Skip to content

Mannequin Pis

October 28, 2008

Παμε για μυδια; Παμε!

ΟΡΕΚΤΙΚΟ

Στο Mannequin Pis τα μυδια ειναι απιθανα. Τα φιαχνουν με πολλους τροπους αλλα αξιζει καθε φορα να δοκιμαζει κανεις τα “σπεσιαλ” γατι ολο και κατι καινουργιο εχουν σκαρφιστει.
Αυτη τη φορα τα μυδια ηρθαν αχνιστα και μοσχοβολιστα (τοσο που θαμπωσε η πρωτη φωτογραφια) και ηταν φιαγμενα με σελινοριζα, ασπρο κρασι, μανιταρια, πεκανς και .. βρηκα κι ενα φυλλαρακι δαφνης μεσα.


Διπλα ενα χωνακι με τις πιο υπεροχες καταξανθες πομ φριτ που μπορει κανεις να βρει στο Μερυλαντ!

Απαραιτητη και η μπαγκεττα για ανελεητες παπαρες. Συνηθως το ζουμακι στον πατο της κατσαρολας ειναι ολα τα λεφτα.

Το Μαννεκεν Πις το ατακτο αγαλματακι που κανει πιπι ασταματητα στις Βρυξελλες εδωσε το ονομα του στο μικρο αυτο μπιστρο στο Ολνεϋ του Μερυλαντ που βρισκεται μερικα μιλια βορρεια απο το Ντι Σι. Δε το πιανει το ματι σου απ’ εξω γιατι βρισκεται σε μια απο αυτες τις ηλιθιες αμερικανικες ανοιχτες μωλ μαζι με αλλα 4-5 φαγαδικα του τυπου Τσιν Χουν Καν (τεηκ αουτ βρωμικα κινεζικα) και Πιτσα ιν α μινιτ αμφιβολου συνθεσεως.  Αυτο ομως το μπιστρουδακι εχει παρει εξαιρετικες κριτικες απο το περιοδικο Washingtonian σαν ενα απο τα καλυτερα ρεστωραν της ευρυτερης περιοχης.

Αυτα τα ανακαλυπτει ο αιωνιως ψαχνομενος Ερρικος και οταν κρινει οτι κατι θα μας αρεσει μου στελνει ενα μεηλ.  “Εκλεισα τραπεζι για δυο εκει. Θελεις να ερθεις μαζι μου;”  Καλα, ηθελα ναξερα αν ελεγα δε θελω ποιαν θα ρωταγε μετα!  Κατι τετοια μου κανει και με τουμπαρει αιωνιως.  Και μετα εξαφανιζεται παλι.

ΚΥΡΙΩΣ ΠΙΑΤΟ

Επιλογη Ερρικου:  Μοσχαρισιο μπριζολακι (veal)  με κροκεττες πατατας.

Οταν πρωτοανοιξε ειχε ενα εξαιρετικο σεφ. Βελγος την καταγωγη και Μπερναρ το ονομα. Ηταν ενας υπεροχος ανθρωπος που  κατα τη διαρκεια του γευματος ερχοτανε κι επινε λιγη μπυριτσα μαζι μας. Τοτε μας αρεσε να καθομαστε στο τραπεζι του σεφ. Το τραπεζι αυτο, ενα μακροστενο και ψηλο τραπεζι κατα μηκος του μπαρ, βολευε απροσμενους επισκεπτες που δεν ειχαν κανει κρατησεις. Εκει μπορει και να καθοσουν διπλα σε εναν αγνωστο λατρη του φαγητου και της βελγικης μπυρας και αρχιζε ενδιαφερουσα συζητηση περι μασας.  Πριν λιγα χρονια ο Μπερναρ εφυγε. Οι νεοι ιδιοκτητες εχουν κρατησει την απιστευτη ποικιλια με μπυρες και τα υπεροχα μυδια. Το υπολοιπο μενου δεν ειναι πια το ιδιο. Που εκεινα τα κυνηγια που εφιαχνε ο Μπερναρ.

Επιλογη δεσποιναριου: ποδαρακια παπιτσας κουνιστης και λυγιστης με πατατουλες φουρνου και σταφυλακια. Ο αντιπαπακιας Ερρικος ξελαχταρησε την Πολωνια!

Η παπιτσα ηταν τηγανητη, τραγανη απ’ εξω και ζουμερωτατη απο μεσα.  Προσεξτε ομως την λεπτομερεια. Ιδιο τουφακι mache στο πλαϊ και ιδια σαλτσα στο πιατο. Αυτο ο Μπερναρ δε θα το εκανε ποτε.

ΓΛΥΚΟΥΛΑΚΙ

Η μουσικη υποκρουση ειναι απαλη Ζακ Μπρελ.

Ντεθ μπαϊ  τσοκλοεϊτ.  Πικρη βελγικη σοκολατα σε τερρινα με αμυγδαλα και σαλτσα ρασμπερυ.  Λιωνει στο στομα και απαιτει την παρουσια ποτηριου με κρυο νερο στο πλαϊ

Τα ζουμπουρλουδικα προφιτερολς του Ερρικου.  Φρεσκα με παγωτο βανιλλια αναμεσα.

Απο τον αγαπημενο Μπερναρ φυλαξα αυτογραφο που μου εκανε ενα βραδυ που τρωγαμε μυδια και  πιναμε Chateauneuf du Pape.  Μια αφισσα του μαγαζιου  που την εχω κανει καδρο στην υπογα μου!

Κανοντας αυτη την αναρτηση θυμηθηκα μια συνταγη που ειχα βαλει παλια στην Ταβολα και παραθετω το λινκ   Tavola Bianca για να δοκιμασετε κι εσεις να τα φιαξετε, αλλα και για να δειτε την χαρωπη μου μυδοκατσαρολα! Σας φιλω γλυκα!

Advertisements
35 Comments leave one →
  1. October 28, 2008 9:13 pm

    Την ώρα που νόμιζα πως είχαμε τελειώσει τις καληνύχτες μπήκα και είδα τη θείκή ανάρτηση! Μύδια και μπιρόνια παντός είδους και χρώματος σε βελγικό μπιστρό.
    Ε! πρωτευουσιάνα, δεν το περίμενα απο την Ουασιγτκον τέτοιο μεγαλείο! Και πάντως ταυτίζομαι απολύτως με το υψηλό γούστο του τρικλοποδαράτου Ερρίκου! Respect, όπως θα υπογράμμιζε και το Μελισσάκι (που βρίσκεται σε εντελώς άλλη φάση, πώς να το μαζέψουμε!!!)
    Καληνύχτα απο την επίσημο Καληνυχτάκια
    Ο βοριάς λυσσομανά και το κύμα (του ποταμού) αφρίζει έξω….

  2. October 28, 2008 9:30 pm

    “Ο βοριάς λυσσομανά και το κύμα (του ποταμού) αφρίζει έξω….”

    Καναδεζα των εσπερινων μου αναρτησεων σημειωνω το σκηνικο για να φιαξουμε μακεττες. Κι εδω σημερα μολις σταματησε η βροχη, επεσε κρυο και αρχισε να φυσσα. Τα πενηντα βηματα απο την εισοδο του γραφειου μεχρι το αυτοκινητο ηταν παλη με τον αιολο αλλα νενικηκαμεν! Ονειρα γλυκα και μια μερα ασυννεφιαστη αυριο!

  3. October 29, 2008 3:33 am

    Εδώ πάλι έχει ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ . Ενας ήλιος χρυσός χρυσός, ούτε αέρα, ούτε τίποτα. Το γλυκάκι θα το έπαιρνα ευχαρίστως.
    Καλημερούδια

  4. October 29, 2008 3:59 am

    Νομίζω πως τα γούστα μου ταιριάζουν περισσότερο με του Ερρίκου… Λατρεύω το προφιτερόλ, άντε και το καρεδάκι αλλά δεν θα έτρωγα ποτέ τον Ντόναλντ, έστω και με νόστιμη σαλτσούλα… Κατά τα άλλα, τέτοια σου κάνει ο Ερρίκος και σε τουμπάρει, τέτοια μας κάνεις και εσύ και μας λιγουρεύεις… Φιλιά…:-)

  5. October 29, 2008 4:01 am

    Λοιπόν αυτό ακριβώς σκέφτηκα όταν είδα τις επιλογές του Ερρίκου, Respect!! Καλά ε, αυτό με το μέηλ που σου κάνει είναι θεικό, και μετά το respect του βγάζουμε και ένα chapeau 🙂
    Αλλά αυτά είναι τα καλοπιάσματα πριν την επόμενη περιοδεία υποψιάζομαι ε? χμμμ
    Τον μάνεκεν πις τον συμπαθώ πολύ, ένας μικρούλης που καταβρέχει τους βέλγους και όχι μόνο καθημερινά για πολλά χρόνια!!!
    Καλημέρα και φεύγω σε μητινγκ… πφφφφ πρωί πρωί…

  6. October 29, 2008 7:39 am

    Απομεσήμερο πια, θα πάω στο σπίτι για φαγητό με μια ΠΕΛΩΡΙΑ όρεξη. Εσείς φροντίσατε γι’ αυτό πάλι κυρία μου 🙂 Να είστε καλά. Στα πιάτα τώρα : Κι εγώ την “κουνιστή και λυγιστή” θα έπαιρνα αλλά στο γλυκό, φανατικά προφιτερόλ!!! Καλό απόγευμα

  7. margarita permalink
    October 29, 2008 7:42 am

    ειναι η ωρα του λαντς μπρεικ..( για μενα η ωρα επικοινωνιας) και αφου εστρωσε η κοιλιτσα μου με διαφορα μαντζουνια τολμω να διαβασω για την γαστρονομικη εξορμηση.. Λοιπον εγω θα παρω την σαλτσα απο τα μυδια με παπαρα.. ( μυδια και σαλιγκαρια μονο την σαλτα τρωω.) βεβαιως την παπια και το προφιτερολ .. μολις στρωσει το στομαχι μου.. και βεβαια την προσκληση του Ε. οταν εσυ του πεις οχι στο μαιλ… Ο σειχης δεν στελνει μαιλ..

    παω να δω λιγο το ποστ Βιεννης για να παρω ιδεες για τα βραδυνα γευματα..
    καλη χωνεψη
    Μ.

  8. panathinaeos permalink
    October 29, 2008 8:26 am

    και τι δεν θα εδινα να ειχα αυτο το παπακι εδω διπλα μου τωρα να του ψιθυρησω δυο λογακια! μαζι με ενα μπουκαλακι Chateauneuf du Pape για να αντεξω την επερχομενη τριωρη συναντηση!
    το μπιστρο περιλαμβανεται στην υπερπαραγωγη, ενα χειμωνιατικο βραδι πριν την απαγωγη …

  9. FoodJunkie permalink
    October 29, 2008 8:37 am

    Αναρωτιέμαι πόσο πληρώνεται τέτοιο λουκούλειο γεύμα, αν επιτρέπεται βέβαια να ρωτήσω…!

  10. October 29, 2008 9:28 am

    Πω, πω κάτι φαγητά…Κι εγώ ανάρτησα μία ταπεινότατη συνταγή πατατοκεφτέδων…Αν τον ήξερα τον ντουβρουτζά που θα πάθαινα ερχόμενη από το μπλογκ σου, δεν θα την αποτολμούσα την επίσκεψη…Κολάστηκα…
    Φιλιά Δεσποινάριό μου…

  11. October 29, 2008 10:07 am

    Εγώ πάλι προσπερνάω τα κυρίως πιάτα και κολάω στο death by chocolate και στο προφιτερόλ. Θα έτρωγα και τα δύο ευχαρίστως!

  12. October 29, 2008 2:25 pm

    Προσωπικά ευχαρίστως θα επέλεγα τα τα μύδια τα αχνιστά για πρώτο ..
    Αλήθεια κρασάκι λευκό δεν είχε..? Πχ μοσχάτο ντ αστυ ? και για γλυκό ε σαφώς θα τα κατέληγα στo death by chocholate , ως αμετανόητη φαν της σοκολάτας..
    Δεσποινάριον μας έχεις σακατέψει με τα γλυκάκια που μας βαζεις εδω καθε φορα! Είσαι μεγαλος πειρασμός .. Κάθε φορά μετά το μπλογκ σου μου έρχεται να κάνω επιδρομή στο Pastry family!

  13. Sophia h Sophaki h Sofh permalink
    October 29, 2008 3:06 pm

    Nhstikoi meinate pali……..
    Thymamai kapoia Paraskeviatika “rendevous” pou perasame mazi
    me “cheese soufle” gia arxh kai “creme brule” gevstikotato telos
    gastrimarikhs pandaisias……

  14. October 29, 2008 6:20 pm

    ενδιαφερομ αι για τα γλυκα κ μονο. τα μυδια κ οι παππιτσες δεν μα αφορουν. αντε καληνυχτες γιατι κλεινουν τα ματια μου!!
    φιλια καρυστινα

  15. October 29, 2008 7:41 pm

    @Σοφια Εμας σιγα σιγα αλλαζει ο καιρος και μαλιστα με αποτομες εναλλαγες. Χτες βροχη και αερας. Τη νυχτα (κοιμομουνα βαθεια και δε το καταλαβα) πρεπει να εγινε χαλασμος. Το πρωι βρηκαμε κλαδια σπασμενα παντου. Σημερα λιακαδα.. τι να πεις. Ενα γλυκακι στην Σοφιααααα!!!!

    @fevis Ο Νταφυ ηταν οχι ο Ντοναλντ. Ε να σου πω, αλλοι τρωνε Νταφυ, αλλοι Μπαμπι, αλλοι την Μαυρικω την κοτιτσα, αλλοι παλι προτιμουν Μακγκς Μπαννυ και αλλοι τη Μις Πιγκυ. Καλα καλα σταματαω! Χα χα ναι ο Ερρικος ειναι μανακι σε κατι τετοια, εκει που δε το περιμενεις σου κανει ενα τετ α κε και παρτην κατω! Φιλακια!

    @melissoula Συνηθως παραγγελνουμε κατι διαφορετικο, και αλληλοδοκιμαζουμε πταγματα. Βεβαια ουτε για αστειο να αγγιξει την παπια. ΑΛΛΑ εγω δοκιμασα το προφιτερολ και ομολογω οτι μετανοιωσα που πηρα τις σοκολατοσφηνες. Η επομενη περιοδεια ειναι σε λιγες μερες αλλα πρεπει να με καλοπιασει πολλες φορες πριν!! 😛 😛 Χαιρομαι που ηρθες πριν απο το μητινγκ σου και πηρες δυναμεις! Φιλια!

    @panther03 Κι εσυ παπιτσα Γιωργο ε. Μα ηταν “ΛΕΚΟΥΥΥΜΙΙΙΙ” σου λεω! Καλη ορεξη! Καλο βραδυ πια σε σενα.

    @margarita Εμ βεβαια, θελεις να τρως με τον Ερρικο για να του κλεβεις την παπια που δεν τρωει! Τα μαθαμε!!! Να του παρεις ενα πισι του σεϊχη και να του ανοιξεις ενα λογαριασμο στο Τζη Μεηλ. Περαστικα το στομαχακι σημερα. Ποτε φευγεις για Βιεννη;

    @Panathinaeoς Κατω τα χερια απο το παπι μου! Θα σου παρω δικο σου. Ελπιζω να πηγε καλα η συναντηση και χωρις παπι! Πολυ μασα εχει πεσει σ’ αυτο το σεναριο, αλλα τωρα ανελαβε να γραψει η Καναδεζα οποτε θα κοπουν οι πολλες μασες! Ουτε πεκορινο δε θα μας αφησει να φαμε! Πφφ!

    @Foodjunkie Ιωαννα μου περιπου $150 με το φιλοδωρημα τεσσερεις μπυρες κι ενα εσπρεσσο (και φυσικα ολα αυτα που ειδες) Φυσικα και επιτρεπεται, δεν εισαι του ανκλ Σαμ!

    @Artanis Ερχομαι!!!!

    @Aspa Κρυφα απο τους αλλους γιατι κανενας δεν αντεχει σε κατι τετοια ουτε τα ζουζουνια!

    @liakada Και κρασι λευκο εχει και πολλα κρασια. Απλα εκει μας αρεσουν οι βελγικες μπυρες και τις προτιμησαμε αυτη τη φολα (παλι) Εγω παλι δε θα με πιστεψεις αλλα τα γραφω ολα αυτα και συγχρονως κανω μια ψιλοδιαιτα (απο Δευτερα αρχισα) Ηταν τυψεις απο εκεινο το γευμα. Τωρα αυριο μεθαυριο θα μου περασουν οι τυψεις και θα κανω μπλουμ παλι σε καμια γαβαθα!

    @Σοφηηηη!! γιατι μπαινεις σα καταζητουμενη με τρια ονοματα παιδι μου; Ναι θυμαμαι τα σουφλεδακια και θυμαμαι που με ειχατε υιοθετησει οταν ελειπε ο Ερρικος και με ταϊζατε καλα. Θυμαμαι τις Παρασκευες μετα το γραφειο ερχομουνα κατ’ ευθειαν εκει και αρχιζε το μπουκωμα! Ξεχνιωνται αυτα!!! Φιλακια! Να μου φιλησεις το Μαϊκλ τον λατρεμενο.

    @venceremos Αλλη γλυκατζου! Φιλια!

  16. October 30, 2008 1:15 am

    To πρώτο πιάτο είναι θάυμα όπως ακριβώς μου αρέσει να είναι έχει ξυνή γεύση και όχι με το γλυκιά όταν το μαγειρεύουν με κρέμες… Σήμερα το δικό μου γεύμα περιέχει giant prawns στα κάρβουνα, γουακαμόλα και για πρώτο πιπεριές χρωματιστές με φέτα τελείωνοντας με παβλοβα και passion fruits ολα είναι παραλαγές της Nigella που τελικά οι συνταγές της δεν δουλεύουν καλά και έπρεπε να κάνω της αλλάξω για να έρθουν στα μέτρα μου. φιλί πρωινό

  17. October 30, 2008 4:12 am

    ήρθα να βρω λίγο ήλιο και ζέστη… κάνει κρύο το κερατό μου, αλλά αύριο είναι Παρασκευή!!!!! Δηλαδή Σαββατοκύριακο γιουχουυυυυ. αλλά φεύγουν οι μαμάδες μου 😦
    Καλημέρα Δεσποινάκι!!

  18. Κατερίνα permalink
    October 30, 2008 4:30 am

    Μύδια αχνιστά,αγαπημένα και βουτίτσες με τραγανό φρυγανισμένο ψωμάκι,μου αρκεί με λευκό κρασί παρέα,Δεσποινιώ!( Υπογραφή:”Ψάριστον”)Όταν με το καλό ξανα ανταμώσουμε,να το τιμήσουμε!Τ αγαλματάκια με τα πιπί τους,τα κλέβω!!!Τέλεια ανάρτηση,τέλειο πρωινό ξεκίνημα!Αυριο και μεθαύριο σεμινάριο για “Ανάπτυξη δεξιοτήτων”,κλείσιμο πολύωρο και τρεχάλα μαζί με τις υποχρεώσεις του ΣΚ. Καλημέρες με φιλιά γλυκά καλό μου Δεσποινάκι

  19. October 30, 2008 5:52 am

    Τέλειο ! λατρεύω τα θαλασσινά και φυσικά πάπιες και χήνες από πουλερικά.
    Τα προφιτερόλ του Ερρίκου για μια μπουκίτσα ( δεν τρώω γλυκά γενικώς ).
    Πολύ ωραίο, πάντα να περνάς έτσι στο εύχομαι ολόψυχα

    ΥΓ Πώς να λένε τα mussels οι Ελληναμερικάνοι άραγε; Έχω 2-3 υπόψη αλλά δεν τα γράφω για να μη χαλάσω το πολύ ωραίο ποστ

  20. October 30, 2008 8:08 am

    @Πηνελοπη Ναι με κρασι η μπυρα η σαλτσα γινεται πιο νοστιμη. Κι εγω την προτιμω. Αν και η κρεμα οταν μπει ειναι λιγη. Η Νιγκελα ειχε και εδω παρουσιασεις πολλες φορες, κατι σαν την Μαρθα Στουαρτ της Βρεττανιας ε; Πολλες φορες χρειαζονται μικρες επεμβασεις λογω κλιματος η υφης των υλικων. Η δικη μου επεμβαση στα γλυκα ειναι παντα λιγωτερη ζαχαρη γιατι δεν μπορω τα “γλυκα” γλυκα. Βεβαια αυτο μπορει να αλλαξει την συσταση της ζυμης λιγο αλλα καπου βρισκουμε την ισορροπια. Καλη επιτυχια αποψε στο τραπεζι καρδουλα.

  21. October 30, 2008 8:11 am

    @μελισσουλα. Κι εδω ψυχρα εχει μωρε. Αλλα οχι κρυο. Φανταζομαι περασες ομορφα με τις μαμαδες ε; Παντα ειναι ωραια η παρεουλα. Φιλια και να ντυνεσαι ζεστα!

  22. October 30, 2008 8:16 am

    @Κατερινα. Αχ βρε Κατερινα αυτου του ειδους τα σεμιναρια δεν τα αντεχω και πολυ. (εως καθολου) Δε καταλαβαινω πως την εχουν δει και βαζουν την ανθρωπινη συμπεριφορα και μεθοδολογια σε καλουπια, σβηνουν απο το χαρτη την κοινη λογικη και στη θεση της βαζουν χαου του! Οποτε για το σεμιναριο ευχομαι βοηθεια σου και για το Σαββατοκυριακο να ξεσαλωσεις δεοντως. Φιλακια!

  23. October 30, 2008 8:21 am

    @So_Far Υπαρχει καποιο δημωδες ασμα με παπια..χηνα αλλα μου διαφευγει αυτη τη στιγμη. Απο το προφιτερολ αν φας το σουδακι ειναι μια χαρα, αφρατο, οχι πολυ γλυκο, τελειο για να φυγει η .. παπιλα (εκφραση του αντιπαπακια) Α δε χαλαει το ποστ με τα ωραια τα δικα σου, κατι περναει απο το μυαλο μου και με πιανουν τα γελια.. Φιλια προς Νοτινγχαμ μερια εκτος αν την εκανες και απο κει. Καλα λεει ο Μαρκονης. Ηνωμενα Εθνη εχουμε γινει. Ματς μουτς ματια μου.

  24. October 30, 2008 2:50 pm

    Για τα μύδια θα έλεγα όχι για όχι τα άλλα ΝΑΙ!!!, ακόμα και για το αυτόγραφο!!!!
    Αυτό με το email δεν θα το πω στη γυναίκα μου γιατί θα με ξαναπεί …άχρηστο!
    Σας καληνυχτίζω…
    Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ!

  25. October 30, 2008 3:18 pm

    Αθήνα είμαι αλλά αύριο φεύγω για Κορσική. Light business και αναψυχή. Βέβαια από το τέλος της άλλης εβδομάδας θα βρίσκομαι μόνο μέσω των αναζητήσεων του Ερυθρού Σταυρού δηλαδή όπου βρείτε λαγούμι μπορεί να βρείτε κι εμένα
    Πολύ το χάρηκα το σημερινό σου ποστ πάντως πάρα πολύ
    Δεν γράφω την ελληνοαμερικανιά για τα μύδια, είναι οι λέξεις bistrot & jacques Brel που σταματούν τον βαρβαρισμό

  26. October 30, 2008 3:20 pm

    Ναι,τα ξέρω αυτά τα εστιατόρια που είναι μαζεμένα έξω από την πόλη,τύπου mall,αλλά πράγματι μπορεί να συναντήσεις και εκπλήξεις(οι φωτογραφίες σου το αποδεικνύουν άλλωστε).
    Αλήθεια,τί ήθελες να μου πεις τις προάλλες στο facebook;

  27. October 30, 2008 5:54 pm

    πέρασα για μια καληνύχτα Δεσποινάκι…αλλά τελικά καταλυγώθηκα!!! 🙂
    Τι μου έκανες τώρα?? Και δεν λέει καθόλου να φάω τέτοια ώρα..

  28. October 30, 2008 6:37 pm

    Bασικά απόψε στην έστησα να σε τσακώσω on line, έστω και μια φορά, αλλά η άτιμη η κούραση βαραίνει τα βλέφαρα και κλείνουν τα ματάκια μου. 15 ώρες όρθια η γυναίκα, κοντεύω να πέσω από την καρέκλα.
    Καληνύχτα λοιπόν, ελπίζω ότι θα έρθουν πιο ξεκούραστες μέρες.
    Υγ. Αν είχα κια τα δυο γλυκάκια αυτά τα παραπάνω μάλλον θα ξενύσταζα, αλλά τώρα … φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο.
    Φιλάκια!

  29. October 30, 2008 8:52 pm

    @μαρκονακη καλα βρε σε ολους εμας στελνεις μεηλ και δεν στελνεις στην κυρια μαρκονη; ΑΧΡΗΣΤΕΕΕΕ!!! Καληνυχτα σου!

    @so_far Το ξερεις αυτο το παιχνιδι που λεγεται Where in the world is Carmen Santiego? Ε αυτο μου θυμιζεις. Καλες διακοπες στην Κορσικη και παρε βαθειες ανασες να εχεις παρακαταθηκη για τα λαγουμια. Αμαν πια σκουληκαντερα!!! Σωστα ας αφησουμε τις ελληνοαμερικανιες σε φιν φον περιβαλλον. Φιλακια!

    @Βαλισια Α καλα τωρα το το θυμηθηκες. Θα στο πω την επομενη φορα που θα σε πετυχω.

    @καλλιτεχνουλα μου αθηναια σε φιλω

    @Φωτεινη Αχ βρε πουλακι μου, κριμα. Μπορει να σε βρω το Σαββατοκυριακο. Δεν ειναι μονο η διαφορα της ωρας, ειναι και που αργησα λιγο σημερα. Καληνυχτα!

  30. October 31, 2008 5:27 pm

    θέλω κι εγώ 😦

    μου τρέχουν τα σάλια 🙂

  31. October 31, 2008 9:14 pm

    Καλως το αστερακι στον ουρανο της Ουασινγκτων.

  32. niades permalink
    November 1, 2008 8:07 am

    Δεν ξαναμπαίνω στο blog σου. Προσπαθώ να χάσω μερικά κιλά αλλά με αυτά που βλέπω τι να κάνω; Απίθανα πιάτα και καταπληκτικά γλυκά. Μετά κύριε Πρόεδρε φταίει ο βιαστής …
    Νάσαι καλά

  33. November 1, 2008 5:57 pm

    @niades Καλησπερα σου. Να εισαι κι εσυ καλα κι ευχαριστω που ηρθες εστω και για λιγο.

  34. arthur permalink
    January 15, 2009 12:00 am

    ΗΛΙΕ ΧΡΥΣΕ…

    Ηλιε χρυσέ, με το χρυσάφι σου κλεμμένο από την καρδιά μου…

    Θα σε κλείσω μέσα στο μαύρο της ντουλάπι.
    Για πάντα.
    Να γίνω ό,τι μου ‘χει απομείνει.
    Τότε
    σε κάθε κενό στροβίλισμά μου
    γύρω από τα στήθη της αγαπημένης μου
    ο επιμένων δορυφόρος της θα είμαι
    που κάποτε θα πέσει πάνω της
    με τις κρυφές αχτίδες σου να τήνε κάψει.

    Χρυσέ ήλιε με το χρυσάφι σου κλεμμένο από τη χαρά μου…

    Γιώργης Χολιαστός

  35. January 15, 2009 8:58 am

    Μαλιστα ωραιοτατο ποιημα. Εχει και δορυφορους. Η ειδικοτης μας! Ευχαριστω πολυ Γιωργη Χολιαστε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: