Skip to content

η τελευταια καλοκαιρινη συναξη στην πρωτευουσα.

June 21, 2009

Σαββατο εφτα το πρωϊ:

Σαββατο με βροχη, εκτος του οτι ειχα μια προαισθηση απο μερες τωρα, χτες μου το επιβεβαιωνει η μετεωρολογικη υπηρεσια, και σημερα οι σταλες στα τζαμια.  Λενε οτι η βροχη φερνει μελαγχολια και δεν εχουν αδικο. Η δικια μου μελαγχολια ειναι μαλλον πρωϊνη και θα τα καταφερω να τη διωξω ως το βραδακι που θα ερθουν οι καλεσμενοι μου.  Σχεδον ειμαι σιγουρη οτι οταν ξυπνησει η πριγκιπισσα μου και κατεβει κατω για πρωϊνο θα αρχισουν τα συννεφακια να εξαφανιζονται.

Ξερω οτι δεν ειναι μονο η βροχη αλλα και μια σειρα απο μικρα πραγματακια που ξερετε πως γινεται, οταν μαζευτουν πολλα πανε να μου χαλασουν τη χαρα της στιγμης.  Δε θα τα αφησω, οχι δε θα τα αφησω.  Μαζευω τα υλικα μου και τα κοφτερα μου μαχαιρια.  Θα ετοιμασω μεζεδακια που φαινεται πως θα τα φαμε συνοδεια καταιγιδας.  Αλλα δε μας νοιαζει.  Καταιγιδα εξω και χαμογελα μεσα.

Τηλεφωνω στη μαμα και την βρισκω καλα.  Παντα ομως το τηλεφωνημα καταληγει σε συγκινηση.  Δε θαθελα, ερχεται να προστεθει στο βουναλακι με την λυπη.  Καταριεμαι την ξενητεια και απορω γιατι καινε τοσο τα κρεμμυδια στα ματια.

P6020003 (1024x746)

Σαββατο ενιαμισυ το πρωϊ :

Η κουζινα ειναι ηδη σε κατασταση εκτακτης αναγκης.  Βαζω μπροστα να φιαξω ενα σπετζοφαϊ. Βρηκα μικρες χρωματιστες πιπεριτσες και λουκανικα τυπου Ιταλιας φιαγμενα σε μια ντελικατεσσεν.  Δε θα το κανω πολυ καυτερο. Δειλα δειλα προσθετω λιγη καυτερη πιπερια και η υπολοιπη θα ειναι στο πλαϊ. Οποιος θελει ας το κανει τουρμπο.  Δυο ανεμιστηρες στην οροφη δουλευουν ασταματητα.  Φετος δεν εχω ανοιξει ακομα κλιματισμο.  Δροσερος Ιουνιος.  Οι ανεμιστηρες με ζαλιζουν, δεν εχω φαει πρωϊνο και σκεφτομαι μηπως δεν εκανα καλα.

P6200004 (1024x768)

Το σπετζοφαϊ μαγειρευεται

Σαββατο ωρα δεκα και μιση :

Το σπετζοφαϊ ειναι ετοιμο.  Φαινεται λαχταριστο. Να πιω και τριτο καφε η θα παθω καμια διατρηση στομαχου στο τελος; Μου ερχεται μια ιδεα να φιαξω κιρ ρουαγιαλ για οπενινγκ ντρινκ και ετοιμαζω τα ποτηρακια.  Πλενω τα ποτηρια μου και τα τοποθετω στο δισκο.  Οταν με το καλο γυρισω απο τις διακοπες,  θα μιλησουμε για ποτηρια.  Αλλα κακως κανω και σκεφτομαι τοσο μακροπροθεσμα.  Τωρα θελω απλα να ξημερωσει μια μερα και ολα να γινουν οπως τα θελω εγω.  Ξανακαταριεμαι την ξενητεια.  Ο ουρανος ειναι μαυρος και ετοιμος παλι να ανοιξει τους κρουνους.

P6200006 (1024x655)

Σαββατο εντεκα και δεκαεφτα:

Εφιαξα μια λιστα με τα πραγματα που πρεπει να προσφερω γιατι σιγουρα κατι θα ξεχασω.  Ριχνει πολυ νερο εξω, οι δρομοι πλημμυριζουν. Η Δαφνη εχει να παει σε ενα γαμο στις τρεις και στεναχωριεται.  Της θυμιζω οτι οι καταιγιδες κρατανε λιγο.

Σκεφτηκα να σερβιρω σορμπε λεμονι και ιβισκο με κατι καταπληκτικα μπισκοτακια απο Meyer Lemon.  Αυτα τα εσπεριδοειδη, διασταυρωση λεμονιου και μανταρινιου που μας ηρθαν απο την Κινα, δεν μπορω να τα περιγραψω.  Το αρωμα τους ειναι ανεπαναληπτο.  Θα ειναι ενα καλο περασμα το σορμπε απο τα λουκανικα και τους κεφτεδες στα τυρια και τα αλλα επιδορπια.

P6200041 (768x1024)

Σταματαω να καταριεμαι την ξενητεια, δε βγαινει τιποτα.

Σαββατο μια και εξι.

Θα ειναι οχτω τωρα στην Αθηνα.  Η καταιγιδα σταματησε και βγηκε ο ηλιος. Τι καλα, ετσι δεν θα ταλαιπωρηθει η Δαφνη που εχει να οδηγησει στο νταουν ταουν για το γαμο. Φιαχνω μια πολυ χαριτωμενη σαλατα.  Πολυ τρυφερα φυλλαρακια ροκας, ενα κι ενα.  Μ’αρεσει τοσο το πικρουλο της ροκας.  Γυρω γυρω λεπτες φετουλες απο ψητο πατζαρι κι απο πανω λεπτοκομμενα shallots που τα μαρανα σε ελαιολαδο.  Αναρωτιεμαι πως λεγονται τα shallots ελληνικα.  Μετα θα φιαξω ενα ωραιο ντρεσσιγκ με λαδι και λεμονι.

P6200027 (1024x768)

Σαλατα με ροκα σαλο και πατζαρια

Ποτε δεν εχω κανει ετοιμασιες για γιορτη τοσο ηρεμα και σε ρηλαξ μουντ.  Κανω λιγα και καθομαι, φιαχνω το γνωστο σαν πελεγκρινο με ενα τεταρτο λαϊμ μεσα και το συνοδευω με λιγο καπνιστο προβολονε.  Βρηκα αυτο το προβολονε, που οταν το δοκιμασα μου φανηκε τοοοσο μα τοσο κοντα στο μετσοβονε που τρελλαθηκα. Οχι δεν ειναι τοσο στρινγκυ, αλλα η γευση, η εκπληξη του Ιουνιου θα ελεγα.

P6200034 (1024x741)

Καλαμποκοψωμο με κρανμπερις.  Γλυκεια αγαπημενη γευση.

Κανω ενα διαλειμμα για να δω τα εγκαινια στο μουσειο της ακροπολης.  Ποσο θαθελα να ειμει εκει αποψε. Ας μην αρχισω παλι με την κακουργα την ξενητεια.  Παρηγοριεμαι γιατι θα παω να το δω συντομα, πολυ συντομα.  Οι εγγλεζοι δεν εχουν καμια δικαιολογια τωρα πια, να δουμε τι θα σκαρφιστουν.

Σαββατο δυομισυ:

Μολις τελειωσα να φιαχνω ενα απαλο μακιγιαζ στη Δαφνη. Κουκλα ειναι.  Η εγω την βλεπω κουκλα. Φευγει για να παει στο γαμο της φιλης της.  Η λιακαδα ισως ηρθε για να μεινει ποιος ξερει..

P6200019 (164x200)

P6200022 (178x200)

P6200017 (165x200)

Δαφνη παιζει με φακο μαμας.

Παρακολουθω παλι σε επαναληψη την τελετη εγκαινειων και σκεφτομαι οτι μπορει να ειναι εκει αποψε η Πηνελοπη.  Θαθελα να την διακρινω μεσα στον κοσμο.   Θελω να γραψω κι αλλα που σκεφτομαι αλλα δε θα προλαβω να τελειωσω τις ετοιμασιες.  Θελω να διαβασω αυριο εντυπωσεις απο μπλογκερς.  Πρεπει να σταματησω να λεω θελω γιατι δε προκειται να φτασω πουθενα. Κλεινω και παω για τις τελικες προετοιμασιες.

P6200031 (1024x767)

Πρασινες ελιες σε μαριναδα απο φλουδα λεμονιου

Σαββατο πεντε και οχτω:

Με παιρνει η Δαφνη τηλεφωνο για να με ρωτησει αν θελω κατι αν ξεχασα κατι ,και σκεφτομαι οτι μου λειπει πολυ.  Παντα ετσι ειναι αυτο το παιδι. Παντα σκεφτεται τους αλλους.  Σχεδον ολα ειναι ετοιμα.  Μιση ωρα πριν ερθει ο κοσμος,  θα βλαλω τα τυρακια για να συνελθουν.  Τελικα αναψα το αιρ κοντισιον. Ο φουρνος το ζεστανε πολυ το σπιτι.  Περασμενα μεσανυχτα στην Αθηνα.  Θα κοιμαται η Σοφη να την επαιρνα τηλεφωνο.  Ο Γιαννης Βογιατζης στην τηλεοραση τραγουδα της Αθηνας το φεγγαρι.  Ειναι παντα κεφατος.  Κι ενα μικρο πιανακι με γλυκαινει.  Αμεσως ολα τα ξεχνω σαν δω ψηλα στον ουρανο της νυχτας το φεγγαρι.  Το μεγαρο μου για της Αθηνας το φεγγαρι.  Κλεινω παλι σε λιγο ερχεται ο κοσμος.

P6200011 (1024x738)

Κυριακη εννεα και μιση.

Περασαμε πολυ ομορφα.  Οταν ειναι η Δαφνη εδω ερχονται και οι φιλοι της και γεμιζει το σπιτι νιατα και φωνες.  Η Ντεμπορα εφιαξε ενα καταπληκτικο μπακλαβα, αυτο το κοριτσακι με εκπλησσει παντα με την αγαπη της για καθε ελληνικο.   Η Δαφνη εφιαξε μαφινς με φρεσκα βερυκοκα και ο Τεντυ ζωγραφισε ενα πορτρετο του μπαμπα του με καρβουνο και το εφερε σε κορνιζα.  Τα παιδια ολα μαζι ειναι ενα μπουκετο λουλουδια.

P6210002 (644x800)

Παραθετω και την φωτογραφια μοντελο για τον πινακα.  Πιστευω οτι πετυχε το δεξι μερος αλλα το αριστερο του βγηκε λιγο φλουπ!

ecp

Φερνω ακομα μερικες φωτογραφιες απο τη χτεσινη καλοκαιρινη συναξη.  Και υποσχομαι στη συνεχεια να φερω ενα καταπληκτικο δωρο απο την “ωραιοτατη κουμπαρα” μου.  Το κειμενο της αναρτησης γραφτηκε χτες στα διαλειμματα αναμεσα στα μαγειρεματα.  Το σετακι πιατων σερβιρισματος με τα λεμονια στο ντεσσεν ηταν δωρο των παιδιων για τη γιορτη της μητερας.

P6200037 (1024x810)

Πατε πουρ λἀμπιανς

Σημερα φευγουν ολοι.  Η Δαφνη θα περασει το βραδυ με τα παιδια πριν φυγει παλι για Σαν Φρανσισκο. Ο Ερρικος στο Σηατλ για μια βδομαδα.  Καταλαγιασε ο ηχος της γιορτης και τωρα σκεφτομαι ποια βαλιτσα να γεμισω.

59 Comments leave one →
  1. June 21, 2009 5:56 pm

    `Ελα, όλα πήγαν τέλεια. Τα φαγάκια, ο ήλιος που βγήκε και η Δαφνούλα ένα κοριτσάκι της μαμάς και του μπαμπά. Η τέλεια επιμειξία των δυό σας, το παιδί του τρελλού έρωτα, ναι;
    Νάστε καλά να γιορτάζετε με τα παιδάκια. Και γέμισε βαλιτζάρες λέμε, μην ξεχάσεις τίποτε σημαντικό κι έχουμε δράματα. Φιν φον φουστανάκια, μακιγιάζ, αντηλιακά, μαγιουδάκια, γιαλούρες σε διάφορα χρώματα και στύλ…
    Καλοτάξιδη μικρή μας. Σε περιμένουμε εδώ στην αναρχία!

    • June 21, 2009 6:28 pm

      Η Δαφνουλα εχει τα ματια και τα χρωματα του μπαμπα της και το δικο μου μυτο-στομα. Ναι ειναι μιξ τουρλου τουρλου. Μα βρε Καναδεζα εγω σας εκανα πριτσινγκ (!) για λιτοτητα στα μπαγκαζια και με καλεις τωρα να απιστησω; Αϊ μ καμινγκ!

  2. melissoula permalink
    June 21, 2009 6:11 pm

    πωπωω ετοιμασίες και νοστιμιές!! τελικά ναι, η Δάφνη σου μοιάζει πολύ
    το μελαχρινό Δεσποινάριον🙂
    να σου πω, αυτά τα καναπεδάκια πάνω στο μαστίχα σοπ τι είναι??
    καλή εβδομάδα Δεσποινάκι και καλές προετοιμασίες😉

    • June 21, 2009 6:33 pm

      Στον αποηχο της γιορτης με το Δαφναριον φευγατο παλι ναι μωρο μου ειναι μου μοιαζει λιγο. Ναι!
      Τα καναπεδακια ειναι μικρα bagels με cream cheese και σολωμο, και νομιζω και με πατε. Τα εφιαχνα και τα ακουμπαγα στο δισκο για να τα προσφερω. Ο δισκος μεταλικος του μαστικ σοπ, τωρα εχει κι αλλα πολυ ωραια θεματα. Καλη εβδομαδα επισης.

  3. June 21, 2009 7:36 pm

    nai malista!

    με ειχε ζαλισει ο ηλιος και σχολιασα στο παρακατω ποστ…
    την κατανοηση σας!

    χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ

    • June 22, 2009 11:06 pm

      Ελα χαρα μου, αρκει που ηρθες, τωρα απο ποια πορτα μπηκες η απο ποιο παραθυρο ειναι χωρις σημασια. ΧΧΧ

  4. Ρούλα permalink
    June 21, 2009 7:42 pm

    πολύ σας χαίρομαι σαν οικογένεια έτσι δεμένοι που είστε και η Ντέμπορα μάλλον αυτό αγάπησε και κάθε τι το ελληνικό!!!!συγχαρητήρια σε σένα και τον Ερρίκο για την αξιαγάπητη οικογένεια που έχετε!
    στα συναισθήματα που περιγράφεις θα έβαζα τον τίτλο χαρμολύπη,μια λέξη ελληνικότατη από το παρελθόν!τα παιδιά μας όταν μεγαλώνουν τα αφήνουμε να πετάνε και μόνα τους να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους και εμείς διακριτικά τα παρατηρούμε,τα καμαρώνουμε,είμαστε το χέρι βοήθειας αν χρειαστεί!
    το “σύνδρομο της άδειας φωλιάς “το ένιωσαν οι γονείς μας,το νιώθουμε και μεις με τη σειρά μας,c’est la vie!
    φιλάκια σε όλους

    • June 22, 2009 11:11 pm

      Ρουλα σ’ευχαριστω πολυ. Αυτο το συνδρομο νομιζω το εχω ξεπερασει. Χαρμολυπη πραγματικα ηταν το πρωϊνο του Σαββατου. Καμια φορα σκεφτομαι οτι δεν πρεπει να γραφω οταν ειμαι ετσι, αλλα τοτε τι νοημα θαχε τουτο δω το μπλογκ. Φιλια και σε σενα.

  5. June 21, 2009 7:45 pm

    να σου ζησει η κουκλιτσα σου…

    πολυ ωραιο post, το διαβασα μονορουφι, ισως
    γιατι εβγαζε απιστευτη ευαισθησια
    καλησπέρα δεσποινακι με τους φοβερους μεζεδες σου

    • June 22, 2009 11:12 pm

      Ευχαριστω Ναταλακι. Καλησπερα και σε σενα και ελπιζω να περασεις καμια φορα απο την “πρωτευουσα να σε κερασω.

  6. June 21, 2009 7:53 pm

    δεν έχω λόγια, πως τα πρόλαβες όλα goldenhandy (=χρυσοχέρα!). Tα σέβη μου, τα ρέστα μου!

  7. Χριστινα permalink
    June 21, 2009 8:02 pm

    η Δαφνουλα αλλαξε λιγο απο τις τελευταιες φωτογραφιες της που ειχα δει..πιο γυναικα! ο Ερρικος μου φανηκε ωραιοτερος επισης! για σενα τι να λεμε…τελικα η οικογενεια ομορφαινει μεγαλωνοντας!
    επαθα πλακα με καλαμποκοψωμο κ πορτραιτο Τεντυ🙂
    αντε, παω να βαλω κανα πλυντηριο γιατι μολις μπηκαμε απο Ελαφοννησο (ναι, παλι!) κ ειμαστε ολιγον κουδουνια..γιορτασαμε το θερινο ηλιοστασιο στο αυτοκινητο κολλημενοι στα διοδια της Ελευσινας

    φιλακιααααα κ καλη βδομαδα Δεσποινακι!

    • June 22, 2009 11:16 pm

      Χα! τι δηλαδη, μονο εσυ θα μεγαλωνεις; Ναι και ο Ερρικος αλλαξε λιγο, εβαλε μονιμα το γυαλι, θα τον θυμασαι χωρις. Αχ τι ωραια βρε παιδι μου εκει κατω στη Λακωνια. Αλλα εχει και τα πηγαινε ελα με την ταλαιπωρια. Αντε να δουμε που θα πας μετα!
      Φιλακια Χριστινα μου.

  8. orfia permalink
    June 21, 2009 8:19 pm

    Καλησπερα Δεσποινακι μου..Τι ευαισθησια και ομορφια σε αυτο το ποστ.Να σου ζησει το μωρο σου…και παντα ευτυχισμενοι ολοι μαζι.! Απιστευτες λιχουδιες μια και μια…χαρα στο κουραγιο σου. Απο οτι καταλαβαινω σε λιγο αρχιζουν οι διακοπες σας. Αντε με το καλο να μας ερθετε αφου πρωτα πατε Ρωμη ετσι?? Φιλακια πολλα χαρα μου.

    • June 22, 2009 11:17 pm

      Ευχαριστω πολυ Ορφια, ναι και τωρα τρεχω και δεν προλαβαινω. Φιλακια.

  9. Marthaki permalink
    June 21, 2009 10:03 pm

    Δεσποιναριο,
    Ευτυχως που το στομαχι μου ειναι γεματο, γιατι οι λοιχουδιες σου ειναι υπεροχες , να ομως που τα σαλια μου τρεχουν.
    Το καθε πιατο σου φαινεται να ξεχιλιζη απο αγαπη και στοργη. Εισαι πολυ αξια!!!
    Η Δαφνη σου ειναι κουκλα, και σας μοιαζει παρα πολυ. Ειναι που λεμε” απο πουσε κλωναρακι? απο εκεινο το δεντρακι”.
    Μπραβο και στο Τεντυ για το ταλεντο του.
    Χαιμομαι που τα Σαββατο σου ηταν τοσο ωραιο!!!

    • June 22, 2009 11:20 pm

      Ασε βρε Μαρθακι, το Σαββατο γεματο, η Κυριακη σκορπια, το βραδυ αδειο, η Δευτερα πηξιμο. Σκετη ασταθεια. Σε φιλω και ελπιζω να σου περασε το αυτακι και να μπορεσεις να πεταξεις στην Ελλαδα.

  10. Με νόημα permalink
    June 22, 2009 12:16 am

    Μελαγχολία και βροχή! Γιορτές και λουλούδια. Πόσο ανθρώπινο και χειροπιαστό. Πάλι μαζί μετά τις περιπλανήσεις μου στην Ελλάδα που με πήγαν απο Γιάννενα μέχρι Σπάρτη. Γυρισμός στα καθημερινά, σε μιά Ιαπωνία που έχει μπεί στην χειρότερη σαιζόν του χρόνου. Βροχή, ζέστη και υγρασία. Μουντάδα και ψυχοπλάκωμα. Στην σκέψη, το εκτυφλωτικό φώς της Ελλάδας. Αγκυνάρες τελικά δέν έφαγα….
    Όλα τα αναδρομικά ΧΧΧΧΧΧΧ………….

    • June 22, 2009 11:22 pm

      Βρεεε καλωστοοο! Καλως μας ξαναρθες στην χωρα του ανατελλοντος ηλιου. Πωωω πω την Ελλαδα γυρισες σε λιγες μερες! Αγκιναρες δε καταλαβα το ειχες ταμα να φας; Φιλακια σου ΧΧΧΧ

  11. June 22, 2009 4:08 am

    Καλημερούδια και καλή βδομάδα Δεσποινάκι

    Να την χαίρεσαι την όμορφη οικογένεια σου, και εκείνοι να χαίρονται τηνεξαιρετική μητέρα και σύζυγο.
    Και να μην σε νοιάζει για τα … συννεφάκια που καμιά φορά εμφανίζονται στον ουρανό. Έτσι και αλλιώς θα φύγουν🙂
    Άλλωστε καλοκαίρι είναι…

    Φιλάκια πολλά

    • June 22, 2009 11:26 pm

      Καλημερα Λιλακο και καλη εβδομαδα επισης. Ευχαριστω γι αυτα που λες. Τα συννεφακια εφυγαν, θαρθουν αλλα, αντε σε δουλειια να βρισκομαστε. Σε φιλω κι εγω.

  12. June 22, 2009 5:14 am

    Λοιπόν μια ζεστή καλημέρα από την Αθήνα
    μουσείο μπορεί να εγκαινιάσαμε αλλά νομίζω ότι άλλη τακτοποίηση δεν μπορούμε να πετύχουμε , enfin ας μείνουμε με το μουσείο
    Πολλά φιλιά αρχοντικό δεσποινάριο, γι’ αυτό σου το ποστ έχω να σου πω κάτι που θα σε εκπλήξει αλλά όταν βρεθούμε από κοντά …

    • June 22, 2009 11:30 pm

      Αχ εσενα σου εχω ταξει να ερθω να σου πω κι ακομα να το κανω!! Σημερα ημουνα καθηλωμενη 10 ωρες σε μια καρεκλα και προσπαθουσα να ανακαλυψω καποιο μαλφανκσιον και δεν μπορεσα. Αλλα καηκαν τα πηνια πανω εκει στον εγκεφαλο και ειμαι τελειως αχρηστη αποψε, μονο σαχλαμαριτσες ειμαι για να γραφω εδω. Τωρα με κανεις να αναρωτιεμαι αλλα με τον τροπο που το γραφεις φαινεται καλο!! Λουκινγκ φοργουαρντ.

  13. June 22, 2009 6:06 am

    Καλημέρα Δεσποιναριο, να χαίρεσαι την οικογένειά σου…Ομορφόσογο είσαστε;-)

    Πώ, πω, τί μου έχεις κάνει με τις φωτό των φαγητών…Δώσε καμιά συνταγή πχ το καλαμποκόψωμο με τα cranberries…
    Φιλιά…

    • June 22, 2009 11:44 pm

      Αχ, το καλαμποκοψωμο το πηρα απο το φουρνο, αλλα θα βρω καμια συνταγη… να στη φερω. Φιλια χαρα μου , εσεις θα μπηκατε στο χειμωνα τωρα!

  14. June 22, 2009 7:00 am

    Ακούω διάφορα για σχέσεις διαδυκτιακές! Ένα έχω να πω.
    Σ αγαπάω….Θα ξαναεπανέλθω

    • June 22, 2009 11:38 pm

      Λοιπον χαρα μου πρωτον διαβασα το μεηλ σου αλλα δεν θα μπορεσω μαλλον να συγκεντρωθω να απαντησω αποψε. Σορρυ μολις απαντησω στα σχολια κλεινω το ρημαδολαπτοπ γιατι θα παθουν τα ματια μου. Αυριο στο υποσχομαι.
      Κι εγω σ’αγαπαω βρε!!!

  15. June 22, 2009 7:14 am

    Super οι μάζωξη, όπως όλα τα καλέσματα σου, καλοκαιρινά και χειμωνιάτικα, κούκλα και η κόρη σου, όμως δεν τα μαζεύεις σιγά σιγά να μας έρθεις να πάρουμε και εμείς σειρά? Περιμένουμε λέμε!!!!!!!
    υ.γ. το σερβίτσιο τέλειο.. Μαμάδες με θεϊκό γούστο βγάζουν αάλογα παιδιά… Φιλιά..:-))))

  16. June 22, 2009 7:15 am

    Ναι… Ανάλογα εννοούσα….:-))

  17. June 22, 2009 9:27 am

    “Καλαμποκοψωμο με κρανμπερις. Γλυκεια αγαπημενη γευση” εκεί κόλλησα εγώ καλή μου! Ο καθείς με τα κολήματα του θα μου πείτε.

    Σας έχω ένα μικρό δωράκι (αν κοπιάσετε από το blog μου).

    • June 22, 2009 11:46 pm

      Πηνελοπη κοριτσακι μου δε χρειαζεται να μου μιλας στον πληθυντικο, ξερω οτι για μερικα παιδια εδω θα μπορουσα να ειμαι η μαμα τους, αλλα στο μπλογκ ειμαι φιλη. Μολις τελειωσω τα σχολια θα ερθω!

    • June 23, 2009 12:23 am

      Σ’ευχαριστω παρα πολυ για το βραβειο του αξιαγαπητου μπλογκ. Θα το κρεμασω συντομα δεξια με τα αλλα. Και το δικο σου ειναι αξιαγαπητο Πηνελοπη οπως κι εσυ.

  18. June 22, 2009 11:41 am

    Δεσποινακι μου ξενητεμενο που οσο πλησιαζει ο καιρος να ελθεις ελλαδα τη νοσταλγεις ακομη περισσοτερο, η μεταφορα στην ολη ατμοσφαιρα του σπιτιου και του καιρου καταπληκτικη, αισθανθηκα διπλα σου και μελαγχολικη απο την βροχη, η Δαφνουλα δεν ξερω αν μοιαζει στο μπαμπα, εγω ειδα ενα Δεσποιναριον σε δευτερο αντιτυπο, και αντε χαζομαμα και εσυ ,ειδες πως χαιρομαστε οταν μαζευονται ολοι και τι χαρα παιρνουμε, και ας κανουμε τις προοδευτικες απο αναγκη εποχης, τι χαρα!!!!!που εχουν ολες οι μαμαδες να μαγειρευουν για την μαζεμενη οικογενεια!!!! αντε νοικοκυρουλα με τις νοστιμιες σου ,εσυ δεν μαγειρευεις ζωγραφιζεις σαν τον γιο σου.Καλλιτεχνικη οικογενεια.Φιλακια

    • June 22, 2009 11:51 pm

      Ελευθερια μου, σ’ευχαριστω, και ναι η χαρα ειναι παντα μεγαλη οταν μαζευονται ολοι. Εχω αμελησει να ερχομαι να σε βλεπω, κι εσενα και πολλα αλλα μπλογκς τελευταια, αλλα αυτο δε σημαινει οτι δεν σκεφτομαι και δεν αγαπω ολους τουε φιλους που περασαν και περνουν απο δω. Νομιζω οτι παλι τον Οκτωβρη θα συγγεντρωθω να κανω σωστη δουλεια στο μπλογκ. Μεχρι τοτε θα ειμαι με τα μυαλα ποτε σκορπια ποε στα καγκελα. Φιλακια και σ’ευχαριστω ξανα.

  19. June 22, 2009 11:43 am

    Αν θα μου ζητούσες να δώσω έναν εναλλακτικό τίτλο στο blog σου θα το βάφτιζα “Η χαρά της ζωής”.
    Είσαι απο κείνους τους ανθρώπους που με κάνουν να βλέπω τη ζωή ομορφη μέσα από τα πιο απλά πράγματα.
    Φιλιά και πάντα τέτοια.

    • June 22, 2009 11:52 pm

      Δεσποινακι μου ναι βλεπω ομορφια σε απλα πραγματα κι εσυ το ιδιο, και την εκφραζεις και τοσο ομορφα. Φιλια γλυκο μου.

  20. June 22, 2009 12:38 pm

    Tην πρώτη φορά που διάβασα την ανάρτηση στα πεταχτά νόμιζα ότι ήσουν εσύ νεότερη.Καλέ,τί ομοιότης είναι αυτή!

    Λοιπόν,έχω στυλιστική πρόταση για την Δαφνούλα σου.Μου αρέσουν πολύ τα πυκνά της φρύδια και μην διανοηθεί να τα λεπτύνει γιατί όλοι οι οίκοι λανσάρουν μακιγιάζ για έντονο βλέμμα και τα μοντέλα τους είναι με γνήσιο,παρθένο φρύδι.Από την άλλη θα την προτιμούσα μ’ένα ασσύμετρο καρέ γιατί θα μου άρεσε να αναδειχθεί το μυτόστομα που πήρε από την μανούλα.

    Έλα…κοντοζυγώνει η Ελλαδίτσα!

    • June 22, 2009 11:55 pm

      Χα χααα καλα το φρυδι δε το πειραζουμε, οσο για το μαλλι θα το προτεινω, και θα δουμε τι θα μας πει! Ειναι και περιεργη σ’αυτα, γενικα κανει το δικο της, οπως αλλωστε κι εμεις!! Ναι κοντοζυγωνει..

  21. June 22, 2009 2:09 pm

    Αυτό το τρελό βλέμμα της μαμάς φτυστό!!!! Γλυκό φιλί στο κορίτσι!!
    Τι βροχή και μπόρα?? Ποιός και τι θα γινόταν αιτία να χαλάσει αυτή η τόση ζεστή αγαπησιάρικη οικογενειακή συγκέντρωση?? Ουδείς και ουδέν!!!
    Το καλαμποκόψωμο το λατρεύω!
    Καλές ετοιμασίες και μέτρησε τις βαλίτσες, να ομολογήσεις τον αριθμό!
    Δεν θα δεχθούμε ούτε ένα τόσο δα ψεματάκι,ναι??
    Φιλί φιλί

    • June 22, 2009 11:57 pm

      φιλι φιλι και παω παρακατω, εσυ δε με παρεξηγεις αν δεν απαντησω με λεπτομερειες. Θα σου γραψω αυριο.. ΟΚ;

  22. luna permalink
    June 22, 2009 6:24 pm

    για αλλη μια φορα μας εβαλες στο σπιτι σου και πολυ το ευχαριστηθηκαμε.
    Να σαι καλα και παντα τετοια!
    Γεμιζεις βαλιτσες ακουσα
    … αν σε προλαβα και εχεις διαθεση ελα που σε θελω …..
    σε φιλω και σου ευχομε καλες διακοπες

    • June 22, 2009 11:57 pm

      Λουνακι με προλαβες, θα περασω μολις γυρισω απο την Πηνελοπη ..

    • June 23, 2009 12:55 am

      Λουνακι σ’ευχαριστω για τον τιτλο. Διαβαζω και τους κανονες και θα προσπαθησω να γραψω κι εγω δεκαπεντε αξιαγαπητα μπλογκς. Σκεφτομαι ομως οτι αν ο καθενας διαλεγει δεκαπεντε, συντομα ΟΛΟΙ θα εχουν τον τιτλο του αξιαγαπητου. Προς το παρον το κρεμασα δεξια απανω και το καμαρωνω. Φιλια!

  23. June 22, 2009 6:55 pm

    Αγαπητον γλυκοδεσποιναριον..
    Οταν την περασμενη εβδομαδα ακουσα στο ραδιοφωνο πως στην USA and Kanada νομιζω,γιορταζουν οι μητερες,κουνησα..το κεφαλι!
    Διοτι εμεις εδω στην Ευρωπη,την γιορτασαμε 14 Μαιου νομιζω.
    Αλλα δεν εχει σημασια!
    Σημασια εχει, που εισαι ωραια μαμα και με ωραια τεκνα.
    Τον αξιαγαπητο Ερρικο..τον ζηλευω😉
    Απλα και μονο,γιατι..μαγειρευεις υπεροχα😉
    Ολα ομορφα!
    Και χαρα στην υπομονη σου!
    Δεν θα σταθω ιδιαιτερα σε καποιο σημειο της αναρτησης σου.
    Θα πω μονο πως την διαβασα προσεκτικα..δυο φορες!
    Ασυνηθιστο αυτο για μενα.
    Ισως γιατι ανεφερες κατι για την μανουλα σου.
    Να εισαστε λοιπον ολοι καλα.
    Καλη εβδομαδα,καλο καλοκαιρι
    και οσο για καλο ταξιδι,θα τα πουμε πριν…!

    Φιλακια συγκινημενα😦

    • June 23, 2009 12:00 am

      Χμμ γατε κεραμιδογατε των αλλων κεραμιδιων!! Κι εμεις μαζι σας τη γιορτασαμε, ισως οι Καναδοι .. παντα εχουν αλλες μερες. Τι να πω. Εδω χτες ηταν ημερα του πατερα οχι της μητερας. Σ’ευχαριστω για τα κομπλιμενδα, και ειλικρινα καταλαβα οτι μερικοι διαβαζοντας συγκινηθηκατε, δεν ειχα σκοπο να δημιουργησω κλιμα τετοιο, αυθορμητα μου εβγαινε το γραψιμο και για μενα ηταν πιο πολυ σκεψη παρα φορτιση. Καλη εβδομαδα και σε σενα μικρο μου γατακι. Το καλοκαιρι ειναι μπροστα μας, ας το χαρουμε.

  24. Nicolas permalink
    June 22, 2009 11:28 pm

    Ασκαλώνιο λένε ότι το λένε (αν δεν ξέρεις να με ρωτάς)
    Définition Ο βολβός του φυτού της οικογ.των Λιλιιδών Allium ascalonicum.Χρησιμοποιείται όπως το κρεμμύδι
    Réf. de la définition Α.ΚΑΡΔΟΥΛΗ,Οδηγός Τροφίμων και Ποτών,Τρίγλωσσο Ερμηνευτικό Λεξικό(ελληνο-αγγλο-γαλλικό)1989
    Terme ασκαλώνιο
    Fiabilité 3 (fiable)
    Réf. du terme Α.Καρδούλη,Οδηγός Τροφίμων και Ποτών,Τρίγλωσσο Ερμηνευτικό Λεξικό(ελληνο-αγγλο-γαλλικό)1989
    Date 24/09/2003

    Υ.Γ. Σου χρωστάω μια συνταγή, δεν το ξέχασα! αλλά είναι κάπου μέσα σ΄ ένα χαρτοκιβώτιο. Ποιό; εμ, αυτό είναι το πρόβλημα. Όμως θα το βρω, όταν αρχίζω να τα ανοίγω απ΄ την άλλη μεριά του βουνού (προς τη λίμνη μεριά) και θα σου τη στείλω!!!

    • June 23, 2009 12:07 am

      Α!!! να ο Νικολας που μου χρωσταει μια συνταγη, χμ.. νομιζω με καστανα… Ωραια κοιτα, με την ησυχια σου, εγω θα λειψω μεχρι τον Οκτωβρη, ψαξε εσυ!! χαααα. Σ’ευχαριστω για τον ονομασια του σαλο, παντως στο μαναβη πως να το ζητανε αραγε, ετσι; ασκαλωνιο; χμμ .. αλλη φορα ναι θα σε ρωταω, αλλα πως, μηπως εχεις μπλογκ και δεν το εχω παρει μυρωδια η ξεμυαλισμενη;

  25. June 23, 2009 6:44 am

    Αχ αυτές οι μεταπτώσεις… αν έλειπαν θα ήμαστε καλύτερα λες;

    Φιλιά ηλιόλουστα, πρωινά🙂

    • June 24, 2009 1:02 am

      Χα χα δε ξερω αν θα ηταβ καλυτερα, απλα δε θα ειχαμε να μουρμουραμε! Φιλια.

  26. June 23, 2009 7:27 am

    Καλά αγαπητή δικτυακή φίλη. Μα μην βάζεις και στοίχημα ότι θα μπορούσες να είσαι “μανούλα” μου, μιας και μόλις προχθες έκλεισα επισήμως τα 45! Πω-πω και ξεχασα να δώσω τις ευχές μου στο προηγούμενο περασμά μου, ντροπή μου….

    • June 24, 2009 1:29 am

      Ε ναι καλα 45 (να ζησεις παντα χαρουμενη κι ευτυχισμενη) οχι κορη μου δεν εισαι με τιποτα. Αδελφη μου ναι!

  27. June 23, 2009 9:55 am

    Καλαμποκοψωμο με Cranberry?
    Εμενα μου μοιαζε με αυγοραβανη.

    • June 24, 2009 1:31 am

      Καλημερα εξ ουρανου. Τι ξερουν τωρα οι αμερικανοι απο ραβανι!
      Θα το προτιμουσα παντως.

  28. June 23, 2009 5:19 pm

    Καλησπέρα Δέσποινα.
    Τώρα είναι κιόλας Τρίτη βράδυ. Όλα πήγαν καλά λοιπόν και για άλλη μια φορά, φάνηκε ότι η κάθε επίδοξη συμπεθέρα θα έχει ένα μικρό πρόβλημα συναγωνισμού!!!
    Αν και η νύφη μου φαίνεται έμοιασε της πεθεράς!
    Η Δάφνη έχει τα μάτια σου η μου φαίνεται?Μοιάζει πάντως πολύ και στον πατέρα της….
    Φαντάζομαι ότι έχεις μπλεκτεί ανάμεσα σε στοίβες τι να αφήσω τι να πάρω,,,,χρειάζεται σκέψη αλλά και λίγο αυθορμητιμό…
    Καλή υπόλοιπη βδομάδα και πάντα τέτοια!

  29. June 24, 2009 1:35 am

    Τριτη βραδυ κι εδω Σοφουλα. Ολα πηγαν καλα. Τα ματια της Δαφνης ειναι επιθετικα, τα δικα μου ειναι ηρεμα. Το βλεμμα δηλαδη. Θα ελεγα οτι εχει αρει τα ματια του μπαμπα της αλλα τελος παντων κατι της εδωσα κι εγω! Γιατι τα αγορια ειναι σιγουρα του μπαμπα τους. Τωρα αν σου πω οτι ακομα δεν εχω ασχοληθει με βαλιτσα γιατι εχω πηξει στο γραφειο δε θα με πιστεψεις αλλα ετσι ειναι. Καλη εβδομαδα λοιπον.

  30. June 24, 2009 8:14 am

    Το “παράδοξο” είναι ότι ο γνωστός Vangelis έκανε εξώδικο γιατί πρόβαλαν πάνω στον πίσω τοίχο του σπιτιού του (τρελαινόμουν όταν οι Καρυάτιδες μου έκλειναν το μάτι!) χωρίς την άδειά του. Πως να το σχολιάσω αυτό δεν ξέρω (μάλλον αρνητικούτσικα για ένα άνθρωπο που προάγει τη τέχνη και τον πολιτισμό, βέβαια υπάρχει προηγούμενο με αυτό το κτίριο από παλιά και μεγάλη κόντρα έως και πολιτική), άλλωστε ο ίδιος την ίδια ώρα έδινε πάρτι στη ταράτσα του κάτω από μια πάνινη τέντα. Αυτά!

    Καλημέρα!!!! Πότε έρχεσαι?

  31. June 25, 2009 1:58 am

    Παντως τοτε που ειχε ξεκινησει η κοντρα των κατοικων των νεοκλασσικων, ημουν σαφως με το μερος τους. Γιατι κι αυτα πολιτισμος ηταν και μαλιστα σημαντικος. Επρεπε να ειχε μελετηθει το ζητημα καλυτερα, μετα το εγινε και πολιτικο το θεμα και το πηρε ο διαολος.
    Ε Ε Ερχομαι.. θα σου γραψω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: