Skip to content

Με τιποτα..

December 7, 2009

Χιονιζε λεγαμε προχτες. Ολη μερα μεχρι αργα το απογευμα.  Παγωσαν μετα οι δρομοι κι ετσι, δυο εβδομαδες πριν τις γιορτες δεν μπορω να κανω εξωτερικες δουλειες που εχω κατα νου.  Κι επειδη το επομενο Σαββατοκυριακο θα βρισκομαι μακρυα απο την πρωτευουσα, μου μενει ουσιαστικα ενα Σαββατοκυριακο πριν τα Χριστουγεννα.  Το αναγκαστικο κλεισιμο μεσα παρ’ ολα αυτα, αποδεικνυεται  αρκετα παραγωγικο και τελειωνω πολλες μικρες δουλειες απο αυτες που ολο λεω, καλα .. καλα.. θα τα φρεσκαρω αλλη φορα τα τραπεζομαντηλα.. θα τα τυλιξω αλλη φορα τα δωρακια. Ειναι μικρες δουλειες που ομως αν τις βαλεις ολες μαζι τελικα δε φτανουν δυο μερες.

Ξυπναω αρκετα χαρουμενη, πραγμα που στη συνεχεια αλλαζει λες και συνεβη αυτο που λενε αλλοι “το συμπαν συνομωτει κλπ κλπ”  και που γενικα δεν το δεχομαι. Το συμπαν δε συνομωτει.  Μαλλον οι ευαισθητες χορδες μας δεν αντεχουν πολυ, εχουν φθαρει.. δε ξερω!

Το περιεργο ειναι πως οταν πεσουν δυο τρια πραγματακια μαζι και μας στεναχωρεσουν, θυμομαστε ολα τα αλλα που καποτε τα προσπερασαμε και τα θεωρουμε σημαδια που δε τους δωσαμε σημασια. Με λιγα λογια, μονοι μας κατα καποιο τροπο μεγενθυνουμε τα προβληματα μας ετσι ωστε ενα μικροτερο να γινει αμελητεο μπροστα σε ενα μεγαλυτερο.

Ερχονται Χριστουγεννα και φερνω εικονες με χιονια, ελατα και στολιδια. Κανω μια βολτα στην μπλογκοσφαιρα και βλεπω ενα μουδιασμα.. και σκεφτομαι.. τι κανεις τωρα;  Ο κοσμος προβληματιζεται κι εσυ το χαβα σου!  Λοιπον ο δικος μου ο χαβας, αυτος που βγαινει προς τα εξω, ειναι οι στιγμες οι ομορφες.  Πριν αρκετο καιρο υποσχεθηκα στο δεσποιναριον οτι οταν δεν ειμαι καλα δε θα γραφω τιποτα γιατι δε μου χρωσταει ο κοσμος που ερχεται εδω να του μαυριζω την καρδια, ουτε να περιμενω να συμπασχει.

Σημερα λοιπον σκεφτομαι δυο ατομα πολυ αγαπημενα, που αυριο θα κανουν καποιες εξετασεις για προβληματα υγειας, και θελω ολα να πανε καλα γι αυτα. Ολα μα ολα.  Και προσπαθω να το παραμερισω επιστρατευοντας οση αισιοδοξια μου εμπνεει το ομορφο τοπιο εξω και γραφω δυο αναρτησεις που μου αρεσουν και οι δυο πολυ.  Και τις βαζω στον παγο γιατι σημερα δεν μπορω να τις δημοσιευσω..

Με τιποτα!

Χιονοστιβαδες απο αρνητικες σκεψεις ερχονται και συντονιζονται με τις αναφορες που ερχονται απο την αγαπημενη μου Αθηνα.  Μπορει να νομιζετε οτι ολα αυτα ειναι μακρυα και με αφηνουν ασυγκινητη, αλλα δεν ειναι ετσι. Η αποσταση οξυνει καταστασεις και ρωτηστε οποιον ειναι .. μακρυα. Ακουω τις διεθνεις ειδησεις για το τι συμβαινει στην Αθηνα και λεω, δεν μπορει πια ολοι να κανουν λαθος κι εμεις να ειμαστε οι αλαθητοι. Δεν ειναι δυνατον να ειμαστε στο χειλος της καταστροφης και να μη το εχουμε παρει χαμπαρι. Δεν ειναι δυνατον οι μισοι να οχυρωνομαστε γιατι φοβομαστε τους αλλους μισους!

Με τιποτα!

Δεν ειναι δυνατον εμεις που χαιρομαστε οτι καποτε σκορπισαμε φως στον κοσμο, να αμπελοφιλοσοφουμε φορωντας παρωπιδες. Δεν γινεται να ειμαστε τοσο εγωϊστες και να χανουμε στα παγκοσμια αλλα και στα δικα μας παιχνιδια.  Δεν γινεται να ψαχνουμε συνεχεια για φταιχτες  και να στρεφουμε το δαχτυλο προς τα εξω.

Με τιποτα!

Αχ πως βολευτηκε η δικη μου γεννια, και πως δεν περασε μυνηματα στις επομενες.

Με αυτα και με αυτα καταφερνω να μπω στην γενικη ψυχοπλακωτικη διαθεση και να αθετησω και την υποσχεση που εδωσα στο εαυτο μου.  Και να γραψω λιγο πιο ελευθερα εστω κι αν αυτο σημαινει οτι στο τελος θα το μετανοιωσω.  Φτανοντας κοντα τρια χρονια και χωρις να το καταλαβω, εχω γινει σενσορας του ιδιου μου του εαυτου.  Το βλεπω καθαρα.  Καποτε ενθουσιαζομουν. Οχι πια.  Καποτε εμπιστευομουν. Παει κι αυτο.  Και ομως και ο ενθουσιασμος ειναι απαραιτητος και η εμπιστοσυνη ειναι για πολλους αναγκη. Και τοχω παραπονο δηλαδη και σημερα μου βγαινει   χειμαρος.  Θα ειναι λιγωτερο απο δυο μηνες που ετσι στα ξαφνικα παιρνω ενα μεηλ  υβριστικο και γεματο υπαινιγμους και κατηγοριες. Φυσικα για πραγματα που δεν ειχαν καμια υποσταση.  Καποτε ελεγα οτι εμενα δεν μου εχει συμβει τιποτα περιεργο η κακο οσο καιρο γραφω.  Α χα! ποτε μη λες μεγαλα λογια.  Ολα ειναι δυνατα.  Θυμωσα πολυ τοτε μα παρα πολυ και ομως δεν το αφησα να φανει εδω.  Μα οποτε σκεφτομαι οτι ο καθενας παιζει τα παιχνιδακια του εδω μεσα και κατι βλαμενα χαπατα σαν κι εμενα τα βλεπουν ολα καλοπροαιρετα, παιρνω αναποδες και σημερα δεν το κραταω πια μεσα μου.

Με τιποτα!

Να για ολα αυτα σκεφτομουν πριν λιγο καιρο να τελειωνω με το μπλογκ και τους μπλογκερς που ομως δε με βλεπω να το κανω γιατι σε γενικες γραμμες περναω καλα εδω μεσα,  και αυριο μεθαυριο που θα “ξεσυνομωτησει” το συμπαν θα επιστρεψω ακαθεκτη με φιν φον αναρτησεις και δε γλυτωνετε..

με τιποτα!

Θα εχουν φυγει τα συννεφα αυριο;

Μπορει!

39 Comments leave one →
  1. December 7, 2009 4:51 am

    Δεσποινάκι καλημέρα αυτό το ‘believe nothing’ με έκανε κομμάτια γιατί ακόμα εγώ πιστεύω, πιστεύω Δεσποινάκι μου στην καλωσύνη των άλλων πιστεύω ακόμα ότι αρκετοί άνθρωποι εχουν εμπάθεια το μοναδικό χαρακτηριστικό να ‘νοιώσουν’ το διπλανό τους. Και εσύ είσαι μια από αυτούς! Μου άρεσε που διάβασα τις σκέψεις σου τόσο τίμια δοσμένες στο ‘πιάτο’.Σε φιλώ πολύ

    • December 8, 2009 12:17 am

      Καρδουλα αυτο που βλεπεις ειναι κομματι απο ενα ρητο του Βουδα που συνεχιζει ως εξης: Believe nothing, no matter where you read it, or who has said it, not even if I have said it, unless it agrees with your own reason and your own common sense. Κατι δηλαδη τελειως αντιθετο απο το δικο μας πιστευε και μη ερευνα. Κι εγω πιστευω χαρα μου στους ανθρωπους και δεν προκειται να αλλαξω και θα ξαναπιστεψω και ας ξαναστεναχωρεθω. Κυνικος δε γινεται ο ανθρωπος απο τη μια στιγμη στην αλλη. Ηταν μια μερα δυσκολη χτες και θελω να πω οτι το κυριως μου προβλημα ηταν η υγεια των δικων μου. Θελω να πω εδω στην πρωτη απαντηση οτι ολα ειναι καλα. Μια εγχειρηση ηταν επιτυχης και με εξαιρετικες προοπτικες και η αλλη εξεταση ηταν επισης καλη.

      Ολα τα αλλα ηρθαν σαν ουρες σερναμενα απο την αγωνια που ειχα. Ενταξει πολλες φορες συμβαινουν πραγματα που μας στεναχωρουν και μιλαμε για συναστριες και μπαρουφες οταν εμεις οι ιδιοι τα αφηνουμε να κανουν καταληψη (ειδες ειμαι και επικαιρη) στην ψυχη μας. Εχω εμπιστοσυνη καρδουλα και μαλιστα σε αρκετους απο τους φιλους και φιλες εδω. Ισως περισσοτερη απο μερικους ανθρωπους που.. γνωριζω. Κι εγω σε φιλω πολυ!

  2. December 7, 2009 5:09 am

    Καλημέρα Δεσποινάριον…. (εδώ τώρα ξημερώνει, ακόμα είναι σκοτάδι έξω στις 7 π.μ.). Σε καταλαβάινω, όλοι σε καταλαβαίνουν πιστεύω, όλοι κάπως έτσι αισθάνονται (αν όχι όλοι, πάντως είναι πολλοί που κάνουν τις ίδιες σκέψεις…). Μερικές μέρες τα βλέπουμε όλα “μαύρα”, ακόμα κι αν δεν είναι… Όμως οι καταστροφές και όλα αυτά τα έκτροπα που γίνονται κάθε τρεις και τόσο, στην όμορφη Αθήνα αλλά και σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας, δεν μπορεί παρά μόνο θλίψη να προκαλούν σε όσους σκέφτονται λογικά ή ¨λογικά”. Θεωρώ λάθος να ρίχνουμε όλες τις ευθύνες στις παλιότερες γενεές για όλα τα σημερινά “στραβά”…. Αλλά αυτό είναι πολύ μεγάλο θέμα για να αναπτυχθεί μέσα σε λίγες γραμμές…..

    • December 8, 2009 12:17 am

      Μαϊκ Καλημερα της επομενης μερας. Αν και καινουργιος εδω επιασες το νοημα της αναρτησης και σ’ ευχαριστω γι αυτα που γραφεις. Μα φυσικα δεν ειναι ολα λαθη δικα μας. Οι πορειες καθοριζονται απο πολλες παραμετρους, ομως ενας συνειδητοποιημενος “μεγαλος” παντα αναζητα αιτια και αναλαμβανει μεριδιο ευθυνης για αυτα που παρεδωσε. Οντως μεγαλο το θεμα, ισως μια αλλη φορα. Χαρηκα!

  3. December 7, 2009 6:10 am

    Λοιπον πιστευω πως εκει εξω υπαρχουν τα παντα.Ο καλος,ο κακος και ο ασχημος.Αυτος που θελει, κι αυτος που δεν θελει.Αυτος που καταλαβαινει κι αυτος που τα ρημαζει ολα.Κραταω μια φραση σου που για μενα ειναι ολη η ουσια.Αχ πως βολευτηκε η δικη μου γενια και πως δεν περασε μηνυματα στις επομενες.Το λεω και το κραυγαζω.Κατα τα αλλα σημασια εχει πως θα εισαι εδω και “αχ δεν γλυτωνουμε απο σενα”.Καλημερα με πρωινο ηλιο και καλη εβδομαδα.

    • December 8, 2009 12:18 am

      Γεια σου Γιαννα μου, πολυ μου αρεσει η προσεγγιση ο καλος ο κακος και ο ασχημος. Αν και ειναι σχετικα αυτα και μπορει να τα πει κανεις, αυτος που νομιζει οτι ειναι καλος, η κακος κι αυτος που νομιζει πως ειναι ωραιος! Χα! η αυτη που νομιζει οτι ειναι ωραια ΧΟ! Λοιπον εδω μεσα σημερα ειμαστε ολοι ωραιοι με την εννοια που διαλεγω εγω! ΧΟΥ! Βρε Γιαννα μου ειδες τι κραυγασα, διαβασε ομως και το σχολιο το προηγουμενο. Ειναι τοοοσο πολυπλοκο το θεμα. Ολες οι κραυγες μου βγηκαν χτες το βραδυ! Ο ηλιος της Αθηνας εδρασε ευεργετικα στην πορεια της Δευτερας και στην καρδοuλα μου. Αληθεια!

  4. Χριστινα permalink
    December 7, 2009 6:59 am

    εσυ δε θα μας αφηνες…γιατι εσυ εισαι εξαιρεση στη γενια σου κ ενα παραδειγμα προς μιμηση!!
    οταν θα κατρακυλησουν οι χιονοστοιβαδες των αρνητικων σκεψεων κ ηρεμησεις θα το δεις κ εσυ ξεκαθαρα: ανθρωποι σαν εσενα κρατουν την ισορροπια μας κ δε μας παιρνει οοοοολους συνεχεια απο κατω. Αλλα προς θεου, δικαιουσαι κ εσυ τις κακες σου μερες!
    φιλακια πολλα🙂

    • December 8, 2009 12:21 am

      Συγγνωμη βρε Χριστινα, ακουσες κανενα φρρρ, αν ακουσες τοτε να ανησυχεις. Αλλα και το μπλογκ να αφηνα ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΝΑ εσενα ματια μου, οχι ποτε! Οπως και μερικους αλλους εδω μεσα! Φιλακια!

  5. December 7, 2009 7:18 am

    Gliko despinarion, pes mas onoma na tou spasoume to amaksi…etsi kai allios tin kaine tin Ellada, kaneis den tha to katalabei oti eimastan emeis😛 (plakitsa kria gia na gelasoume)

    polla atoma pou gnorizo including mummy kai granny den einai kala…les kai balthike to 2009 na ksekanei tous perisoterous…telos panton…oso gia to ti grafeis edo, einai diki sou bizna kai mono…oti thes grafeis kai stin teliki an einai kai asximo…apo to na to peis stous anthropous pou agapas tis egnoies sou kai na tous balei megalitero ntalka,pes ta kalitera sto net, pou stin teliki tha bgoun apo mesa sou kai emeis episis tha sinexisoume na zoume (eite endiaferthoume eite oxi)…min ta kratas mesa sou kiria Depsina…giati mono kako kaneis😀

    tora gia to mail…den ksero…kai ego mia xara ton blepo ton kosmo genika, alla iparxei paraskinio…e kai? oloi 2 metra gis pernoume sto telos…opote let it be…

    se filo glika giati den mporo na se parakoloutho autes tis meres oso sixna thelo🙂 alla tha epaneltho…kai eipame, ola linontai me ena kleidi spitiou kai ligi parapano piesi sto xroma… (koinos na tous gdaroume ta amaksia)

    • December 8, 2009 12:31 am

      Λονλυ!! αναρχοαναρχικο πλασμα!!!😛 δε θα βγουμε τωρα να χαραζουμε και να καιμε αυτοκινητα!!

      Να σου πω, ειλικρινα ευχομαι η μαμα σου και η γιαγια σου που ξερω ποσο τις αγαπας να ειναι καλα η να γινουν καλα! Υγεια λοιπον πρωτα. Χαιρομαι οταν μου γραφεις γιατι πολλες φορες μου τα λες ισια και ωμα ετσι που να με ταρακουνησεις. Χρειαζεται το ταρακουνημα Λονλυ μικρο μου. Ακομα ωα πω οτι.. ναι μπιζνα μου ειναι σωστα, ομως γνωρισα 6-7 ατομα απο εδω μεσα απο κοντα και ειμαστε φιλοι τωρα, οχι μονο στο ιντερνετ. Και οταν σαν χτες μου βγαινει το παραπονο ισως υποσυνειδητα το γραφω για να μου πουνε κατι θετικο και να αναθαρρησω. Δεν ειναι κολπο, ειναι αναγκη.

      Με ειπες κυρια Δεσποινα, ..κερι και λιβανι μωρο μου! Πφ!

      Παμε παρακατω. Δεν εχω παρασκηνια, σε σημειο που να θεωρουμαι αντιπαρασηνιακη! Αποφευγω τα παρασκηνια σαν το διαολο το λιβανι. Ομως αλλοι προσπαθουν να δημιουργησουν. Και οταν δε τους βγει γινονται κακοι αυτα μονο!

      Κι εγω σε φιλω γλυκα μικρο μου! Θα με κανεις χουλιγκαν ρε συ!

  6. margarita permalink
    December 7, 2009 7:20 am

    δεν σχολιαζω τιποτα.. σ ευχαριστω..

    • December 8, 2009 12:32 am

      Μαργαριτα Μαργαρωωωω!! ουτε κι εγω απαντω! ΑΠλα στελνω απειρα φιλακια!

  7. orfia permalink
    December 7, 2009 7:22 am

    ..Αρνουμαι να δεχτω οτι δεν πρεπει να εμπιστευομαστε πλεον..τους ανθρωπους…ασχετως αν την εχω πατησει και εγω απειρες φορες…αλλα ειπα οχι..δεν θα αλλοτριωθω εγω…δεν θα αλλαξω..επειδη εκει εξω…δεν ειναι τα πραγματα οπως τα φανταζομουν .και ας μεγαλωσα τοσο..!! Σε καταλαβαινω…σε ολα οσα γραφεις Δεσποινα μου..ειναι σκεψεις που ολοι οι..ιδιοι…ανθρωποι σκεφτομαστε..!!

    Φιλακια πολλα..και αυριο θα ειναι μια καινουργια μερα…παντα ετσι λεω….στον εαυτον μου και παιρνω δυναμεις…..
    Σε αγαπαμε

    • December 8, 2009 12:33 am

      Ορφια Ορφια το παρακανα πανω στη μαυριλα μου χτες, αλλα ετσι ειναι η μαυριλα χαρα μου, αρχιζει μικρη και γινεται συννεφο! Γινεται νεροποντη και χειμαρρος. Αυριο θα ειναι πραγματικα μια καινουργια μερα, οι ανθρωποι μου ειναι καλα, κι εγω θα κανω την χαζοαναρτηση που εχω ετοιμη για βοηθησω να διαλυθει καθε μαυριλα! Γι αυτο ελεγα οτι μπορει να το μετανοιωσω, ηδη το μετανοιωσα. Φιλακια βρε, κι εγω σας αγαπω!

  8. December 7, 2009 7:45 am

    Τα σύννεφα πάντα φεύγουν φιλενάδα, αυτή είναι η φυσική ροή των πραγμάτων… Φεύγουν και αφήνουν πίσω τους λιακάδες και ουράνια τόξα και όταν ξανάρχονται – γιατί ξανάρχονται σε έναν κύκλο που δεν τελιώνει ποτέ- είναι για να εκτιμάμε τον ήλιο της ζωής μας… Έτσι νομίζω εγώ τουλάχιστον… Σε φιλώ πολύ και ξεκινάω τις ροχ σκέψεις και την αποστολή τρελά καλής ενέργειας και όλα καλά θα πάνε, θα δεις… Και τα αποτελέσματα που περιμένεις, και το mood σου αμέσως μετά… Don’t worry, think pink!!!!

    • December 8, 2009 12:33 am

      Ευη, Αϊ γουωρυ οταν δεν μπορω να προσφερω κατι οταν θελω. Και ετσι ειναι οπως τα λες,αλλα πανω στην μαυριλα δε τα σκεφτομαστε! Τωρα δε ξερω αν υπαρχει ενεργεια που ταξιδευει τοοσα μιλια αναλλοιωτη, αλλα οπως και να εχει σ’ ευχαριστω για ολα, και θα σκεφτομαι ροζ! Ρε γαμωτο δε ξερω αν σου εχει τυχει ποτε να δειχνεις καπου ..ροζ και να σου πετανε απανω ενα μπλαβι να σου χαλανε το φροστινγκ! Πφ!

  9. December 7, 2009 8:26 am

    Καλημέρα Δεσποινάκι μου,
    τι νομίζεις? Και η μπλογκόσφαιρα μια αναπαράσταση της κοινωνίας είναι και ας πρέπει να έχεις ένα μορφωτικό επίπεδο πιο πάνω από το μέσο για να είσαι blogger. Έχει λοιπόν και τους καλοπροαίρετους της και τους κακοπροαίρετους και τους έτσι κι έτσι και τους κουτσομπόληδες και τους υβριστές κλπ κλπ. Μη μασάς λοιπόν από κακοπροαίρετα mail ή σχόλια και προχώρα ακάθεκτη. Όπως όλοι μας.
    Εύχομαι να πάνε όλα καλά για σένα και τους ανθρώπους που αγαπάς. Και ναι, θα φύγουν τα σύννεφα, τι στο καλό!

    • December 8, 2009 12:51 am

      Μεροπακι μου, αν δε το εχω καταλαβει υστερα απο τρια χρονια θα ημουν το λιγωτερο ζομπι! Χα χα δε μασαω καθολου, ομως θα ελεγα ψεμματα αν πω οτι δε με ενοχλουν οι περιεργες συμπεριφορες. Κυριως οταν ειναι ουρανοκατεβατες.
      Οπως ειπα και πριν σε αλλο σχολιο, τα πραγματα για τους ανθρωπους μου πηγαν καλα, και ο ουρανος αυριο θα ειναι πιο καθαρος.

  10. Vassilis permalink
    December 7, 2009 8:37 am

    Mια συνταγή με μπόλικο χιούμορ για να σου φτιάξει το κέφι :
    http://veneto.gr/blog/?p=60

    • December 8, 2009 12:52 am

      Βασιλη! Βρε θηριο που το βρηκες αυτο; ΤΕΛΕΙΟ!

  11. December 7, 2009 8:40 am

    α και ένα ορχηστρικό για τα σύννεφα!

  12. December 7, 2009 9:17 am

    Παρότι σε διαβάζω ανελλιπώς, άσχετα αν είχα αρκετό καιρό να αφήσω σχόλιο εδώ –κι άντε να βρεις το γιατί- το γράφω και ντρέπομαι… στο σημερινό σου ποστ είδα τον εαυτό μου… Με άγγιξαν τόσο οι προσωπικές και ψυχικές σου διαθέσεις που δεν άντεξα. Το σύμπαν συνωμότησε φαίνεται… κι είπα να γράψω δυο λόγια… (συνωμοτεί κάποιες φορές…)

    Όλοι μας έχουμε περάσει, Δέσποινα, από παρόμοιες καταστάσεις κι έχουν δει τόσα πολλά τα μάτια μας, και συννεφιές και καταχνιές που έγιναν μετά λιακάδες… Πόσες φορές δεν μας πλήγωσε η ασχήμια της ζωής, η ασχήμια των ανθρώπων, η ασχήμια των λόγων –προ παντός των υποκριτικών- κι ευτυχώς, είχαμε τούτα ‘δω (τα blog) για καταφύγιο… Γι’ αυτό μη τα παρατάς, Δέσποινα, αξίζει να υπάρχεις σε τούτη τη γειτονιά που όλοι, λίγο-πολύ, ζωγραφίζουμε τη ψυχή μας…

    Καλημέρα!
    Κι έχει μια λιακάδα σήμερα…

    • December 8, 2009 1:04 am

      Δε καταλαβαινω γιατι γραφεις και ντρεπεσαι Στρατο, ολα τα σχολια ειναι καλοδεχουμενα και ολοι οι φιλοι ευπροσδεκτοι. Φυσικα και ολοι περναμε δυσκολες καταστασεις και αλλοι τις εκθετουν καθε μερα αλλοι τις κρατανε για τον εαυτο τους οπως κανω συνηθως εγω. Προσωπικα δε το βρισκω ωραιο να βγαζω τον αρνητικο μου εαυτο γιατι ειναι σα να φασκω και να αντιφασκω οταν λεω οτι δε μου αρεσει να τα διαβαζω αλλου. Ελα ομως που φτανει μια στιγμη που πεφτουν ολα μαζι και ξεφευγεις!

      Ευχαριστω για τα καλα σου λογια και τη θετικη σκεψη, και φυσικα δεν προκειται να παω πουθενα, με τιποτα, αυτο το δηλωσα.
      Καλημερα της επομενης μερας και νασαι καλα!

  13. December 7, 2009 9:30 am

    Δεσποινακι με τιποτα δεν θα συνεχισεις να εχεις αυτη τη διαθεση, σε παρακαλω να επανελθεις στη χαρα! Αυτους με τα παιχνιδια αστους, ο ψευτης και ο κλεφτης τον πρωτο χρονο χαιρονται😉
    Καλη εβδομαδα και πολλα φιλια

    • December 8, 2009 1:07 am

      Ναι χαρα μου, θα επανελθω σιγα σιγα. Ουτως η αλλως μεθαυριο αναχωρω για το .. ταξιδι μου και αυτο ηδη με κανει να χαμογελω. Μελισσακι η αποσταση απο τους αγαπημενους και η αμφιβολια πολλες φορες σε τσακιζουν. Καλη εβδομαδα κουκλα μου!

  14. zwaki permalink
    December 7, 2009 9:56 am

    Όσα μας συμβαίνουν σαν έθνος δεν απέχουν και πολύ από αυτά που μας συμβαίνει σας έλληνες. Ρέπουμε προς το κακό δυστυχώς και σε αυτό φταίει η προδιάθεση αλλά κυρίως η παιδεία. Δεν θα πάψουμε ποτέ να αυτοκαταστρεφόμαστε και να πληγώνουμε ο ένας τον άλλον.
    Νομίζω, Δέσποινα, ότι εσύ είσαι ένας τοίχος φωτός που βγάζεις τον καλό ευατό σε κάθε άνθρωπο που συναναστρέφεσαι. Αυτός είναι ο κανόνας. Όσο για το μεηλ που σε στεναχώρησε, είναι αμαρτία να ταράζεσαι από τον κάθε κατακαημένο και τα κόμπλεξ του.

    • December 8, 2009 1:25 am

      Τι να πω βρε ζωακι μου! Προδιαθεση λες, ναι αν το σκεφτεις εχουμε γενικα τα κολληματα μας ε; Παιδεια, κουλτουρα , εκπαιδευση, πραγματικα φθινουν. Σε ευχαριστω γι αυτα που λες, εισαι πολυ ευγενικο ζωακι! Το μεηλ ειναι πια παλια ιστορια, μου βγηκε χτες σαν το κερασακι στην τουρτα της γενικης μαυριλας μου.

  15. December 7, 2009 4:24 pm

    Πέρασα το βράδυ το διάβασα αλλά το σχόλιο μου το άφησα για σήμερα, ελπίζοντας ότι θα έχουμε λιγότερες συννεφιές αφού ξελάφρωσες την ψυχή. Κατά αρχάς να σχολιάσω για το σύννεφο, το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι του κόσμου αισθανόμαστε μια θλίψη ιδιαίτερα αυτές τις εορτάσιμες ήμερες, παρ όλο που λένε ότι πρέπει να είναι χαρούμενες.
    Ίσως να είναι το στρες, ίσως να είναι οι αναμνήσεις, ίσως το κλίμα, όλα είναι φυσικά κι ο ήλιος θα ανατείλει πάλι χωρίς μεγάλη προσπάθεια.

    Όσο για τις ελληνικές καταστάσεις δυστυχώς είναι κάτι που υπήρχε κ θα υπάρχει, λυπάμαι πολύ διότι αύτη η σημερινή νεολαία είναι οι μελλοντικοί πολίτες που θα κυριαρχούν την Ελλάδα.

    Για το άλλο προσωπικό θέμα που δεν γνωρίζω τίποτα, μόνο ένα ξέρω ότι ο ζηλότυπος άνθρωπος έχει πολύ φθόνο και θα τρώγετε ψυχικά σε όλη του την ζωή προσπαθώντας να καταστρέψει ύπουλα ότι θα ζηλέψει.
    Η μεγαλύτερη του/της εκδίκηση είναι να μην τους δίνουμε την ικανοποίηση
    να επιτύχουν τον σκοπό τους.

    Από άσχημες πείρες την εμπιστοσύνη μου την έχω χάσει από πολλά χρόνια τώρα (λόγο του ότι είμαι μεγαλύτερης ηλικίας) εκτός απο την στενή μου οικογένεια δηλ. αυτούς που κλείνει η πόρτα μου.

    Όλοι εδω σε εκτιμούμε και σε αγαπάμε όσο δεν μπορείς να το φανταστείς!!! Φιλιά από το μουντό κ προσωρινα πράσινο Τορόντο

    • December 8, 2009 1:40 am

      Ευη μου, περασανε τα μαυρα συννεφα και εχουν μεινει μερικα γκριζα συννεφακια που κι αυτα καποια στιγμη θα φυγουν κι αυτα. Ναι σωστα οταν κατι ασχημο συμβει τις γιορτες οξυνεται στην σκεψη μας.
      Παμε τωρα στα παιδια. Δεν ειναι ολα αποπροσανατολισμενα. Απλα αυτα μας δειχνουν κι εμεις βιαζομαστε να βγαλουμε συμπερασματα. Υπαρχουν αστερια παιδια κι αυτα ειναι η ελπιδα. Μη ξεχνας οτι οι σημερινοι νεοι εχουν να αντιμετωπισουν πολυ μεγαλυτερα προβληματα για το μελλον τους σχετικα με αυτα που ειχαν οι προηγουμενες γεννιες.
      Για θεματα εμπιστοσυνης στο ιντερνετ υπηρξα παντα κουμπωμενη. Εκτος απο μερικους ανθρωπους που ειχα τη χαρα να τιους γνωρισω και να δω τα ματια τους. Εκει με ενα βλεμμα ξερεις τι ειναι ο αλλος. Φιλια και σε ευχαριστω παρα πολυ.

  16. December 7, 2009 4:29 pm

    Κουράγιο Δέσποινα – Μην αφήνεις τις καταστάσεις να σε “παίρνουν από κάτω”. Τόσοι φίλοι είναι εδώ όπως βλέπεις. Σε σκεφτόμαστε και (όπως έγραψε πιο πάνω η fevis) σού στέλνουμε “θετική ενέργεια” (καλά, εγώ θα σου τη στείλω μέσω … δορυφόρου για να τη λάβεις σίγουρα).

    Ευχές για καλά αποτελέσματα στα δυο αγαπημένα σου πρόσωπα, που έχουν τις ιατρικές εξετάσεις αύριο,

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    • December 8, 2009 1:52 am

      Εστω κι αν δε σας ξερω πολλους εχω καλη προαισθηση για σας και χαιρομαι οταν δηλωνετε φιλοι. Και χαιρομαι για την ευαισθησια σας και σε βεβαιω οτι αυτο… το γεγονος οτι σπευσατε να πειτε δυο καλες κουβεντες, ειναι πολυ σημαντικο.
      Τα αγαπημενα μου ατομα ειναι καλα τωρα, ενα αναρρωνυει μετα απο επιτυχη εγχειρηση και σε μερικες μερες θα ειναι εξω και το αλλο, που φοβομασταν ειχε θετικα αποτελεσματα στις εξετασεις. Χαλια ειναι αυτες οι αγωνιες, Ευχαριστω φιλε Ιρλανδε!

  17. Ρούλα permalink
    December 7, 2009 5:42 pm

    εύχομαι τώρα που θα διαβάζεις τα σχόλιά μας να έχεις ήδη τα καλά νέα από τα αγαπημένα σου πρόσωπα!όλα τα άλλα λίγο έως πολύ όλοι τα περάσαμε και τα περνάμε.σε μια συγκεκριμένη περίπτωση κάποτε πριν πολλά χρόνια τα είχα βάλει με τον εαυτό μου και με την αγαθοσύνη μου αλλά με λύτρωσε η κουβέντα που μου είπε αγαπημένο μου πρόσωπο “σε παρακαλώ μείνε όπως είσαι,αυτό εκτιμώ σε σένα,το πρόβλημα δεν το έχεις εσύ αλλά η άλλη πλευρά”.έκτοτε η άλλη πλευρά έγινε αόρατη για μένα,ούτε ασχολήθηκα αλλά ούτε θέλω!κακία δεν κρατώ γιατί είναι αρνητικό συναίσθημα και δεν μου πάει.
    πολύ καλά κάνεις και δεν το κρατάς μέσα σου,βγάλτο να το πετάξουμε,να πάει στο καλό αυτό,ο Μέρφυ και ο νόμος του!
    c’est la vie mais, la vie est belle et tres fin fon!!!
    φιλάκια πολλά πολλά Δεσποινάκι μου!

    • December 8, 2009 2:01 am

      Ρουλακιον! Ρουλακιον! Ουτε κι εγω εχω κακιες κλπ, αλλα δεν ειναι δυνατον, να μη πεις κι ενα γαμωτο πανω στα νευρα σου. Νομιζω τελικα και να θελουμε να αλλαξουμε δεν μπορουμε. Οι αγαπημενοι μου ειναι καλα αν δε διαβασες τα παραπανω σχολια. Ολα πηγαν καλα. Φιλακια.

  18. December 7, 2009 6:57 pm

    Με τίποτα δεν πιστεύω πως έχεις χάσει τον ενθουσιασμό σου. Αρκεί να δει κάποιος τις φωτογραφίες σου και μόνο για να καταλάβει πόσο ευαίσθητος άνθρωπος είσαι και πόσο ξέρεις να χαίρεσαι με τα μικρά και τα μεγάλα. Δεν πειράζει αν κάποια μέρα μας βάζουν κάτω μαύρες σκέψεις, φυσικό είναι.. έρχονται και περνάνε..όλα μέσα στη ζωή είναι. Φταίει και ο γκρίζος ουρανός, φταίει και η απόσταση που μεγαλοποιεί τα πράγματα. Αύριο θα είναι άλλη μέρα ” Ι’ll think of it tomorrow” που έλεγε και η καημένη Σκάρλετ.

    • December 8, 2009 2:24 am

      Τα ειπες ολα με λιγες και ουσιαστικες λεξεις Ελενακι μου! Οταν αρχισουν να μαυριζουν οι σκεψεις, ταυτοχρονα αρχιζει και μια κατηφορα. Σοφο το να ξανασκεφτεσαι κατι το πρωϊ. Οταν η αισιοδοξια ειναι στο φορτε της. Σε ευχαριστω κι ευχομαι να εισαι καλα!

  19. December 7, 2009 11:05 pm

    Ξέρεις κάτι; Να μοιράζεσαι τα ευχάριστα είναι εύκολο. Τα δυσάρεστα είναι αυτά που βγαίνουν δύσκολα από μέσα μας. Αλλά μην το κάνεις πιο δύσκολο για σένα, σκεπτόμενη τους επισκέπτες… Εδώ γράφεις ότι θέλεις εσύ, όχι ότι θέλουμε να διαβάσουμε εμείς. Όταν έχεις τα νεύρα σου, να γράφεις νευριασμένα, κι όταν έχεις τις μαύρες σου, να γράφεις μαύρα. Κι όταν έχεις κέφια, να γράφεις φιν φον!

    Φιλιά μεταμεσονύκτια🙂🙂

    • December 8, 2009 2:42 am

      Μπορω να καθομαι να σου γραφω με τις ωρες πανω σ’ αυτο το κονσεπτ. Δεν θελω να τα βγαζω τα δυσαρεστα. Και να σου πω γιατι. Γιατι οταν διαβαζω σε αλλα μπλογκς τη μαυριλα τους και τα αναποδα φευγω τρεχαλα, και γραφω φιν φον ακομα και αν δεν το κανω κεφι γιατι ετσι μου ερχεται το κεφι. Τωρα τι λες με την αναποδια μου; Ασε ειναι αργα και θελω να φερω την αναρτηση που εβαλα στον παγο απο χτες. Φιλια φιλια!

  20. December 14, 2009 8:52 am

    Όλα καλά όμως εντέλει, ε;;;
    Φιλιά…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: