Skip to content

Η θαλασσα στο Μολυβο

July 30, 2010

Στο Μολυβο πηγα δυο φορες. Μια με συννεφια και ψιλη βροχουλα και μια με ζεστη και λιακαδα.  Ειναι τοσο ομορφα εκει,  που ο καιρος δεν μπορει σου χαλασει το κεφι. Κυριως οταν πηγαινεις για πρωτη φορα.    Στις φωτογραφιες φαινεται  η συννεφιασμενη ημερα.  Μπορω να πω οτι η πρωτη μου επισκεψη με τη βροχουλα ηταν εξαιρετικα ευχαριστη.  Ουσιαστικα δεν ηταν βροχη αλλα κατι σαν δροσουλα στην ατμοσφαιρα, αυτο που λεμε mist.  Περπατουσα χωρις ομπρελλα,  και θαυμαζα τα σπιτια τα σκαρφαλωμενα στο υψωμα ετσι οπως καλετηγαν ψηλα στο καστρο.  Η θαλασσα ομως στο Μολυβο μου εκλεψε την καρδια.  Τοσο γαλαζια, τοσο απεραντη! Σημερα φερνω φωτογραφιες απο τη θαλασσα.  Ο Μολυβος δεν τελειωνει εδω.  Θα αφιερωσω ξεχωριστη αναρτηση στην βολτα μου μεσα στο χωριο.  Τωρα ομως παμε να δουμε την θαλασσα.  Ετσι απεραντη, γαλαζια, ρυτιδιασμενη και προκλητικη.

Σας φιλω γλυκα.

Advertisements
13 Comments leave one →
  1. July 30, 2010 5:47 am

    Πολύ όμορφη βόρεια θάλασσα. Άλλο η θάλασσα που βλέπει σε κόλπο, άλλο το Αιγαίο. Αν δεν ήταν και η Τουρκία απέναντι, θα είχαμε ακόμα πιο άπλα.

    Καλημερούδια Δεσποινάκι, και πάντα να ταξιδεύεις…

    • July 31, 2010 12:31 am

      Χα χααα.. μη κοιτας ανατολικα! Παντως Λιλακο’μ αυτο ουτε που το σκεφτηκα καθολου. Το σπιτι μας στη Λαγκαδα της Χιου ειναι ανατολικο και φυσικα βλεπουμε την Τουρκια και μαλιστα πιο κοντα. Καποτε μια φιλη με ρωτησε, καλα δε φοβασαι; Φυσικα οχι, ειμαι στη χωρα μου δε φοβαμαι. Παντως σε καταλαβαινω οπως καταλαβαινω γενικα το πως αισθανεται ο κοσμος εκει τις τελευταιες εβδομαδες.

  2. July 30, 2010 6:18 am

    Ο τόπος είναι απλόχωρος και ο λωλός στενόχωρος που λένε…Όλα με στενεύουν σήμερα, πως να μην με ενοχλεί η Τουρκία :P, που την κοιτάμε με την άκρη του ματιού. Αν αναρωτιέσαι …

  3. July 30, 2010 8:26 am

    Εκτός από τον τρόπο γραφής και παρουσίασης, που με κέρδισε, μνήμες και εικόνες άγγιξαν συναισθηματικά κουτάκια.
    Κατάγομαι από τη Χίο, γεννήθηκα και έφυγα 9 μηνών, αλλά οι ρίζες είναι βαθιές. Οι γονείς μου είναι Μικρασιάτες και οι παππούδες μετά την καταστροφή, πήγαν Μυτιλήνη, από την μεριά του πατέρα μου και Χίο από την μεριά της μητέρας μου.
    Οι αναφορές και οι εικόνες και από αυτά τα νησιά αγγίζουν soft spots…και με ταξιδεύουν.
    Το άλλο μου κομμάτι, αυτό που σπούδασε, έζησε στην Αμερική και παντρεύτηκε Αμερικάνο.. χαίρεται να διαβάζει αυτά που γράφεις, για μια χώρα που αγάπησα πολύ και που μου φέρθηκε και της φέρθηκα εξαιρετικά.

    • July 31, 2010 12:37 am

      Γεια σου Ποπη. Λοιπον βλεπω οτι εχουμε μερικα κοινα, εμενα ο συζυγος καταγεται απο την Χιο. Η προγιαγια απο την Λεσβο. Ο παπους απο την Σμυρνη. Σε ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια.

  4. July 30, 2010 9:53 am

    Όμορφα!!!

  5. July 31, 2010 12:38 am

    Θαλασσα παντα ομορφη!

  6. July 31, 2010 3:18 am

    Εκπληκτικός ο Μόλυβος. ‘Εχει μια ομορφιά ανεξήγητη. Σαν έργο κάποιας ζωγραφικής μεγαλοφυίας που ζωντάνεψε και πετάχτηκε από το καβαλέττο!

    • July 31, 2010 11:40 am

      Εχει πραγματικα μια ομορφια πανοραμικη. Θελεις η θαλασσα, θελεις η τοπογραφια, θελεις η ντοπια αρχιτεκτονικη. Ειναι προστατευμενο απο την ΟΥΝΕΣΚΟ ακουσα. Απαγορευεται να χτισεις χωρις την αδεια της.

  7. Eleonra Hasioti permalink
    July 31, 2010 11:21 am

    Μόλυβος ή Μήθυμνα!!! Ό,τι πιο όμορφο υπάρχει. Τόπος του αγαπημένου μου φίλου Μηθυμναίου!!! Απ’ ότι ξέρω φέτος εκείνος δεν θα είναι εκεί.
    Θα περιμένω και τις επόμενες αναρτήσεις σου να θαυμάσω κι άλλες ομορφιές από τα δροσερά δρομάκια του.
    Σ’ ευχαριστώ Δέσποινα!!!

    • July 31, 2010 11:43 am

      Γι αυτο το αφησα προε το τελος Ελεωνορα (τι ομορφο ονομα που εχεις). Ναι πραγματικα ειναι ο τοπος του Στρατου. Δρομακια και σπιτια για σενα λοιπον στην επομενη αναρτηση. Εγω ευχαριστω που περασες απο δω.

  8. Eleonra Hasioti permalink
    August 1, 2010 1:14 pm

    Σου άρεσε, λοιπόν, το όνομά μου… δεν είναι απ’ τα παράξενα; Μ’ αρέσει έτσι ολόκληρο, όχι το Νόρα, όπως θέλουν μερικοί.
    Ναι, έτσι είναι ο τόπος του αγαπημένου (και ξεχωριστού μου φίλου) Στράτου, που έχει χαθεί τώρα τελευταία. Ξέρεις εκέινος είναι παθιασμένος με τον τόπο του. Φέτος το σπιτάκι του έμεινε κλειστό, δεν θα έρθει… Φαίνεται σε μια σου φωτογραφία.
    Καλή συνέχεια, Δέσποινα, να έχεις κι εσύ εκεί που είσαι.
    Θα σε επισκέπτομαι και θα σε διαβάζω.

    • August 1, 2010 1:46 pm

      Αληθεια;Φωτογραφισα το σπιτι του Στρατου χωρις να το ξερω. Φανταζομαι στις πανοραμικες καπου. Ναι ειδα και το μπλογκ ειναι κλειστο. Ελπιζω να ειναι καλα. Ελεονορα φανταζομαι εσυ δεν εχεις μπλογκ. Θα χαρω να ερχεσαι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: