Skip to content

foodie but slender

February 22, 2009

Διαβαζω τον ορισμο του ορου ” Foodie ” .  Ειναι ο ανθρωπος που αγαπα ιδιεταιρα θεματα που εχουν σχεση με το φαγητο και το ποτο. Οχι μονο τα αγαπα και τα ψαχνει ,αλλα τα δοκιμαζει κιολας.  Διαβαζω επισης οτι η διαφορα του ” Foodie ”  απο τον “gourmet” ειναι ο εξης:

Ο “gourmet” μπορει να ειναι επαγγελματιας της μαγειρικης η της ζαχαροπλαστικης τεχνης, η ακομα και επαγγελματιας οινογνωστης.  Ο “foodie”   ειναι ερασιτεχνης λατρης ολων αυτων και ακομα αρεσκεται να ψαχνει και να βρισκει αναγνωστικο υλικο που να εχει σχεση με το φαγητο, η και καινουργιες γευσεις δοκιμαζοντας διαφορα εστιατορια. Φυσικα, δεν αποκλειεται να υπαρχει συνδιασμος και των δυο σε ενα ατομο.

Τη διαφορα των δυο ορων δεν την ειχα σκεφτει συνειδητα πριν απο εναμισυ χρονο περιπου, που σε ενα ταξιδι επιασα κουβεντα με τη γυναικα ενος συναδελφου την Σιντνεϋ και μου συστηθηκε σαν foodie.

Μου μιλησε για ωρισμενα σαϊτς που επισκεπτοταν και μου εξηγουσε πως υπαρχουν φόρα και συζητησεις γυρω απο το αγαπημενο της θεμα. Οι foodies λοιπον ειναι και ανθρωποι που δοκιμαζουν διαφορα φαγητα με περισσοτερη διαθεση απο τους κοινους .. ανθρωπους που τρωνε για να επιβιωσουν.  Εδω λοιπον θα εστιασω σημερα.  Πως να εισαι καλοφαγας και να απολαμβανεις αυτη την αδυναμια σου και συγχρονως να μην αποκτας περιττο βαρος.

Εδω θελω να αναφερω οτι οι στρουμπουλοι ανθρωποι ειναι οι πιο καλοι και ανοιχτοκαρδοι ανθρωποι που υπαρχουν, και μεταξυ αυτων ο παπους μου που τον λατρευα,  αλλα κι εκεινοι πολλες φορες θελουν να ισορροπουν το φαγητο με την υγεια τους.

Πρωτα πρωτα χρειαζεται ενας καλος μεταβολισμος.  Οταν ο μεταβολισμος δεν ειναι καλος, μπορει να σημαινει οτι μπορει να υπαρχει και καποιο προβλημα ορμονικων ισορροπιων.  Μια εξεταση για υποθυρεοειδη δεν βλαφτει, ειδικα αν υπαρχει ιστορικο στην οικογενεια.   Αυτο το αναφερω γιατι στην ευτυτερη οικογενεια μου υπαρχει αυτο το προβλημα, και παντα στις γενικες μας εξετασεις κανουμε τεστ για να προλαβουμε τυχον εκπληξεις.

Δευτερον, πρεπει να καταπολεμαμε τη λαιμαργια. Αυτο δεν ειναι ευκολο.  Μα καθολου ευκολο.   Η λαχταρα για την απολαυση μιας γευσης πολλες φορες νικα καθε λογικη μας αντιρρηση που παλευει να υπερισχισει.  Υπαρχουν ομως τροποι.

Το αν θα παρουμε επι πλεον βαρος, εξαρταται απο το αν θα φαμε περισσοτερο απο οσο χρειαζεται για να χορτασουμε. Υπαρχουν τροποι να γινει αυτο,  και πιστεψτε με, με θετικα αποτελεσματα που δεν θα μας εμποδισουν να απολαυσουμε διαφορες νοστιμιες.

1. Ας υποθεσουμε οτι ανακαλυψαμε ενα υπεροχο εστιατοριο η ταβερνα,  και θελουμε να γευτουμε οτι εχει να μας προσφερει.  Δεν υπαρχει λογος να τα παραγγειλουμε ολα σε μια επισκεψη.

2.  Ας παραγγειλουμε μονο δυο ορεκτικα, χωρις να επακολουθησει και  κυριως πιατο. Πιστεψτε με οτι με δυο ορεκτικα και ενα ποτηρι κρασι, σιγουρα μας εχει κοπει η πεινα.  Αντιστοιχα μπορουμε να παραγγειλουμε ενα κυριως πιατο χωρις ορεκτικα.

2. Ας πουμε  “οχι ευχαριστω ” στα ψωμια που ερχονται στην αρχη, και τα οποια, επειδη παμε πεινασμενοι, αποτελουν την αιτια να ψιλοχορτασουμε πριν ακομα καλα καλα καθησουμε, με τη δικαιολογια οτι.. στρωνει το στομαχι. Μιση φετουλα ψωμι με λιγο λαδι αντι για βουτυρο ειναι αρκετο για να δεχτει τις πρωτες γουλιες κρασακι για κεινους που εχουν ευαισθητο στομαχι.

2.  Ας παραγγελνουμε με δοσεις.  Λιγο στην αρχη. Οταν δουμε οτι αρχιζουμε να χορταινουμε δεν θα μπουμε στον πειρασμο να παραγειλλουμε κι αλλα.  Σε αντιθετη περιπτωση ορμαμε σε δεκα πιατα και τα εξαφανιζουμε.. αφου .. τα παραγειλλαμε.

3.   Ας σημειωσω οτι οταν εχουμε να κανουμε με λιγωτερες γευσεις, τοσο περισσοτερο εστιαζουμε σ’ αυτες και τις απολαμβανουμε.  Η ικανοποιηση στην  αξιολογηση του αντικειμενου μας θα ειναι μεγαλυτερη.

4.  Βεβαια ολα αυτα πρεπει να τα μοιραζονται σαν αποψη ολοι οι συναιτημονες σε μια παρεα που παει εξω να “μπουζουριασει” .  Αυτο ειναι δυσκολο.  Οποτε διαχωριζουμε τη θεση μας, μυστικα ομως.  Σερβιρουμε στο πιατο μας δυο μπουκιτσες απο καθε μεζε και απολαμβανουμε καθε μια αργα και απολαυστικα σαν να προκειται να γραψουμε διατριβη πανω στο θεμα “κεφτες” .  Ετσι συμμετεχουμε στην ομαδα, αλλα ικανοποιουμε και την .. τρελλα μας.

5. Στο σπιτι ας μαθουμε οταν χορτασουμε, να βαζουμε το πηρουνι κατω και να σκεπαζουμε το πιατακι .. στο ψυγειο και για αυριο.  Κι αυτο ειναι δυσκολο,  σε μερικους απο μας, μας λεγανε οταν ειμασταν μικροι,  φαε την μπουκια σου, τη δυναμη σου.  Αυτο ποσες φορες δε το εχει ακουσει το δεσποιναριον που ελεγε δε θελω αλλο, η αποθηκευε τον κεφτε στο μαγουλο με τις ωρες.   Εκεινο το .. “μασα ..καταπινε”  ειναι πια σημαδι ανεξητηλο της παιδικης μου ηλικιας.

6. Ας μη πηγαινουμε ποτε πεινασμενοι στο μπακαλη!! Θα αγορασουμε περισσοτερα απο οτι πρεπει, και οταν τα εχουμε στο σπιτι θα τα καταναλωσουμε.

7. Ενα καλο πρωϊνο μας βοηθα να ισορροπησουμε τα υπολοιπα γευματα και τις ορεξεις που ξυπνανε σε ασχετες ωρες κατα τη διαρκεια της ημερας.   Να εχει πρωτεϊνες (αυγα, ζαμπον, τυρι),  βιταμινες (φρουταικα, μανιταρια στην ομελετα ) αλλα  οχι πολλους υδατανθρακες.  Μια φρυγανια ειναι το ιδιο με μια φετα ψωμι. Δεν κανουμε περικοπες οταν ταραζουμε τις φρυγανιες.

8.  Οι ενδιαμεσες ορεξεις μας μπορουν να καταλαγιασουν με ενα χυμο τοματας, η με 15 αμυγδαλα. Αυτα σας τα λεω γιατι τα εχω δοκιμασει.

9. Τα  σημεια 7. και 8.  βοηθανε αποτελεσματικα την ισορροπια που περιγραφω παραπανω.  Παντα εχω χυμο τοματας στο ψυγειο του γραφειου και ενα σακκουλακι αμυγδαλα.

10.  Η απολαυση στο φαγητο ειναι μεγαλυτερη, οταν το τρωμε αργα και συνειδητα. (Κατι ηξερα εγω με τον κεφτε στο μαγουλο)  Εκτος του οτι μας βοηθα να χωνεψουμε πιο ευκολα χωρις να καταπονουμε τον οργανισμο,  παρατεινει και την απολαυση μιας μικρης μεριδας.

11. Ας μη ξεχναμε οτι καθε ανθρωπος εχει το “ειδικο του βαρος”  (λογπαιγνιο ειναι μη μου την πεσετε οτι δεν προσεχα στη χημεια) για να λειτουργει ιδεατα.  Αλλοι περισσοτερο και αλλοι λιγωτερο.  Αυτο φαινεται, οταν παρουμε λιγο παραπανω απο αυτο αισθανομαστε δυσαρεστα, αν πεσουμε κατω παλι τα ιδια.  Το δεσποιναριον εχει οριο τα 58 κιλα.  Πανω απο αυτα αρχιζει και αισθανεται ασχημα και αν πεσει κατω απο αυτα αδυναμια. Μη το παλευετε. Κρατηστε το ιδεατο σας βαρος αυτο που σας κανει να .. πετατε χωρις να πεφτετε.

12. Τελος δεν ειναι πλεον ντροπη να αφηνουμε τη μιση μεριδα μας στο εστιατοριο  οταν χορτασουμε.  Δεν ειναι πια αυτο που θεωρουσαμε καποτε “γυφια”.   Ειδικα στις μερες που ζουμε και ολα ειναι πιο ακριβα, και υπαρχουν ανθρωποι που δεν εχουν να φανε, το να πεταμε τη μιση μας μεριδα ειναι προκληση.  Την επομενη, μπορει να αποτελεσει ενα εξ ισου ελαφρυ δειπνο.  Με λιγα λογια, ας μαθουμε να απολαμβανουμε αυτα που μπορουμε χωρις σπαταλες.

Εαν εχετε αριστο μεταβολισμο και μεγαλη ορεξη προχωρηστε στο παρασυνθημα που ειναι:

μοσχαρακι γαλακτος με σως μαρσαλα

p2210019

Το δεσποιναριον χτες μαζι με την χορτοπιττα εφιαξε και μοσχαρισια μπριζολακια με σως μαρσαλα και μανιταρια.  Να λοιπον πως τα φιαχνω:

Σε ενα βαθυ αντικολλητικο τηγανι, με δυο σταλιες ελαιολαδο τσιγαριζω τα μπριζολακια (αφου τα εχω αλατοπιπερωσει) , μεχρι να ροδοκοκκινησουν και να φυλακισουν μεσα ολο τους το ζουμακι.

Τα βγαζω σε ενα πιατο, και τα αφηνω να παρακολουθησουν το επομενο σταδιο μεχρι να ξαναερθει η σειρα τους.

Στο ιδιο σκευος, λιωνω δυο κουταλιες της σουπας βουτυρο και δυο κουτλιες ελαιολαδο.  Ριχνω μεσα περιπου ενα τεταρτο του κιλου μανιταρια αναμικτα και μια σκελιδα σκορδο λυωμενη.  Μολις μαραθουν λιγο  ριχνω μισο ποτηρι κρασι μαρσαλα γλυκο.

Συνεχιζω το ανακατεμα μεχρι να εξατμιστει λιγο το αλκοολ και προσθετω δυο κουταλιες της σουπας αλευρι για να χυλωσει η σαλτσα μου.  Τελος προσθετω και ενα φλυτζανι ζωμο κρεατος.  Η σαλτσα σιγα σιγα δενει, και σε πεντε λεπτα ειναι ετοιμη για το επομενο βημα.

Τα μπριζολακια μου ξαναγυριζουν στο σκευος και περιλουζονται με τη μυρωδατη σαλτσα.  Βαζω το σκευος εικοσι λεπτα σε μετριο φουρνο και αφηνω να ψηθει και να δεσει ακομα περισσοτερο η σαλτσα.

Το αποτελεσμα ειναι θεσπεσιο.  Α! η τοματα με την μοτσαρελλα μπαφαλο ηταν κι αυτη μερος του γευματος.

Σας φιλω γλυκα και ευχομαι καλη εβδομαδα

Advertisements
16 Comments leave one →
  1. February 22, 2009 11:19 pm

    Δεσποινάκι μου γλυκό,
    Γιατί αριάδιασες όλους τους νόμους του καλοτρώγειν μετα συστολής και τώρα όλως αιφνιδίως πετάς αυτό το συγκλονιστικό πιάτο; Τί να πούμε εμείς οι γκούντις-φούντις που έχουμε αργό μεταβολισμό και τρελλή βουλημία;
    Ποιός θα μας θεραπεύσει; (Σε άλλο σου ταξίδι να πιάσεις κουβέντα γι αυτό το καυτό ζήτημα και να φτιάξεις νέους νόμους, ναί;)
    Καληνύχτα (απο τις regular)

  2. February 23, 2009 12:25 am

    Kαναδεζα μου καλη, ολοι αυτοι οι νομοι που δεν ειναι νομοι, αλλα προτροπες, ισχυουν για αυτους που διακατεχονται απο τρελλη βουλημια, λαιμαργια, οπως θελεις πες το. Ειναι σχετικα αλλα οχι απολυτα περιοριστικοι, διαβασε τους ξανα. Κι εμενα με πιανουν λαιμαργιες Καναδεζα μου, και ακριβως επειδη ξερω απο πρωτο χερι οτι αυτα που γραφω βοηθανε, γι αυτο τα εγραψα. Ειναι λοιπον προτροπες απο ιδια πειρα.
    Τωρα για το συγκλονιστικο πιατο, εκτος απο το βουτυρο που μπορεις να το παραλειψεις, ουτε υδατανθρακες περιεχει (ψεμματα εχει λιγο αλευρακι) ουτε πολλα λιπη. Αν το φας σκετο χωρις τιποτε αλλο (ψωμια ..πατατες) και την γκουντι-φουντι υποσταση σου ικανοποιεις, και μετα κανεις και μια βολτα στη λιμνη (με γρηγορο βηματισμο) και παει .. τα εκαψες. Ξανακοιτα το, ενα μπριζολακι με πεντε μανιταρια ειναι. Σε επεισα; Καληνυχτα και φιλακια.

  3. February 23, 2009 2:27 am

    Καλημέρα,
    όλα και με μέτρο λοιπόν, για υγεία και ποικιλία. Δεν τον είχα κανακούσει αυτόν τον όρο και νομίζω ότι είναι πολύ πετυχημένος.
    Είναι πολύ ωραία να χαίρεσαι τη ζωή, και το φαγητό είναι μια μεγάλη απόλαυση όταν γίνεται σωστά. Πολύ σωστες οι προτροπές, τις περισσότερες τις έχω δοκιμάσει και πράγματι πιάνουν τόπο, αλλιώς το σοφάριον θα ήταν διπλό.
    φιλιά

  4. February 23, 2009 3:08 am

    Άρα είμαι foodie! Χαχα!
    Συμφωνω απόλυτα με όσα είπες. Είναι πραγματικά δύσκολο να αντισταθείς στη λαιμαγία. Θέλει αυτοσυγκράτιση μεγάλη. Πραγματικά, πρέπει όλα αυτά που είπες να γινουν στάση ζωής για να μην παχαίνουμε ολοι όσοι αγαπάμε το φαγητό. Ππροσωπικά έχω πολύ κακό μεταβολισμό και ευαίσθητο στομάχι. Θέτω σαν όριο στον εαυτό μου να μην ανεβαίνει πάνω από 61 γιατί μετά είναι πολύ δύσκολο να κατέβω.
    Τέλος να συμπληρώσω ότι πιστεύω ότι η νοστιμιά δεν κρύβεται κάτω από τόνους λιπαρά. Βρίσκεται στην πικιλία λαχανικών, στα βότανα και μυρωδικά. Πχ, 4 κ. σ. που περιέχει η συνταγή σου είναι ιδανική για ένα γεύμα. Δεν θα είναι νόστιμο; Αποκλείεται!!!

  5. fevis permalink
    February 23, 2009 3:58 am

    Σχεδόν πιστεύω πως είχες εμένα στο μυαλό σου όταν τα έγραφες όλα αυτά… Κυρίως το σημείο για τους παχουλούς, συμπαθητικούς ανθρώπους…:-) Βέβαια όταν ξεκίνησα να διαβάζω το κομμάτι έτρωγα ήδη μπισκοτάκια σαμπλέ μαζί με τον καφέ μου οπότε μέχρι να το τελειώσω είχα ξεπεράσει τις ιδεατές θερμίδες της σημερινής μέρας, όμως, όπως θα έλεγε και η Σκάρλετ στα Ανεμοδραμένα Ύψη, αύριο θα είναι μια καινούρια μέρα….:-) Φιλιά πολλά λεπτή και αγαπημένη φιλενάδα μου!!!!!

  6. orfia permalink
    February 23, 2009 4:11 am

    Καλημερα απο Αθηνα!! Καινουργιος ορος , foodie λοιπον…και υπεροχη αναλυση!! Το ποσο δικιο εχεις δεν περιμενες να στο πω εγω…απλα…τους περισσοτερους “ορους”…τους ακολουθω αλλα ερχονται στιγμες ..που λεει και το τραγουδι..που τους καταπατω ολους!!!! Αλλα “ισιωνω” ξανα με διαφορα τρυκ και τραβω προς την δοξα…ξανα!! Οσο για το μοσχαρακι…δεν το βλεπω παχυντικο ακομη και με το αλευρακι του.. Φιλια πολλα Δεσποινα.

  7. FoodJunkie permalink
    February 23, 2009 4:52 am

    Πολύ σωστές παρατηρήσεις Δέσποινα. Οι Έλληνες έχουμε συνηθίσει να παραγγέλνουμε πολύ στις ταβέρνες. Σε καλά εστιατόρια όμως που είναι και πιο ακριβά όλοι συμμορφώνονται. Οι μικρές παραγγελίες κάνουν καλό και στο πορτοφόλι και στη σιλουέτα! 🙂

  8. February 23, 2009 5:51 am

    Κι εγώ τελικά foodie είμαι (αν και δεν το ήξερα). Όταν επισκεφθώ ένα μέρος πάντα θέλω να μάθω για τα καλά εστιατόρια τα οποία προτιμούν οι ντόπιοι. Τώρα για τις συνήθειές μου, ε η λαιμαργία είναι γεγονός, τα μεζεδάκια πάνε κι έρχονται, αλλά η απόλαυση-απόλαυση.
    Και να φανταστείς ότι όταν ήμουν μικρή τα κεφτεδάκια μου τα φύτευα σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι 🙂
    Μετά κατάλαβα την απόλαυση του φαγητού, αρκεί φυσικά να μην γίνεται αυτοσκοπός. Πάει μαζί με την απόλαυση για καθετί ωραίο.

    Καλημέρα Δέσποινά μου με έναν ήλιο-λευκό καρχαρία

  9. February 23, 2009 8:24 am

    @Σοφια Καλημερα. Ολοι μας τα λενε, τα ξερουμε και τα καταλαβαινουμε μονοι μας, και παλι τα ιδια κανουμε στη θεα του μεζε! Τωρα ομως την ανοιξη που βλεπουμε τα ομορφα λεπτα φουστανακια να ξανακανουν την εμφανιση τους, μας πιανει το φιλοτιμο.!!

    @Kiki Φυσικα αν πληροις τον ορισμο, εισαι “φουντυ”. Ισως απο τις λιγες που κυκλοφορουν στα ελληνικα μπλογκς. (Η τουλαχιστο αυτες που εχω γνωρισει εγω) Καθε ανθρωπος ειναι διαφορετικος και πρεπει να αντιμετωπιζει αυτα τα θεματα αναλογα με τη δικη του αναγκη, ανησυχια και ακομα ακομα τη δικη του ψυχοσυνθεση. Οντως η νοστιμια μπορει να επιτευχθει με καλες ισορροπιες υλικων.

    @Ευουλα, οχι χαρα μου, ο μονος ανθρωπος που ειχα στο νου μου, ηταν ο εαυτος μου, οι δικες μου αδυναμιες και τροποι που ανακαλυψα οτι ειναι αποτελεσματικοι για να αυτοκοντρολλαρομαι. Δε ξεχωριζω τους φιλους μου με βαση την στρουμπουλαδα τους αλλα την ψυχη και την προσωπικοτητα τους. Δυο πραγματα ειναι σημαντικα, η υγεια (σωματικη και ψυχικη) και η καλη αυτοδιαθεση πανω σ’ αυτο το θεμα. Αυτα ειναι απολυτα για καθε ανθρωπο ..ολα τα αλλα ειναι σχετικα. Θεωρησα οτι μπαινοντας ο Μαρτης ηθελα να ανακεφαλαιωσω αυτα τα σημεια , πιο πολυ για να .. τα θυμηθω. Πολλα φιλακια. Ενα μπισκοτο την ημερα, τα γουορις κανει περα.

    @Ορφια απο το αθηναϊκο ορφικο σαλονι σου. Αν οι οροι αυτοι ισχυουν τις περισσοτερες φορες και καταπατουνται μια στο τοσο, δε τρεχει ..καστανο! Και σωστη σε βρισκω, Καθε ανθρωπος εχει τα τρυκς του. Το μοσχαρακι γαλακτος αφ’ εαυτου εχει λιγο το δικο του παχακι σχετικα με το βοδινο, αλλα ειναι αλλη νοστιμια. Αν δεν φιαξεις ΚΑΙ πατατες στο πλαϊ τοσο το καλυτερο. Πιστευω οτι ενας μεσος ανθρωπος χορταινει με αυτη την ποσοτητα.

    @foodjunkie Ξεχασαμε Ιωαννα μου το σοφο “ουκ εν τω πολλω το ευ” και ειδα μια γενια μετα τον πολεμο (αυτη των γονιων μου ας πουμε) να το αντιστρεφουν σε περιπτωσεις παραγγελιων. Σα να ακουω τον πεθερο μου.. “τι δυο τζατζικια.. φερε τεσσερα” Αυτη η προτροπη ειναι κατι που εκανε εντυπωση στα παιδια μου που ακομα τωρα μεγαλα, οταν παραγγελνουμε κατι σκυβουν και ψιθυριζουν. Τι ενα σαγανακι, φερε οχτω! Εμ βεβαια τωρα σφιγγουν τα πραγματα, αλλα αυτο που ειπα δεν ειναι ουτε υπερβολη ουτε “παρηγορια στον αρρωστο” Το λιγωτερο μπορουμε να το απολαυσουμε μια χαρα και καλυτερα.

    @Doratsirka Τελικα ετσι που το βλεπω ολοι μας εχουμα μια φουντυ μεσα μας. Το εχουμε σα λαος, ναι; Στη δικη σου περιπτωση, δοκιμαζε απο ενα μεζεδακι και μετα βαλε το πηρουνι κατω. Εκτος φυσικα αν τα καις με χιλια οποτε ολες οι υπολοιπες ελληνιδες θα σε μισησουν θανασιμα.

    Αυτο με τον κεφτε στη γλαστρα δεν το ειχα σκεφτει, αλλα δε με αφηνανε ρουπι αν δεν τον καταπινα. Η μικρη μου αδελφη ηταν πετσι και κοκκαλο και της εβαζαν βουτυρο στο σαντουιτς στο σχολειο. Εκεινη που δεν τα αντεχε αυτα (τοτε) εβαζε τη φετα στα καλοριφερ για να λιωνει το βουτυρο και να φευγει. Ρεζιλι γιναμε οταν φωναξανε τη μαμα σχολειο γιατι η Τινα ειχε λιγδωσει ολα τα σωματα. Καλημερα στην παγωμενη Θεσσαλονικη

    @α τουτι Μια καλη εβδομαδα γεματη χαμογελα και ..απολαυσεις!

  10. margarita permalink
    February 23, 2009 9:02 am

    η στρουμπουλη .. και σιγουρα foodie..γιατι για γκουρμε δεν με κανω.. αυτο με το πρωινο πολυ μου αρεσε .. το εφαρμοζετε ολοι στην οικογενεια ?? Το διαβασα ολο το κατεβατο .. και ειμαι πολυ ευχαριστημενη με τον εαυτο μου.. βεβαια εγω δεν εχω τοματοζουμο αλλα νερακι και τα αμυγδαλα αυτη τη στιγμη τα εχω σε μορφη κουραμπιε.. ( ειναι ομως οι τελευταιοι..) Το μονο κακο ειναι οτι ναι μεν το αφηνω το πιρουνι μολις χορτασω αλλα μου περνει πολυ ωρα να φτασω σε αυτο το σταδιο…
    ως ΥΓ .. φαντασου τον σειχη οταν στην Ελλαδα τα περαγγελνουν ολα με την ντουζινα και τα μισα μενουν παρατημενα.. ..εμφραγμα..

  11. February 23, 2009 9:17 am

    Εγώ είμαι foodie++ (plus plus), δεν αφήνω τίποτα στο πιάτο μου ή καλύτερα στα πιάτα που έχω πρόσβαση! Τι, να προσβάλω τον μάγειρα????

    Καλή εβδομάδα!!!

  12. February 23, 2009 2:40 pm

    Ηθικα διδαγματα…
    Αμα εισαι foodie ..δεν πας να φας..σε Gourmet!!!
    Αμα εισαι ομως και πας,μην φοβασαι πως θα παχυνεις!

    Φιλακια γευσεως καρναβαλιου προ της ληξης του!

    Υγ..εχω και μαμω τον μεταβολισμο!!!
    Καιει αμεσως και πρωτα απ ολα το αλκοολ..
    Αποθηκευει την ζαχαρη..
    Και μετατρεπει για σιγουρια,καθε υδατανθρακα που θα βρει..σε λιπος!
    Ετσι για την ..ωρα της Μπιαφρας!!!

  13. February 23, 2009 3:49 pm

    foodie Δεσποινάριό μου, μια χαρά με έφτιαξες πρωί πρωί, και έλεγα να φτιάξω μια απλή μακαρονάδα σήμερα…
    Φιλάκια πολλά από ΝΖ, καλημερούδια…

  14. February 23, 2009 5:38 pm

    Καταπληκτικές οι συμβουλές και τελικά μας αποτελείωσες με τα μπριζολάκια!
    Οι κόρες μου κι εσύ μάλλον παρακολουθήσατε την ίδια σχολή μασήματος κεφτέδων! Εγώ πάλι άδειαζα κρυφά το φαγητό μου μέσα στο πιάτο του μικρού μου αδελφού και δε με έπαιρνε είδηση κανένας!

  15. February 23, 2009 5:49 pm

    τα διαβάζω όλα αυτά και μετά τη λάιτ συνταγή και προς στιγμήν νόμισα ότι μιλούσα με τη μανούλα στο τηλέφωνο…έχετε και ίδιο όριο στα κιλά 🙂
    φιλάκια πολλά

  16. February 23, 2009 9:18 pm

    @Μαργαριτα, Το πρωϊνο αυτο οχι… εκτος αν σοβαρευτω και αποφασισω να κανω σωστη διατροφη. Απο αυριο δηλαδη. Αντε τον εχεις τρελλανει τον Σεϊχη με τα ελληνικα σου τερτιπια. Δεν ειμαι πολυ καλα σημερα. Ταχω παιξει! 11 ωρες συνεχεια στο γραφειο, και αυριο μια απο τα ιδια. Σε φιλω.

    @Μαρκονη οχι ματια μου εσυ εισαι ευγενικος. Καποτε βγαιναμε μια παρεα για μεσημεριανο μαζι περιπου 6 ατομα. Αναμεσα σε αυτους και η “ωραιοτατη κουμπαρα” που ειναι και λεπτεπιλεπτον πλασμα. Και αφηνει και το μισο φαγητο στο πιατο. Καποιος αλλος φιλος παντα καθοταν διπλα της για να τρωει τα υπολοιπα. Αυτον μου θυμισες.

    @Personlich Καρναβαλιζεσαι ακομα γατε; Θυμαμαι το σπουδαιο κεφαλαιο που μαθαιναμε στην ζωολογια στο δημοτικο “το πεπτικο συστημα της γαλης” το τελειο γι αυτο και ηταν παντα στα ..θεματα. Οπως και τα εντερα του βατραχου. Φιλια.

    @Αρτανις, φιλια και να τη φιαξεις τη μακαροναδα!

    @Ασπα, ετσι ε. Κοιτα να μη μου τα ζοριζεις τα μωρα.

    @μελισσουλα ειναι πεντανοστιμη ετσι η μπριζολιτσα. Προσεχουμε εμεις οι.. μαμαδες. Σε φιλω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: