Skip to content

matryoshka

April 21, 2010

Οταν πριν αρκετα χρονια αρχισα να εργαζομαι σε μια μεγαλη εταιρεια εδω στην “πρωτευουσα του πλανητη”, ειχαμε ενα διευθυντη ωραιο ανθρωπο,  χοντρουλη και επιβλητικο, περασμενα 65.  Ο διευθυντης σε μερικα χρονια απεδημησε εις κυριον, και κατα τη διαρκεια της νεκρωσιμης τελετης καποιος που εβγαλε λογο ειπε: ” he was a citizen of the World” . Μου αρεσε αυτο.  Χρονια μετα κοιτω την καθημερινοτητα μου και το παρελθον μου.  Το προϊον που παραγω χρησιμοποιειται σε τεσσερεις ηπειρους,  επικοινωνω καθημερινα με καποιους σκορπισμενους σαν κι εμενα σ’αυτο τον πλανητη, στο  Τοκιο,  στη  Ρωμη, στην Καμπερα,  στην Πραγα, και σε δεκαδες αλλα μερη.  Γυρισα αρκετα μερη και εμαθα να ζω αρμονικα με ολες τις φυλες, να σεβομαι ολες τις θρησκειες και να αντεχω (μερικες φορες οριακα) ολες τις κουλτουρες.  Εχω φιλους απο τα νεανικα μου χρονια των μεταπτυχιακων,  σε ολο τον κοσμο. Φιλους που με θυμουνται  και που συχνα τους συναντω στα πιο αλλοπροσαλλα μερη.  Ανυσηχω το ιδιο για τις πλημμυρες στη Νεα Ορλεανη,  για τα τσουναμια του Ειρηνικου,  για τις φωτιες στην Ηλεια και για την ηφαιστειακη τεφρα.  Ετσι μου κολλαω το χαρακτηρισμο ” a citizen of the World” .

Οταν ο κυριος Ροζενμπους προσπαθουσε να με μαθει να λεω με βρεττανικη προφορα το “How do you do”, ενω συγχρονως κατεβαζε τα ουϊσκυ εν ωρα μαθηματος,  οταν η Soeur Norbert κοκκινιζε απο θυμο οταν δεν ηξερα ολα τα προϊοντα της Vallée de la Loire, και με αποκαλουσε Mademoiselle Despina, οταν γνωριζα την “Βαυαρικη σχολη” μεσα απο τους πινακες του θειου Κωστα (θεος σχωρες τον),  τοτε μυηθηκα στην Ευρωπαϊκη κουλτουρα.  Και οταν αργοτερα η Ελλαδα μπηκε στην Ευρωπαϊκη Ενωση, χαρηκα κι εγω οπως η πλειοψηφια εκεινη την εποχη.  Οταν αργοτερα, το γραφειο μου ηταν στην Residenz του Μοναχου,  εστω και στους παλιους σταυλους  και ολοι με ελεγαν Frau,  εγινα κι εγω Ευρωπαια.

Οταν μεγαλωσα διαβαζοντας τα βιβλια του παπου μου με τις μαρτυριες της Διδως Σωτηριου και του Ηλια Βενεζη, τα λευκωματα του Μποστ, σε μια μεταπολεμικη Ελλαδα που προσπαθουσε να σταθεροποιησει τον χαρακτηρα της, τοτε εβαζα τα θεμελια σε οτι ακολουθησε.  Οταν ειχα τις μαρτυριες της κυριας Τασιας,  την εισβολη της Ευρωπαϊκης κουζινας στα κατσαρολια της μαμας μου,  και τις κουβεντες με τον αειμνηστο Σολωνα Κυδωνιατη στην Κορινθο, οταν ψαρευα με τους ψαραδες στην Αλονησσο, οταν προσπαθουσα να καταλαβω τι λεγανε οι τσακωνες τα καλοκαιρια στην Κυνουρια, κι οταν τραγουδουσα “μ’ αεροπλανα και βαπορια”, η “ομορφη πολη”, η “μες’ του Αιγαιου τα νερα” , τοτε πλαστηκα Ελληνιδα.

Πως λοιπον λειτουργει μια τυπισσα με τρια καπελλα; Ποιο καπελλο φορα οταν παρακολουθει και κρινει οτι συμβαινει γυρω της;  Πρεπει να ομολογησω οτι την εχω συλλαβει να χρησιμοποιει την “μεταβαλλομενη οπτικη της γωνια” .   Στις φωτιες λοιπον των καλοκαιριων, στις αδικιες που εφεραν την Ελλαδα σε σημειο να γονατισει,  η γωνια γινεται οξεια για καλυτερη εστιαση.  Κανει μικροπολιτικη, αποδεχεται τα κουσουρια της φυλης της, φουσκωνει με το ενδοξο παρελθον της,  και επιρριπτει ευθυνες σε οποιον βρεθει στο διαβα του συλλογισμου της.

Οταν βλεπει τα παγκοσμια οικονομικα τερτιπια της Αμερικης και της Κινας που γονατιζουν την οικονομια της Ευρωπης, τοτε αμβλυνει τη γωνια, γινεται Ευρωπαια, σε σημειο που να τα βαζει με την Ελλαδα για απιστευτες συμπεριφορες.  Συμπεριφορες που δεν συμβαδιζουν με την ιστορια ενος λαου που τραβηξε τοσα κι ομως δεν εμαθε ουτε να συνυπαρχει, ουτε να φερεται.  Που βαζει παντα το προσωπικο του συμφερον πανω απ’ ολα. Που του δοθηκε η ευκαιρια να παιξει κι εκανε ζαβολιες.  Κι εκει ψαχνει η ερμη να βρει δικαιολογιες για αυτα που βλεπει και δε βρισκει.

Οταν παλι κοιτα τον κοσμο απο τα δυτικα και απο αποσταση, αμβλυνει  ακομα περισσοτερο την γωνια και  βλεπει την Ευρωπη να γινεται ρατσιστικη και απανθρωπη και το κατακρινει,  βλεπει την Ελληνικη πλειονοτητα να γινεται αφοριστικη σε ολα και το κατακρινει κι αυτο, βλεπει τους παντες να εξαπολυουν κατηγοριες αλλα να μην εχουν να αντιπαραθεσουν λυσεις.  Βλεπει την ελλειψη ομοψυχιας και την αρνηση του Ελληνα να παραδεχτει οτι κατι εγινε σωστα.  Ειναι αυτο που ονομασα πριν “αφοριστικοι”  εκ πεποιηθησεως.  Βλεπει το Ελληνικο ιδρυμα  να μη πληρωνει το μικρο ποσον συμμετοχης σε διεθνεις συνευρεσεις με αποτελεσμα να αποκλειεται.  Βλεπει την Ελληνικη επιστημονικη κοινοτητα να δηλωνει αρνηση συνεργασιας και ανταλλαγης αποψεων. Βλεπει μια δυσπιστια και πολλα κολληματα.

Ειναι σαν μια οικουμενικη matryoshka, που οταν ειναι μεγαλη βλεπει πολλα,  και μεσα της εχει  μια μικροτερη ευρωπαια, και ακομα πιο μεσα μια μικρη Ελληνιδα ετοιμη να τα βαλει με τις δυο μεγαλες.

Σας φιλω γλυκα.

53 Comments leave one →
  1. margarita permalink
    April 21, 2010 5:08 am

    zwei seelen wohnen ach! in meiner brust… ηπρωτη φραση απο τον Φαουστ!! πολλα μερη γυρισαμε Δ. οχι σαν απλοι ταξιδιωτες αλλα σαν μελη αυτων των κοινωνιων… μενει σε μας να ξερουμε που ανηκουμε, αν ανηκουμε ! καπου…. και να κοιταμε ισως απο αλλες γωνιες τα δρωμενα…. και σε τελικη αναλυση ισως ειμαστε οι τυχεροι … σαλααμ λοιπον για σημερα..

    • April 22, 2010 12:09 am

      Ανηκουμε Μαργαριτα, ανηκουμε εκει που αισθανομαστε ομορφα. Σαλαμ. Δε κρινω αν ειμαστε τυχεροι η οχι, κοιτω την πορεια και ζαλιζομαι.

  2. גבריאל permalink
    April 21, 2010 5:46 am

    Sou grafw apo to ….evraiolaptop mou, gi’ auto to onoma moy bghke etsi xaxa
    Loipon, auth h anarthsh htan pragmatika yperoxh.
    Den exw tipote allo na sou pw despoinarion.
    שיהיה לך יום נפלא

    • April 22, 2010 12:11 am

      Πως μασκαρευτηκες εσυ ετσι, κοντεψα να μη σε γνωρισω, ας ειναι καλα το αβαταρ που σου δινει η Πρεςς, μονο εσυ εισαι κεραμιδι εξαγωνικο τερας. Σ’ευχαριστω Γκαμπυ, και για το σχολιο και για ολα! 😀

  3. April 21, 2010 6:13 am

    Ευτυχισμενοι οσοι εχετε καπελα να αλλάζετε…Αλοιμονο σε οσους εχουν ενα σκιαθι ολο και ολο που δε τους αφηνει μπαρα να βλεπουν παντα και τα παντα με τον ιδιο τροπο .Καλημερα.
    Υ>Γ. Απο τα ωραιοτερα ποστς.

    • April 22, 2010 12:14 am

      Νικο μου, σ’ευχαριστω. Πιστευω οτι ειναι θετικο αυτο για την διαμορφωση τηε σκεψης μας, αλλα δε θα φτασω να το πω κι ευτυχια. Καλο ειναι παντως.

  4. Penelope permalink
    April 21, 2010 7:29 am

    Τα έγραψες τόσο όμορφα καλή μου σε τούτο το post, που ότι και να πούμε θα είναι λίγο ως παρέθεση στις σκέψεις σου.

    Αλλά για μας που ζούμε μέσα στην χώρα (κι’ ας κάνουμε ταξίδια και ας είδαμε επαγγελματικά αρκετά μέρη) τα πράγματα δεν επιτρέπουν να αλλάζουμε ρόλους…
    Εκείνο που απλώς πρέπει να καταλάβουμε όσοι Ελληνες έχουμε ακόμη λογική και συναίσθηση πράξεων, είναι ότι : δεν μας επιτρέπετε να είμαστε πλέον αδιάφοροι και με την νοοτροπία του “ωχ αδελφέ” στα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
    Από τα μικρά: .γιατί να κλέβει ο πιτσιρικάς το Euro απο το καρότσι του Super Market καταστρέφοντας το με βαριοπούλα (μου συνέβει προχθες) και να τον αφήνουν ατιμώρητο οι υπάλληλοι του καταστήματος. Μέχρι το ότι: ψηφίσαμε και εκλέξαμε ανθρώπους εν’ γνώσει μας “κλέφτες” και δεν απαιτήσαμε με πια πανελλαδική απεργία να γυρίσουν πίσω τα τόσα που έχουν κλαπεί χρόνια τώρα.
    Απεργία για τέτοιον λόγο, ποιός θα έκανε; Αστείο ακούγεται έτσι;
    Πρέπει να αλλάξει αυτή η νοοτροπία πια.

    • April 22, 2010 12:27 am

      Σε διαβαζω και βλεπω την αγανακτηση σου, κι αν πω οτι σε καταλαβαινω απολυτα θα πω ψεμματα. Γιατι εγω τα ακουω, τα διαβαζω κι εσυ τα βλεπεις διπλα σου Πηνελοπη. Συμφωνω οτι πρεπει να αλλαξει η νοοτροπια, αλλα πως αν δεν ξερεις αλλες νοοτροπιες; Ο “ωχαδερφισμος” ειναι πολλες φορες αποτελεσμα απογνωσης κρισεων.
      Η απεργια ειναι τεραστιο θεμα, οταν ξεκινα απο τον λαϊκο πυρηνα ειναι οπλο, τελευταια ομως ολο και περισσοτερο ξεκινα απο “εργατοπατερες” και κομματικα συμφεροντα. Και οταν γινεται σε κατασταση οικονομικηε κρισης μπορει να αποδειχτει και μπουμεραγκ.
      Θα προσθετα οτι χρειαζεται ομοφωνια για να παμε μπροστα. Ευχαριστω για το σχολιο.

  5. April 21, 2010 7:42 am

    Καλημερούδια Δεσποινάκι🙂

    Πάρα πολύ ωραία ανάρτηση, μια απορία μόνο. Αυτό το τελευταίο που λες ” Ειναι σαν μια οικουμενικη matryoshka, που οταν ειναι μεγαλη βλεπει πολλα, και μεσα της εχει μια μικροτερη ευρωπαια, και ακομα πιο μεσα μια μικρη Ελληνιδα ετοιμη να τα βαλει με τις δυο μεγαλες .” Η Ελληνίδα κρίνει ότι πρέπει να “τα βάλει” με τις δυο μεγάλες; Ή δεν το κατάλαβα καλά;

    Φιλάκια πολλά!

  6. April 21, 2010 7:47 am

    Και συνεχίζω…
    Γιατί να “τα βάλει” όταν καταλαβαίνει τα στραβά και τα λάθη; Άλλο η αγάπη και η προσέγγιση στην πατρίδα, και άλλο το να προσπαθώ να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα… Αλλά και πάλι μπορεί να μην το κατάλαβα καλά.

    • April 22, 2010 12:39 am

      Λιλακο, η τελευταια μου προταση ειναι εκεινη που βγηκε πιο αυθορμητα απο ολο το κειμενο. Και αισθανθηκα κι εγω οτι κατεληξα καπως αντιφατικα.
      Ομως ειναι αληθεια, ερχονται στιγμες που ξυπναει μεσα μου ο μικρος αδικημενος. Κι εκει οι δικες μου αδυναμιες γινονται ασπιδες στις διαφορες παγκοσμιοτητες. Ευχαριστω Λιλακο.

  7. April 21, 2010 9:52 am

    prosypografw, k me ta dyo ta xeria. poliths tou kosmou, eurwpaia, londoner, ellhnida- auto einai k emena to pio mesa mou. to amerikaniko mou diavathrio einai apla passaporti k oxi tautothta dikia mou ( gennhthika, den ezhsa ekei). alla. opou k na paw, h ellada me plhgwnei…

    • April 22, 2010 12:41 am

      Ημουν σιγουρη οτι μερικοι θα με καταλαβαιναν απολυτα. Ειναι απο αυτα που λενε οτι αν δε τα ζησεις, εστω και λιγο δε τα καταλαβαινεις. Αυτο που λες για το διαβατηριο μου αρεσε πολυ γιατι ετσι το βλεπω κι εγω.

  8. April 21, 2010 10:03 am

    Εξαιρετικό ποστ Δεσποινάριο!

    Μακάρι όλοι να μπορούσαμε να αλλάζουμε καπέλα. Η πολλαπλότητα οπτικών γωνιών είναι σπάνιο χαρισμα, όχι μόνο για να μπορεί να είναι κανείς πολίτης του κόσμου, αλλά και ως πολίτης μιας χώρας και μόνο να μπορεί να είναι ανθρωπιστής.

    Τα σέβη μου.🙂

    • April 22, 2010 12:52 am

      Γεια σου enfent rate’. Ευχαριστω για τα καλα λογια.

  9. elli permalink
    April 21, 2010 11:43 am

    Μετά από δέκα χρόνια περιπλάνησης σε άλλες χώρες και ηπείρους επέστρεψα στη Ελλάδα με τον αέρα της κοσμογυρισμένης και όλα όσα έμαθα από τα ταξίδια μου. Αρνούμενη να ξαναγίνω “Ελληνάρας” (με την κακή έννοια) Σήμερα, 5 χρόνια μετά, με βρίζουν ακόμα όταν σταματώ στο STOP ή στη διάβαση των πεζών, αλλά ντύνομαι για να κατεβάσω τα σκουπίδια!!! Η Ελλάδα δύσκολα αλλάζει και σκέφτομαι σοβαρά να ξαναλλάξω τόπο κατοικίας.
    Εlli

    • April 22, 2010 1:00 am

      elli, νομιζω οτι δε προλαβα να γινω “ελληναρας” με την εννοια της αραχτης και της βολεμενης που κοιτα μονο τον εαυτο της. Θελω να πιστευω οτι δε θα γινομουν ποτε. (ΘΕΛΩ) Αυτο που λες οτι κανεις, το κανω κι εγω στις συντομες παραμονες μου στην Αθηνα. Με τις αναλογες αντιδρασεις φυσικα.

  10. Aliki permalink
    April 21, 2010 12:31 pm

    Kuria Despina poli oraio to post sas kai poli endiaferon, me tin mikri mou pira sto na zo sto ejoteriko, merika pragmata me stenaxoroune kai emena stin Ellada mas, elpizo kapia stigmi na allajei pros to kalitero.

    Kuria Elli tha ithela na sas rotiso kati kai an thelete mou apadate.
    ti sas ekane na gurisete piso stin Ellada?

    Aliki

    • elli permalink
      April 21, 2010 3:03 pm

      Η δουλειά μου και του συντρόφου μου μας έφερε πίσω.

    • April 22, 2010 1:04 am

      Αλικακι μου, τα πραγματα δεν αλλαζουν απο μονα τους, πρεπει να αλλαξουν οι ανθρωποι. Δραττομαι της ευκαιριας να πω οτι δεν ειναι ολοι Ελληναρες στην Ελλαδα. Με την αμβλεια μου γωνια βλεπω πολλους ευγενικους και ανοιχτομυαλους ανθρωπους. Δυστυχως το συνολο στιγματιζεται ευκολα απο τα ασχημα. Φιλια Αλικακι, φαινεται οτι θα τα καταφερεις επι τελους να γυρισεις στην Αγγλια!

  11. April 21, 2010 12:52 pm

    Εξαιρετικο ποστ Δεσποινα.Δεν ξερω για καπελο καλη μου,αλλα εμεις εδω ετοιμαζομαστε για στενα παπουτσια.Και οταν λεμε στενα εννοουμε τοσο,οσο δεν παει πιο πολυ.Αγωνιουμε για το αυριο και για το μελλον των παιδιων μας,αγωνιουμε και για την δουλεια μας, που μετα απο τοσα χρονια βλεπουμε την συνταξη να συρρικνωνεται και το εφαπαξ να εξαφανιζεται.Τα πραγματα ειναι πολυ δυσκολα και τα λαθη που εχουν γινει πολλα.Αυτο ομως που με θυμωνει ειναι το οτι θα πληρωσουν παλι αυτοι που δεν εφταιξαν.

    • April 22, 2010 1:09 am

      Σε ακουω κι εσενα Γιαννα μου και ασχετα με το πως τα βλεπω εγω, εσεις τα ζειτε καθημερινα. Ομως αν αυτο ειναι παρηγορια, η στενοτητα ειναι παγκοσμια και οι συνταξεις που αναφερεις εχουν προθεσμια ληξης παντου. Τωρα για το ποιος θα πληρωσει, αυτος ειναι κανονας σε ολο τον κοσμο, ο φορολογουμενος φυσικα. Παντου.

  12. April 21, 2010 1:20 pm

    Τι συγκινητική και ωραία αυτοπροσωπογραφία. Γι’ αυτούς και για πολλούς άλλους λόγους σε συμπαθώ. Και συμφωνώ αφάνταστα με τη γωνία που κρίνει αυστηρά τους Έλληνες, γιατί μας έλλειψε αυτό και πιο πολύ έχουμε μέσα στο τσεπάκι μας τη δικαιολογία παρά την απολογία.

    • April 22, 2010 1:11 am

      Δωρακι μου, σ’ευχαριστω πολυ. Θα προσθεσω οτι εκτος απο την δικαιολογια εχουμε ετοιμο και το δαχτυλο που δειχνει τους αλλους φταιχτες.

  13. April 21, 2010 1:53 pm

    Να’ξερες πόσο με εκφράζουν αυτά που (τόσο ωραία) έγραψες !!
    Τα καπέλα μπορεί να αλλάζουν, το κεφάλι όμως παραμένει το ίδιο.
    Άλλωστε, συχνά χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση στα πράγματα.
    Ή αλλιώς:
    Every occasion demands a different hat
    Sehr schön geschrieben, liebe Frau.
    Mit freundlichen Grüßen
    Ιρλανδός

    • April 22, 2010 1:19 am

      Να αλλος ενας περιπλανωμενος μπλογκοφιλος. Τα καπελα αλλαζουν, το κεφαλι ειναι το ιδιο, και το μυαλο βολοδερνει ασταματητα. Φηλεν ντανκ!

  14. April 21, 2010 3:17 pm

    Δεσποινακι μου γι’αυτο σ’αγαπω γιατι εχεις το θαρρος να ομολογησεις οτι εισαι μια μικρη ελληνιδα που αγαπας την πατριδα σου με τα καλα και τα κακα και θα παλεψουμε ολοι γι’ αυτη την ελλαδα που ξεχωριζε παντοτε που εβγαλε ανθρωπους , που εκαναν ανακαλυψεις , που ειπαν παν μετρον αριστον…… και αλλα.Ναι εχουμε να λεμε ομως οτι καποτε τ’ αρχαι ελληνικα ηταν τ’ αγγλικα του σημερα. Φιλακια

    • April 22, 2010 1:23 am

      Δε χρειαζεται θαρρος Ελευθερια μου, ειναι αυθορμητο και καμαρι μου. Σε ευχαριστω για αυτα που μου λες!

  15. April 21, 2010 7:12 pm

    Χαίρομαι για τα τία καπέλα σου και τις τρεις ματριόσκες σου και εύχομαι να τις διατηρήσεις εσαεί διότι έχουμε ανάγκη από Έλληνες με αντικειμενική άποψη. Συμφωνώ με όσα έγραψες και με αντιπροσωπεύουν στο μεγαλύτερο βαθμό, μολονότι δεν έχω ζήσει στο εξωτερικό παρα μόνο ταξιδεύω όσο πιο συχνά μπορώ. Εξαιρετική ανάρτηση, συγχαρητήρια!

    • April 22, 2010 1:28 am

      Πεννυ καλωσορισες και σ’ευχαριστω για το σχολιο. Κι εσυ λοιπον ως ενα σημειο καταλαβαινεις το συνειρμο μου. Σ’ευχαριστω.

  16. April 21, 2010 7:24 pm

    παρα πολυ καλο κείμενο δέσποινα…

    υγ εμεις εδω ενα σκουφι φοράμε και
    πιστευω ότι είναι της δημοκρατίας…

    κάποια στιγμη πήγαμε να βάλουμε το καπέλο
    της Ευρώπης, αλλά μάλλον μας έπεσε
    μεγάλο🙂

    • April 22, 2010 1:32 am

      Ε αφου το σκουφι ειναι της δημοκρατιας, τοτε αφηνω ολους μου τους ενδοιασμους κατα μερος. Τα καπελα ομως παιρνουν και μεταποιηση, ναι;
      Σ’ευχαριστω Ναταλακι.

  17. April 21, 2010 8:01 pm

    Yπεροχη η περιγραφη….μιας ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ,που αποκτηθηκε ΜΕ ΕΞΩΣΤΡΕΦΙΑ!!!

    Δηλαδη…ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ….γνωριζουμε τους ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ.
    Ενα μεγαλο και περιπετειωδες ταξιδι…για μια αγαπη που ετσι κι αλλιως….ΔΕΝ Θ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΕΙΣ.

    στο Δεσποιναριον με αγαπη.

    • April 22, 2010 1:34 am

      Ε γιατρε μου ετσι ειναι, χρειαζομαστε το μετρο συγκρισης για να επιλεξουμε και να κρινουμε. Ασε τωρα ξερεις ποσες αγαπες αφησα στην Αθηνα; Και πρωτη απ’ολους την μαμα μου.

  18. April 21, 2010 10:45 pm

    Δεν έχω να πω τίποτα. Το κείμενό σου μου άρεσε τόσο πολύ που το έχω κάνει 3 επαναλήψεις.

    Μόνο μία μικρή τυπική διόρθωση, χωρίς παρεξήγηση: Είναι της “Διδούς Σωτηρίου” και όχι της “Διδώς Σωτηρίου”.

    Ζηλεύω τον κοσμο-πολιτισμό σου. Εγώ δυστυχώς είμαι πολύ εγωιστής για να αντέξω άλλους πολιτισμούς. Είμαι κατά βάθος πολυ Ελληναράς τλκ :(((

    Φιλιά!!

    • April 22, 2010 1:50 am

      Καμια παρεξηγησε Ση Ες, η πλακα ειναι οτι μονο την Σαπφω λεω σωστα στη γενικη. Αλλα λεω και της Μυρτως, της Μαριγως , της Αργυρως, (και εκεινες το λενε ετσι) και δεν ειμαι σιγουρη για ποια ονοματα ισχυει ο κανονας.
      Παμε τωρα παρακατω. Δεν εγινα αυτοματα ετσι που ειμαι τωρα. Πηρε καιρο, πολλη παρατηρηση και παραδοχες πραγματων που δε φανταζομουνα ποτε οτι θα παραδεχομουν. Ση Ες οταν λεω οτι αντεχω τους αλλους πολιτισμους δε σημαινει οτι τους ασπαζομαι κι ολας. Αλλα εχω ξεπερασει το σταδιο που ολα με νευριαζανε.
      Φιλια και … ση γιου!

      • April 22, 2010 6:53 am

        λοιπον, ονοματα παροξύτονα που τονίζονται στην παραλίγουσα όπως Φρόσω, Μέλπω κτλ κλίνονται απλά και χωρίς αλλαγές, της Φρόσως, της Μέλπως.
        τώρα, οι λέξεις που προέρχονται από την αρχαία ελληνική όπως πειθώ, Σαπφώ, ηχώ θα κλιθούν στη γενική σε -ους.
        οσες ανηκουν στο νεοελληνικο κλιτικο συστημα ή προέρχονται από την αρχαία ελληνική αλλά χρησιμοποιούνται ευρέως και σήμερα κλίνονται στη γενικη σε -ως.

        και μη νομίζεις ότι όλα αυτά τα θυμόμουν από την τριτη δημοτικού, απλά τώρα με τα γερμανικά έχω και τον τριανταφυλλίδη εδώ για να με βοηθάει στη γραμματική🙂
        γενικά δε νομίζω ότι ειναι τεραστιο λαθος να κλινουμε της Σαπφως αντι της Σαπφους και στο τελος τελος τις περισσοτερες φορες αγωνια δειχνει παρα βαθια γνωση των κανονων της γραμματικης.
        και παω τωρα να σου πω και για τα αλλα!

        • April 22, 2010 10:52 am

          Τελεια, εχουμε και τον κανονα τωρα μελισσουλα κι ευχαριστω. Η γλωσσα εχεο υποστει και υφισταται συνεχως κακοποιηση κι αυτο το βλεπουμε καθημερικα, μαλλον το ακουμε. Παντως χαιρομαι που εχεις διπλα τον Τριανταφυλλιδη που οπως θυμαμαι μπηκε στα σχολεια την δικη μου εποχη και τοτε προκαλεσε την τεραστια αντιδραση των ακαμπτων πιστων της καθαρευουσας. Παω κι εω να δω τα αλλα.

          • April 22, 2010 1:48 pm

            Τριανταφυλλίδης rulezzzz !!!

            :))

            Άσχετο αλλά μου άρεσε να το γράψω !

  19. April 22, 2010 8:50 am

    τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω και διαβάζω και τα σχόλια και μερικές φορές νοιώθω να πνίγομαι. αλλά τέλος πάντων. Το να έχει κάποιος πολλές προσλαμβάνουσες είναι πάρα πολύ θετικό γιατί μόνο έτσι μπορεί να κρίνει καταστάσεις όσο πιο αντικειμενικά γίνεται. πάντα, θα υπάρχει το συναίσθημα που θα καθορίζει τη οπτική μας απέναντι στα γεγονότα και θα μας κάνει λιγότερο αντικειμενικούς. Σε εμένα τουλάχιστον έτσι λειτουργεί το σύστημα γιατί παρ’ όλο που ζω εκτός Ελλάδας, 10 χρόνια συνολικά, νοιώθω ότι ανήκω εκεί και μόνο. Βέβαια, σε καμιά περίπτωση δεν πιστεύω ότι πρέπει κάνεις να ζει εκτός της χώρας του για να είναι ανοιχτόμυαλος ή ενημερωμένος για ότι συμβαίνει γύρω του. Γιατί έχω πολλά πραδείγματα ανθρώπων που ζουν και 50 χρόνια στο εξωτερικό αλλά… έχουν υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου που ειλικρινά η γνώμη τους είναι αστεία. Έχει σημασία που ζεις, πως ζεις και πόσα μαθαίνεις.

    • April 22, 2010 11:23 am

      Δεν εισαι σαφης στο το σε πνιγει, αλλα αφου το παρερχεσαι με τελος παντων το παρερχομαι κι εγω μελισσουλα.
      Τωρα το που ανηκω το εχω καταγραψει ευθαρσως στο αμπαουτ μη, κι αυτο δεν αλλαζει. Αλλαζει ο τροπος που βλεπεις τα πραγματα, αλλο η τοποθετηση κι αλλο η ριζα μας που οπως σωστα λες περιεχει και το συναισθημα.
      Και επισης συμφωνω στο οτι η εξελιξη σου εξαρταται απο το πως αρχισες. Οσο πιο ευρεις ειναι οι οριζοντες και οσο λιγωτερο συναισθημα υπαρχει, τοσο πιο αντικειμενικος εχεις την προοπτικη να γινεις.
      Δεν ανεφερα πουθενα οτι πρεπει να εισαι εξω για να εισαι ανοιχτομυαλος (αλλοιμονο μου) και θελω να τονισω οτι το παραπανω κειμενακι δεν ειναι μια γενικη αποψη για την εξελιξη της σκεψης και της αντιμετωπισης των πραγματων απο ενα ξενητεμενο (πραγμα που εξαρταται απο πολλες παραμετρους), αλλα η εξελιξη της δικης μου σκεψης και μονο που δεν αποκλειεται να συμπιπτει και με αλλες, αλλα δεν αποκλειεται επισης να ερχεται σε συγκρουση με αλλες. Παντως σε ολους μεχρις ενος σημειου το παρακατω ειναι γεγονος. Η αποσταση (και δεν εννοω μονο την χιλιομετρικη ) και η αντικειμενικοτητα ειναι ευθεως αναλογα.

  20. April 22, 2010 12:08 pm

    Na mai kai ego akoma egklobismeni kai me allergies stin mikri mpampouska😉 simfono apolita, pos na koitakseis ton kosmo otan galouxithikes me to na eisai politis tou kosmou, kai to aima mesa sou omos nero na min ginetai? ego to bazo os kapelo Lonely, kai apla kano ta oria ton kritirion mou polixroma, kai euelikta…katalabaino tis protheseis tou kathenos apla den tis simerizomai😉

    • April 23, 2010 2:26 am

      Περαστικα Λονλινακι, το φανταστηκα οτι θα ειχες μεινει πισω. Εσυ και τοσος αλλος κοσμος. Ανοιξαν ομως παλι οι ουρανοι οποτε καλο ταξιδι.

  21. Marthaki permalink
    April 22, 2010 1:07 pm

    Καλημερα Δεσποιναριο,
    Παρα πολυ καλο αυτο το ποστ σου, και ναι, σε δεχομαι σαν πολιτη του κοσμου με τα τρια σου καππελα.
    Συνφωνω απολειτα μαζι σου.
    Φιλακια

    • April 23, 2010 2:28 am

      Ευχαριστω Μαρθακι, τι γινεται τωρα; Θα πας Ελλαδα; Ολα φαινεται να ειναι καλα. Φιλακια και σε σενα, ευχαριστω!

      • Marthaki permalink
        April 23, 2010 2:37 am

        Ακομη εδω, αλλα λεω να ξεκινησω την Τριτη. Happy Earth Day!!!

        • April 23, 2010 2:53 am

          Βραβο Μαρθακι μου! Καλο ταξιδι. Και καληνυχτα.

  22. Ρούλα permalink
    April 22, 2010 2:44 pm

    αγαπημένη μου citizen of the World
    για άλλη μια φορά απόλαυσα τη γραφή σου,τις απόψεις σου!θα συμπλήρωνα μόνο ότι η ελληνική κοινωνία, αν κρίνω από τον περίγυρό μου που έχω άμεση γνώση,όχι μόνο αφοριστική δεν είναι αλλά θα έλεγα ότι παραείναι ανεκτική σε συμπεριφορές πολιτικών και τρομερά αφελής.Στην πολυπολιτισμική κοινωνία που ζώ δεν έχω διαπιστώσει και δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπάρχει σαν γενικευμένη νοοτροπία στο νεοέλληνα ο ρατσισμός και η διαφορετικότητα.Μεμονωμένες περιπτώσεις,ίσως ναι,αλλά όχι ο κανόνας.Εδώ έχουμε στα πόδια μας το πρακτορείο της γειτονικής χώρας που δρα σε βάρος της χώρας μας και το ανεχόμαστε.Καθημερινά δοκιμάζεται η υπομονή μας και αυτοσυγκράτηση για να μην την πληρώσουν άνθρωποι που χρησιμοποιούνται ως υποχείρια και που στο κάτω κάτω δεν φταίνε σε τίποτε.
    δεσποινάριον για αυτή σου την ανάρτηση,σου βγάζω το καπέλλο!!!
    φιλάκια

    • April 23, 2010 2:42 am

      Σε ακουω Ρουλα, δεν μπορω να δω με τα δικα σου ματια, γιατι δεν εχω ζησει εκει. Σιγουρα ειναι κατι πιο ιδιεταιρο που ομολογω οτι δεν το ξερω. Ευχαριστω που εγραψες και τη δικη σου γνωμη εδω. Μπορει απο μακρυα να εισαι πιο αντικειμενικος, αλλα στο χωρο σου, στην γειτονια σου , στην κοινωνια σου οχι μονο εισαι κοντα αλλα μπορεις να βοηθησεις περισσοτερο.

  23. April 22, 2010 4:43 pm

    Είναι από τα ωραιότερα posts που έχεις γράψει το σημερινό φιλενάδα μου.. Αυτή την matryoshka που είσαι, πολύ την αγαπώ και ελπίζω να το ξέρεις…:-) Φιλάκια πολλά…

    • April 23, 2010 2:44 am

      Αχ ελα τωρα! Το ξερω. Φιλακια και καλο σου ταξιδι εκει που πας. Ευχαριστω.

  24. April 22, 2010 11:29 pm

    Δάβασα και σφίχτηκε η ψυχή μου. ‘Οχι ότι δεν τα λες καλά. Τέλεια τα λες, αλλά η (επανα)συνειδητοποίηση κάποιων …αληθειών (Έχει πληθυντικό αυτό;) μπορεί να σου σφίξει και ψυχή (ό,τι κι αν είναι αυτό) και στομάχι!

    • April 23, 2010 2:50 am

      Αγαπητο μου ηλιοτυπον, δε ξερω ενοιωσες ετσι. Ισως γιατι καποτε σκεφτηκες κι εσυ ετσι; Ισως γιατι ειπα κατι που συμφωνεις, δε μπορω να πω. Οι αληθειες βεβαια εχουν και γενικη, αλλα δεν ειχα σκοπο να στεναχωρεσω κανενα. Ελα κοιμησου το, και μεχρι το πρωϊ θα περασει😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: