Skip to content

εν Αθηναις και εν Λεσβω, φαγαμε και ηπιαμε! (μερος 3ο του μελιτζανοκεφτε)

June 30, 2010

Ο κεφτες ειναι το πιο αοριστο κατασκευασμα της Ελληνικης κουζινας.  Δε νομιζω να υπαρχει μια κλασσικη συνταγη κεφτε. Αλλοιως τον φιαχνει η μαμα μου, αλλοιως ο Γιωργος ο ταβερνιαρης, αλλοιως η πεθερα μου και αλλοιως εγω.  Ο καθενας μας εχει βρει μια κατα τη γνωμη ενα αρμονικο συνδιασμο κιμα και ψωμιου,  ειδος κιμα, διαφορα μυρωδικα, και τροπο ψησιματος.  Στην ταβερνα του Γιωργου της νεανικης μου ηλικιας,  ο κεφτες ηταν μεγαλος και στα καρβουνα, η μαμα δεν τον αλευρωνε, η πεθερα παλι ναι.  Οπως και ναναι παντως ο κεφτες, τον τρωω με μια προϋποθεση. Να ειναι καυτος απο το τηγανι.  Μακρυα απο μενα τα κρυα σφιχτα κεφτεδακια της εκδρομης!

Η σημερινη αναρτηση ξεφευγει απο τον κλασσικο κιμαδενιο κεφτε, και ασχολειται με  τον ..αλλο κεφτε,  το νησιωτικο, που χρησιμοποιει τοπικα προϊοντα για να ξεφυγει απο τα τετριμμενα, και να δωσει μια γευση ποικιλιας στην τοπικη κουζινα.  Ολοι ξερουμε για τους τοματοκεφτεδες της Σαντορινης και τους τυροκεφτεδες της Χιου.  Οι τελευταιοι με εχουν παιδεψει παρα πολυ, αφου, νοικοκυρες που ρωτησα μου ειπαν διαφορετικα πραματα η καθεμια.

Πρωτα ρωτησα την κυρια Αγγελα.  Η συνταγη της ηταν ως εξης. ” Παιρνουμε το ρεγκατο,  το πλαθουμε με το αυγο, βαζουμε και λιγο αλευρακι και το τηγανιζουμε” .  Φεξε μου και γλυστρησα!  Σε μια ταβερνα μου ειπαν:  ” Σας αρεσει;  Τοτε να ερχεστε εδω να τον τρωτε” .  Εγω ομως εχοντας δοκιμασει γευσεις πιο πικαντικες απο το ρεγκατο, πειραματιστηκα ακομα και με λιγη δοση τυροκαυτερης για να πετυχω κατι πιο νοστιμο.

Στην Μυτιληνη ο μελιτζανικεφτες ειναι ο βασιλιας του χορτοκεφτε!  Αφρατος και γλυκος,  αφηνει τη γευση ζεστης μελιτζανοσαλατας στο στομα και ταοριαζει με φρεσκια ντοματα σαλατα.  Ο μελιτζανοκεφτες ειναι το επομενο πειραμα μου. Τωρα που οι μελιτζανες ειναι μικρες και δεν εχουν πολλα σπορια.  Δε ρωτησα κανενα, αλλα βρηκα μια συνταγη γραμμενη σε ενα φυλλαδιο.  Απο εδω θα αρχισω και ελπιζω να φτασω καπου κοντα στο μελιτζανοκεφτε του ” Αντωνη” .

Μελιτζανοκεφτεδες

Αντιγραφω απο ενα φυλλαδιο που πηρα απο το κυλικειο του μουσειου Φυσικης Ιστοριας Απολιθωμενου Δασους στο Σιγρι της Μυτιληνης.  Σε αυτο το κυλικειο υπαρχει μια ενδιαφερουσα ποικιλια απο προϊοντα συνεταιρισμων.

2 κιλα μελιτζανες

2 αυγα

1 φλυτζαμι παξιμαδι

1 κουταλια ριγανη  (σαν πολυ μου φαινεται)

2 κουταλιες δυοσμο

1 κουταλια αλατι

1/2 κουταλια πιπερι

5 σκελιδες σκορδο (δυναμιτης)

λιγο ξυδι

ενα φλυτζανι ελαιολαδο Μυτιληνης

Ψηνουμε τις μελιτζανες και τις περναμε στο μπλεντερ

Βαζουμε το μειγμα σε ενα μπωλ μαζι με το θρυμματισμενο παξιμαδι και προσθετουμε τα υπολοιπα υλικα. Αν το μειγμα δεν ειναι σφιχτο προσθετουμε κι αλλο παξιμαδι.  Πλαθουμε καφτεδες, τους αλευρωνουμε και τους τηγανιζουμε σε καυτο λαδι.

Δε ξερω γιατι αυτη η συνταγη μου φαινεται πολυ.. του ποδαριου, αλλα καπου πρεπει να αρχισω, Και φανταζομαι οτι με 2 κιλα μελιτζανες, ταϊζεις ενα συνταγμα.  Θα πειραματιζομουνα πρωτα με τη μιση δοσολογια και με ρεγουλα στην αρτυση.  Νομιζω οτι λιγη τριμμενη μυζηθρα στο πλασιμο θα ηταν πολυ καλη. Οσο για τα παξιμαδια,  δε ξερω γιατι εχω στο νου μου εκεινα τα μικρα τα πλασμενα με ελαιολαδο.  Τελος για το “ψηνουμε” ,  θα δοκιμασω να τις καψαλιασω στη φωτια για την καπνιστη γευση.  Προτζεκτ καλοκαιρινο, λοιπον στην κουζινα του δεσποιναριου, ο μελαχροινος μελιτζανοκεφτες!   Ελπιζω να μη χρειαστει να πιω πολλα ουζα μεχρι να τα καταφερω.

..η συνεχεια στην Αθηνα…

Πη Ες εικονογραφημενο:  Πεταμε πανω απο την Μυτιληνη και παμε να φαμε λιγο και στην Αθηνα.  Κοιταμε κατω και βλεπουμε, τον κολπο της Γερας, τον κολπο της Καλλονης, τις ιχθυοκαλλιεργειες κι ενα σωρο αλλες ομορφιες.  Οταν κοιτας απο ψηλα, μοιαζει η γη με ζωγραφια!  Καλο μηνα!

15 Comments leave one →
  1. panathinaeos permalink
    July 1, 2010 4:57 am

    καλημερα δεσποιναριον!!!! εχω για πρωινο μελιτζανοκεφτεδες, τυροκεφτεδες και νοτματοκεφτεδες, ολα χαρη σε σενα! εβιβα ζαπατα! και δυο καραφακια ουζο για να κατεβουνε να μην καθησουν στο λαιμο!
    κραταω στο βαθος της μνημης την προταση: “ο κεφτες ειναι το πιο ακαθοριστο παρασκευασμα της ελληνικης κουζινας” ο φουρνος του χοτζα!

    • July 3, 2010 10:53 am

      Καλημερα αγαπητωτατε. Αυτο που κανω και σερβιρω μεζεδες αποβραδις και τις βρισκετε εσεις με τον καφε πρωϊνιατικα ισως να πρεπει να το αναθεωρησω. Κατι σε μαρμελαδα ισως! Ο κεφτες πραγματικα και χρησιμοποιησατε και την σωστη λεξη, παρασκευασμα και οχι κατασκευασμα.

  2. July 1, 2010 9:01 am

    Πεινασα βρε πρωινιατικα! Φανταζομαι τηγανιζεις σε φριτεζα (εγω δεν εχω τετοια οργανωση). Περιμενω ενημερωση για το αν πετυχε η συνταγη!🙂

    • July 3, 2010 10:55 am

      Εχω φριτεζα αλλα δεν την χρησιμοποιω για πολλους λογους. Και αποφευγω τα πολλα τηγανισματα. Τα καλοκαιρια εχω ενα ματι εξω στο γκριλ και εκει κανω τα τηγανητα. Ακομα δεν δοκιμασα παντως Ντοναμπελα μου.

  3. elekat permalink
    July 1, 2010 9:04 am

    Εχεις δίκιο, ο κεφτές όπως και το μπιφτέκι, μπορεί να φαίνονται απλά αλλά στην πραγματικότητα θέλουν μεγάλη μαστοριά να πετύχεις το τέλειο!
    Όπου τέλειο για μένα, είναι να είναι ο κεφτές τραγανός απ’έξω και ζουμερός μέσα, το δε μπιφτέκι οπωσδήποτε πολύ αφράτο και επίσης ζουμερό!
    Συγχρόνως, να είναι πολύ γευστικά και όχι πολύ βαρειά με πολλά μυρωδικά και μπαχαρικά!
    Εγώ πάντως τους ωραιώτερους κεφτέδες χρόνια τώρα, τους τρώω σε μιά ταβέρνα στην Κηφισιά, στον Χαμπάκη!
    Εγώ πάντως προσωπικά ουδέποτε μπόρεσα να τους πετύχω όπως τους θέλω!
    Οσο για τους μελιντζανοκεφτέδες, μου ακούγεται ωραία η συνταγή και νομίζω ότι είναι μια καλή αρχή!
    Good luck λοιπόν και περιμένουμε εντυπώσεις!

    • July 3, 2010 10:57 am

      Σημειωνω το ονομα της ταβερνας κι ευχαριστω Λενακι μου. Ουτε εγω τους θελω με πολλα μυρωδικα και ειδικα οταν ξεφυγει η ριγανη μπορει να γινουν πολυ πικροι. Ευχαριστω και φιλια.

  4. July 1, 2010 9:39 am

    και ο κολοκυθοκεφτές είναι πολύ ωραίος έχω να προσθέσω.
    γενικά ο κεφτές είναι ωραίο μεζεδάκι και αναρωτιέμαι γιατί όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον βλάξ τον λέμε κεφτέ; ε;
    φιλάκια

    • July 3, 2010 10:58 am

      Βεβαια και ο κολοκυθοκεφτες ειναι πολυ καλος. Ολα αυτα ειναι καλοκαιρινα μπιρμπιλικια του ουζου! Τωρα κεφτε δε λεω κανενα, βλητο ισως! χε χε!

  5. July 1, 2010 12:31 pm

    Kαλό μήνα σου εύχομαι, αγαπημένο Δεσποινάριο,
    απολαμβάνοντας μια δροσερή καλοκαιρινή σαλάτα με ..τι άλλο; ξυλάγγουρο!!!
    Φιλάκια

    • July 3, 2010 12:01 pm

      Καλο μηνα Γοργονα μου.Χε χε εσυ οποτε ερχεσαι εδω μασουλας ενα ξυλαγγουρο. Φιλακια και καλο μηνα!

  6. July 1, 2010 2:41 pm

    Όμορφαααα!
    Καλό σου μήνα!

  7. July 2, 2010 12:49 am

    Καλό μήνα Δεσποινάκι μου,
    Τους κεφτέδες δεν τους κατέχω γιατί δεν φτιάχνουμε τηγανητά στο σπίτι ούτε τρώμε τηγανητά εκτός αυτού.
    Η φωτογραφία όμως απο ψηλά κάνει τη Μυτιλήνη ζωγραφιά και σύ την πήρες σοβαρά και συ την πήρες σοβαρά!!!
    Φιλί πρωτομηνιάτικο χαρωπό

    • July 3, 2010 12:01 pm

      Καναδεζα στερεισαι τον κεφτε; Να τον κανεις στα καρβουνα! Φιλακια σου!

  8. July 2, 2010 4:03 am

    Λοιπον υποσχομαι απαντησεις αυριο. Φιλια ως τοτε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: