Skip to content

κομπος

May 18, 2009

Ειναι πρωϊ και εχω βαλει πλωρη για ψωνια. Το Σαββατο  το πρωϊ ,  ολοι εχουν το ιδιο προγραμμα με μενα.  Κινηση αρκετη.  Βαζω το ipod να παιξει, οχι τα αμερικανικα, αλλα τα ελληνικα. Εχω φαει κολλημα τελευταια με μια συλλογη που ειχε φιαξει παλιοτερα ο Σταυρος Ξαρχακος με ενα αφιερωμα στον Νικο Γκατσο.     Σιγουρα θα σας εχει τυχει να εχετε κολλησει με κατι, εστω και παλιο γιατι απλα το ακουσατε πιο προσεκτικα και σας αγγιξε.

p4170031-1024x768

Οδηγω στον δρομο 355, που ξεκινα απο το Τζωρτζταουν σαν Wiskonsin Avenue, και καταληγει στο Rockville που ειναι η διοικητικη πρωτευουσα του Μερυλαντ.  Μ’ αρεσει ο Νικος Γκατσος, Μ’ αρεσει παρα πολυ.  Τα τραγουδια ερμηνευει η Δημητρα Γαλανη με τον γνωστο παθος που παντα δινει σε καθε ερμηνεια της.  Απο μικρο κοριτσακι τοτε με την κιθαρα, μεχρι σημερα στα χρονια της ωριμοτητας.  Σκεφτομαι οτι θελω να αφιερωσω την σημερινη αναρτηση στον φιλο μου τον Γιωργη που μας φερνει μουσικη. Γιωργη για σενα με αγαπη.

p4170032-1024x768

Ταξιδευω βορρεια ειμαι κοντα στο κεντρο της πολης. Οσο με σταματανε τα φαναρια βγαζω φωτογραφιες.  Τα πιο ομορφα δεν μπορω να τα φωτογραφισω γιατι δε βαζουν ενα φαναρι κι εκει οι ευλογημενοι.  Η μουσικη δυναμωνει.  Τα παραθυρα και η οροφη του αυτοκινητου ειναι ανοιχτα.  Τραγουδαω σιγονταροντας την Δημητρα.  Μερικες φορες οταν με τρελλαινει ο στιχος με ακουνε κι απο τα διπλανα αυτοκινητα.  Σκεφτομαι οτι τους προσφερω πολιτιστικο προγραμμα.  Εκεινοι δε ξερω τι σκεφτονται.

p4170034-1024x768

Φτανω στο αγαπημενο μου τραγουδι. Που δεν ακουγεται συχνα, που με αγγιζει πιο πολυ απ’ ολα.  Η ενταση ανεβαινει.  Στο αυτοκινητο προσεχω τον στιχο, καταγραφεται στο μυαλο και στην καρδια.  Τωρα θα με ακουσει ολο το Μερυλαντ.

p4170036-1024x768

Οταν ακους λογια που σε κανουν να ανατριχιαζεις, και οι εικονες που βλεπεις ειναι  ασχετες τοτε σε κερδιζει οτι εχει τη μεγαλυτερη δυναμη.  Οι εικονες καταγραφονται στην καμερα αλλα τα λογια στην καρδια.  Να οι στιχοι του αγαπημενου μου τραγουδιου εδω και δεκα μερες.

p4170043-1024x768

Η Χοντρομπαλου

Μια Κυριακή στην Κοκκινιά
στην παιδική μου γειτονιά
είδα μια γριά χοντρομπαλού
που ο νους της έτρεχε αλλού

Την κοίταξα με κοίταξε
σαν κουκουβάγια σε μπαξέ
και μου ‘’πε με φωνή θολή
που μάνα θύμιζε τρελή:

«Σε χώμα φύτρωσα ζεστό
αιώνες πριν απ’ τον Χριστό.
Ζούσα καλά κι ευχάριστα
κι έπαιρνα μόνο άριστα.

Μα σαν προχώρησε ο καιρός
έγινε ο κόσμος μοχθηρός
και με βατέψανε, που λες,
αράδα βάρβαρες φυλές

Σελτζούκοι Σλάβοι Ενετοί
λες κι ήταν όλοι τους βαλτοί
Τότε κατάλαβα γιατί
καμένο ήμουνα χαρτί
δίχως χαρά δίχως γιορτή

Σιγά σιγά και ταπεινά
μ’ αγώνες και με βάσανα
καινούργια έβγαλα φτερά
μα ήρθαν τα χειρότερα

Είδα το ίδια μου παιδιά
να δίνουν σ’ άλλους τα κλειδιά
και με χιλιάδες ψέματα
με προδοσίες κι αίματα
να μου σπαράζουν την καρδιά

Γι’ αυτό μια νύχτα σκοτεινή
θ’ ανέβω στην Καισαριανή
με κουρασμένα βήματα
να κλάψω για τα θύματα
στ’ αραχνιασμένα μνήματα

Κι εκεί ψηλά στον Υμηττό
αντίκρυ στον Λυκαβηττό
μικρό κεράκι θα κρατώ
να φέγγει χρόνους εκατό»

p4170044-1024x768

Σκεφτομαι οτι οταν γραφεις στιχο και τραγουδας την αγαπη εισαι ενας ρομαντικος ανθρωπος.  Σκεφτομαι οτι η ριμα δεν εχει και πολλη σημασια στην ποιητικη εκφραση.  Οταν ομως η ριμα δενει την ιστορια σε μια αφηγηση, σε ενα ποιημα, τοτε δεν ειναι απλα ενας στιχος. Ειναι η απολυτη εκφραση.

p4170046-1024x786

Τα ματια μου βουρκωνουν. Η καμερα δεν συγκινειται. Οι φωτογραφιες ειναι πεντακαθαρες.

Συναισθηματα, εικονες, νοτες, το παρελθον, το παρον, ολα ενας κομπος.

23 Comments leave one →
  1. May 19, 2009 1:55 am

    ξέρεις νά γράφεις ἀναρτήσεις, παλιοδεσποινάριον.
    καλημέρα.

    (ἄσχετο, μακάρι τά μοναδικά θύματα νά ἦταν στήν Καισαριανή. γέμισε ὁ τόπος ἔνθεν καί ἔνθεν..)

    • May 19, 2009 6:42 pm

      Τιποτα δεν ειναι ασχετο Γαβριλακο μου, ολα σχετικα ειναι, σ’ευχαριστω για το κομπλιμαν παλιοπαιδο!

  2. May 19, 2009 1:57 am

    ἄ, καί κάτι ἄλλο.
    ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΞΕΣ ΤΟ ΛΟΥΚ ΤΟΥ BLOGΕΩΣ;;;;
    ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ Η ΚΕΦΑΛΙΔΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΝΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ.
    ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ :-)))

    (ἄνευ πλάκας τώρα, τό προηγούμενο look μέ ἄρεσε περισσότερο)

    • May 19, 2009 6:44 pm

      Α! μισο λεπτοοοο. Μου βγηκε η πιστη να βρω το καταλληλο “μανδαρινἰ” χρωμα που εψαχνα. Εγω εχω ξετρελλαθει με το καλοκαιρινο λουκ. Αυτα τα λες γιατι εισαι συντηριλα χαρα μου. Ακομα εχω μερικες αλλαγες. αλλα αγαλι αγαλι!

  3. May 19, 2009 2:32 am

    OHHHH!
    Γίναμε καλοκαιρινοί!! Είναι πιο φωτεινό , καλοκαιρινό, και όμως ζεστό!
    Το ομολογώ όμως, ότι πιο οργανωμένη μπάρα αναγνωστών δεν έχω ξαναδεί…
    Ξέρεις Δεσποινα, μου έχεις κολλήσει το φιν-φον, και κοιτάζοντας τις βιτρίνες, σκέφτομαι, αυτό η Δέσποινα θα το έλεγε φιν-φον, αν όχι, κοιτάω πάρα κάτω!
    καλημέρα

    • May 19, 2009 6:47 pm

      Σοφιτσα, εδω μπορεις να ερχεσαι για ηλιοθεραπεια! Ναι κοιτα, αν δεν ειναι φιν φον να μη το παρεις .. ετσι; χαχα! Την εχω πει την ιστορια, ειναι παλια εφευρεση το φιν φον, την ειχαμε σκαρωσει με την Τινα απο πολυ μικρες.

  4. May 19, 2009 2:43 am

    ἄ ναί
    ὄντως τό φίν-φόν εἶναι δεσποιναρισμός.

    • May 19, 2009 6:47 pm

      αυτο το δεσποιναρισμος μου κανει σα σεισμος.. ωωωωπ

  5. May 19, 2009 2:45 am

    Τι όμορφα που πατάς φιλενάδα μου με το ένα πόδι στην Αμερική και με το άλλο στην Ελλάδα…. Διασχίζεις τους δρόμους της Ουάσιγκτον με υπόκρουση Γαλάνη και αυτό τα λέει όλα νομίζω…. Μια που για μένα, είναι το απόλυτο στυλ… Κατά τα άλλα, έχει πολλά λατρεμένα τραγούδια η Δήμητρα εμένα όμως τον τελευταίο καιρό μου έχει κολλήσει κάτι πιο εύθυμο… Που ξεκινάει κι αυτό – άκου σύμπτωση τώρα- με έναν κόμπο… Ή μάλλον με πολλούς…
    “Κόμπο, κόμπο σπάνε οι κλωστές,
    κι η καρδιά μου σαλτάρει στο φεγγάρι
    κάνει βουτιές.
    Κόμπο, κόμπο λύνω το σκοινί,
    για ν’ αρχίσει το πάρτι
    μες στους δρόμους σ’ όλη τη γη.

    Χορεύουν τα μπουκάλια στου πλανήτη τη πίστα,
    κι ετούτη η ορχήστρα πίνει χίλια ποτά..
    Χορεύουν τα ζευγάρια στου πλανήτη τη πίστα,
    ζευγάρια που θα κάνουν μαύρα κι άσπρα μωρά.

    Δάκρυ, δάκρυ κύλησα μπροστά,
    στων ματιών σας την κόψη να με κόψει
    σαν μαχαιριά.
    Κι όταν πάρω δρόμο κι από ‘δω,
    σ’ ένα κύμα του νότου, στον αφρό του
    θα κοιμηθώ..”
    Στοίχοι Μυρτώ Κοντοβά, μουσική Δήμητρα Γαλάνη…. Καλημέρα!!!!!

    • May 19, 2009 6:50 pm

      Υπεροχο το τραγουδακι αυτο, το εχω στο αη ποντ επισης. Ειναι κι αυτο ενα απο τα τραγουδια τα φωναχτα! Και πιο πολυ απο ολα μου αρεσουν τα μαυρα κι ασπρα μωρα!!!
      Ναι Ευουλα με τοσο μακρυες ποδαρες μπορω να το κανω αυτο το ακροβατικο!!! μονο που γερνω προς τη μεσογειο το κεφαλι και μου φαινεται θα κανω καμια βουτια!

  6. May 19, 2009 4:07 am

    Δεν μας είπες αν την ίδια μέρα κατέληξες σε μια ελληνική ταβέρνα πίνοντας ουζάκι ή τσίπουρο και σχεδιάζοντας το ελληνικό σου καλοκαίρι.
    Το πέτυχα ή είχε πολύ κίνηση;

    • May 19, 2009 6:51 pm

      Τωρα αν σου πω οτι το ιδιο βραδυ σχεδιασα το ελληνικο και ιντερνασιοναλ καλοκαιρι μου αλλα με πελεγκρινι και λαϊμ στον καναπε μου μαλλον θα σε ξενερωσω!

  7. May 19, 2009 4:49 am

    Δέσποινα καλημέρα…
    Μου εφτιαξες τη μέρα με την ΧΟΝΤΡΟΜΠΑΛΟΥ ΣΟΥ.Ειχα ξυπνήσει πολύ κακόκεφη ,χωρίς αιτία φυσικά, αλλά διαβάζοντας την ανάρτηση σου τώρα είμαι καλύτερα.
    Φιλιά

    • May 19, 2009 6:52 pm

      Δημητρα μου κι εγω ξυπναω κακοκεφη ολες τις καθημερινες, …χωρις αιτια!!! Φιλια νασαι καλα.

  8. May 19, 2009 6:14 am

    πωπωω δε μπορώ. κι εγώ θα κλάψω με το τραγούδι σου.
    θυμάμαι πέρυσι στη Ζυρίχη, μετά τη συνάντηση με την Καναδέζα, έφευγα και έπαιζε Αλεξίου παποράκι του Μπουρνόβα (το τσίτα σε μενα είναι μονιμη κατασταση) και οι Ελβετοί που περνούσαν το δρόμο με χαιρετούσαν όλοι!!!!

    • May 19, 2009 6:54 pm

      Καλα ετσι που τρεχουν εδω δε προλαβαινει κανεις να με χαιρετισει, ασε που ειναι και κρυοκ…ασε!! Παντως στο αυτοκινητο προσεχω το στιχο και τον νοιωθω.

  9. May 19, 2009 6:50 am

    Bless you baby!
    (ναι, τον διέσχισα τον Ατλαντικό, αλλά είμαι ακόμα σε φάση προσαρμογής)

    • May 19, 2009 6:55 pm

      Πω πω μιλαμε για γοργονα εξπρες. φλοπ φλοπ η ουρα και φτασαμε!

  10. May 19, 2009 4:20 pm

    Αέρινο Δεσποινάριον , διέσχιζε την άσφαλτο και έλα κοντά μας με όλους τους τρόπους!! Με σκέψη, γραφή και μουσική!

    Φιλιά καλή μου φίλη

  11. May 19, 2009 6:56 pm

    Αυτοπροσωπως θα σε χαλαγε; γιατι βαρεθηκα τα υποκαταστατα! Φιλακια.

  12. Sophaki permalink
    May 20, 2009 2:57 am

    Georgetown, Wisconshin kai to Despoinaki mas na tragoudaei
    Gatso sth diapasswn. Anarwtiemai giati emeis oi ths diasporas
    noiwthoume thn anangh syxna-pykna na dialalhsoume tis rizes
    mas. Exw noiwsei kai energhsei to idio….panta sto aftokinhto
    peritrigyrismenh apo ksenous, adiaforous gia thn monaksia mou
    kai thn laxtara mou gia ton topo mou, tragoudwntas me entash
    sxedon me thymo tis dikes mas mousikes, tous dikous mas
    ponous. Despoinaki mou an h wra sthn Washington den htan
    0245am tha se pairna na ta legame.

  13. May 21, 2009 9:13 pm

    Γεια σου Σοφακι μου. Μου λειπεις!!!! Δεν ειναι οτι θελω να διαλαλησω τις ριζες μου. Ειναι εσωτερικη αναγκη. Σε φανταζομαι να τραγουδας και θυμαμαι εκεινο το βραδυ που μας επιασε η τρελλα σ’εκεινο το μπιστρο στο Τζωρτζταουν και αρχισαμε να τραγουδαμε..αν θυμηθεις τ’ονειρο μου. Θυμασαι Σοφακι μου;
    Σημερα οταν γυρισα βρηκα το μυνημα σου. Σ’ευχαριστω πολυ.

  14. May 27, 2009 4:43 am

    Δεσποινάκι μου, έχουν περάσει σχεδόν 10 μέρες και μόλις σήμερα “ανακάλυψα” την αφιέρωση!! Παράφρασα λιγάκι το τραγούδι των Κατσιμιχαίων : “ταράχτηκα και σκέφτηκα Θεέ μου για μένανε το λέει” και μόλις άνοιξε το παραθυράκι των RSS και είδα το Μπάλο, φούσκωσα από καμάρι και βούρκωσα από συγκίνηση.
    Δεν είναι η σκέψη μονάχα, είναι που με “έβαλες” στο πλαϊνό κάθισμα να αφουγκράζομαι τη φόρτιση των στιγμών, τα συναισθήματα, τις νότες, την ερμηνεία σου στο διαπασών, τον κόμπο σου.
    Σ’ ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: