Skip to content

η ανατολη στη Λαγκαδα κι ενα παλιοσκυλο.

June 28, 2008

Ξυπναω πριν ακομα χαραξει και κινουμαι σαν τη γατα μεσα στο σπιτι για να μη ξυπνησω κανενα. Βαζω ενα σορτσακι κι ενα μπλουζακι και βγαινω σαν τον κλεφτη. Εγω, η καμερα κι ενα δεκαρικο για να πιω κανενα καφε στο καφενειο. Παιρνω την κατηφορα. Το σπιτι απεχει καμια τρακοσαρια μετρα απο τη θαλασσα και πρεπει να προλαβω τον αυτοκρατορα ηλιο.

Με παιρνει πρεφα το κουτσο σκυλι του γειτονα και αποφασιζει να ερθει μαζι μου. Βρε κατσε εδω, δε θελω παρεα! Τιποτα ο δικος σου. Να τριγυριζει μες τα ποδια μου. Ενταξει του λεω, αλλα κοιτα να μην αρχισεις να τσακωνεσαι με τα σκυλια του χωριου γιατι θα τους ξυπνησουμε και θα μας κυνηγανε! Κατεβαινουμε στην ασφαλτο και παιρνουμε το δρομακι για την παραλια.

Περναμε απο την πετρινη χτιστη βρυσουλα με το νερο της πηγης. Απο εδω γεμιζουμε μπουκαλια και κανατες γιατι το δικτυο δεν εχει πολυ καθαρο νερο. Περναμε απο τον Σκαρδανα που δενουν οι βαρκες – θα σας τον δειξω σε επομενο ποστ – και φτανουμε στην προκυμαια. Εκει το χαμενο αρχιζει να τσακωνεται με τα αδεσποτα, και αρχιζω με τα ξου ξου..

Mολις ροδιζει ο οριζοντας απεναντι στη Μικρασια. Την εχω αγαπησει αυτη τη γη κι ας μην την ξερω. Την εχω μαθει απο τον Ηλια Βενεζη και απο τη Διδω Σωτηριου. Απο τον παπου και απο τον θειο Μεντορα. Απο τα μικρασιατικα Χρονικα που βρηκα στοιβες στη βιβλιοθηκη τους. Ο ηλιος ξεπροβαλλει παντα απο κει σημαδι αισιοδοξιας καθε μερα. Κι εγω παντα τρεχω να τον προλαβω να τον καλοσωρισω στη Λαγκαδα. Στην αρχη ο ηλιος αφηνει μια χρυση γραμμη στη θαλασσα, και σε λιγο γινεται ολη η θαλασσα χρυσαφια.

Ο καφετζης στη γωνια του λιμανιου, σκουπιζει εξω και ισιωνει τις καρεκλες.  Μεχρι να τελειωσει ο μετριος, ο ηλιος εχει ηδη ανεβει αρκετα και ολο το λιμανι αστραφτει.  Με το κουτσο σκυλι παιρνουμε το δρομο της επιστροφης.  Με συνοδευει μεχρι απανω στην βεραντα.  Δε λεω πιστος συνοδος. Βγαζω τις βρωμικες σαγιοναρες και γλυστραω σιγα σιγα μεσα.

Οταν ξαναβγαινω εξω σε πεντε λεπτα, ο φιλος μου την εχει κανει παιρνοντας μαζι του για ενθυμιο μια απο τις σαγιοναρες μου. Δεν την ξαναδα! Εψαξα μηπως και την παρατησε καπου! Αφαντη!  Ο φιλος μου ξαναρθε παλι μαζι μου σε επομενες πρωινες βολτες. Ποτε δε μου αποκαλυψε τι εκανε με τη σαγιοναρα μου.  Μπορει να την κρατα ενθυμιο των πρωινων μας καλοκαιριατικων περιπετειων τους χειμωνες που δεν ειμαι εκει!

15 Comments leave one →
  1. June 28, 2008 10:00 am

    Ωραία καλοκαιρινά τα πόστ σου.Ψυχολογικά έχεις είδη πάει διακοπές!!
    καλή Κυρακή

  2. June 28, 2008 10:54 am

    Βρε το σκυλάκι, πήρε τη σαγιονάρα για να παίξει…Και πώς γύρισες τελικά πίσω, σαν τη μονοσάνδαλη;
    Ωραίες πολύ, οι φωτό αυτές, Δέσποινά μου…
    Φιλιά…

  3. June 28, 2008 12:15 pm

    Καλά,μ’έστειλες τώρα!Κι εγώ νόμιζα ότι ήσουν ήδη εκεί.Θα πας φέτος;(Με άλλες σαγιονάρες να υπολογίζω ε;)

  4. June 28, 2008 12:22 pm

    Εγώ μπερδεύτηκα λίγο! είναι παλιά ιστορία ε ?
    Και τελικά όντως .. ξυπόλητη γύρισες?😛

  5. June 28, 2008 12:28 pm

    σουπερ Δεσποινάκι, τέλειο!!!!!! κι ο μούργος φοβερός σου πήρε τη σαγιονάρα και μη τον είδατε, χεχε.

  6. Κατερινα permalink
    June 28, 2008 4:22 pm

    Σκέψου μέχρι και ο σκύλος δεν αντιστάθηκε στο καλό σου γούστο και έκλεψε τις σαγιονάρες. Σε μοιρίζονται παιδί μου.Είμαι σίγουρη πως αν είχες σκύλο σπίτι δεν θα σου είχε μείνει γοβάκι για γοβάκι!!!
    Έχω λαχταρίσει ένα πρωινό ξύπνημα συντροφιά με την ανατολή,έτσι όπως το δίνεις στο ποστ. Τέλειο!!!!!
    Καλή Κυριακή με φιλιά

  7. June 28, 2008 6:57 pm

    ξημερωμα στο λιμανακι της Λαγκάδας δεν εχω δει…
    αλλά όπως φαινεται ειναι υπεροχο, με τις Οινούσες και τη Μικρασία απεναντι να καμαρώνουν

    κι αυτες τις μυρωδιές της Χιου, μαστιχα και σχινο, δεν τις ξεχνω ποτέ

    αντε Δεσποινακι να δουμε αυριο και το Σκαρδανα…
    ωραίο post

  8. June 28, 2008 8:07 pm

    @Σοφια. Ναι παραμυθιαζομαι Σοφια μου. Καλη Κυριακη επισης.

    @artanis Μα βρε αρτανακι, πρωτα γυρισαμε στο σπιτι και οταν αφησα τις σαγιοναρες εξω ΤΟΤΕ τη βουτηξε. Ελπιζω να υπαρχει ακομα να μου κανει παρεα και φετος. Φιλια.

    @Valissia Οχι οπως ειπα .. παραμυθιαζομαι φερνοντας παλιες φωτογραφιες. Μα φυσικα θα παω και φετος, αλλα εχω καιρο ακομα.
    Μπαι δε γουεη δεν ειμαι Χιωτισσα. Η Λαγκαδα ειναι ο τοπος που γεννηθηκε ο πεθερος μου. Το χωριο μας αρεσε τοσο πολυ που φιαξαμε μια αετοφωλια και παμε ποτε ποτε. Φιλακια.

    @griz. Παλια ιστορια, ασχετα μου αρεσει να γραφω ενεστωτα παντα.

    @melissoula. Ο μουργος κι εγω σχεση τρικυμμιωδης!! Πφφφ

    @Κατερινα Βρε Κατερινακι μιλαμε για πλαστικες παλιοσαγιοναρες, να κολλανε στα βραχια. Τα πρωινα ειναι τα αγαπημενα μου εκει.

    @Natalia Πραγματικα Ναταλακι αν και δεν ειμαι απο το νησι, το αγαπω για τις μυρωδιες του. Ειναι το κατι αλλο. Ολα μυριζουν ομορφα εκει και οι μυρωδιες ειναι ισως το μονο πραγμα που δεν μπορουμε να παρουμε μαζι μας. Θα τα φερω ολα σιγα σιγα.

  9. June 28, 2008 8:12 pm

    Τι λάδι θάλασσα είναι αυτή? Και τι ηρεμία αυτά τα ήσυχα πρωϊνά! Μπορεί οι σαγιονάρες να ήταν το φετίχ του σκύλου!!!
    Στο στρατό εμάς μας έπερναν τα άρβυλα στους πρόποδες του Ολύμπου που είμασταν, και τα βρίσκαμε αρκετά μέτρα μακρυά ή μέσα στους θάμνους! Μερικές κάλτσες χάναμε μόνο, από αυτές τις χοντρές που τις φοράς όλη μέρα με τη ζέστη και ζέχνουν το βράδυ…. τι βίτσιο αυτοί οι σκύλοι!!!
    Καλό ξημέρωμα!!!

  10. June 28, 2008 8:54 pm

    Ερώτησις κρίσεως: Η Λαγκάδα είναι χωριό της Χίου; Και πώς βρέθηκες εσύ κυρία μου κάτοχος;
    Θέλω πειστικές απαντήσεις!!!
    Φιλιά
    Ιουστίνη

  11. June 28, 2008 9:00 pm

    Απαντώ μόνη μου στην ερώτηση, γιατί έκανα σκονάκι απο τις απαντήσεις σου. Πειστική απάντηση πως χτίσατε αερτοφωλιά στο χωριό του πεθερού. Δεν ξέρω, αλλά η Χίος έχει αρχίσει να παίζει καρμικό ρόλο στην ύπαρξή μου εσχάτως. Πρώτα ήταν το ζεύγος Ζυμαράκη (ζωγράφος εκείνος, καθηγήτρια γαλλικών εκείνη) απο την πολυκατοικία μας. Μετά ήρθε η παλιά συμμαθήτρια εκ Λευκάδος που άρχισε να μου γράφει απο τη Χίο, όπου βρίσκεται παντρεμένη τα τελευταία 30 χρόνια. Τώρα εσύ με τη Λαγκάδα σου. Κάτι θα σκάσει προς Χίο μεριά, το αισθάνομαι!
    Φιλάκια

  12. June 28, 2008 9:15 pm

    Προς το παρον εσκασε το επηβατηγο Θεοφιλος σημερα γιατι βρηκε σε ξερα λεει. Μιλαμε για μια διαδρομη που κανει καθε μερα εδω και πολλα χρονια, μιλαμε για ενα καραβι μια χαρα που στις κουκεττες του εχω ριξει υπνους λικνιζομενη. Παω να γραψω ποστ Καναδεζα. Φιλακια.

  13. June 28, 2008 9:17 pm

    @Μαρκονακη σιγουρα εχουν και τα σκυλια τα βιτσια τους. Εσυ βλεπω ως θεος υπηρετησες στον Ολυμπο! Πφφφφ.. (απο τις καλτσες)

  14. fil permalink
    June 1, 2009 3:48 am

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη,
    Πληρεξούσιε Υπουργέ Α’ Τάξεως
    ΣΤ’ Γενικέ Διευθυντή Διοικητικού του Υπουργείου Εξωτερικών

    Παρακαλώ ενημερώσατε τον ελληνικό λαό για την εξέλιξη της απαίτησης του Δήμαρχου Νέας Υόρκης για καταβολή 550.000 δολαρίων ΗΠΑ για πρόστιμα λόγω παράνομων παρκαρισμάτων αυτοκινήτων Ελλήνων διπλωματικών υπαλλήλων πάνω σε πεζοδρόμια της Νέας Υόρκης ή σε άλλους χώρους, όπου ενώ απαγορευόταν η στάθμευση, οι παραπάνω διπλωμάτες μας συνέχιζαν επί χρόνια με τον τσαμπουκά να σταθμεύουν και να μην πληρώνουν τα πρόστιμα επειδή «ήσαν διπλωμάτες».

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι ο Δήμαρχος της Νέας Υόρκης συγκέντρωσε το εκπληκτικό ποσό των 550.000 δολαρίων και το έστειλε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία μας στον ΟΗΕ, ζητώντας την άμεση εξόφλησή του;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι η αρχική αντίδραση των υπηρεσιακών παραγόντων και της ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών ήταν «άσε το δήμαρχο να κουρεύεται- έχουμε διπλωματική ασυλία»;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι ο Δήμαρχος διαβίβασε τελικά την αξίωσή του κατά της Ελλάδας, στο Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, στο Στέητ Ντιμπάρτμεντ;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι κατόπιν των ανωτέρω, το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας αποφάσισε να περικόψει από τις υποτροφίες που έδινε σε Έλληνες Αξιωματικούς του Στρατού για μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ, όσες αντιστοιχούσαν στο ποσό των 500.000 που οι διπλωμάτες μας ηρνούντο να πληρώσουν;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι αφού έτσι μας έπιασαν τον κώλο, αρχίσαμε να συζητάμε το θέμα;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι επιφορτίσατε τον Έλληνα διαπραγματευτή που συζητούσε με τους Σκοπιανούς το θέμα του ονόματος «Μακεδονία», να ασχοληθεί κατά προτεραιότητα με το θέμα της διαπραγμάτευσης της πληρωμής του οφειλόμενου στο Δήμαρχο ποσού των 550.000 δολαρίων;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι η ελληνική διαπραγματευτική τακτική με το Δήμαρχο της Νέας Υόρκης ήταν;
    – Να σας δώσουμε κύριε Δήμαρχε τα μισά και να συνεχίσουμε να διαπραγματευόμαστε για τα υπόλοιπα;
    – Να μας κάνετε έκπτωση 10%;
    – Να σας δώσουμε τα μισά μετρητά και τα υπόλοιπα σε μετοχές του ΟΤΕ;
    – Να σας κάνουμε δωρεάν ξενάγηση στην Ακρόπολη και να αφήνουμε τους Αμερικανούς διπλωμάτες στην Αθήνα να παρκάρουν και εκείνοι όπου θέλουν χωρίς απειλή προστίμου;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι η ελληνική κυβέρνηση τελικά υποχώρησε μπροστά στην ακλόνητη στάση του Δήμαρχου της Νέας Υόρκης και του πλήρωσε ακριβώς 550.000 δολάρια για παράνομα παρκαρισμένα ιδιωτικά αυτοκίνητα Ελλήνων διπλωματών μιας ολόκληρης πενταετίας και τόκους υπερημερίας (λόγω του τσαμπουκά μας);

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, είναι αλήθεια ότι σε σύσκεψη που επακολούθησε μεταξύ διπλωματών στο Υπουργείο Εξωτερικών, αποφασίστηκε να μην καταλογιστούν τα χρήματα του παραπάνω υψηλότατου προστίμου στους παραβάτες διπλωμάτες μας, επειδή ήταν διπλωμάτες από τζάκια με καλές συστάσεις και πλάτες και, αντί αυτού, θεωρήθηκε προτιμότερο να επιβαρυνθούν όλοι οι μαλάκες Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες, οι οποίοι θα πλήρωναν τελικά – με τη φορολογία – τα λεφτά του προστίμου και οι οποίοι δεν θα μάθαιναν ποτέ τι συνέβη;

    Κύριε Μιχαήλ Καμπάνη, παρόλο που στην εξέλιξη αυτή δεν είχατε ο ίδιος προσωπική ανάμειξη, όμως με την ιδιότητά σας ως ΣΤ’ Γενικός Διευθυντής Διοικητικού και αρμόδιος για τα οικονομικά και τις πληρωμές του Υπουργείου Εξωτερικών, θεωρείτε σωστό να βγουν αυτά τα λεφτά από το υστέρημα του Ελληνικού λαού; Την ώρα μάλιστα που ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής υποσχέθηκε το «σεμνά και ταπεινά» και διακήρυξε στο ντιμπέϊτ των πολιτικών αρχηγών, ότι «καμιά φορά το Δημόσιο δεν έχει χρήματα να πληρώνει» (εννοεί «να πληρώνει το νοσηλευτικό προσωπικό, τους συνταξιούχους, τις καθαρίστριες, τα νοσοκομεία, τους απλήρωτους συμβασιούχους κλπ»);

    Και είναι σωστό να αφήνει το Υπουργείο Εξωτερικών να παραγραφεί και η αξίωση του δημοσίου να πάρει από τους παραβάτες τα χρήματα που υποχρεώθηκε να πληρώσει στο Δήμαρχο της Νέας Υόρκης;

Trackbacks

  1. Sunrise in Lagada (Chios) « ασπρο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: