Skip to content

αυγουστoς

August 2, 2008

Εκεινο το καλοκαιρι στη Σαλαμινα, ο Αυγουστος ειχε τη μορφη του νεαρου Διονυσου. Καλοκαιρι σταθμος, μολις ειχα τελειωσει το δημοτικο και αρχισα να αισθανομαι μεγαλη πια. Μεγαλη με μια εννοια δυνητικη μα οχι και πραγματικη. Ειχαμε νοικιασει ενα ομορφο σπιτι στην κορυφη ενος λοφου που εβλεπε κατω την θαλασσα.

Το σπιτι δεν το ειχαμε ολο στη διαθεση μας. Δυο δωματια, ενα μπανιο, και χρηση της κουζινας και των χωρων υποδοχης. Στο υπολοιπο σπιτι εμενε ο κυριος Γ.Π περιπου εξηνταρης, συνταξιουχος ακαδημαικος. Ειχε χασει τη γυναικα του πολυ νωρις και αυτο το σπιτι μεσα σε ενα τεραστιο κτημα με πευκα και φυστικιες το ειχε κανει σχεδον μονιμη κατοικια. Μαζι του εμενε η κυρια Ελενη, που θα επρεπε να ηταν γυρω στα πενηντα και που μας την συστησε ως οικονομο του. Η μαμα που ηταν παντα του στυλ, “ναι καλα τωρα”, εν απουσια τους ελεγε οτι, μονος ανθρωπος ητανε, ηθελε καποια παρεα.

Η κυρια Ελενη παντως ηταν παρα πολυ ευγενικη, του μιλουσε στον πληθυντικο, καθαριζε και μαγειρευε. Φαινοταν ενθουσιασμενη που θα περναγαμε το καλοκαιρι μαζι τους και ελεγε οτι τα κοριτσακια δινουμε αλλο αερα στο καλοκαιρι τους με τις φωνες μας και τα παιχνιδια μας. Η Τινα ηταν τοτε στα οχτω.

Ο κυριος Γ.Π μας εδωσε την καρτα του. Ελεγε απανω, θεολογος, φιλολογος και συγγραφεας. Η μαμα παλι δεν αντεξε και ειπε. Καλα τιποτε αλλο δεν μπορουσε να βαλει απανω; Ο κυριος Γ.Π οταν δεν διαβαζε η οταν δεν εγραφε, εφιαχνε κατασκευες με τσιμεντο και ψηφιδες. Ειχε φιαξει ενα ομορφο στρογγυλο τραπεζι σε καλουπι και η επιφανεια του ηταν ενα ομορφο ψηφιδωτο. Οταν εφιαχνε τετοια μου αρεσε να καθομαι κοντα του να τον παρακολουθω. Ειχε τεραστια υπομονη και μιλαγε ομορφα. Ομορφα και οπως θα επρεπε σε μικρα παιδια. Και ποτε ποτε ελεγε στην κυρια Ελενη. “Κυρια Ελενη δε θα μας φερετε μια βυσσιναδα εδω στα μαστορια;”

Ο κηπος γυρω απο το σπιτι ηταν μεγαλος. Η ετσι φαινοταν στα παιδικα μου ματιια. Θα ηταν περιπου τεσσερα στρεμματα. Ειχε μεσα τεραστια πευκα που ακομα και το νταλα μεσημερι ηταν οαση δροσιας στη σκια τους. Ενα απο αυτα ειχε απο κατω μια μεγαλη τετραγωνη πετρα που μου αρεσε να καθομαι τα μεσημερια που οι αλλοι πηγαιναν για υπνακο. Μαζευα κουκουναρια και διαβαζα κρυφα κατι περιοδικα που ειχα ανακαλυψει πισω απο ενα μπερντε στην βιβλιοθηκη της κυριας Ελενης.

Η κυρια Ελενη ειχε μια τεραστια συλλογη απο “Ροματζα” και “Θησαυρους” που εμεις δε τα παιρναμε γιατι η μαμα ελεγε οτι ηταν φτηνα. Εμενα ομως με ετρωγε η περιεργεια. Τα ειχε ομορφα ταξινομημενα με ημερομηνιες, κι ετσι μπορουσα ευκολα να παρω μερικα και να τα επιστρεψω χωρις να με παρουν χαμπαρι. Διαβαζα ερωτικες ιστοριες, φωτορομαντζα και ειχα τοσες αποριες αλλα που να ρωτησω και να ανακαλυψουν το μυστικο μου. Μερικες θα ρωταγα το φθινοπωρο την Ολγα που ηταν η μονιμη κολλητη μου στο δημοτικο σχολειο, και παντα ηξερε πιο πολλα σ’αυτους τους τομεις. Η μαμα ελεγε , εμ βεβαια, μοναχοκορη ειναι την κουβαλανε παντου, μεγαλωσε πριν την ωρα της.

Ετσι εκτος απο τα φρεσκα φυστικακια -πρασινα ακομα με ευκαμπτο κελυφος απο μεσα- που ειχα ταραξει εκεινο το καλοκαιρι στον κηπο της Σαλαμινας, εμαθα διαφορα καινουργια πραγματα εκει στην πετρα κατω απο το πευκο.

Η θαλασσα δεν ηταν μακρυα, μια κατηφοριτσα κατεβαινες και σε πεντε λεπτα ησουνα στο μωλο. Δεν ειχε κινηση τουριστικη. Αριστερα απο το μωλο ειχε μια μικρη παραλια, αλλα και πολλα βραχια. Οσα παιδια μαζευομασταν στο μωλο καναμε βουτιες ολη την ωρα. Παιρναμε φορα και αλλοι -οι πρωχωρημενοι- επεφταν με το κεφαλι και αλλοι φοβιτσιαρηδες σαν κι εμενα με τα ποδια. Με ενα ζευγαρι βατραχοπεδιλα και μια μασκα ολα τα πρωινα ηταν βουτιες και εξερευνηση στα βραχακια. Εκεινα τα βραχακια ειχαν απανω κολλημενες τις πιο ομορφες και γιαλυστερες πεταλιδες που εχω δει. Δεν μπορουσα να τις ξεκολλησω γι αυτο αρκουσε που μαζευα σαλιγκαρακια. Καθε τοσο εβγαζα και το κεφαλι εξω για να δω τη μαμα πανω στο βραχακι να κανει ηλιοθεραπεια. Ειχε ενα πολυ ομορφο σμαραγδι μαγιω χωρις τιραντες και με λαστιχο σαν σφηκοφωλια και εμοιαζε με σταρ του Χολιγουντ.

Ενα πρωι η μαμα δε κατεβηκε για μπανιο και βρηκαμε ευκαιρια να κανουμε πιο τρελλες βουτιες και να ξανοιχτουμε λιγο. Εκει μεσα στο νερο βλεπω για μια στιγμη τη μαμα να κατεβαινει με τον κυριο Γ.Π και την κυρια Ελενη. Οι δυο μπηκανε σε ενα αυτοκινητο και η κυρια Ελενη ηρθε κοντα μας. Εμεις τρομαξαμε που εφυγε ετσι γρηγορα η μαμα, και το μυαλο μας πηγε οτι κατι συνεβη στον παπου στην Αθηνα η στον μπαμπα που ελειπε ταξιδι. Μη στεναχωριεστε μας λεει η κυρια Ελενη, η μανουλα ειναι καλα αλλα αισθανθηκε μια αδιαθεσια. Οταν ηρθε το απογευμα και την ειδαμε καλα ησυχασαμε. Μας ειπε την επομενη οτι μας ετοιμαζε καινουργιο αδελφακι αλλα το εχασε. Νομιζω οτι τοτε αυτο δε μας ενοιαξε καθολου. Αρκει που ηταν παλι κοντα μας.

Πιο περα στα Αμπελακια ηταν το κτημα του πατερα του κυριου Νικου. Ο κυριος Νικος ηταν συναδελφος του μπαμπα. Ειχε παντρευτει μια αγγλιδα αλλα χωρισανε. Η γυναικα του εμενε μονιμα στο Λονδινο. Ειχε ενα γιο, τον Τζεημς (Δημητρη) που θα ερχοταν τον Αυγουστο για διακοπες στον παπου. Αντε, ειπε η μαμα, να κανετε και παρεα, να πειτε και καμια κουβεντα αγγλικα. Ο Τζεημς ηταν δεκαξι χρονων και στα ματια μας φαινοταν “μεγαλος” .

Η μονη παρεα που ειχα με αγορια μεχρι τοτε ηταν τα μεγαλα μου ξαδερφια που ομως με τσιγκλαγανε συνεχεια και με εκνευριζανε, και τα παιδια απο το σχολειο. Ο Σταθης που καθοταν απο πισω μου στις κερκιδες του γυμναστηριου και ψυθιριζε σαχλαμαριτσες ωσπου μια μερα ο γυμναστης τον τσακωσε και του τραβηξε το αυτι, ο Παρις που μας καλουσε με την Ολγα (πακετο πηγαιναμε) στο σπιτι του στην Κηφησσια και μας προσφεραν οι αχρηστοι βερμουτ στα παρτυ μεχρι που το ανακαλυψε η μαμα και δε μας ξαναφησε, και ο Σπυρος που οταν του μιλαγα κοκκινιζε και χαμηλωνε τα ματια.

Ο Τζεημς ηταν αλλοιως, μιλαγε σπασμενα ελληνικα και ηταν ομορφος, σαν το θεο Διονυσο στη φωτογραφια με ξανθες μπουκλες. Ηταν αυθορμητος και μας αγγαλιασε αμεσως λεγοντας μας οτι ηθελε πολυ να μας γνωρισει γιατι του ειχε πει ο πατερας του για μας. Μας μιλαγε και μας κοιταγε στα ματια. Εκεινο τον Αυγουστο παιζαμε μπαλα με τον Τζεημς, κολυμπαγαμε, καναμε πατητες, πηγαιναμε στα αμπελια του παπου του και κοβαμε σταφυλια. Τα απογευματα τρωγαμε παγωτα και παιζαμε επιτραπεζια παιχνιδια. Ερχοταν και στο κτημα και μας μιλαγε ο κυριος Γ.Π. Ο Τζεημς δεν ηθελε να μιλα αγγλικα, ηθελε να μαθει ελληνικα, πραγμα που με βολευε γιατι ντρεπομουνα που δεν ηξερα τη γλωσσα καλα. Με εβαζε να λεω λεξεις για να τις επαναλαμβανει.

Μας πηραν και στον τρυγο στου παπου του και μας εδωσαν και καλαθακια να μαζεψουμε κι εμεις σταφυλια. Και αργοτερα ξετρελλαθηκαμε οταν μας αφησαν να μπουμε και στο πατητηρι.

Εκεινο τον Αυγουστο μαλλον ερωτευτηκα τον Τζεημς που ομως δε νομιζω να καταλαβε τιποτα αλλα εγω το ηξερα. Εξ αλλου ειχα διαβασει τα σινερομαντζα και ..χωρις αμφιβολια, ηξερα τι ειναι ερωτας.

Στην Σαλαμινα δε ξαναπηγαμε μιας και καθε καλοκαιρι πηγαιναμε σε διαφορετικο μερος. Εκ των υστερων εμαθα οτι πηγαμε κοντα επειδη η μαμα περιμενε το αδελφακι μας. Τον Τζεημς δεν τον ξαναειδα , γραψαμε κανα δυο αθωα γραμματακια και μετα εγινε παρελθον. Δεν ξεχναω ομως εκεινο το ομορφο χαμογελο τα καθαρα ματια και τα ξανθα δαχτυλιδια στα μαλλια. Μια βουτια στη θαλασσα και τα δαχτυλιδια εξεφανιζοντουσαν.

Μια βουτια στις αναμηνσεις εκεινο τον Αυγουστο στη Σαλαμινα. Οι παλιες αγαπες, λενε, πανε στον παραδεισο.

28 Comments leave one →
  1. August 2, 2008 11:02 am

    AAXXX! Τι ωραία! Ωραίες αναμνήσεις έχεις ! Εμείς εδώ δεν ξέραμε ότι οι Έλληνες πάνε διακοπές. Μόνο ξένους βλέπαμε που και πού, και μετά τα γκρούπς. Και πάλι δεν μπορούσαμε να συλλάβουμε την έννοια ,διακοπές.
    Τέλος πάντων, άλλη κοινωνία, άλλος κόσμος.
    Έχεις μπει για τα καλά στην τελική ευθεία ψυχολογικής προετοιμασίας λοιπόν!
    καλή Κυριακή

  2. August 2, 2008 11:16 am

    Καλημερα χαρα μου!
    Οταν θελω πραγματικα να μιλησω με καποια,αυτη…εισαι εσυ!
    Μετα την αναρτηση αυτη,μπορεις να αναπαυθεις στον καναπε.
    Δεν χρειαζεται να πουμε τιποτα παραπανω!
    Το εβλεπα κι εγω το κτημα!
    Και σας παρακολουθουσα μικρα μου κοριτσακια!
    Καθως ανεβαινα για την Αφαια.
    Θυμασαι τοτε που μου εδωσε το λευκο χερακι σου το πρωτευουσιανικο
    απο τα Ανω Πατησια,εκεινα..τα βατομουρα;
    Νοσταλγια.Αγκαλιτσα.Φιλια!
    Η;;;Δεσποινα;;;σαλεψα………

  3. August 2, 2008 11:38 am

    Ό Τζέημς και αυτά τα ξανθιά δακτυλίδια και το πακέτο με την Ολγα μου θυμίζουν κάτι από τα δικά μου. Ενα απο τα ίδια παρακαλώ με διαφορετικά ονόματα. Χαιρετώ φιλώ και ευχαριστώ τόσο πολύ για όλα
    Penelope (εντελώς εξωτική λέμε και ταξιδιάρα….)

  4. Φωτεινή S permalink
    August 2, 2008 5:49 pm

    Δεσποινάριο,
    τι να σου πω τώρα. Για καλησπέρα μπήκα και κοντεύω να πω καλημέρα.
    Σε διάβασα, και πριν αφήσω το ίχνος μου λέω: Δεν πάω καμιά βόλτα στους άλλους φίλους της Δέσποινας;
    Τους πήρα λοιπόν κατά σειρά και χάθηκα στην απεραντοσύνη τού διαδικτύου, διότι προφανώς το ένα έφερε το άλλο και ούτε ξέρω πού βρέθηκα και πώς. (Ο ρουφιάνος που λέγαμε από προηγούμενα το ξέρει καλά).
    Τέλος πάντων. Η δική σου αγάπη όχι μόνο θα πάει στο παράδεισο, αλλά θα καθήσει και δίπλα στα αγγελάκια που περιστοιχίζουν τον Θεό, γιατί αν δεν είναι η πρώτη, είναι από τις πρώτες.
    Φιλάκια πολλά πολλά!

  5. August 2, 2008 5:59 pm

    @Σοφια Περασα πολυ ομορφα σαν παιδακι, και νομιζω αυτο καθορισε την πορεια μου στα χρονια που ηρθαν. Οι διακοπες ηταν κατι συνηθισμενο για τους ανθρωπους των μεγαλων πολεων. Προσπαθω να μπω στην τελικη ευθεια, αλλα αυτη τη φορα δε μου ειναι ευκολο. Ισως οταν γυρισω με το καλο να σας πω. Παντως ομολογω οτι μ’ αρεσουν οι μερες της αναμονης. Οταν φτασει η μερα της αναχωρησης, αρχιζει και καλπαζει ο χρονος. Καλα μπανακια.

  6. August 2, 2008 6:14 pm

    @personlich. Που πηγε το γατι βρε; Ειπαμε το χασαμε το γατι για μια γατα αλλα οχι κι ετσι. Ο καναπες δε με ειδε και πολυ σημερα εκτος απο μιση ωριτσα που με πηρε γλυκα ο υπνος σχεδον χωρις να το καταλαβω απο εξαντληση .. θες η ζεστη θες που δεν εφαγα τιποτα πριν βγω, καπου φαινεται οτι τα επαιξα σημερα κι εγω. Οποτε θες μιλα, ξερεις οτι ακουω. Τωρα μη μου πεις οτι ησουνα και στη Σαλαμινα! Ε λοιπον αφου δε συναντηθηκαμε στα Πατησια, αφου δε συναντηθηκαμε στη Σαλαμινα Κωστη, ισως στην αλλη ζωη.. χο χο χο .. θα σου φερω και βατομουρα!
    Ολα θα γινουν Κωστη, οπως τα ονειρευεσαι, υπομονη ε; Φιλακια.
    Α! και φερε το γατονι πισω. Χαλια ειναι τα γκριζα κουτακια!

  7. August 2, 2008 6:19 pm

    @Πηνελοπηηηηη!! Γυρισες καρδουλα; Καλως ορισες ταξιδιαρα μου. Αντε σε πεθυμησα. Παω για τσαι.. ερημια!!! Νομιζω οτι σε λιγο θα ερχομαι για καλο.. καφε!!😉 Ελπιζω να μας φερεις φωτογραφιες και ιστοριες. Κι εγω σε φιλω κουκλα μου!

  8. August 2, 2008 6:29 pm

    @Φωτεινη αυτον τον ρουφιανο, δεν τον αντεχω. Θα πιαστουμε στα χερια καμια ωρα! Πφφ.. Καταλαβα, πηγες μεγαλη βολτα! Αλλα ετσι ειναι το διαδικτυο, σε παρασυρει. Δε φανταζομαι να σου εκοψε τον υπνο τωρα; Χμ, οχι δεν ηταν η πρωτη μου αθωα αγαπη! Καλο βραδυ και ονειρα γλυκα.

  9. August 2, 2008 7:03 pm

    Υπέροχο κείμενο Δέσποινα .
    Μια όμορφη ανθρώπινη ιστορία , απο αυτές που θέλω πολύ να διαβάζω.
    Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο…
    @ φωτεινη.
    Δεν είδες τίποτα ακόμη. Πόσα και πόσα άγρυπνα βράδια σαν το αποψινό να βολτάρω στην Υπέροχη μπλογκογειτονιά μας.Πόσο πολύ την ΑΓΑΠΩ…

  10. August 2, 2008 7:39 pm

    Μια πολύ πολύ ωραία ιστορία δεσποινάριον !!!!

  11. August 2, 2008 8:43 pm

    @Niko. Καλωστον τον ξενυχτη! Καλα οι παλιες αγαπες πανε στον παραδεισο.. οι καινουργιες μπορει να μας πει καποιος που πανε;

    @So_Far Μ’ αρεσει να τα θυμαμαι τα παλια καλοκαιρια, ηταν πολυ ομορφα.

  12. August 2, 2008 10:18 pm

    Δεσποινακι;;;
    Θολωσα με τοσα σταφύλια …
    Μ εστειλες…
    Μακια χαρα μου;)

  13. August 2, 2008 10:31 pm

    Οι παλιες αγαπες….
    εχουν ημερομηνια ληξεως!
    Πανε στον καλαθο των αχρηστων.
    Μακια ξανα.

  14. August 3, 2008 4:52 am

    @νατο το ανησυχο γατι. Τι μου νιαουριζεις εκει. Δε σε πιστευω! Οι παλιες αγαπες αν πραγματικα καποτε υπηρξαν αγαπες παντα εχουν μια θεση στην καρδια μας. Και παντα στη θυμηση τους ειτε γλυκαινομαστε, ειτε αναπολουμε, μπορει και να στεναχωριομαστε κιολας. Εχω συναντησει ανθρωπους που λενε “προσπαθω να διαγραψω καποιον” και βλεπω απελπιδα προσπαθεια γιατι δεν ειναι δυνατον να διαγραψουμε κομματια της ζωης μας, τα προσπερναμε και αλλαζουμε θεμα αλλα ειναι παντα εκει. Δυστυχως η ευτυχως ετσι ειμαστε εμεις οι ανθρωποι, αλλα ξεχασα μωρε.. εσυ εισαι γατονι! Για να δεχθω την θεωρια της ημερομηνιας ληξεως, θα πρεπει να αποποιηθω την φυση μου και να παραιτηθω απο τα ονειρα μου, κι αυτο δεν ειμαι ετοιμη να το κανω. Οχι ακομα. Οχι σημερα.
    Υ.Γ. Οι γατες τρωνε σταφυλια; Χτες ο μικρος μου με το σκυλακι του μου ελεγε οτι στα σκυλια τα σταφυλια καταστρεφουν το συκωτι. Τι να φταιει; η ζαχαρη; Ετσι του εδωσα ενα σουτζουκακι!!!! Μακια με κυμινο.

  15. August 3, 2008 9:39 am

    Ναι ψυχη μου,τις παλιες αγαπες,δεν …τις πεταμε;)
    Αλλα…σκεφτηκες ποτε σοβαρα,ποσο..αχρηστες μας ειναι;
    Φιλι Αγιας Λαυρας;)

    Υγ και φυσικα οχι ζαχαρη,μελασα,φρουκτοζη σε σκυλακια!
    Το συκωτι τους,δεν μπορει να την επεξεργασθει/καθαρισει!
    Οπως επισης οχι φρεσκο σανο/αχυρο στα αλογα!!!Κινδυνος θανατος..για τα πνευμονια τους!

  16. August 3, 2008 10:40 am

    Δεσποινάριον είσαι ακόμα εδώ? εμένα τα πολλά μποφώρ αναστάτωσαν το ταξίδι μου και θα μείνω ακόμα μια μέρα, χοχο.
    όσο για το ανέκδοτο, έχουμε τρελλάνει τον κόσμο με τη μπλογκογειτονιά.. τι να εξηγήσεις και τι να πρωτοπείς. πλάκα έχει όμως.
    γιατί ατύχησες για το ραντεβού? θα λείπει ο Βαγγέλης διακοπές?

  17. August 3, 2008 11:05 am

    Κατσε να απαντησω πριν εξαφανιστω!!!!!

    @γατι με κιθαρα! Εχεις δει ποτε ποσα αχρηστα πραγματα υπαρχουν μεσα στο σπιτι μας και τριγυρω μας και ομως τα κραταμε; Γιατι ειμαστε συναισθηματικα οντα και δενομαστε με τα παντα. Φυσικα ο Τζεημς που θα ειναι ωριμος σημερα καλα να ειναι , αχρηστος μου ειναι, αλλα η θυμηση εκεινου του καλοκαιριου με απογειωνει. οποτε κραταω την αναμνηση και παραμυθιαζομαι καλοκαιριατικα. Φιλι φωτιας και λαυρας! χο χο χο !!

    @μελισσουλα ναι παιδι μου ετσι ακριβως!! Εσενα καλα σου ηρθε το αερικο! Δε φανταζομαι να σε πειραζει να μεινεις αλλη μια μερα. Δεν εχω ομως πια ορεξη να γραφω ποστς και ετοιμαζω ενα αποχαιρετιστηριο φιν φον σκετο σταριλικι!!! ΠΦ!!!!!! Θα γελασει και ο παρδαλος πελεκανος!! Λοιπον εχτες δεν ειχα καθολου κεφια. Σημερα μου περισσευουν. Ασανσερ καταντησα η γυναικα. Φιλια!

  18. August 3, 2008 11:56 am

    Ασε με να κανω λαθος.
    Σ… αγαπω βρε Δεσποινακι!
    Ισως ειναι αυτο το τελευταιο σχολιο που σου αφηνω!
    Καποια στιγμη στο μελλον θα τα πουμε παλι!
    Αγκαλιτσα!Φιλι!

  19. August 3, 2008 4:14 pm

    Νασαι καλα Κωστη, θα μας λειψεις. Ελπιζω να τα ξαναπουμε. Ολοι σε αγαπαμε και το ξερεις. Λυπαμαι που κλεινεις το μπλογκ σου. Λυπαμαι αφανταστα. Κριμα. Τελος παντων τι να πω. Αγκαλιτσα και φιλακι good bye! 😦😦😦

  20. August 4, 2008 5:13 am

    Λοιπον…πατησα… παλιες αγαπες
    και μ εβγαλε εδω;)
    Ισως και να χαρει,σκεφτηκα αμα ξυνησει!
    Καλημερα;)

  21. Κατερίνα permalink
    August 4, 2008 6:39 am

    Πολύ όμορφες αναμνήσεις έχεις Δεσποινάκι μου.. Μου γύρισες το χρόνο πίσω, όταν ήμουν ένα ασχημοπαπάκι στο Δημοτικό και πηγαίναμε διακοπές με τους γονείς μου όποιο αγόρι και να θαύμαζα, με μπούκλες ή όχι, μου γύριζε την πλάτη. Μωρε ούτε μια βουτιά , μια πατητή έστω, τίποτε.
    Τώρα τα σκέφτομαι γλυκά, αλλά τότε καυμός.
    Πέμπτη τελευταία ημέρα που θα δουλεύω, και μετά καλές βουτιές!!!!
    Φιλιά πολλά ,καλό μεσημέρι και καλή εβδομάδα.

  22. August 4, 2008 9:12 am

    @tutti. Μια συντομη καλημερα σε ολους με την υποσχεση να επιστρεψω το βραδυ και να σχολιασω τα παντα. Τζωνακο μου, Κατερινιω, Μαργαριτα, λιακαδιτσα, Κωστηηηηηη μουυυυ, σας ειδα ολους, καλημερα προς το παρον με τη Δευτερα μπροστα μου, … βουνο, και κανεις δε με ρωτησε αν εχω ορεξη πρωι πρωι για ορειβασιες. Ακομα νυσταζωωωωω!! Φιλια!

  23. Φωτεινή S permalink
    August 4, 2008 11:03 am

    Kαλή βδομάδα, Δεσποινάκι!
    Άντε και μετράς ανάποδα τώρα!
    Πολλά πολλά φιλάκια

  24. August 4, 2008 7:34 pm

    @personlich. Τωρα αμα πω κατι για τις παλιες αγαπες που εχουν ημερομηνια ληξεως θα μου πεις οτι σου λεω γι αυτο δε λεω χο χο ..μαλιστα μπερδευτηκα. Φυσικα και χαρηκα οταν ξυπνησα, και ολη μερα χαιρομουνα που αλλαξες γνωμη. Αντe παλιογατο καλη σου νυχτα και ονειρα γλυκα!!! Φιλι μωρε!!!!

  25. August 4, 2008 7:37 pm

    @ Κατερινακιιιι τα πιο πολλα αγορια ετσι κανουν μωρε.. σ’ αυτη την ηλικια ακομα και να τους αρεσεις δε στο δειχνουν. Ο Τζιμμυ αλλη κουλτουρα λεμε και τα παιχνιδια δε σημαιναν τιποτα, ηταν παιχνιδια παιδικα. Υπομονη μερικες μερουλες ακομα!!!! Θα τα πουμε!!

  26. August 4, 2008 7:38 pm

    @Φωτεινη. Δε προλαβαινω να μετρησωωωω!! Εχω πηξει αυτες τις μερες. Νομιζω οτι η αντιστροφη μετρηση ξεκινα απο Δευτερα. Φιλακιαααα!!!

  27. August 4, 2008 7:52 pm

    Χμμ….ξερεις κατι αγαπημενη μου φιλη Δεσποινα..;;;
    Σημερα καθησα ετσι επιτηδες αργα για σενα!
    Και εξηγουμαι:Ειναι σημαντικο για μενα,να μοιραζομαι κατι με ενα φιλικο προσωπο.
    Επειδη η διαφορα της ωρας,ειναι καποιο προβληματακι..δεν αντεχω την γαιδουρια,εσυ να μου γραφεις κατι,κι εγω ..να κοιμαμαι!
    Νοιωθω ασχημα!
    Δεν θα παθω και κατι,αμα μεινω ξυπνητος λιγο παραπανω!
    Ηθελα να το ξερεις αυτο.
    Ειναι το λιγοτερο που μπορω να κανω για μια φιλη μου που με καταλαβαινει τοσο.
    Επειδη βλεπω πως γυρισες,σου λεω μια καλησπερα…καλη ξεκουραση..
    και να ξερεις πως εισαι θησαυρος!
    Κι επειδη καποιοι μπορει να το ερμηνευσουν αλλιως,δεκαρα…δεν δινω!
    Οποιος με ξερει..με ξερει!
    Φιλι στην φιλη..και καλο βραδυ χαρα μου!

  28. August 4, 2008 8:52 pm

    Κωστακηηηηη !! Χμμ ξερεις κατι.. ξυπνημο δε θαχεις αυριο!! Κατ’ αρχας με συγκινεις που εμεινες αποψε και λυπαμαι που δεν απαντησα αμεσως γιατι.. κοντεψαν να μου .. καουν τα σπανακοπιττακια. χμ χμ .. Βρε γατονι, δε πα να λενε οτι θελουν, εσυ κι εγω ξερουμε οτι ειμαστε φιλαρακια. Ετσι ειναι με τα φιλαρακια, τα αγκαλιαζουμε τα φιλαμε και οταν διαφωνουμε μαζι τους τους το λεμε. Ασε .. που δεν ειναι γαιδουρια να μη περιμενεις μεχρι αργα. Επειδη ομως χτες ησουν στεναχωρεμενος και κοντεψες να μας φυγεις σε καταλαβαινω που εμεινες. Σ’ ευχαριστω γι αυτο και για τα καλα σου λογια. Ωρες ωρες με συγκινεις. Μακαρι να σε προλαβαινα να στα πω αυτα μολις εγραψες, αλλα να μωρεεεε .. τα σπανακοπιττακια φταινε!! Καλη σου νυχτα και οποτε και να γραψεις, εγω θα το διαβασω. Χαρα δικη μου που εισαι σημερα καλυτερα!!! Φιλι στο γατι!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: