Skip to content

Buenos Aires – part II

September 2, 2009

Ο αγαπητωτατος μου φιλος Παναθηναιος προχτες εγραψε ενα πραγματικα ενθουσιωδες σχολιο για το Buenos Aires και με αυτο θελω σημερα να αρχισω την αναρτηση γιατι πιατευω παιζει ρολο στη συνεχεια της διαδρομης μου.  Και τον ευχαριστω ιδιεταιρα που το εγραψε ετσι σαν παραινεση.

“απωθησε τα ολα τα φοβικα, πηγαινε στην Μποκα να αναπνευσεις τον υγρο αερα της πολης με τα τενεκεδενια σπιτια, και μετα τρεχαλα στα καφενεια που κατακλυζουν οι υπεροχοι κατοικοι της πολης, και ακουσε τον καρλος γκαρντελ να μοιρολογει την αγαπη του!
η πραγματικη απολαυση της αρζεντινας ειναι βασισμενη πανω στην απωλεια, στον θρηνο και το αλμα που επιχειρει ο θνητος προς την χαρα της ζωης!
οσο για την ομορφια των ανθρωπων, δεν εχω ξαναδει τοσο πολλους ωραιους αντρες και γυναικες πουθενα! η βραζιλια μπροστα τους ειναι μια αποτυχημενη αποπειρα!”

Δεν ηταν φοβος ειναι απλα ενα σφιξιμο και μια μικρη απογοητευση, γιατι δεν αστραφτουν ολα οπως τα περιμενα, αλλα κυριως για τους λογους που συμβαινει αυτο. Σταματω ομως εδω για να συνεχισω με πραγματα πιο ενδιαφεροντα στον αναγνωστη απο την δικη μου ψυχολογια. Ας πουμε ενα κερασμα απο τα περιφημα κρουασανακια με ελαφρια επαλειψη dulce de leche η αλλοιως ” tres medias lunas”  ενα κλασσικο ακομπανιμεντο του καφε. Αυτα εδω ειναι απο το περιφημο καφε Biela της περιχης Recoleta.  Με κατι τετοια εχω παρει δυο-τρια κιλα.

P9010175 (1024x768)

Ενας απο τους λογους που δεν μπορω να ερθω σε πιο στενη επαφη με τον “ανθρωπο”  Porteno (κατοικο του Buenos Aires)  ειναι η ασχετοσυνη μου με την Ισπανικη γλωσσα.  Διαβαζω λεζαντες και καταλαβαινω συμπεραινοντας απο τα λατινικα και τα γαλλικα, ομως το  λεκτικο παρε δωσε δεν προχωρα περα απο ενα απλο Μπουενος Διας, Πορ Φαβορ και μουϊ Γκρασιας.

Χτες επισκεφτηκα (παρ’ ολο τον μουρτζουφλη καιρο)  πολλα ωραια μερη που θα μπορουσαν να χαρακτηριστουν μοναδικα στον πλανητη και δεν μπορω παρα να δεχτω οτι για να για να δημιουργησεις κατι τετοιο σε μια καινουργια γη, θα πρεπει να κουβαλας μαζι σου το μερακι και τον πονο του μεταναστη που ερχεται και δενει με την αγαπη του αυτοχθονα για τη γη του.

Λογω στενοτητας χωρου, θα αναφερθω μονο σε δυο απο αυτα, με την υποσχεση οτι καθεμια απο τις εμπειριες μου θα αποτελεσει ξεχωριστη αναρτηση με πολλες φωτογραφιες.
Το πρωτο ειναι μια επισκεψη στο κοιμητηριο της περιοχης Ρεκολετα (μια απο τις βορειες και ομορφες (και πιο ευπορες) περιοχες της πολης. Μια μικρη πολη που ενω στην πραγματικοτητα περπατας αναμεσα σε νεκρους, η αισθηση οτι η ζωη μπορει να συνεχιζεται επ’ απειρον σου δινει μια αισιοδοξια. Μικρα μαυσωλεια, διαφορων αρχιτεκτονικων και ρυθμων, αγγελοι αγαλματα,  στενα πλακοστρωτα δρομακια σου δινουν την εντυπωση οτι βρισκεσαι γιγαντας σε παραμυθι με λιλιπουτεια μνημεια, σαν μικρογραφιες κτιριων και οτι οι ανθρωποι που εφυγαν ειναι εδω διπλα σου πισω απο καθε πορτα, παρ’ ολο που τα μονα ζωντανα μονιμοι κατοικοι του κοιμητηριου ειναι κατι υπεροχες τροφαντες γατες.

P9010163 (752x1024)

Το δευτερο ειναι η νοτια περιοχη Boca οπου ξεκινησε  γνωστος σε ολους χορος Τανγκο,  απο τους φτωχους μεταναστες. Το τανγκο για να γινει αποδεκτο στην ελιτ της Αργεντινης, επρεπε πρωτα να γινει αποδεκτο απο την κοινωνια της Ευρωπης.  Το παθος λοιπον για εκφραση δεν εχει καμια σχεση με καμια οικονομικη ευμαρεια, αλλα με την διαθεση να ζησουμε και να ξεπερασουμε τις λυπες μας. Για την περιοχη που ειναι μοναδικη  σε ιστορια και χρωματα θα αναφερθω σε ιδιεταιρο ποστ.

P9010093 (1024x768)
Ειπα δυο αλλα θα αναφερθω και σε ενα τριτο που ηρθε σαν εκπληξη χτες το βραδυ. Εχοντας κανει το λαθος την πρωτη μερα να επισκεφτω ενα απο τα “καλα”  εστιατορια της πολης και εχοντας απογοητευτει πολυ απο το φιλετο στα καρβουνα (πρωτη φορα ειδα χοντραδια σε φιλετο και ψησιμο ασχετο με ευτο που ζητησα) η πρωτη μου εντυπωση ηταν οτι τα καλα κρεατα τα εξαγουν στην Βορεια Αμερικη.  Το εψαξα λοιπον και ανακαλυψα εδω στη γειτονια μου στο Ρετιρο (Πλαζα Σαν Μαρτιν) το εστιατοριο El Establo.  Το φαγητο απαραμιλλο, και φυσικα θα του αφιερωσω δικο του ποστ.  Μα η εκπληξη ηταν ο ιδιοκτητης, ο Λακων κυριος Ξυδιας. που με επαγγελματικη συνεπεια κερδιζει στις γνωμες των ειδικων τον χαρακτηρισμο “perhaps the best loma steak in tha city”

P9010221 (1024x768)

Εκανα κι αλλα χτες, ηταν γεματη η μερα,  σημερα  επισκεφτηκα το Palermo Soho. Στα προσεχως… Ευτυχως που εφερα και ενα κασκολ και μια καμπαρντινα παντος καιρου γιατι θα ειχα ηδη.. ψοφησει απο το κρυο και τον αερα.  Ευελπιστω αποψε να χορεψω κανενα τανγκο!  Σςςςςςς!!

13 Comments leave one →
  1. September 2, 2009 9:59 pm

    Τώρα δεν ξέρω πως μου ήρθε εμένα,αλλά θα έπαιρνα το steak και τα κρουασάν και θα έκανα πικ νικ στο μαυσωλείο.
    Σου είπα ότι ζηλεύω τις φθινοπωρινές σου εξορμήσεις;

    • September 3, 2009 1:16 pm

      Καθολου κακη ιδεα, το κοιμητηριο δε σε τρομαζει. Θα το χαιροντουσαν και οι .. κατοικοι, θα επειρναν ματι απο τα τζαμακια! Φιλια κουκλι.

  2. September 3, 2009 6:15 am

    …και είναι πρωι. Με τα κεφάλια κάτω τα δουλικά εργάζονται.
    ..και μπαίνει ο ένας και ο άλλος το μακρύ και το κοντό του!!Πφφφφ!!Δε μας παρα……!!

    Εγώ εδώ Buenos Aires, παίρνω πρωινό με κρουασαν, και ετοιμάζομαι να σε ακολουθήσω στη βόλτα σου. Στο τανγκο που λατρεύω κλαπ κλαπ τα χέρια θα χτυπώ!!
    Μπουένας ντιας καλεντόνα, με την υπέροχη φώτο!!

    • September 3, 2009 9:34 pm

      Ελα μη γκρινιαζεις ακομα δεν γυρισες απο διακοπες! Το τανγκο θα σου πηγαινε πολυ, εχεις την κορμοστασια. Λιγο πρακτις στην κινηση των γονατων θελουμε! Μπουενος διας.

  3. September 3, 2009 8:19 am

    Moυ άρεσε αυτό του Παναθήναιου το απόσπασμα. Δεν ξέρω τίποτε για την Αργεντινή εκτός από μία φίλη προσφατη Αργεντινή η οποία ακριβώς είναι από το Μπουένος Αιρες και ολοένα μου δείχνει φωτογραφίες της πόλης της, και την ταβέρνα Αρζεντίνα στο Μαραθώνα που πράγματι είχε καταπληκτικό κρέας το καιρώ εκείνο, ούτε ξέρω αν υπάρχει ακόμα. χχο

    • September 3, 2009 9:33 pm

      Ελα καρδουλα μου, ελειπες πολυ καιρο και σε ξε-εμαθε η πρες. Τελικα αξιζει τον κοπο, αν σε φερει ο δρομος σου, η πτηση σου, το κουην Μαιρυ, η καμηλα σου, δε ξερω, ελα και μεινε μια βδομαδα. Ο Παναθηναιος ειναι ο αγκωνας που με σκουνταει ποτε ποτε και αυτο το εκτιμω ιδιεταιρα. Γι αυτο ειναι οι φιλοι, συμπληρωνει ο ενας τον αλλο. ΧΧΧΟ

  4. panathinaeos permalink
    September 3, 2009 3:39 pm

    Mi Noche Triste (1917)
    My sad night

    Music by: Samuel Castriota
    Lyrics by: Pascual Contursi
    Translated by: Alberto Paz

    This is the first hit of Carlos Gardel!
    Gardel first recorded this song with the guitar of Jose Ricardo (acoustic system), on an Odeon label (1917). Gardel re-recorded it with Odeon in April 1930.

    It starts like this:

    Percanta que me amuraste
    en lo mejor de mi vida
    dejandome el alma herida
    y splin en el corazon,
    sabiendo que te queria,
    que vos eras mi alegria
    y mi sueño abrasador…
    Para mi ya no hay consuelo
    y por eso me encurdelo
    pa’ olvidarme de tu amor.

    Woman, you dumped me
    at the prime of my life
    leaving my soul wounded
    and dullness in my heart,
    knowing that I loved you,
    that you were my joy
    and my burning dream…
    There is no solace for me,
    that is why I’m getting drunk
    to forget about you love.

    Χαιρε μεγαλε λυρικε ποιητη του τανγκο!
    Ας βυθιστουμε στο σκοταδι και ας αφησουμε το υγρο πεπλο του Ριο ντε λα Πλατα να θαμπωσει ακομη περισσοτερο τα ματια που κλαιγανε και τωρα στερεψανε. Ειναι μεγαλη η μελαγχολικη νυχτα.

    • September 3, 2009 9:55 pm

      Κατι τετοια γραφεις και μας φιαχνεις Παναθηναιε αγαπητωτατε. Αυριο κιολας θα παω να βρω μερικα σι ντι να παρω μαζι μου. Υπεροχο το ποιημα. Ομολογω οτι δεν το ειχα ακουσει , αλλα το εψαξα, μου επιτρεπεις..

  5. September 3, 2009 4:04 pm

    Που πήγε το σχόλιο μου ?! παλι στα σπαμς?? και εγραφα για Αργεντινικα κοψίδια

  6. FoodJunkie permalink
    September 4, 2009 7:25 am

    Καλά τι μπριζολάρα είναι αυτη!???

    • September 4, 2009 12:17 pm

      Λοιπον δε κανω πλακα, αυτη ηταν το μισο τεντερλοϊν που παρηγγειλα γιατι ΔΕΝ ειναι δυνατον να φαω τις μεριδες τους. Ειναι μαρτυριο, θελω να δοκιμασω αρκετα πραγματα και δεν ειναι δυνατον. Το κρασακι που προτεινες δε το εχω δοκιμασει ακομα, το εχω σημειωσει, χτες ομως δοκιμασα δυο εξαιρετικες εκπληξεις, απο την Bodega El Esteco το Malbec και το Sauvignon Blanc. Το πρωτο 2007 αλλα ηδη βελουδινο το δευτερο ομως με εντονο αρωμα γκεϊπφρουτ ηταν ενα ονειρο με τα βολ ω βαν θαλασσινων. Εχω ενθουσιαστει τοσο που αθριο σκεφτομαι να παω σε καμια Βινοτεκα και να ταχυδρομησω μερικα.. θα δω.. Ιωαννα μου σ’ ευχαριστω που ερχεσαι μαζι μου στο ταξιδι.

  7. orfia permalink
    September 4, 2009 7:36 am

    …Πω πω μα τι μας κανετε πρωι πρωι ….στο γραφειο…. παταω το κουμπακι…και love is in the air…..αααα θα μας τελειωσετε…εσεις εκει στην argentina….!! Φιλακια..

  8. September 4, 2009 12:19 pm

    Ελα Ορφια μου , λιγο ονειρο δε πειραζει. Φιλακια.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: