Skip to content

pizza

November 7, 2009

DSC04824

τεσσερεις εποχες – quattro stagioni

Δεν υπαρχει αμφιβολια οτι η πλεον αγαπημενη “εθνικ” κουζινα στον κοσμο, ειναι η Ιταλικη.  Δεν αναφερομαι σε νουμερα γιατι τοτε ισως η κινεζικη να μας εβγαινε αποτομα και να μας εκανε ντριπλα στη μεγαλη περιοχη.  Αναφερομαι σε καθαρη απολαυση.  Ακομα, δεν υπαρχει αμφιβολια οτι ο απλουστερος τροπος να δοκιμασεις ιταλικες γευσεις ειναι επανω σε ενα λεπτο καλοψημενο στον ξυλοφουρνο ζυμαρακι. Σημερα το μπλογκ και η κυρα του, παραγγελνουν πιτσα γιατι η κυρα εχει χιλιαδες πραγματα να κανει και δεν θα προλαβει να σας φιαξει μπεφ μπουργκινιον και πατατες ντωφινουαζ!

Η πιτσα λοιπον εδω και μερικες δεκαετιες αποτελει το παγκοσμιο ουλτημεητ γευμα του συγχρονου αστου πασης ηλικιας και βαλαντιου.  Θα ελεγα οτι σε καποια ανυποπτη στιγμη εκει στη δεκαετια του ’70 αντικατεστησε το κλασσικο σαντουϊτς που ειδε μεγαλεια μεταπολεμικα.   Τωρα που γραφω αυτο το κειμενο, σκεφτομαι να αφιερωσω μια αναρτηση στα σαντουιτς.  Πρεπει να υμνησουμε την καθημερινοτητα μας.   Στην αρχη της καρριερας της η πιτσα εδω στην Αμερικη επεσε σε μαστρωπους και ποικιλους γκανγστερς , και καποια στιγμη εμφανιστηκε σε τηγανι με πολυ ψωμι και της παναγιας τα ματια σε τοπινγκς.  Η πιτσα … μου ελεγαν τοτε εκει στο Οχαϊο.. ανακαλυφθηκε στο Σικαγο.  Ναι απαντησα οσο και το φετουτσινι αλφρεντο ειναι ιταλικο.  Εκεινο που ποτε δεν καταλαβα ειναι,  πως η κακοποιηση ενος τοσο απλου και νοστιμου φαγητου, γινεται αρεστη και πολλες φορες αγαπητη.  Τι ειδους γευστικα κυτταρα μπορει να εχει καποιος, που τρωει ενα ζυμαρι ποτισμενο με ντοματα σαλτσα κονσερβας,  ξεραμενο πεπερονι, και αψητα μανιταρια και βλεπεις την αγαλλιαση στα ματια του!

Κυριολεκτικα οταν πρωτοηρθα στην Αμερικη ειχα παθει γαστρονομικο σοκ!  Τα πραγματα σημερα εχουν βελτιωθει κατα πολυ. Ο αμερικανος πιτσαδορος ανακαλυψε το λεπτο ζυμαρι, τον ξυλοφουρνο, την μοτσαρελλα μπαφαλλα και αλλες φιν φον πρωτες υλες.  Επισης ανακαλυψε την αντζουγια που ειναι το λατρεμενο τοπινγκ του δεσποιναριου .   Παρ’ ολα αυτα οι πιτσαριες του συρμου, ακομα να συνελθουν.  Και οχι μονο αυτο, αλλα εχουν απλωσει πλοκαμια σε ολο τον κοσμο.  Η κυρια που μοιραζοταν το ταξι μαζι μου στην Αθηνα το καλοκαιρι λεει στον ταξιτζη:  Αφησε με στο Πιτσα Χατ!  Ω θεοι και δαιμονες που πηγε το Πορτοφινο  των παιδικων μου χρονων;

Εκεινο ομως που ηταν το απολυτο ντηζαστερ εδω στο Αμερικα, ηταν οταν η καθε Νανσυ και Σουζαν .. αποφασισε να φιαξει πιτσα στο σπιτι για να βαλει αγνα και καλα υλικα.  Δεν μπορεις κουκλα μου, δε γινεται!  Ειναι μερικα πραγματα που δε φιαχνονται ποτε σπιτι και μεταξυ αυτων ειναι, η πιτσα, το σουσι, και  η κινεζικη γλυκοξυνη σουπα.  Παντα θα ψαχνουμε την τελειοτητα σε μερικες γευσεις, τρεχοντας στον καθε μαστορη που μας συνεστησαν.

DSC04825

μαργαριτα – margherita

Οι πιτσες που βλεπετε εδω ειναι απο μια μικρη πιτσαρια στην Περουτζια.  Ποια πριτιματε;  Τι θα πιητε μαζι;  Οχι ανανα δεν βαζουμε!

Σας φιλω γλυκα!

Advertisements
28 Comments leave one →
  1. November 7, 2009 1:49 pm

    Ααααα!!!! Πϊτσα!!!! Τι λες τώρα!!! Λοιπόν… Το Portofino των παιδικών μας χρόνω ζει και βασιλεύει στην Αγία Παρασκευή αλλά και κάπου στο Χαλάνδρι νομίζω… Καμιά φορά που με πιάνει τρελή λιγούρα για comforting γεύσεις παραγγέλνω και η (καναδέζικου) τύπου πίτσα του εξακολουθεί να είναι το ίδιο νόστιμη και τραγανή όσο την θυμάμαι τα μεσημέρια της Κυριακής που μας πήγαινε ο μπαμπάς μας όταν είμασταν μικρά…
    Βέβαια, η δική μου αγαπημένη πίτσα είναι μυκονιάτικη… Και μάλιστα, έχω δύο.. Αυτήν της Bandana με αυγό και λάδι τσίλι ( Bismark την λένε) και αυτή της Rosticceria με τέσσερα τυριά (επίσης με λάδι καυτερό αλλά χωρίς φέτα). Στην Αθήνα δυστυχώς σούπερ πίτσα έχουμε μόνο κάθε Παρασκευή από το μεσημέρι στην Παλιά Αγορά στην Φιλοθέη… Φιλιά φιλενάδα και μου άνοιξες την όρεξη τώρα… Πάω να φάω ένα κομματάκι καραμελωμένο λεμόνι ή ίσως ένα μακαρόν Laduree ….:-)))) Φιλιά!!!!

    • November 8, 2009 12:19 pm

      Κυριακη πρωϊ .. ολοι (ποιοι ολοι δηλαδη.. ο Ερρικος) κοιμουνται ακομα. Καφες και πρωϊνα σχολια. Μπορεις να μου πεις γιατι ειναι απο τα καλυτερα μου;
      Σιγουρα η “επιστημη” της πιτσας εχει προχωρησει κατα πολυ. Οσο μπορει και αναδεικνυει τις επι μερους γευσεις..οοοοποιος και να την κανει.. λεμε ναι!
      Στο Πορτοφινο, τοτε στην Κηφησια που ειναι του Παρθενη εκει απο πισω ηταν, ηταν οι πρωτες μου πιτσες και εχω ακομα το ξαφνιασμα της υπεροχης γευσης. Πηγαιναμε με τον μπαμπα κι εμεις οταν η μαμα ειχε χαρτια στο σπιτι. Φιλια Ευουλα!

  2. November 7, 2009 2:58 pm

    pizza η θεϊκή!! κι έχω μια πελώρια λαχτάρα για μια μαρουτσέλα από τον λατρεμένο Ραφαέλε 🙂

    • November 8, 2009 12:19 pm

      Χα! ενταξει δεν κακοτρως τελευταια! Τι εχει απανω η Μαρουτσελλα;

      • November 8, 2009 5:25 pm

        οχι βεβαια, παντα φροντιζω να μην κακοτρωω και όσοι φροντιζουν να με ταιζουν κανουν καταπληκτικα πραγματα δεν εχω κανενα παραπονο 🙂
        η μαρουτσελα, εχει φρεσκα ντοματινια, μοτσαρελλα μπουφαλα και 3 ακριβως βονγκολε απλή αλλά μεγαλειώδης. εξαλλου και ο ξινος ναπολιτανος Καρλο λεει οτι η πιτσα του Ραφαελε ειναι η καλυτερη που εχει φαει και ξεπερνα ακομα και την πιτσα της Ναπολι…

  3. Ρούλα permalink
    November 7, 2009 3:20 pm

    μαργαρίτα,παρακαλώ με έξτρα βασιλικό!έχω δοκιμάσει πολλές συνταγές και έχω καταλήξει σε μια και μοναδική που πετυχαίνει πάντα.λεπτό ζυμάρι,ντοματούλα με άρωμα καλοκαιρινό,μοτσαρέλλα και φρέσκο βασιλικό.ξυλόφουρνο δεν έχω αλλά την ψήνω στους 220 βαθμούς .θα συμφωνήσω όμως ότι αν είχε η γειτονιά μου το σωστό μάστορα θα έπαιρνα από εκεί.

    • November 8, 2009 12:28 pm

      Ρουλα μου εσυ δεν εισαι η οποια Σουζαν η Νανσυ. Εχεις και καποια επιγνωση ξεχωριστων γευσεων. Αν μπορεις και πετυχαινεις λεπτο τραγανο ζυμαρακι τοτε.. ε ε ε ρχομαι! Οι μαστορες στη γειτονια σου εχουν ..αλλες σπεσιαλιτε!

  4. November 7, 2009 4:48 pm

    η δεύτερη μιαμ μιαμ!

    • November 8, 2009 12:29 pm

      Μια μαργαριτα για την Ριτσα. Καλωσορισες απο την Κυπρο.

  5. November 7, 2009 5:29 pm

    Αυτό ήταν, μόλις αποφασίστηκε το menu για απόψε!
    Τρέχω στον ΑΒ (…ταιριάζει και στο Ασπα Βασίλης 🙂 ) πριν κλείσει για μοτσαρέλα!
    Καλό βράδυ 🙂

    • November 8, 2009 12:31 pm

      ΜΗΠΩΣ ειναι δικο σας το μαγαζι; Μηπως λεω! Ειμαι σιγουρη οτι η Εβελινα και η Εβιτα θα το εκτιμησαν πολυ! Καλη Κυριακη Βασσιλακη μου.

  6. November 7, 2009 5:36 pm

    έκανα το λάθος και μπήκα νηστική στο μπλόγκ σου! θα τρελαθώ!
    τι μου θύμισες πάλι?
    γιατί να υπάρχει η ιταλική πίτσα, γιατί??

    • November 8, 2009 12:31 pm

      Χα χα καλα κανει και υπαρχει η Ιταλικη πιτσα για να εχουμε καποιο μετρο συγκρισης και να μην παρασυρομαστε σε υπερβολες!

  7. November 7, 2009 7:43 pm

    teleio fagito i pitsa, i opoia na poume oti einai to fagito tou ftoxou stin Italia mia kai itan mono zimari, ntomata (afthoni se kathe kipo) kai tiraki (episis afthono kapoia xronia prin pou eimastan san xores pio zooparagogikes)… emena maresei o ananas pantos stin pizza, kai den exo dokimasei antzougies..Alla patra eixa faei epi foititikon xronon apisteuti pizza me feta…kai ego feta l-a-t-r-e-u-o…

    tora omos sto zimari kai eno to kanoniko ksero einai to lepto emena maresei to afrato to oraio, kai ama exei kai liomeno tiraki mesa…teleia!!

    alla den katalaba to comment pou les oti den mporeis na kaneis kapoia fagita spiti? giati? oi kinezoi pane ekso gia na parageiloun?? oi enas italos estiatoras pizzas kai mageiras??

    • November 8, 2009 12:43 pm

      Εχεις ακουστα μικρη μου Λονλυ οτι η φτωχεια θελει καλοπεραση. Τα πιο νοστιμα φαγητακια ειναι απλα. Φιαχνουν κι εδω καπιοα πιτσα την οποια λενε “γκρηκ πιτσα” με φετα ελιες και ντοματα, τελικα αν το καλοσκεφτεις, η ουσια ειναι να φιαξεις σε ενα πιατο ενα συνδυασμο υλικων που να αρεσει. Αν το πετυχεις εισαι .. μαστορας.
      ΛΟΝΛΥ μη μου χοντραινεις το ζυμαρι και παρε τον ανανα απο πανω!!!! χε χε!
      Τωρα ερχομαι στο τελευταιο σχολιο. Δεν ειμαι καν σιγουρη οτι οι κινεζοι την φιαχνουν σπιτι, ειναι πολυπολοκο φαγητο. Αυτο το λεω απο πειρα. Με συνταγη απο φιλη κινεζα επιχειρησα να φιαξω γλυκοξινη σουπα. Ενα σωρο υλικα, επι δυο βδομαδες καθε βραδυ εκανα δοκιμες αλλαζοντας κατι λιγο για να πετυχω την γευση. Την επομενη επαιρνα την σουπα στο γραφειο και ζητουσα απο συναδελφους να μου πουν τη γνωμη τους. Τελικα αφου ΔΕΝ καταφερα να ικανοποιησω την δικη μου γευση και οι συναδελφοι βαρεθηκαν.. πηγα κατω στο κινεζικο και με $1 πηρα μια σουπα ΤΕΛΕΙΑ! Η ουσια ειναι οτι δεν αξιζει να σκοτωνεσαι.
      Το σουσι θελει προδιαγραφες φρεσκαδας και τεχνικης που δεν τα εχουμε. Και ο Ιταλος η ο σεφ εχει τον ξυλοφουρνο, την τεχνικη να ανοιγει το ζυμαρι. Δε λεω οτι ειναι αδυνατο παντως, δεν αξιζει τον κοπο μαλλον.

  8. November 7, 2009 8:25 pm

    Η καλυτερη ever pizza που εχω φαει ειναι στη Ναπολη, ενας συναδερφος μου ναπολιτανος μας πηγε σε ενα απιστευτο μερος, που δε το εκανες για εστιατοριο, και που εφτιαχνε μονο μπουφαλινα πιτσα!

    απιστευτη εμπειρια, αυτη η πιτσα.

    στην Ελλαδα, μεχρι τωρα δεν εχω βρει λεπτη ζυμη, με λιγα υλικα, μαλλον ακολοθουμε το αμερικανικο στυλ!

    α και ασχετο, στο στρατο, καθε Τεταρτη βραδυ το μενου μας ητανε μιση κατεψυγμενη πιτσα και τηγανιτες πατατες! ασχετο αλλα το θυμηθηκα μετα απο τοσα χρονια!

    • November 8, 2009 12:45 pm

      Una pizza a Napoliiii, con a luna e il mareee.. μπουφαλινα πιτσα μαμα μια Τζιαννι πρωινιατικα! Ειδες τι αναμνησεις μπορει να φερει στο νου μας μια απλη πιτσα!

  9. November 8, 2009 11:36 am

    Καλημερούδια Δεσποινάκι,

    άργησα αλλά ήρθα να απολαύσω ένα κομματάκι (μόνο) από την μαργαρίτα. Την θέλω για ορεκτικό, ή μάλλον θα την χρησιμοποιήσω αντί για ψωμάκι μαζί με το μεσημεριανό μου. Έχουμε γιοβαρλάκια με λάχανο. Λέω να τον τολμήσω τον συνδυασμό, και να πιω και ένα ποτηράκι Fischer. Μετά μπορεί να καπνίσω και ένα πουράκι (κυριακάτικες ατασθαλίες στο πολύ πειθαρχημένο καθημερινό πρόγραμμα 😛 )

  10. November 8, 2009 12:51 pm

    Σου δινω δυο πιτσες ιταλικων προδιαγραφων, με τα μπαφαλα της με τους βασιλικους της για δυο γιουβαρλακια με λαχανο, μαλλον ειναι αυτο που λεμε λαχανοντολμαδες Λιλακο; Αν δεν ειναι .. τι ειναι. Τρελλαινομαι για αυτα! Το κακο ειναι οτι εδω τα λαχανα δεν ειναι καλα για τετοιες δουλειες. Μα φυσικα η μπυριτσα σου μια χαρα θα ειναι με την πιτσα. Α! ξεχασα να πω οτι οι πιτσαριες της σειρας οπως το Πιτσα Χατ εδω ΔΕΝ σερβιρουν μπυρα η κρασι. Την πρωτη φορα που πηγα ειδα την root beer στο μενου και λεω καλα φερτε μου αυτη την μπυρα. Καταλαβαινεις απογοητευση, πιειτε ολοι διψασμενοι τσιτσιμπυρα παγωμενη! Η ατασθαλια επιβαλεται για απολαυση.

    • November 9, 2009 7:56 am

      Κοίτα
      είναι μπιφτεκάκια, αλλά στον κιμά εκτός των άλλων, βάζουμε και λίγο ρυζάκι. Μετά τα μαγειρεύουμε στην κατσαρόλα με λάχανα και καροτάκια. Αν θέλουμε όμως τα φτιάχνουμε αυγολέμονο…

  11. lena permalink
    November 8, 2009 6:21 pm

    Κι εμένα μ’αρέσει η καναδέζικου τύπου πίτσα όπως η Portofino και η παλιά Napolitana!
    Οι τύπου Domino, Pizza Hut κ.λ.π. δεν μ’αρέσουν γιατί δεν μ’αρέσει το ζυμάρι τους.
    Επειδή η Portofino μου πέφτει μακρυά, ξέρει κανείς να μου πεί αν άλλη μάρκα πίτσας έχει αυτήν τη ζύμη;;;
    Εννοείται ότι έτσι και βρεθώ Αγία Παρασκευή την Portofino την πελεκάω ανελέητα!

    • November 9, 2009 4:15 am

      Καλωσορισες Λενα. Ελπιζω να βρεθει καποιος να σου απαντησει γιατι αν ρωτας εμενα, ειμαι πιο μακρυα απο σενα και τα πραγματα εχουν αλλαξει κατα πολυ απο τοτε που εφυγα.

  12. margarita permalink
    November 8, 2009 9:47 pm

    τα διαβαζω ολα σκασμενη στο φαγητο.. επετειοι στη Βαυαρια ειναι κατι σαν ωδη στη χοληστερινη!! η πεθερα μου εκλεισε τα 80!! ( να ζησει) τΚΑΙ ΛΑΤΡΕΥΕΙ τη πιτσα Μαργαριτα ( υπεροχη πεθερα).. εγω προτιμω τη καπριοτσιοζα.. και αυτες με τη ροκα και τη μοτσαρελα ..! γενικα με τις πιτσες εχω σΧεΣη οπως με τις μακαροναδες .. σπανια για να τις χαιρομαι!! τις χειροτερες πιτσες τις εχω φαει στη Ναπολη .. τις καλλιτερες στο Ντουμπαι..ασχετο!! θυμαται κανεις την πιτσαρια στη Φωκιωνος Νεγρη στα 70τις… πανηγυρι στο σπιτι.. αισθηση πλουτου και οτι ειμαστε το κατι αλλο.. αλλα τελικα μεταξυ μας προτιμω το σουβλακι .. παω προς το παρον να χωνεψω το γκουλας.. Τσιαο μπελα..

    • November 9, 2009 4:23 am

      Αντε γυρνα πια βαρεθηκα μονη μου! Ουτε εγω τρωω συχνα πιτσες, συνηθως τις τρωω στην.. Ιταλια. Παντως πρεπει να ομολογησω οτι σε μερικα μερη φιαχνουν αυτη την ασπρη Καλιφορνεζικη πιτσα που δεν εχει ντοματα. Εχει ομως μπολικο τυρι. Χμμμ δεν την θυμαμαι αυτη την πιτσαρια που λες, περιεργο και πηγαινα αγγλικα εκει τρεις φορες την εβδομαδα!
      Να σου ζησει η πεθερουλα και να μου φιλησεις τον γιοκα της!

  13. November 9, 2009 3:02 pm

    Ααα πίτσα! Κι όμως τη νοστιμότερη δεν την εφαγα ούτε στην Ελλάδα, ούτε στη Ρωμη αλλα στο Lugano. Τέλεια σε όλα της!

  14. November 9, 2009 6:24 pm

    Δέσποινα, είμαι κι εγώ φανατικός: απλή Μαργαρίτα με έξτρα το πολύ ένα τόπικ, μίνιμαλ με λεπτή ζύμη. Μιας και στις προηγούμενες αναρτήσεις είδα Ρώμη να σου προτείνω την πιο κλασσική πιτσαρία της (αν δεν έχεις πάει ήδη): Baffetto κοντά στη piaza Navona, εξαιρετική πίτσα & ατμόσφαιρα, με επίσης προτότυπα πρώτα, πολύ αυθεντική! φιλικά,

  15. March 8, 2010 2:59 pm

    Teleia fainetai kai gia napo kai ego tin gnomi moy, latrevo tis pitses poy einai traganes kai pikantikes!

    frabala

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: