Skip to content

georgetown my love

October 12, 2008

Κατηφοριζω την 30η οδο.   Μολις φτανω στην Ο street παιρνω τηλεφωνο απο το κινητο. Σουσαμι ανοιξε.  Και ανοιγει η μαυρη πορτα του γκαραζ, ναι αυτη εδω στη φωτογραφια απανω, και μπαινω μεσα.  Το γκαραζ ειναι παντα αδειανο γιατι η Σοφη δεν εχει αυτοκινητο.  Μας φιαχνει Ο Michael καφεδακι και  η Σοφη φερνει τις λιχουδιες απο την Madeleine.   Τρωμε μισο απο αυτο και μισο απο εκεινο.  Για να τα δοκιμασουμε ολα.  Κανονιζουμε να παμε οι δυο μας βολτα στα μαγαζια της Τζωρτζταουν.  Η Σοφη φοραει κιτρινα πεδιλα. Εγω παλι εβαλα κατι τακουνια!  Αν σκεφτεις οτι εχουμε να περπατησουμε σε καλντεριμια, δεν ηταν καθολου καλη ιδεα.  Μπορεις; μου λεει η Σοφη.  Οχι αλλα θα σε παρω αγκαζε και θα μπορεσω!  Στηριζομαι απανω της μεχρι να φτασουμε στην M street.  Μπαινουμε στο φιν φον αρωματοπωλειο και βρισκω την Ακουα ντι Παρμα μου την πορτοκαλενια.  Σταματαμε για λιγο εξω απο το υποδηματοπωλειο Hu.  Καθε ζευγαρι πανω απο 500 ντολλαρς. Παμε μεσα;  προτεινει η Σοφη.  Της λεω τι θα κανουμε μεσα, αφου δεν προκειται να παρουμε τα χρυσα γοβακια! Και ομως μπαινουμε και η Σοφη φερεται σα να ειναι ετοιμη να αγορασει ολοκληρο το μαγαζι.  Μπαινουμε σε ολα τα ωραια καταστηματα. Barneys New York , Ralph Lauren,  J. Crew,  Banana Republic.  Και αν ακουγα την Σοφη, τωρα θα ειχα μεινει απενταρη. Αχ σου παειιιι παρτο! Ααααχ εισαι κουκλα.  Λαντς στο Cafe Milano.  Μεσα σε ενα καταστημα, η Σοφη παρατηρει ενα δαχτυλιδι που φοραω με κιτρινη πετρα. Τι ομορφο ειναι! μου λεει. Κι εγω το βγαζω απο το δαχτυλακι μου και της το χαριζω. Γιατι την αγαπω πολυ τη φιλεναδα μου και ξερω οτι θα φυγει σε λιγες μερες.

Αυτη η ιστορια δεν ειναι σημερινη.  Δεν εγιναν ετσι τα πραγματα.  Σημερα κατηφοριζω την Wisconsin Avenue και στριβω δεξια στο παρκινγκ του εμπορικου κεντρου.  Περπατω μεχρι την 30η οδο και περναω απο το παλιο σπιτι της Σοφης. Οι φωτογραφιες ειναι σημερινες.  Ειμαι μονη μου, περναω απο το υποδηματοπωλειο Hu αλλα δεν μπαινω μεσα. Τρωω μονη μου στην περατζαδα του Dean and Deluca.  Δοκιμαζω ενα κιτρινο σακκακι στο J. Crew και κανενας δε μου λεει οτι μου παει. Δε το παιρνω κι εγω.  Η Σοφη ειναι στο ρετιρε της στο Παγκρατι.

Προς Σοφακι: Λοιπον επειδη ξερω οτι ερχεσαι και διαβαζεις καθε μερα αλλα ποτε δεν αφηνεις σχολια, σου φερνω ενα σωρο φωτογραφιες απο την 30η οδο.  Και στις επομενες αναρτησεις θα φερω και αλλες πολλες, μεχρι να μου γραψεις ενα σχολιο.  Θα σου φερω M, θα σου φερω Wisconsin, θα σου φερω ολη την Τζωρτζταουν.  Και τι δε θαδινα να περπαταγαμε παλι παρεα εκει. Και ειχε μια μερα αριστουργηματικη!  Αλλα το ηξερα οτι θα ημουν μονη και γι αυτο εβαλα ισια παπουτσια.

Προς μπολγκοφιλους/ες  Θα ειναι μια εβδομαδα αφιερωμενη στην Τζωρτζταουν.  Κυριως φωτογραφικη.  Καλη εβδομαδα σε ολους.

Advertisements
28 Comments leave one →
  1. October 13, 2008 12:39 am

    Δεσποινάκι μου πόσο μου άρεσε αυτό το πόστ σου για την καλή σου φιλενάδα που έφυγε (είδες που μας μένουν τελικά στιγμές να αναπολούμε και όλος αυτός είναι ο θησαυρός μας) και οι φωτογραφίες απίθανες πάντα ήθελα να μας περιγραψεις και να μας δείξεις τη περιοχή σου και να που ήρθε η ώρα λοιπόν και το απολαμβάνω και τις κοιτάω και τις ξανακοιτάω… Duran Duran θαύμα το audience boring (vip executives who were thirsty for networking ..πλιαχ) φιλί χ

  2. October 13, 2008 2:37 am

    Πώς τα καταφέρνεις και συνδυάζεις φωτογραφικά στιγμιότυπα με στιγμιότυπα ψυχής!! Το κείμενό σου ξεχειλίζει αγάπη και νοσταλγία για τη φίλη σου. Τυχερή που είναι…!!! Καλημέρα καλή εβδομάδα

  3. October 13, 2008 3:18 am

    ουφ εγώ πάντως συγκινήθηκα πρωί πρωί…
    φιλάκια

  4. Φλο permalink
    October 13, 2008 4:04 am

    Μπήξε κι άλλο το μαχαίρι…αγαπημένο μέρος, και οι φωτο μούρλια!

  5. October 13, 2008 5:00 am

    Δευτέρα, πρωί πρωί, εργάσιμη μέρα και για τους Παγκρατιώτες, θέλεις να κάνεις τη Σοφία να βαλαντώσει στο κλάμα; Δεν τη λυπάσαι τη φιλενάδα σου; Εδώ, εμείς που δεν εμπλεκόμαστε συναισθηματικά μ’ αυτό, και θάμπωσαν τα ματάκια. Είναι βέβαια και τα χρόνια (που θαμπώνουν τα μάτια), αλλά στην προκειμένη περίπτωση δεν φταίει η ηλικία.
    Φιλάκια

  6. FoodJunkie permalink
    October 13, 2008 6:11 am

    Καλά τι ωραίο μέρος είναι αυτο!!!

  7. October 13, 2008 6:50 am

    @Penelope, In touch with the ground, I’m on the hunt I’m after you, smell like a sound I’m lost in a crowd and I’m hungry like the wolf. Τη δεκαετια του 80 νεαρουλα ακομα τοτε σχετικα ειχα τεραστια τρελλα με το συγκροτημα. Ελπιζω να περασες ομορφα despite the “bliahhhh” executives.
    Θα φερω πολλεσ φωτογραφιεσ απο την Georgetown, δε χωρανε ολες σε ενα ποστ. Ειναι λιγο τουριστικη η περιοχη, αλλα εγω την εζησα στο περιβαλλον της φιλης μου τρια χρονια, με το βλεμμα του κατοικου της περιοχης και την βλεπω αλλοιως. Φιλι μεγαλο!

  8. October 13, 2008 6:55 am

    @Γεια σου Γιωργο μου. Σε μια φιλια, τυχεροι ειναι και οι δυο. Και ο καθενας αισθανεται απο τη μερια του εθγνωμοσυν για τις συγκυριες που οδηγησαν στη φιλια. Τη φιλη μου τη βλεπω τωρα πια οταν ερχομαι στην Αθηνα. Καλη σου βδομαδα και πολλα φιλια!

  9. October 13, 2008 6:56 am

    @μελισσουλα. Ελα παρε ενα χαρτομαντηλο! Φιλακια, Εαν η αναμνηση δεν περιεχει προσωπα, δεν εχει και πολλη αξια!

  10. October 13, 2008 6:59 am

    @Φλο! Μαλλον το 2000 με το ILRS θα ειχες προκυψει αλλα που να σε ξερω τοτε!!!

  11. October 13, 2008 7:02 am

    @Φωτεινη, σημερα μοιραζω χαρτομαντηλα απ’ οτι φαινεται. Ενταξει, την Σοφη την ειδα αρκετα τωρα που ημουνα στην Αθηνα, και τα λεμε συχνα στο τηλεφωνο. Ειμαστε μεγαλα κοριτσια πια. Δε κλαιμε, χαιρομαστε καθε λεπτο που βρισκομαστε μαζι. Καλη βδομαδα.

  12. October 13, 2008 7:06 am

    @food junkie Ιωαννα ειναι πραγματικα πολυ ομορφο μερος, με παλια ταουνχοουμς .. ισως η πιο παλια γειτονια στην Ουασινγκτων. Διατηρειται πολυ καλα. Το κεντρο ειναι λιγο τουριστικο, αλλα αν μπεις στα στενα, και περπατησεις, βλεπεις ομορφα ιστορικα σπιτια.

  13. October 13, 2008 7:25 am

    Πολύ ωραίες φωτό…Καλημέρα Δεσποινάριον…

  14. Κατερίνα permalink
    October 13, 2008 7:37 am

    Είναι πολύ τρυφερό που νοσταλγείς και αγαπάς τη φίλη σου.Η περιγραφή σου τα λέει όλα.Ο περίπατος στα υπέροχα δρομάκια εδωσε ένα φοβερό ξεκίνημα αυτή τη δύσκολη εβδομάδα,που ήρθε.Τι όμορφα κτίρια μέσα σ αυτό το πορτοκαλοκιτρινοκανελί χρώμα!!Εκπληκτικές φώτο. Φιλιά καλημέρα και καλή εβδομάδα Δεσποινάκι

  15. October 13, 2008 8:46 am

    Σπάνιες οι καλές φιλίες που αντέχουν στο χρόνο κι από ότι φαίνεται εσείς οι δυο τα έχετε καταφέρει καλά. Οι φωτογραφίες… μούρλια.

  16. Sophia h Sophaki h Sofh permalink
    October 13, 2008 9:04 am

    H diavazousa kai den grafoussa……aaaaaaaaaaaax perasmena megaleia….
    anepanaliptes stigmes, glykopones anamnhseis…..alhsmonites peratzades…..
    To spitaki mas (makari na htane diko mas dhladh) mia glyka, arage poios to xairetai twra? Panw ap ola omws emeis, h filia mas pou mas proekypse
    etsi ksafnika kai aprogrammatista gia na mas zestainei kai na mas gemizei.

  17. October 13, 2008 9:29 am

    @Artanis Καλημερα σου και καλη βδομαδα

    @Κατερινα Ειναι πραγματικα μια ωραια γειτονια που το στυλ και η .. ηλικια της σου δινουν την αισθηση της ζεστασιας. Κουραγιο για τη δυσκολη εβδομαδα Κατερινιω.

    @Aspa Η φιλια ειναι σχετικα φρεσκια.. αντε 4 χρονια.. αλλα ελπιζουμε να αντεξει κι αλλο. Καλημερα Ασπα και πολλα φιλια.

    @Σοφη ΧΕ ΧΕ ΧΕ!! Αποστολη εξετελεσθη! ΣΤΟΠ Σοφη εγραψε μυνημα! ΣΤΟΠ. Τωρα μπορω να παω να σουρτουκεψω αβερτα αυτη την ομορφη λιακαδερη μερα ΒΟΥΡ!
    Σου εχω και συνεχεια. Στεϋ τιουντ!! Ντον’τ γκο του φαρ! Μεχρι και στο καφε Εουροπα πηγα χτες και μιλησα στην.. Κινεζα!!! Θυμασαι; Τσαο μπαμπινα!

  18. October 13, 2008 9:59 am

    Yπεροχες φωτογραφιες ζωντανα χρωματα…τελεια!
    Τυχερη η Σοφια…..
    Την καλημερα μου και εφυγα!!!

  19. October 13, 2008 11:17 am

    Τι όμορφη πόλη!!! Σαν και αυτές που βλέπουμε στις ταινίες τις αμερικάνικες , εκεί που η πρωταγωνίστρια πέφτει φορτωμένη με σακούλες πάνω στον Θεό και εκείνος της προτείνει να την κεράσει καφέ και… the rest is history…:-)
    Και φυσικά δεν σχολιάζω τα της φιλενάδας σου… Ξέρεις πόσο πολύ αγαπώ τα girl’s everything, οπότε λέω μόνο πως είστε τυχερές που έχετε η μία την άλλη, που τις ζήσατε αυτές τις όμορφες στιγμές, και που, καλά να είσαστε, η ζωή επιφυλάσσει τις πιο αναπάντεχες και όμορφες εκπλήξεις για όσους αγαπιούνται αληθινά…Φιλάκια!!!

  20. October 13, 2008 11:31 am

    πολυ χαιρομαι που με ταξιδευεις….καλη σου εβδομαδα κ φιλια στη σοφη.

  21. Μαρία permalink
    October 13, 2008 12:00 pm

    Και το Σοφάκι εδώ…..τι καλά!!!!!
    Φιλιά πολλά και στις δυο σας……

  22. October 13, 2008 12:34 pm

    Μικρό μου Δεσποινάκι,
    Μέχρι και τη σιωπούσα Σόφη κατάφερες να ξεσηκώσεις και να σου γράψει δυό λογάκια. Δηλαδή τί να σου γράψει η κοπέλα; Πως πήζει μέσα στο πολύκοσμο Παγκράτι; Πως εγκατέλειψε το μικρό Παράδεισο της Τζόρτζτάουν και ζεί μέσα στο χάος; Πως της λείπεις απίστευτα;
    Κι εσύ, περπατάς μόνη στους πλακόστρωτους δρόμους χωρίς τακουνάκια είμαι σίγουρη, γιατί δεν υπάρχει το αγκαζέ της Σόφης.
    Δεν υπάρχει το αγκαζέ της Αγγελικής , της Δήμητρας, της Ελένης, της Μαριάννας, της Νανάς ούτε στο Μόντρεαλ. Γι αυτό τις έκανα βιβλίο, για να βρισκόμαστε απο μακριά επι ένα χρόνο.
    Αντε φιλάκια τώρα και με πήραν τα σορόπια μου!

  23. October 13, 2008 1:58 pm

    Γλυκό δεσποινάριον!!! Ή εγώ έχω να μπω πολλές μέρες εδώ μέσα, ή εσύ είσαι σε φωτογραφικό και αναρτησιακό οίστρο!!! Δεν θα πάω σε κάθε ανάρτηση να σχολιάσω, για να μην σε παιδεύω…

    Έτσι κι αλλιώς, έχεις ένα μαγικό τρόπο να μας γλυκαίνεις και να μας συγκινείς, ό,τι θέμα κι αν έχει η ανάρτηση. Οι φωτογραφίες σου είναι πάντα φωτεινές, ακόμα κι αν δείχνουν το φθινοπωρινά φύλλα και κολοκύθες. Τα κείμενά σου είναι πάντα χαμογελαστά, ακόμα κι αν διηγούνται ιστορίες φίλων που είναι μακριά η μια απ’ την άλλη. Η ζωντάνια που έχεις ως άνθρωπος ξεχειλίζει, ακόμα κι όταν φέρνεις εδώ τα κεραμεικά σου, άψυχα αντικείμενα κατά τ’ άλλα που με σένα αποκτούν ζωή και προσωπικότητα το καθένα – γιατί σου ανήκουν και τους ανήκεις.

    Είσαι ένα αγαπημένο μπλογκοπλάσμα τελικά 🙂 🙂

  24. panathinaeos permalink
    October 13, 2008 2:30 pm

    μπλογκοπλασμα και συγχωριο!
    (εξοχη η λογοπλασια της δενδρογαλης)
    γιατι ομως δεν μας ειδοποιησες οταν δοκιμασες το κιτρινο σακακι;
    ελπιζω να ειναι καλυτερη η συμπεριφορα σου την επομενη φορα!
    οι φωτο ειναι εξοχες, περιμενω κι αλλες…

  25. October 13, 2008 3:28 pm

    Δηλαδή αν σε καλέσω σε παιχνιδάκι, δεν θα παίξεις; Πέρνα τουλάχιστον να ρίξεις μια ματιά…
    Σε φιλώ…

  26. October 13, 2008 7:34 pm

    @ recuerdos Kαλησπερα σας! Τυχερη κι εγω παντως! Μα τι βιαζεστε;

    @fevis Λοιπον ακου ενα ωραιο. Μια μερα η Σοφη σε ποιον επεσε απανω λες; Στον Τζωρτζ Στεφανοπουλο! Ναι σου λεω και ειναι κουκλαρος! Ομως δεν επεσε απανω του η χαζη! Πολυ ωραιο το σεναριο σου. και πολυ ασυηθιστο! Χε χε!!
    Αντε μωρε πηγε λιγο να μου χαμογελασει η τυχη και μου εστειλε την Σοφη και μετα απο 3 χρονια τελειωσε η .. αποστολη της εδω! Πφφφφ!!! Φιλακια μικρη Πολυαννα!

    @venceremos Κι εγω χαιρομαι που σου αρεσανε. Μακαρι να μπορουσα να της τα δωσω τα φιλακια! Απο μακρυα!

    @Μαρια. ΕΙΔΕΣ; Ασε που θα της φιαξω μπλογκ δικο της και θα γελασει και το παρδαλο.. κανγκουρω!! Αναφερω πληροφοριακα οτι η Σοφη ειναι κατι σαν Πηνελοπη. 6 μηνες ζει σε ρετιρε στο Παγκρατι και 6 μηνες στην Καμπερα. Μιλαμε για τελειως ιντερνασιοναλ φιλη!

    @Ιουστινακι Ειδες Καναδεζα μου το εκανε το χατηρι επι τελους. Τα τακουνια ηταν ενα λαθος απερισκεψιας. Δεν ενδεικνυνται ουτε για την Τζωρτζταουν ουτε για την παλια Βαλτιμορη. Κι επειδη εκει πανε συχνα για φαγητο, ρωτα τον Ερρικο ποσες φορες .. κρεμιεμει απο πανω του. Παλι τακουνια εβαλες; Μα πως θα κυκολφορησω η κιΟΥρια πια!!! Και ειναι κατι καλντεριμια ο θεος να σε φυλαει. Το ποδι μπορει να στραβωσει και με μπαλλαρινα ακομα! Φιλακια φιλακια!!!

    @δενδρογαλη Μαλλον βρισκομαι σε φωτογραφικο οιστρο, κι εσυ δε με παιδευεις ποτε κοριτσακι μου. Τωρα τι να σχολιασω με ολα αυτα που λες, με κανεις και κοκκινιζω η μπλογκερ! Τελος παντων οτι κανω τ ο κανω αυθορμητα. Ε ετσι ειναι το μπλογκοσυστημα, με αγαπατε και σας αγαπω. Και περναμε τον καιρο!!!! Φιλια πολλα.

    @Παναθηναιε ερχεσαι τωρα κι εσυ και βαζεις το κερασακι στην τουρτα που μου εφιαξε η δενδρογαλη! Μωρε πως δε το σκεφτηκα! Δεν θα επαναληφθει, την επομενη φορα θα ρωτησω εσας!! Ειμαι απαραδεκτη ωρες ωρες! Εχω αρκετες φωτογραφιες ακομα να σας φερω. Σας ασπαζομαι.

    @Αρτανις. Περασα αρτανακι μου, ωραια το επαιξες το παιχνιδακι αλλα οπως σου ειπα δεν υποσχομαι. Εχω γινει λιγο αντι-παιχνιδιαρα στο μπλογκ. Φιλια.

  27. Φλο permalink
    October 14, 2008 3:40 am

    Δεσποινάριο, το 2000 δεν γνώριζα τον Χ. ¨Εχω ταξιδέψει στην Αμερική, την αγαπώ για πολλούς λόγους (στο DC έχω μείνει ένα καλοκαίρι όταν οι γονείς μου ήταν στο Dumbarton Oaks).

  28. October 14, 2008 8:30 am

    Στην Ελλαδα ζουμε αγαπητη μου…
    Μια δουλεια μιας ωρας χρειαζεται μια εβδομαδα για να τελειωσει!
    Τρεχω και δεν προλαβαινω…
    Την καλημερα μου ομως προλαβα να σου τη πω…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: