Skip to content

ευχαριστω

January 17, 2010

https://i1.wp.com/img.photobucket.com/albums/v428/myrealtorjane/Baby%20Signs/THANK_YOU_Scooter_words.jpg Επιτηδες διαλεξα το σκιτσο αυτο απο το ιντερνετ.  Ειναι η εκφραση “ευχαριστω” στην νοηματικη.  Ο Αντυ ηταν ενας νεαρος system administrator σε μια εταιρια που εργαζομουν καποτε. Ηταν κωφαλαλος, παντα γελαστος και αυτη η κινηση εκλεινε συνηθως την συνομιλια μας.  Ο Αντυ δεν μπορουσε να μιλησει αλλα ελεγε παντα ευχαριστω.

Το σκεφτομουν καιρο να γραψω κατι πανω σ’αυτο το θεμα, αλλα ολο το ανεβαλλα και μαλιστα σκεφτομουν οτι μπορει καποιος να το διαβασει και να στεναχωρεθει γιατι θα εβλεπε τον εαυτο του.  Ομως ειπαμε, στον τεταρτο χρονο του μπλογκινγκ αισθανομαι πιο ανετα να γραψω κατι που βγαινει κατ’ευθειαν απο τη σκεψη μου ,χωρις ενδοιασμους και φιλτρα.

Τι γινεται λοιπον στον εικοστο πρωτο αιωνα; Χασαμε τον ρομαντισμο, χασαμε την ευγενεια, χασαμε το μετρο; Τα χασαμε ολα; Ξεχασαμε αυτη τη μικρη λεξουλα που ακομα κι αν δε βγαινει απο την καρδια μας, ειναι απαραιτητο στοιχειο στοιχειωδους ευγενειας;

Προσφερω ενα δωρακι γαμου σε κοπελιτσα που παντρευτηκε στην Αθηνα  Ουτε προφορικο ευχαριστω, ουτε καρτουλα οταν τελειωσαν οι χοροι.  Προσφερω δωρακι σε κυρια.  Το κοιτα.. α ωραιο.. , τιποτε αλλο. Κανω χωρο να περασει μια ηλικιωμενη κυρια στο φουρνο μπροστα μου,  περνα και ψωνιζει, ουτε λεξη.

Οχι δεν ειναι ολοι ετσι το ξερω.  Υπαρχουν ακομα ανθρωποι που λενε ευχαριστω, δεν ηρθα σημερα για να τα ισοπεδωσω ολα.  Ομως προσπαθω να καταλαβω αυτη την καινουργια νοοτροπια που αυξανεται στην Ελλαδα οσο περναν τα χρονια.  Πολλοι νεοι πλεον δε λενε ευχαριστω.  Πολλοι περισσοτεροι απο οταν ημουν εγω νεα.  Και προσπαθω να καταλαβω που στα κομματια παει η ευγενεια αυτου του λαου.  Μηπως κατα βαθος δεν ειμασταν ποτε ευγενεις;  Μηπως μας αρεσει μονο να αυτοκανακευομαστε οτι ειμαστε οι καλυτεροι και το βλεπουμε υπερανω;  Δεν εχω αμφιβολια οτι η ευγενεια μαθαινεται στο σπιτι.   Αν δε πω εγω ευχαριστω στο μικρο μου που με βοηθησε να στρωσω το τραπεζι, που μου εφερε κατι που ζητησα,  που μου εδωσε μια ζωγραφια απο το σχολειο,  το μικρο μου οχι δε θα μαθει ποτε να λεει ευχαριστω αλλα θα γινει γαϊδουρι ξεκαπιστρωτο.

Καλλιεργειται ομως η ευγενεια και στο καταλληλο περιβαλλον.  Οπως βλεπουμε κανουμε.  Οτι ακουμε λεμε.  Και μεχρις ενος σημειου μπορω να το καταλαβω. Δε λες ευχαριστω γιατι ποτε κανεις δεν σου ειπε ευχαριστω.  Η γιατι εισαι εγωϊστης.. η κατι αλλο.  Λες και στο χρωσταγανε.  Αλλα και να στο χρωσταγανε,  παλι ενα ευχαριστω κλεινει ομορφα μια συναλλαγη.

Σημερα ολοι βιαζονται,  γινεται ενας αγωνας να προλαβουν,  να λυσουν τα προβληματα τους. Η οικονομια εχει τσακισει πολυ κοσμο.  Η επιβιωση κοντρα στο ζην, αλλαζει  τον χαρακτηρα ενος λαου.  Ποιος εχει τωρα χρονο για ευγενειες και πολυτελειες.  Ειναι κι αυτος ενας παραγοντας, ομως η ευγενεια μεσα απο ενα ευχαριστω ειναι η πιο φτηνη πολυτελεια για τις ανθρωπινες σχεσεις.  Δεν κοστιζει τιποτα.  Φιαχνει ομως μια πιο ομορφη καθημερινοτητα.

Προσφερω δωρακια σε δυο κοριτσακια φιλου εδω στην Αμερικη τα Χριστουγεννα.  Σε λιγες μερες ερχεται ευχαριστηρια καρτουλα που εφιαξαν μονα τους. Ενταξει μπορει να τους το ειπε η μαμα, αλλα ετσι μονο μαθαινουν να ειναι ευγενικα.  Και χωρις αυτο ομως οταν πηραν τα δωρακια με αγκαλιασαν και ειπαν ευχαριστω. Κι αυτο ειναι αρκετο.

Το ευχαριστω ειναι μια εντελως διαπροσωπικη υποθεση.  Ενα ευχαριστω δε χρειαζεται να ακουστει δυνατα για να εχει αξια.  Ουτε καποια ευγενικη κινηση να ζητα ανταποκριση.  Μια ρημαδα λεξουλα ειναι.  Ευκολη,  αγαπησιαρα,  που  οταν μαλιστα συνοδευεται απο ενα χαμογελο, μπορει να φιαξει του καθενος την ημερα.

Πολυς κοσμος εχει αντικαταστησει την λεξη ευχαριστω με το “νασαι καλα” .   Αυτο νομιζω αρχισε καπου την δεκαετια του ’80.  Παρ’ολο που ειναι μια ευχη για το καλο μας,  δεν την προτιμω σε αντικατασταση του “ευχαριστω” .  Σημειολογικα με παραπεμπει σε ευχολογιες και δε δηλωνει την ευχαριστηση του εισπραττοντος.  Πιστευω οτι εχει εξελιχθει σε μια απαντηση “κλισε”, αλλα το δεχομαι γιατι η γλωσσα εξελισσεται και αλλαζει.

Ευχαριστω με ενα δωρακι, μια καρτουλα, ενα τηλεφωνημα, ενα χαμογελο, ενα λουλουδι, ειναι παντα ομορφα αλλα και η απλη λεξη ειναι εξ ισου ομορφη.  Ας μη την βγαλουμε τελειως απο το λεξιλογιο μας  χωρις αυτην ειναι πολυ,  μα πολυ φτωχο!

Καλη Κυριακη και σας φιλω γλυκα.

44 Comments leave one →
  1. January 17, 2010 5:48 am

    Πρωτευουσιάνα μου,
    Πατώ με το δεξί πρώτη σχολιάστρια της μέρας, μόλις τελείωσε και η καθαριότητα απρέ ντινέ. Διάβασα το δικαιολογημένα αγανακτισμένο σου κείμενο και πρέπει να πώ ότι εν μέρει έχεις δίκιο. Οι Ελληνες έχουν μια δυσκαμψία στα ευχαριστώ, θεωρούν πως όλα τους τα χρωστάς και πως είσαι υποχρεωμένος να τα κάνεις γι αυτούς. Αλλά όχι όλοι κι όχι πάντα.
    Πάντως, εδώ στη Βόρεια Αμερική τηλεφωνούμε απρέ ντινέ, λέμε ευχαριστώ, στέλνουμε ευχαριστήρια σημειώματα, έχουμε ένα στύλ ευγένειας.
    Αλλά είναι πάντα αληθινή; Μήπως κρύβει και μια δόση υποκρισίας; Αναρρωτιέμαι! Γιατί εγώ προσωπικά δεν βρίσκω ευγενικό να μου επιβάλουν φακελάκι ακόμη και στα σάουερς των γάμων, φακελλάκι στους γάμους, στις βαφτίσεις κοκ. Υστερα, έρχεται το ευχαριστώ με προτρτέτο των νεονύμφων, αλλά εκεί αρχίζει και σταματάει η ευγένεια;
    Δεν ξέρω, εμείς είμαστε άλλης κοπής, άλλης γενιάς , αλλοιώς μαθημένες.
    Φιλάκι νυχτερινό, συντροφικό

    • January 17, 2010 3:14 pm

      Κυριακη πρωϊ προχωρημενη η ωρα αλλα επρεπε να τελειωσω το μαζεμα των Χριστουγεννιατικων. Δυο μερες μου παιρνει βρε παιδι μου. Ανεβα κατεβα τυλιγε, φφφφφ ενταξει κανω και λιγη γυμναστικη δε λεω!
      Λοιπον, να τα ξεχωρισουμε.
      Αυτα τα φακελλακια στα σαουερς και οι προσκλησεις σε στυλ, δε θελουμε δωρα θελουμε λεφτα, ειναι ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ. Καλεις τον αλλο, γιατι ομως προεξοφλεις οτι σωνει και καλα μπορει να ανταποκριθει; Μπορει να σου φερει ενα λουλουδι και να σου ευχηθει. Δεν μπορεις να βαζεις ορους που να φερνουν τον αλλο σε δυσκολη θεση. Οσο κι αν υπαρχει στενοτητα, ειναι αγενεια υψιστου βαθμου.
      Οι καρτουλες και αυτα δεν νομιζω οτι ειναι υποκρισια, ειναι η κουλτουρα τους εδω. Τωρα μη ξεχνας οτι και στην Αθηνα την παλια ο κοσμος αφηνε μπιλιετακι. Απομειναρια εκεινης της εποχης. Δε λεω οτι ετσι πρεπει να γινεται αλλα ενα τηλεφωνο, μια λεξη απο την καρδια μας δε βλαφτει. Δειχνει αγαπη και ευγνωμοσυνη. Τρανσπαρεντ; Πετ ετρ! Φιλακια Καναδεζα, καλη χωνεψηηηηη!!!

  2. panathinaeos permalink
    January 17, 2010 7:36 am

    ειμαι ελληναρα
    και τα κανω ολα μανταρα

    μπαινω βγαινω σταματαω
    και κανενα δεν ρωταω

    ολα για την παρτη μου τα θελω
    και πεταω και το καπελο

    μη με ζορισεις φιλε μου
    γιατι θα μετανοιωσεις

    μια μερα χειμωνιατικη
    εξηγηση θα δωσεις

    ολα τα παιρνω τιποτα δεν δινω
    φερτε τα εδω, ουτε αποδειξη δεν δινω

    μου χρωστατε ρε μαγκιτες
    κι ας με λετε λωποδυτες

    μου χρωστατε ρε κουφαλες
    κι αστε τις τις ζιγκουαλες

    ρε τι λεει αυτη η τρελαρα
    απο την πρωτευουσαρα;

    κατι για ευχαριστω,
    δεν καταλαβα χριστο

    αστηνα να λεει η βλαμενη
    την εχουμε χεσμενη

    ελληναρες παμε μπρος
    προσω και ολοταχως!

    αλλλα τις!!!!!

    • January 17, 2010 3:17 pm

      Γεια σου ελληναρα μου!!! Μακαρι να ηταν ολοι οι ελληναρες σαν κι εσενα, μακαρι! Και το λεω και το ξαναλεω, υπαρχει ευγενεια, αλλα τεινει ολοταχως στο διαστημα! Να μη την αφησουμε!

  3. January 17, 2010 7:55 am

    Συμφωνώ με χίλια, δες κι αυτό που είχα γράψει στο προ-προηγούμενο ταξίδι μου προς τα μέρη σου…ευχαριστώ!

    • January 17, 2010 3:18 pm

      Το διαβασα γοργονιτσα μου, ξερεις ειναι αναποφευκτο εμεις οι σκορπιοι αυτου του πλανητη να βλεπουμε πολλα και να κανουμε συγκρισεις!

  4. January 17, 2010 8:26 am

    Και εγώ θα συμφωνήσω φιλενάδα μου μαζί σου απολύτως… Υπάρχουν πράγματα στην ζωή που είναι απολύτως απαραίτητα και ένα από αυτά είναι το ευχαριστώ… (Και ένα άλλο η συγγνώμη, και ένα ακόμα το σ’ αγαπώ, αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα). Και θα συμπληρώσω όμως πως το αληθινό ευχαριστώ πρέπει να είναι από καρδιάς και όχι από τυπική ευγένεια.. Πρέπει να μπορεί αυτός που το λέει να νοιώσει την πραγματική ευτυχία του να υπάρχουν άνθρωποι στην ζωή που να τον νοιάζονται αρκετά ώστε να κάνουν πράγματα που να του δίνουν χαρά και έτσι να έχει την ευκαιρία και αυτός να τους ευχαριστήσει.. Γιατί κανείς δεν υποχρεωμένος να κάνει τίποτα… Κανείς δεν μας χρωστάει δώρα, αγάπη, περιποιήση, νοιάξιμο.. Και όταν αυτό μας το δίνουν, για να το απολαύσουμε πραγματικά πρέπει να έχουμε βαθιά μέσα μας το νόημα της πράξης… Και όταν αυτό συμβαίνει, το ευχαριστώ είναι αυτό που πραγματικά πρέπει να είναι… Ζεστό, αυθόρμητο και από καρδιάς… Φιλάκια πολλά και καλημέρες από μια ηλιόλουστη, κυριακάτικη Αθήνα…:-)))

    • January 17, 2010 3:22 pm

      Ναι Ευουλα, να ειναι απο την καρδια το ευχαριστω. Αλλα η κυρια που της εδωσα την θεση μου ας πει ευχαριστω απο ευγενεια, δε περιμενω να μπω στην καρδια της, η αλλη κυρια να πει ευχαριστω στην κοπελλα που της τυλιξε το πακεττο στο καταστημα. Ολες αυτες οι λεξεις ναι πρεπει να λεγονται απο καρδιας, ομως και η ευγενεια και η τυπικοτητα αν θες κανουν τον κοσμο πιο ομορφο. Ειλικρινα το πιστευω.
      Φιλακια και Χρονια σου Πολλα κι απο δω!

  5. orfia permalink
    January 17, 2010 9:00 am

    Καλημερα με ηλιο..! Συμφωνω απολυτα μαζι σου. Εχει χαθει το “σ΄ευχαριστω¨απο τη ζωη μας. Το βιωνουμε καθημερινα. Αλλα οπως λες αυτα μαθαινονται πρωτα απο ολα απο τις συμπεριφορες της οικογενειακης μας ζωης , μετα απο της σχολικης μας ζωης και παει λεγοντας. Ολοι διδασκουμε τους μικροτερους με τις συμπεροφορες μας και οχι με τα λογια ….Λεμε…”πες ευχαριστω”, στο μωρο δηθεν και μετα εμεις ειμαστε γαϊδουρια κανονικα και τα παιδια το εισπραττουν αυτο.. Ειναι μεγαλη συζητηση και αυτη…
    Φιλια πολλα

    • January 17, 2010 3:27 pm

      Καλημερα με βροχη Ορφια μου. Οντως μεγαλη συζητηση. Να σου πω τι εκανε η μαμα μου οταν ημουν μικρη. Στο τρολλευ δε μου ειπε ποτε, σηκω να κατσει η κυρια. Σηκωνοταν εκεινη. Ε μαϊμου οπως ημουν μια δυο το εμαθα! Φιλακια!

  6. January 17, 2010 9:08 am

    ακριβως ετσι Δεσποινακι !
    ακριβως..

    κι ενω το ευχαριστω ειναι αυτονοητο σε καθε κινηση ευγενειας
    και συχνα το θεωρουμε τυπικο τοωρα που εχει παψει να ακουγεται (γιατι ναι εχει παψει) μας κακοφαινεται,
    οχι απο αναγκη ικανοποιησης αλλα για τη διατηρηση της αλυσιδας της φυσικης ευγενειας και της κοινωνικοτητας…

    Προσωπικα ποστευω οτι η μεγαλυτερη αιτια ειναι οχι ο αυξημενος αστικος συνωστισμος και οι αγχογονες συμπεριφορες που προκαλει (μια εξ αυτων και η αντικοινωνικοτητα)
    αλλα το οτι στην Ελλαδα ειδικα τις 2 τελευταιες δεκαετιες , χορτασε αποτομα το ματι του Ελληνα απο μικρε πολυτελειες και μεγαλες προσφορες, με αποτελεσμα οι νεες γενιες να θεωρουν αυτονοητο οτι μπορουν να εχουν τα παντα και συ εισαι υποχερωμενος κατα καποιο τροπο να τους τα δινεις.
    Κι αυτο ξεκιναει απο το σπιτι μια που και οι γονεις στις δυο τελευταιες δεκαετιες ενιωθαν παντοδυναμοι στο να προσφερουν στα παιδια τους τα παντα μεχρι που τωρα που πια δεν μπορουν
    γιατι εγκωσαν οι καρτες και χτυπησαν κοκκινο οι τραπεζες,
    πολλοι ειναι στα ορια ψυχολογικων διαταραχων οπως καταθλιψη, απομονωση ,επιθετικη,αντικοινωνικη συμπεριφορα .Που χρονος τωρα για “καλους τροπους” τωρα..οταν αλλωστε τα παιδια εχουν τα παντα “απο πριν” χωρις να εχουν μαθει να τα εκτιμανε?..και φτασαμε εδω που φτασαμε..

    Ναι με ενοχλει και μενα καταφορα το να μην ακουω “ουτε ενα ευχαριστω”
    οχι γιατι μου αξιζει η το εχω αναγκη αλλα γιατι με κανει να αισθανομαι αμηχανα και ισως φορτικα ευγενικη ή φορτικα δοτικη..
    ετσι εμαθα ομως απο το σπιτι μου κι ετσι θελω να μεινω παρα τα χιλιαδες αγχη που κουβαλω κι εγω καθημερινα

    -πολυ καλη αναρτηση!

    • January 17, 2010 3:32 pm

      Οχι δεν ειναι απο αναγκη ικανοποιησης αλλα κι ετσι αν το παρεις, γιατι παψαμε να ικανοποιουμε την καλη διαθεση του αλλου; Δεν την καταλαβα ποτε αυτη την νοοτροπια των συνομηλικων μου που δινουν τα παντα στα παιδια. Σε υλη και κομφορ εννοω. Δωσε τα παντα μιας ανοιχτης καρδιας, δωσε τα παντα να μαθει, δωσε τα παντα να συμπεριφερεται. Τα αλλα ασε να τα φιαξει μονο του. Δωσε στο παιδι παραδειγμα και ΧΩΡΟ. Α παπα απομακρυνομαι απο το θεμα.. Πφ! Φιλακια!

  7. Ρούλα permalink
    January 17, 2010 9:36 am

    όπως πολύ σωστά λες καλλιεργείται η ευγένεια και την διδάσκεται κανείς από το σπίτι και το περιβάλλον είτε είναι αυτό σχολείο είτε χώρος εργασίας.ο καλοπροαίρετος άνθρωπος και το ευχαριστώ του θα πει και τη στοιχειώδη ευγένεια θα την έχει.
    θα συμπληρώσω το επιφώνημα που έχει αντικαταστήσει το ευχαριστώ και δεν είναι άλλο από το υπόκωφο μούγκρισμα αγελάδας.υπάρχει διαστρωμάτωση αυτού του φαινομένου σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες.
    Έχω ακούσει ευχαριστώ από γλυκύτατη γιαγιούλα με αλτσχάιμερ που η κακομοίρα δεν ήξερε ούτε πώς τη λένε,ούτε πού βρισκόταν και με κατασυγκίνησε, που σημαίνει ότι η ευγένεια είχε ποτίσει ανεξίτηλα όλα τα κύτταρά της.Αλλά έχω βιώσει και πανομοιότυπες καταστάσεις που ανέφερες .
    Μετά είναι και το άλλο,όταν λες εσύ ευχαριστώ χωρίς να είναι γενικός κανόνας συμπεριφοράς μοιάζεις λίγο εξωγήινος,ξέρεις πόσες φορές λέω στον εαυτό μου βρε μπας και φαίνομαι υπερβολική αλλά δεν μπορώ διαφορετικά,έτσι αισθάνομαι έτσι πράττω!
    Καλή κυριακή και σε σένα,φιλάκια

    • January 17, 2010 3:35 pm

      Οχι δεν εισαι υπερβολικη Ρουλα και πρεπει να σταματησουμε να αναρωτιομαστε αν δεν συμβαδιζουμε με τα τρεντς. Εγω εχω τα δικα μου τρεντς και τα καμαρωνω. Κι εσυ το ιδιο. Ολη η ζωη ενα σχολειο ειναι, μαθαινουμε συνεχεια, επηρρεαζομαστε, ναι η βαση ειναι οτι μαθαμε μικροι κι αν μαθαμε να ειμαστε σταθεροι τοτε τα καινουργια τρεντς δε θα μας αγγιξουν. Φιλια Ρουλακι!

  8. January 17, 2010 10:15 am

    ετσι ειναι, το παρατηρω εντονα πια τα Σαββατοκυριακα που ειμαι στην Ελλαδα. υπαρχουν βεβαια και οι φωτεινες εξαιρεσεις πολυ ευγενικων ανθρωπων που σε εξυπηρετουν και στο τελος σου λενε κι ευχαριστω και τελικα αυτοι ειναι που κερδιζουν γιατι και θα ανταποδωσεις και θα χαμογελασεις. το καλυτερο δε, ειναι που σε κοιταζουν σαν ουφο αν πεις ευχαριστω, συγγνωμη, σταματησεις να περασει κανενας πεζος και τετοια. τωρα τελευταια επειδη εκνευριζομαι οταν δεν το λενε, τους το υπενθυμιζω χο χο🙂
    μπον ντιμανς μανταμ

    • January 17, 2010 3:40 pm

      Υπαρχουν μελισσακι μου, το πρωτο που ειπα ειναι οτι δε τα ισοπεδωνω ολα. Υπαρχουν ανθρωποι με ευγενεια με καλωσυνη μα καθαρο βλεμμα, υπαρχουν ακομα ανθρωποι. Ναι σε εξυπηρετουν και σε ευχαριστουν που τους προτιμησες .. κι εσυ θα τους ξαναπροτιμησεις. Δεν ετυχε να μου ερθει να το υπενθυμισω σε καποιον γιατι αν δε το ξερει δε θα το μαθει απο μενα. Ομως η μαμα μου τα κανει αυτα και φοβαμαι μη βρει κανενα μπελα καμια ωρα, ενας την εβρισε, αλλα καλα κανει. Σ’αυτη την ηλικια εχει καθε δικαιωμα να λεει τη γνωμη της κι ας λεω εγω. Φιλακια.

  9. Χριστινα permalink
    January 17, 2010 10:17 am

    αχ Δεσποινακι, ευχαριστω απο την καρδια μου γι αυτη την αναρτηση!
    γιατι μου ενισχυσες το επιχειρημα μου περι ευχαριστω που πολλες φορες συζηταω με μαθητες μου ή και φιλους κ με αποκαλουν “υπερευαισθητη” ή το αποδιδουν στο οτι μεγαλωσα στην επαρχια ..λες κ η ευγενεια ειναι θεμα γεωγραφικης τοποθετησης..εμενα το ευχαριστω σα λεξουλα ή με μια κινηση σαν αυτες που ανεφερες μου γεμιζει την καρδια κ οταν το ακουω αλλα κ οταν το λεω..ενω αλλοι το θεωρουν..περιττό ή στημενο ή κ υποκριτικο! ε μαλλον κρινουν εξ ιδιων τα αλλοτρια!

    Καλη Κυριακη!

    • January 17, 2010 3:42 pm

      Χριστινα μου, η ευγενεια δεν εχει τοπο καταγωγης και το ξερεις δε περιμενεις εμενα να στο πω. Και συνεχισε ετσι με τα παιδια. Μα τι υποκριτικο τωρα, δε θελουν να λενε ευχαριστω και βρισκουν δικαιολογιες, οσα δε φτανει η αλεπου.. ασε.. φιλακια.

  10. margarita permalink
    January 17, 2010 10:20 am

    πεστα χρυσοστομη!!! αν δεν το μαθεις και δεν το ακουσεις στο σπιτι σου ΔΕΝ το λες.. τωρα το τι εχει ισοπεδωθει στη Ελλαδα τις τελευταιες 3 δεκαετιες .. αστο καλιτερα..
    ποιο ευχαριστω .. μεχρι και η καλημερα.. ειπαμε ομως υπαρχουν παντου εξαιρεσεις..
    αλλα κι εδω στην χωρα της τυπικοτητας ( κολοκυθια δηλαδη..) βαδιζει προς εξαφανιση.. ουτε ευχαριστω , ουτε χρονια πολλα , ουτε περαστικα… η μανα μου θα το ελεγε ελλειψη απλης σωστης κοινωνικης συμπεριφορας.. δεν ειμαι συντηρητικος ανθρωπος … αλλα εγω το λεω γαιδουρια.. σε μενα παραμενει αναγκη να το πω γιατι το αισθανομαι.. τιποτα δεν ειναι αυτονοητο, αρα ευχαριστουμε για καθε τι . μια Μαργαριτα ακρως πικραμενη πο αυτο το θεμα ειδικα τον τελευταιο καιρο..

    • January 17, 2010 3:46 pm

      Πικραμενη μου αγαπη, να μην αλλαξεις ποτε. Αλλα να μαθεις να λες κι “ευχαριστω αλλα δεν μπορω” . Τιποτα δεν ειναι αυτονοητο, αυτο ειναι η πιο ανυποστατη κλισε εκφραση. Μαζι ειδαμε διαφορα εκει που ειμασταν το Σεπτεμβρη.. μη πας μακρυα. Οσο και να θελω να το αποδωσω στην κριση.. δε μπορω. Θα παθω ..κριση..

  11. luna permalink
    January 17, 2010 1:00 pm

    ααα εγω δεν εχω παραπονο απο ευχαριστω αλλο τπτ εδω,
    αλλα το κακο ειναι, οτι δεν το εννοουν απλα το λενε για να το πουν!
    οχι βεβαια ολοι αλλα οι περισσοτεροι!
    συμφωνω οτι χωρις αυτη την λεξη η γλωσσα αλλα κια η ζωη μας γινονται πιο φτωχες ;(

    ευχαριστω που μας επανεκινησες ;))
    * η μικρη μου το λεει και το εννοει

    Καλημερα και καλη εβδομαδα για ολους μας

    • January 17, 2010 3:48 pm

      Ε λουνα μου τα παιδακια ειναι αθωα, οταν λενε κατι παντα το εννοουν. Παντως καλυτερα να λεμε ευχαριστω εστω και τυπικα παρα καθολου. Γιατι καπως ετσι ξεφευγουμε.

  12. January 17, 2010 1:24 pm

    Κάπου έχουμε αρχίσει να χάνουμε την μπάλα στο θέμα της ευγένειας.
    Πιο εύκολα σχολιάζουμε, κρίνουμε αντί να ευχαριστούμε τόσο έξω όσο και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.
    Θυμάμαι πρόσφατα που ζήτησα να μου φέρει κάτι η Εβελίνα και αφού μου το έδωσε περίμενε να της πω ευχαριστώ. Όταν είδε ότι δεν της έλεγα μου ρίχνει την “καρπαζιά” : “Μπαμπά το ξέρεις ότι δεν είναι ευγενικό να μην λες ευχαριστώ όταν ζητάς να κάνουν κάτι για σένα;”

    • January 17, 2010 3:51 pm

      Ειδες βρε Βασιλακη, αυτο εννοουσα, εμεις πρεπει να ειμαστε παντα σωστοι για τα παιδια μας. Δυσκολο το εργο με τις σκοτουρες, αλλα να κανουμε αβαριες αλλου, οχι στην ευγενεια. Η Εβελινα και η Εβιτα ειναι παιδακια με ευγενεια, μη μου τα ξανααπογοητευσεις.. Εξ αλλου ποιος ειπε οτι δε μαθαινουμε απο αυτα. Παντα!

  13. Marthaki permalink
    January 17, 2010 2:25 pm

    Καλημερα Δεσποιναριο,
    Βλεπω και εγω για πολυ καιρο τωρα αυτες τις αλλαγες στη ελληνικη κοινωνια. Πολλες φορες εμεις οι ελληνες κωλαμε στο οτι το “ευχαριστω πρεπει να βγαινη απο την καρδια” και οτι οι αλλοι το λενε και δεν το αισθανοντε….
    Που το ξερουμε, σε παρακαλω, εμεις οτι αλλοι δεν το αισθανοντε, ημαστε μεσα στη καρδια των αλλων?
    Ναι, προτιμω χιλιες φορες ενα “ευχαριστω” εκτος καρδιας παρα κανενα, και ας μην αρχισω με το “συγγνωμη”..αστα βραστα.
    Φιλακια απο το μουντο Σικαγο.

    • January 17, 2010 3:53 pm

      Συμφωνω απολυτα μαζι σου Μαρθα. Μαθαμε πια να κρινουμε, δε το αισθαναται ο αλλος.. Μια ζωη καχυποψια. Φιλακια απο την μουντη πρωτευουσα.

  14. January 17, 2010 2:36 pm

    Πολυ καλα τα λες Δεσποινακι μου.Η οικογενεια που ειναι το πιο σπουδαιο κοινωνικο κυτταρο ειναι και η αρχη της μαθησης για τον ανθρωπο.Το σχολειο,οι φιλοι,οι αλλοι παραγοντες θα ερθουν μετα.Αν λοιπον η οικογενεια δεν αφιερωνει χρονο στα παιδια και δεν φροντιζει για την αληθινη παιδεια που περιλαμβανει την ευγενεια,την προσφορα και την εκφραση συγγνωμης-που επισης ξεχασαμε-τοτε εχουμε χασει στα σημεια και δεν γυριζει πισω ευκολα ο χρονος.
    Η πιο μικρη και η πιο περιεκτικη λεξη.Ευχαριστω.Οχι thanks.Θελω να μου το λενε και να με κοιτανε στα ματια.Τοτε για μενα εχει αξια.

    • January 17, 2010 3:56 pm

      Οχι ο χρονος δε γυριζει πισω και οταν δε μαθαμε κατι, σπανια το μαθαινουμε μεγαλοι. Αυτο ειναι που φοβαμαι, ενα ντομινο στις επομενες γεννιες. Και το φοβαμαι πολυ Γιαννα μου.

  15. January 17, 2010 3:01 pm

    Kαλή σου μέρα, Δεσποινάκι μου, από ένα (επιτέλους) βροχερό Ρέθυμνο.
    Καλά τα λες κι εσύ, καλά τα συμπλήρωσαν και οι παραπάνω φίλοι.
    Σ’ ευχαριστώ που υπάρχεις στο διαδίκτυο και όχι μόνο.
    Φιλάκια

    • January 17, 2010 3:57 pm

      Καλη σου μερα Φωτεινουλα.. χα χααα κι εγω ευχαριστω την ελληνικη μου παρεα που με εχει κανει κομματι της μπλοκοινωνιας της! Φιλακια βρε!!!

  16. Πέννυ permalink
    January 17, 2010 3:45 pm

    Δίκιο, δίκιο, πόσο δίκιο εχεις… Αυτό το ευχαριστώ, το συγνώμη, το περάστε πέθανε…
    Και εκείνο που με σκοτωνει: μα κανείς σε αυτή την πόλη δεν λέει καλημέρα???
    Μπαίνω στο ασανσέρ της εταιρείας που δουλεύω, πρωί πρωί 7.30-8.00 η ώρα και τι πιο φυσικό λέω μια καλημέρα σε ανθρώπους που δουλεύουμε στο ίδιο “μαγαζί”. Ζήτημα αν ένας στους δέκα ψιθυρίσει με το ζόρι κάτι που μπορεί να είναι και καλημέρα… γιατί βρε παιδιά? δεν ζητάω δανεικά ούτε να αναλύσουμε το μεσανατολικό…
    Μια καλημέρα είναι αυτή, πες την κι ας πέσει χάμω!!!!

  17. January 17, 2010 4:03 pm

    Ναι κι αυτο ειναι πολυ ασχημο. Σκεφτομαι πως το μυαλο των ανθρωπων ειναι απολυτα σκοτουριασμενο με προβληματα. Μια καλημερα ομως κι ενας καλος λογος θα ηταν ισως και μια αφορμη για δυο κουβεντες παραπανω που ειναι δυναμη σε ολα τα προβληματα. Λεγε εσυ την καλημερα κι ας πεφτει. Ολο και καποιος θα την εκτιμησει και θα την παρει. Οχι σκοντο στην ευγενεια, ειναι δωρεαν αγαθο.
    Θελω με την ευκαιρια να πω οτι οι μαυροι στην πρωτευουσα, ειναι ΕΥΓΕΝΕΣΤΑΤΟΙ. Και καλημερα, και τι κανεις, και την πορτα (ασχετως φυλλου) και ευχαριστω και απο ολα. Η ευγενεια δεν εχει ΟΥΤΕ χρωμα. Εξαφανιζεται κατω απο συνθηκες πιεσης παντως. Ετσι οι κινεζοι στην πλειοψηφια δεν ειναι ευγενεις, μαλλον το αντιθετο, παμε ομως σε πολυπλοκα θεματα και ειναι.. Κυριακη , πφφφ!

  18. January 17, 2010 6:48 pm

    Φαινομενικά απλή αλλά μεγάλης έκτασης κουβέντα. Τί να λέμε τώρα… άστα να πάνε .. !!!

    • January 18, 2010 12:51 am

      Δε περιμενω να εξαντληθει το θεμα ματια μου, ας πει ο καθενας κατι, ναι απλο ειναι σα θεμα αλλα πολυπλοκο στην αναλυση. Η πλακα ειναι οτι ολοι διαπιστωνουν το προβλημα. Να ειχαμε και καποιες λυσεις!!!!

  19. January 17, 2010 7:04 pm

    kai ego tha tragoudiso: Mia kalimera einai autiiii!! pes tin kai as pesei xamo🙂

    lekseis opos to euxaristo, to kalimera, to kalo mina exoun arxisei na ekleipoun distixos…

    i diki mou omos anisixia egkeitai stin skepsi, oti otan kapoios tis leei autes tis lekseis o allos ton pernaei kai gia thima?? gia skepsou to ligo…giati mallon kapos etsi niotho oti simbainei tin simeron imera…

    mou doses idea pros anaptiksi…katse na aneboun ksana ta mprikia stin AV tha tou doso na katalabei😀

    • January 18, 2010 12:56 am

      Αααα οχι, ας σε κοιτανε οπως θελουν. Μονο θυμα δεν ειναι ο ευγενικος ανθρωπος. Μωρε λονλινακι να σου πω κατι!! Σε κατι παιδια ευαισθητα σαν εσενα κοιταμε για να ελπιζουμε για ενα καλυτερο αυριο. Μπορει εμεις να φυγουμε, αλλα θα φυγουμε με χαμογελο οταν ερχονται μετα παιδια σαν εσενα.
      Τι γινεται βρε με τα μπρικια; Πες μου οταν ανοιξει παλι!

  20. January 17, 2010 7:57 pm

    Καλησπέρα Δεσποινάριον
    Καλά τα λες αλλά το άλλο πού το πας, το οποίον δεν ενθυμούμαι πριν 20 και κάτι χρόνια, είναι φρούτο νέας – σχετικά- κοπής. Τον ενικό. Είχαμε από παλιά τον ενικό για τους ηλικιωμένους. “Παππού”, “γιαγια” λες κι είμαστε τα εγγόνια τους. Τώρα έχει επεκταθεί παντού. Το τι νευριάζω όταν οι πωλητές αρχίζουν τον ενικό, έτσι στα καλά καθούμενα, μάλλον δε νευριάζω πια, τόσο συχνό που είναι, με ενοχλεί όμως. Ο πληθυντικός υπάρχει για τις επαφές εκείνες των ανθρώπων – εκτός από τις περιπτώσεις όπου αποδίδεται σεβασμός – οι οποίες περιορίζονται σε μία συναλλαγή, σε κάτι έκτακτο αλλά εδώ τον καταργούν με το έτσι θέλω! Γιατί ρε φίλε, με ήξερες κι από χτες και μιλάς στον ενικό? Δεν με ήξερες και ούτε θέλω έτσι που φέρεσαι και γι αυτό απαράδεκτος ο ενικός.
    Θα μου πεις τι να πουν και τ’ αγγλικά τα οποία έχουν τον ίδιο τύπο και στον ενικό κια στον πληθυντικό του ρήματος! Κι όμως από τον τόνο της φωνής κατανοείς τον αριθμό στον οποίο απευθύνεται ο ομιλών.
    Ζήτω ο πληθυντικός λοιπόν τουλάχιστον στις έκτακτες ανθρώπινες επαφές οι οποίες δεν προϋποθέτουν καμμία οικειότητα!

  21. January 18, 2010 1:12 am

    Ειδες Μαιρη μου; το ενα φερνει το αλλο. Αυτο με τον ενικο ναι σωστα.. αλλη πικρα! Κι αυτο ειναι παλι πως θα μαθεις απο μικρος. Πως θα σε μαθουν. Καποτε ηξερα παιδια της ηλικιας μου που μιλαγαν στον πληθυντικο στους γονεις τους. Εγω μιλαγα στον ενικο και στους γονεις μου και στον παπου, ετσι ηθελαν αλλα στον πληθυντικο σε θειους, θειες και φυσικα στους ξενους. Αυτο που λες για τα αγγλικα, ειναι οως θα προσφωνησεις τον αλλο. Οταν μου λενε Mrs P. αντι για Δεσποινα, αυτο ειναι η διαφορα. Και το υφος φυσικα. Ο ενικος πολλες φορες ειναι και δειγμα τρυφεροτητας στους αγαπημενους μας εστω κι αν ειναι μεγαλοι, ομως για τους ξενους, συμφωνω μαζι σου Μαιρουλα! (μπορω να σου μιλω στον ενικο; χο χο χο , μπορω μπλογκικη αδεία και γιατι εισαι μικροτερη)

    • January 18, 2010 4:01 pm

      Ego na po pantos pos mou fainetai poli parakseno sto eksoteriko pou milao stous managers mou pou einai 40+ xronia megaliteri me to mikro tous…alla to katalabaino mia kai auto den simainei oti den tous sebomai klp klp…

      opote gia mena o enikos tha elega oti den einai anagkaio kako, giati an den se sebomai tha fanei stin xroia tis fonis mou den xreiazetai tpt parapano kai as se exo mesa ston plithintiko!!

  22. January 18, 2010 7:01 am

    Τι όμορφη η σκέψη Δεσποινάκι μου, αυτή η γραφή εδώ. Άγγιξε πολλές χορδές βλέπω.
    Τα πάντα ξεκινούν απ το σπίτι συμφωνώ.Όμως αυτό δε βγάζει απ την ευθύνη έναν ενήλικα που είχε την ατυχία να μεγαλώσει σε περιβάλλον με ξεκαπίστρωτα γαϊδούρια (αγαπημένη έκφραση, την έλεγε η μητέρα μου σε τέτοιες περιπτώσεις). Ο άνθρωπος μεγαλώνοντας κοινωνικοποιείται , εντάσεται στη κοινωνία,προοδεύει ,μαθαίνει συνεχώς,και συνεχίζει να μιμείται ως τα βαθιά του γεράματα. Η ευγένεια λοιπόν καλλιεργείται κιόλας. Αρκεί να έχεις το νου να καταλάβεις.Να μην είσαι ατομιστής που τα θεωρείς όλα δεδομένα να σου έρχοντα στο πιάτο.
    Στα παιδιά, το ευχαριστώ μου πάει κι έρχεται.Δεν το ανταποδίδουν πάντα, αλλά ξέρω πολύ καλά πως το χουν. Τη σωστή στιγμή θα το προσφέρουν, θα τους βγει.

    Και να σου πω και κάτι Δεσποινάκι μου,πέρα που συμφωνώ και εγώ με όλα τα σχόλια εδώ και με τον ενικό ορισμένων με θράσσος ανθρώπων επίσης, το ευχαριστώ το λέω κάθε πρωί που ξυπνώ. Είναι ευλογία.
    Σε φιλώ γλυκά και χαίρομαι που ξεκίνησε η ημέρα μου με τόσο ωραία κουβεντούλα . Σ ευχαριστώ, καλημέρα :)))

    • January 18, 2010 2:38 pm

      Καλημερα Κατερινακι. Θα σταθω μονο στο σημειο που ηδη εχει αναφερθει, οτι η ευγενεια καλλιεργειται. Ναι αν υπαρχει η καταλληλη υποδομη. Δηλαδη, αν δεν την διδαχτηκες καθολου μικρος τοτε ατυχησες, αν εχεις μερικα στοιχεια τοτε σε καταλληλο περιβαλλον κατι γινεται. Επισης ναι παντα μαθαινουμε αλλα οι συμπεριφορες που μαθαινονται σε παιδικη ηλικια γενικα μας καθοριζουν. Καλη σου εβδομαδα. Φιλια!

  23. January 18, 2010 10:21 am

    Αχ πόσο συμφωνώ μαζί σου!
    Σε ένα σπίτι που λέμε μεταξύ μας ευχαριστώ, γιατί π.χ έδωσα το τηλοκοντρόλ στην κόρη μου, η γιατί μου άδειασε εκεινη το πλυντήριο πιάτων, μου φαίνεται απαράδεκτο να μην το ακούω από “τους έξω”.
    Ειδικά όταν δίνω τη θέση μου σε ηλικιωμενους και δεν μου λενε “ευχαριστώ”, απογοητεύομαι.
    Πόσο μάλλον όταν εσύ λες για δώρα που προσφέρεις χωρίς να το ακούσεις… Απαράδεκτο!

    • January 18, 2010 2:41 pm

      Τωρα βρε Δεσποινακι να σου πω οτι εγω απογοητευομαι πιο πολυ νε τους νεους οταν ειναι αγενεις, ισως γιατι ειναι το μελλον κι αυτοι που παιρνουν τη σκυταλη! Οσο για τις προσωπικες μου εμπειριες, τις προσπερνω, δεν μπορω να κανω μαθημα στον καθενα. Εκει που επρεπε, προσπαθησα. Καλη σου εβδομαδα!

  24. lena permalink
    January 19, 2010 1:49 pm

    Συμφωνώ και επαυξάνω με το ποστ!
    Όσο για τον ενικό και για το ‘κοπελιά’ …
    Αστο πιά αυτό…

    “Κοπελιά τι είναι εκεί που πήρα;”
    Πρωί πρωί έτσι μούπε μία στο τηλέφωνο!
    “Εταρία τάδε¨ της απαντάω και μου κλείνει το τηλέφωνο στα μούτρα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: