Skip to content

αλλαζουμε πρωτευουσες;

June 14, 2009

washington_monumentΛοιπον ενα σας λεω, μπαφιασα σ’ αυτη την πρωτευουσα!  Δεν μπορω αλλο, με πηρε η μπαλλα και ταπαιξα!  Αυτη δεν ειναι πολη,  ειναι κεντρο διερχομενων. Πανε κι ερχονται αρτηριοσκληρωτικοι γερουσιαστες,  πρεσβεις και φιν φον πρεσβειρες, παει κι ερχεται και ο Ομπαμα συν γυναξι και τεκνοις και μαυρουλες μπαρμπι ντολς.  Ειναι καζανι οπου συνυπαρχουν ολες οι φυλες με τις περιεργες συνηθειες με το μακρυ τους  και το κοντο τους.  Και εννοειται οτι δια νομου πρεπει να σεβεσαι την ιδιεταιροτητα του καθενος. Δεν μπορω εγω για παραδειγμα να πω στον κινεζο στο γκρουπ σε ελευθερη μεταφραση στα αγγλικα .. “κοιτα ρε π.. μου,  τοση δουλεια και παλι αρχ.. πηραμε” .  Θα με παρει και θα με σηκωσει!  Ετσι δεν μπαινω καν στη διαδικασια της μεταφρασης και το ξεστομιζω στην οριτζιναλ ελληνικη μορφη του και εισπραττω κινεζικα χαμογελα!

Εαν σηκωθουν να φυγουν ολοι οι ξενοι  και οι διοκητικοι απο την “πρωτευουσα”,  θα μεινει ενα γκεττο προς το νοτο και μια συνταξιοδοτημενη ελιτ στο βορρα.  Και οι δρομοι θα συνεχισουν να ειναι γεματοι τρυπες και μπαλωματα,  τα φαναρια θα συνεχισουν να σε σταματανε καθε 3 μετρα,  και παντα θα χανεσαι στους δρομους γιατι δεν υπαρχει λογικη κι ας ειναι σκετα γραμματα η σκετα νουμερα.rome_hotel

Τωρα δε ξερω αν ολα αυτα τα σκεφτομαι εν οψει της προοπτικης της Ρωμης που θα βρεθω σε λιγες μερες, η της Αθηνας σε μερικες εβδομαδες, αλλα επι τελους θα βρεθω σε πολη!  Στο χαος, στο καυσαεριο,  με το κελαηδισμα της κορνας, με κοσμο να με σκουνταει.  Ολοι αποζηταμε αυτο που μας λειπει!  Τον σαματα,  το βλεμμα κατ ευθειαν στα ματια,  τη θαλασσα, μια σοκολατα ΙΟΝ…, ενα εσπρεσσο στα ορθια, ενα παγωτο καϊμακι οχι απαραιτητα εκμεκ,  τις τηγανητες πατατες φεγγαρια της μαμας μου με φετα εξτρα μαλακια,  ενα πεπονι που να μυριζει πεπονι,  ενα κουλουρι με σουσαμι, τα ταξι να περνανε και να μη σταματανε,  τον Ελευθερουδακη, τον Μπουρναζο, τη Βουκουρεστιου, την Ελενη, την Ντανυ, την Ντενια, τον Γιωργο, τον Βασιλη, τα περιοδικα, τις εφημεριδες..και ..και ..και ..

athensΕν τω μεταξυ εχει πεσει ενα πηξημο σαμθινγκ ελς!  Χαλαει ενας δισκος σε καποιο κομπιουτερ στο γραφειο, και ανακαλυπτω οτι ο αντμιν ειχε να κανει μπακαπ απο τις 19 Μαϊου παρακαλω.  Χανω αρκετο υλικο που μπορω βεβαια να το ξαναφιαξω αλλα θα μου παρει μερικες μερες.  Η Δαφνη ερχεται  την Πεμπτη και θα μεινει ως την Δευτερα.  Σκεφτομαι να κανω μια καλοκαιρινη μαζωξη ετσι για να ανταλλαξουμε φιλακια πριν τις διακοπες.  Το κανονιζω για το Σαββατο.  Ο Ερρικος ειναι χωμενος στο γραφειο του και ετοιμαζεται για καποιο συνεδριο στο Σηατλ.  Αποφασιζω οτι δε θα παρω δωρα απο εδω για την Ελλαδα. Θα τα παρω απο τη Ρωμη.

Αγχωμενη;  Μπααα!  κε σερα σερα!!!!!

47 Comments leave one →
  1. June 14, 2009 3:58 am

    ‘Ετσι όπως τα λες είναι, για τις πρωτεύουσες. Σ’ αυτό το γκέτο του νότου, που λες. Βρέθηκα κάποτε τυχαία, ενώ προσπαθούσα να βρω ένα μαγαζί να αγοράσω ένα κασκόλ, που με είχε φάει το κρύο. Μπήκα σ’ ένα μαγαζί με περίεργη εμφάνιση, με όλους τους υπαλλήλους μαύρους που με κοιττούσαν περίεργα και με απορία στα μάτια, με εμπόρευμα μπιρμπιλωτό και πολύχρωμο. Επειδή δεν ήθελα κασκόλ φραουλί με κίτρινο καναρινί είπα ευχαριστώ κι έφυγα… Λίγο αργότερα κατάλαβα ότι ήμουν στο μαύρο γκέτο και η κοπέλα που με φιλοξενούσε μου έκανε αυστηρές συστάσεις να μην ξαναπάω εκεί γιατί είναι πολύ επικίνδυνη περιοχή! Τότε εμείς δεν είχαμε επικίνδυνες περιοχές στην Αθήνα. Τώρα μάλλον έχουμε…

    • June 14, 2009 10:37 am

      Μα γιατι βρε χαρα μου δεν ηθελες φραουλι κασκολ, θα εφταιγε μετα ο μπραδερ να σου την μπουμπουνιζε; Ομολογω οτι αυτες οι γειτονιες καλο ειναι να αποφευγονται, οχι τοσο γιατι κινδυνευεις, (καλα παιζει λιγο κι αυτο) αλλα περισσοτερο γιατι τα βλεμματα μπορει να σε κανουν να αισθανθεις ασχημα. Ειμαστε οι ανθρωποι περιεργα οντα, οταν βλεπουμε κατι διαφορετικο στα μερη μας, το κοιταμε καπως και με δυσπιστια. Δεν περνω απο τη Νοτια Ουασινγκτων, ετυχε μια φορα πριν μερικα χρονια να θελησω να κοψω δρομο και να παω στο κεντρο απο το δυτικο Μερυλαντ. Χαθηκα σε κατι στενα. Επρεπε να βγω. Η του υψους η του βαθους, επρεπε να ρωτησω. Σταματω διπλα σε μια παρεα νεαρων με τα βρακια πεσμενα ξερεις τα τζην που ο καβαλος ειναι στον αστραγαλο και το καπελο αναποδα. Επιστρατευω υο πιο γλυκο μου χαμογελο. Τα παιδια ευχαριστως μου εδειξαν. Και καταλαβα απο το χερι τους που εδειχνε πως να παω, γιατι ομολογω οτι τη γλωσσα που μιλησαν (αργκο) δεν την καταλαβα, και δε ρωτησα και δευτερη φορα.

  2. June 14, 2009 5:49 am

    Καλημέρα Δεσποινάκι!

    Έτσι είναι πάντα, εν όψει ταξιδιού κάποιος αντιλαμβάνεται πόσο … χάλια είναι το μέρος όπου ζει, κτλ, κτλ!

    Γιατί οι αλλαγές χρειάζονται, και βασικά χρειάζεται κάποιος να ζήσει σε πολλά πολλά κανονικά, όχι μόνο για ταξίδι. Και ποιο καλά θα ήταν, ενώ κάποιος έχει δοκιμάσει όσα πιο πολλά μέρη μπορεί, να διαλέξει που θα είναι η μόνιμη κατοικία του.

    Από την άλλη, πιθανώς και η δυνατότητα της επιλογής να μπερδέψει κάποιον…Γιατί παντού υπάρχουν τα υπέρ και τα κατά, και δεν υπάρχει ένα μέρος που να έχει μόνο υπέρ ή μόνο κατά…Εκτός αν η επιλογή βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο πράγμα, ας πούμε σε κάποια συγκεκριμένη εργασία που βρίσκεται μόνο στον συγκεκριμένο τόπο. Τότε είναι εύκολη η επιλογή μόλις βρεθεί ο τόπος, και παραβλέπει κανείς όλα τα άλλα γιατί έχει αυτό!
    Συνήθως όμως, όταν κάποιος διαλέξει τον τόπο του για καλύτερο, μετά, μόλις παρουσιαστεί μια δυσκολία υπάρχει η τάση να λέμε “μήπως έκανα λάθος επιλογή; Μήπως έπρεπε να είχα επιλέξει κάτι άλλο; Μήπως να τα μαζέψω και να πάω αλλού; ”
    Οπότε και η μη επιλογή καλή είναι, γιατί αναγκάζεται κάποιος να παλέψει και να κάνει τα μη καλά να τα κάνει καλά για να ζήσει ευτυχισμένος…

    Και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα!

    Φιλάκια

    • June 14, 2009 10:45 am

      Μα δεν ειναι δυνατον βρε Λιλακο να δοκιμαζουμε κι αν μας αρεσει να μενουμε. Οι επιλογες ειναι πολλες φορες αποτελεσμα συγκυριων. Εδω λοιπον ας το πω. Αν διαλεξαμε να μεινουμε εδω ηταν γιατι ειχαμε και οι δυο μια εξαιρετικη επαγγελματικη εξελιξη που δεν ξερω αν θα την ειχαμε απαραιτητα στην Ελλαδα. Θα μου πεις, κανεις δε χανεται, ειναι ομως και αλλες μικρες καθημερινες λεπτομερειες της ζωης. Το να ζεις ευτυχισμενος παλι ειναι επιλογη και ειλικρινα πιστευω οτι αν εισαι αναποδιαρης δεν εισαι πουθενα ευτυχισμενος. Ετσι λοιπον ειμαι ευτυχισμενη που εχω γωνιες δικες μου στην Ελλαδα, που μπορω να ερχομαι, που μ’αρεσει αυτο που κανω, και φυσικα ποτε δεν θα γινει η καρδια μου τοποτε αλλο εκτος απο ελληνικη. Και ζησαμε και ζουμε για τη φυγη τωρα και για μικρες χαρες! Φιλια Λιλακο μου.

  3. June 14, 2009 6:41 am

    Καλά,αυτά τα λες γιατί στο μυαλό σου τώρα είναι μόνο η Αθήνα και η Ρώμη.Στο τέλος όμως ξυρίζουν τον γαμπρό και νιώθεις homesick.

    Θυμάμαι στα φοιτητικά τα χρόνια,λέγαμε με μια ελληνίδα συγκάτοικο πόσο θα μας άρεσε να ήμαστε στο κέντρο της Αθήνας εν μέσω απεργιακής κίνησης όταν όλοι φωνάζουν “ΑΙ-ΣΧΟΣ,ΑΙ-ΣΧΟΣ”.Ε και τώρα που συναντιόμαστε καμιά φορά,λέμε πόσο θα θέλαμε να ξαπλάραμε στο Hyde Park μετά από τα ψώνια μας στο Selfridges.

    Ό,τι δεν έχουμε θέλουμε…

    Καλή Κυριακή!

    • June 14, 2009 10:47 am

      Σι καρα σι!!! Μα χοουμσικ για την Αμερικη δεν αισθανθηκα ποτε! Κατσε να το ξανασκεφτω. Ναι επιθυμω το σπιτι μου τον κηπο μου αλλα οχι την χωρα. Πολυ σωστο αυτο το οτι δεν εχουμε θελουμε. Οποτε καταλαβαινεις ποσα τι και ποσους θελω.. χε χε!!

  4. orfia permalink
    June 14, 2009 8:09 am

    Σωστα τα λεει η Valisia, οτι δεν εχουμε θελουμε…η αθηνα ειναι μια πολη που πεθαινει σιγα σιγα τους κατοικους της, αλλα πρεπει να το ζησει κανεις στην καθημερινοτητα του,με τα αγχη του, τις αναποδιες του, τις επιθυμιες του που δεν γινονται πραγματικοτητα, το αισθημα να νοιωθει πολιτης β΄κατηγοριας γιατι κανεις δεν τον εξυπηρετει, να λιποθυμα μεσα στο κεντρο και τη κινηση με ταξι η λεωφορειο και να μην υπαρχει διεξοδος,,,αστα Δεσποινακι μου οτι δεν εχει κανεις επιθυμει..Αλλα καλως να ερθεις και να χαρεις μονο τις καλες πλευρες αυτης της πολης. Και πρωτα απο ολα καλο ταξιδι στη Ρωμη..Φιλακια

    • June 14, 2009 10:50 am

      Παντως ξερεις Ορφια μου, ειναι και το αλλο, αυτα τα μη εξυπηρετησης και ταλαιπωριας τα βλεπω κι εγω. Δεν αποτελω εξαιρεση, οταν ειμαι εκει δεν ξεχωριζω απο τους υπολοιπους. Απλα σκεφτομαι, ε δωσε τοπο στην οργη, μευαθριο δε θα ειναι ετσι. Ευχαριστω.. εχω τοσα να σκεφτω και να κανω πριν φυγω. Σε φιλω.

  5. June 14, 2009 8:30 am

    Εννοείται μωρό μου πως τα δώρα θα αγορασθούν απο τη φιν φον φαν πρωτεύουσα της Ιτάλια. Γκράντε Ρόμα, ένα μπάτσι κι απο μένα.
    Σε περιμένουμε κι εδώ με καύσωνα και αναρχία. Πρέπει να σβήσεις την ευταξία της δύσης στην αναμπουμπούλα της ανατολής, αλλοιώς δε λέει!
    Μίλε μπάτσι, καλό πάρτυ αποχαιρετισμού για καλοκαίρι.
    Εγώ κάνω το μεγάλο πάρτυ της εξοχής το εργατικό Σαββατοκύριακο του Σεπτέμρβη με θέα τη λίμνη και τα χρυσοκόκκινα φύλλα των πλατανιών.
    Α μπιεντό!

    • June 14, 2009 10:58 am

      Μπατσι Καναδεζα της αγαπημενης πολης, καιγεστε εμαθα! Πραγματικα πολυ ταξη μπορει να σε κανει συντηριλα και αυτο συγκρουεται με τα φουρ φουρ της ψυχουλας μας. Το παρτυ δεν θα ειναι μεγαλο, αλλα χαρουμενο φανταζομαι, η Δαφνη με ρωτησε αν μπορει να φερει και φιλους της και φυσικα εδω ολοι ειναι ευπροσδεκτοι. Και τα παιδια και οι φιλοι τους και τα κουταβια τους. Συνηθως τετοια εποχη πεφτουμε καθετοι στα μπλε καβουρια αλλα τωρα θα προτιμησω κατι πιο ευκολο, ουτε ΜΠΙ ΜΠΙ ΚΙΟΥ δεν εχω κατα νου γιατι μας αποπροσανατολιζει. Οργανωση, ευκολια, και πιο πολυ ανθρωπινη επαφη. Α τουτ α λ’ἐρ.

  6. margarita permalink
    June 14, 2009 8:38 am

    εγω παλι εκτος θεματος.. μενω στον αντμιν , το σερα σερα και τα δωρα..αστο το αγχος πισω σου.. ( ποια το λεει!!..) γιατι ειναι επικινδυνο για την υγεια και φερνει αυπνια και ρυτιδες… για ολους που αγαπας δωρο ειναι παρουσια σου ..( δεν εισαι δε και καθε ψυλλου πηδημα στην Αθηνα) και τωρα βεβαια το γιατι μας αρεσει αυτη η πολη .. ειναι αλλο καπελλο.. Παρολο που οι ρυθμοι που αλλαζει ειναι πια για μενα απιαστοι .. ασε που τωρα θα πεσουμε σε μια Ελλαδα ακαπνη .. α ρε πλακες και φιλοσοφικες σθζητησεις περι τσιγαρου.. και ελευθεριων.. Ελλαδα το μεγαλειο σου.. φιλια απο την μυστικη πρωτευουσα ( νομιζα οτι η Δ. ειναι ηδη εκει..)

    • June 14, 2009 11:03 am

      Να σου πω γιατι μ’αρεσει εμενα. Γιατι απο 12 χρονων παιδακι που πηγαινα στο κεντρο για το σχολειο, την εχω τριγυρισει οσο κανενας. Γιατι εκει γεννηθηκα μεγαλωσα κι εγω και τρεις γενιες πριν απο μενα. Γιατι με αγαπησε και ειναι αμοιβαιο.
      Και σιγα μην εκοψαν το τσιγαρο!!
      Αστο αυτο με τον αντμιν, μας πηδ… κυριολεκτικα.
      Και το αλλο, μεχρι την περασμενη εβδομαδα νομιζα κι εγω οτι ερχοταν στις 11 η Δαφνη. Ροοοοονγκ Θερσντεη. Σις 18 ερχεται. Τα αλλα παιδια ειναι στη Φλωριδα για 5 μερες. Το επομενο Σ/Κ θα σμιξει η Καλιφορνια η Φλωριδα και η ανατολικη ακτη σε ενα ευτυχες γκετ τουγκεδερ, και …
      ειστε ολοι καλεσμενοι.

  7. June 14, 2009 9:03 am

    Τώρα, για την δική σου πρωτεύουσα δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη γιατί δεν την έχω επισκεφτεί , η δική μας όμως σε περιμένει με ανοιχτές αγκάλες… Και εμείς μαζί γιατί σε πεθυμήσαμε… Για άντε λοιπόν!!!! Φιλιά….

  8. June 14, 2009 11:05 am

    Χα χαα εσενα τωρα τι να σου πω! Φιλακι απο δω φιλακι απο κει γιατι τα λες τοσο αγαπησιαρικα. Κι εγω σε πεθυμησα!!

  9. June 14, 2009 11:20 am

    Καταλαβαινω απόλυτα, οταν λες για το πεπονι που μυριζει πεπόνι…

    αλήθεια σε σας πουλάνε και κοματια καρπουζι τυλιγμένα σε πλαστικό?

    κουραγιο οι μέρες για τις διακοπες πλησιαζουνε.

    • June 14, 2009 9:50 pm

      Γεια σου Γιαννη, φυσικα και μας πουλανε καρπουζι σε πλαστικο, και φετες και μισα και κομμενα σε κομματακια. Ελπιζω κι εσυ να πας διακοπες φετος προς τα κατω.

  10. June 14, 2009 1:43 pm

    σαν το φανταράκι που πλησιάζει η μέρα απόλυσής του, έτσι μου φαίνεται ότι ανυπομονείς για το ταξίδι προς Νότο!

  11. FoodJunkie permalink
    June 14, 2009 2:37 pm

    Χμ, μάλλον ο νόστος για τη Μεσόγειο σε έχει καταβάλλει. Η Ρώμη βέβαια είναι πανέμορφη και την Αθήνα την αγαπάμε γιατί είναι η πόλη μας, αλλά τα χάλια της είναι μεγάλα και πρέπει να έχεις εξίσου μεγάλη υπομονή για να τα παραβλέψεις. Τουλάχιστον δεν είναι ξενέρωτη όπως η Washington. Αν και μεγαλώνοντας έχω αρχίσει να σέβομαι την ξενερωσιά. Από την ελληναράδικη ψευτομαγκιά τη βρίσκω πιο chic…

    • June 14, 2009 9:56 pm

      Ε ναι δε το κρυβω, με εχει πιασει η σχετικη πρεμουρα!! Αλλα παραβλεπω, αν δε το κανω Ιωαννα μου, δε θα τα καταφερω να ευχαριστηθω και το ζητουμενο ειναι να περασω ομορφα. Και αυτη η ψευτο -μαγκια που λες ξερω τι εννοεις, αλλα δεν ειναι πια ολοι ετσι.

  12. June 14, 2009 3:12 pm

    λοιπον, αυτη η αναρτηση ειναι η πιο φιν φον απο ποτε που διαβασα απο τα χερακια σου.
    εχω μια εξηγηση για ολα αυτα.
    Ειναι Ιουνιος.
    Αυτο ειναι αρκετο.
    Ετσι οπως αισθανεσαι εσυ αισθανομαι απο τα μεσα Ιουνιου μεχρι την ωρα που θα κνω τσεκῑν για Τελ Αβιβ αρχες Αυγουστου…
    Κρατα γερα. Το μονο που μπορω να σου πω.

    υ.γ. κατεφυγα στην ηρεμια του σπιτιου των γονιων, με την απολυτη ησυχια το βραδυ και με τις μυρωδιες του γκαζον και του “φιδιου” για τα κουνουπια στον κηπο. και το πρωι με τα τσιου τσιου των επτουμενων επισκεπτων. ειναι καλα να εισαι ξανα παιδι κι ας ειναι για ενα τριημερο.

    • June 14, 2009 10:01 pm

      Πφ, μολις μπηκα μεσα μου μυρισε “κατολ”δε το λετε εσεις ετσι το ..φιδι; Ποτισανε τα ρουχα σου, τα μαλλια σου, τα παντα.
      Χαιρομαι που περασες ομορφα Γκαμπυ, η ηρεμια χρειαζεται, μας ανανεωνει. Μα για περιμενε δυο λεπτα! Εσυ δεν εισαι ο Γκαμπυ! Που ειναι οι περισπωμενες; Τι τον εκανες τον Γκαμπυ;

      • June 14, 2009 10:46 pm

        εγω ειμαι βρε.
        μονο που στο pc των γονιων τα πνευματα εχουν γινει καπνος!
        :-)))

  13. June 14, 2009 3:45 pm

    αχ μωρέ, είναι δύσκολη η πρωτευούσα σου γιατί είναι πολύ μακριά δεν μπορείς ας πούμε να δουλεύεις εκεί και να είσαι όποιο ΣΚ σου καπνίσει στην Ελλάδα, αλλά τι να κάνουμε, λα βι ε μπελ κι εγώ πάω για καφέ μετά από 3 ολόκληρες εβδομάδες🙂

    • June 14, 2009 10:03 pm

      Α ελα ειδες;εγινε η αρχη, ελπιζω να πηγε καλα και να ξαναβγεις συντομα. Τελικα ολα θεμα χρονου ειναι.

  14. panathinaeos permalink
    June 14, 2009 5:25 pm

    γουι γκοτ ιτ πειντεντ!
    γεια σου βρε δεσποιναριον, παιδι της μεσογειου και της αναμπουμπουλας!
    ελα παιδι μου στα δικα μας τα μερη, μακρυα απο τους ξενερωτους, να ερθεις στα ισια σου!
    ελληνοπουλα εισαι, πως να μπορεσεις να συνηθισεις τα αποστειρωμενα κινεζακια η τα μαυρα μπαρμπι ντολς της πρωτευουσας;
    η ελλαδα μας σε αναμενει, το ιδιο και η αθηνα μας, με τα ωραια και τα ασχημα, τιποτα δεν κρυβεται!!!
    οσο για την ρωμη, αφορητη γοητεια βουτηγμενη σε ενα πεπλο αιωνιας υγρασιας!
    με το καλο να δεχθεις τη Δαφνη και ..
    γουι ντου νοτ τσου!

  15. June 14, 2009 10:12 pm

    Ολα νταρλινγκ! οφ κορς γουϊ ντου νοτ τσου! Πρωτευουσιαναι στας Γουασινγκτωνας, Ρομανα στη Ρομα, Παριζιανα στο Παρισι, καυγατζου στην Αθηνα και καραγκουνα στη Θηβα! Βερσατιλιτε ειναι η ειδικοτης μου!!! Την Αθηνα την πεθυμησα πολυ, αντε το φαγαμε το γαϊδαρο και ας ειναι απο τις πιο ομορφες μου διακοπες!

  16. June 14, 2009 10:22 pm

    Με το καλό να δεχθείς τη Δαφνούλα και να περάσετε ,όπως κάθε φορά .τελεια μωρό μου Δεσποινιώ.

    Εδώ πιστεύεις ότι θα δεις λιγότερους διαφόρων χρωμάτων?? Με λιγότερες ιδιαιτερότητες??? Χμ!! Έχε το νου σου και θα μου πεις!!

    Ξεσηκωμένη φιλεναδίτσα, όπως διαβάζεις μια τεράστια αγκαλιά σε αναμένει και σου ευχεται να περάσεις απ το ξεκίνημα ως εδώ πανέμορφα και αξέχαστα!

    Φιλί γλυκιά μου φίλη

  17. June 14, 2009 10:28 pm

    Ταύτιση απόψε! Εγώ ήμουν εδώ και εσύ σε μένα!!
    Φιλιά καλή μου again and again

    • June 14, 2009 10:37 pm

      Εχεις ακουσει για τα μεγαλα πνευματα ε;

  18. June 14, 2009 10:35 pm

    Καρδουλα μουυυυυ!! Σ’ευχαριστω για το τραγουδακι. Κατι τετοια γραφεις και με πιανουν τα ζουμια .. Κυριακη απογευματακι εδω, ετοιμαζομαι να δω ενα γαλλικο εργακι εδω. Μακαρι να ησουν εδω παρεα να το βλεπαμε μαζι. Θα σου εφιαχνα και κιρ ρουαγιαλ! Να τα λεγαμε!

  19. June 14, 2009 10:42 pm

    Θα το θελα πολύ. Να ξέρεις μου χεις λείψει σνιφ!!
    Όλη αυτή τη χρονιά που πέρασε σ ενοιωσα πιο κοντά από πολλές φίλες μου. Σ ευχαριστώ Μακάρι να ήμουν κοντά!! Φιλι σνιφ-ιλάκι

  20. June 15, 2009 8:43 am

    Πολύ σοφό αυτό το “όλοι αποζητάμε αυτό που μας λείπει”.
    Και – αν μου επιτρέπεις – να προσθέσω: “όταν το αποκτήσουμε, μετά από λίγο καιρό, μάλλον ξαναεπιθυμούμε αυτό που είχαμε πριν”. Ίσως οι διαρκείς εναλλαγές (για μας που τις μπορούμε) να είναι το μυστικό ανίδοτο στη βαρεμάρα.

    Πάντως, για να απαντήσω στο ερώτημά σου, ευχαρίστως να ανταλλάξουμε πρωτεύουσες, για λίγο. Έτσι, μέχρι να μας φύγει η λαχτάρα, να …ξεχαρμανιάσουμε βρε παιδάκι μου, και μετά επιστρέφουμε στη “χλωρίνη Κλινέξ” (= “αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε”).

    Κι εγώ τον Ιούλιο θα πάω στην Ιρλανδία (όχι στο Δουβλίνο, στο Κέρρυ), μέσω Σύρου (η μεγάλη μου αγάπη) και δεν βλέπω την ώρα !!!

    Προς το παρόν, φιλιά πολλά

    και ένα γλυκό δωράκι,

    σοκολάτα ΙΟΝ

    http://www.greektube.org/content/view/1208/2/

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    • June 15, 2009 11:05 pm

      Μα τι γλυκο πλασμα που εισαι βρε Ιρλανδε! Σ’ευχαριστω. Ξερεις μια φορα οταν ειχα ερθει στην Ελλαδα διακοπες και μια φιλη μου μου εκανε το τραπεζι. Στο τελος του γευματος ξεροντας την αδυναμια μου, μου εφερε ανε πιατακι με μια σοκολατα ΙΟΝ μεσα!
      Πω πω πρωτα Συρος και μετα Ιρλανδια. Ευχομαι να περασεις τελεια και στα δυο μερη.
      Σιγουρα θα ξαναβρεθουμε παλι το φθινοπωρο γεματοι εντυπωσεις.

  21. June 15, 2009 10:18 am

    Σε βλέπω σε προ-διακοπο-mood ντάρλινγκ! Μη μασάς!

  22. orfia permalink
    June 15, 2009 11:23 am

    Τι φωτο Δεσποινακι μου ειναι αυτη…!!!! Φρεσκια καλοκαιρινη !!! Μου αρεσει πολυ. Φιλουρες!!

    • June 15, 2009 11:08 pm

      Ε βεβαια φρεσκια, ολες φρεσκιες τις φερνω, ετσι για να μη βλεπετε αποτομα τις αλλαγες .. Σ’ευχαριστω Ορφια, φιλουρες κι εγω!

  23. June 15, 2009 11:39 am

    Εγώ κόλλησα στο κελαΐδισμα της κόρνας!!!!🙂
    Ξαφνικά σκέφτηκα όλα τα αυτοκίνητα να κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας μέσα σε κλουβιά και να τιτιβίζουν! Πολύ σουρεάλ! μήπως θέλω διακοπές?
    Και όταν έρθεις βάλε μια φωνή, εδώ και 2 εβδομάδες εκεί μέσα είμαι! (ναι εκεί που νομίζεις)

    Καλή εβδομάδα!!!

    • June 15, 2009 11:10 pm

      Που εισαι βρε; Που σε μπαγλαρωσανε;; Δε ξερω που εισαι, αλλα θαρθω να σε ρωτησω, θα μαθω και θαρθω νασε απαντησωωωωω κατω στην ακροοογιαλιααααα!!!! Καλη εβδομαδα και σε σενα Θυμιουλη!

  24. June 15, 2009 12:08 pm

    Ακριβώς έτσι όπως τα λες είναι!
    Κι εγώ, χόουμσικ για το σπίτι μου στη Γερμανία ναι, για τη Γερμανία την ίδια ποτέ!!
    Αχ, μου σφίχτηκε η καρδιά καθώς διάβαζα για την Αθήνα, τη Βουκουρεστίου, τη θαλασσα, την ΙΟΝ…αν και ξέρω ότι όταν είμαι στην Αθήνα, μου σφίγγεται η καρδιά για άλλα πράγματα: για την κίνηση, την αγένεια, την ανοργανωσιά, τον ωχαδερφισμό…αλλά τι να κάνουμε, όλοι αποζητάμε αυτό που μας λείπει…όσο μας λείπει…
    Φιλιά!

    • June 15, 2009 11:11 pm

      Κωνσταντινα μου, οταν μεινουμε αρκετο καιρο καπου, δεν ειναι δυνατον παρα να το αγαπησουμε το μερος. Κυριως οταν ειμαστε εκει με ανθρωπους που αγαπαμε, η οταν κανουμε κατι που μας αρεσει. Αν επιτρεπεται σε ποια πολη βρισκεσαι στη Γερμανια?

  25. Ρούλα permalink
    June 15, 2009 7:27 pm

    νάξερες δεσποινάκι πώς ο μεγαλύτερος γιος μου που τελειώνει τώρα το πολυτεχνείο,μηχανικός περιβάλλοντος,θάθελε σαν τρελλός να είναι εκεί!
    έτσι όπως τον ξέρω άνετα θα επιβίωνε σε μια “ξενέρωτη” αλλά καλά οργανωμένη κοινωνία! με το καλό να δεχθείς τα παιδάκια σου και να τα χαίρεσαι!!!!
    φιλάκια

    • June 15, 2009 11:16 pm

      Ρουλακι, με το καλο να αποφοιτησει και να τον χαιρεσαι κι εσυ. Πολυς κοσμος αποζητα αυτη την “ταξη” αλλα πιστεψε με, εγω δεν επιβιωνω εδω, ζω μια χαρα, αλλα ωρες ωρες με κουραζει. Επειδη ξερω τι σημαινει και το διαφορετικο, το αποζητω. Φιλακια Ρουλακιον.

  26. June 16, 2009 8:09 am

    Είμαι στο Göttingen, το οποίο είναι πολύ όμορφο, παραείναι θα έλεγα! Έχεις υπόψην σου την ταινία The Truman Show? Ε, κάπως έτσι…τα πάντα στην εντέλεια, οι κυρίες που βγαίνουν με το σκυλάκι τους στις 7.58 ακριβώς κάθε μέρα, ο ταχυδρόμος που περνάει πάντα στις 11.14, μηδέν αυτοκίνητα, πολλά ποδήλατα και πράσινο, βέβαια, το επίπεδο ζωής είναι πολύ υψηλό, αλλά μετά από τριάμισι χρόνια, basta!!, μπορώ να πω πως είμαι έτοιμη για άλλα…βουρρρρ!

  27. June 23, 2009 5:49 pm

    Με αφορμή το σχόλιό σου και για τις οδηγίες που ζήτησες όταν χάθηκες στον Νότο της WDC, θυμήθηκα και κάτι άλλο: Είχα αγοράσει αυτοκίνητο και κατέβαινα από NYC στο Miami. Κάπου στην Georgia ρώτησα μια μαύρη σε μιά γκετογειτονιά αν πηγαίνω καλά για Miami (μυαλό που το είχα κι εγώ για αναζήτηση πληροφοριών…). Κι ακούω ερώτηση που την αποκρυπτρογράφησα καθ’ οδόν: “Για γκον σααα;” (are you going south?). Θα το θυμάμαι…

  28. June 24, 2009 1:37 am

    Χααα χα παλι καλα που τελικα το αποκωδικοποιησες. Εγω δεν τους καταλαβαινω με τιποτα!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: