Skip to content

pour l’ amour des amis

February 10, 2010

Σημερα θελω να αλλαξω θεμα. Η κατασταση εδω εχει ως εξης: Ολημερις φτυαριζουμε, τη νυχτα ριχνει χιονι. Και δεν το κρυβω οτι με εχει κουρασει πολυ. Φοβαμαι οτι οσο ασχολουμαι μαζι του τοσο θα με καταδυναστευει. Ξεφευγω λοιπον για λιγο για να μιλησω για την αγαπη των μπλογκοφιλων.

https://i1.wp.com/www.wedigchicago.com/images/art.hill.chicago.jpg

Chicago by night (internet)

Συγκεκριμενα για την αγαπη δυο κυριὠν.  Η μια ειναι η σχολιαστρια με το ονομα Μαρθα που γραφει απο το βορεινο Σικαγο.  Η αλλη ειναι η γνωστη  μας και αγαπημενη  Καναδεζα του ακομα πιο βορεινου Μοντρεαλ.  Η πρωτη με σκεφτηκε οταν ηταν σε διακοπες στην Θεσσαλονικη.  Μπηκε σε ενα βιβλιοπωλειο και αγορασε το βιβλιο που εγραψε η δευτερη και που δεσποζε σε ολες τις προθηκες, ” Για την αγαπη των αλλων” Επιστρεφοντας στην Αμερικη η Μαρθα  μου ταχυδρομησε το βιβλιο.  Αρχισα να το διαβαζω πριν δυο εβδομαδες, κλεφτα τα Σαββατοκυριακα.  Το Σαββατοκυριακο ομως της μεγαλης χιονοθυελλας, εκει διπλα στο τζακι,  ολοκληρωσα την αναγνωση του.

Δεν μπορουσα ποτε να φανταστω ποση δουλεια εκανε η Καναδεζα φιλη μου περσυ οταν ειχε παει και ειχε καθησει με τις εβδομαδες στη Ροδο.  Εγω νομιζα οτι εκανε μπανακια και   βιζιτες σε φιλους.  Εκεινη ομως μελετουσε κι εγραφε. Μια Επτανησια στα Δωδεκανησα.  Μελετησε την ιστορια, τα ηθη, τα εθιμα, και εγραψε την ιστορια της Τζαννης απο την Νισυρο.  Εγραψε την ιστορια της Μαργαριτας που προδοθηκε απο μια αγαπη, και ομως συνεχισε να ζει γιατι οπως ειπε: Η ζωη ειναι μεγαλυτερη απο την αγαπη.  Δεν ξερω αν αυτη η εκφραση ειναι της συγγραφεως, η αν ανηκει στην ηρωϊδα της.  Και φανταζομαι εξαρταται απο την δυναμη και τον εσωτερικο κοσμο της καθε Μαργαριτας να πει αν η αγαπη ειναι μεγαλυτερη απο την ζωη η η ζωη μεγαλυτερη απο την αγαπη.

Εζησα λοιπον νοερα για λιγο στα Δωδεκανησα των Ιταλων δικτατορων προπολεμικα και μεταπολεμικα.  Εζησα για λιγο στην Αθηνα της κατοχης μεσα απο τις περιπετειες των δυο παιδιων απο τη Νισυρο.  Κι εμαθα αρκετες πολιτιστικες  και πολιτισμικες λεπτομερειες που δεν τις ηξερα. Σκεφτομαι οτι οταν κατι γινεται στον κοσμο δεκα η εικοσι χρονια πριν ερθουμε εμεις στον κοσμο, φαινεται τοσο μακρυνο και αγνωστο μονο και μονο γιατι δεν το εχουμε ζησει.  Τα ηθη και τα εθιμα, οι σκεψεις και οι πραξεις των ανθρωπων που εζησαν πριν απο μας φανταζουν σαν να υπηρξαν στατικα καπου στο παρελθον.  Οι διηγησεις των συγγραφεων οπως εδω της Ιουστινης,  μας βοηθανε να τις δουμε νοερα σε εξελιξη. Να αντιπαραβαλλουμε πολιτισμους και να συγκρινουμε ιστοριες.  Να απορησουμε με την εξελιξη και να αναλογιστουμε μια ζωη στο παρελθον και σε αλλες κοινωνιες.

Η σημερινη γραφη δεν αποτελει κριτικη.  Αυτα τα αφηνω για τους ειδικους.  Στην φιλη μου την Ιουστινη που γνωρισα τον Δεκεμβρη, θελω να ευχηθω να μας χαριζει παντα ωραιες στιγμες με τα βιβλια της.  Και καθε καινουργιο βιβλιο να ειναι καλυτερο απο τα προηγουμενα, οπως τουτο δω. Και την ευχαριστω για οσα εμαθα.

Και ενα μεγαλο ευχαριστω στην Μαρθα που εστω κι αν δεν εχει μπλογκ, ειναι ενα μεγαλο κομματι της μπλογκογειτονιας.  Και μια απιστευτα γενναιοδωρη γυναικα.

Τις δυο αγαπημενες μου φιλες, τις φιλω γλυκα.

https://i1.wp.com/farm2.static.flickr.com/1039/1380202602_f305f542f3_o.jpg

Montreal by night (internet)

Αντε .. κι εσας τους υπολοιπους!

Πη Ες: Αποψε εφιαξα μια φριττατα μουρλια!  Εικονογραφημενη παρουσιαση, αυριο.. εκτος απροοπτου!

47 Comments leave one →
  1. February 10, 2010 3:51 am

    Αγαπημένη μου Πρωτευουσιάνα,
    Εγώ παράγγειλα τη βιβλική λευκότητα για να σε αναγκάσω να καθήσεις μέσα και να με διαβάσεις. Τελικά, τα κατάφερα.
    Σ΄ευχαριστώ για το πολύ αληθινό σου κείμενο, δεν χρειάζεται να είναι κανείς κριτικός για να καταθέτει αυτά που νιώθει διαβάζοντας ένας βιβλίο. Κι εγώ το ίδιο κάνω, γράφω χωρίς τις παραμέτρους της κριτικής.
    Οσο για τη Μάρθα, κι εγώ απο το δικό σου μπλόγκ θέλω να της στείλω ένα φιλί να την ευχαριστήσω που σκέφτηκε να αγοράσει το βιβλίο μου δώρο για σένα.
    Σου ετοιμάζω κι άλλες θύελλες γιατί σού έστειλα κι άλλα βιβλία προς ανάγνωση. Τί έτσι θα σ΄άφηνα να φτιάχνεις φριτάτες κι άλλες πρόσωρες λιχουδιές;
    Φιλί του Καληνυχτάκια

    • February 11, 2010 12:42 am

      Αγαπημενη μου Καναδεζα, σε παρακαλω ακυρωσε την βιβλικη θυελλα και σου υποσχομαι να διαβαζω οτι μου στελνεις παραυτα χωρις καθυστερησεις. Το παρακανες, η σημερινη θυελλα ηταν απελπιστικη.
      Το απολαυσα Καναδεζα μου το βιβλιο σου και αυτο που ειπα οτι απο ολα σου ειναι το καλυτερο το πιστευω, τωρα δεν εχω διαβασει ακομα το συννεφο, ειναι μεθεπομενο στην σειρα.
      Το Μαρθακι ειναι απιστευτο πλασμα! Φιλακια καταπαγωμενα απο το σημερινο μπλιζαρντ. Μας πηρε και μας σηκωσε!

  2. February 10, 2010 4:43 am

    Δέσποινα και εγώ δεν το έχω διαβάσει αλλά εχω ακούσει τόσο καλές κριτικές από φίλους και γνωστούς. Η Ιουστίνη έχει πένα και το γράψιμο της είναι πολύ ζωντανό, η μαμά μου τώρα τελευταία έχει πρόβλημα με τα μάτια της και την κουράζει να διαβάζει αλλά όταν της έδωσα την Αβάνα μου είπε ”αυτή μάλιστα άξιζε να την διαβάσω και να κουράσω τα μάτια μου αλλά το ευχαριστήθηκα πολύ” (υπόψιν η μαμά είναι βιβλιοφάγος από ηλικία 3 χρονών🙂 Λοιπόν χαιρετίσματα στο Μαρθάκι το καλό, και στο Ιουστινάκι την συγγραφέα και φιλιά ανοιξιάτικα χχο

    • February 11, 2010 12:49 am

      Καρδουλα, μηπως αυτο που εχει η μαμα διορθωνεται; Και η δικη μου δεν εβλεπε κι εκανε λεηζερ και στα δυο και τωρα βλεπει καλυτερα απο μενα. Το Μαρθακι ελπιζω να περασει απο εδω αποψε. ΧΧΟ

  3. February 10, 2010 6:59 am

    Πραγματικά είναι ένα βιβλίο το οποίο θα μείνει κλασσικό για όλους τους λόγους που ανέφερες Δέσποινα και για άλλους πολλούς ακόμη.
    Οπως είπες η αναπαράσταση της εποχής και του τόπου με τη ζωή και τα έθιμα του αλλά και η ζωντάνια των ηρώων και των διαδραματιζομένων.

    • February 11, 2010 12:54 am

      Προσφατη αναγνωστρια κι εσυ, ειμαστε στο ιδιο μηκος κυμματος.

  4. February 10, 2010 7:40 am

    στον ξενώνα του Κέντρου Συγγραφέων ήταν η φίλη σου;
    πολύ ωραία ανάρτηση.
    θα ήθελα να την προωθήσω στους φίλους μου στο Κέντρο

    • February 11, 2010 1:01 am

      Γκαμπυ, δε ξερω που εμενε αλλα νομιζω σε κεντρικο ξενοδοχειο. Χαιρομαι που σου αρεσε, Ροδο ειδες και χαμογελασες. Η φιλη μου πραγματικα μελετησε την ιστορια των νησιων, κι ετσι η ιστορια της εχει το σωστο υποβαθρο. Ενας απο τους ηρωες πηγαινε και στο σχολειο που νομιζω πηγαινες κι εσυ, στο Βενετοκλειο γυμνασιο. Ειμαι σιγουρη οτι θα το γνωριζουν το βιβλιο στους λογοτεχνικους κυκλους. Σε ευχαριστω, προωθησε οτι θελεις, αν και οπως ειπα, δεν κανω καν κριτικη. Φιλακια!

      • Melissoula permalink
        February 11, 2010 6:56 am

        Εμενε στον ξενωνα του κεντρου συγγραφεων και μεταφραστων μαζι και οι μεταφραστες της, που μπορει να ειναι κεντρικος αλλα δεν μπορω να το επιβεβαιωσω🙂

        • February 11, 2010 12:52 pm

          καλα το φαντάστηκα Μελισσουλα.
          θα προωθησω το ποστ αρμοδιως :-))

          • February 11, 2010 12:53 pm

            Δεσποινάριον,
            κοτζαμ καρυδοπιτα σε περιμενει επί του Μπλόγκεως(ΤΜ) -χαχα. ακόμα να πας ;;;;

          • February 11, 2010 10:28 pm

            Μερσι ντηαρ!

  5. February 10, 2010 7:44 am

    Από τις μεγαλύτερες απολαύσεις είναι να έχεις να ωραίο βιβλίο συντροφιά και έξω να χαλάει ο κόσμος…

  6. February 10, 2010 8:04 am

    Διαβασμα κοντα στο τζακι με κακο καιρο εξω και ενα μικρο ποτακι για συντροφια ειναι οτι καλυτερο.Τωρα οταν το βιβλιο ειναι καλο,οπως το συγκεκριμενο,τοτε τα πραγματα απογειωνονται.
    Η παρουσιαση σου Δεσποινα ειναι τρυφερη και περιεκτικη.Ειναι οτι χρειαζεται για να διαβασουν ολοι αυτο το βιβλιο.

    • February 11, 2010 1:12 am

      Ευχαριστω Γιαννα μου. Τωρα οταν ξαναδω την Καναδεζα, θα το παρω μαζι μου να μου το υπογραψει γιατι ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ολοι να εχετε υπογεγραμμενο βιβλιο κι εγω ΟΧΙ! Πφφ!
      Μου αρεσει πολυ αυτη η διαδραση στα μπλογκς τελικα!

  7. February 10, 2010 8:41 am

    σκιζει το Τζουστινακι με τις δωδεκανησιες ηρωίδες του! δεν θα πω αλλα γιατι τα εχω πει πολλες φορες και μου λεει οτι τα λεω επειδη την αγαπαω… μην τρελλαθω τελειως ομως🙂
    φιλακια

    • February 11, 2010 1:29 am

      Ειμαι σιγουρη οτι οι προσωπικες μας σχεσεις επηρρεαζουν τον τροπο που κρινουμε, και δεν εννοω το τι θα πουμε εκ των υστερων, αλλα το πως θα προσλαμβανουμε τις εννοιες που εκφραζει ενας ανθρωπος που γνωριζουμε. Φιλακια ωσι!

  8. February 10, 2010 9:12 am

    einai poli omorfo na gnorizeis omorfous anthropous despinarion mou mesa apo to internet…emena mou exei proksenisei poli megali entiposi to epipedo kai to pososto auton to aksiologon anthropon pou exo sinantisei mexri simera sto net…pera apo to sigrafiko ergo tis filis sou ego emeina sto sxolio sou gia tin genaiodoria tis allis tis filis sou…kati pou opos sou exo ksanapei den to briskeis etsi eukola simera🙂

    na eisai panta kala esi kai oloi sou oi filoi loipon =)

    -den tha anafertho stin alli meria tin pio asximi giati theoro oti prepei na iparxei isoropia etsi kai allios kai den aksizei na xalame sinexeia tin kardia mas-

    • February 11, 2010 1:34 am

      Λονλινακι ευχαριστω, εχω αρχισει να πιστευω οτι ακομα και στο διαδυκτιο, οτι δινεις παιρνεις. Εκεινους τους ανθρωπους που γνωρισα απο κοντα, δικαιωσαν τις προσδοκιεςμου, ολοι και με το παραπανω. Θεωρω ομως φιλους και αρκετους που δεν εχω γνωρισει ακομα. Αυτο ειναι ας πουμε ενα ενστικτο. Και δεν εχει σχεση με φυλο, ηλικια η οτιδηποτε αλλο. Ειναι καποιο κλικ. Την Μαρθα δεν την γνωριζω προσωπικα, εκτος απο μερικες τηλεφωνικες συνδιαλεξεις, αλλα την αγαπω!

  9. February 10, 2010 10:20 am

    αααα και μολις ειδα τη γοβα των φιλεναδων, τα κουταλακια τα εφαγες?

    • February 11, 2010 1:37 am

      Οχι, μονο τα τσικολατακια εφαγα, τα κουταλακια τα φυλαω για καμια σπεσιαλ σοκολατα. Τα εχω εναποθεσει στα χερια του Γκαστον και μου τα φυλαει.

  10. February 10, 2010 11:55 am

    Ααααα Δεσποινάκι και εγώ τώρα το διαβάζω. Αλλά δεν πέφτει χιονιάς να κλειστώ με την ησυχία μου, αργώ λίγο. Ήδη όμως λέω πως είναι εξαιρετικό. Και η κριτική σου είναι μεσα στη γλύκα από καρδιάς. Έχει μεγαλωσύνη η μπολογκογειτονιά , είναι αγκαλιά βοηθητική, υποστηρικτική και με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο σου δίνει δρόμους χαράς και γνώση.

    Σου στέλνω ζεστά φιλιά και με κάτι τέτοια αισθάνομαι τυχερή και περήφανη που σ έχω φίλη, στο χω ξαναπεί??Μμμμμ, ναι αγαπούλα του χιονιά!

    • February 11, 2010 1:41 am

      Διαβαζε αγαπουλα! Καλα θα σου μεινει το παρατσουκλι τωρα. Φιλια! Κι εγω χαιρομαι για την φιλιες ολων σας εδω, για κεινες που ευτυχησαν να γινουν πραγματικες επαφες, για κεινες που θα γινουν, ακομα και για κεινες που δε θα γινουν ποτε, γιατι κακα τα ψεμματα, υπαρχουν ανθρωποι που μοιραζονται εδω μαζι μας πολλα αλλα δεν θα τους δουμε απο κοντα. Ειμαι σιγουρη.

  11. February 10, 2010 12:00 pm

    Στη Λογοτεχνία μετράει το ήθος και το ύφος. Αυτές ακριβώς οι αρετές χαρακτηρίζουν το βιβλίο της Ιουστίνης, που… αφουγκράστηκε τον παλμό της εποχής και μας τον μετέδωσε ουσιαστικά κι ανεπιτήδευτα. Ξέρουμε πως η Ιουστίνη όταν γράφει δεν λυπάται τα υλικά!

    Κι εσύ μπόρεσες «ξέφυγες, ξεγέλασες» τον καιρό και γλύκανες το χρόνο σου, μπροστά στο τζάκι και το απόλαυσες σαν γλυκό του κουταλιού… σιγά-σιγά.

    Όχι, Δέσποινα, εσύ δεν έκανες κριτική αλλά, εμένα τουλάχιστον που το διάβασα το φθινόπωρο, μου έδωσες αιτία κι αφορμή –με τον τρόπο σου- να το ξαναδιαβάσω για να ανακαλύψω όσα δεν πρόσεξα, όσα μου «ξέφυγαν», όσα προσπέρασα… Να μείνω στο δίλλημα: «Η ζωή είναι μεγαλύτερη από την αγάπη ή η αγάπη μεγαλύτερη από τη ζωή»;

    Με τους χαιρετισμούς μου!

    • February 11, 2010 1:58 am

      Γεια σου Στρατο, αυτο που λες για αναγνωση δευτερη φορα, ειναι πολλες φορες μια εντελως καινουργια εμπειρεια, και κυριως σε περιπτωσεις που υπαρχουν αναφορες σε δυο επιπεδα. Οπως εδω, μια προσωπικη ιστορια, και στο υποβαθρο η ιστορια σε εξελιξη.
      Χωρις να ειμαι σχετικη με τους κυκλους της λογοτεχνιας οπως εσεις, απλα και μονο σαν αναγνωστρια, θεωρω οτι σε ενα βιβλιο λογοτεχνικο μετραει φυσικα το υφος, αλλα και η γνωση και καταρτιση. Με λιγα λογια, δεν μπορεις να γραψεις κατι καλα αν δε το γνωριζεις, και για να το γνωρισεις η πρεπει να το εχεις ζησει η να το εχεις μελετησει. Τωρα για το ηθος, αν εννοεις την συνεπεια στους αναγνωστες, συμφωνω απολυτα.
      Καλη δευτερη αναγνωση λοιπον!

  12. orfia permalink
    February 10, 2010 12:14 pm

    Ζεστοι ανθρωποι, ζεστες και αγαπησιαρικες κουβεντες…ετσι ειναι οι φιλοι…κι ενα βιβλιο που πραγματικα ρουφιεται..ζωντανη αφηγηση, σε συνεπαιρνει σαν να τα ζεις ..ολα εδω..τωρα..!
    Φιλια ζεστααα…αλλα με βροχη..!!

    • February 11, 2010 2:02 am

      Φιλα Ορφια μου, ειναι οντως απο τα βιβλια που δε τα βαζεις κατω.

  13. Πέννυ permalink
    February 10, 2010 4:07 pm

    Το αγάπησα αυτό το βιβλίο… το ρούφηξα μέσα σε ένα σαββατοκύριακο… συμπόνεσα το βουβό πόνο της μάνας που αναρωτιέται πού χάθηκε ο σύντροφός της… καρδιοχτύπησα με τον έρωτα της Μαργαρίτας και του Γεράσιμου, τις συναντήσεις στη Ρόδο, τα όνειρα… θύμωσα με την προδοσία, βούρκωσα με την απόγνωση του κοριτσιού… τι ωραία ιστορία!!!
    Στέλνω από εδώ τα συγχαρητήρια και το θαυμασμό μου στη φίλη σου…

    Υ.Γ.
    Εννοείται ότι το χάρισα τα Χριστούγεννα στη μαμά, στη θεία, σε φίλες!!!

    • February 11, 2010 2:05 am

      Α! το διαβασες κι εσυ! Και η οικογενεια σου! Οντως το βιβλιο της Ιουστινης ειναι ενα τελειο δωρακι και κυριως σε γυναικες.

  14. panathinaeos permalink
    February 10, 2010 4:27 pm

    η ανθρωπινη ζεστασια που ερχεται απο χιλιαδες μιλια μακρυα
    που εκμηδενιζει αποστασεις
    που σε κανει να αισθανεσαι διπλα στον /ην φιλο/ η
    αυτην εκπεμπει το δεσποιναριον και μας κανει κοινωνους!
    το θεμα δεν εχει καμια σημασια
    θα μπορουσε να ειναι ο,τιδηποτε!
    το δεσποιναριον μας θυμιζει ποσο σοβαρη υποθεση ειναι η πραγματικη και αδολη φιλια
    βαζει ετσι μια πινελια απο τα πιο λαμπερα χρωματα στο μουντο ασπρο που την περιβαλει
    και μας σιγοτραγουδαει
    “λα βιτα ε μπελα”
    με τετοιες φιλες μπορει να μην ειναι;

    περαστικος1: θελω κι εγω να διαβασω το βιβλιο, να μορφωθω
    περαστικος2: ασε εσυ μονο για καμια αθλητικη εισαι
    λελουδι: ποτε δεν ξερεις – ο ζενε εγραψε τα αριστουργηματα του στη φυλακη
    περαστικος1: ε, οχι και να μας μπαγλαρωσουνε!
    περαστικος2: δεσποιναριον, δωσε του κατι, με εχει ζαλισει!
    λελουδι: δεν βλεπω γιατι να μη διαβασει το βιβλιο της ιουστινης! το πολυ πολυ να την παιρνει τηλεφωνο να ζηταει εξηγησεις!

    • February 11, 2010 2:28 am

      Ημουνα σιγουρη οτι εσυ θα εβλεπες την εννοια της αναρτησης, γιατι κανεις παρεα με το λελουδι. Ειναι λιγο περιεργες οι ισορροπιες της φιλιας στο διαδυκτυο αλλα ενα ξερω. Το ενστικτο μου μεχρι στιγμης δε με εχει ξεγελασει. Και δεν ειναι κανενα σπουδαιο ενστικτο. Ενα ειναι το σπουδαιο, οτι η Βιτα ειναι και πολυ Μπελλα!

  15. Ρούλα permalink
    February 10, 2010 8:20 pm

    κάθε φορά που μπαίνω εδώ,εισπνέω και απολαμβάνω parfum de l’ amour που είναι διάχυτο στον αέρα!
    Το βιβλίο της αγαπημένης Ιουστίνης το διάβασα μόλις πρωτοκυκλοφόρησε και όπως έγραψα στην ίδια δεν βιάστηκα να το τελειώσω.Ήθελα να το απολαύσω γουλιά-γουλιά,να ζήσω νοερά όπως λες εκείνη την εποχή,να νιώσω τα συναισθήματα των ανθρώπων.
    Μα να μην είμασταν στην παρουσίαση του βιβλίου….Ας ελπίσουμε στην παρουσίαση κάποιου άλλου βιβλίου που κάποιος ,κάπου,κάποτε μας υποσχέθηκε, να συναντηθούμε.

    • February 11, 2010 2:29 am

      Αμην!
      Το διαβασες κι εσυ ε; Τελικα ειμαστε μια μπλογκογειτονια. Μηπως πρεπει να φιαξεις μπλογκ;

      • Ρούλα permalink
        February 11, 2010 8:15 pm

        Ξέρεις κάθε φορά που επισκέπτομαι μπλογκς αισθάνομαι σαν να πηγαίνω επίσκεψη σε ένα φιλόξενο σπίτι αλλά χωρίς να ανταποδώσω αυτή την φιλοξενία και νιώθω άβολα μόνο γιαυτό το λόγο.Αναρωτιέμαι τι θα μπορούσα να προσφέρω για να ευχαριστήσω αυτούς τους καλούς ανθρώπους?
        Ο δικός μου κόσμος είναι λίγο καταθλιπτικός και δεν θα ήθελα να βγαίνει αυτό.
        Εκείνη που είναι έτοιμη και έχει να προσφέρει πολλά είναι η Όρφια,έχει πολλά ενδιαφέροντα όπως το θέατρο παραδείγματος χάριν και ένα ήθος που όπως είπες και σε προηγούμενο σχόλιο θα ήταν διαμάντι της σπουδαίας μπλογκογειτονιάς.
        Μακάρι να μας κάνει τη χάρη και να την καμαρώνουμε και στο δικό της σπίτι.
        Ευχαριστώ πολύ,πολύ για την παρότρυνση αλλά κυρίως γιαυτά που γενναιόδωρα χαρίζεις.φιλάκια βουρκωμένα

        • February 11, 2010 11:18 pm

          Διαφωνω, εχεις απιστευτο χιουμορ, και στα σχολια γραφεις φανταστικα. Ζεις σε μια ενδιαφερουσα πολη με χιλιαδες ιδιεταιροτητες και πλουσια ιστορια. Εγω βλεπεις δεν ασχολουμαι εδω με τα επαγγελματικα μου, και τα δικα σου με σχετικη ανωνυμια θα ηταν ενδιαφεροντα. Δεν επιμενω αλλοιμονο,
          πρεπει να εχεις και κεφια να γραφεις και μερακι, παντως ουτε μια στιγμη να μη νομιζεις οτι πρεπει να ανταποδιδεις, ισα ισα, εσυ ερχεσαι σε μας, κι εμεις θα θελαμε να σε επισκεφτουμε. Οπως και να εχει, Ρουλα, εισαι πολυ αγαπημενη σε ολους. Ματς μουτς!

  16. February 10, 2010 8:34 pm

    Ωραία παρουσίαση…Αλλά θα περάσει η χιονοθύελλα, έτσι δεν είναι;;;
    Υπομονή…
    Πάω να διαβάσω και τα υπόλοιπα ποστ…

    • February 11, 2010 2:31 am

      Αρτανις, θα περασει και θα αφησει πισω της συντριμμια!

  17. panathinaeos permalink
    February 10, 2010 9:14 pm

    pour l amour de la photographie: μηπως μπορουμε να δουμε ξανα καποια φωτο της δεσποιναριον που να αναδεικνυει τα ομορφα της ματια, το χαμογελο της (και να φαινεται) και τα ομορφα μαλια της; υποφερω μερες τωρα και δεν μιλαω με αυτην την χαμηλοβλεπουσα και αμηχανη κυρια που εχετε βαλει να σας υποδυεται – επιτελους στειλτε την στο σπιτι της και φερτε μας πισω το δεσποιναριον που κοιταει ψηλα, δεν εχει αυτη την μικροαστικη αυτοσυγκρατηση αλλα ειναι μια γυναικαρα που επιβαλλεται με την παρουσια της και το ξερει και το απολαμβανει! τα ειπα και αναμενω πισω το δεσποιναριον γυναικαρα!

    • February 11, 2010 2:48 am

      Βρε αθεοφοβε! Ποια ειναι αυτη που περιγραφεις.. γιατι σε νε πα μουα! Καλα καλα, θα παω να κοιταξω το πορτοφολιο μου και θα βρω καμια αλλη αυριο, αν ειναι να υποφερεις φιλαρακι μου. Παντως με εκεινο το δεσποιναριον γυναικαρα, γελασαμε πολυ αποψε! Εγω και οι περαστικοι!

  18. Marthaki permalink
    February 11, 2010 2:10 am

    Αγαπητο Δεσποιναριο,
    Τι εκπληση… ανοιγω το μπλογκ σου και βλεπω το Σικαγο. Με συνγκινησες παρα πολυ και χαιρηκα που σου αρεσε τοσο το βιβλιο της Ιουστινης. Εγω προσπαθω να τελειωσω κατι αλλο που διαβαζω και μετα να το αρχισω.
    Καλη σου νυχτα με αγαπη και φιλια.

    ΥΣ. Ευχαριστω την Ιουστινη για το φιλι και τα χαιρετισματα της Πηνελοπης,.

    • February 11, 2010 2:53 am

      Εσυ να δεις πως με συγκινησες οταν με σκεφτηκες γλυκο μου Μαρθακι! Φιλακια καληνυχτας. Ελπιζω να βγει ο ηλιος αυριο. Εχω πολυ φτυαρισμα!

  19. February 11, 2010 6:53 am

    Χαίρομαι, μόνο αυτό θα πω και δεν θα …μαρτυρήσω τίποτα άλλο!

    Καλημερίζω τη Μακ Γκαϋβερίνα …τι θα κάναμε χωρίς εσάς!!!

    • February 11, 2010 10:25 pm

      Καλημερα Μαρκ μου, ελπιζω καποτε να σας φανω χρησιμη.

  20. elekat permalink
    February 11, 2010 12:40 pm

    Το βιβλίο της Ιουστίνης μου το κάνανε κι εμένα δώρο και περιμένω το τριήμερο που έρχεται για να το διαβάσω με την ησυχία μου!!!
    Τρελαίνομαι για καλογραμμένα βιβλία που σε ταξιδεύουν σε άλλες εποχές!
    Ταξιδεύω και χάνομαι πραγματικά!
    Αχ γιατί δεν ρίχνει κι εδώ κανά χιονάκι να κλειστούμε λίγο μέσα που τρέχουμε σαν τους παλαβούς, όλη μέρα, κάθε μέρα…

    • February 11, 2010 10:27 pm

      Ω! Καλη αναγνωση λοιπον και πες μας κι εσυ τη γνωμη σου οταν τελειωσεις. Αστο το χιονακι, κοντευω να παθω αναφυλαξια! ΦΦΦΦΦ!

  21. Δέσποινα κ permalink
    February 12, 2010 12:06 am

    Δέσποινα μου από καιρό διαβάζω για τη φίλη σου Ιουστίνη, και τις επιτυχίες της! Για το συγκεκριμένο βιβλίο της ακούγονται πολύ καλά σχόλια ! Χαίρομαι για τη φίλη σου και συμπατριώτισσα μας, και της δίνω τα συγχαρητήρια μου από εδώ, μιας και μου δίνεται η ευκαιρία . Θα το διαβάσω οπωσδήποτε μόλις ξεπεράσω κάποιο πρόβλημα…. Να είσαι καλά και καλό βράδυ χωρίς χιόνια !!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: