Skip to content

La Boca – εκει που ο πονος εγινε τανγκὀ

October 12, 2009

Κανοντας ενα ξεκαθαρισμα στις φωτογραφιες που μαζεψα τον Σεπτεμβρη,  με πιανει ενας  μικρος πανικος!  Ποτε θα προλαβω να τα φερω ολα αυτα μεχρι το τελος του χρονου;  Ξαναγυριζω στην Αρτζεντινα και πριν γινει μακρυνη αναμνηση, φερνω σημερα λιγες χρωματιστες φωτογραφιες απο τη γειτονια “La Boca” . Στην πραγματικοτητα η γειτονια αυτη ειναι ισως το πιο τουριστικο μερος του Buenos Aires.

P9010114 (1024x755)

Ενα μικρο δρομακι με το ονομα “El Caminito”  (που κυριολεκτικα σημαινει το δρομακι) ειναι το κεντρο του ενδιαφεροντος.  Τουριστικο, γεματο καφἐ και εστιατορια, με πληθος καλλιτεχνων να πουλανε τα εργα τους.  Η σημερινη αναρτηση ειναι αφιερωμενη στην αγαπημενη μου φιλη που υπογραφει Αλλη Αγγελικη στην πραγματικοτητα ομως ειναι μια και μοναδικη. Σε αναμνηση του κρυου που φαγαμε και οι δυο στο τουριστικο λεωφορειο.  Randezvous στην Concepciόn Αγγελικουλα!

P9010104 (1024x754)

Ξεφευγω απο τα τεραστια cutouts με τους χορευτες του τανγκο και τους ποδοσφαιριστες, ξεφευγω απο την πανεμορφη Αργεντινεζα με το σκισμενο διχτυωτο καλσον, και στεκομαι στα χρωματα.  Στα τσιγκινα και ξυλινα σπιτακια που χτιστικαν εδω απο τους πρωτους Ιταλους μεταναστες. Στα παιδια που παιζουν μπαλλα.  Στη φτωχογειτονια.

P9030031 (1024x768)

Απο τα τελη του δεκατου εννατου αιωνα μεχρι και τα μεσα του εικοστου,  εκατομυρια μεταναστες εφτασαν απο τν Ευρωπη στην Αργεντινη για μια καλυτερη τυχη. Οι μισοι απο αυτους, κυριως Γενοβεζοι Ιταλιανοι,  βγαινουν σε ενα καινουριο λιμανι στο Νεο Κοσμο κι εκει αγκυροβολουν.   La Boca σημαινει το στομα. Το στομα του ποταμου Riachuelo γινεται το σπιτι τους, η καινουργια τους πατριδα. Tα πρωτα σπιτια των μεταναστων χτιζονται με ξυλα και τσιγκο και βαφονται με μπογιες που περισσευουν απο τα ναυπηγεια εκει κοντα.  Μερικα απο αυτα (conventillos) στεγαζουν περισσοτερες απο μια οικογενειες γιατι υπαρχει μεγαλη φτωχεια στη στροφη του αιωνα.

P9010107 (1024x756)

Εκει λοιπον στα conventillos εικαζεται οτι γεννηθηκε ο χορος που εγινε η απολυτη εκφραση του παθους, Το Τανγκό.  Εκει τα βραδια μετα τη δουλεια,  ο καματος της ημερας, η νοσταλγια για την πατριδα και ο ερωτας που ποτε δεν παυει να βασιλευει στο μυαλο και στα κορμια των ανθρωπων, γινονται τεμπο, ρυθμος, χορος και εκφραση.  Το τανγκο χορευτηκε στα βορεια προαστεια του Μπουενος Αϊρες δεκαετιες αργοτερα, αφου πρωτα το αποθεωσε η Ευρωπη.

P9010093 (1024x768)

Σας φιλω γλυκα!

Advertisements
30 Comments leave one →
  1. Χριστινα permalink
    October 12, 2009 12:09 pm

    ααααχ..ενα ταξιδακι στην Αργεντινη μεσημεριατικο ηταν ακριβως οτι χρειαζομουν!!

    • October 12, 2009 10:43 pm

      Ολο διαλειμματα μου εισαι. Πρωτα θα τελειωσεις τη μελετη και μετα θα παμε Αργεντινη. Αχ θα σου αρεσε Χριστινουλα μου.

  2. October 12, 2009 1:47 pm

    Καλησπέρα Δέσποινα.
    Καταπληκτικά χρώματα! Σου φτιάχνουν τη διάθεση να θέλεις να περιπλανηθείς μέσα σε αυτή την όμορφη γειτονιά.

    • October 12, 2009 10:46 pm

      Ειναι σα να βρισκεσαι σε αλλο κοσμο, σε καποιο παραμυθι Βασιλη!

  3. panathinaeos permalink
    October 12, 2009 5:31 pm

    αφιερωνω εξαιρετικα το ακολουθο τανγκο στο δεσποιναριον, με τις ευχαριστιες μου για την υπεροχη αφιερωση στην αγαπημενη μου Μποκα!

    MUJER

    γυναικα
    εφυγες και η καρδια μου εμεινε μοναχη
    χαμενο το κλειδι και η πορτα δεν θα ανοιξει ποτε ξανα
    αδειο το σπιτι χωρις το βλεμμα σου και το χαμογελο σου
    αδικα πλανιεμαι στους δρομους και σε ζητω
    το ξερω δεν θα ξαναρθεις ποτε
    καμμια μερα δεν θα ξημερωσει με σενα διπλα μου
    και οι αναμνησεις ειναι η χειροτερη συντροφια μου
    αυτη που θα με συνοδεψει στον ταφο

    • October 12, 2009 10:50 pm

      Σ’ευχαριστω! Θησαυρος τα σχολια σου παντα!

  4. October 12, 2009 6:58 pm

    Ακόμα κι η πτωχή γειτονιά, αυτή η κακομοιριά ομόρφυνε με τα χρώματα.
    Πολύ πιο ωραίο από το γκρίζο-μαυριδερό που συνδέω με την λύπη της φτώχειας.

    Τανγκό ωραίος χορός με θέλγητρα είναι πολύ μεγάλη αποπλάνησης.

    Η ωραία αφιέρωση του Παναθηναιου προδίδει έναν έρωτα χωρίς ανταπόκριση, αχ, αυτοί οι τάφοι τι ιστορίες κρύβουν !!
    Ομως αυτοι οι ανοιχτοι ειναι που μας ξαλαφρωνουν ψυχη κ πνευμα.

    Φιλια πολλα

    • October 12, 2009 10:54 pm

      Μεσα απο τη φτωχεια βγηκε πολυ ομορφια. Και δεν ειναι λυπη παρα μονο για κεινους που δε τη γνωρισαν. Το τανγκο ειναι πραγματικα υπεροχο και ζηλευω αυτους που το χορευουν τοσο ομορφα. Φιλια και σε σενα!

  5. October 13, 2009 2:30 am

    Despinaki και εγώ ζηλεύω αυτούς με το τανγκο! Αλλά εκείνο που με εντυπωσίασε στις φωτογραφίες είναι τα χρώματα των σπιτιών, ζωντάνια χχο

    • October 13, 2009 9:29 pm

      Χρωματα να δεις να τρελλαθεις καρδουλα, ολα εντονα οπως ταιριαζουν στην ιδιοσυγκρασια των ιταλιανων. ΧΧΟ

  6. Πέννυ permalink
    October 13, 2009 5:36 am

    Χρώματα, μουσικές, παιδικές φωνές και μια μπάλα να κυλά, ένα ζευγάρι αγκαλιασμένο να χορεύει, όλα ζωντάνεψαν… σαν να ήμουν και εγώ εκεί….
    Πόσο θα ήθελα να ήμουν και εγώ εκεί!!!!!

    • October 13, 2009 9:32 pm

      Αν πραγματικα ζωτανεψαν Πεννυ, τοτε θα αναθεωρησω την αποφαση μου να κλεισω το μπλογκ στο τελος του χρονου.

      • Πέννυ permalink
        October 14, 2009 5:51 am

        Ναι, να αναθεωρήσεις καλή μου… μας έχεις χαρίσει τόσες όμορφες εικόνες όχι μόνο με τις φωτογραφίες σου αλλά και με τις περιγραφές σου… όπως είπα και πριν, σαν να ήμουν και εγώ εκεί… στη Ρώμη, στην Αργεντινή, στο Μέτσοβο, στην “πρωτεύουσα”… 🙂

  7. October 13, 2009 6:17 am

    Μου έφτιαξες τη μέρα με τα χρώματα! Χορεύετε? 🙂

    Καλημέρες πολύχρομες!!!

    • October 13, 2009 9:34 pm

      Μα φυσικα και χορευω, δε μου τυχαινουν συχνα τετοιοι καβαλλιεροι (χα! τον εκανα λυωμα!)

  8. October 13, 2009 8:03 am

    Σ ένα χοροπηδητό εν τω μεταξύ μας έχεις συνεχώς. Χόρεψε τανγκο, πήγαινε Μέτσοβο, παίξε μήλα, ξαναχόρεψε τανγκο, μια χαρά Δεσποινάκι. Τι τον θέλω τον Γυμναστή??? Περίμενε περίμενε….
    μετά τη δουλειά , ο κάματος της μέρας, και φύγαμε..:))
    Φιλιά βροχερά τελείως φθινοπωρινά σήμερα,αλλά πάντα με χαμόγελο:))

    • October 13, 2009 9:36 pm

      Δεν κερδισαμε τον χαρακτηρισμο ὁτι θυμαται χαιρεται εεετσι! Κατσε γιατι εχω και κατι μεινεμενα απο τη Ρωμη.

  9. October 13, 2009 4:53 pm

    ‘εκεί που ο πόνος έγινε τανγκό’, αυτό είναι μεγάλη μαγκιά!

  10. October 13, 2009 9:37 pm

    μερσι!

  11. Ρούλα permalink
    October 13, 2009 9:55 pm

    είπα να μην το πω,ότι μας το φέρνεις γλυκά-γλυκά,αλλά να…για σκέψου και τη μηνιαία έκδοση,ή όποτε θες εσύ!δε σε πιέζω συναισθηματικά,αλλά να….σνιφ,σνιφ

  12. October 14, 2009 12:20 am

    Οχι ματια μου δε με πιεζεις , η αληθεια ειναι οτι το σκεφτομαι συχνα τελευταια και ισως να θελω να το χωνεψω και η ιδια, αλλα βλεποντας και κανοντας.. δε θα το ξανααναφερω.

  13. Αγγελική permalink
    October 14, 2009 7:48 am

    Ωωωω!
    Ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση και τις αναμνήσεις από τη Boca, γλυκειά μου!

    Έκλεισα 2 εβδομάδες στο πατρίντα με υπέροχο καιρό και (προ- και μετ)εκλογικές συγκινήσεις και βίωσα την αναγέννηση της ελπίδας στους ταλαίπωρους Έλληνες (κυριολεκτώ! κι εύχομαι να μη σβήσει).
    Τώρα προσγειώνομαι για να αρχίσω να διαγράφω “to do” από μια λίστα που εννοεί να μεγαλώνει 😦

    (αλήθεια τι κρύο ήταν αυτό !!!)

    • October 15, 2009 12:02 am

      Αντε μαζευτηκες κι εσυ Αγγελικη. Καλο χειμωνα να σου πω μιας και ακου οτι ενεσκυψε κρυο προς τα κει. Μη ξεχνας οτι τωρα εχεις εκεινο το ομορφο σαλι που πηραμε εκεινη τη μερα για να ζεστενεσαι!!

  14. October 14, 2009 7:52 am

    Ωραίο μου φαίνεται βρε Δέσποινα το Buenos Aires! Αν και το έθαψες αρχικά, εμένα μου βγάζει μια πολύ ωραία μελαγχολία, πολύ συναρπαστικό, πολύ μακριά επίσης για να είναι προσεχής προορισμός – εξαιρετικές και οι φωτογραφίες, φιλικά,

    • October 15, 2009 12:06 am

      Πηγα πισω και διαβασα την πρωτη αναρτηση και πραγματικα ηταν λιγο απογοητευση. Οχι ομως απογοητευση για την ομορφια της χωρας, αλλα απογοητευση καποιου που αιφνιδιαζεται με τα αποτελεσματα της οικονομικης κρισης σε μια ομορφη χωρα. Οπως και να εχει αξιζει να πας και στο ευχομαι μια μερα Μπελμπο μου.

  15. October 14, 2009 9:07 am

    Χρώματα, χρώματα, χρώματα!!!
    Υπέροχες φωτό, Δέσποινάριό μου…
    (πήρα μήλο και ήρθα 😉
    Σε φιλώωωωωωωωωωω….

    • October 15, 2009 12:07 am

      Χαρωπο Αρτανακι παντα παρον και κεφατο! Κι εγω σε φιλω χαρα μου.

  16. October 14, 2009 9:14 pm

    Α! Γουστάρω πολύ χρώματα και Μπόκα με αργεντίνικο ταγκό και ζωγραφιές στις πόρτες. Ευτυχώς έφερες ένα παράθυρο φωτός στο συννεφώδες και κρύο Μόντρεαλ. Ο χειμώνας οδεύει ακάθεκτος και τσουχτερός!
    Φιλιά σου σματς φωτεινά σαν το ποστάκι σου

    • October 15, 2009 12:10 am

      Σμουατς και να ντυνεσαι ζεστα τωρα, ετσι; Γιατι θα αρπαξεις κανενα κρυωμα εκει που κανεις προεκλογικες καμπανιες με πανω! ΦΦΦ!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: