Skip to content

επεισοδειο

November 11, 2008

epis3

Επεισοδειο, οταν ειμασταν μικρες με την αδερφουλα μου, λεγαμε το βραδυνο φαγητο που ξεφευγε απο τα συνηθισμενα, και σημαινε να φιαχνεις ενα πιατο με οτι αγαπημενο σου υπηρχε στο ψυγειο, και οτι  αλλο μπορουσαμε να πεισουμε την κυρια Τασια να μας φιαξει γιατι.. το χρειαζομασταν.

Εκεινες τις εποχες η μαμα μας ταξιδευε συχνα και η κυρια Τασια (που της βγαζαμε το λαδι θεος σχωρεστην) μας φροντιζε.  Αλλα κι εκεινη ειχε μια καρδια χρυσαφι και δε μας χαλαγε χατηρια.  Ετσι  υπεκυπτε στα απανωτα παρακαλια μας κι εφιαχνε αυγουλακια, πατατες τηγανητες, μικρα σαντουϊτσακια με σαλαμακια. Και τοτε εμεις καταχαρουμενες αναφωνουσαμε: ΕΠΕΙΣΟΔΕΙΟΟΟΟΟ!!!!

Αυτα τα τρελλα παιδικα μας θυμηθηκα χτες το βραδυ,   οταν εφιαξα το δικο μου επεισοδειο.  Αγγουρακι, ελιες, σαλαμακι και φρυγανισμενες φετες ψωμιου αλλειμενες με ροκφορ που το ειχα αφησει να ζεσταθει λιγο. Αυτο και λιγο κρασακι κι αν ειχα και τις πατατες της κυριας Τασιας δε θα ελεγα οχι.

Αυτες ειναι οι μικρες απολαυσεις της προσωρινης μοναξιας. Σας φιλω γλυκα.

Υ.Γ Πως περασε ετσι το τετραημερο;

Υ.Γ.2 Λεω .. βρε δεσποιναριον να τους το πεις η να μη τους το πεις, αλλα αν δε τους το πεις που θα το πεις!! Δεν ασχολουμαι καθολου με πλανητες (εννοω αστρολογικα γιατι σε επιπεδο φυσικης εχω μπουχτισει) Ομως σημερα πρεπει καποιος απο αυτους να ηταν αναδρομος.  Δηλαδη δεν εξηγειται γιατι δεν ειχα ορεξη να κανω ΤΙΠΟΤΑ,  μπερδευα τα εξαρτηματα της κουζινομηχανης,  εκανα μιση ωρα να βρω το μοσχοκαρυδο, εχυσα τον καφε, μαδησε η σεφλερα μαι βαρεθηκα να μαζευω φυλλα,  τεντωσα το χερι μου να πιασω κατι κι εκανε ΚΡΑΚ ο ωμος μου,  νυσταζα απελπιστικα ολη μερα και δεν αλλαξα κουβεντα με ανθρωπο!!! Α! λεω δε γινεται δουλεια, θα βγω εξω.  Μπαινω στο τουτου και παω να κανω μερικες προμηθειες για τις γιορτες, ξερετε.. ξηρους καρπους, καπνιστο σολωμο, να δω και για μια ντωμπιερα (*) που ηθελα.  Φευγω και αφηνω το γκαζι του φουρνου ανοιχτο. Εκαιγε ο φουρνος 4 ωρες μονος του. Καλα που δεν παθαμε τιποτα δηλαδη.  Σκεφτομαι μπας και με ματιασε κανεις, αλλα γρηγορα το απορριπτω γιατι δε με ειδε κανεις, παρεκτος απο τον ταμια του καταστηματος.  Το χερι ειναι ακομα λιγο κουλο αλλα ξερω οτι θα περασει γιατι το ειχα ξαναπαθει τον Σεπτεμβρη που μαζευα τα καλοκαιρινα, να .. λιγο στις δεξιες στροφες μου αλλαζει τα πετρελαια.  Τωρα μεσα σε ολα αυτα τα στραβα μπορει να αναρωτιεστε τι τοθελα το μοσχοκαρυδο! Θα σας πω την Πεμπτη!

(*) σκευος απο μαντεμι με επικαλυψη εμαγιε εσωτερικα που ζυγιζει οχτακοσια κιλα και ενδεικνυται για την παρασκευη σουπων και daube a la provincal.

31 Comments leave one →
  1. November 11, 2008 10:54 pm

    Δεσποινούλι μου,
    Ξαβασκαμός σου κοριτσάκι μου. Ξέρεις το μάτι, η κακή ενέργεια των τρίτων (μπορεί και η καλή ) είναι εκτός λογικής.
    Στο μάτι και τη βασκανία πιστεύω. Κάθε φορά λέω στον πατέρα μου στη Λευκάδα να μου διαβάσει την ευχή, γιατί τα απανωτά κακά πολλάκις με κυνηγούνε και μένα.
    Λέω φτού, φτού, φτού και απο αύριο βγές για το μοσχοκάρυδο, ξέρεις εσύ για ποιό μαγειρεματάκι.
    Περαστικούλια σου και φιλάκια μά!
    Η επίσημη καληνυχτάκιας

  2. November 11, 2008 11:09 pm

    Συγγνώμη και για το μάτι-αστρίτη που διαθέτω,
    Αλλά κάτω στο έδαφος πήρε το μάτι μου δύο ζευγάρια γυαλιστερές μπαλαρίνες, επεισόδια σκέτα!
    Ετσι; Για να μην ξεχνιόμαστε, αυξάνεται η συγκομιδή σε παπουτσάκια κι ας μην αγοράσθηκε ακόμη το μοσχοκάρυδο.
    Επανάληψη επισήμου καληνύχτας

  3. Marthaki permalink
    November 11, 2008 11:27 pm

    Despinariov, Me kaveis kai gelao otav diabazo to blog sou.
    Perastika sou loipov, pare dio Advil kathe 6 ores kai aurio tha eise kalitera.

    Brexei kai xioveizei sto Chicago apopse, kai tha brexei kai aurio. Opote, oxi filla gia to marthaki! Isos tiv pemti.
    Kali sou vixta!

  4. November 12, 2008 1:38 am

    Μπααα, “μάτι” δεν θα το λεγα! Η “προσωρινή μοναξιά” είναι η αιτία Δεσποινάκι😉 Καλή σου μέρα🙂

  5. November 12, 2008 2:08 am

    Καλού κακού έχε έναν να σου διαβάσει καμιά ευχή. Μπορεί να είναι από αυτές τιε μέρες που όλα φαίνοντε στραβά, και πάνε κιόλας.
    Περαστικά με το χέρι, και στην κουζίνα προσοχή!!!!!
    καλημέρα

  6. November 12, 2008 3:31 am

    Τελικά οι απλές ιδέες είναι κι οι καλύτερες!
    Αν κι η μέρα σου ήταν σκέτο επεισόδιο!
    Σε 2 μέρες το χέρι θα είναι καλύτερα.Στο υπόσχομαι.Στέλνω θετική ενέργεια.

  7. November 12, 2008 3:36 am

    Θα σου έλεγα να κάνεις ένα ευχέλαιο… Γιατί το κακό το μάτι πιάνει και υπερατλαντικά άμα είναι να σε πιάσει… Να φυλάγεσαι φιλενάδα μου γιατί έρχονται γιορτές και πρέπει να είμαστε alive and kicking, και ας μαδήσει και κανένα λουλουδάκι χωρίς να σπεύσεις να μαζέψεις τα φύλλα… Άντε… Παλιο- νοικοκυρά….:-))))))))

  8. MΗΘΥΜΝΑΙΟΣ permalink
    November 12, 2008 3:38 am

    Πάντα θα έχουμε τέτοιες στραβές μέρες στη ζωή μας! Μου θύμησες την Βασιλειάδου του παλιού καλού σινεμά που ξεμάτιαζε!
    Να προσέξεις, όμως, αυτό το ΚΡΑΚ του ώμου σου! Όσο για το μοσκοκάρυδο θα το βρεις, μη σε νοιάζει. Για τα “επεισόδεια” (αμαρτίες τα λέει η γυναίκα μου) που και που χρειάζονται, έτσι για αλλαγή, μάτια μου!!!
    Φιλάκια.

    Υ.Γ.

  9. MΗΘΥΜΝΑΙΟΣ permalink
    November 12, 2008 3:43 am

    Δεν τα κατάφερα στο Υ.Γ. όπου ήθελα να σου στείλω το τραγουδάκι “Σ’ αγαπώ να προσέχεις”!!! Για να δούμε τώρα, αν δεν… θα στο στείλω με μέιλ.

    Σ’ αγαπώ να προσέχεις!!!=>

  10. November 12, 2008 4:59 am

    όχι ντωμπιέρα Δεσποινάκι… cocotte! έτσι τη λένε οι βρωμόγαλλοι!
    το μοσχοκάρυδο με κυνηγάει από χθες το βράδυ, που έλεγα του Μάνθου ότι το χρειάζεται για να φτιάξει μια σως καφε ντε Παρί για να συνοδεύσει το μοσχαράκι του και ήμουν σίγουρη ότι δεν θα είχε, αλλά με εξέπληξε ευχαρίστως🙂
    σε έχει πιάσει ρούχλα ε? εμένα να δεις… νομίζω είναι παγκόσμιο το φαινόμενο πφφφ
    φιλάκια και καλημέρα!!

  11. November 12, 2008 5:17 am

    Δέσποινα …καλήμερα.
    Εγω σε ξεμάτιασα με λάδι, ναι ήσουν ματιασμένη. Πιστεύω να έπιασε το ξεμάτιασμα και να είσαι σήμερα κεφάτη και καλότυχη

  12. November 12, 2008 6:18 am

    Μια φάση θα ήταν, που πέρασε…Δηλαδή να υπολογίζω σε συνταγούλα, τις επόμενες μέρες;
    Να μην κουράζεις πολύ το χέρι σου, άστο να περάσει μόνο του…
    Να έχεις μια όμορφη μέρα, περαστικούλια…

  13. FoodJunkie permalink
    November 12, 2008 6:22 am

    Θα εστιάσω στο υπέροχο πιάτο, που είναι και από τα αγαπημένα μου “βραδυνἀ επεισόδια”. Αν συνοδεύεται και με κρασάκι ή μπυρίτσα ακόμη καλύτερα! Ελπίζω να νιώσεις καλύτερα σύντομα.

  14. November 12, 2008 6:34 am

    Δεσποινάκι,
    ένα τέτοιο επεισόδειο είχα κι εγώ εχθές το απόγευμα για μεσημεριανό όμως. Αντί φέτες ψωμί, κρητικό παξιμάδι κι αντί για ροκφόρ λίγη φετούλα, ελιές τσακιστές κια λίγη ντοματούλα για το κόκκινο του πιάτου. Κι όλο αυτό μπροστά στο τζάκι που το ανάψαμε φέτο πρώτη φορά, μπας και φωνάξει τον χειμώνα να έλθει. Τελικά έκανε μια μπόρα μετά από μήνες.
    Φιλάκια πολλά

  15. November 12, 2008 8:52 am

    Αγαπημενη Καναδεζα της διαδυκτιακης μου καληνυχτας. Λες βρε χαρα μου να ηταν ματι. Αν ειναι να φυγει το ντομινο της αναποδιας με ευχουλες, να τις πουμε. Θελω να διευκρινησω οτι το μοσχοκαρυδο το εψαχνα μεσα στο ντουλαπι μου με τα μπαχαρικα, κι ενω ηταν μπροστα μου δεν το εβλεπα. Βεβαια οταν τελικα το ειδα νευριασα με μενα κι εκει ηταν που χυνω τον καφε. Δηλαδη μεχρις ενος σημειου οι ιδιοι καμια φορα προκαλουμε το ντομινο. Μοσχοκαρυδο λοιπον ευρεθη και ολη μου η στεναχωρια αυτη ναναι που λεει και η μαμα μου.

    Ερχομαι τωρα στο πατουμενο. Βλεπεις Καναδεζα, κατω απο το γυαλι υπαρχει ραφι οπου καθονται περιοδικα και καταλογοι. Αυτο που βλεπεις ειναι το εξωφυλλο του J. Crew. Καλα ειπαμε Καναδεζα μου να κανουμε νεωτερισμους.. αλλα θα επαιρνα μια χρυση και μια γαλαζια μπαλλαρινα; Ελα….

    @Μαρθακι Σου εχω πει ποσο χαιρομαι που σε βλεπω και ερχεσαι απο το Σικαγο τα βραδυα; Τα Advil τα πηρε τελικα το βραδυ λιγο πριν κοιμηθω και κανανε το θαυμα τους. Κοιμηθηκα σαν το πουλακι. Κι ενα καυτο ντους το πρωϊ ..που θα παει το κουλο!!! Αυτο με τη βροχη και τα φυλλα ειναι απαισιο το ξερω. Γινονται ολα μια λασπη φυλλα χωματα και κολλανε και αντε να τα μαζεψεις μετα. Πω πω! χιονια ε ; Ουτε να το σκεφτομαι δε θελω. Μπρρρρ!!

    @πανθηρα μηδεν τρια με το συνθηματικο! Οτι και ναταν παρασε, ολα εχουν ενα τελος. Η προσωρινη μοναξια δεν ειναι απαραιτητα κακη, εχω βρει τροπους να τη διασκεδαζω. Καλη σου μερα κι εσενα.

    @Σοφια Βρε χαρα μου που να βρω καποιον να μου διαβασει ευχη εδω στη βορρεια αμερικη; Παντως καλα λες. Πιστευω οτι ενω σκεφτομαστε το ενα στραβο, απο αφηρημαδα προκαλουμε το δευτερο. Γι αυτο μιλησα για ντομινα. Αλλα και τα ντομινα καπου σταματανε ε; το χερι θα περασει.. δεν ειναι στο χερι του.. αφου μπορω και γραφω εδω!!!

    @Βαλισια μου, εχεις μια θετικη ενεργεια πραγματικα οπως ολα τα παιδια. Και συμφωνω περα για περα με τις απλες ιδεες, τι φιουζιον κουιζιν μου λετε! μια γωνια φρεσκο ψωμακι με ιδρωμενο κασσερι ειναι .. οτ χοτ και φιν φον!

    @Ευη εκκλησια δεν εχω, παπα δεν εχω. Χααα ενταξει ακομα αντεχω μερικες μικρες στιγμιαιες αναποδιες. Αχ μου θυμισες τις γιορτες και ακομα να φιαξω τις ρημαδολιστες Πφφφφ!

    @ΜΗΘΥΜΝΑΙΟΣ Στρατο μου σ’ ευχαριστω για το τραγουδακι, καλα λεω οτι εισαι γλυκος ανθρωπος και πας να μου βγεις αγριος!! χο χο !! Αμαρτιες ε; Απορω γιατι δε τρωμε πιο συχνα ετσι; Παντως εγω στις προσωρινες μου μοναξιες, απο.. αμαρτιες .. αλλο τιποτα. Και παλι χο χο χο !!

    @Α μπραβο κοκοτ!! Πηρα λοιπον μια κατακοκκινη κοκοτ πολυτελειας φαμπρικε αν Αλζας ιφ γιου νοου γουατ αϊ μην!!! Μαλιστα ζητησα απο το καταστημα να μου επιτρεψουν να τη μεταφερω με το καροτσακι στο παρκινγκ για να μη την κουβαλαω η κουλη! Το μοσχοκαρυδο βρεθηκε οπως ειπαμε και μαλλον αυριο βραδυ (Πεμπτη) θα φαμε Ντωμπ με τον Κωνσταντινο και την Ντεμπορα.

    Ζητω ο Μανθος με τον πληρη εξοπλισμο μπαχαρικων. Φιλακια!!!

    @Δημητρα Βεργου!! Με ξεματιασες; Καλα αυτο το εξ’ αποστασεως δεν το καταλαβαινω αλλα σ’ ευχαριστω παρα πολυ γλυκεια μου που ασχοληθηκες με τη δικη μου μικροαναποδια! Θυμαμαι ο παπους μου εκαιγε γαρυφαλλα κι ελεγε κατι απο μεσα του. Οταν το γαρυφαλο εσκαγε, επροκειτο για τον σκασμενο που με ειχα ματιασει. Στο τελος μου εκανε κι ενα μουταουρωμενο σταυρουδακι στο μετωπο με το καμενο γαρυφαλλο. Το λαδι νομιζω ειναι με το αν θα επιπλευσει η θα διαλυθει η σταγονα. Α παπα !! μυστηρια!!! Σε φιλω πολυ και παλι σ’ ευχαριστω!!

    @αρτανις Σ’ ευχαριστω ματια μου .. η επομενη συνταγη ειναι λιγο εμπνευσμενη απο σενα! Θα δεις.

    @Foodjunkie Σ’ ευχαριστω Ιωαννα μου. Μα.. δε βλεπεις διπλα την μπουκαλα με το μερλο-σαντζιοβεζε; Το καλυτερο φαρμακο κατα της κουλαμαρας!!!😆

    @Φωτεινη! Αχ το δικο σου επεισοδειο ειναι πιο.. επεισοδειακο καθοτι κρητικο! Αλλα εγω δε ζηλεψα!! β Παξιμαδια κρητης εχω, φετα εχω, ντοματα εχω.. το τι επεισοδειακο γιουρουσι θα κανω αποψε .. δε λεγεται!!

    Επερασα απ το Ρεθυμνο

    και πηρα παξιμαδια

    φρεσκες ντοματες και τυρι

    για να περνω τα βραδυα.

    @a tutti Σας ευχαριστω ολους ειλικρινα γιατι τοση θετικη ενεργεια πρωϊ πρωϊ ειναι η καλυτερη αρχη!

  16. November 12, 2008 9:39 am

    Μια χαρά μου φαίνεται το χθεσινό σου επεισόδιο, θα πάω κι εγώ μια βόλτα από το ψυγείο να δω τι υπάρχει! Ελπίζω τώρα πια να πέρασαν τα στραβά και τα ανάποδα! Φιλιά!!!

  17. November 12, 2008 10:15 am

    Παιδί μου,
    Το κατάλαβα για το μοσχοκάρυδο, αλλά για τις μπαλαρίνες ούτε ακόμη πήρα μυρωδιά. Αλλωστε, γιατί να εκπλαγώ; Μπαλαρίνες σε όλα τα χρώματα, θα ήταν η επιλογή μου. Οποία πληθωρικότης, που λέγαμε και τις προάλλες.
    Φιλάκια

  18. November 12, 2008 10:16 am

    να ξεματιαστεί και το μέγαρον! δυο φορές εμφανίζονται τα σχόλια και τα δεξιά μπιχλιμπίδια μετακόμισαν κάτω ξανά πφφ
    μόνο Ντέμπορα και Κωνσταντίνος? ο Τέντυ ?
    κι εγώ κόκκινη κοκότα έχω αυτή με το χερούλι κοκκοράκι 🙂

  19. November 12, 2008 11:07 am

    Μάτι, μάτι κανονικό!!! Και γιατί δηλαδή ο ταμίας δεν είναι άνθρωπος, δεν ματιάζει;;;

    Το επεισοδιάκι ωραιότατο, αλλά εγώ περιμένω το θέμα με το μοσχοκάρυδο, γιατί του έχω μία αδυναμία τρελή🙂

    Φιλιά πολλά και ψυχραιμία σε όλους, διότι ανάδρομοι-ξεανάδρομοι (κι εγώ δεν τα πιστεύω αυτά), όλα σκ… πάνε!!!!!!!!!

  20. panathinaeos permalink
    November 12, 2008 11:09 am

    οι κοκοτες της αλσατιας ειναι διασημες, αρα και παλι πηρατε το καλυτερο! τωρα μενει να ερθουν οι της παρεας για το μαγειρεμα! προτεινω την επομενη φορα που θα αισθανεσθε περιεγα με τριξιματα, αναζητηση μοσχοκαρυδου και αλλα σχετικα, να φατε δυο φετουλες παστουρμα και ολιγη λακερδα! ειναι αποδεδειγμενα αντιβασκανικα και σας κανουν να αισθανεσθε οτι βρισκεσθε καπου στην γαλαζια πατριδα! τις ευχες μου για το καλυτερο!

  21. November 12, 2008 12:22 pm

    E, ότι θα μου ‘βγαινες μπροστά και με μαντινάδα, δεν το περίμενα.
    Πολλά πολλά φιλιά

    ΥΓ.Ζήσε τις στιγμές με τα πρόσωπα που αγαπάς και σ’ αγαπούν. Είναι τόσο πολύτιμες ειδικά όταν τις χάσεις. Μόλις έμαθα κάτι πολύ δυσάρεστο για τον άντρα μιας φίλης μου και συνειδητοποίησα για άλλη μια φορά την προσωρινότητα σ’ αυτό τον τόπο. Φτου! Μακριά από μας.

  22. November 12, 2008 3:07 pm

    ο αναδρομος φταιει για ολα τα επεισοδια…
    φιλια καρυστινα

  23. November 12, 2008 10:23 pm

    @Ασπα Περασαν ολα τα στραβα ετσι δε γινεται παντα;
    @Ιουστινακι Ασε που δε θα εβγαζα τις παραταιρες μπαλλαρινες μου κατω απο το τραπεζι. Πφ!
    @μελισσουλα. Εσενα κατι εχει ο μπαρμπα-μπραουζερ σου και τα βλεπεις ολα τα πανω κατω, πφ!
    @δενδρογαλιτσα αυριο τα μοσχοκαρυδατα! Βρε τι να με ματιαξει ο ταμιας, ενα εικοσαχρονο παιδι ητανε με τρια σκουλαρικια και βοστρυχους σαν τον Stevie Wonder.
    @Παναθηναιε αγαπητωτατε εχετε παντα τις καλυτερες προτασεις για την αντιμετωπιση ποικιλων προβληματων. Σας εθχαριστω για τις ευχες. Σας ασπαζομαι.
    @Φωτεινη Λυπαμαι Φωτεινουλα. Εχεις δικιο, τιποτα δεν ειναι δεδομενο.
    @ venceremos του την εχω στημενη

  24. November 13, 2008 4:21 am

    Κρέμασε κανένα μάτι…μεγάλο …από αυτα που φορανε στα άλογα…και όποιον βλέπεις να λες από μέσα σου
    Μπα που να σου βγει το ματι και να χυθεί σαν αυγό…
    που έλεγε και ο Σταυρίδης!!!!!!χαχαχαχα!!!!
    καλημερα κουκλί μου!

  25. margarita permalink
    November 13, 2008 6:10 am

    περαστικα σου.. κρεμασε κανενα σκορδο διπλα στα ματια .. και αντε για καινουργια επιεσοδια.. και εμεις πατατες και αυγα τηγανιτα τρωγαμε το βραδυ… μια επεισοδιακν ζωη π.χ ( προ χοληστερινης) Ες σαββατον τα σπουδαια..
    Μ.

  26. Κατερίνα permalink
    November 13, 2008 8:41 am

    Ξέρεις η περιγραφή πολλές φορές σου προκαλεί περίεργα συναισθήματα!Ακους κάποιον να σου λέει τα μύρια όσα κακά που του έχουν συμβεί στο σπίτι (να χει καεί, ψυθεί,χτυπ’ησει,σπάσει,να είναι ξερός από πονοκέφαλο)να έχει τσακωθεί με όλο το κόσμο, και να σου ρχεται να γελάσεις!!Έχω πάθει πολλές φορές τέτοιες λαχτάρες.Από τη μία σταυροκοπιέμαι κλαίω απ το πόνο,αν έχω χτυπήσει, απ την άλλη γελάω και λεω “μη χειρότερα!!!”. Κάτι σα κλαψίγελος!Πάντως μια καλή μου φίλη ,που δεν υπάρχει πια δυστυχώς, έλεγε πως “- οταν είσαι ανήσυχος,στεναχωρημένος ή αγχωμένος να περιορίζεις τις μετακινήσεις σου,διότι κάνεις σπαστικές κινήσεις και γίνεσαι επιρρεπής στα ατυχήματα”.Να προσέχεις γλυκιά μου Δέσποινα,περαστικά στο χεράκι και βάλε και κανένα ματάκι στο μπλογκάκι στη γωνίτσα να μη σε ματιάζουν. Γλυκά φιλιά.

  27. November 13, 2008 8:41 am

    Δεν πιστεύω στα ζώδια ούτε στο μάτιασμα. Δεν είμαι καν προληπτικός. Οπότε, η δική μου θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν στην περίπτωση αυτή, ότι πρόκειται απλώς για μία από εκείνες τις μέρες όπου όλα (ε όχι και όλα, πολλά – για να ακριβολογούμε) πάνε στραβά. One of those days …

    Ως προς το μοσχοκάρυδο, όπως απάντησες και στο “ioustinaki”, ήταν μία τυπική περίπτωση, όπου το αντικείμενο (ή η λύση που αναζητούμε) είναι μπροστά στα μάτια μας κι εμείς ψάχνουμε αλλού. Μου’ χει συμβεί αμέτρητες φορές !

    Ωραίο το “επεισόδιο”. Και το Merlot τώρα το χειμώνα, ότι πρέπει.

    Καλή επιτυχία με την daube απόψε.

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

  28. November 13, 2008 12:03 pm

    Για περίμενε να μιλήσω με τη θεία Ευταλία που έχει το μέσον να δούμε τι μπορεί να γίνει😉 xx

  29. November 13, 2008 1:09 pm

    Aσε που νομίζω οτι εχουμε και το ίδιο περιπου χαλι (persian sultanabad)?

  30. November 13, 2008 2:56 pm

    Ελπιζω ο ωμος να ειναι καλυτερα ματια μου!
    αλλιως παρε κανενα εγγλεζικο τετραροδο!χιχιχιχιχιχι

    ετσι για ζηλεια μονο, επειδη δεν γνωριζω κοσμο που να μην του αρεσουν, σου γραφω οτι το δικο μου επεισοδιο αποψε ειτο λουκουμαδες με μελι και κανελλα!
    τι καλα που ειναι ακομα μικρα τα παιδια και εχω μια καλη δικαιολογια!!!!

    ζουζουνα φιλια γλυκα!
    και δεν παιζω που ηρθε μονος του ο Ερρικος στα νοτια εδαφη μας!
    θα κανω μουτρα! επρεπε να ερθεις και εσυ! για να ανεβητε ισαμε την πολη του φωτος να σας ειδουμε ολιγακις!

  31. November 13, 2008 9:58 pm

    @Nana Μπλιαχ βρε! Παντως οι ατακες του παλιου ελληνικου σινεμα ειναι ανεπαναπηπτες!

    @Μαργαριτα. Και σκορδα και ματια και πεταλα. Περιμενω το Σαββατο!!!

    @Κατερινα. Περασε το χερακι Κατερινα. Κι εχεις δικιο οτι οταν βλεπουμε νευρικοτητα η ατσουμπαλια πρεπει να αφηνουμε τα παντα και να παιρνουμε μια βαθεια ανασα!

    @Ιρλανδε οταν συμβει αυτο, το να ψαχνουμε και να μη βρισκουμε, η καλυτερη λυση ειναι να ζηταμε απο καποιν αλλο να ριξει μια ματια.
    Το Ντωμπ εγινε υπεροχο!!

    @Πηνελοπη! Μα πως δε το σκεφτηκα!! Ολοκληρο μεσον εχουμε. Ναι περσικουλι ειναι.

    @Αριστεα Μια χαρα ειναι και ο ωμος και το χερι, μονο μιαμισυ μερα με παιδεψε κι αυτο οχι παρα πολυ. Ναι μωρε μονος του ηρθε, δε τα καταφερα αυτη τη φορα να παω κι εγω. Καλα αν παει κανενα Παρισι που εχει και λογους, δε το συζητω. Φιλακια!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: