Skip to content

πως να χωρεσει η ματαιοδοξια μιας γυναικας σε ενα overhead compartment

February 2, 2009

ocomΤα πραγματα με τις πτησεις εχουν γινει τελευταια πολυ ζορικα.  Σχεδον ολες οι αεροπορικες εταιρειες πλεον, χρεωνουν ενα ποσο για καθε κομματι αποσκευης.  Οι διαταξεις για τα μεγεθη των χειραποσκευων ειναι πολυ αυστηρες.  Οι connecting flights ειναι πολλες φορες τσιμα τσιμα.  Ετσι πολυς κοσμος προτιμα να παιρνει λιγωτερα πραγματα μαζι του και να τα εχει κοντα του.

Βεβαια υπαρχουν παντα οι ξυπνιοι, που περνανε με κατι γομαρια  για χειραποσκευες τον ελεγχο αλλα αυτους τους σταματανε λιγο πριν την επιβιβαση. Ουπς ελα εσυ εδω!  Κατασχεται η βουβαλα! Παρ’ ολα αυτα, παντα καποιος θα βρεθει να περασει μεχρι το αεροπλανο με την Αρτα και τα Γιαννενα σε χειραποσκευες. Και τοτε αρχιζει το παλεμα. Αντε σπρωξε, προσπαθησε οριζοντια, μετα καθετα .. φραξε το διαδρομο κι ας περιμενουν οι αλλοι, και κατσε να γεμισουμε και το παραδιπλα.  Ερχεται μετα ο ανυποψιαστος επιβατης και ο χωρος που του αντιστοιχει ειναι ηδη πιασμενος.  Κι εκει αρχιζουν τα σιωπηλα γαμωτα.  Στραβοκοιταμε ολους τους αδιαφορα διαβαζοντες τους φαϊνανσιαλ ταϊμς (δεν μπορεσα ποτε να καταλαβω τι πρεμουρα πιανει πρωϊνιατικα ολους με τη ροζ εφημεριδα και τα μικρα γραμματακια που δε διαβαζονται) και επειδη δε γινεται να αρχισουμε να ρωταμε ποιος εξυπνακιας εβαλε τα μπαγκαζια του στο ΔΙΚΟ μας χωρο, τα βαζουμε κι εμεις στο παρακατω και γινομαστε κι εμεις ενας κρικος στην αλυσιδα του μπαχαλου.

Στους ελεγχους και στην ταλαιπωρια εχω αρκετα μεγαλη πειρα. Καθε περασμα και μια ιστορια. Αναλογα με το ποσο αυξημενα ειναι τα επιπεδα ασφαλειας, εχουμε και διαφορετικη αντιμετωπιση. Με εχουν βαλει να σκυψω και να ριξω το μαλλι μπροστα μηπως και κρυβω κατι στον αυχενα.  Με εχουν βαλει να βγαλω τις καλτσες να δουν  τις πατουσες μου. (Τωρα συγνωμη δηλαδη αλλα αυτα δεν ειναι ασφαλεια ειναι κινκυ καταστασεις!). Προσφατα κοντεψαν να με γδυσουν γιατι οι κοπιτσες του σουτιεν ενεργοποιουσαν το συναγερμο. Ημαρτον δηλαδη!

Ετσι εχω μαθει να κανω  τη ζωη μου ευκολη. Βρηκα μια πολυ μικρη βαλιτσουλα  (Bric’s) ομοια με αυτη της φωτογραφιας αλλα σε ταμπα χρωμα και δεν την αλλαζω με τιποτα.  Την τραβολογαω εδω και πεντε χρονια.  Η δευτερη χειραποσκευη θα ειναι η το λαπτοπ, η ενα νεσεσερ, αναλογα που παω.  Παντα βαζω τα υγρα και τα κρεμοειδη σε πλαστικο σακκουλακι απο το σπιτι και στην εξωτερικη θεση της βαλιτσουλας.  Κι εχω μαθει να παιρνω τα απαραιτητα.

Η λεξη “απαραιτητα”  εχει τοσους ορισμους οσες και οι bigbcgγυναικες.  Θελουμε και το φουλαρακι μας και το κασκολακι μας, και τα γαντακια μας, και τα μεηκ απ μας, και μερικα ζευγαρια παπουτσια,  και καλσον και τα σεα μας και τα μεα μας, και τελικα ειναι ζητημα αν χρησιμοποιουμε ολα τα πραγματα που κουβαλαμε.

Την τελευταια φορα που ελειψα απο το σπιτι για μια εβδομαδα, πιστευω οτι εκανα το τελειο “packing”.  Και κυριως δε μου ελειψε τιποτα.  Δυο μπλου τζην, ενα μαλλινο πλεχτο κολαν, δυο πουλοβερακια (μαυρο και μωβ) με ντεκολτε βε, μια ζακετουλα απο γκρι κασμηρι, και τρια ανοιχτωχρομα καμι για απο μεσα. Ετσι αλλαζει το “λουκ” με μικρα κομματια που δε πιανουν χωρο.  Οι χρωματικες επιλογες πρεπει να ειναι αρμονικες.  Σε μενα επαιξε το μαυρο-ασπρο-γκρι με μερικα μωβακια.  Ολα αυτα μπαινουν το ενα πανω απο το αλλο και διπλωνονται σε ρολο (για να αποφυγουμε το τσαλακωμα).  Μια μεταξωτη φουστα κι ενα μεταλικ πλεχτο απο πανω για μια φιν φον εξοδο.  Ενα ζευγαρι μαυρες γοβες (οχι πολυ ψηλες γιατι ποτε δε ξερεις σε τι καλντεριμια θα βρεθεις η τι αποστασεις εχεις να διανυσεις),  και φυσικα εσωρουχα καλτσες κι ενα λεπτο φορμακι για το ξενοδοχειο.  Μενει λοιπον χωρος στο duffel bag μου για να χωσω φωτογραφικη μηχανη, φορτιστες και αλλα απαραιτητα καλωδια. Η τσαντα μου η καθημερινη μπαινει κι αυτη μεσα οπως κι ενας μικρος φιν φον φακελλος.   Εξτρα γυαλια για το διαβασμα, και γυαλια ηλιου  Ζιπ ζιπ τελειωσαμε κι εχει και χωρο ακομα.

Δε χρειαζεται τιποτε αλλο. Στα ξενοδοχεια εχει ρομπες και touch up service αν τυχον χρειαστει.

Στο ταξιδι φοραω ενα μαλλινο ταγιερ (παντελονι) με λεπτο ψαροκοκκαλο και μια αδιαβροχη μαυρη καμπαρντινα με εξτρα μαλλινη επενδυση που αν ζεσταθουμε βγαινει.  Και αν ΠΑΡΑ-ζεσταθουμε διπλωνει χωρις να τσαλακωνει και μπαινει κι αυτη στην τσαντα. Επισης οι ψηλες ισιες μποτες που  με βγαζουν ασπροπροσωπη στο ατελειωτο περπατημα ειναι μερος της ταξιδιωτικης αμφιεσης.  Μαλλινο μακρυ κασκολ και ετοιμο το κρεμμυδι.

Το πορτοφολι, και το διαβατηριο μπαινουν στο τσαντακι του λαπτοπ. Χωραει ακομα κι ενα βιβλιο εκει.

Παμε τωρα στο μεηκαπ.  Να ειναι καλα τα μπωτεδακια που μας δινουν στα καταστηματα καλλυντικων, μινι μασκαρες,  μικρα βαζακια με κρεμες και αλλα καλουδια.  Επισης ολα τα καταστηματα καλλυντικων εχουν πλεον συσκευασιες μικροτερες των 50 μιλλιλιτρων. Ακομα και τα αγαπημενα σας αρωματα. Ενα μικρο βαζακι με καλη υδατικη κρεμα ειναι αρκετο. Δε χρειαζεται αλλο, βολευει για λιγες μερες ακομα και για κρεμα ματιων.  Μαλιστα  την εχω παντα στην τσεπη γιατι ..σταφιδιαζω στο αεροπλανο με την ξηρασια. Καποτε μοιραζανε σακουλακια με κρεμουλες και καλτσακια, αλλα πανε πια αυτες οι πολυτελειες. Και η British Airways ειχε παντα υδατικη κρεμα στις τουαλεττες αλλα τους τελειωσε.  Μια σκια σε αγαπημενα χρωματα, που να πηγαινουν με τα ρουχα και το δερμα μας (εν προκειμενω μωβ και μπεζ χρυσαφι), ενα μικρο λαϊνερ, μια κομπακτ πουδρα, μια χτενα και φυσικα το αγαπημενο μας κραγιον.  Στην ιδιο τσαντακι μπαινει κι ενα μικρο μπουκαλι υγρο για τους φακους επαφης και μια οδοντοβουρτσα.   Οτι αλλο χρειαστει υπαρχει στα ξενοδοχεια, σαμπουαν, κρεμες σωματος, μαλακτικα, οδοντοκρεμες  κλπ.

Ανζιπ μπαινει και το μπωτε μεσα.. ζιπ!

Οταν παμε διακοπες,  το μυαλο δεν ειναι στο λουκ,  ειναι στο να περναμε ομορφα και να βλεπουμε οσο το δυνατον περισσοτερα μερη.  Α ξεχασα, αν πηγαινουμε στο Σαν Φρανσισκο, χρειαζομεστε κι ενα σκουφι. Αν το χασουμε.. παιρνουμε αλλο.

Αυτα ισχυουν για μικρα ταξιδια μιας εβδομαδας. Αν πηγαινουμε διακοπες στην Αιγινα ας πουμε, τοτε οι κανονες δεν ισχυουν.  Τοτε χρειαζομαστε μερικες βαλιτσες με τα απαραιτητα αξεσσουαρ κι ενα εισητηριο κατα προτιμησην οχι μεσω Ρωμης. Αλλα αυτο ειναι ενα εντελως αλλο ποστ.

Σας φιλω

26 Comments leave one →
  1. February 3, 2009 12:49 am

    Despinaki μου δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω τώρα όλα με έχουν πιάσει μέσα. Να δεις πρεμούρα τώρα αυτοί που διαβάζουν αυτή τη ροζ εφημερίδα😉 Oσο για τη βαλίτσα όταν πια κάνεις πολλά ταξίδια και δη για Αμερική τότε τα απλοποιείς θέλεις και δεν θέλεις. Αλλα για μας που ακόμα έχουμε μικρά παιδιά και τα πέρνουμε παντού είναι ακόμα δύσκολο να είμαστε περιεκτικοί, έχω χάσει πολλά κουκλάκια και αρκουδάκια καθ’οδον χχχ

  2. February 3, 2009 2:13 am

    Καλημερούδια!!!

    Το θέμα είναι να την κάνεις!!! Από κει και πέρα τα παραχώνεις όπως-όπως μέσα, κάθεσαι και από πάνω για να κλείσει η βαλιτσούλα και στο καλό, χεχε!!!
    Τώρα αν περισέψει και κανένα βρακί απ’ ‘εξω, το φοράς για καπέλο και είσαι προστατευμένος και από την βροχή….:P

    Φαίνεται ότι θέλω το γρηγορότερο να πάω ταξιδάκι?

    Φιλάκια!!!

  3. orfia permalink
    February 3, 2009 3:12 am

    Καλημέρα από Αθήνα.. Τι εύκολο φαίνεται όπως τα περιγράφεις Δέσποινα!!Σιχαίνομαι να ετοιμάζω βαλίτσες και αυτό με αγχώνει και μου μετριάζει τη χαρά του ταξιδιού…Πάντα έλεγα να είχα ένα μαγικό ραβδάκι να το ακουμπίσω και τσάκ έτοιμα όλα,,, ειδικά όταν τα παιδιά ήταν μικρά…και έπρεπε να μεταφερθεί…ολόκληρο… βουνό… αλλά και τώρα που είμαι μόνη… το ίδιο αισθάνομαι……Αλλά τελικά σημασία έχει το ταξίδι….

    Νάσαι καλα..!

  4. margarita permalink
    February 3, 2009 3:31 am

    ολες εχουμε μια αγαπημενη βαλιτσα και ενα σετ ταξιδιου .. εγω , που γνωριζεις βεβαια ποσο κοκκετα και ματαοδοξη ειμαι.. δεν προβληματιζομαι… μονο που λογω κωλυματος η χειραποσκευες μου ειναι μικρες και ελαφρες.. οσο γαι τα κοντρολλ.. ασε .. οταν αρχιζει το μηχανημα να βαραει για τις βιδες στον αγκωνα…. και επειδη δεν ταξιδευοθμε μεσω Ρωμης ( χιχιχιχι) φτανουν παντα — ( φτου φτου) οι αποσκευες ) καλα ταξιδια ..- προσεξες .. τερμα τα γκρικλις —Μ.

  5. Κατερίνα permalink
    February 3, 2009 4:34 am

    Η φίλη σου έχει ένα κόλλημα με τα παπούτσια!!Σε όλα μπορώ να μαζευτώ,όχι στις γόβες μου!!!Ίσιες μπότες,ok,για περπάτημα, σίγουρα αλλά και οι γόβες ,γόβες!Και όχι ένα ζευγάρι.Υπάρχει πάντα ένα δεύτερο συνοδευτικό βαλιτσάκι στις αποσκευές, μόνο με παπούτσια!Γελάς ε???Τώρα στο τι έχεις μαζί κατά την διάρκεια του ταξιδιού,συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Ξεσηκώθηκα΄και θέλω επειγώντος ταξιδιάρικη αλητεία!!Όταν τελειώσω με το σπίτι, βουρ και φύγαμε……! Φιλιά γλυκιά μου με καλημέρες

  6. February 3, 2009 4:56 am

    Καλά… Αυτό είναι άρθρο για το ΕΥ ΖΗΝ… Κανονικά… Μήπως να το κάνεις 550 λέξεις και να μου το στείλεις?????

  7. February 3, 2009 5:02 am

    καλά δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω σπαζοκεφαλιές για να χωρέσω τα πραγματάκια μου σε μικρό βαλιτσάκι το οποίο θα πρέπει και να σέρνω μαζί μου σε περίπτωση κονεντινγκ πτήσης. παίρνω πάντα μια κανονική βαλίτσα με όλα μου τα κανονικά τζιτζιμπλίκια και αν τη χάσουν πρόβλημά τους. αυτοί θα πρέπει να με βρουν όπου είμαι, ακόμα και στη Μύκονο και να τη φέρουν. αυτό το μέσω Ρώμης που λες είναι θανατηφόρο ειδικά όταν η Ολυμπιακή σε έχει βάλει σε μια τέτοια πτήση με το έτσι θέλω.. τέλος πάντων, την Παρασκευή έχω ταξιδάκι αστραπή στην Αθήνα λες να πάρω ένα πολύ σούπερ βαλιτσάκι που είδα στο γκλομπους και να το παίξω τραβελ λάιτ??
    απαπα, και όλα αυτά που θα κουβαλήσω από εκεί που θα τα βάλω?

  8. February 3, 2009 6:27 am

    Δεσποινάκι,
    Με βρίσκεις στη θεματική σου ενότητα στο ταξίδι μου αυτό. Ωστόσο, ποτέ δεν κουβαλώ στο χέρι βαλιτσάκι ούτε συράμενο γιατί έχω διάφορα με τις ωμοπλάτες, τους αγκώνες κλπ κλπ. Το γάρ γήρας… Τελευταία έμαθα να ταξιδεύω συνδυασμένα και να είμαι ντυμένη για κάθε περίσταση με λίγα ρουχαλάκια. Αλλά κάθε βράδυ πέφτει πλύσιμο στα ξενοδοχεία, γιατί δεν φοράω δέυτερη φορά ρούχα χωρίς να έχουν πλυθεί.Κι αυτή νεύρωση της ηλικίας είναι.
    Κατα τα άλλα στα ταξίδια μου λείπουν οι τσάντες μου, τα παούτσια μου, οι μπότες μου και γενικά η άνεσή μου!
    Περάσαμε υπέροχα με Μελισσούλα στην Ελβετική Ριβιέρα. Απαιχτα το Μοντρώ και το Βεβέ της.
    Επιστρέφουμε άμεσα!!!
    Φιλάκια ελβετικά

  9. February 3, 2009 11:53 am

    Απλά πράγματα, Δεσποινάκι μου.
    Μια ώρα πριν την αναχώρηση, ανοίγω βαλίτσα και χώνω ρούχα και παπούτσια μ’ αυτή τη λογική. Ευκολοσυνδύαστα, πρακτικά (δεν χρειάζονται σιδέρωμα) και στο τέλος τέλος δεν πάω κια στη Ζιμπάμπουε. Αν χρειατώ κάτι άλλο υπάρχουν κι εκεί μαγαζιά (χάνουμε σκουφάκι-αγοράζουμε σκουφάκι)! Ε, κι αν λείψει κάτι…θα επιβιώσουμε και χωρίς αυτό για λίγες μέρες. Σιγά μη στεναχωρηθώ για τέτοια μικρά!
    Φιλάκια πολλά

  10. February 3, 2009 2:08 pm

    Α όχι καλή μου…Έπρεπε να με δεις με τί χάρη κουβαλούσα το 10κιλο νεσεσερ με τα κοσμήματα σε όλο το ταξίδι, από αεροπλάνο σε αεροπλάνο…
    Τις βουβάλες τις άφησα στην εταιρεία να τις κουβαλήσει για μένα…Δεν φτάνει που τις ετοίμασα, για να έχω ρούχα (και κυρίως παπούτσια) για 3-5 χρόνια…
    Χα,χα,χα,χα,χα,χα!!!
    Φιλιά πολλά, ματαιόδοξο Δεσποινάριο…

  11. February 3, 2009 5:24 pm

    Ούτε η τσάντα του αστυνόμου Σαϊνη να ήταν!
    Θα το δώσω να το διαβάσει η γυναίκα μου, που παίρνει “κάτι πρόχειρο” σε τρεις μεγάλες τσάντες!

  12. February 3, 2009 5:36 pm

    Αχχχχ… Φαίνεται ότι έχεις διδακτορικό στο θέμα. Εγώ είμαι ανεπίδεκτη. Αδύνατον να με φτάσει μια νορμάλ βαλιτσούλα. Τι να κάνω; Θέλω ιδιαίτερα μαθήματα!

  13. February 3, 2009 9:24 pm

    @penelope καρδουλα μου, δε θα με πιστεψεις αλλα την ωρα που εγραφα για τη ροζ εφημεριδα ειναι σα να περιμενα (προκαλουσα) για σχολιο. 😉 Αλλα ολο το αεροπλανο να θελει να τσεκαρει στοκ πρωϊνιατικα! Ερχομαι τωρα στα παιδακια. Οταν ειναι μικρα εχεις δικιο θελουν ολοκληρο εξοπλισμο. Και λιγο μεγαλυτερα. Καλα τα αρκουδακια.. μαζευα πιπιλες απο κατω και καθε τοσο ελεγα στη συνοδο. Μηπως μπορειτε να μου την ξεπλυνετε; Ευτυχωε ηταν καλα μωρα τα δικα μου στις πτησεις και ειλικρινα δεν εχω καποια εξωφρενικη ιστορια. Υπνος και μαμ (και φυσικα κακακια αλλα αυτα τα βαζουμε σε παρενθεση). Χτες το βραδυ που εγραφα την αναρτηση, μου ηρθε μια αναλαμπη για την επομενη. Με τιτλο “ποσες πια προσωπικοτητες σε μια καμπινα πτησης” Επεξεργαζομαι τα possibilities. XXX

  14. February 3, 2009 9:25 pm

    @Λιλακο Καλα εσυ ξαφνικα δε κρατιεσαι. Γι αυτο παιδι μου εγραψα το ποστ για να μη τα θαλασσωσεις πανω στη βιασυνη σου. Μη το βρακι καπελο.. Παραχωσε το στην τσεπη ναι; Φιλια.

  15. February 3, 2009 9:25 pm

    @ορφια Καλημερα απο χιονισμενη παλι Ουασινγτον στην ομορφη Αθηνα. Εμενα παλι δε με εγχωνει πια απο τη στιγμη που αποφασισα να ταξιδευω με τα απαραιτητα. Εξ αλλου οταν φυγεις αυτη η εννοια ξεχαστηκε. Φορας οτι πηρες μαζι σου και περνας μια χαρα.

  16. February 3, 2009 9:26 pm

    @Μαργαριτα, ναι κουκλα μου ειδα οτι ξαναβρηκες τη χαμενη σου ελληνικη γραμματοσειρα. Πραγματικα εσενα η ματαιοδοξια θα σε φαει. Παντως θυμαμαι περσυ στη Βιεννη μια χαρα και κομιλφο ημασταν οι δυο τσουπρες. Δε νομιζεις; Και παλι εσερνα την περιφημη καμπαρντινα. Αυτη την ζηλεψε η μανδαμ Περλμαν και με ρωταγε απο που την πηρα.

  17. February 3, 2009 9:26 pm

    @Κατερινακι. Κι εγω εχω κολλημα με αυτα (απλα δε το εχω εξωτερικευσει στο μπλογκ) αλλα το κολλημα μενει εδω. Ανακαλυψα οτι δεν παιζει ρολο ουτε εχει σημασια αν θα φοραω τις ιδιες μποτες στο μουσειο, στα ψωνια η στο εστιατοριο, και την αλλη μερα στην βολτα στην πολη. Στην πραγματικοτητα, μονο εγω με βλεπω, οποιος αλλος μεδει.. με βλεπει για πρωτη φορα! Να σου πω ποτε θα ειναι Μετσοβο να ερθεις να με βρεις; χααααα!!!!! αργει ακομα!! φιλακια.

  18. February 3, 2009 9:27 pm

    @ΕΥΗΗΗΗ!! πλακα με κανεις; Το ΕΥ ΖΗΝ στο εχω πει κατ ιδιαν ειναι το αγαπημενο μου. Και στο ειπα πριν ακομα γνωριζω πως και τι κλπ. Τωρα πρεπει να μετρησω τις λεξεις; Ξερω θα το κανω με τη “μεθοδο των τριων”

    1. μετραμε ποσες λεξεις σε 10 γραμμες.

    2. μετραμε τις γραμμες και διαιρουμε δια δεκα

    3. πολλαπλασιαζουμε το 2 με το 1 και εχουμε περιπου τις λεξεις Αν ειναι λιγωτερες γραφουμε μια παραγραφο ακομα. Αν ειναι περισσοτερες κοβουμε τις αναφορες στα γαμωτα.. νο προμπλεμ.

    Μη με ξεσηκωνεις ρε φιλεναδα τωρααααα!!!!

  19. February 3, 2009 9:29 pm

    @μελισσουλα. Εγω το να μη φτανει η βαλιτσα την ωρα που φτανω κι εγω και μαλιστα για διακοπες το θεωρω μεγα μειον. Διοτι αρχιζουν τα ..συμπληρωσε φορμες, τηλεφωνα, και περιμενε. Μου εχει τυχει πανω απο 5 φορες και ολες ηταν τελειως σπασιμο. Ναι στα φερνουν αλλα τι να το κανω οταν στα φερνουν σε δυο μερες κι εσυ τα χρειαζεσαι και τα σκεφτεσαι. Η Δαφνη μια βδομαδα στη Χιο μια φορα (μονο η δικη της βαλιτσα ξεμεινε καπου) δανειζοταν δικα μου ρουχα και μαγω, διοτι οταν φτανεις με ξενη εταιρεια, ποια ελληνικη θα στα παει στην παραμεθοριο;
    Τελος παντων αυτα ειναι εξτρημ και οταν η πτηση ειναι κατ’ ευθειαν, προτιμω να τα δινω κι εγω και να ειμαι χαντς φρη. 99.99999999% θα φτασουν μαζι σου. Εκτος εαν πεσεις σε φετιχιστη κουβαλητη και πει αααχ τι ωραια βαλιτσουλα, βαλτην λιγο στην ακρη να τη βλεπουμε.. και τη στελνουμε.. αυριο.

  20. February 3, 2009 9:29 pm

    @Ioustinaki. Ε ενταξει μια βαλιτσουλα σε αυτο το μεγεθος μπορω ακομα να τη σηκωσω αν χρειαστει. 😀😀😀 Τι πλενεις βρε Καναδεζα μου. Αυτα που περιεγραψα ειναι αρκετα για να φορας καθε μερα κατι φρεσκο για μια εβδομαδα. Αν εξαιρεσεις το μαλλινο ταγιερ.. που ΑΝ χρειαστει το δινω εξω. Οχι βρε χαρα μου να κανουμε και μπουγαδα για μια βδομαδα. Φιλακια. Ειμαι σιγουρη οτι η ελβετια ειναι πανεμορφη και η μελισσουλα μια υπεροχη παρεουλα. Καλο υπολοιπο διακοπων και καλη επανοδο.

  21. February 3, 2009 9:30 pm

    @Φωτεινη Α μια ωρα θα αστειευεσαι, τι με περασες Ερρικο; Α πα πα! Σκοπος ειναι να ειμαστε και ωραιες και αναλαφρες. Θελει το χρονο του. Σαν μια φιλη μου (που ερχεται και διαβαζει) που ηταν το ταξι απο κατω κι εκεινη εφιαχνε τα κραγιον της (και μου το ειπε και με αγχωσε) Πφ!

  22. February 3, 2009 9:30 pm

    @Αρτανις Καλα εσυ παιδι μου δε πηγες για μια εβδομαδα, πηγες για να μεινεις. Αλλο αυτο. Παντωε μεταξυ μας καλα εκανες και πηρες παπουτσια πολλα γιατι εκει οι μοδες ειναι λιγο.. πισω ναι; Φιλια.

  23. February 3, 2009 9:30 pm

    @Ραδιο Μαρκονη. Κοιτα μη τη ζορισεις τη γυναικα! Δε μου λες, εσυ τα κουβαλας; χο χο χο

  24. February 3, 2009 9:31 pm

    @Ασπα Καλα εσυ ανηκεις στην κατηγορια “Πηνελοπη” που πρεπει να σκεφτει χιλια δυο πραγματα για τα ζουζουνια. Αρα συγχωρεισαι! Φιλακια.

  25. menoima permalink
    February 4, 2009 1:41 am

    Για καλημέρα πέρασα. Τί να πώ; Άσε. Εγώ συνήθως μια τσαντούλα παίρνω. Απ αυτές τις χάρτινες (ή πλαστικές) που σου βάζουν αυτά που αγοράζεις. Βέβαια πάντα φροντίζω να είναι απο “brand”. Πού να ξαίρει ο άλλος πως περιέχει δύο σώβρακα και δυό ζευγάρια κάλτσες… άντε και οδοντόβουρτσα!
    Φιλάκια ΧΧΧΧΧχ

  26. pinak permalink
    June 23, 2009 9:30 am

    ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ

    (Από σημερινή συζήτηση μεταξύ Ελλήνων Διπλωματών, εν ενεργεία και συνταξιούχων, μεταξύ των οποίων ο Χρήστος Μπότζιος και ο Γιάννης Καμπόλης, σε καφενείο της οδού Βαλαωρίτου, 100 μέτρα από το Υπουργείο Εξωτερικών)

    – Μα όταν γίνεται κρίση του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου, ο Εισηγητής που υπογράφει την εισήγηση για να κοπεί κάποιος υπάλληλος, δεν σημαίνει ότι πιστεύει αυτά που λέει..

    – Και γιατί τα λέει, και γιατί τα υπογράφει;

    – Μα έτσι του λέει η Υπηρεσία να κάνει.

    – Τι του λέει να γράψει ή να πεί; Ότι ο κρινόμενος είναι βλάκας;

    – (Χρήστος Μπότζιος) Ναί έτσι έιναι. Είναι η γνώμη της υπηρεσίας.

    – Και αφού όλα τα στοιχεία του φακέλου λένε για το αντίθετο; Τότε ο Εισηγητής γιατί δεν γράφει πριν από την υπογραφή του “Με εντολή του Υπουργού” ή “Με εντολή της Ντόρας Μπακογιάννη”, ώστε να φαίνεται ποιανού ιδέα είναι;

    – Μα έτσι γίνονται τα πράγματα στο Υπουργείο Εξωτερικών.

    – Δεν κατάλαβα, πως γίνονται τα πράγματα στο Υπουργείο Εξωτερικών;

    – Την Εισήγηση στο Ανώτατο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, ως προς το ποιος θα προαχθεί και ποιος θα κοπεί δεν την γράφει ο Εισηγητής, την γράφει ένας υπάλληλος στη ΣΤ1 Διεύθυνση Προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών, με απόλυτη ανωνυμία.

    – Μα καλά κύριε Μπότζιε, δεν είναι κρίμα που ο ελληνικός λαός πιστεύει ότι εκπροσωπείται στο εξωτερικό και στις διπλωματικές σχέσεις από έμπειρους διπλωμάτες , που έχουν το θάρρος της γνώμης τους…

    – Μα έτσι γινόταν πάντα στο Υπουργείο Εξωτερικών.

    – Ναι αλλά μήπως για το λόγο αυτό δεν έχει βρεθεί ακόμα λύση στο Σκοπιανό, δεν έχει βρεθεί η παραμικρή λύση στα θέματα με την Τουρκία, μήπως για το λόγο αυτό έχει αναβαθμιστεί ο ρόλος της Τουρκίας σαν περιφερειακής υπερδύναμης και εμείς πετυχαίνουμε να κάνουμε μόνο καμπάνιες για το Σάκη Ρουβά στη Γιουροβίζιον, ή κάνουμε εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης και αντί των προσκεκλημένων αρχηγών κρατών στους οποίους υπολογίζαμε να έρθουν, βρεθήκαμε μόνο με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και θαυμάζαμε με τι φορέματα ήρθαν η κυρία Καραμανλή και η κυρία Μπακογιάννη;

    – Να τώρα ήρθε και ο πρέσβης κύριος Γιάννης Καμπόλης. Γειά σας κύριε Καμπόλη.

    – Γειά σας.

    – Πέστε κύριε Καμπόλη, εσείς που έχετε διατελέσει και Διευθυντής της ΣΤ1 Διεύθυνσης του Υπουργείου Εξωτερικών, η γνώμη που εκφράζει ο εισηγητής στο Ανώτατο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, είναι προσωπική γνώμη του, η η γνώμη που του επιβάλλουν οι υπηρεσιακοί παράγοντες να υποστηρίξει.

    – (Γιάννης Καμπόλης) Δεν είναι προσωπική η γνώμη του΄, είναι υπηρεσιακή.

    – Δηλαδή τα στοιχεία του φακέλου, συνηγορούν στο να προαχθεί ο υπάλληλος, και απλά υπάρχει αντίθεση της ΣΤ1 Διεύθυνσης προσωπικού, ο Εισηγητής θα γράψει ότι ο κρινόμενος είναι “βλάκας”.

    – (Γιάννης Καμπόλης) Δεν είναι προσωπική η γνώμη του, είναι υπηρεσιακή.

    – Μα καλά τότε, ο εκπρόσωπος της Ένωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων,που είναι παρών στη συνεδρίαση της κρίσης προαγωγών, γιατί δεν παίρνει το λόγο, γιατί δεν ανοίγει το στόμα του.

    – Δεν είναι προσωπική η γνώμη του, είναι υπηρεσιακή.

    – Και εγώ που ποτέ δεν υπέγραψα κάτι που ήταν αντίθετο με τις αρχές μου, με τα πιστεύω μου, με τη συνείδησή μου, με την πεποίθηση που είχα σχηματίσει για το θέμα, παρά μόνο εκτός αν έβαζα προηγουμένως το “Με εντολή του Υπουργού” τι ήμουν;

    – (Χρήστος Μπότζιος και Γιάννης Καμπόλης μαζί) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ Η ΓΝΩΜΗ, ΕΙΝΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: