Skip to content

idus Μartias

March 15, 2009

dendrofyllo

μπουμπουκι στο ροδοδενδρο (15 Μαρτη 2009)

Δεκαπεντε του Μαρτη, πριν αρκετα  χρονια στο Μοναχο,  μπαινω  σε ιδιωτικη κλινικη για να φερω στον κοσμο το τριτο μου μωρο με καισαρικη.   Μεχρι τοτε, δεν ηξερα αν ειναι κοριτσι η αγορι. Ποτε δε ρωταγα τι θα φερω στον κοσμο.  Μου αρεσε τα μωρα μου να μου κανουν εκπληξη.  Με την Δαφνη ηλπιζα  να ειναι κοριτσακι γιατι ομολογω οτι δεν ηξερα τιποτε για αγορια.  Ερχεται ο Θοδωρης στον κοσμο, ενα αξιολατρευτο στρουμπουλο αγορι.  Η Δαφνη (εφτα τοτε) και ο Κωνσταντινος (τρισημισυ ) ως εκεινη την ωρα μαλωνουν μεταξυ τους . Η Δαφνη θελει αδερφουλα, ο Κωνσταντινος αγορι.  Το μωρακι  ειναι μια χαρα, αλλα κατι δεν παει καλα με τη μαμα.  Παει να σηκωθει και πεφτει λιποθυμη.  Καιει. Μετεγχειρητικη μολυνση αναγκαζει τους γιατρους να την μεταφερουν σε Πανεπιστημιακη κλινικη.   Το Δεσποιναριον μενει  πανω απο ενα μηνα σε στενη παρακολουθηση.  Ευτυχως δε χρειαζεται αλλη επεμβαση. Βεβαια για θηλασμο ουτε συζητηση.  Το μωρακι μεγαλωνει,  τα παιδια ειναι  και τα δυο καταχαρουμενα και ξεχνανε τους καυγαδες.  Το παιρνουν αγκαλιτσα  και του μιλανε.  Ο πυρετος δεν υποχωρει ευκολα. Περπατω στους διαδρομους και βλεπω εξω στα παρτερια τα πρωτα λουλουδια της ανοιξης.  Αναρωτιεμαι αν θα τα ξαναδω και τον επομενο χρονο.

krokoi_mov

μωβ κροκοι (15 Μαρτη 2009)

Κανω Πασχα μεσα στο νοσοκομειο.  Στις δεκαπεντε μερες τα αντιβιοτικα αρχισαν να εχουν αποτελεσμα.  Κι εγω που μεχρι τοτε μετρω τις μερες, φοβαμαι πολυ,  ολο ζηταω να μου παρουν τη θερμοκρασια.  Οι γιατροι δεν κανουν τον κοπο να μου μιλησουν αγγλικα παρ’ ολες τις παρακλησεις μου.  Η μονη φορα που μου ειπαν ηταν κατι στα αγγλικα ηταν το εξης:  There is something wrong with the baby.  Τρελλαινομαι,  ξεχναω τα δικα μου.  Παιρνει μερικα λεπτα να συνειδητοποιησω οτι το προβλημα ηταν οτι το μωρο επρεπε να πινει καροτοζουμο γιατι ηταν λεει χλωμο.   Δεν ηξερα να βριζω και γερμανικα. Περναει  ο μηνας σα να ηταν ενας ολοκληρος χρονος.  Επι τελους παιρνουμε και οι δυο εξητιριο. Ο Θοδωρης ενα μηνα και εκει εμαθε (τον εμαθαν δηλαδη) να κοιμαται χωρις να τον νταχτιρντιζουν οι νοσοκομες.  Στο σπιτι συνεχισε να κοιμαται ολο το βραδυ χωρις να μας ξυπνα.  Ενα ξανθο πλασματακι με μπουκλιτσες.  Ιδιος ο Κωνσταντινος στα χρωματα.  Ενα τελειο μωρο και μια μαμα διπλα του καλα πια.

magnolia

οι μανολιες ετοιμες να ανθισουν (15 Μαρτη 2009)

Στα γεννεθλια του Θοδωρη παντα ειμαι χαρουμενη, αλλα καποια στιγμη οπως τωρα που γραφω αυτη την αναρτηση,  σκεφτομαι ποσο ευθραυστος ειναι ο ανθρωπος και ποσο πρεπει να χαιρεται καθε στιγμη και να μη στεναχωριεται με μικρα πραγματα.  Στα γεννεθλια του Θοδωρη η φυση ξυπνα απο το χειμωνιατικο ληθαργο.  Κι εγω χαζευω στον κηπο οπου ολα  ξαναγεννιουνταιι και χαμογελω για αλλη μια φορα.

Εδω ειμαστε και φετος! Στην υγεια σου μωρο μου!

willow

buds on the willow (15 Μαρτη 2009)

Advertisements
38 Comments leave one →
  1. March 15, 2009 7:19 pm

    Οτι πιο συγκινητικο διαβασα..
    Να τον χαιρεσαι Δεσποινα μου.
    Πολυχρονος και ολο υγεια!
    Να σου δωσει οσες χαρες επιθυμεις.
    Ετσι ειναι η ζωη.
    Σαν την ανοιξη.
    Αργει να ανθισει καμια φορα,αλλα ανθιζει και μοσχοβολα
    αρωματα και ..αναμνησεις!
    Φιλακια πολλα.
    Υγ..Ευχες απο μενα,την Carmen,και τον D!

  2. March 15, 2009 11:57 pm

    Χρόνια πολλά !!! Και φιλιά πολλά, σε μαμά και Θοδωρή…

  3. March 16, 2009 1:05 am

    Bρε Δεσποινάκι τοσο άσχημα ήταν λοιπόν η τρίτη γέννα. Και τόσο καιρό στο νοσοκομείο φαντάζομαι τι αγωνία …. Ναι οι γερμανοι δεν μιλάνε αγγλικά και ειδικά οι γιατροί και εγώ την ιδία εμπειρία είχα με την επικοινωνία.. Ευτυχώς όλα καλά και ευχές πολλές. Καλά πανδαισία από εδώ και πέρα με τα λουλούδια και εγώ αγόρασα μπουκαμβίλια και αρχίσει να θεριεύει το φούξια είναι παντού και μου θυμίζει Ελλάδα. χχχχ

  4. March 16, 2009 1:12 am

    Δεσποινάκι μου τόσο δύσκολη και επικίνδυνη γέννα η δεύτερη! Ευτυχως όλα καλά … Ευχές πολλές για το αγοράκι σου.
    Τα λουλούδια είναι από εδώ και πέρα σκέτη τρέλλα, πήρα και εγώ μια μπουκαμβίλια φούξια να διασκεδάσω λίγο την έρημο χχχχ

  5. mathsforall permalink
    March 16, 2009 1:58 am

    Με συγκίνησες , να τα χαίρεσαι τα παιδιά σου, να είναι πάντα γερά , όλες μου τις ευχές ,
    έχεις δίκιο , είμαστε εύθραυστοι και εκείνες που αξίζουν είναι οι στιγμές ..
    οι οποίες στιγμές δεν είναι τίποτα περισσότερο από την εκτίμηση και το σεβασμό της ζωής και την ανθρωπιά
    Δεσποινάριο φεύγω για Ρωσία το βράδυ και προκαταβολικά σου στέλνω πολλά πολλά φιλιά
    έρχομαι πάντα από δω , να το ξέρεις

  6. March 16, 2009 2:00 am

    Για να μη μπερδευτείς το mathsforall είναι το πειραματικό μου μπλογκ στη wordpress
    So_Far

  7. March 16, 2009 2:00 am

    Αχ, χρόνια πολλά, χρόνια πολλά να σου ζήσει. Και εμένα η κόρη μου την προηγούμενη εβδομάδα είχε γενέθλια :). Να τα χαιρόμαστε τα παιδάκια μας…και να χαιρόμαστε και ότι ανθίζει και φέρνει επάνω του το μήνυμα της καινούργιας ζωής!!!
    Φιλάκια Δεσποινάκι!

  8. March 16, 2009 2:04 am

    Τέλος καλό , όλα καλά. Κοίτα σύμπτωση. Τώρα, 8 το πρωί της Δευτέρας, περιμένω να γεννηθεί το μικρότερο ανηψάκι μου. Γεννάει η γυναίκα του αδελφού του άντρα μου, και η αδελφή του εχει πάει μαζί της. Η μαμά της κρατάει το μικρό της, εγώ κρατάω τα μικρά της αδελφής του άντρα μου, και περιμένυομε με αγωνία, να κτυπήσει το τηλ.
    Να χαίρεσαι τα κουκλάκια σου και να δεις εγγόνια!
    καλημέρα

  9. Φωτεινή S permalink
    March 16, 2009 2:16 am

    Χρόνια σας πολλά κι ευτυχισμένα με ΥΓΕΙΑ!
    Τελικά όταν κινδυνεύουμε να τη χάσουμε καταλαβαίνουμε την αξία και του δευτερολέπτου ακόμα μαζί με τους αγαπημένους μας.
    Πολλά φιλιά!

  10. March 16, 2009 2:43 am

    Πολύ τρυφερό, γλυκό, συγκινητικό, ευωδιαστό γενέθλιο δώρο. Να τα 100στήσεις Θοδωρή 🙂
    Να τον χαίρεσαι Δεσποινάκι!!!
    Καλημέρα

  11. margarita permalink
    March 16, 2009 3:00 am

    Golden boy o Teddy.. !!!
    kai ta alla perasmena xehasmena.. filakia on my way to the ……. hospital

    M.

  12. Sophaki permalink
    March 16, 2009 5:59 am

    Gennethlia tou Teddy mas kai egw sou esteila email gia onomastikh
    eorth…..Kati mou elege oti xthes htan mia shmantikh hmera…..
    Xilies efxes kai edw gia ton Teddy me to glyko proswpo kai to kalosynato
    xamogelo . Tou efxomai kathe epityxia se oti epidiwkei kai ygeia, eftyxia
    kai xares, polles xares.

  13. March 16, 2009 6:34 am

    Να τον χαίρεσαι. Να είναι γερός κι ευτυχισμένος!

  14. iliapap@lit.auth.gr permalink
    March 16, 2009 8:31 am

    ΝΑ σας ζήσει! Και εδώ άρχισαν τα μπουμπούκια (στις φλαμουριές μας) και άνθισαν οι σιγκόνιες (?).

  15. Κατερίνα permalink
    March 16, 2009 8:39 am

    Καλη εβδομάδα με ευχούλες για το Θοδωρή σου,χιλιόχρονος, αλλά και για σένα, τη μανούλα, να είσαι καλά και να έχεις σε κάθε επέτειο χίλιες χρυσές ανταμοιβές!Φιλιά γλυκά και καλή δουλίτσα

  16. Marthaki permalink
    March 16, 2009 9:29 am

    Χρονια Πολλα στον Θοδωρη, να τα εκατωστησει, και να τον χαιρεστε!!!!
    Περασες παρα πολυ δυσκολα Δεσποιναριο…..

  17. panathinaeos permalink
    March 16, 2009 12:30 pm

    χρονια καλα και ευτυχισμενα! και η υπεροχη μανουλα, μαζυ με τον υπεροχο πατερα, να τον χαιρεσθε και να τον καμαρωνετε!

  18. luna permalink
    March 16, 2009 1:26 pm

    Χρονια πολλα ευτυχισμενα και παντα με υγεια !

  19. March 16, 2009 2:26 pm

    να το χαίρεσαι το μωρό σου Δεσποινάκι!!

  20. March 16, 2009 2:45 pm

    Ενα μικρο διαλειμμα στη δουλεια για να σας ευχαριστησω. Ολους μαζι και ξεχωριστα τον καθενα για τις ευχες σας στο σημερινο σχολιο. Δυστυχως δεν θα μπορεσω να απαντησω ξεχωριστα στον καθενα αποψε. Ουτε σε σας θα μπορεσω να ερθω. Θα τα πουμε συντομα. Σας φιλω πολυ.

  21. orfia permalink
    March 16, 2009 3:04 pm

    Να χαιρεσαι τα μωρα σου Δεσποινα (ετσι τα λεω εγω τα παιδια οσο και να μεγαλωσουν… τα μωρα μου)!! Ναναι παντα ευτυχισμενα και να κανουν πραγματικοτητα τα ονειρα τους. Φιλια πολλα.

  22. March 16, 2009 4:47 pm

    Χρονια πολλα για τον Θοδωρη σου, αχ τι τραβαμε και μεις οι μαμαδες,που τα παιδακια μας ολο μικρα τα βλεπουμε και ας θυμωνουν αυτα λεγοντας μανα μεγαλωσα!!!!!!Ναι καρδουλα μου μεγαλωσες αλλα για μενα αλλαζει τιποτα!!!! σταματω να ειμαι μαμα.Φιλια
    ΥΓ μου σβηστηκαν ολες οι φωτο , ειμαι να σκασω.

  23. March 16, 2009 4:56 pm

    Χρόνια καλά και χαρούμενα… και ναι, η ζωή είναι στιγμές τελικά!

    Φιλιά πολλά 🙂

    υγ: οι φωτογραφίες εξαιρετικές, τρελάθηκα με τη μανόλια όμως…

  24. March 16, 2009 5:21 pm

    Χρόνια πολλά! Να το χαίρεσαι το ξανθό σου πλασματάκι και όλα σου τα πλασματάκια!
    Φιλάκια πολλά!

  25. March 16, 2009 5:38 pm

    Χρόνια Πολλά κι ευχές να δεις το αγοράκι σου όπως επιθυμείς! Να βλέπεις χαμόγελα, σαν τα λουλούδια τσι Ανοιξης που μας έβαλες σήμερα στην ανάρτηση σου, πάντα να ανθίζουν στα χείλια του!
    Φιλιά για τη χαρούμενη μαμά 🙂

  26. March 16, 2009 6:31 pm

    Αχ φιλενάδα μου, να το χαίρεσαι το αγόρι σου και να το βλέπεις πάντα όπως επιθυμείς… Και εσύ να είσαι πάντα γερή, τυχερή, αισιόδοξη και ευτυχισμένη με όλους τους αγαπημένους σου ανθρώπους ολόγυρα και τα χρώματα της άνοιξης μέσα στην ψυχή σου…. Φιλιά πολλά, πολλά…..

  27. March 16, 2009 7:24 pm

    Δεσποινάκι μου,
    Να σου ζήσει το μωράκι σου. Νάσαι καλά να τους χαίρεσαι όλους και να τους φροντίζεις. Πολύ γλυκειά και τρυφερή αφήγηση. Το Παρίσι ήταν όνειρο, η Αθήνα ζεστή και κοιμισμένη ακόμη.
    Χρόνια πολλά να τα κατοστήσει ο Θοδωρούλης σου

  28. March 17, 2009 2:41 am

    Nα χαίρεσαι Δεσποινα τα παιδάκια σου.. χρόνια πολλά και καλότυχα στο Θοδωρή σου. 16 Μαρτίου εγώ πριν απο αρκετά για να μην πω πολλά χρόνια έφερνα στον κόσμο το πρώτο μου μωρό.. αποφεύγω να σκέφτομαι πόσο σύντομα χάνονται τα χρόνια.. Ας είμαστε καλά και ας μη σπαταλιόμαστε όπως λες με μικρά και ασήμαντα τη στιγμή που υπάρχουν τόσα άλλα ασήμαντα και μικρά όπως τα λουλούδια σου που μπορούν να μας γεμίζουν αισιοδοξία και ευγνωμοσύνη..
    πολλά φιλιά απο τη Χίο που σήμερα είναι συννεφιασμένη

  29. March 17, 2009 3:27 am

    Καλέ θα βάλω τα κλάματα πρωί πρωί…
    Να τα χαίρεσαι τα μικρά σου, να είστε πάντα καλά!

    Τρελοτουρίστρια

  30. March 17, 2009 3:37 am

    Τι περιπέτεια και αυτή! Να το χαίρεσαι και να τον καμαρώνεις!
    Φιλιά και καλημέρες!!!

  31. March 17, 2009 2:15 pm

    Τι συγκινητικο! Να τον χαίρεσαι! Πάντα να είναι καλά!

  32. Ηλιοστάλακτη permalink
    March 17, 2009 3:06 pm

    Διαβάζω και ένα δάκρυ τρέχει στην άκρη του ματιού… η επικείμενη δεύτερη προσπάθεια εξωσωματικής (μετά την πρώτη αποτυχημένη και πάμπολλες άλλες διαφόρων ειδών προσπάθειες) με κάνει κάπως ευσυγκίνητη…
    Να τα χαίρεσαι τα παιδιά σου Δεσποινάκι και ιδιαίτερα το Θοδωρή σου που είχε τα γενέθλιά του… Να είναι τα παιδιά όλων γερά και να μας κάνουν πάντα να τα καμαρώνουμε!

  33. March 17, 2009 6:31 pm

    @personlich Σ’ ευχαριστω για τις ευχες αλητη γατε των κεραμιδιων. Κι εσενα και την Καρμεν και τον Δ. Η ζωη ειναι ανοιξη που παντα ερχεται μετα απο τους χειμωνες. Φιλακια και στους τρεις σας.

    @Αρτανις Και τα δικα μου φιλια απο Ουασινγκτων προς Νεα Ζηλανδια, μεσω Σαν Φρανσισκο, για να δω και τη μικρη!

    @Πηνελοπη Η τριτη καρδουλα ηταν και πραγματικα τελος καλο ολα καλα. Αν εμεις οι μαμαδες επηρρεαζομασταν απο κατι τετοια, δε θα καναμε παιδακια. Ομως τα ξεχναμε. Βρεχει μερες τωρα στην Ουασινγκτων, τα λουλουδια και τα γρασιδια θα μεγαλωσουν σε χρονο ..μηδεν. Καθεσαι και τα βλεπεις να μεγαλωνουν. Ανοιξη καρδουλα, ανοιξη και πλεντυ οφ κεφια!

    @Σο Φαρ (ακι) Τι ξερεις εσυ οτι μπορες ειναι και περνανε ολα αυτα. Και μετα κοιταμε πισω και χαμογελαμε, και κοιταμε μπροστα και ανοιγει η καρδια μας. Ας ειναι καλα ολα τα παιδακια του κοσμου κι εμεις μαζι τους (παιδες κι εμεις γαρ) Το καινουργιο πολυ ενδιαφερον, το ξερεις οτι ψοφαω για θηορυ οφ ναμπερς.

    @Λιλακο να σου ζησει το κοριτσακι σου. Ανοιξιατικο και ψαρακι, αρα (οπως λενε οι ειδικοι) ευαισθητο πλασμα. Σε φιλω πολυ.

    @Σοφια Τωρα που θα γραφω αυτο, μαλλον θα εχει ερθει στον κοσμο το ανηψακι σου. Να σας ζησει. Αλλο ενα πλασματακι που θα δωσει χαρα σε τοσο κοσμο. Φιλια, να σας ζησει !!

    @Φωτεινη Ναι βρε παιδι μου, πρεπει κατι να μας συμβει για να καταλαβουμε τι ωραια που ειναι η ζωη. Τι κακο κι αυτο με μας τους ανθρωπους. Φιλια και ευχαριστω για τις ευχες.

    @Γιωργη Σε ευχαριστουμε, και ο Τεντυ κι εγω. Καλημερα.

    @Μαργαριτα, Α καλα δεν θορυβηθηκα με το χοσπιταλ, φανταστηκα οτι πηγες για τον σεϊχη.

    @Σοφακι. Ελα μωρε αν ησουνα εδω, θα περναγαμε λουκουμι οπως παντα. Ηταν και ο Βασιλακης και ρωταγε για σενα. Φιλια σε σενα και στον Μαϊκλ.

    @ΔεσποιναΚ Σ’ ευχαριστω πολυ συνονοματη μου φιλη.

    @ιλυαπαπ Σ’ ευχαριστω, παντου ανοιξη, οι σινδωνιες μαλλον εννοεις ναι; με τα κοκκινα λουλουδια. Τι υπεροχος θαμνος κι αυτος, ειχαμε στο σπιτι στην Αθηνα. Τα φιλια μου σε σενα και στον Χ.

    @Κατερινακι ευχαριστω. Να τα χαιρομαστε ολες οι μαμαδες τα βλασταρια μας.

    @Μαρθακι νομιζω ολοι εχουμε μια ιστοριουλα δυσκολη που πολλες φορες μας θυμιζει τι αξια ειχει η υγεια. Δυσκολα; τοτε ναι, τωρα πια παρελθον. Φιλια κι ευχαριστω για τις ευχες.

    @Παναθηναιε αγαπητωτατε. Τα γλυκα σου λογια και η ευαισθησια σου ειναι οτι καλυτερο για μενα εδω στην μπλογκογειτονια μου. Σ’ ευχαριστω.

    @Λουνα Ευχαριστω πολυ, φιλακια.

    @μελισσουλα Νασαι καλα φιλεναδα μου.

    @Ορφια, Μα καλα ετσι ειναι για ολους. Μωρα ολα και το πιο μικρο παντα το μωρο. Θυμαμαι τον παπου να λεει μωρο την θεια μου, και απορουσα. Τωρα κι εγω κανω τα ιδια. Φιλια κι απο μενα.

    @Ελευθερια. Ειδικα ο Τεντ δεν ενοχλειται με το “μωρο μου” . Ειναι παιδι που ανταποδιδει την τρυφεροτητα και με αποκαλει “μάμο μου” . Γιατι βρε ματια μου σβηστηκαν οι φωτογραφιες; Τις ανεβαζεις στο “media library” της πρες. Ποτε δε μου σβηστηκε ουτε μια. Ο μπλογκερ μου τις εσβηνε, η πρες ποτε. Κατι δε κανεις καλα. Γραψε μου πως τις φερνεις μεσα στο εντιτ μοουντ πλαισιο. Πατας το εικονιδιο που λεει “add media files” ? Στεναχωριεμαι κι εγω μαζι σου, θαθελα να ειμαι εκει διπλα σου να σου δειξω.

    @Χειμωνιατικη θαλασσα. Φιλακια φιλακια κι ευχαριστω για τις ευχες. Αν παρω φωτογραφια σημερα θα ειναι λιγο σκαστες με το ροζακι να φαινεται. Μια γερη λιακαδα και θα ομορφηνει το συμπαν.

    @Ασπα Ευχαριστω Ασπακι μου. Φιλακια

    @Λιακαδα επτανησια εισαι τζογια μου; Στο σχολειο μου πηγαινες κι εσυ κοκωνα μου; Στη γειτονια μου εμενες; Μηπως εχουμε διασταυρωθει σε τρυφερες ηλικιες καπου; Ευχαριστω για τις ευχες Λιακαδα μου.

    @Φεβις Ευχαριστω φιλεναδα μου. Εισαι πολυ τρυφερο πλασμα κι εσυ και χαιρομαι που σε γνωρισα. Πολλα φιλακια.

    @Ιουστινακι Γυριστρα μου ωραια. Σ’ ευχαριστω για τις ευχες. Κοιτα να περασεις ομορφα εκει στην Αθηνα. Το Παρισι ειναι παντα ομορφο. Φιλακια.

    @Σταγονα Λοιπον χαιρομαι πολυ που σε βρηκα σταγονα μου και οταν ερχομαι σε σενα ειναι σα να βρισκομαι ξαφνικα στο νησι. Σα να τρωω παγωτο στον Κρονο ενα πραγμα. Να σου ζησει κι εσενα το μωρο σου που ειχε χτες γεννεθλια. Και ασε τα χρονια να περνανε, ας περνανε χαρουμενα. Πολλα φιλια

    @Τρελλοτουριστρια, οχι χαρα μου, μη βαλεις τα κλαμματα. Τελος καλο ολα καλα κι ο Τεντυ παλληκαρος!

    @Ραδιο Μαρκονη. Ε πως θα ηταν η ζωη χωρις μικρες δοκιμασιες, φαγητο χωρις αλατι, θαλασσα χωρις κυμματα. Ολοι εχουμε περιπετειες, ας ειναι για ολους μικρες.

    @Kiki Σ’ ευχαριστω, ξερεις καμια φορα γραφεις γραφεις και δε φανταζεσαι οτι αυτα μπορει να συγκινησουν τους αλλους.

    @Ηλιοσταλακτη. Καλως ηρθες, και κοιτα.. ποτε μη το βαλεις κατω. Μια μικρη απογοητευσουλα δε σημαινει τιποτα. Και οταν ολα πανε κατ’ ευχην, θα περιμενω να ερθεις να μας το πεις ναι;

  34. March 18, 2009 10:13 am

    Δέσποινα έστω και με μικρή καθυστέρηση λόγω 2ου κύκλου ίωσης, ήθελα να σου πω ότι με συγκίνησε πολύ η ανάρτησή σου.
    Έχεις απόλυτο δίκιο για το πόσο εύθραυστοι είμαστε και για την κάθε στιγμή που πρέπει να απολαμβάνουμε όσο καλύτερα μπορούμε.
    Σου εύχομαι να χαίρεσαι την οικογένειά σου και να έχετε πάντα το ανοιξιάτικο χαμόγελο στις καρδιές σας.

  35. March 18, 2009 6:05 pm

    Περαστικα Βασιλακη, δε φανταζομαι να σε κολλησαν τα μωρα.. αλλα τι λεω..ξεχναω τα δικα μου.
    Ανταποδιδω τις ομορφες ευχες σου.

  36. March 19, 2009 3:31 am

    Καλή σου μέρα Δεσποινακι μου. Οχι κοκώνα μου, δεν είμαι επτανήσια! Νησιώτισα μεν αλλά όχι επτανήσια .
    Από παλιές κουβέντες μας ή σχόλια εδώ μέσα, έχεις καταλάβει μάλλον ότι κάποτε ζούσαμε στην ίδια γειτονιά ( χωρίς να γνωριζόμαστε)
    Οσο για το σχολείο θα σου πω από δίπλα αν βρεθούμε ταυτόχρονα ονλαιν κάποια στιγμή. Μάλλον δεν φοιτούσαμε στο ίδιο σχολείο – αν και συνομήλικες – σίγουρα όμως είχαμε μια κοινή καθηγήτρια ( Κούλοψ!) από ότι κατάλαβα συζητώντας με τη Νανά.
    Την καλημέρα μου από μια Αθήνα με Λιακάδα αλλά και αρκετό κρύο ακόμα
    😉

  37. March 19, 2009 7:05 am

    Λιακαδα μου, περασε απο το μυαλο μου μια συγκεκριμενη περιπτωση. Ηταν δυο κοριτσια στη γειτονια μου, πηγαιναμε στο ιδιο σχολειο και ηταν κεφαλονιτισσες. Ειπες κι εκεινο το τσι.. λεω δε ρωταω, γιατι τελευταια μου εχουν προκυψει κατι συνδεσμοι απο το παρελθον που φε φανταζεσαι. Μερσι.

  38. March 20, 2009 10:14 am

    Συμμαθήτριες σίγουρα δεν είμαστε γιατί βρε εγω είμαι πολύ πιο μικρή από σας , ( είσαι 30?) 😉
    Γειτόνισες είμαστε αλλά δεν γνωριζόμαστε παρ όλο που κυκλοφορούσαμε μαλλον στα στέκια της περιοχής. .

    Καλή σου μέρα Δεσποινάκιον!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: