Skip to content

βγαλε μια κολλα χαρτι..

May 29, 2009

..εχουμε διαγωνισμα εφ’ ολης της υλης.  Χρωσταω μια εξηγηση στους αναγνωστες για το ασυναρτητο που πεταξα στο τελος στην προηγουμενη αναρτηση.   “Δε θα κανω αναρτησεις που κατα βαθος δε μου αρεσουν”.

Ετοιμη την ειχα, με εικονογραφηση με επεξηγησεις.. και μετα την διαβασα.  Ετσι ησυχα, μονη μου σαν να ειμαι εγω η αναγνωστρια.  Και αφου την διαβασα,  αντι να πατησω το PUBLISH   πατησα το DELETE. Συνειδητα, συνειδητωτατα , χωρις να λυπηθω την ωρα που μου πηρε να μαζεψω το υλικο η να γραψω δεκα προτασεις.  Ξαφνικα κοιταξα το δεσποιναριο στα ματια (στον μαγικο καθρεφτη) και του ειπα.  Μη σε ξαναδω να γινεσαι υπερφιαλη,  θα σου κλεισω το μπλογκ.

Θα το εχετε καταλαβει, ενθουσιαζομαι ευκολα.  Καλο η κακο δε θα κανω αυτοκριτικη.  Εγω το βρισκω καλο εστω κι αν στην πορεια με απογοητευσει.  Στον μυστικο και αορατο κοσμο του διαδικτυου,  τι ειχαμε, τι χασαμε.  Ενθουσιαζομαι και πολλες φορες πιανω το δεσποιναριο να με ξεπερνα στο φασμα της εκφρασης,  να επηρρεαζεται απο εξωθεν “ενθουσιασμους”  και να της βγαινει στο γραψιμο.  Και οχι, μεχρι στιγμης δεν εχω κανει αναρτηση που κατα βαθος δε μου αρεσει,  αλλα παρ’ ολιγο να την κανω και μου εκοψα την φορα.

Με διαβαζα λοιπον κι ελεγα, καλα βρε δεσποιναριον,  αυτα που δειχνεις ετσι αβιαστα, εσυ πως τα βλεπεις;  Και μου απαντω,  απολυτα ματαιοδοξα!  Ερχεσαι στα λογια μου στη σκεψη μου.  Μηπως να τα παρουσιαζες διαφορετικα;  Ισως, στο μελλον.  Ειλικρινα πιστευω οτι δεν εχει σημασια τι γραφεις αλλα πως το γραφεις.  Σε ποιο βαθμο φτανει η απαξιωση, η σεμνοτητα, η αυτοπροβολη, το καλαμπουρι,  η κολακεια,  η μαλακια;  Αναλαϊζ δις αγαπη μου!  Θα μου πεις,  καλα εισαι σοβαρη;  καθεσαι και προβληματιζεσαι με τετοια.  Εμ!  (θα σου πω)  Οχι μονο ειμαι απο τη φυση μου ετσι (τα ΝΤΙ ΕΝ ΕΗ ενος απολυτου μπαμπα)  αλλα και η πορεια μου στη ζωη και στις χωρες του κοσμου,  η επαφη μου με κοσμο διαφορετικο απο μενα,  η αναγκη μου να συνυπαρξω,  η αδυναμια μου να δεχτω ανοητους συμβιβασμους (κατ’ εμε ανοητους)  .. ολα αυτα με εχουν κανει να παταω φρενα ενστικτωδως.  Καμια φορα αγαρμπα,  αλλα τις πιο πολλες φορες με ..στυλ!!

Αυτη θα μπορουσε να ηταν μια κουβεντα αναμεσα στην ΔΟΥ ΜΟΥ και στην πανασχετη ΔΟΥ ΡΟΥ εαν θυμαστε οι παλιοι. Δε πειραζει, μια φορα το χρονο ας κανουμε ενα εκ βαθεων απολογισμο κι ας προχωραμε ακαθεκτοι σε αλλα! Τωρα που ειδα το ασημενιο καπελο της Δου Μου, το παλιο μου καπελλο το εχω αφησει στην Αθηνα, τι θα φοραω τωρα στη Ρωμη μου λετε; Αμαν πια μ’ αυτα τα αξεπεραστα προβληματα!!! Το ροζ το καουμποϊκο παντως ειναι τελειως πασέ.  Για να μη πω και για το κατσαρο μαλλι! Πφ!
ch2

Υ.Γ. Και μπαϊ δε γουεη, δεν κολλησα, δεν κουραστηκα, οταν συμβει αυτο θα το καταλαβετε. Θα με βρητε ξερη μεσα σ’αυτο το μπλογκ.

28 Comments leave one →
  1. May 30, 2009 1:14 am

    Dear Despina,
    έχουμε μια έκφραση εδώ που λέει, Σιγά μωρέ! Μήπως θα τους ξαναδούμε?
    Η αλλιώς, Μήπως μας ξέρουν?
    Εγώ νομίζω ότι στο μπλόγκ, τον μόνο αναγνώστη που πρώτα από όλα πρέπει να έχει ο καθένας ευχαριστημένο, είναι ο εαυτός του.
    Αλλιώς, τι νόημα έχει? Θα ήταν σαν να γράφαμε εκθέσεις για το σχολείο, τη δουλειά, κλπ.
    Τώρα στην Ρώμη, είμαι σίγουρη ότι ότι και να βάλεις θα είσαι τρε-σικ!!
    Καλό Σ/Κ

    • May 30, 2009 7:38 am

      Αγαπητο μου Σοφακι,
      Συμφωνω εν μερει με το σχολιο σου. Με εκεινο που λεει οτι ο γραφων θα πρεπει να ειναι ευχαριστημενος με τα γραπτα του. Οχι τοσο στο περιεχομενο αλλα κυριως στην εκφραση. Θα διατυπωσω ενσταση στο σημειο που λες .. σιγα μωρε μηπως θα μας ξαναδουνε. Στο κειμενο λεω ” στον απεραντο κοσμο του διαδικτυου, τι ειχαμε τι χασαμε” και αναφερομαι στους κομητες που ηρθαν ειδαν και απηλθαν ..εγω φευγω απ’τα ονειρα σου και καλη τυχη οπου κι αν πας “. Ομως υπαρχουν και οι επαφες που σημαινουν κατι παραπανω. Μια εκτιμηση, μια φιλια, ενα στηριγμα. Και αυτους θελω να τους κοιταω ισια στα ματια (ασκαρδαμικτι που λεμε) και εκτος απο μενα γραφω και γι αυτους, πεντε δεκα οσοι ειναι. Φιλουμπες Καρυστοκατευθυνομενες.

  2. May 30, 2009 2:44 am

    Καλημέρα Δεσποινάκι.
    Επόμενο είναι να υπάρχει ενθουσιασμός κάποιες στιγμές, να δράσουμε με βάση αυτόν τον ενθουσιασμό, και λόγω της ταχύτητας που γίνονται οι “δουλειές μας” στο διαδίκτυο, να βγει αυτό πιο έξω…Και δεν είναι κακό, ή τουλάχιστον δεν είναι πάντα κακό.
    Βέβαια, αν μετά από μισή ώρα αυτό που γράψαμε το έχουμε μέσα μας ακυρώσει, και αυτό βρίσκεται εκεί και το βλέπουμε εμείς, και το βλέπουν και οι άλλοι, πιθανόν να μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα.
    Από κει και πέρα οι αναρτήσεις περιέχουν στοιχεία από τον εαυτό μας, και από τα συναισθήματα μας. Οπότε μπορεί να είναι άλλοτε απαξιωτικές, άλλοτε σεμνές, άλλοτε να βοηθάνε στην αυτοπροβολή μας, σε μερικές να κάνουμε αστεία και πλακίτσα, κάποτε να κολακέψουμε ή να μας κολακέψουν και να μας αρέσει, και άλλοτε να το ρίξουμε στη μαλακία. Και πολλά άλλα μπορούν να περάσουν και να φανούν μέσα από τις αναρτήσεις. Μόνο που πρέπει να είναι στη σωστή αναλογία και με το σωστό τρόπο δοσμένα, οπότε φτάνω και σε αυτό που λες ότι ναι, δεν μετράει το τι λες, αλλά πως το λες. Και ποτέ δεν θέλει κόπο, αλλά τρόπο, κοινώς στυλ, να είναι κάποιος ο εαυτός , να μην τον προδίδει ούτε στο παρόν ούτε σε βάθος χρόνου, και ταυτόχρονα να μπορεί να γίνει αποδεκτός από τους άλλους, ούτως ώστε να συνυπάρχει ομαλά και … αυθόρμητα. Και να πετύχει και την αναγκαία ελευθερία ούτως ώστε να είναι δημιουργικός.
    Αυτά για την ώρα, ελπίζω να περάσεις υπέροχα στη Ρώμη, με ή χωρίς καπέλο.

    • May 30, 2009 7:39 am

      Λιλακο, τα ειπες ολα. Ξερεις να κανεις αναλυση και συνθεση δεν υπαρχει αμφιβολια γι αυτο, και δεν αφησες τιποτα απ’εξω. Το πιο σημαντικο που γραφεις ειναι οτι οι αναρτησεις περιεχουν στοιχεια απο τον εαυτο μας. Οποτε μας βγαινουν και τα καλα και τα κακα μερικες φορες. Ειλικρινα διαβαζω την απαντηση σου και δεν βρισκω σημειο που να μην συμφωνω, οποτε σου βγαζω το..καπελλο.

  3. May 30, 2009 2:49 am

    θά ἤθελα νά πῶ πολλά τώρα, ἀλλά ἄμα σοῦ πῶ ὅτι ἔχω γράψει τρεῖς φορές ἕνα σχόλιο καί τό ἔχω σβήσει ….τρεῖς φορές, θά τό πιστέψεις;
    καλημέρα (ἐπιτέλους ζέστη)

    • May 30, 2009 7:40 am

      Γαμπριελ, σε πιστευω απολυτα. Την εχω περασει τη διαδικασια, ειτε γιατι ισως εκεινη τη στιγμη δεν βρισκω τα καταλληλα λογια για να εκφρασω αυτο που πραγματικα θελω, ισως γιατι παω να ζοριστω να απαντησω σε κατι που πραγματικα δε με αγγιζει. Δε χρειαζεται να πεις κατι, ξερω οτι εισαι σκεπτομενο ατομο. Κι εδω καλοκαιρακι σημερα.

  4. panathinaeos permalink
    May 30, 2009 3:01 am

    χρονια πολλα στη Δαφνη, ευτυχια και χαρα στην κορη σου Δεσποιναριον!

    ερχομαι τωρα στο κειμενο σου, που ειναι ισως το χειροτερο που εχω διαβασει απο εσενα, απο την αρχη εως το τελος – δεν εισαι εσυ, ειναι ενα μπερδεμενο κουβαρι, ολιγον ενοχικο, ολιγον φιλοσοφικο, ολιγον σε ολα και καλο σε τιποτε!

    σβησε το και ξεχασε το και πηγαινε να γιορτασεις με την κουκλα σου στη Ρωμη!

    • May 30, 2009 7:41 am

      Ευχαριστω για τις ευχες περι Δαφνακιου αγαπητωτατε μου.

      Ομολογω οτι το κειμενο δεν ειναι στο στυλ των ..αλλων, αλλα ειμαι εγω. Και ενοχικο ειναι, ναι αφου εκφραζω την απογοητευση μου σε δικη μου στιγμιαια παρορμηση, αλλα κακο ( σαν εξομολογηση οχι σαν ποιοτητα, μη τρελλαθουμε κιολας) δεν το βρισκω. Προσωπικα δεν βρισκω κακη την αυτοκριτικη, ισα ισα που βγαινω απο τη διαδικασια ανακουφισμενη. Ενταξει ενταξει δε θα ξαπλωσω στον καναπε του ψυχιατρου, αλλα δε σβηνει ..χε χε χε.. οτι γραφει δε ξεγραφει.. εκτος αν το φαει η μαρμανγκα προ της δημοσιευσεως. Μακαρι να ερχοταν η κουκλα μου στη Ρωμη. Αλλα θα ερθει σε μερικες μερες ΕΔΩ!!!

  5. May 30, 2009 3:09 am

    Kαταστροφή! Έγραφα τόση ώρα και το ‘σβησα κατά λάθος το σχόλιο.
    Πάω πάλι από την αρχή.
    Δεσποινάκι μου, καλή σου μέρα.
    Οι εξετάσεις τέλειωσαν από την Τετάρτη (καλά πήγε, ίσως θα μπορούσε και καλύτερα) κι εγώ ακόμα δεν κατάφερα να συνέλθω σωματικά και συναισθηματικά. Μου βγαίνει μια απίστευτη κούραση που με κάνει να σέρνομαι, χωρίς να έχω αντοχές ούτε να γράψω δυο κουβέντες.
    Έρχομαι λοιπόν ετεροχρονισμένα να ευχηθώ για τα γενέθλια της Δαφνούλας σου, Να την καμαρώνετε όπως επιθυμεί. Για τα δικά σου (μεθαύριο, ε;) θα επανέλθω.
    Έχω κι εγώ να «ετοιμάσω» τα γενέθλια του μικρού μου, αύριο.
    Τώρα για τις αναρτήσεις που σβήνεις γιατί βγάζουν κάτι σε υπερβολή, υπεροψία ή ματαιοδοξία, σ’ όποιον αρέσεις. Αλλωστε οι πιο πολλοί εδώ μέσα σε ξέρουν, πραγματικά ή διαδικτυακά, και μπορούν να ξεχωρίσουν την αλήθεια, την πλάκα και το καλαμπούρι σου. Έτσι και αλλιώς όμως, τα γράφεις όλα τόσο ωραία, που πιο πολύ μοιάζουν με απόσπασμα από κάποιο μυθιστόρημα παρά με την πραγματική ζωή. Αυτό που λέμε ζωή σαν παραμύθι. Εγώ πάντα (εδώ κι ένα χρόνο περίπου) σε διαβάζω, σε καμαρώνω, σε ζηλεύω και είμαι πολύ υπερήφανη για σένα.
    Συγγνώμη για το μακροσκελές, δεν θα το ξανακάνω.
    Πολλά πολλά φιλιά και καλό Σαββατοκύριακο

    • May 30, 2009 7:42 am

      Φωτεινη, παει περασε κι αυτο με τις εξετασεις, τωρα ευχομαι να περασει το παλληκαρι στη σχολη της αρεσκειας του για να επιβραβευθουν οι κοποι του. Να σου πω τι θυμηθηκα τωρα.. Οταν ειχαν βγει τα αποτελεσματα στον καιρο μου, επρεπε να παμε στο περιπτερο να παρουμε την εφημεριδα για να τα δουμε. Εκεινο το πρωϊ ειχα κουκουλωθει με το σκεπασμα σα να μην ηθελα να βγω να παω πουθενα. Πηγα μεχρι την πλατεια μουδιασμενη και γυρισα πετωντας. Ο μπαμπας μου με περιμενε στο κατωφλι και μονο καρδιακη προσβολη δεν επαθε με την τρελλα μου. Στην ιδια λιστα επιτυχοντων ηταν και ο Ερρικος. Αλλα τοτε που να ηξερα τι μελλει γενεσθαι.

      Χρονια πολλα για το παιδι αυριο και τα μακροσκελη δε με πειραζουν καθολου. Κυριως οταν ειναι Σαββατο και τα απολαμβανω!

  6. margarita permalink
    May 30, 2009 3:31 am

    εγω απλα το διαβασα … δεν εχω αποψη ακριβη για το τι και πως γραφει κανεις στο διαδικτυο ( ειμαι ειπαμε μονο αναγνωστρια ) και την αποψη μου γενικα την ξερεις.. αλλα απο τα γραφομενα καποιου ( οπως και απο τα σχολια των υπολοιπων) στην πορεια του χρονου .. καταλαβαινει ενας σωστος αναγνωστης ( αμαν ειπαμε για ματαοδοξια κατι??) πολλα ( φανερα και κρυφα) .. οσο για τον πηγαιο ενθουσιασμο.. μαζι σου .. και ας χτυπαμε το κεφαλι μετα στον τοιχο.. δεν ειμαι της φιλοσοφικης(παρ ολο που τελευταια σ εχω πρηξει) αρα τερμα εδω.. παω να προλαβω την to do λιστα και τα χλμ του τριημερου… φιλια ( ο τονος οπου σου αρεσει!)

    • May 30, 2009 7:43 am

      Αγαπημενη μου σωστη αναγνωστρια, καποια στιγμη σκεφτομαι να σου εξηγησω τι ειχα γραψει και μετα θα κρινεις ακομα πιο σωστα, μπορει και .. να ενθουσιαστεις κιολας. Θαθελα κι εγω τριημερο αλλα δε μου το δινουν.

      • margarita permalink
        May 30, 2009 2:58 pm

        τωρα μου ανοιξες την περιεργεια.. you just call .. and I will be thereeee..m

  7. orfia permalink
    May 30, 2009 4:04 am

    Οταν γραφει κανεις σε ενα μπλογκ και οταν σε διαβαζουν σε ενα μπλογκ, ειναι σαν να εχεις μια μεγαλη παρεα και να συζητας για διαφορα θεματα απο “ελαφρα”,,,,καθημερινα,εως φιλοσοφικα…κοινωνικα, ετσι δεν κανουμε στις παρεες μας οταν βρισκομαστε??, Ετσι νοιωθω εγω οταν μπαινω εδω και σε διαβαζω…δεν προσπαθει κανεις να αποδειξει τιποτε, το πιο ωραιο πραγμα ειναι, να ειναι κανεις ο εαυτος του και αυτο για μενα ειναι το πιο σημαντικο και εδω αλλα και εκει εξω στην παραγματικη ζωη.Ακομη και τα σχολια που διαβαζει ο ενας του αλλου… νοιωθει να τον γνωριζει σιγα σιγα…και αυτο επισης εχει την γοητεια μιας παρεας. Τα καθημερινα πραγματα ειναι τα πιο γοητευτικα… Φιλακια πολλα…πολλα !!

    • May 30, 2009 7:44 am

      Ωραια τα λες κι εσυ καλη μου Ορφια. Θα σταθω σε ενα σημειο μονο. Η μαλλον σε δυο: “δεν προσπαθει κανεις να αποδειξει τιποτε, το πιο ωραιο πραγμα ειναι, να ειναι κανεις ο εαυτος του”

      Και ξεκιναω απο το δευτερο. Ο εαυτος μας δεν ειναι στατικος, αναλογα τη διαθεση και τα ερεθισματα ειναι δυναμικος. Ισως σε μας τους διδυμους να ειναι και μεταβαλλομενος οπως μας λενε οι αστρολογοι!! Σοβαρευομαι λοιπον, υποψιαζομαι οτι ειχα ξεπερασει τον ¨σεμνο” εαυτο μου και γι αυτο ακυρωσα την αναρτηση. Αυτο το εκανε ο “δεν ειμαστε καλα τι μαλακιες γραφεις ” εαυτος μου.

      Το δευτερο ειναι οτι οταν γραφουμε παντα κατι προσπαθουμε να αποδειξουμε. Γνωση, προβληματισμο, ικανοτητα, ενδιαφεροντα, την αγαπη μας, τις αντιρρησεις μας, αλλα κανεις δε γραφει στα κουτουρου. Πολλες φορες και το λεω απο προσωπικη πειρα, θελω να αποδειξω στον εαυτο μου οτι μπορω να σκαρωσω κατι συγκροτημενο.

      Α! τερμα δε φιλοσοφω αλλο Σαββατιατικα!! Φιλουμπες!

  8. May 30, 2009 5:35 am

    Άσε Δεσποινάκι μου,
    αν ήταν να μας αρέσουν απόλυτα αυτά που γράφαμε, δεν θα γράφαμε ποτέ. Εγώ γράφω κάτι, το θεωρώ καλό, το δημοσιεύω και μετά όταν το ξαναδιαβάζω, μπορεί να σκεφτώ “μα καλά, τι χαζομάρες γράφω?”. Κι όμως εξακολουθώ και γράφω…..

    • May 30, 2009 7:45 am

      Μεροπακι καλα οχι απολυτα, τοσες και τοσες φορες ετυχε και σε μενα να δημοσιευσω κατι και να το επικρινω αργοτερα. Αλλα για να φτασω να το ακυρωσω σημαινει οτι καπου ηρθα σε συγκρουση.. Μα και φυσικα θα εξακολουθησω να γραφω, οσο εχω την αναγκη, κι αν δω κι αλλες παρεκτροπες, θα …επεμβω!!!

  9. May 30, 2009 9:36 am

    Καλημερα στο γλυκοδεσποιναριον!
    Κατ αρχας,συνυπογραφω το σχολιο της Lily!
    Και με τα..δυο χερια!
    Ξερει αυτη ποσο με χαροποιησε η απαντηση της.
    Σαν να ακουω τον..εαυτο μου!
    Επισης χαιρομαι αφανταστα για σενα Δεσποινα,που σκεφτεσαι ετσι!
    Καπου εκει ειμαι κι εγω.
    Καπως ετσι.
    Θα προσθεσω ομως κατι…
    Συμφωνω με την αυτοκριτικη,αλλα ποτε δημοσια!
    Οταν η αυτοκριτικη γινεται δημοσια,ειναι εκ του πονηρου!
    Επισης,θα σε μαλωσω που λες πως χρωστας μια εξηγηση…
    Αυτο ειναι λαθος.
    Πρωτον δεν χρωστας καμια εξηγηση.Οι πεντε δεκα πολλοι καλοι σου φιλοι,
    με τους οποιους εχεις μια στενοτερη επαφη,αποκλειεται να μην σε εχουν ψυχολογησει σωστα,και να ψαχνουν να βρουν κενα στην επικοινωνια απο εδω.Ακομη και κατι που δεν γινεται με την πρωτη ματια καταννοητο,δεν συντρεχει λογος να του δωσουμε μεγαλυτερη διασταση απο αυτη που εχει!
    Αυτο ειναι το πρωτο…λαθος σου😉
    Το δευτερον ειναι,που δεν συμφωνω(και με την Lily) στον αυθορμητισμο του γραπτου λογου!
    Στον προφορικο λογο,δεχομαι την υπαρξη του.
    Στον γραπτο ποτε.
    Στον γραπτο λογο,δεχομαι την αφελεια,την απερισκεπσια,το μη καλως αναλυθεν εν γενει.
    Αλλα οχι τον αυθορμητισμο.
    Διοτι,πρωτα σκεφτομαστε κατι,και μετα το πληκτρολογουμε.
    Αρα εχουμε εστω και το ελαχιστο χρονικο περιθωριο να το ελεγξουμε πριν χαλασουμε το..μανικιουρ μας😉
    Προσωπικα,δεν μετανοιωσα ποτε μεχρι τωρα για κατι που εγραψα!
    Σε αντιθεση βεβαια με κατι που ειπα.
    Συμφωνω ακομη,πως εχει σημασια αυτο που γραφεις πως ..το γραφεις!
    Και κυριως,…ΠΟΤΕ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΣ!!!

    Να περασεις καλα στην Ρωμη οποτε και να πας!
    Θα τα βρεις με την πολη!Ειμαι σιγουρος.
    Αιωνια αυτη..αιωνια εσυ…;) χο χο!
    Φιλια αραχτου και φιλοσοφημενου τριημερου
    με την μαγικη βοηθεια φιαλων τινων..Riojas!!!

    Ps..Για.. το ραδιοφωνο ειναι το καπελλο που φορας😉

    • May 30, 2009 3:43 pm

      “Οταν η αυτοκριτικη γινεται δημοσια,ειναι εκ του πονηρου!” συγνωμη δηλαδη γατε αλλα παπαρια ριγανατα. Δεν υπαρχει τιπτις κρυμενο πισω απο την αναρτηση, σε μενα τα ειπα, τα ειδατε κι εσεις και ξαλαφρωσα.
      Σε ολα τα αλλα συμφωνουμε απολυτα, τωρα προτιμω το κιαντι απο την ριοχα αλλα αν η Καρμεν σου εφιαξε ταπας τουπας τοτε παω πασο!!!!
      Ρωμη σε ενα μηνα αλλα απο τωρα χαλβαδιαζω..
      Καλα που δεν ειπες αιωονοβια γιατι θα με ξαναπιανε καταθλιψη βαρειας μορφης.
      Καλο τριημερο και συνεχισε να φιλοσοφεις αλλα οχι και τις 3 μερες! 😛😉

      • May 30, 2009 3:59 pm

        Ριγανατα φιλια..αιωνοβια😉

        • May 30, 2009 4:13 pm

          Ποιος κανει νιαου νιαου στα κεραμιδια του μπλογκ;

          • May 30, 2009 4:41 pm

            Γκουχ ..γκουχ..νιαου νιαου..νιαρ..σσρρ…σστττ!!!

            • May 30, 2009 9:36 pm

              καπου εχω βαλει το γατοσιροπι για τον γατοβηχα αλλα δεν μπορω να το βρω!

    • May 30, 2009 3:45 pm

      χα χα για Γκαμπριελ, θα πλακωσουν οι μπλογκοψυχολογοι!

  10. May 31, 2009 6:18 am

    Δεν είμαι σε θέση να έχω άποψη σα μπλόγκερ, νεογέννητο ακόμη.Είμαι στη φάση που είμαι αυθόρμητη, ενθουσιώδης, παρορμητική αν θες, κάνοντας ίσως και σφάλματα! Ξεκινησα να γράφω όπως σκεφτόμουν και όπως θα μιλούσα σε μια φιλική παρέα, ακούγοντας και τον αντίλογο, γιατί όχι!! Το σίγουρο είναι και συμφωνώ πως ότι γράφει κανείς και εγώ περισσότερο είναι από τελείως προσωπική σκέψη. Μπορεί κάποιον να τον αγγίξει θετικά και να χαρεί,όμως μπορεί να ταυτίστει βάσει δικών του βιωμάτων, αρνητικά, και να στεναχωρηθεί ή ακόμη και να θυμώσει και να μη ξαναμπεί στο μπλογκ.
    Θα συμφωνήσω και με τη Lily σε ότι γράφει. Σίγουρα όλοι κάποιον λόγο έχουν και γράφουν. Υπάρχει όμως η επιλογή στον αναγνώστη. Αν αρέσει. Αν όχι πάει αλλού.
    Δεσποινούλα μου να έχεις καλή Κυριακή και εσύ ειδικά είσαι τόσο σωστή σχολείο πραγματικό! Φιλουδίνια γλυκά

  11. May 31, 2009 7:31 am

    Συμφωνοι, συμφωνοι ..συμφωνοι αλλα πρεπει πρωτα να αρεσει σε μενα. Και φυσικα αν δε σ’αρεσει μια ωρισμενη αναρτηση, αλλα σ’αρεσει ενα μπλογκ, θα ξαναπας, εγω τουλαχιστο ξαναπαω. Παντως ομολογω οτι ειμαι πιο αυστηρη με μενα παρα με τους αλλους. Φιλια Κατερινιω.

  12. June 1, 2009 2:38 am

    κρατάω τη φώτο με το πονηρό χαμόγελο και το καπέλο, και όλα τα άλλα…, no worries, που λέμε και στο χωριό, και επαναλαμβάνω σημασία έχει πως το γράφεις, και όχι τι, όπως άλλωστε και στη ζωή, it is how you walk on life, and not where you walk.
    keep on walking despina!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: