Skip to content

2008

December 30, 2008

Παντα θαυμαζα την σημειολογικη ονομασια της πρωτης τριλογιας του Νικου Θεμελη.  Αναζητηση – Ανατροπη – Αναλαμπη.  Ειναι μια φυσικη ακολουθια της ζωης καθε ανθρωπου αλλα και καθε λαου.  Το 2008 καταφερα επι τελους να φτασω στο δευτερο σταδιο.  Τωρα πια, σαν αλλος Ητα Βητα περιμενω την αναλαμπη.  Αυτα μονο τα λιγα και μασημενα σε προσωπικες αναφορες για τον απολογισμο της χρονιας.

Δε ξερω αν σας πιανει μελαγχολια με τον παλιο χρονο που αποχωρει και μας αναγκαζει να προβαλλουμε το φιλμακι των δωδεκα μηνων κανοντας απολογισμους.  Μπορει παλι η προσμονη της νεας χρονιας να σας γεμιζει ηδη απο αισιοδοξια σαν μια καινουργια αρχη. Προσωπικα περναω και τα δυο σταδια. Αναμασαω μεχρι την παραμονη της Πρωτοχρονιας. Μετα κανω ενα μικρο διαλειμμα για οτι ρεβεγιον μου προκυψει, και ξαφνικα την πρωτη του Γεναρη προγραμματιζω τη ζωη μου φτου κι απ την αρχη.

Φετος (του χρονου δηλαδη) λεω να πρωτοτυπησω. Δε θα κανω ουτε ενα resolution δημοσια.  Ποτε δε καταφερα να μεινω σταθερη σε κατι τετοια γιατι ειμαι φτερο στον ανεμο και παντα λεω και ξελεω.  Ετσι θα αποφυγουμε να γινουμε ρεζιλι παλι.

Στην προσπαθεια να σκεφτω να γραψω κατι σαν γενικο απολογισμο της χρονιας, κολλαει το μυαλο μου  αναποφευκτα και πεισματικα στα γεγονοτα του Δεκεμβρη.  Στα γεγονοτα που αρχισαν στην Αθηνα και κλιμακωνονται ακομα χωρις να γινεται ουσιαστικη προσπαθεια επιλυσης τους.  Στις απαραδεκτες δολοφονιες των Παλαιστινιων στη λωριδα της Γαζας.  Ακομα και στη χτεσινη στρατιωτικη χουντα στη Γουϊνεα.  Κι ολα αυτα μεσα στο Δεκεμβρη χωρις να ανατρεξω σε προηγουμενους μηνες.  Θυμαμαι οταν ημουν παιδακι που εβλεπα τον μπαμπα μου και συζητουσε την παγκοσμια κατασταση και  παθιαζοταν και υπεφερε. Και σκεφτομουνα τοτε, γιατι κανει ετσι, ολα αυτα ειναι τοσο μακρυα.  Τωρα καταλαβαινω οτι οι μεγαλοι στεναχωριουνται περισσοτερο γιατι βλεπουν οτι ολοι τους οι κοποι για ενα καλυτερο αυριο πανε κατα διαολου, και δεν εχουν και πολυ μελλον μπροστα τους για να παλεψουν κι αλλο.  Τωρα ξερω οτι ο πλανητης ειναι πολυ μικρος και  οτι γινεται, γινεται διπλα μας.

Εχουμε δηλαδη φτασει σε ενα σημειο που δεν μπορουμε να διευθετησουμε  τιποτα με την ψηφο μας.  Τα παντα ειναι καλα στημενες και ενορχηστρωμενες   παραστασεις κι εμεις απλοι θεατες μεχρι να μας βρει ξωφαλτσα καποια ανεξηγητη βολιδα.  Η λαϊκη οργη ειναι πλεον .. θορυβος.

Οταν ξεκινησα να γραφω αυτο το ποστ, δεν ειχα σκοπο να παρασυρθω σε  πεσσιμισμους.  Πηρα φορα ομως και οτι γραφει δεν ξεγραφει.

Θελω να κλεισω το 2008 με το διηγημα του μεγαλου Αντωνη Σαμαρακη “Ζητειται Ελπις” . Ειναι απο τα πιο ομορφα κομματια της ελληνικης λογοτεχνιας και παντα επικαιρο.

Στο κατωφλι τωρα για να υποδεχτουμε το 2009.

dove

φωτογραφια: αλητικο περιστερακι για μια σταλια ελπιδα ( financial district στο San Francisco)


Όταν μπήκε στο καφενείο, κείνο το απόγεμα, ήτανε νωρίς ακόμα. Κάθισε σ’ ένα τραπέζι, πίσω από το μεγάλο τζάμι που έβλεπε στη λεωφόρο. Παράγγειλε καφέ.

Σε άλλα τραπέζια, παίζανε χαρτιά ή συζητούσανε.

Ήρθε ο καφές. Άναψε τσιγάρο, ήπιε δυο γουλιές, κι άνοιξε την απογευματινή εφημερίδα.

Καινούριες μάχες είχαν αρχίσει στην Ινδοκίνα. «Αι απώλειαι εκατέρωθεν υπήρξαν βαρύταται,», έλεγε το τηλεγράφημα.

Ένα ακόμα ιαπωνικό αλιευτικό που γύρισε με ραδιενέργεια.

«Η σκιά του νέου παγκοσμίου πολέμου απλούται εις τον κόσμον μας», ήταν ο τίτλος μιας άλλης είδησης.

Ύστερα διάβασε άλλα πράγματα: το έλλειμμα του προϋπολογισμού, προαγωγές εκπαιδευτικών, μια απαγωγή, ένα βιασμό, τρεις αυτοκτονίες. Οι δυο, για οικονομικούς λόγους. Δυο νέοι, 30 και 32 χρονώ. Ο πρώτος άνοιξε το γκάζι, ο δεύτερος χτυπήθηκε με πιστόλι.

Αλλού είδε κριτική για ένα ρεσιτάλ πιάνου, έπειτα κάτι για τη μόδα, τέλος την «Κοσμική Κίνηση»: «Κοκταίηλ προχθές παρά τω κυρίω και τη κυρία Μ. Τ. Χάρμα ευμορφίας και κομψότητος η κυρία Β. Χ. με φόρεμα κομψότατο εμπριμέ και τοκ πολύ σικ. Ελεγκάντικη εμφάνισις η δεσποινίς Ο. Ν.»

Άναψε κι άλλο τσιγάρο. Έριξε μια ματιά στις «Μικρές Αγγελίες»:

ΠΩΛΕΙΤΑΙ νεόδμητος μονοκατοικία, κατασκευή αρίστη, εκ 4 δωματίων, χολ, κουζίνας, λουτρού πλήρους, W.C.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εις σοβαρόν κύριον δωμάτιον εις β’ όροφον, ευάερον, ευήλιον . . .

ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιάνο προς αγοράν …

Σκέψεις γυρίζανε στο νου του.

Από τότε που τέλειωσε δ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, η σκια του τρίτου δεν είχε πάψει να βαραίνει πάνω στον κόσμο μας. Και στο μεταξύ, το αίμα χυνότανε, στην Κορέα χτες, στην Ινδοκίνα σήμερα, αύριο . . .

Πέρασε το χέρι του στα μαλλιά του. Σκούπισε τον ιδρώτα στο μέτωπο του · είχε ιδρώσει, κι όμως δεν έκανε ζέστη.

Ο πόλεμος, η βόμβα υδρογόνου, οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, η «Κοσμική Κίνησις» . . . Το πανόραμα της ζωής!

Δεν είχε αλλάξει διόλου προς το καλύτερο η ζωή μας ύστερ’ από τον πόλεμο. Όλα είναι, τα ίδια σαν και πριν. Κι όμως είχε ελπίσει κι αυτός, όπως είχαν ελπίσει εκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλη τη γη, πως ύστερ’ από τον πόλεμο, ύστερ’ από τόσο αίμα που χύθηκε, κάτι θ’ άλλαζε. Πως θαρχόταν η ειρήνη, πως ο εφιάλτης του πολέμου δε θα ίσκιωνε πια τη γη μας, πως δε θα γίνονταν τώρα αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, πως . . .

Σουρούπωνε. Μερικά φώτα είχαν ανάψει κιόλας στα μαγαζιά αντίκρυ. Στο καφενείο δεν είχανε ανάψει ακόμα τα φώτα. Του άρεσε έτσι το ημίφως.

Σκέφτηκε τη σύγχυση που επικρατεί στον κόσμο μας σήμερα. Σύγχυση στον τομέα των ιδεών, σύγχυση στον κοινωνικό τομέα, σύγχυση . . .

Δεν έφταιγε η εφημερίδα που έκανε τώρα αυτές τις σκέψεις. Τα σκεφτότανε όλα αυτά τον τελευταίο καιρό, πότε με λιγότερη, πότε με περισσότερη ένταση. Σκεφτότανε το σκοτεινό πρόσωπο της ζωής. Την ειρήνη, τη βαθιά τούτη λαχτάρα, που κρέμεται από μια κλωστή. Σκεφτότανε τη φτώχεια, την αθλιότητα. Σκεφτότανε το φόβο που έχει μπει στις καρδιές.

Στον καθρέφτη, δίπλα του, είδε το πρόσωπο του. Ένα πολύ συνηθισμένο πρόσωπο. Τίποτα δε μαρτυρούσε την ταραχή που είχε μέσα του.

Είχε πολεμήσει κι αυτός στον τελευταίο πόλεμο. Και είχε ελπίσει. Μα τώρα ήτανε πια χωρίς ελπίδα. Ναι, δε φοβότανε να το ομολογήσει στον εαυτό του πως ήτανε χωρίς ελπίδα.

Μια σειρά από διαψεύσεις ελπίδων ήταν η ζωή του. Είχε ελπίσει τότε , . .

Είχε ελπίσει υστέρα . . .

Κάποτε, πριν από χρόνια, είχε ελπίσει στον κομμουνισμό. Μα είχε διαψευσθεί κι εκεί. Τώρα δεν είχε ελπίδα σε καμιά ιδεολογία!

Ζήτησε ένα ποτήρι νερό ακόμα. Αυτή η διάψευση από τις λογής λογής ιδεολογίες ήτανε βέβαια γενικό φαινόμενο. Και παραπάνω από τη διάψευση, η κούραση, η αδιαφορία, που οι πιο πολλοί, η μεγάλη πλειοψηφία νιώθει μπροστά στις διάφορες ιδεολογίες.

Κοίταζε τα τρόλεϋ που περνάγανε ολοένα στη λεωφόρο, το πλήθος . . . Μπροστά του, η εφημερίδα ανοιχτή. Όλα αυτά που είχε δει και πρωτύτερα: η σκιά του καινούριου πολέμου, η Ινδοκίνα, οι δυο αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, η «Κοσμική Κίνησις» . . .

Τσιγάρα! ένας πλανόδιος μπήκε.

Πήρε ένα πακέτο.

Στις έξι σελίδες της εφημερίδας: η ζωή. Κι αυτός, ήτανε τώρα ένας άνθρωπος που δεν έχει ελπίδα.

Θυμήθηκε, πριν από χρόνια, ήτανε παιδί ακόμα, είχε αρρωστήσει βαριά μια θεία του, ξαδέρφη της μητέρας του. Την είχανε σπίτι τους. Ήρθε ο γιατρός · βγαίνοντας από το δωμάτιο της άρρωστης, είπε με επίσημο ύφος:

Δεν υπάρχει πλέον ελπίς !

Έτσι κι αυτός, τώρα, είχε φτάσει στο σημείο να λέει:

— Δεν υπάρχει πλέον έλπίς !

Του φάνηκε φοβερό που ήτανε χωρίς ελπίδα. Είχε την αίσθηση πως οι άλλοι στο καφενείο τον κοιτάζανε κι άλλοι από το δρόμο σκέφτονταν και ψιθυρίζανε μεταξύ τους: «Αυτός εκεί δεν έχει ελπίδα!» Σα να ήταν έγκλημα αυτό. Σα να είχε ένα σημάδι πάνω του που το μαρτυρούσε. Σα να ήτανε γυμνός ανάμεσα σε ντυμένους.

Σκέφτηκε τα διηγήματα που είχε γράψει, δίνοντας έτσι μια διέξοδο στην αγωνία του. Άγγιζε θέματα του καιρού μας: τον πόλεμο, την κοινωνική δυστυχία. . . . Ωστόσο, δεν το αποφάσιζε να τα εκδώσει. Φοβότανε! Φοβότανε την ετικέτα που θα του δίνανε σίγουρα οι μεν και οι δε. Όχι, έπρεπε να τα βγάλει. Στο διάολο η ετικέτα! Αυτός ήταν ένας άνθρωπος, τίποτε άλλο. Ούτε αριστερός ούτε δεξιός. Ένας άνθρωπος που είχε ελπίσει άλλοτε, και τώρα δεν έχει ελπίδα, και που νιώθει χρέος του να το πει αυτό. Βέβαια, άλλοι θάχουν ελπίδα, σκέφτηκε. Δεν μπορεί παρά νάχουν.

Ξανάριξε μια ματιά στην εφημερίδα: η Ινδοκίνα, η «Κοσμική Κίνησις», το ρεσιτάλ πιάνου, οι δυο αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, οι «Μικρές Αγγελίες» . . .

ΖΗΤΕΙΤΑΙ γραφομηχανή . . .

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ραδιογραμμόφωνον . . .

ΖΗΤΕΙΤΑΙ τζιπ εν καλή καταστάσει . . .

ΖΗΤΕΙΤΑΙ τάπης γνήσεος περσικός . . .

Έβγαλε την ατζέντα του, έκοψε ένα φύλλο κι έγραψε με το μολύβι, του :

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ελπις

Ύστερα πρόσθεσε το όνομά του και τη διεύθυνση του. Φώναξε το γκαρσόνι. Ήθελε να πληρώσει, να πάει κατευθείαν στην εφημερίδα, να δώσει την αγγελία του, να παρακαλέσει, να επιμείνει να μπει οπωσδήποτε στο αυριανό φύλλο

28 Comments leave one →
  1. December 30, 2008 9:44 pm

    Αγαπημένη,
    Πώς να μη σού βγεί ένας πεσσιμισμός δηλαδή με όλα τα ανάποδα που συμβάινουν; Προοιωνίζονται και χειρότερα με τις μαζικές απολύσεις και τις πτωχεύσεις.
    Πάντως, δεν σου βγήκε η αντιγραφή, στο δικό μου κομπιούτερ βγάζει τα μισά τετραγωνάκια.
    Ζητείται ελπίς στα σίγουρα για ένα 2009 γεμάτο υγεία και ευτυχισμένες στιγμές!
    Καληνυχτόφιλα

  2. December 30, 2008 9:46 pm

    Χμ καλησπερα Καναδεζα. Εδω τα δειχνει μια χαρα. Θα κοιταξω μηπως και το βρω σε μονοτονικο να το αντικαταστησω. Φιλακια καθιερωμενης καληνυχτας.
    Πεντε λεπτα αργοτερα.. το εφιαξα!!

  3. December 30, 2008 11:38 pm

    Με τι καρδιά να υποδεχτεί κανείς τη νέα χρονιά που πρόβαλε κιόλας… Όσο αισιόδοξος κι αν είσαι δεν σε αφήνουν τα γεγονότα… Όσο και να ελπίζουμε για ένα μέλλον ειρήνης, θα μας διαψεύδουν όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Σχεδόν δίπλα μας, όπως λες, Δεσποινάκι μου. Ο πλανήτης μίκρυνε όλα πλέον μας αγγίζουν…
    Ας μη χάσουμε όμως και την τελευταία μας ελπίδα. Ας ευχηθούμε με χαμόγελο να είναι τούτος ο χρόνος τέτοιος ώστε να τον θυμόμαστε σαν τον καλύτερο.

  4. December 31, 2008 1:14 am

    Εμείς οι κάτοικοι της “Ψωροκώσταινας” λέμε (ο Σαββόπουλος το λέει, δηλαδή κι εμείς συμφωνούμε): “Στην Ελλάδα ζεις, δεν υπάρχει ελπίς”. Φαίνεται όμως ότι και πάλι δίνουμε “τα φώτα του πολιτισμού” και το παράδειγμα σ’ όλον τον κόσμο…
    Καλή Χρονιά!

  5. December 31, 2008 3:07 am

    Έτσι ακριβώς τα σκέπτομαι τα πράγματα και γω. Είδα σε dvd, μια δραματοποιημένη ιστορική σειρά, για τις καταστάσεις πριν και πως ξεκίνησε ο 100 πόλεμος, ανάμεσα στην Αγγλία και Γαλλία.
    Η ουσία των πραγμάτων δεν έχει αλλάξει και πολύ, για να μη σου πω, ότι βλέπω να πηγαίνουμε για πίσω ολοταχώς….
    Τι να κάνουμε και μεις! Η ψήφος έχει γίνει μια ψευδαίσθηση εξουσίας, ενώ η πραγματική κρύβεται σε ίντρικες, συμφέροντα οικονομικά. και πολιτικά αλησβερίσια….Μπρρρρ!
    Με το καλό πάντως νά έρθει, και ας ελπίσουμε ότι θα τον αντέξουμε και αυτόν..
    ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

  6. Εβίτα permalink
    December 31, 2008 4:03 am

    “Ζητείται ελπίς” ……
    Και μόνο που ζητείται και δεν ξεπηδά αυθόρμητα απο μέσα μας δείχνει το πυκνό σκοτάδι της απογοήτευσης που βρισκόμαστε.
    Κι όμως υπάρχει ελπίδα! Η κάθε μέρα που ξημερώνει για μας, η υγεία μας, οι δικοί μας άνθρωποι, οι μικρές χαρές που μπορούμε να απολαμβάνουμε, η ίδια η ζωή είναι ελπίδα.

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ Δεσποινάριον, σε σένα, σ΄όσους αγαπάς κι όλους τους άγνωστους/γνωστούς φίλους που σε διαβάζουν!

  7. December 31, 2008 4:31 am

    σου εύχομαι στα κλεφτά από την δουλειά μου να έχεις μία χρονιά μαγική, ερωτική, αγαπησιάρικη, φωτεινή……

    θα επιστρέψω του χρόνου, να διαβάσω το ποστ!!

    φιλάκια!

  8. December 31, 2008 4:34 am

    Καλημερούδια Δέσποινα!!!

    Ίσως ήρθε η ώρα να κοιτάξει ο κόσμος μέσα του και όχι γύρω του, να ξετρυπώσει, να αναδιοργανώσει και να δραστηριοποιήσει ότι θετικό στοιχείο διαθέτει, και να δράσει σύμφωνα με αυτά!!!

    Ελπίδα – Πίστη – Αγάπη…Το τρίπτυχο της ευτυχίας!!!

    Καλή Χρονιά Δέσποινα, το 2009 μας κλείνει τσαχπίνικα το μάτι. Φιλάκια!

  9. December 31, 2008 6:09 am

    Έτσι ήταν το 2008 Δεσποινάκι πεσσιμιστικό, ανάποδο, πολύ στεναχωρημένο.
    Ας φέρει το περιστεράκι από το Σαν Φρανσίσκο την Ελπίδα που ζητάει ο Σαμαράκης για όλους.
    φιλιά πολλά

  10. December 31, 2008 9:06 am

    Καλά βρε ‘θηρίο’ που το βρήκες, που το σκέφτηκες και το ταίριαξες τόσο ωραία σε αυτό το ποστ και τέτοια μέρα! Τέλειο …. ακόμα και εγώ η αισιοδόξη αρχίζω να πιστεύω σε αυτό το ‘ζητείται Ελπίς’! Καλό να περάσεις στο Ρεβεγιόν .. και Καλή χρονιά σε όλο το Δεσποινάριο Ltd.xx

  11. December 31, 2008 9:39 am

    Απαραίτητη η ελπίδα! Χωρίς ελπίδα… χαθήκαμε…
    Πολλές ευχές και φιλιά από όλους μας Δεσποινάκι μου… Εμείς σήμερα περιμένουμε τον … Άγιο Βασίλη και είμαστε σε εγρήγορση… Θα τα πούμε με περισσότερη ηρεμία από αύριο! Φιλιά πολλά!

  12. December 31, 2008 9:42 am

    @Μηθυμναιος. Στρατο παντα ετσι κανουμε. Μαυριζει η ψυχη με τα παγκοσμιως τεκταινομενα και μετα κοιταμε τα ματια του Αλεξανδρου η του Κωνσταντινου η οποιο βλασταρι εχουμε και εκει αναζωπυρωνεται η ελπιδα.
    Καλη χρονια.

    @heliotypon Ο μεγας Νιονιος πιανει παντα με την ευαισθησια του τον παλμο των καιρων. Παντα ομως φιαχνει και γιορτινα διεξοδικα απροσμενα τραγουδακια για να μας ανεβαζει. Ετσι μια μας λεει (σωσταααα) κωλοελληνες και μετα μας δημιουργει αναταση με κατι ” ποση καλοσυνη γυρω μου κι εντος.. απο του παντος η μεγαλοσυνη” και ετσι γραφουν ιστορια οι παρεες. Καλη χρονια σου ευχομαι

    @Σοφια. Πραγματικα αν σκεφτεις λογικα η φωνη μας σαν ψηφοφοροι δεν ακουγεται και ισως αυτο να οφειλεται στο οτι ψηφιζουμε επιφανειακα και αβιαστα ονοματα και κομματα. Δε ξερω πως θα γινει να αλλαξει αυτο χωρις καπελλωματα. Καλη χρονια και υγεια Σοφακι.

    @Εβιτα γλυκεια μου καλη Χρονια. Φυσικα και υπαρχει ελπιδα. Λιγο ταραζομαστε αλλα παντα την αναζηταμε, ειτε με την μικρη αγγελια ειτε σε ανθρωπινα ματια.

    @Ζαχαρουλα.. που εισαι ειπες; Καλα εσυ τωρα επρεπε να φιαχνεις βασιλοτπιτα. Ευτυχισμενο το 2009 και φιλια!

    @Λιλυ Εισαι να το οργανωσουμε βρε Λιλακο. Θα φιαξουμε την οργανωση “αφηστε πια τις μαλακιες και φερθητε ανθρωπινα” Χμμ !! Κι εγω του τκλεινω τσαχπινικα το ματι αλλα αυτο νομιζει οτι μπηκε σκουπιδακι μεσα!! Φιλια και Καλη Χρονια.

    @μελισσουλα. Τα γεγονοτα ειναι παντα γεγονοτα. Δυναμη να εχουμε να τα αντιμετωπιζουμε. Θαυματα δεν περιμενω. Περιμενω αντοχες και δραση. Καλη Χρονια

    @Πηνελοπη καρδουλα δοκιμαζεται η αισιοδοξια, και ξερεις εμεις που ειμαστε μακρυα και δεν εχουμε τις εικονες, δεν ζουμε καταστασεις, συνερχομαστε πιο γρηγορα. Καλη χρονια σε σενα στον λατρευτο μας Τζωνυ και στα υπεροχα αλβιονακια σας!

  13. December 31, 2008 9:44 am

    @Ασπα ε ρε γιουρουσια!! Ερχεται ο Αη Βασιλης ε; Φανταζομαι τι θα εχουν να λενε η Εβιτα και η Εβελινα. Χρονια πολλα και στον πιο γλυκο μπαμπα της μπλογκοσφαιρας στον Βασιλη. Φιλια και καλη χρονια και στους τεσσερεις.

  14. Marthaki permalink
    December 31, 2008 9:48 am

    Καλη Χρονια Δεσποιναριο, και να περασεις καλα σε ο τι ρεβεγιον βρεθεις.
    Οπως και η ασπα, και εγω θεωρω την ελπιδα απαραιτητη, αλλα καιρος τωρα να φτιαξω τα στουρεκια μου και την βασιλοπιττα μου.
    Που ξερεις, ισως τα λεφτα να παισουν σε μενα?

    Φιλακια και καλη χρονια!!!!

  15. December 31, 2008 9:53 am

    @Μαρθακι. Ετσι σε θελω να ελπιζεις οτι θα σου τυχει το νομισμα. Καλη επιτυχια στα τσουρεκια. Να φουσκωσουν ομορφα!! Καλη Χρονια.

  16. December 31, 2008 10:02 am

    Χρόνια πολλά Δεσποινάκι!
    Καλή Χρονιά εύχομαι σε σένα και την οικογένειά σου κι οι ελπίδες όλων μας να μη μείνουν στο ράφι!
    Φιλιά

    Γιώργος

  17. December 31, 2008 10:04 am

    Γιωργο μου Καλη Χρονια. Ομολογω οτι με τα σχολια σημερα προετοιμαζομαι αισιοδοξα για την καινουρηια χρονια. Φιλια !!

  18. FoodJunkie permalink
    December 31, 2008 10:53 am

    Καλή Χρονιά Δέσποινα! Ωραίος οι Σαμαράκης και καταπληκτικός άνθρωπος. Ήμουν τυχερή που τον γνώρισα όσο ζούσε.

  19. vinumbonum permalink
    December 31, 2008 11:28 am

    Γουελ σας βρηκα.

    Εχουμε δηλαδη φτασει σε ενα σημειο που δεν μπορουμε να διευθετησουμε τιποτα με την ψηφο μας. Τα παντα ειναι καλα στημενες και ενορχηστρωμενες παραστασεις κι εμεις απλοι θεατες μεχρι να μας βρει ξωφαλτσα καποια ανεξηγητη βολιδα. Η λαϊκη οργη ειναι πλεον .. θορυβος.

    Τα ειπατε ολα με δυο προτασεις.

    Καλη χρονια.

  20. Marthaki permalink
    December 31, 2008 11:35 am

    Δεσποιναριο, Τι κριμα να μην ειμαστε κοντα να σου φερω μια βασσιλοπιττα με μαχλεπη, κακουλε και μαστιχα Χιου…. και φυσικα το νομισμα. Του χρονου θα πρεπει να σου την στειλω(ειδες ποσο αισιοδοξη ειμαι?)
    φιλακια

  21. December 31, 2008 11:42 am

    Θα πω μονο,καλο περασμα μεσα στον νεο χρονο γλυκοδεσποιναριον!
    Και καλη αναλαμπη φυσικα;)
    Ολα τα αλλα,για αυτα που περασαν κι εγιναν μεσα στο 2008,τα αφηνω σε λογιστες και ιστορικους!
    Ετσι κι αλλιως,εγω ημουν φουλ ερωτευμενος και δεν καταλαβα ..και πολλα;)
    Και το 2009,μαλλον παλι ετσι..θα ειμαι;)
    Φιλια αισιοδοξα!!!

  22. Με νόημα permalink
    December 31, 2008 12:33 pm

    Καλή χρονιά, εδώ αλλάξαμε χρόνο εσείς ακόμα έ;

    Καλώς σε βρήκα Δεσποινάκι! Γιατί παιδί μου τόση μαυρίλα μέρες πούνε;
    Ελπίδα για τον κόσμο, βέβαια δέν υπάρχει. Ποτέ δεν υπήρχε, άρα τίποτα δέν άλλαξε. Πάντα υπάρχουν δυνάστες και δυναστευόμενοι, μικροί και μεγάλοι, δυνατοί και αδύνατοι, εξυπνοι κα χαζοί, δύκτυα, κυκλώματα, κλειστοί κύκλοι κ.ο.κ. Ούτε είναι βέβαια αυτό Ελληνικό μόνο φαινόμενο. Απλά η πόλωση αλλού είναι πιό συγκεκαλιμένη.
    Την αγάπη μου και τις ευχές μου

  23. December 31, 2008 4:47 pm

    @vinumbonum Γουελ ηλθατε και καλη σας χρονια.

    @Μαρθα μονο και που το ειπες μοσχοβολησε το μπλογκ ανατολη!! Καλη Χρονια.

    @Γατονι πρωτοχρονιατικο. Την πιο καλη δουλεια κανεις. Ο ερωτας γλυκαινει. Κατι ξερω κι εγω επι του σοβαρωτατου αυτου θεματος. Οσο για τα κοινα δεν μπορω να μη τα σχολιασω ειναι κι αυτα κομματι της ζωης μας
    Σε φιλω πολυ και καλη Πρωτοχρονια. Τις ευχες μου στην Καρμεν.

    @με νοημα Καλως ηρθατε απο .. που αραγε και εχετα κανει πρωτοχρονια. Ας μαντεψω Αυστραλια!! Μαυριλα βρηκατε σημερα που ηρθατε εδω αλλα να σας πω, συνηθως ειμαστε χαρωποι εδω μεσα. Σποραδικα μας πιανει αλλα ειναι κι αυτο κομματι των προβληματισμων μας. Χρονια Πολλα και Καλη Χρονια.

  24. Με νόημα permalink
    December 31, 2008 7:03 pm

    Καλημέρα απο Ιαπωνία …..

  25. menoima permalink
    January 1, 2009 3:31 am

    http://noima2009.wordpress.com
    Έτσι για να δείς πως περνάμε κι εμείς εδώ.

  26. January 1, 2009 8:50 am

    Με νοημα. Χαιρομαι που μας εφερες στο μπλογκ σου τετοιες ζωντανες περιγραφες για την πρωτοχρονια στην Ιαπωνια. Ενας παλιος μπλογκοφιλος λεει οτι εδω ειμαστε πια το μμλογκ των ηνωμενων εθνων. Καπως ετσι το παμε! Καλη Χρονια

  27. Sophaki permalink
    January 2, 2009 12:12 am

    Prin ligo egrapsa kapou oti psaxnw resolutions gia to 2009 kai den vriskw
    kai malista asteievomouna oti tha prepei na eimai to teleion on gia na
    mhn vriskw kapou na veltiwthw, na ananewthw. Kai twra diavazw Despoinaki mou oti eixes kai sy thn idia skepsh (kala an den tairiazame….). Einai isws
    mia apo tis liges, elaxistes Prwtoxronies pou den vlepw fws sxedon pouthena, pou oi diethneis kai oi dikes mas Ellhnikes sygkoiries mono aisiodoksia den dikaiologoun. Vlepw sthn TV ta matwmena paidika kormakia, to koritsaki me to tremameno xeilaki (adiaforo an einai apo thn mia h thn allh plevra) kai apelpizomai. Pou kefi meta gia proswpikes yposxeseis kai apofaseis? Telospantwn……toulaxiston fevgei o G.W. kati einai ki afto, oso gia ton Obama….ligo poly ton perimenoume oloi san ton neo Messia pou ola tha ta ftiaksei, varytato fortio akomh kai gi afton. As elpisoume oti an mh ti allo tha doume ton Lefko Oiko kai oti aporreei apo afton pio anthrwpino .

  28. January 2, 2009 9:01 am

    @Σοφη ξερεις τι πεθυμησα. Εκει που πιναμε τον καφε μας στο στρογγυλο τραπεζακι σου και αναλυαμε τα παγκοσμια γεγονοτα λες και ειμασταν ο γειτονας σου ο Στεφανοπουλος. Οι συζητησεις δεν ειναι για να βρουμε λυσεις διοτι και να βρουμε αντε να τις εφαρμοσουμε. Οι συζητησεις γινονται για να καταλαβουμε πρωτιστα τι γινεται γυρω μας. Σημερα λοιπον αν ειμασταν εκει στο τραπεζακι θα σου ελεγα οτι ενταξει στα τσακιδια ο Τζι Νταμπλγιου αλλα ο Ομπαμα δυστυχως βρισκει μια παγκοσμια κατασταση που δε διορθωνεται ευκολα. Ειδες τι δωρακι του εκαναν οι Ισραηλινοι;
    Ομως αγαπημενη μοου φιλεναδα θελω να κανεις μια υποσχεση στον εαυτο σου. Οτι θαρθεις με την πρωτη ευκαιρια να με δεις. Λιγο πριν διαβασω το σχολιο σου σας θυμηθηκα. Ετρωγα ενα μελομακαρονακι απο αυτα της Τζενης και μουρθε στο νου ο Μαϊκλ που μολις γυρισαμε εκεινο το μεσημερι στο σπιτι ειπε “δε φιαχνουμε ενα καφεδακι να φαμε ενα γλυκακι Δεσποινακι;” και το βλεμμα του ελεγε..”καλα αντεξα τοση ωρα στο αυτοκινητο.. ανοιξτε επι τελους το κουτι!!”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: