Skip to content

merci pour le dîner

November 28, 2008

Thanksgiving  στους κουμπαρους

table11

το τραπεζι στρωμενο

quiche

τα ορεκτικα

galopoula

το πτηνο ψηνεται στον φουρνο της κουμπαρας

beans

τα φασολακια βραζουν στην φιν φον κατσαρολα της

sage2

το φασκομηλο τηγανιζεται για να στολισει τις γλυκοπατατες

mike

ο κουμπαρος ψιλοκοβει τα challots

salad

Η σαλατα (για μενα η εκπληξη της βραδιας ειναι ετοιμη.

Με λαχανο, ραπανακια, challots λιγο πρασινο κρεμμυδακι

και ελαφρυ ντρεσσινγκ απο μπατερμιλκ.

yams

οι γλυκοπατατες με το φασκομηλο σερβιρισμενες

mashedpotatoes

και ο κλασσικος πουρες

arrangement

τα λουλουδια της βραδυας

corn-stuffing

μια ενδιαφερουσα γεμιση απο καλαμποκοψωμο, καστανα,

κρουτον, καρροτο και λουκανικο

bird

αποψη πτηνου τεμαχισμενου στην πιατελα του

cran2

να μη ξεχασουμε και την κρανμπερυ σως

cornbread

ψωμι (γλυκο) απο καλαμποκι

choco

μερικα σοκολατενια γλυκα και μια pumpkin pie

candle

το κερακι διπλα σε καθε πιατο

espressocake

εσπρεσο κεηκ

label

το δεσποιναριον βρηκε τη θεση του

carrot-cake

και μια τουρτα για τα γεννεθλια του κουμπαρου

napkin

καλη ορεξη, και του χρονου

Σημειωση: Η κουμπαρα ειχε μερικα ακομα φαγακια που δεν περιλαμβανονται σ’ αυτη την αναρτηση.  Ηταν ολα πεντανοστιμα και φιαγμενα με αγαπη. Μαζευτηκαμε 14 ατομα. Η κουμπαρα ειχε δυο τραπεζια, ενα για τη νεολαια κι ενα για τους μεγαλους. Εκεινο που δε καταλαβε το δεσποιναριον ειναι γιατι το βαλανε στο τραπεζι με τους μεγαλους ..μυστηρια πραγματα!!!

🙄

Advertisements
26 Comments leave one →
  1. November 29, 2008 2:00 am

    Με δυο λόγια….ΣΚΑΣΑΤΕ ΣΤΟ ΦΑΙ ! !!

    Πως σηκωθήκατε από το τραπέζι ;

    Εγώ, που είμαι γνωστός καλοφαγάς, σε κάτι τέτοια τραπέζια τρώγω πολύ λίγο σχετικά. Αγχώνομαι και μόνο που τα βλέπω :)))

    Πι Εσ. Αυτό το ψωμί το γλύκο από καλαμπόκι είναι επιδόρπιο ή όχι ;;; Το πρωτο-έφαγα στα boston market και δε μου έκανε για κανονικό ψωμί μαζί με το φαγητό…. (Τι απορίες που έχω κ εγώ. Αλλά έχω τα νεύρα μου! Αντί να είμαι ΝΥ τέτοια ώρα μαζί με τους κολλητούς, είμαι εδώ και διαβάζω …- Η κατάσταση είναι απάλευτη.)

  2. November 29, 2008 2:34 am

    Μα αφού είσαι Δεσποινάριον, και μόνο από το όνομα έπρεπε να σε βάλουν με τη νεολαία! Δεν σε βλέπουν πως ταιριάζεις καλύτερα με τους μικρούς, παρά με τους μεγάλους; Πφφ!
    Το ωραίο είναι που κάνατε καλή παρέα με ένα τετραήμερο …ζάχαρη.
    Και έρχονται κι άλλα τέτοια τετραήμερα. Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά.
    Θα χορτάσουμε ξεκούραση.
    Πολλά φιλιά

  3. November 29, 2008 2:35 am

    Καλημέρα Δέσποινα.
    Όλα ωραία και καλά. Οι το’υρτες? μμμμμμμμμ! Εκείνο το κράμπερι που μπορώ να το βρώ άραγε?
    Καλό Σ/Κ

  4. November 29, 2008 2:46 am

    Η κουμπάρα είναι Ελληνίς, θυμήστε μου;; Διότι αλλιώς πώς να μεταφράσεις το “δεσποινάριον” στην παλιοαγγλικήν;; Σκέτο miss, δεν αποδίδει ούτε στο χιλιοστό αυτό που είναι το μπλογκοδεσποινάριον 🙂

    Το ρεπορτάζ: ωραιότατο, τα φαγάκια: τα ‘παμε, οι τούρτες: αυτές μάλιστα!!!

    Και του χρόνου γλυκοδεσποινάριον!

  5. Anonymous permalink
    November 29, 2008 4:47 am

    Ολα δειχνουν και θα ηταν τελεια, εγω να ρωτησω για τα μεζεδακια ηθελα. Ειναι σφολιατακια γεμισμενα με διαφορα?

  6. November 29, 2008 5:48 am

    Η κουμπάρα μοιάζει με δροσερό νεράκι στην έρημο μετά από όλα αυτά τα παραδοσιακά σιχάματα που μας περιέγραψες στο προηγούμενο ποστ σου… Τουλάχιστον το δικό της τραπέζι είχε διάφορες φρέσκιες λιχουδιές και κυρίως άφθονη φροντίδα και αγάπη για τους καλεσμένους της… Μπράβο της λοιπόν και μπράβο και σε σένα βέβαια που την έχεις κουμπάρα….:-)
    Υ.Γ. Και μια που το ανέφερες, τι είναι βρε φιλενάδα μου το buttermilk που το διαβάζω σε διάφορες συνταγές και δεν ξέρω που να ψάξω να το βρω? Για δώσε ένα explanation να καταλάβει λίγο και η άσχετη, ξανθιά, wannabe ζαχαροπλάστισσα φίλη σου….:-)

  7. November 29, 2008 8:32 am

    @Σι Ες της γειτονιας, νομιζω οτι φαγαμε νορμαλ, αν κρινω απο τον εαυτο μου. Μια μπουκια να φας απο το καθενα.. παει χορτασες. Πραγματικα κι εγω χορταινω μονο που τα βλεπω, ασε που αν φας μερικα μπλι μπλι στην αρχη ετσι τριγυρνωντας με μια μπυριτσα κοβεται η τεραστια ορεξη που δημιουργουν οι μυρωδιες. Δεν μπορω να πω οτι εσκασα και απο τα γλυκα εφαγα ενα λεπτοτατο σφηνακι απο τη κεηκ σοκολατας. Γεγονος ειναι οτι οι κουμπαροι θα εχουν φαγητο και γλυκα.. για μερες.

    Το καλαμποκοψωμο ναι ειναι λιγο γλυκο, εχει το καλαμποκι τη γλυκα του αλλωστε αλλα νομιζω βαζουν λαι λιγη παραπανω ζαχαρη. Συνοδευει φαγητα και δε θεωρειται γλυκο. Ταιριαζει με στεγνα κρεατα η αλμυρα γιατι υποτιθεται οτι ισορροπει τη γευση. Αυτο με τις γευσεις Σι Ες μου ειναι οπως μεγαλωσει και μαθει ο καθενας. Το καλαμποκι ειναι κατ’ εξοχην γευση του νοτου. Εμεις με τις μεσογειακες μας γευσεις υπερεχουμε σε αυτη την τοπικη αντιπαραθεση γιατι οι γευσεις μας δεν αρεσουν μονο σε μας αλλα σε ολο τον κοσμο. Παντως μεχρι στιγμης δεν εχω πει.. αχ τι κριμα να μην εχουμε κι εμεις … κατι τετοιο (αμερικανικο) και στην Ελλαδα. Αν και .. σε λιγο καιρο εται που παμε αμφιβαλλω αν τα παιδια των παιδιων της γενιας σου ας πουμε θα διακρινουν πια τοπικες γευσεις.

    Και τωρα στο κυριως θεμα. Φανταζομαι διαβαζεις για εξετασεις ε; Σι Ες καταλαβαινω ειναι σπασιμο, αλλα θα σου δοθει ξανα η ευκαιρια για Νεα Υορκη. Ισως την πρωτοχρονια. Μη στεναχωριεσαι και καλη επιτυχια. Σε φιλω.

    @Φωτεινη. Καλα ητανε και συνεχιζει να ειναι καλα Φωτεινη. Πραγματικα με τα Χριστουγεννα και την Πρωτοχρονια να πεφτουν Πεμπτη βλεπω κατι τετραημερα ξεγυρισμενα. Φιλακια.

    @Σοφια Τα κρανμπερις σε μεγεθος μεγαλου μπιζελιου και με βαθυ κοκκινο χρωμα λεγονται “κρανα” και πιστευω οτι υπαρχουν σε φιν φον σουπερμαρκετ.

    @δενδρογαλη ναι η κουμπαρα ειναι ελληνις και εχουμε κοινη πορεια σπουδων στην Ελλαδα και στην Αμερικη. Εκεινη ηρθε 4 χρονια μετα απο μας. Με την κουμπαρα δεν χρησιμοποιουμε τα ονοματα μας μεταξυ μας αλλα την εκφραση “εσυ παιδακι μου” εμπνευσμενη απο μια παλια ελληνικη ταινια με τον Αυλωνιτη που κυνηγουσε μια πιτσιρικα υπαλληλο του και της ελεγε.. εσυ παιδακι μου που καθεσαι; με εκεινο το πολυ ορεξατο.. υφος..

    @Ανωνυμε/η ειναι μικρα quiche μπουκιτσες. Αυτα δε τα εφιαξε η ιδια απλα τα εψησε.

    @Ευη ευχαριστω Ευουλα ειναι πραγματικα ανθρωπος πολυ φιλοξενος και περιποιητικος με τους καλεσμενους της. Αλλα ειναι και ο κουμπαρος που ασχολειται με την αμπιανς του τραπεζιου και καθε φορα βρισκει τροπους να μας εκπλησσει.

    Το μπατερμιλκ λεγεται ξυνογαλα ελληνικα και ξερω οτι υπαρχει σε μεγαλα σουπερμαρκετ. Ειναι ας πουμε το ροκφορ των γαλατων. Οταν στη διαδικασια της εξαγωγης της κρεμας απο το γαλα μεινει το απαχο μερος το αφηνουν και γινεται ζυμωση. Ειναι λιγο ξυνουλο στη γευση και πολυ χαμηλο σε λιπαρα. Οταν αντικαθιστα το γαλα σε ζυμαρια εχει σαν αποτελεσμα το κεηκ να ειναι πιο ..ζουμερο. Ειναι καλο για πανκεηκς και για ελαφρα ντρεσσινγκς σαλατας. Φιλουρες!

  8. November 29, 2008 9:10 am

    Όλα υπέροχα!!!
    Σόδα για το στομάχι είχατε;
    Ξέχασες τη φωτογραφία των κουμπάρων!
    Αλλά καλύτερα μη τυχόν και τους ματιάσουμε… Φτου, φτου…

    Καλό Σαββατοκύριακο Δέσποινα.
    Και κάτι μεταξύ μας: Σε θαύμασα στην συνέντευξη! Άσσος παιδί μου σε ΟΛΑ σου!!!

  9. panathinaeos permalink
    November 29, 2008 10:34 am

    και μονο που τα βλεπω εχω μια αφατη αισθηση ζεστασιας και θαλπωρης – ολα καμωμενα με αγαπη και χαρα…
    σε οτι αφορα την προσφερομενη απολαυση, θα ηθελα να μεινω στη γεμιση, που οπτικα ειναι ακρως προκλητικη, παραπεμπει σε ακρατητο αφαιρετικο εξπρεσιονισμο π.χ. Cy Twombly…
    στις ιδιες αισθητικες συνισωσες κινειται και η σαλατα με το ξυνογαλο, ενω η εγκυος επιφανεια του corn bread παραπεμπει στα υπεροχα σιδερενια γλυπτα του Φρανκ Στελλα…
    οι πολλαπλως αναμμενες λυχνιες μας μεταφερουν στις μεσαιωνικες ολονυκτιες λειτουργιες …
    και του χρονου!

  10. November 29, 2008 11:35 am

    Τι να δώ τα υπέροχα φαγητά την διακόσμηση ή την κούκλα διαδικτυακή φιλενάδα μου θα προτιμήσω το τελευταίο. Αντε και του χρόνου.. and and… I feel so proud of you!!xxx

  11. November 29, 2008 11:48 am

    Διαμαρτύρομαι έντονα! Την επόμενη φορά το δεσποινάριον με τη νεολαία΄!
    Πάντα έτσι καλό μου δεσποινάριον,
    πολλά πολλά φιλιά εκεί στο μακρινό DC !!!

  12. Μαρία permalink
    November 29, 2008 2:36 pm

    Έρχομαι εδώ και δε θέλω να φύγω….τόσο ζεστά και με τόση αγάπη όλα…είτε τα περιγράφεις είτε είναι δικά σου….είναι όλα αυθεντικά!!!
    Πολλά φιλιά!!

  13. November 29, 2008 2:54 pm

    Δεσποινάκι,
    Σε διέκρινα πολύ αλα μόντ στον ομαδικό εορτασμό: γιορτούλα, γενέθλια κουμπάρου και ευχαριστίες. Ωραίες οι περλίτσες μεσα στην αλυσίδα, να υποθέσω δωράκι της γιορτούλας;
    Με γειά. Να χαίρεσαι τις αγάπες σου και την υπέροχη κουμπάρα-φίλη. Αυτό θα πεί συμπόρευση ζωής! Και το τραπέζι μούρλια σε όλα τα επίπεδα, απο αισθητική μέχρι ποικιλία φαγητών τε και γλυκών.
    Φιλάκια απο Αθήνα με βροχούλα

  14. November 29, 2008 2:54 pm

    Τι άλλο να πω παρά ένα μεγάλο μπράβο στην κουμπάρα… Πω, πω, όλα φαίνονται υπέροχα…
    Και μην ανησυχείς: Όταν κάποτε θα έρθεις στο σπίτι μας θα σου έχουμε μία καρέκλα μεταξύ Εβελίνας και Εβίτας στο παιδικό τραπέζι, έτσι για να βγάλεις το άχτι σου! Φιλάκια πολλά.

  15. November 29, 2008 4:44 pm

    Αυτά τα κρανμπέρις, αποκλείεται να καταλάβω τον ρόλο τους…Σαν γαλοπούλα με μαρμελάδα μου ακούγεται…
    Όσο για την θέση σου στο τραπέζι των νεαρών, νομίζω πως θα έπρεπε να χαίρεσαι…Σκέψου πόσα ενδιαφέροντα πράγματα άκουσες, παρά να καθόσουν στο τραπέζι των μεγάλων, με τις βαρετές συζητήσεις τους…Εξάλλου, μικρή κοπέλα έισαι και ‘συ, γιατί βιάζεσαι να μεγαλώσεις;

  16. November 29, 2008 6:13 pm

    Τι ωραία!! Κι αυτό το πτηνό!! Μιαμ μιαμ!! Κι αυτά τα γλυκάκια!! Μιαμ μιαμ!!

  17. Marthaki permalink
    November 29, 2008 6:31 pm

    Καλυσπερα Δεσποιναριο,
    Υπεροχο το τραπεζι της κουμπαρας και του κουμπαρου, με πολλες λιχουδιες!!
    Εχεις πολυ δυκοιο, λιγο να φας απο το ενα πιατο, λιγο απο το αλλο και χορτανεις. Φαινετε πως δεν εισαι φιλος της pumpkin pie. Η δικη μου εγινε υπεροχη, εαν σου ενδιαφερει, στειλε μου το εμαιλ σου.
    Ξερεις, εμεις επανω στη Μακεδονια, την ξακουστη του Αλεξαντρου την χωρα, κανουμε cornbread, το λεμε μπομποτα και ειναι πολυ νοστημο.

    Τα “κρανα” δεν ειναι σαν τα cranberries. Ta cranberries ειναι απο θαμνους, ενω τα κρανια, οπως τα λεμε εμεις, ειναι απο δενδρο και εχουν κουκουτσακι. Στην Ελλαδα, νομιζω πως μπορεις να βρεις ξερα κρανβερριες.

    Οσο για το buttermilk, ναι ειναι το ελληνικο ξυνογαλο, μπορεις να το κανεις, εαν μεσα σε ενα ποτυρι γαλα βαλουμε μια κουταλια της σουπας ασπρο ξυδι η λεμονι.

    Σου ευχομε και του χρονου, με υγεια!

  18. November 29, 2008 6:32 pm

    Επιστρέφω επειδή διάβασα ανάποδα το τελευταίο περί τραπεζιών, μάλλον επειδή κατα βάθος θα ήθελα κι εγώ να καθήσω με τους νεαρούς…
    Οι άλλοι μάλλον βιάζονται να σε μεγαλώσουν…Κακώς, πολύ κακώς…Έπρεπε να αντιδράσεις…
    Τα υπόλοιπα του προηγούμενου σχολίου, ισχύουν…
    Σόρυ για την παρανόηση…

  19. November 29, 2008 6:51 pm

    αυτη η κράνμπερι σως της κουμπάρας μια χαρά μου φαίνεται, εγώ θα την έτρωγα πάντως!
    Όμως όταν είναι όλα τόσο ζεστά και φιλόξενα και οι οικοδεσπότες περιποιητικοί και ευγενικοί τι κι αν οι γλυκοπατάτες είναι γιακ.. δεν πειράζει καθόλου!!
    και του χρόνου να είναι καλά οι κουμπάροι να ξανακάνουν ντινέ!
    φιλάκια

  20. November 29, 2008 8:12 pm

    @Μηθυμναιος Στρατο σ’ ευχαριστω πολυ .. μας ακουσες τις τσαπερδωνες; Εγω δεν μπορεσα γιατι ημουν στο ξενο σπιτι. Ομως το ευχαριστηθηκα ρηαλ ταίμ οταν γινοταν η ηχογραφηση. Αν το κατεβασεις ειτε εσυ ειτε η μελισσουλα θα χαρω να το ακουσω. Για να ακουσω κι εσενα που πεθυμησα τη φωνουλα σου! Φιλια και μη μου λες τετοια και κοκκινιζω.

    @Παναθηναιε ολα ηταν θεσπεσια .. βεβαια ολονυκτιες λειτουργιες δεν τελεσαμε διοτι τελουσαμε εν ντερλικωσει οι συνδαιτημονες. Η σαλατα θα ελεγα οτι πιο σε ιμπρεσιονισμο μου κανει τσικ τσικ πινελιες αλλα για την γεμιση εχετε απολυτο δικαιον, λιγο καφε και πορτοκαλί εκφραζει ολη την φιλοσοφια του Θενκσγκιβινγκ. Παντως μονο το οπτικο μερος μπορω να σας μεταφερω, στο γευστικο ειχα την αποκλειστικοτητα! Ευχαριστω καλε μου φιλε.

    @Πηνελοπακι μουυυυυ.. τι γλυκουλικα πραμματακια μου λες! Παει τελειωσανε κι αυτα και βαλαμε μπροστα για τα Χριστουγεννα ολοταχως. Τεσσερα φιλια για σας!

    @Σοφαρακι.. ε πες τα βρε φιλεναδα! Και τα δικα μου φιλια απο το μακρυνο Ντι Σι εκει που εισαι.. (που εισαι μωρε παραλιακη, τουνελια, κανενα νησι πφ εδω σο φαρ εκει σο φαρ που ειν’ η σο φαρ!)

    @Μαρια παντα χαιρομαι οταν ερχεσαι και θυμαμαι αυτα που γραφαμε παλια σ’ εκεινη την κουζινα του παραλογου. Μαρακι ξερεις, θα σου πηγαινε να γραφεις κι εσυ σε δικο σου μπλογκ γιατι γραφεις πολυ ομορφα. Φιλακια σου!

    @Ιουστινακι της ελληνικης πρωτευουσας, τι κανεις εσυ στην βροχερη Αθηνα; Τιραμολιαζεις; Η Καναδεζα λαστιχο!! Οι περλιτσες ειναι δικη μου αγορα δεν ειναι δωρο. Αλλα ειναι η αγαπημενη μου λαιμαρια εδω και δυο μηνες τωρα.. ολο εκει παει το χερι μου. Σ’ ευχαριστω για τις ευχες και ευχομαι να περνας ομορφα .. μη μου στεναχωριεσαι για τις καληνυχτες, ερχεται το μελισσακι που τωρα τελευταια τραβαει κατι ξενυχτια ξεγυρισμενα.

    @Ασπα.. το καλυτερο μου! Φιλακια!!!

    @Αρτανις αφηρημενη μου φιλη. Δε βιαζομαι να μεγαλωσω, αλλοι μεγαλωνουν και με παρασερνουν μαζι τους. Το .. αλλο τραπεζι ηταν ολο φωνιτσες και χαρες. Τα μεγαλα παιδια γινονται μικρα και τα μικρα κλεβουν τις παραστασεις. Ειχαμε και μια πριγκιπισσουλα τριων χρονων που μας ξετρελλανε ολους.

    @τρελοτουριστακια γλυκατζουδικα εισαστε ε;

    @Μαρθακι ειναι πολυ ενδιαφεροντα αυτα που γραφεις. Για τα κρανα δεν ηξερα, μαλλον μπερδευτηκα, νομιζα οτι ηταν το ιδιο.

    Χαιρομαι που σου πετυχε το γλυκο. Οντως δεν το τρωω εγω, αλλα η Δαφνη μου και ο Τεντυ τρελλεινονται. Ας ειναι καλα η κουμπαρα. Σ’ευχαριστω και του χρονου σε σας!

    @μελισσουλα. Οταν εχει τοσο μεγαλη ποικιλια ακομα και ο πιο παραξενιαρης ( βλεπε Κωνσταντινος) κατι θα βρει να φαει. Και του χρονου με υγεια λοιπον

  21. Marthaki permalink
    November 29, 2008 8:45 pm

    Δεσποιναριο,
    Στο εξοχεικο μας σπιτι, τα βουναλακια τριγυρω ειναι γεματα με κρανιες, και καθε καλοκαιρι ο κοσμος τα μαζευει. Πριν πεντε χρονια, η μητερα μου φυτεψε μια κρανια στο κηπο, οποτε τωρα εχουμε την δικη μας παραγωγη και καθε καλοκαιρι φτιαχνει ποτο απο κρανια.
    Σε ενα γυαλινο βαζο βαζει κρανια, βοτκα η κονιακ, λιγη ζαχαρι, ξυλο κανελλας, γαριφαλα ξερα, allspice και το τοποθετει στο ηλιο για 2-3 μηνες.
    Το σουρωνει, και ετσι εχει λυκερακι για να κερασει η να δωσει και δωρο.
    Λιγες ακομη πληροφοριες περι κρανια.
    Καλη σου νυχτα.

  22. November 29, 2008 8:50 pm

    Μαρθακι μου τι χρυσοχερα ειναι η μανουλα .. Πολυ ωραιο μου φαινεται το λικερ, θα ειναι και λιγο υποξυνο ε; Χμ.. ετσι μουρχεται να το φιαξω κι εγω! Καλη σου νυχτα.

  23. November 30, 2008 12:18 pm

    Αχ να ήμουν εκεί να τσιμπαγα λίγο απ’ όλα! Και του χρόνου!

  24. November 30, 2008 11:03 pm

    Βρε Κικιτσα! το γαλι λιμπιστηκες; Μετα απο αυτα που εφαγες στη Ροδο τον Οκτωβρη.

  25. FoodJunkie permalink
    December 1, 2008 6:32 am

    Πολύ μερακλού η κουμπάρα και άσσος στο art de la table!

  26. December 1, 2008 8:52 pm

    Γεια σου Ιωαννα μου. Εκει βαζει το χερακι του και ο κουμπαρος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: