Skip to content

καρυδοπιττα και αλλα σοροπιαστα!

September 10, 2008

H πεθερα μου ειναι μια γλυκητατη γυναικα που με αγαπα πολυ αλλα εχει ενα κουσουρι. Οταν προκειται για φαγητο πιεζει τον κοσμο να τρωει συνεχεια σε σημειο που τον φερνει σε δυσκολη θεση. Στην προσπαθεια της μαλιστα αυτη χρησιμοποιει και φραστικα βοηθηματα οπως Χιακα αποφθεγματα του τυπου: “Τα παχη μου τα καλλη μου” η ” ειπε ο γιατρος φυστικακια να τρως για να γινεις χοντρος”.

Το σπιτι της πεθερας μου που τη λενε Αννα ειναι πολυ κοντα στο δικο μας, κι ετσι τα πρωινα περναγαμε απο κει να τους δουμε για ενα καφεδακι πριν ξεκινησουμε την ημερα μας τουλαχιστο οσο ειμαστε στην Αθηνα. Εκεινο ομως που δεν ξερετε ειναι οτι μαζι με το καφεδακι μας περιμενε και ενας μπουφες γεματος με ολα τα καλουδια των φουρνων και των ζαχαροπλαστειων της Πευκης. Τι κουλουρακια με η χωρις σουσαμι, τι μουστοκουλουρα, τι κουρκουμπινια, τι τσουρεκια, οτι φανταστειτε στον μπουφε της μαμας Αννας βρισκοτανε. Με το που μας εβλεπε αρχιζε:

Α. Καλωστα να βαλω καφεδακι. Τι θα φατε;

Ε(μεις) Ξερετε (εμεις εν χορω καθοτι συννενοημενοι) το πρωι δεν τρωμε πολυ, ενα κουλουρακι θα παρουμε.

Α. Τιιι; εδω ηρθατε να μου κανετε διαιτες;

Ε. Μαα οχι δεν ειναι θεμα διαιτας, δεν τρωμε πολυ το πρωι αφου το ξερετε!

Α. Σας πηρα καρυδοπιττα, θα την τιμησετε! Εξ αλλου σημερα εχει ο Κωνσταντινος μας γεννεθλια και πρεπει να τον χαιρετισουμε. Να σας πω οτι η μαμα Αννα ξερει απ’ εξω ολο το εορτολογιο και ολο και καποιον γνωστο εχουμε καθε μερα να γιορταζει και αν δεν πουμε χρονια πολλα καταναλωνοντας το μεσημερι τρια καραφακια ουζο με λακερδα και τα απογευματα ενα πεντοκιλο παγωτο στην καθησια μας κατι δε θα παει καλα.

Ερ(ρικος) Καλα βρε μαμα που σου ηρθε τωρα να παρεις καρυδοπιττα;

Α. Αφου τρελλαινεσαι γιε μου! (Δεν τρελλαινεται για καρυδοπιττα ο Ερρικος, πιστεψτε με, μενω μαζι του τοσα χρονια και κατι ξερω, εκτος αν  μου κρυβει κατι !)

Εδω λοιπον ανοιγει ενα κουτι και ξεπροβαλλει μια καρυδοπιττα περιπου σαν την πλατεια δημαρχειου χωρις τους αλλοδαπους.

Ερ: Τι ειναι αυτο βρε μαμα; Ποιος θα το φαει ολο αυτο; (με κοιταει με υφος απελπισμενο)

Α. Εσεις, να κοψω ενα κομματακι;

Ερ. Αστο ειναι βαρια για το πρωι, θα φαμε λιγο τσουρεκακι.

Εντος δευτερολεπτων ολο το τσουρεκι εχει κοπει σε φετες και βρισκεται μπροστα μας. Δε λεω μοσχοβολαει αλλα μια φετα εφτανε.

Δ(εσποιναριον). Θα ξεραθει ετσι που το κοψατε ολο!

Α. Να το φατε, σκοντο θα κανουμε τωρα;

Η καρυδοπιττα λοιπον μενει να μουλιαζει στο σιροπι της, ενω ο Ερρικος αναφερει τη λεξη μπουγατσα τελειως τυχαια στην κουβεντα μας και αυτο ενεργει σαν κοκκινο λαμπακι στην κυρια Αννα που την αλλη μερα το πρωι μας υποδεχεται με μπουγατσες, συν την παπαριασμενη καρυδοπιττα, τα ποικιλα κουλουρακια, αλλο ενα τσουρεκι, χιωτικα κουρκουμπινια και κατι αμυγδαλωτα που φεραμε εμεις απο το νησι.

Α. Καλωστα να βαλω καφεδακι. Σας εφερα μπουγαtσες. (μοκο τωρα Ερρικακι θα φαμε μπουγατσες)

Ανοιγει ενα κουτι και ξεπροβαλλουν κατι μπουγατσες ενα οικοδομικο τετραγωνο εκαστη, αν δε τις βαλεις μαζι σε παζλ, εχεις ανετα τεσσερα στρεμματα οικοδομησιμα.

Ερ. Θα μοιραστουμε ενα με τη Δεσποινουλα μαμα.

Α, Τιιιιι; εδω ηρθατε να κανετε διαιτες; Που θα ξαναβρητε τοσο φρεσκιες μπουγατσες; Τρωμε τις πραγματικα υπεροχη μιση μας μπουγατσουλα κατω απο το απεγνωσμενο βλεμμα της μαμας Αννας που πραγματικα πιστευει οτι λιμοκτονουμε.

Α. Δειγματα τρωτε, δειγματα. Σημερα ειναι της αγιας Ερμιονης .. μαγαλη γιορτη στη Χιο, να μη το τιμησουμε. (Ειδατε.. Ερμιονη δεν εχουμε αλλα κι αυτη βρηκε ναναι Χιωτισσα) Να σας κοψω κι ενα κομματι καρυδοπιττα;

Ε: ΟΟΟΟχι μετα απο μιση μπουγατσα αν ειναι δυνατον!

Α. Κι εγω τι θα την κανω τοση καρυδοπιττα, αφου τρελλαινεσαι γιε μου. (Εδω ο Ερρικος με κοιταει με υφος .. βρες κατι να πηγαινουμε τωρα!)

Ετσι για δευτερη μερα η καρυδοπιττα μενει παραπονεμενη και μπαινει στο ψυγειο για να διατηρηθει φρεσκια ως την επομενη μερα που θα γινει η επομενη αποπειρα. Την επομενη μερα παμε απογευματακι λιγο πριν βγουμε να συναντησουμε κατι φιλους για παγωτο.

Α. Καλωστα να βαλω καφεδακι;

Ε. Οχι μαμα θα παμε εξω για παγωτο! Α. Μα εχω και παγωτινια να φερω; Αφου εχουμε παγωτο γιατι να πατε εξω. (Εδω ο Ερρικος της εξηγει οτι η λεξη κλειδι ειναι ΦΙΛΟΙ και οχι ΠΑΓΩΤΟ) Να φατε λιγη καρυδοπιττα; (Εδω συγγρατιεμαι α μη πω οτι .. ειναι μπαγιατικη πια (Πφφφ) , αλλα δε το κανω)

Ερχεται σ’ αυτο το σημειο και μια φιλη της η κυρια Ιωαννα να τη δει, και η προσοχη μετατοπιζεται στο να τραταρει τη φιλη της την ποικιλια ζαχαρωδων προιοντων, κι εμεις βρισκουμε ευκαιρια να ξεγλυστρησουμε πλαγιως. Εκεινο το απογευμα ομως κοπηκε η καρυδοπιττα διοτι την επομενη ελειπε ενα κομματακι.

Η αποθεωση ομως ηρθε τη Δευτερα το πρωι, μιλαμε σχεδον χαραματα που ξεκιναγαμε για το αεροδρομιο και σταματησαμε να πουμε ενα αντιο.

Α. Να βαλω καφεδακι, να φατε και λιγη καρυδοπιττα; Νομιζω οτι τα νυσταγμενα μας ματια κατι της εκαναν και δεν επανελαβε την προσφορα. Τωρα ομως σκεφτομαι την ταλαιπωρη την κυρια Ιωαννα που θα αναγκαστει να φαει την υπολοιπη καρυδοπιττα γιατι δεν διαθετει την δικη μας επιμονη στη λιγοφαγια. Σας αφηνω τωρα γιατι πρεπει να παω να παρω καρυδια και μελι να φιαξω στο Ερρικακι μια καρυδοπιττα για να εξιλεωθω .. μα τοσα χρονια πια και δεν εμαθα τον ανθρωπο μου; Εξ αλλου θα ερθουν και τα παιδια, να μην εχω να τα τραταρω κατι; Πφφφφ!

Υ.Γ. Η κυρια Αννα ειναι λεπτοτατη τρωει ελαχιστα!

Advertisements
31 Comments leave one →
  1. September 11, 2008 1:38 am

    Χαχαχαχα!!! Να σας στείλω και εγώ βρε μια καρυδόπιτα με courier… Σκόντα θα κάνουμε τώρα? 🙂

  2. Anonymous permalink
    September 11, 2008 1:50 am

    κ εγω παλι εδω,να σε διαβαζω!καλο μα ςχεινωνα! μετα απο ενα μεγαλο διαλειμμα,ειναι ευχαριστο να ξαναβρισκει κανεις,οσα τον ηρεμουν!χρυσα

  3. Εβίτα permalink
    September 11, 2008 2:00 am

    Καλώς τη! Καλώς μας ήρθες!

    Να κεράσω μια καρυδόπιττα ;

    Φιλιά !!!

  4. September 11, 2008 2:19 am

    Είναι περιττό να πω ότι …θα έτρωγα όλο το ταψί και ας ήταν πρωί! Μη σου πω, πως θα έκανα στο τέλος βούτες στο σιρόπι με ψωμάκι!
    Άσε που μου θύμισες να πάρω τηλ. τη μαμά μου!!!!
    Καλημέρα!!!!

  5. September 11, 2008 3:07 am

    Καλημερούδια σου
    σχετικά με την καρυδόπιττα ή άλλο κέρασμα η ερώτηση.
    Την ώρα που τρώτε, σας παρακολουθεί ή μπαινοβγαίνει?
    Γιατί αν παρακολουθεί… την έχετε βάψει. Αν όμως μπαινοβγαίνει… το κομμάτι, ως δια μαγείας, εξαφανίζεται σε κάποια τσάντα για αργότερα, για να μη χαλάσετε το χατίρι μιας μάνας που αισθάνεται το παιδάκι της μίλια μακριά και δεν ξέρει πώς να του δείξει την αγάπη και την φροντίδα της, αφού τα έχει όλα.
    Αλήθεια, αλήθεια σού άρεσε ή το λες από υποχρέωση?
    Θάλω να ξέρω την αληθινή αλήθεια.
    πολλά φιλιά

  6. September 11, 2008 4:18 am

    τώρα έχω μια πελώρια όρεξη για καφεδάκι και κουβεντούλα αλλά όχι για καρυδόπιττα… ουφ τι μου κάνεις.
    τι είναι αυτό με την καρυδόπιττα που παθαίνουν μου λες? και η γιαγιά μου με την καρυδόπιττα μεγάλο πάθος, αρέσει πολύ στο παιδί της βλέπεις.. ούτε εμείς το ξέραμε 🙂
    πάντως η μάμα Άννα είναι πολύ γλυκιά, κλασσική Ελληνίδα μανούλα το παρακανουν βέβαια αλλά δε βαριέσαι είναι ένας τρόπος να δείχνουν την αγάπη τους κι αυτός.
    Καλημέρα και φιλάκια πολλά Δεσποινάκι

  7. September 11, 2008 4:24 am

    Μα γιατί δεν πήρατε την καυρδόπιτα να τρατάρετε τουσ φίλους σας στο παγωτό 😉

    (κουλή ιδέα, το ξέρω!)

  8. Κατερίνα permalink
    September 11, 2008 5:15 am

    Δεσποινάκι μια χαρά σε βρίσκω με την καρυδόπιτα!!Όλες οι μαμάδες συνδιάζουν την φροντίδα με το φαγητό.Μου θύμισες την μαμά μου που έλεγε “γιατί δεν τρώς?”, “τι έχεις?”.”φάε, φάε,φάε”. γκρρρρρρ!!!Τα νεύρα μου…..!Απ την άλλη , η καρυδόπιτα μου αρέσει πολύ, και ιδιαίτερα με σοκολάτα και παγωτό. Ξεσηκώθηκα τώρα. Φιλιά καλή αρχή στις υποχρεώσεις σου και καλή δύναμη.Καλό ξημέρωμα (για εκεί)

  9. September 11, 2008 6:34 am

    ετσι κανει η μαμα μου με ολους!
    αυτη ειναι λεπτη-λεπτη κι ολους μας εκανε θρεφταρια…παιδια κι εγγονια!
    τωρα σε λιγο θα παω να τη δω…μιας και θα σταματησω για μεσημερι… και ξερω πως θ΄αρχισει την προσπαθεια μπουκωματος παλι!
    η μαμα μου ειναι του φαγητου περισσοτερο…οχι του γλυκου ; ))

  10. September 11, 2008 6:41 am

    Ε, το υστερόγραφο ήταν το αναμενόμενο! Η ίδια δεν τρώει και μπουκώνει όλους τους άλλους! Χαρά στο κουράγιο σας 🙂
    (Η καρυδόπιτα δεν μου αρέσει κα-θό-λου όμως!..)

  11. September 11, 2008 6:49 am

    Εσεις εχετε καρυδόπιτα εμείς πουτίγκα και κέικ, κεικ, κεικ μιλάμε για πολυ κεικ my english mother-in law! Παντως είναι καλό που είναι αδύνατη, τι να κάνει θέλει η γυναίκα να
    catch up με όλο το καιρό που λείπεται, δεν μπορεί να σας
    κρατήσει στην αγκαλιά της και βρήκε άλλο τρόπο να το εκφράσει 😉

  12. September 11, 2008 7:03 am

    XAXAXAXAXAXAXAXAXAXA!!!!!!!!!

  13. September 11, 2008 7:11 am

    Σε καλό σου βρε Δέσποινα, γελάσαμε πάλι! Έτσι είναι οι μεγάλοι άνθρωποι, η πεθερά μου το σταμάτησε το τροπάρι όταν την απείλησα ότι θα το πετάξω στον νεροχύτη! Ντροπή μου το ξέρω, αλλά είχα έρθει στο αμήν!
    καλημέρα

  14. September 11, 2008 8:14 am

    H Penelope έπιασε το νόημα της κίνησης αμέσως. Οπότε πρέπει να βρείτε τρόπο να το αντιμετωπίσετε γενικά το “πρόβλημα”. Δεν μπορεί να νιώθει μόνιμα απόρριψη η μαμά μας.

  15. margarita permalink
    September 11, 2008 12:25 pm

    καλε ειχες καρυδοπιτα σοροπιαστη ? και φαγαμε το καιμακι χωρις καρυδοπιτα?? Αν του Ε. δεν ..του σειχη ειναι το αγαπημενο του..
    Η Πηνελοπη δικηο εχει.. Ρωτα και μενα που κανενας πια δεν σκοτωνεται να μου κανει τα αγαπημενα μου φαγητα.

    Καλο χειμωνα εκει στα ξενα., χαιρομαι που φτασατα καλα. ιχιχιχ εδω παλι 36αρια απο αυριο

    Εγω σημερα περασα απο τον Βαγγελη και τωρα παω για γαμους και γλεντια

    Βιβ λε βακανς!! ματς μουτς σβουριχτα. Μ.

  16. panathinaeos permalink
    September 11, 2008 1:20 pm

    Είναι φανερό ότι έχεις μια καταπληκτική πεθερά και ότι σας λατρεύει! Ο τρόπος έκφρασης της λατρείας είναι κωδικοποιημένος και αναφέρεται στον χώρο της κουζίνας, με θεμέλιο αναφοράς την ζάχαρη, γλύκα, σιρόπια, αγάπες. Η δε ανάλωση των φαγώσιμων είναι ανάλογη και αντίστοιχη με την έκφραση και ανταλλαγή των αμοιβαίων γλυκερών συναισθημάτων.
    Μου άρεσε ιδιαίτερα ο συνδυασμός με το εορτολόγιο, οπότε τα γλυκά μετονομάζονται σε “καρυδόπιτα Αγίας Ευτέρπης”, “Λουκουμάδες Οσίου Λουκά” και ούτω καθεξής.
    Να δούμε τώρα στην Ουάσινγκτον Ντι Σι ποιος θα σας φέρνει τα “ρυζόγαλα Οσίας Μενεμένης”. Εύχομαι καλό χειμώνα και καλό νέο πρόεδρα!

  17. September 11, 2008 2:33 pm

    Kαλα.. καλα μη διαμαρτυρεσαι Δεσποιναριον για την καρυδοπιτα! Δεν θα σε πιεσουμε να φας κι αλλη! Θες να σου στειλω με κουριερ λιγο απο το σουφλε που εχω απο κει? χααχα
    Να πω Καλο Φθινοπωρο ή καλο Χειμωνα?
    φιλι!

  18. September 11, 2008 4:11 pm

    Καλωσορίσατε και Καλό Χειμώνα να έχουμε.

    Γέλασα πολύ με την πεθερά και την καρυδόπιττα. Μα υπάρχει Ελληνίδα μάνα που να μην έχει αγωνία να κεράσει ό,τι έχει σε αφθονία, για να μην υπάρξει έστω και η παραμικρή περίπτωση να φύγει κανείς (δικός ή ξένος) νηστικός ή παραπονεμένος από το σπίτι της;

    Φαντάζομαι περάσατε καλά στις διακοπές στην Ελλάδα. Ελπίζω σε κάποιο μελλοντικό ταξίδι να γνωριστούμε και από κοντά.

    Πίσω στα γνωστά λημέρια λοιπόν… Α, περιττό να σας πω ότι η συνταγή μου της γαριδομακαρονάδας είναι, χάρη σε εσάς, το απόλυτο best-seller του καλοκαιριού στο blog μου, και τα χτυπήματα συνεχίζονται ασταμάτητα ακόμα!…

    Καλή συνέχεια
    Θόδωρος

  19. September 11, 2008 7:25 pm

    @fevis Ναι Ευουλα, βαλε μεσα και μια σοκολατα ΙΟΝ με ολοκληρο αμυγδαλο ε; Βελε δυο οχι σκοντα! 🙂

    @Χρυσα Γεια σου Χρυσα μου και σε ευχαριστω πολυ

    @Εβιτα. Καλως σε βρηκα παλι .. κερνα κερνα τα βερτσουαλ δεν παχαινουν. Φιλια.

    @Radio Marconi. Να σου δωσω τη διευθυνση της κυριας Αννας να περνας απο κει ε; Λιχουδικο! Φιλια στη μαμα!

    @Φωτεινη Οχι δεν παρακολουθει, τα λεει απο κεκτημενη ταχυτητα, και οταν λεμε οχι δεν καταγραφει ποτε .. μονο το ναι ακουει .. χε χε! Βρεεεε αληθεια μοθ αρεσε! το εγραψα και στης Ιουστινης αυτη ειναι η αληθινη αληθεια! Πφφφφ μη με σκας τωρα!

    @Μελισσουλα. Η μαμα Αννα ειναι πραγματικα πολυ καλη αλλα αν αυτο το zησεις απο κοντα θα καταλαβεις τι λεω. Πριν παμε καταστωνουμε σχεδια αμυνας!! Πφφφ! Η πλακα ειναι οτι δεν αρεσει ιδιεταιρα στο παιδι της αλλα της μπηκε. Οπως και με το φρικασσε. Στο εφιαξα γιε μου που τρελλαινεσαι, και ο Ερρικος βγαζει αναφυλαξια με το φρικασσε. Ασε!

    @anlu Η πλακα ειναι οτι τελικα δε θα τους πειραζε τους φιλους να τους παω την καρυδοπιττα αλλα σκεψου να παω στο Βαρσο με το ταψι και να πω.. εφερα και το γλυκο μου!!! Πφφ

    @Κατερινα Α! που εισαι εσυ Κατερινιω.. πως τη λεγανε εκεινη τη φανταστικη μπυρα που με κερασες; Ξεχασα!!! Η δικια μου μαμα δε μας εκανε ουτε μας κανει τετοια .. ισως γι αυτο να μου φαινεται περιεργο. Ουτε εγω επιμενω. Εχω πηξει Κατερινακιιιιιι.. Φιλια.

    @unamama Η πεθερα μου μαμα ειναι ΚΑΙ του γλυκου ΚΑΙ του φαγητου. Τρια γιουβαρλακια της λεω, εξι βαζει!!! Τωρα τελευταια της λεω.. με αφηνετε να σερβιρω μονη μου, και με αφηνει.. αλλα μετα αρχιζει παλι .. σε λιγο θα πεινας!!!!

    @Δενδρογαλη Ουτε μενα μου αρεσει.. θα την δωσω ολη στο Θυμιο! Μαζι με τη φρατζολα !!

    @Penelope Πηνελοπακι, αυτα τα εκανε και πριν φυγουμε, καλα γιατι να μη μας εχει μια πουτιγκα μου λες; με σταφιδουλες με χουρμαδακια… χμμμμμ!!!!

    @Flo Ματς μουτς .. κατεβα Αθηνα και πηγαινε πες οτι εισαι φιλη μας, εγγυημενα θα περασεις καλα! χε χε..

    @Σοφια Α καλα δε μπορω να απειλω την πεθερουλα μου. Βρισκω αλλους τροπους και ξερω οτι .. οτι κι αν κανω δε θα αλλαξει .. ετσι ειναι .. την αγαπω με τις υπερβολες της. Εξ αλλου εκανε το καλυτερο παιδι.. τι να λεμε τωρα!

    @Φωτεινη Ελα αφου φαγαμε μιση μπουγατσα.. δεν ειναι παντα απορριψη!!!

    @Μαργαριτα Ελα εδω να σου φιαξω ολα τα αγαπημενα σου. Κανονισε! Καλο κουρεμα, και καλο ταξιδι στο Αιγαιο!! Εγω σημερα πηγα σε ενα μητινγκ που μιλαγαμε για το πως και τι του Ποζναν και μυριζε μουχλα η αιθουσα και ηταν ολοι αρτηριοσκληρωτικοι και μουρθε να ουρλιαξω που σκεφτηκα οτι πριν λιγες μερες περναγα .. τοσο ομορφα και τοσο ζεστα!

    @panathineos Καλως ορισες Παναθηναιε. Κατ αρχας εχεις δικιο δεν υπαρχει αμφιβολια οτι μας αγαπα. αγαπα. Η σημειολογια ειναι μαλλον τυχαια, ειναι μαλλον συμπεριφορες απο καταβολες. Τωρα εδω στο Ντι Σι θα αρχισω παλι τη μακρυνη διαδρομη ως το Τζερμανταουν οπου εχω ανακαλυψει μια Σιφνιωτισσα που φιαχνει κατι γλυκακια μουρλια.. ταχα διπλα μου και μουρμουραγα!!!

    @liakada χμμμ να πεις καλη συνεχεια στο καλοκαιρακι που μας απομεινε. Δεν διαμαρτυρομαι, απλα φανταζομαι οτι η ιστοριουλα θα παρουσιαζε πολλα κοινα σε ολους μας λιγο πολυ. Σουφλε δε θαλεγα οχι, σ’ αυχαριστω, να μη πεσει ομως στο δρομο .. Σε φιλω!

    @ Ted Leleka Αγαπητε μου Θοδωρε, νομιζω οτι κι εγω σε μικροτερο βαθμο κανω κατι παρομοιο. Κατι κουβαλαμε στο DNA μας και εκδηλωνεται. Επισης νομιζω οτι αυτες οι συμπεριφορες οξυνονται με το χρονο. Κι αυτο γιατι αυξανεται η αναγκη για επιβεβαιωση.

    Η γαριδομακαροναδα σας εχει γινει αιτια να με βρισκουν εδω απο τις διαφορες αναζητησεις και το ποστ εκεινο εχει στατιστικα την μεγαλυτερη επισκεψιμοτητα. Η κρεασιον ειναι δικη σας, εγω απλα πανω στον ενθουσιασμο μου εγινα απλα ενας μικρος φορεας .. κατι σαν κραχτης ας πουμε!!!

    Με ενθουσιαζει η ιδεα να σας γνωρισω απο κοντα και με τιμα μονο που το αναφερατε. Περασαμε ομορφα, παντα περναμε ομορφα στην Ελλαδα. Καλη συνεχεια και σε σας .. καλη νεα σεζον.. και χμμμμ.. καλα κρασια; 😀

  20. September 11, 2008 10:42 pm

    Δεσποινάριον,
    Σωστή τη βρίσκω την πεθερούλα που σπρώχνει τα προϊόντα του ζαχαροπλαστείου προς εσάς κρατώντας απόλυτη σιλουέτα για πάρτη της.
    Πάντως, γέλασα νυχτιάτικα με τους διαλόγους και τη σπαρταριστή σου περιγραφή. Διαθέτεις ταλέντο ευθυμογράφου, το ξέρεις;
    Οσο για την Ερμιόνη, εμείς είχαμε και απ αυτήν σε οικιακή βοηθό εκεί στη νήσο Λευκάδα. Μεγαλύτερη ποικιλία σε ονόματα, θα συμφωνείς.
    Απο το πρωί τώρα μαζεύτηκα, καφέδες, τσαγάκια, βόλτες στον ήλιο και ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Μια χαρά. Καληνύχτα

  21. September 12, 2008 3:00 am

    Καλως το Ιουστινακι. Τωρα! τωρα που ακομα το Μοντρεαλ φοραει τα καλοκαιρινα του και ο ηλιος εχει τα κεφια του, εσυ να ξαμολιεσαι και να τον χαιρεσαι γιατι μας βλεπω παλι συντομα με … παλτα. Σ’ ευχαριστω για το κομπλιμεντο, οταν προερχεται απο ανθρωπο της πεννας εχει αλλοιωτικη αξια. μα αυτη μαλλον ειναι και ιστορια μου στο μπλογκ. Να φοραω διαφορα .. καπελλακια να δω τι μου πηγαινει. Τελικα μαλλον με το καουμποϊκο θα μεινω αλλα οι προβες εχουν ενδιαφερον και πλακα.
    Αυτες τις μερες το τζετ λαγκ μου καλα κρατει και απο το ζαβλακωμα δεν παρατηρησα αν εχει εξω λιακαδα η .. βραχει. Σε φιλω γλυκα φθινοπωρινη μου Καναδεζα!

  22. September 12, 2008 3:52 am

    Η πεθερά σου προφανώς χορταίνει με το μάτι γι’αυτό και παραμένει αδύνατη!Ε μα τόσες πολλες λιχουδιές!
    Πάντως η δική μου η μαμά είναι χειρότερη.Ενώ έχει φτιαξει 15 διαφορετικά πιάτα γυρνάει στους καλεσμένους και λέει:
    -Ε,δεν έκανα και τίποτα!

  23. Κατερίνα permalink
    September 12, 2008 7:49 am

    Φοβερή μπύρα πραγματικά. Αλλα σε άλλη στιγμή θα στη γράψω,για να τη γράψω σωστά.Έχει περίεργο όνομα και δεν τη θυμάμαι καθόλου τώρα. Καλοκαιρινό προβλέπεται το ΣΚ, θα κάνουμε μπανάκι εδώ, έτσι για να μη ξεχνιόμαστε. Φιλιά Δεσποινάριον γλυκό

  24. panathinaeos permalink
    September 12, 2008 11:05 am

    το μεγαλείο των ελλήνων όρια δεν γνωρίζει! η υπέροχη Σιφνιώτισσα στη Τζέρμανταουν που φτιάχνει τις λαχταριστές μπουγάτσες για τη Δέσποινα μας! ο απο αιώνων νόστος των ελλήνων μεγαλουργεί και παραμένει δύναμη δημιουργίας και περηφάνειας! και τολμώ να πώ ότι η ελληνικότητα (οτι και αν αυτό σημαίνει) της Σιφνιώτισσας αυτής είναι αδιαμφισβήτητη, σε αντίθεση με άλλες…. εύγε λοιπόν στη Δέσποινα και τη Σιφνιώτισσα, και είμαι έτοιμος να δώσω τη διεύθυνση μου για μου έρθει το πακέτο με ΓΙΟΥ ΠΙ ΕΣ

  25. September 12, 2008 12:27 pm

    Και βεβαια Καλο υπολοιπο Μικρο Καλοκαιρακι θα σου ευχηθω! Γιατι άλλη η θαλπωρή του κι αλλη η των παλτών και του τζακιού!
    Οχι φέτος δεν θα χειμωνιάσει! Επιμένω! Δες εικόνες σημερινές ( στης Λιακαδιτσας)! ΝΑ δεν μπει Οκτωβρης τη τσαντα με τα μπανιερα δεν την κρυβω! Εχω διακοπες ακόμα! Στο τέλος με βλέπω να γίνομαι Χειμωνιατικη Κολυμβητρια! ppppp
    φιλακιαααααα

    Υγ Ελπίζω οταν ξαναρθεις απο το χωριό μας να σε δουμε…

  26. September 12, 2008 12:53 pm

    Να σου πω με το κρύο η καρυδόπιτα τραβιέται η άτιμη, ακόμα και εγώ που δεν τρώω γλυκά υποκύπτω στη μυρωδιά της
    Σας αγαπάει πολύ η λεπτότατη και περιποιητικότατη κυρία Άννα, σε υπερβολικό βαθμό βέβαια αλλά τί παραδοσιακή ελληνίδα μάνα θα ήταν;

  27. September 12, 2008 5:52 pm

    @Βαλισια, για να δουμε πως θα εξελιχθουμε κι εμεις στο μελλον ως μαμαδες.. καπου στην υπερβολη θα παμε. Μονο η δικια μου μαμα δεν κανει τετοια. Καλο Σαββατοκυριακο ματακια μου!

    @Κατερινακιιιι απο καπα αρχιζεεεεε!!!!

    @Παναθηναιε εσυ μαλλον δεν εχεις μπλογκακι να ερθω να σε επισκεφτω ε; Τι λες; να σου στειλουμε γλυκα απο εδω; Χμμ ζαχαροπλαστειο δεν εχεις στη γειτονια σου; Η αληθεια ειναι οτι μας πιανει καποιο πεισματακι εδω στα ξενα. Η δε Σιφνιωτισσα εχει στρωσει μια ωραια επιχειρηση και εχει πελατες απο ολο τον κοσμο. Ποιος αλλωστε μπορει να αντισταθει στα γλυκα μας;

    @ λιακαδιτσα ευχαριστω. Θα ερθω καποια στιγμη να δω. Κι εγω με δυσκολια παραδινομαι στο χειμωνα. Θελω αιωνια καλοκαιρια. Φυσικα κι εγω θαθελα να σας γνωρισω ολους απο κοντα. Καλο ΣΚ και φιλια.

    @ Σοφαρακι.. ε ναι ισως με το κρυο αλλα τωρα σιροπια με καυσωνακι.. μα φυσικα και μας αγαπα, δεν υπαρχει αμφιβολια, αλλα οπως ειπα και πιο πανω ισως επειδη η δικια μου δεν εδινε και πολη σημασια σε αυτα μου φαινεται υπερβολικο. Φιλακια.

  28. panathinaeos permalink
    September 13, 2008 1:11 am

    έχομεν! έχομεν διεύθυνσιν! και είναι
    http://panathinaeos.wordpress.com
    μπορείτε λοιπόν να μας αποστείλετε τα γλυκάκια εκεί άνευ καθυστερήσεων!
    όσον αφορά για το ερώτημα της γειτονιάς μου και του ζαχαροπλαστείου, έχομεν! έχομεν! αλλά έλα που θέλομεν και τα δικά σας!
    αι βουλημικαί και σαβουρωτικαί τάσεις και εντάσεις αυξάνονται με την αναφορά οποιασδήποτε καλής πηγής αιδεσμάτων, την οποίαν και πρέπει να κατακτήσωμεν άμεσα δια της δοκιμής των παραγομένων…
    όχι, δεν είναι εφιάλτης, είναι δομημένη και φιλοσοφημένη αντίληψη ζωής
    !;

  29. September 13, 2008 8:02 am

    @panathinaeos Με εσεις ειστε χαρμα, που εισασταν τοσο καιρο κρυμμενος; Αφηστε που με τρελλαινει η χρηση της καθαρευουσας σε πολιτιστικα θεματα οπως το σαβουρωμα. Το εχετε πιασει καλα το νοημα της ζωης και χαιρομαι που το μοιραζεσθε μαζι μας και μας ενημερωνετε καταλληλως. Ειλικρινα χαρηκα!

  30. panathinaeos permalink
    September 13, 2008 9:51 am

    έβοσκα στις βαλκανικές στέπες (μια μικρή γεωγραφική υπέρβαση επιτρέπεται ελπίζω!) και αποφάσισα να επιστρέψω στο νότο!
    χαίρομαι που σας αρέσει η καθαρά γιατί το τι μπινελίκι ακούω κάθε φορά που αποπειρώμαι να την ομιλώ και την γράφω δεν περιγράφεται!
    το ιδιαίτερα θετικό σχόλιο σας για το νόημα της ζωής με ενισχύει ψυχολογικά, όμως ότι θα το πιάσω για τα καλά όταν θα ξεκινήσω το μεγάλο ταξίδι – η ζωή φαίνεται να έχει νόημα μόνον όταν υπάρχουν ερωτηματικά…
    με χαροποίησε και εμένα που άνοιξα την πόρτα της ωραίας σας χώρας και σας ευχαριστώ για την θερμή υποδοχή

  31. September 14, 2008 3:41 am

    Αυτή την πίεση ορέ παιδία, ούτε εγώ την αντέχω!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: