Skip to content

I miss you already Gourmet!

October 8, 2009

τοPA070034 (768x1024)

Νατο λοιπον!  Το τελευταιο τευχος του περιοδικου Gourmet, που ανακοινωσε χτες  μετα απο 69 χρονια λαμπρης πορειας οτι .. μεχρι εδω ηταν!  Συζητιεται απο αναγνωστες η πιθανοτητα να υπαρξει ακομα ενα τευχος του Νοεμβρη που θα μας παρουσιασει αλλη μια εκδοχη παρασκευης της πατροπαραδοτης αμερικανικης γαλοπουλας.  Ομως αυτο δεν ειναι ουτε σιγουρο ουτε πιθανο κατα τη γνωμη μου.  Θα μου αρεσε παντως αφου η εκδοτικη εταιρεια  Condé Nast αποφασισε να βαλει λουκετο στο περιοδικο,  να εκανε την ανατροπη και να κυκλοφορουσε ενα γιορταστικο τελευταιο τευχος.  Ετσι για να εχουν τα πραγματα μια ωραια αρχη κι ενα ωραιο τελος. Αυτα ομως ειναι ευσεβεις ποθοι εκ μερους μου που μου αρεσει η εκδοχη “τελος καλο ..ολα καλα”.

PA070023 (768x1024)

Ειμαι παιδι των περιοδικων (ειναι εκφραση αναλογη με τα παιδια των λουλουδιων)  Μια ματια στον χωρο που κινουμαι θα σας πεισει. Ενα περιοδικο ειναι μικρο, ελαφρυ, συντομο, καλη παρεα αναλογα με τα περιεχομενα του.  Το   Gourmet οταν εκυκλοφορησε πτο 1940 εφερε τον χαρακτηρισμο ” the magazine of good living “.  Αυτο δεν αλλαξε ποτε ολα αυτα τα χρονια.  Το πρωτο και ισως το πιο πετυχημενο περιοδικο lifestyle.  Δεν ειναι τυχαιο που “εζησε” τοσα χρονια.  Παραλληλα με το Gourmet η εκδοτικη εταιρεια κλεινει αλλα τρια περιοδικα.

Δεν θα αναλυσω εδω τους λογους που οδηγησαν την Condé Nast σ’ αυτη την αποφαση.  Απλα θα αναφερω οτι ειναι οικονομικοι.  Ειδαν τις διαφημιστικες καταχωρησεις στο περιοδικο να ελαττωνονται σημαντικα.  Δεν περιμενουν φυσικα τα περιοδικα να επιζησουν απο τις συνδρομες. Απο τις διαφημησεις περιμενουν.  Κι εκει που ολοι πιστευαμε οτι ο κοσμος ποτε δε θα παψει να ενδιαφερεται για το φαγητο,  και οτι οποια επιχειρηση εχει σχεση με αυτο, δεν θα επηρρεαστει πολυ, ερχονται τα πραγματα να μας διαψευσουν.  Εδω στην “πρωτευουσα”  τα εστιατορια κλεινουν το ενα μετα το αλλο. Φανταζομαι τι θα γινεται στη Νεα Υορκη.  Ποιος λοιπον θα διαφημισει?  Οι κρουαζιερες και οι ξενοδοχειακες επιχειρησεις βρισκονται σε δραματικη κατασταση.  Η διαφημηση  “μετακομισε” στο ιντερνετ. Το life style θελει χρημα για να λειτουργησει.  Και ακριβως επειδη το περιοδικο καλυπτε παγκοσμιο life style, φανταζεστε τι εξοδο χρειαζεται. Τι οργανωση, τι παραγωγη, τι ταξιδια! Η εταιρεια θα συνεχισει να εκδιδει το αποκλειστικα “μαγειρικο”  περιοδικο Bon Appétit  για την παρηγορια των καλοφαγαδων. Ομως δεν ειναι το ιδιο!

PA070028 (768x1024)

Το  Gourmet ηταν κατα τη γνωμη μου, περιφημο για τα γαστρονομικα του οδοιπορικα.  Τουλαχιστο αυτα με καθηλωναν και με απορροφουσαν. Δε θα ξεχασω πριν πολλα χρονια ενα τευχος αφιερωμενο στο Μοναχο, μολις ειχα επιστρεψει μετα απο παραμονη τριων ετων, και ενθουσιαστηκα με την προοπτικη οτι θα μπορουσα να φιαξω κι εγω ολα αυτα που αγαπησα εκει.  Δε θα ξεχασω τα “Παρισια”  του Gourmet,  παντα πριν ξεκινησω, τα εβαζα στη βαλιτσα μου για να εχω τις τελευταιες αναφορες για τα εστιατορια της πολης.  Δε θα ξεχασω, μια ανοιξη που βρεθηκε στα χερια μου ενα τευχος, οπου  το  Gourmet εφτασε στο χωριο Πιτυους στα βουνα της Χιου και εγραφε σε ολο τον κοσμο αυτο που εγω μεχρι τοτε νομιζα οτι ηταν δικο μου μυστικο.  Για τα περιφημα ” χερισια μακαρονια ”  στην ταβερνα του Μακελλου.  Μια μια να τις πιασω τις ωραιες στιγμες που περασα με το Gourmet στα χερια, δε θα με φτασει ενας χρονος να κανω αναρτησεις.  Τελευταια διαβασα κι ενα εξαιρετο αρθρο της κυριας Νταϊανας Κοχυλα για ενα οδοιπορικο στην Ηπειρο.  Ποσο επικαιρο για μενα που βρεθηκα εκει πριν λιγες εβδομαδες!

PA070021 (768x1024)

Παντα με προσεγμενη φωτογραφια να συνοδευει  καθε ταξιδι, καθε συνταγη, ερχοταν ωρες που με ξαφνιαζε ευχαριστα οπως αυτο το εξωφυλλο επανω οπου το κοινο “μαλλι της γριας”  το πανηγυριωτικο γκουρμε  γλυκισμα, αποθεωνεται σε μια ποζα που ωλ δε γουεη “φιν-φον” .

PA070029 (768x1024)

Μηνα με το μηνα απο το 1980 και μετα, αφ’ οτου εγινα συνδρομητρια στο Gourmet,  ερχοταν το περιοδικο σαν δωρο στο γραμματοκιβωτιο μου.  Ξεφευγα, θαυμαζα, επαιρνα ιδεες, μαθαινα για τα “πολιτικα” θεματα των επαϊοντων της γαστρονομιας, ταξιδευα και χανομουν στις σελιδες του.  Ναι αντεγραψα στρωσιματα τραπεζιων, πηρα ιδεες, ξεσηκωσα κολπα,  και τα καταχωρουσα σε  θηκες περιοδικων ανα χρονια. Μονο τα τευχη του Νοεμβρη και του Δεκεμβρη ηταν ολα ξεχωριστα γιατι αποτελουσαν τα “εορταστικα” τευχη.  Αργοτερα οταν μετακομισα στο Μοναχο, το περιμενα με ακομα μεγαλυτερη λαχταρα.

Μετα σε μια μετακομιση το 2002 απο το παλιο μου σπιτι στο καινουργιο εδω στην “πρωτευουσα”  αποφασισα να δωσω στην ανακυκλωση εικοσι χρονων περιοδικα.  Εν τω μεταξυ, ο ιδιος εκδοτικος οικος αρχισε να εκδιδει καθε χρονο ενα αναμνηστικο βιβλιο με τιτλο ” The best of  19… ” .  Και φυσικα σαν μαζωχτρα που ειμαι τα μαζευα κι αυτα.  Τωρα .. σημερα το μετανοιωνω που τα πεταξα. Αυτη τη στιγμη εχω ολα τα τευχη απο το 2000 και μετα. Εννεα χρονια Gourmet, που δεν προκειται να τα αποχωριστω. Μαλιστα συντομα θα τα ΞΑΝΑτακτοποιησω ετσι ωστε να δω και τι παλιοτερα εχω φυλαξει. Εκεινη την αποφραδα μερα που τα εδωσα.. κρατησα μερικα τευχη απο παλια που τα ειχα λατρεψει.

PA070024 (1024x586)

Το 2001 το Gourmet εκλεισε τα 60 του χρονια με ενα πανυηγυρικο τευχος.  Μπορει να σας ξενιζει ολη αυτη η αγαπη που βγαζω σημερα.. οχι για εναν ανθρωπο αλλα για ενα περιοδικο.  Και ομως, τριαντα χρονια φιλια ειναι αυτη, οπου το Gourmet εδινε χωρις να ζητα παρα μονο ενα δολλαριακι το μηνα.  Ανοιγε πορτες σε κοσμους που δεν ηξερα, και σε κοσμους που θα ηθελα να παω.

PA070022 (768x1024)

Σε κοσμους παιχνιδιαρικους, νοστιμους, εξωτικους.  Το Gourmet καθε τοσο εξεδιδε σπεσιαλ τευχη .. ” The restaurant issue”, “The travel issue”, “The top chefs”  απο αυτα που θελεις να τα κρατησεις για παντα γιατι κρυβουν μεσα τους οσα θελεις να ξερεις για ενα ολοκληρωμενο θεμα σχετικο με την απολαυση της ζωης.

PA070005 (1024x768)

Απο την σελιδα serious eats φερνω μερικες φωτογραφιες και το editorial απο το πρωτο τευχος του περιοδικου.

Goumet magazine January 1941 cover

To you—A Lover of Good Food—we introduce Gourmet, the Magazine of Good Living

The name Gourmet is selected for this publication because it typifies the acme in appreciation of food perfection. Ina broader sense, however, the word gourmet signifies far more than just food perfection. It is a synonym for the honest seeker of the summum bonnum of living.

The art of being a gourmet has nothing to do with age, money, fame, or country. It can be found in a thrifty French housewife with her pot-au-feu or in a white-capped chef in a skyscraper hotel. But where it exists, the practitioner of this art will have the eye of an artist, the imagination of a poet, the rhythm of a musician, and the breadth of a sculptor. That is the subtle amalgam of which the true gourmet is compounded.

Never has there been a time more fitting for a magazine like Gourmet to come into being. Good food and good living have always been a great American tradition. At our very fingertips in this land of glorious plenty lie an abundance and variety of foods unequalled anywhere. And our native, unquenchable thirst for discovery is now leading us daily into new and exciting channels of exploration in the realm of fine food and drink.

But perhaps more important than all else today should be our recognition of that Biblical axiom, “Take thine ease, eat, drink, and be merry.” How much more significant this admonition is today when the made hurly-burly of our modern daily existence forces us all to catch hold of the charged wire of noisy, strident living—and when the need to let go is the gravest task that faces us all! It is a wise person indeed who makes the satisfying of his palate an exciting, stimulating adventure—a time when he completely dissociates himself, if only temporarily, from the discordance of the world—a time when he responds to the sensuous enjoyment, not only of food but of its color and form and savor—a time when friend holds fellowship with friend—when ease (never the apathy of a glutted diner) promotes that delicious feeling of physical and aesthetic well-being. And when, for a brief moment, we recapture the mellow moods and manners of a bygone day which unashamedly followed the pursuit of happiness in such admirable fashion.

Gourmet seeks to connect this link of a gracious past with the tempo of today, and to initiate a healthy curiosity in those who have heretofore thought of eating as merely the satisfying of hunger. It hopes to start them on explorations into new bypaths of culinary delights , to whet their appetites and excite their senses so that they will strive for broader horizons in their dining and wining adventures—and so that this new enjoyment will soon become a part of their lives.

To those who would like to share a gourmet’s joie de vivre, Gourmet promises a policy dedicated to presenting the unusual in food, its sources, its combination in menus, exciting news of the coteries-that-make-news in diplomatic and society circles, of culinary hobbies and amusements. In short, Gourmet will speak that Esperanto of the palate that makes the whole world kin … good food, good drink, fine living … the universal language of the gourmet.

Pearl V. Metzelthin, Editor
Louis P. De Gouy, Chef
Earl R. MacAusland, Publisher

GOURMET μου εχεις ηδη λειψει!

30 Comments leave one →
  1. October 8, 2009 5:11 am

    Καλημερούδια Δεσποινάκι!

    Καθώς διάβαζα το αφιέρωμα σου στο περιοδικό σκεφτόμουν αυτό που … ομολόγησες πιο κάτω. Ότι βγάζεις απίστευτη αγάπη για αυτό. Όχι δεν με ξένισε, το χάρηκα! Και λυπήθηκα που πέταξες όλα αυτά τα χρόνια του περιοδικού. Βλέπεις, καμιά φορά αυτή η απόφαση για “ξεκαθάρισμα” μπορεί να μην είναι και η πιο σωστή… Όμως δεν μπορούμε να τα κρατάμε πάντα όλα, γιατί μετά θα πρέπει να φύγουμε εμείς για να ζουν αυτά (τα αντικείμενα εννοώ που έχουμε μαζέψει).

    Δεν ξέρω γιατί, αλλά η διαίσθηση μου μου λέει ότι κάποια στιγμή θα επανακυκλοφορήσει το περιοδικό ανανεωμένο. Περίμενε!

    Πολλά φιλιά

    • October 8, 2009 11:59 pm

      Ετσι ειναι Λιλακο δενομαστε με μερικα πραγματα. Δεν το πιστευω παρὀλη σου την διαισθηση οτι θα το ξαναδουμε.
      Οσο για το ξεκαθαρισμα καλο ειναι, μη κοιτας που κατι τετοια μας κανουν να αναπολουμε. Φιλια Λιλακο κι απο μενα.

  2. October 8, 2009 5:48 am

    Δεσποινάκι καταλαβαίνω αυτό το ‘ψώνιο’ σου το είχα και εγώ με τα την διακόσμηση σπιτιού κλπ. έτσι να χαζεύω τις εικόνες, βέβαια ο ‘Τζόνι’ μου έλεγε αυτό είναι πορνοπεριοδικά για γυναίκες αλλά εγώ εκεί το χαβά μου, δεν ξέρω τι έγινε και σταμάτησα μάλλον το διαδίκτυο με καλύπτει😉 xxo

    • October 9, 2009 12:03 am

      Πρωτον να πεις του Τζωννυ να αφησει τα..σαπια! Χε χε! Δε ξερω αν εχεις υπ’οψη σου οτι ο εκδοτικος οικος βγαζει το περιοδικο Architectural Digest. Απο τα αγαπημενα κι αυτο. Καποτε το σταματησα γιατι δεν ειχα πια χρονο .. για ολα. ΧΧΟ

  3. October 8, 2009 6:24 am

    πολύ ωραίο ποστ!
    …εξάλλου είμαστε οι εμμονές μας, ε?

    • October 9, 2009 12:06 am

      Μαριζακι! Ευχαριστω πολυ! Χμ δηλαδη οταν εχουμε πολλες εμμονες, ειναστε κομματι .. μπερδεμα!

  4. October 8, 2009 7:23 am

    κοίταξα το λογαριασμό μου χθες το βράδυ και έλεγε ότι το τεύχος του Νοέμβρη έχει ήδη ταχυδρομηθεί αλλά και η εξυπηρέτηση πελατών αυτό μου είπε, ότι θα κυκλοφορήσει και ο Νοέμβρης και μετά τέλος. σε λίγες μέρες θα δούμε αν καταφθάσει στα γραμματοκιβώτια🙂

    • October 9, 2009 12:08 am

      Λογικα μεχρι τις 20 του μηνα ερχεται. Χτες στην εφημεριδα δεν ηταν ξεκαθαρο. Εκεινο που μου κανει εντυπωση ειναι οτι ακομα ειναι ανοιχτες οι σελιδες για.. συνδρομες!

  5. October 8, 2009 8:02 am

    Διάβασα κι’ εγώ προχθές το Δ.Τ. που κυκλοφόρησε σχετικά με το κλείσιμο του Gourmet, και 2 ακόμη περιοδικά, της ίδιας εταιρίας. Οι λόγοι είναι σαφώς οικονομικοί (έλλειψη διαφήμισης πρώτα και κύρια) κάτι που ισχύει για πάρα πολλά έντυπα. Αρκετοί υπάλληλοι βρέθηκαν χωρίς εργασία και βεβαίως το “παραδοσιακό” αυτό περιοδικό και το περιεχόμενο του θα μένει ως ανάμνηση και προϊόν συλλογής πιά. Άσχημο πραγματικά. Αλλά θα έρθουν κι’ άλλα τέτοια δυστυχώς…

    • October 9, 2009 12:09 am

      Γεια σου Πηνελοπη μου. Ακουσα για 180 ατομα, αλλα πιστευω αν βαλεις και τους εκτακτους συνεργατες θα ειναι παραπανω. Μιλαμε για .. υπερπαραγωγη σε καθε τευχος!

  6. October 8, 2009 9:07 am

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Λατρεία τα περιοδικά.
    Σίγουρα θα βρεις μια εξίσου καλη “παρέα” μετά από αυτό.

    • October 9, 2009 12:10 am

      Ναι βρε Δεσποινακι! Ηταν ομως ο συνδιασμος των θεματων που πραγματικα μου αρεσε!

  7. October 8, 2009 11:25 am

    Τι κρίμα που πέταξες τα παλιά τεύχη…Εγώ γενικά είμαι πολύ του “ξεκαθαρίσματος” και καμιά φορά μου τυχαίνει να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο για κάτι που πέταξα…αλλά από την άλλη, κάθε φορά που πετάω κάτι νιώθω μια λύτρωση, παραμυθιάζομαι ότι δεν εξαρτώμαι από τον υλικό κόσμο…ναι καλά…

    • October 9, 2009 12:16 am

      Τωρα τι να λεμε, Κωνσταντινα μου, δενομαστε με τα υλικα αγαθα. Αυτο ειναι το κακο ..ειμαι του ξεκαθαρισματος γενικα αλλα οταν πετας ειναι παρορμηση, που να φανταστεις οτι μια μερα.. θα θελεις να γυρισεις το χρονο πισω. Παπαλα!

  8. margarita permalink
    October 8, 2009 12:41 pm

    οντως κριμα.. και περεπιπτοντως το καινουργιο μπανερ ( ετσι νομιζω λεγεται αυτο ) ειναι υπεροχο… !

    • October 9, 2009 12:18 am

      Ναι μπαννερ! (με δυο νου χε χε) Ειναι φωτογραφια απο το καστρο της Παργας, ρωτα τον σεϊχη!!!!!

  9. October 8, 2009 5:04 pm

    Δεσποινακι γλυκό,

    αύτη η οικονομική κρίση πιστεύω ότι είναι μια φάση όπως ήταν κι άλλα χρόνια. Ευτυχώς η δυστυχώς ο τρόπος της ζωής μας έχει αλλάξει ριζικά με αυτό το ιντερνέτ.
    Εκτιμώ την αγάπη που εκδηλώνεις τόσο πονεμένα γιατί κι εγώ έχω
    προβλήματα βιβλιο-αποχωρισμου, παλιά γράμματα, παιχνιδια των παιδιών μου, καδρα και ένα σωρό αλλα.

    Αυτό το διάστημα κάνουμε γενικές ανακαινίσεις στο υπόγειο του σπιτιού και μετά από μηνών διερωτώμενα τελικα το αποφάσισα.
    Πετώ κάθε ημέρα. Άλλα βιβλία θα δωρίσω σε Νοσοκομείο, άλλα σε παζάρι κ άλλα σε γκαράζ σελ που θα κάνω του χρόνου. Πολλα παιχνιδια των παιδιων μου ηδη τα δωρισα στο Νοσοκομειο παιδων.

    Βρήκα και ολόκληρο άθικτο τον εβδομαδιαίο Τσελεμεντέ από το 1962 που ως μαθήτρια κουβάλησα εδω μαζί μου.
    Γι αυτον το ξέκοψα, αυτός δεν πάει πουθενά!! είναι ένα κομμάτι που σαν να βλέπω τον Μήτσο τον εφημεριδοπώλη μας, σαν να βλέπω την Μαμά μου, σαν να βλέπω την τότε γειτονιά κ τοσα πολλα σαν-σαν.

    Σε νοιώθω και μονο οταν θα εισαι ΠΟΤΕ ετοιμη τοτε θα τα αποχωρηστεις.
    Για τωρα Enjoy!!! Σε φιλω

    • October 9, 2009 12:27 am

      Ευη μου, ειναι η νοοτροπια, οτι θε θελω να το πεταξω (κατι) γιατι θελω να το ξαναδιαβασω, εχει κατι που μου αρεσει. Βιβλια και μερικα περιοδικα τα κρατω. Το Νηου Γιορκερ και το νηουζγουηκ φευγει μολις διαβαστει. Ειναι αναλογα το εντυπο. Και παιχνιδια εχω δωσει εκτος απο τα Λεγκο! (γιατι με αυτα παιζω) Τον Τσελεμεντε ΦΥΣΙΚΑ τον κρατας. Αν ποτε θελεις να τον πεταξεις.. καντο στο δικο μου σκουπιδοντενεκε! Και κατι ακομα. Δεν αντεχω τα γκαραζ σεηλς. Με τιποτα. Προτιμω να τα χαρισω. Φιλακια!

  10. October 8, 2009 5:56 pm

    Δεσποινάκι γλυκό,
    Να κρατήσεις όλα τα τεύχη ως παρακαταθήκη της υψηλότατης αισθητικής στο χώρο των περιοδικών γεύσης.
    Και να θυμάσαι πως τα ωραία ποτέ δεν τελειώνουν. Θα ξανάρθουν άλλα ωραία να σε ταξιδέψουν στους τόπους και της γεύσης τους.
    Δε μπορώ τους αποχαιρετισμούς προπάντων στο χώρο των μέσων! Με τρελλαίνει η διαπίστωση πως ο έντυπος λόγος φθίνει!

    • October 9, 2009 12:29 am

      Ε ναι ενταξει Καναδεζα μου. Οσα εχω μενουν τωρα! Ειναι που λενε απεβιωσε ο καλλιτεχνης, ανεβηκε η αξια του εργου! Κι εγω εχω προβλημα με το πρεςς ντακαντανς!

  11. Ρούλα permalink
    October 8, 2009 7:33 pm

    εύχομαι να επανακυκλοφορήσει ανανεωμένο για να μη μου στεναχωριέσαι!
    επομένως θα μπορείς να μας καταλάβεις αν ποτέ, ό μη γένοιτο,αποφασίσεις να κλείσεις το άσπρο.μαύρα θα τα βάψουμε!despinarion:” the blog of good living “
    φιλάκια πολλά,πολλά!!!!!!!

    • October 9, 2009 12:57 am

      Ρουλα Ρουλα! Πολυ ωραια αυτα που λες και σ’ευχαριστω. Ομως οπως και το περιοδικο ετσι και τα μπλογκς καποτε.. τελειωνουν. Εδω και ενα μηνα σκεφτομαι οτι τον Δεκεμβρη το δεσποιναριον κλεινει τρια χρονια. Τρια χρονια γραφω, αλλοτε σοβαρα, αλλοτε της πλακας, τουλαχιστο δυο φορες την εβδομαδα, αλλοτε παλιοτερα καθε μερα. Φτανω ομως στο σημειο να εχω κουραστει αφανταστα. Δεν ειχα σκοπο να το αναφερω ακομα αλλα οταν διαβασα το σχολιο σου βρηκα..πατημα. Δεν ειναι τελικη αποφαση προς το παρον το σκεφτομαι πολυ σοβαρα. Η σκεψη μου προκαλει απογοητευση αλλα εχουν προστεθει τοσα πραγματα στη ζωη μου απο το μπλογκινγκ που αισθανομαι να με καταπλακωνουν. Ετσι σκεφτομαι.. ωραια οτι εγραψα εγραψα, οτι γνωρισα γνωρισα, κραταω ολα αυτα τα ωραια και τα υπολοιπα, ας συνεχισουν να κολυμπανε στη θαλασσα του ιντερνετ. Με επιασες και βραδυα μελαγχολικη, αλλα δινω στον εαυτο μου δυο μηνες ακομα να σκεφτω πως θα συνεχισω. Φιλακια

  12. justinaki permalink
    October 9, 2009 1:10 am

    Despoinaki,
    Ean kleiseis ti gonia tou ef zin, tha patho katathlipsi. Kane agranapafsi an eheis barethei ligo.
    Filia

  13. justinaki permalink
    October 9, 2009 1:27 am

    An ypopsiasto oti tha haso ti geitonissa tha epanastatiso!

    • October 9, 2009 1:36 am

      Ας μην αρχισουμε ακομα τις πορειες βρε κουκλα μου. Δωσε μου.. εκατο μερες να συνελθω!

  14. October 9, 2009 1:28 am

    Δεν εχω βαρεθει Καναδεζα μου, εχω χιλια πραγματα στο μυαλο μου, με εχει πιασει μια κουραση, υποσχομαι να κανω οτι μπορω να την ξεπερασω. Φιλια κι απο μενα.

  15. orfia permalink
    October 9, 2009 7:25 am

    Θα βγουμε με πανω…κανονισε….!!! Αχ! Ρουλα Ρουλα τι εκανες..της εβαλες ιδεες..!!!
    Δεσποινακι μου αστειευομαι, οταν επελθει κουραση ειναι λογικο οτι θελουμε να αφαιρουμε υποχρεωσεις ακομη και χομπυ γιατι πρεπει να σεβομαστε τις εσωτερικες μας φωνουλες.!!

    Φιλακια πολλα!

  16. October 9, 2009 9:39 am

    Έτσι είναι με τις συνήθειες που αγαπάμε…
    Και σε παρακαλώ γονυπετής (πήρα “μάτι” τα σχόλια) :
    Μην κλείσειειειειειειειειειειςςςς…

  17. FoodJunkie permalink
    October 9, 2009 4:09 pm

    Μπορώ άνετα να ταυτιστώ με αυτήν σου την αγάπη, γιατί ένα καλό ειδικό περιοδικό μπορεί πράγματι να σου χαρίσει πολλά. Και το gourmet ήταν από τα καλύτερα του είδους του. Στην Ελλαδίτσα πάντως κανένα περιοδικό δεν κλείνει, ενώ θα έπρεπε να κλείσουν πάνω από τα μισά με τις σαχλαμάρες που γράφουν. Ούτε και εστιατόρια. Και έχω μερικά στην μπούκα…🙂

  18. October 10, 2009 12:14 am

    Καποτε Ιωαννα ειχε κυκλοφορησει ενα περιοδικο που λεγοτανε Γευση τεσσερεις εποχες. Εβγαινε καθε σαιζον και ηταν καταπληκτικο. Δυστυχως κρετησε 3 χρονια νομιζω και το εφαγε η μαρμανγκα. Για τα εστιατορια δε ξερω, εσυ εισαι πιο.. ειδικη!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: