Skip to content

εφτα αληθειες θα σου πω

October 27, 2008

Παιρνω προσκληση απο την Ελευθερια και την Ευη να παιξω στο παιχνιδι με τις εφτα αληθειες.

Kαλα το οτι ειμαι και φασιον σελεμπριτι το ξερετε δε μετραει στις καινουργιες αληθειες ετσι;  😛

Μα με προβληματισε αυτο το παιχνιδι, και καθομουνα και σκεφτομουνα, μα  δυο χρονια τωρα γραφω σ’ αυτο το μπλογκ και μονο αληθειες λεω.  Ειπα μια να μη παιξω, ζητωντας την κατανοηση σας μιας και δεν τα πολυαντεχω τα παιχνιδια τετοιου ειδους, αλλα μετα αλλαξα γνωμη. Παιξτο (ειπα στο εσωτερικο μου παιχνιδιαρικο δεσποιναριον) το παιχνιδι αλλα βαλε εσυ τους ορους.

Δυο χρονια λοιπον ψεμματα δεν σας εχω πει. Αυτο δε σημαινει ομως οτι εχω πει και ολες τις αληθειες. Υπαρχουν αληθειες μονο δικες μου που αφορουν εμενα η ανθρωπους δικους μου τις οποιες δε θελω να μοιραστω με ολο τον κοσμο σε ενα ανοιχτο παραθυρο στο ιντερνετ.  Και αυτο γιατι ειμαι  υπερμαχος του “τα εν οικω μη εν δημω” και του “κις εντ νοτ τελ”

Το μπλογκακι αυτο το εχω για να ξεδινω απο την καθημερινοτητα της ρουτινας και της ξενητειας.  Μεσα απο αυτο γνωρισα πολυ αξιολογα ατομα. Μερικα σε επιπεδο γραπτης επικοινωνιας ακομα,  μερικα μεσω τηλεφωνου (ξερετε εσεις) μερικα ειχα τη χαρα να τα συναντησω απο κοντα (ξερετε εσεις)  και η χαρα μεσα απο αυτη την επικοινωνια ηταν  και ειναι για μενα,  πολυ σημαντικη

Ιστορια μου αμαρτια μου το μπλογκακι μου λοιπον, και παθος μου μεγαλο αλλα η αληθεια ειναι οτι αρχισε να με κουραζει.  Στεναχωριεμει οταν ξεχναω να παρω μαζι μου τη φωτογραφικη μηχανη γιατι σκεφτομαι.. και τωρα.. πως θα τα φερω στα παιδια ολα αυτα!  Νυσταζω χασμουριεμαι και καθομαι εκει μεχρι να τελειωσω την αναρτηση. Ποσες φορες δε μου εφυγε η νυστα κι εμεινα με τα ματακια ανοιχτα μεχρι τα ξημερωματα.  Ουφ!

Η αληθεια ειναι οτι θελω θα χαμηλωσω τις στροφες. Αν θα τα καταφερω ειναι αλλο θεμα.

Ας πω ομως και καμια ανωδυνη αληθεια για να κανω παιχνιδι!

1. Μη κοιτατε που ειμαι φλυαρη εδω μεσα. Στην πραγματικοτητα, δε μιλαω πολυ. Ακουω περισσοτερο. Κοιταω, παρατηρω,  πεταω και καμια κουβεντα. Εδω δεν ξερω πως την εχω δει και πως μου βγαινει αυτη η πολυλογια. Δεν αντεχω τα μακροσκελη τηλεφωνηματα που ο κοσμος μιλαει ετσι για να μιλαει. Το κινητο μου ειναι συνηθως .. μεσα στην τσαντα μου.

2. Δε μου αρεσει να αφηνω μια δουλεια στη μεση.  Μπορει να αναβαλω να την αρχισω αν δεν επειγει αλλα οταν την αρχισω πρεπει να τελειωσει. Πρεπει να τελειωσει σημερα!  Αν δε τελειωσει.. δε κοιμομαστε!

3. Εχω τρακ οταν μιλαω σε κοινο αλλα μονο τα τρια πρωτα λεπτα. Ομως για να περασουν τα τρια πρωτα λεπτα μιας ομιλιας μπορει να τρωγομαι ολη την προηγουμενη νυχτα. Ζηλευω τον Ερρικο που  δεν εχει προβλημα να βγαλει λογο, εδω και τωρα! Μουμπλε μπουμπλε μπουμπλε!

4. Εμενα που με βλεπετε σε τουτο δω το μπλογκ και σας μαγειρευω κιολας, δεν εθητευσα στην κουζινα της μαμακας μου. Ημουν μια πρωτης ταξεως τεμπελα.  Στις ντισκοτεκ πηγαινα, στις πορειες πηγαινα, στα παρτυ πηγαινα, σε ραντεβουδακια πηγαινα, στην κουζινα α πα πα!! Η μαμα μου μου ελεγε.  Να δω τι σπιτι θα ανοιξεις εσυ! Γνωστο ανεκδοτο που της αρεσει να λεει ακομα, ειναι οταν καποτε με εστειλε να ψωνισω μελιτζανες και γυρισα απρακτη.

Που ειναι οι μελιτζανες αγαπη μου;

Δεν ειχε!

Ε πως .. εχτες ειχε!

Δε μου λες μηπως ειναι αυτα τα μπλε πραγματα;

Οταν μαλιστα εφερα στο σπιτι το νοικοκυροπαιδο που ακουγε στο ονομα Ερρικος και μετα το περας του δειπνου προθυμοποιηθηκε να βοηθησει να μαζεψουμε το τραπεζι, η μαμα αναστεναξε και μου ειπε: “Του τεμπελη ο Θεος δυο καρβελια του φυλαει”

5.  Οσο ευκολα  στραβωνω, απογοητευομαι η στεναχωριεμαι, αλλο τοσο ευκολα ισιωνω, ξαναδοκιμαζω η με πιανει τρελλη χαρα.  Ενα διακοπτακι ειναι στο πλαι ολη η ιστορια!

6.  Γενικα εχω μαθει να κερδιζω (το παλευω βεβαια)

7. Οταν ομως χανω το παραδεχομαι και αποχωρω.

Ονειρα γλυκα!

Υ.Γ. Το εξωφυλλο απο την περσυνη μου επισκεψη στο Φρισκο.   😉

Advertisements
25 Comments leave one →
  1. October 27, 2008 9:45 pm

    Δεσποινάκι ,
    Το μόνο που κατάλαβα είναι πως είσαι Fashion idol, μια εικονοκλαστρια της μόδας, η απόλυτη φασιονίστα.
    Το είδωλό μου σε Vague κατάσταση. Είδες πού με έχει καταντήσει το γράψιμο όλη μέρα σήμερα, απο το μυθιστόρημα στο πολιτικό άρθρο και μετα στο κοσμικό;
    Είπα πως θα με απαγάγετε να γλυτώσω η γυναίκα αλλά μου το χαλάνε οι συνεχώς αυτοπροτεινόμενοι απαγωγείς.
    Πολύ γλυκές μου ακούγονται οι αλήθειες σου και πολύ γήινες.
    Καλήνύχταααααααααααα. Σμούτς

  2. October 27, 2008 10:38 pm

    Vague Vagabond.. Καληνυχτα Καναδεζακι μου και μη κοιτας που ολη μερα παιδευομαι με διαστημικα. Τα βραδυα πεφτω πολυ στη γη, σα περδικα ενα πραγμα. Ονειρα γλυκα κουκλα μου. Σμουτς!

  3. October 28, 2008 12:24 am

    Bρε Δεσποινάκι μου το ενστικτό μου δεν με έχει ποτέ προδώσει και ίσως η παρατηρητικότητα μου να βοηθάει σε αυτό αλλά μου αρέσεις ακόμα πιο πολύ και με τις αλήθειες σου! Γιατί είδα πόσα κοινά πράγματα έχουμε μεταξύ μας. Πόσες φορές εχω αναρωτηθεί αυτό το Δεσποινάκι με τις καθημερινές αναρτήσεις και τους 1000 επισκέπτες δεν έχει κουραστεί. φιλιά πρωινά, η θάλασσα από το παραθυρό μου είναι λάδι πάω για βουτια 😉

  4. October 28, 2008 3:13 am

    Εχει κουραστει και μαλιστα πολυ καρδουλα. Ναχα κι εγω μια θαλασσα ζεστη εδω διπλα να κανω μια βουτια! Κανονισα ταξιδι στην Καλιφορνια παλι. Θυμασαι.. εκει στα δρομακια του Καρμελ βρεθηκαμε περσυ! Αυτη τη φορα ο Κλιντ δε θα μου γλυτωσει! Φιλι!

  5. October 28, 2008 3:46 am

    Δέσποινα, είχα αυτή την απορία. Πότε προλαβαίνεις, και πόσο κουρασμένη θα είσαι με φαντάζομαι τόσες ευθύνες, και όμως ΠΟΤΕ δεν έχεις αρνητικά συναισθήματα, η κάτι αρνητικό. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσες φορές, που διαβάζω τα πόστ, δεν σκέφτομαι αυτά που γράφεις, αλλά όλα τα υπόλοιπα, -γιατί μια ψυχολόγο την έχω μέσα μου-. Παίρνω και γω κουράγιο και βλέπω τα πράγματα με περισσότερο κουράγιο, και δύναμη.
    Read between the lines, που λέμε και στην Ελλάδα…
    φιλάκια πολλά

  6. October 28, 2008 4:26 am

    γιατί μας λένε ότι οι δίδυμοι είμαστε πολυλογάδες? ούτε εγώ μιλάω πολύ γενικώς, πιο πολύ ακούω και παρατηρώ.. πφφ καλύτερα να σου βγει το μάτι τελικά παρά το όνομα 🙂

  7. October 28, 2008 4:27 am

    Να τους ρίξεις τους τόνους φιλενάδα μου… Όσο θέλεις και όσο χρειάζεσαι… Εδώ θα είναι όλοι και θα σε περιμένουν, στο λέω εκ πείρας… Εγώ τους έχω ρίξει αρκετές φορές, από λίγο έως τελείως και κάθε φορά υπήρξε πολύ εποικοδομητική… Η αλήθεια άλλωστε παραμένει πως η ζωή μας είναι έξω από τα blogs… Ευτυχώς…. Φιλάκια πολλά και ευχαριστώ πολύ που έπαιξες μαζί μου…:-)

  8. margarita permalink
    October 28, 2008 5:23 am

    σημερα δεν ξερω γιατι ειχα την διαισθηση οτι δεν με περιμενουν συνταγες και οντως …. τοσο καιρο σε θαυμαζω που βρισκεις το χρονο για κουβεντουλα και θεματα καθημερινα ,μεσα απο το μπλογκ, και ενω ξερεις τις αποψεις μου περι ηλεκτρονικης επικοινωνιας , αυτες οι αραδες μου γλυκαινουν την μερα μου.. Οσο για τις 7 αληθειες …. εχεις και καμμια 8η ?? καινουργια…

    Αντε και ας γυρισω τωρα στην καθημερινοτητα της ξενητειας Εκει που οι υπολοιποι εχουν τριημερα και πενατημερα και διακοπες εμεις εδω σε ποιον να πουμε ΟΧΙ και πατρωτικα τραγουδια της Βεμπο??? Αντε φτου και απο την αρχη να εξηγω στους Γερμανους τα της εθνικης μας εορτης…

    Μ. ( θα προσεχω στα τηλεφωνηματα μου να μην αερολογω και μακρυγορω.!!! χιχιχιχι)

  9. October 28, 2008 6:05 am

    Μωρε θυμάμαι καλά που συναντηθήκαμε. Λοιπόν προτείνω από Καλιφόρνια να κατεβείς λίγο παρακάτω από το Carmel …. St. Barbara είναι πολύ φινα αλλά ακόμα πιο ωραία είναι το San Diego και η παραλία του La Jolla μου άρεσε παρά πολύ αλλά και πάλι η θάλασσα είναι παγωμένη εκεί κάτω κάθε εποχή, έχω βρεί το απεράντο jacouzzi και κάνω την εξυπνη τώρα 😉 φιλί

  10. October 28, 2008 7:04 am

    Λοιπον αυτο το εχω ξαναγραψει και ειναι περα για περα αληθεια. Η κουραση της βραδιας μου βγαινει πολλες φορες σε .. παραπονο. Αλλα δεν ειναι κουραση ψυχικη αλλοιως θα την ειχα αποταξει απο καιρο. Ειναι αυτος ο ρημαδης ο υπνος. Και παω να τα προλαβω ολα. Ασχετα με αυτο θα επιστρεψω το… βραδακι με απαντησεις στα σχολια. Θελω ομως να στειλω φιλακια καλημερας σε ολους και ολες. Και σε αυτους που δεν εβαλαν σεντονι εδω αλλα μου τα .. ειπαν στο μεηλ. Αχ και να μπορουσα να σταματησω αυτη την απαισια βροχη σημερα!!

  11. October 28, 2008 9:36 am

    Δεσποινα κυρα μου!
    καλη σου μερα ματια μου γλυκα!

    Ενα εχω να πω και οχι προς εσενα αλλα σε ολους οσους διαβαζουν τα σχολια των αλλων στο μπλογκ σου!

    Η Δεσποινουλα δεν μιλαει πολυ , οπως λεει και αυτη για τον εαυτο της, ομως μιλαει οταν πρεπει και λεει αυτα που πρεπει να πει για να γεμισει η καρδια σου με αισιοδοξια και χαρα και αγαπη!

    Δεν την γνωριζω απο κοντα και δια ζωσης τη Δεσποινα, μεσα απο την μπλογκοσφαιρα ειχα την τυχη να την γνωρισω, ομως αν μπορουσα εστω και για λιγο να την εχω κοντα μου, θα την επερνα αγκαλια και θα της εδινα δυο γλυκα φιλια!

    Σ ευχαριστω Δεσποινα κυρα μου, ξερεις εσυ το γιατι!

    Ησουνα εκει οταν επρεπε και ειπες δυο απλες γλυκες καθημερινες κουβεντες, μπορουσες και να μην το κανεις.
    Δεν ειχες λογο να το κανεις κουκλα μου και ομως ησουνα εκει και αυτο ειναι που μετραει οσο τιποτα αλλο στον κοσμο αυτο.
    ενα ακομα ευχαριστω και ας ειναι μικρο πολυ μικρο μπροστα στην δικια σου πρωτοβουλια!

    σε φιλω, απο την αλλη μερια του ατλαντικου!

  12. October 28, 2008 12:24 pm

    Δεσποινα, οσο σε διαβαζω, τοσο μου αρεσεις, και το ασπρο ειναι το αγαπημενο μου χρωμα.
    φιλια λαρυστινα

  13. October 28, 2008 1:17 pm

    Δέσποινα,
    Έχουμε πολλά κοινά. Εδώ που τα λέμε σχεδόν με όλα συσχετίζομαι, συμπεριλαμβανομένου και του ότι κι εγώ δεν παίζω σε μπλογκοπαίχνιδα. Το Fashion Celebrity μου έχει ακόμα ξεφύγει, αλλά προσπαθώ! Μην αγχώνεσαι καλέ με το blog, με το ρυθμό σου. Γράφε αραιότερα, εμείς πάλι θα σε διαβάζουμε… Πολλά φιλάκια…

  14. October 28, 2008 1:28 pm

    Δεσποινάριον καλησπέρα ! Ωραίες οι αλήθειες σου δεσποσύνη δεσποινάριον , κάπως έτσι σε έχω κι εγώ στο μυαλό μου ( πού θα πάει δε θα συναντηθούμε κάποτε; θα συναντηθούμε )
    Πολλά φιλιά εκεί στο μακρινό DC !

    Υγ Είμαι ντεφορμέ στις ελληνο-αμερικανιές αυτόν τον καιρό…

  15. October 28, 2008 1:28 pm

    Ναι, κάτσε να γίνουν όμως πρώτα οι εκλογές, και κόβεις ταχύτητα μετά, εντάξει;; Διότι τώρα σε χρειαζόμαστε για τις ανταποκρίσεις!!! Τι, θα λάβω υπ’ όψιν μου τον Παπαχελά, όταν έχω το δεσποινάριον;;;;

    Στα σοβαρά όμως, το μπλογκ δεν είναι καταναγκαστικό έργο – είναι για να ξεδίνεις, να χαλαρώνεις, να λες ό,τι σου κατέβει. Μην το κάνουμε δουλειά 🙂

    Έλα, θα σου βάλω άλλη μία αλήθεια που δεν την είπες: είσαι το πιο γλυκό πλάσμα της μπλογκόσφαιρας (κάπως αλλιώς το έχω πει αυτό παλιά, αλλά δεν το θυμάμαι… ας βοηθήσει ο panathinaeos!)

    Φιλιά αληθινά 🙂 🙂 🙂

  16. October 28, 2008 2:15 pm

    Καλησπερα Δεσποινακι μου ,σ’ευχαριστω που επαιξες στις 7 αληθειες, δεν θα κανω σχολια γιατι δεν σε ξερω πολυ καιρο και δεν μπορω να εχω σωστη αποψη,εμενα απο τις αληθειες σου μ’αρεσε που τις εξηγουσες ολες, με χιουμορ ,ακομη και την κουραση που νοιωθεις.Παντως εισαι αληθινη και αυτο μετραει. Οσο για τις μελιτζανες και την μαγειρικη μια απο τα ιδια τεμπελα του κερατα, τωρα απορω πως τα εμαθα? Φιλακια και κανε οτι σου αρεσει,Φιλακια ελευθερια

  17. Κατερίνα permalink
    October 28, 2008 2:37 pm

    Και στη γραφή μ άρεσες,(γαριδομακαρονάδα τέλεια) στην αρχή,και στο τηλέφωνο επίσης, αλλά και από κοντά μια ζεστασιά και ηρεμία ανεκτίμητη. Καλησπέρα με φιλιά για καλό βράδυ(το εξωφυλλο super φιλενάδα)

  18. October 28, 2008 7:39 pm

    @Σοφια Ειδες!! ξεχασα αλλη μια αληθεια. Τα αρνητικα συναισθηματα δε μου λειπουν, σε κανενα δε λειπουν. Ομως επειδη εχω αποφασισει οτι εδω θα ερχομαι και θα χαιρομαι, εφαρμοζω το “εαν δεν εχω νεα ευχαριστα να πω, καλυτερα να μη σας πω κανενα”

    @μελισσουλα Ελα μου ντε! μας εχουν παρεξηγησει! Κι εσυ ετσι κανεις σωστα. Θυμαμαι εκει στο Πατρον που εμεις οι δυο ειμασταν ολο χαμογελα και η Ευη ελεγε….

    @Ευη δε ξερω αν το εξηγησα καλα, δε φοβαμαι να φυγουν οι φιλοι, οι πραγματικοι φιλοι μενουν, φοβαμαι τη δικη μου φορα! Φιλακια και σε σενα.

    @μαργαριτα Ασε τις χαζομαρες και τα δικα μας τηλεφωνηματα ειναι ουσιαστικα, λεμε σηματικα πραγματα! χε χε! Απο αληθειες αλλο τιποτα .. Παμε Μπουενος Αϋρες του χρονου; Πηρα προσκληση απο Χερμαν και Λαουρα τριαλαρο τριαλαρο!!!!!

    @Πηνελοπη Δε ξερω αν θα τα καταφερω να παω τοοοσο νοτια, αλλα ενα ειναι γεγονος. Οπου και να παω θα πατε κι εσεις!!! Φιλι και καλες βουτιες

    @Αριστεα. Με διελυσες. Βρε χαζοοοοο!!! Μεταξυ φιλων δε χρειαζονται τετοια. Αμαν πια σιγαααα !! Κι εγω σε φιλω μανταμ Ντελακρουα και σε θαυμαζω!

    @Σ’ ευχαριστω Κυριακη για τα καλα σου λογια. ΦΙλια κι απο μενα.

    @Ασπα Μα τι μου λες τωρα! Να σου δωσω το λινκ να πας να φιαξεις ενα στο τσακα τσακα (εξωφυλλο εννοω) Δεν αγχωνομαι καλη μου, το φχαριστιεμαι κι ας μου βγαινει η πιστη. Καπου θα νυσταξω κι εγω χε χε! Φιλακια σε ολους σας!

    @So_Far εκτος απο ντεφορμε τριγυρνας και καπου στας ευρωπας αν δε κανω λαθος. Πολλα φιλια και θα χαρω να τα καταφερουμε την επομενη φορα. Θα χαρω παρα πολυ. Ναι το επιβεβαιωσα εισαι εκτος και προφανως ντεφορμε για σχλαμαρες.

    @Δενδρογαλη Δε παω πουθενα. Εξω απο τα εκλογικα κεντρα θα την στησω και θα κανω εΓΚΖιτ πολς για σας! Καλα θα μαζευτω μη φωναζεις! Φιλια!

    @Ελευθερια. Αργησα λιγο αλλα οταν ειδα οτι ειχα τοσες προσκλησεις αισθανθηκα ασχημα. Τελος παντων οι αληθειες ειναι υποκειμενικες οταν προκειται για χαρακτηρες και να σου πω και την αμαρτια μου αυτα που λενε τα “ειμαι αληθινος” “ειναι ψευτικος” μου φαινονται λιγο ανοστα. Προτιμω το μ’ αρεσει η δε μ’αρεσει. Φιλακια κι ευχαριστω πολυ.

    @Κατερινα Καλο βραδυ και δεν εβαλα την αναρτηση με τις αληθειες μωρε για να μου πλεξετε το εγκωμιοοοοοο… με κανετε και ντρεπομαιιιιι ΔΕ ΞΑΝΑΠΑΙΖΩ ΠΑΙΧΝΙΔΙ! ΧΑ!

  19. October 29, 2008 1:25 pm

    ΄Ομορφη και “ντόμπρα” συμμετοχή, μπράβο!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  20. October 29, 2008 9:26 pm

    Γεια σου γλαρενια! Φιλι!

  21. October 30, 2008 3:16 am

    Δεσποινακι καλημερα ,ο καθενας στην λεκτικη καθημερινοτητα χρησιμοποιει διαφορες εκφρασεις, αλλωστε δεν μπορει κανεις να ξερει ποια αρεσει στον καθενας μας.Χρησιμοποιησα την εκφραση εισαι αληθινη ως προς τον τροπο που χειρστικες τις 7 αληθειες στο οποιο και εμενα με εβαλαν και γω εβαλα αλλους. Παντως αν ηξερα οτι θα σε κουραζε δεν θα το εκανα.Νασαι καλα και φιλακια .

  22. October 30, 2008 8:01 am

    Αχου τι καταλαβε, οχι δε με κουρασες τι ειναι αυτα που λες. Βρε Ελευθερια κουβεντουλα κανουμε. Το σχολιο ηταν για την εκφραση καθεαυτη και οχι για σενα που την εγραψες. Πες πως ηταν αλλη μια αληθεια αυθορμητη, που ηταν δηλαδη. Υπαρχουν πολλες κλισε εκφρασεις που εγω δε τις χρησιμοποιω αλλα δε σημαινει οτι με κουραζει οταν αλλοι τις γραφουν. Κι εσυ νασαι καλα και φιλακια.

  23. October 31, 2008 3:10 am

    Δεσποινακι καλημερα ,σημερα εχουμε γαλανο ουρανο και ηλιο, δεν παρεξηγω τι[ποτα,μην το παρεις ετσι,οχι καθολου στην ηλίκια που ειμαι εχω μαθει να σεβομαι το τι θελει ο αλλος ,απλα στεναχωρηθηκα που σ’εβαλα αθελα μου σε κατι που κατα βαθος σου δεν το εκανες με ευχαριστηση. π.χ χωρις να το καταλαβω μπηκα σε μια ομαδα “επαναστατω” και γω δεν μπορω ν’ανταποκριθω, ισως να μην ειμαι τοσο μαχητικη,ισως με κουραζει αυτη η μαχητικοτητα της υπερβολης,απλα δεν συμμετεχω,οποτε ολα καλα.Παντως σου στελνω φιλακια και να πηγαινεις σε ωραια εστιατορια και ν’απολαμβανεις τα ωραια σου κρασακια με τον Ερρικο σου

  24. November 1, 2008 5:04 pm

    ΑΧΑΧΑΧΑ καλό μου Δεσποινάριον, ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ απο ΑΘΗΝΑ,
    Τάπαιξα λίγο με το εξώφυλλο της Vague και μου χρειάστηκε να διαβάσω όλα τα σχόλια για να καταλάβω, πλάκα έχει πάντως και πολύ μ’άρεσε!
    Λοιπόν εγώ είχα την τύχη να κάνω φθινοπωρινές διακοπές, στη Ρόδο παρακαλώ, πήγα να δω το αδελφάκι μου και πέρασα ΤΕΛΕΙΑΑΑΑ. Πετάχτηκα μια μέρα και στη Σύμη (στο μπλογκ μου θα δεις μερικές φωτογραφίες)
    Η θάλασσα ήταν ζεστή, φύσαγε ένα πολύ ευχάριστο αεράκι, είχε λίγο κόσμο ίσα ίσα ώστε να αισθάνεσαι καλά και οι Ροδίτες (αυτόχθονες και μέτοικοι) χαλαροί και άνετοι. ΄Οποτε μπορώ, πηγαίνω στη Ρόδο για 5-6 μέρες το φθινόπωρο γιατί είναι χάρμα. Για μια ολόκληρη εβδομάδα λοιπόν, δεν τον άγγιξα τον υπολογιστή, ήθελα να αποτοξινωθώ λιγάκι. Γύρισα, όμως και νάμαστε πάλι εδώ στη μεγαλη γειτονιά.
    Σκέφτομαι τα ωραία σου σχόλια. Κάπως έτσι συμβαίνει και με μένα. Δεν μ’αρέσει να μιλάω πολύ -αν και η δουλειά μου το θέλει το κουβεντολόι- προτιμώ να ακούω, δεν μοιράζομαι πολλές από τις σκέψεις ή τις αλήθειες μου, δεν λέω όμως και ψέμματα. Κι εγώ βαριέμαι, για την ακρίβεια δεν θέλω να το κάνω ως καταναγκασμό, άσε που έτσι κι αλλιώς γράφω όλη μέρα, ας είναι λοιπόν τα μπλογκάκια μας για να χαιρόμαστε. Μην πιέζεσαι, εμείς εδώ θάμαστε, να διαβάζουμε όταν κάνεις κέφι να γράφεις. Σε φιλώ, κικιΤΡι,

  25. November 1, 2008 5:53 pm

    @Kikitri καλωσορισες. Ειδες λοιπον ακομα κι εσυ μπορεις να γινεις εξωφυλλο εαν θελεις. Οχι μονο να γραφεις τα αρθρα! Ειχες αναφερει κατι παλιοτερα, φαινεσαι πολυ ενθουσιασμενη. Θα ερθω αυριο πρωι να κοιταξω. Ειδα οτι δεν ειχες γραψει τιποτα αρκετες μερες.
    Εμενα η δουλεια μου δεν εχει πολυ κουβεντολοϊ και αν εχει ειναι αγγλιστι. Μου λειπει η εκφραση στα Ελληνικα γι αυτο γραφω εδω. Ηδη εχω αρχισει να χαλαρωνω. Σε φιλω κι εγω. Καλο μηνα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: