλάκια…

  12. May 28, 2008 1:56 pm

    Χα χα ! έχει πλάκα το άρθρο. Του έριξα μια ματιά το πρωί αλλά επειδή είχα δύσκολη μέρα και βιαζόμουν είπα να το απολαύσω το απόγευμα.
    Εκείνο που μου αρέσει είναι ότι το Γιουγκοσλαβικό είναι ακόμα “ζήτημα” για την Washington Post.
    Όπως και ο εθνικισμός. Θα συμφωνήσω στο χαρακτηρισμό του Ρώσου τραγουδιστή και θα προσθέσω ότι:
    έχουμε θηλυκό λευκό Σ΄τηβι Γουόντερ από τη Γεωργία
    δεν έχουμε ακόμα δυστυχώς Ντόλυ Πάρτον ( φαντάσου τη Ντόλυ Πάρτον στο contest ) και ότι
    όταν ακριβοπληρώνουν την Celine Dion στο Vegas να θυμούνται ότι ξεκίνησε την καρριέρα της από τη Eurovision.
    Σημειώνω ότι μας το παίζουν λίγο δάσκαλοι και αυτό μου αρέσει για την ανατροπή του πράγματος και νομίζω κλείνοντας ότι αποδεικνύεται ένα πράγμα: δεν μας καταλαβαίνουν μα με τίποτα λέμε ….. παίρνουν όπως πάντα την εικόνα και από εκεί και πέρα βγάζουν ασφαλή συμπεράσματα γενικεύοντας..
    Καλό βράδυ από την Αθήνα δεσποσύνη-δεσποινάριον
    ήταν μια πολυ΄όμορφη νότα globalization το σημερινό ποστ, από αυτά που προσωπικά μου αρέσουν πάρα πάρα πολύ..

  13. May 28, 2008 6:05 pm

    @Meropi Ολοι τα χρειαζομαστε τα αναλαφρα θεαματα, αλλα μεταξυ κουλτουρας και Γιουροβιζιον Μεροπη μου υπαρχουν πολλες διαβαθμισεις. Η εφημεριδουλα ειχε δικιο κι αυτο ειναι που με πειραξε, μια εφημεριδουλα που συνηθως δεν εχει δικιο, σημερα να εχει. Μα φυσικα και εχει κιτς εδω, ειναι οι πρωτοι διδαξαντες, το αμερικαν αιντολ που αναφερουν για παραδειγμα.

    @Μαι λειντυ οι πολιτικες προεκτασεις στην Ευρωπη ισως να θεωρουνται αμελητεες, αλλα οταν μια εφημεριδα σαν αυτη που τη διαβαζει η μιση ανατολικη ακτη υπαινισσεται πραγματα, τοτε αυτα γινονται ψιλοπροπαγανδα. Δεν ειναι απαραιτητο να γραψεις ενα πολιτικο αρθρο για να δημιουργησεις εντυοωσεις γραφεις μια τετοιου ειδους σαχλαμαριτσα και η δουλεια εγινε.
    Α! Η τρελλη σου ροδια μουφιαξε τη μερα ματια μου! Σ’ ευχαριστω!

    @μελισσουλα, το χωσιμο της μυτης ειναι παγκοσμιο φαινομαινο. Υπαρχει ομως ο εξης ανταγωνισμος. Παντα οι αμερικανοι εχουν μια μανια να μοιασουν στους Ευρωπαιους. Σε πολλες περιπτωσεις δημιουργουν κακεκτυπα. Μολις ειδαν το πανηγυρι, ευκαιρια ηταν γι αυτους να κοροιδεψουν.

    @Σοφια, δεν ειναι η γνωμη της Αμερικης αυτη, ειναι η γνωμη μιας πολυ συντηριτικης εφημεριδας. Πολλα αμερικανακια ισως και να το εξεθειαζαν.

    @007 Οριστε η πρακτωρ Μαργαριτα που εφυγε απο το κρυο και πηγε στη ζεστη. Μα φυσικα εχει σκοπο.. να κανει τον κοσμο να ασχοληθει με αυτην. Βρε αγαπη μου, οταν τραγουδησαν οι ABBA εμεις ειμασταν βρεφη, τι στο διαολο θυμασαι; μπα σε καλο σου! χε χε! Φιλακια πολλα!

    @Peter – Panteli that is freedom of speech my dear.

    @Stiliano πραγματικα .. μηπως να τους τωταγαμε να μας το κανουν πιο λιανα! Φιλια.

    @Μαρκονιιιι να η σωστη απαντηση, αν ητανε η ζηλεια ψωρα θε να γεμιζ’ ολη η χωρα. Δε θα μου κανει εντυπωση αν κανουν κι αυτοι το ιδιο, ειναι γνωστες μαιμουδες. Φιλια.

    @Πηνελοπη. ετσι καπως παιρνονται οι απφασεις στις εφημεριδες τωρα τι να λεμε. Ceylon Silver tip ετοιμαζε. Φιλια καρδουλα.

    @μαμα, βεβαιως και επιθυμω!!!!

    @αρτανακι, βεβαιως και θελω ειναι το ιδιο με το αποπανω, με ενα ποστ δυο τρυγονια, αλλα οπως ειπα και στην μαμα, πρεπει να βρω τρια πειστικα ψεμματα. χε χε!

    @σο φαρ (ακι) Τι μου λες, απο εκει ξεκινησε η Σελιν Ντιον? δε τοξερα. Τωρε εδω που τα λεμε ποτε δε μου αρεσε, οποιος φωναζει αντι να τραγουδαει απορριπτετει μετα πολλων επαινων.
    Τωρα λες Ντολυ Παρτον, χτες ειδα την Τατιανα με μαλλι τεραστιο. Ζητημα ωρων ειναι να παραφουσκωσουν και το γουοντερ μπρα! πφ!
    Καλα οι πολιτικες σποντες ειναι χαριτωμενα διεσπαρμενες παντου, οποιος καταλαβει καταλαβε ενα πραγμα. Ελπιζω να τελειωσε ηρεμα η δυσκολη μερα και αυριο να εισαι πιο χαλαρη. Φιλακια.

  14. May 29, 2008 4:19 am

    Tα ψαθινα καπέλλα πόσο μου άρεσε βρε Δεσποινάκι, το ελληνικό καλοκαίρι ήταν για μένα αυτό το βιβλίο και λιγότερο του Λακαριέρ…. Ετσι τα έλεγα και εγώ με το Sofaraki στις αρχές και με προέτρεπε να γράφω πιο συχνά και μου είχε φανεί τόσο περιέργο όλο το concept του blogging.. Δεν είναι μακριά τώρα η Ελλάδ νατο καλοκαιράκι έφτασε … Φιλί

  15. May 29, 2008 8:10 am

    Σε μερικά χρόνια που η Καλομοίρα θα διεκδικεί την Προεδρεία των ΗΠΑ, να δούμε τι θα λένε 😀

    Η Καλομοίρα είναι η ελπίδα του σύγχρονου καταπιεσμένου και απόμακρου πολίτη!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: