Skip to content

gourmet NY/ MOLYVOS

September 9, 2010

Το εστιατοριο Μολυβος βρισκεται στην εβδομη λεωφορο, στο Μανχατταν, μολις τρια τετραγωνα νοτια απο το Central Park. Ανηκει στις επιχειρησεις Λιβανου μαζι με αλλα τεσσερα (μεσογειακου στυλ) εστιατορια και αποτελει ενα νεο ειδος Ελληνικου εστιατοριου στη Νεα Υορκη, που δεν θυμιζουν τις παλιες ταβερνες η μαγειρεια στην Αστορια. Αυτο το ειδος της προσεγμενης Ελληνικης κουζινας που εχει ανεβει μερικα σκαλια στην ποιοτητα, την παρουσιαση και το σερβις. Απο την ημερα που ανοιξε πριν δεκατρια χρονια εχει μονο εξαιρετικες κριτικες. Τα ψαρια ερχονται αεροπορικως απο την Ελλαδα καθε μερα. Αυτα και αλλα προϊοντα εισαγωγης, συνδιαζονται με προσοχη και φαντασια και φιαχνουν ενα μενου που δεν υπαρχει αμφιβολια οτι ειναι Ελληνικο. Προσελκυει οχι μονο Ελληνες αλλα παρα πολλους ξενους που ανακαλυπτουν οτι η Ελληνικη κουζινα που ολοι αγαπουν μπορει να συναγωνισθει ισαξια τις πιο αξιολογες κουζινες στο Μανχατταν.

Executive chef ειναι ο James Botsacos απο τους κορυφαιους στη Νεα Υορκη.  Μπαινοντας στον Μολυβο, εντυπωση κανουν τα ζεστα τερακοττα χρωματα και η απλη διακοσμηση με παλιες φωτογραφιες και κεραμεικα.   Η λιστα κρασιων εξαιρετικη και βραυευμενη απο το περιοδικο Wine Enthusiast το 2009 σαν μια απο τις καλυτερες στο Μανχατταν.

Η ατμοσφαιρα σε βοηθα να χαλαρωσεις και το σερβις ειναι διακριτικο και σωστο τοσο στην λεπτομερεια οσο και στο ταϊμινγκ.

Απο το γευμα στον Μολυβο σας φερνω σημερα μερικες φωτογραφιες.

Το χταποδακι στα καρβουνα πολυ τρυφερο

Ο Ερρικος προτιμησε ψαρι, αλλα εγω ειχα τα ματια μονο για τους λαχανοντολμαδες.  Ενα απο τα πιο αγαπημενα μου φαγητα που δεν μπορω να φιαξω οπως το θελω γιατι δεν βρισκω καταλληλα λαχανα.  Ηταν εξαιρετικοι. Ελυωναν στο στομα και η σαλτσα απο γιαουρτι ελαφρια και νοστιμη.

Το παγωτο με γευσεις βανιλιας και μελιου με σπιτικη πραλινα και ξυσματα χαλβα, ηταν ενας συνδιασμος που δοκιμασα για πρωτη φορα,  και με ενθουσιασε.

Η μπουγατσα στη φωτογραφια ηταν (και ζητω συγγνωμη απο τους Κρητικους) καλυτερη κι απο του Ιορδανη.  Τοσο φρεσκια, τοσο νοστιμη, λες και μολις βγηκε απο το φουρνο.  Μα τι λεω, προφανως μολις ειχε βγει απο το φουρνο!

Τελος παραθετω ενα ακομη συνδεσμο μιας εξαιρετικης κριτικης απο το greekwinemakers .

Τον Μολυβο τον επισκεφτηκαμε το πρωτο βραδυ μας στη Νεα Υορκη. Ειχα φροντισει να κανω κρατησεις.  Εκεινο το βραδακι θυμηθηκα ποσο μου αρεσει η πολη. Βγηκα απο το ξενοδοχειο και περπατησα μεχρι το εστιατοριο.  Αυτο ειναι κατι που στην “πρωτευουσα” δεν μπορεις να το διανοηθεις εκτος αν μενεις στο Τζωρτζταουν Αυτα και σας φιλω γλυκα.

871 7th Ave
(between 55th St & 56th St)
New York, NY 10019
Neighborhood: Midtown West

(212) 582 7500

Advertisements
39 Comments leave one →
  1. September 9, 2010 2:30 am

    Ως Gourmet Φωτογράφος (και όχι μόνο) έφτασες στο Peak! Και αν σκεφτεί κανείς ότι φωτογραφίζεις με μιά pocket camera (απίθανο να κουβαλάς βαρύ φωτογραφικό εξοπλισμό σε κάθε έξοδό σου) τα αποτελέσματα είναι ακόμη πιο εντυπωσιακά!

    • September 11, 2010 12:29 pm

      Λοιπον ποτε δε σκεφτηκα οτι ειμαι γκουρμε φωτογραφος. Ομως τωρα με την Πανασονικ τη μηχανουλα, βλεπω κι εγω την διαφορα! Ευχαριστω αγαπητο ηλιοτυπον. Ειναι λιιιιιγο πιο μεγαλη απο την προηγουμενη γιατι εχει πιο μεγαλο φακο, αλλα και παλι χωραει στην τσαντα μιας κυριας.

  2. September 9, 2010 2:35 am

    Ξέχασα να προσθέσω ότι οι λαχανοντολμάδες είναι και το δικό μου αγαπημένο. Μου έδωσες την ιδέα να τους μαγειρέψω (δεν πρόσεξα αν υπάρχουν λάχανα ακόμη εδώ). Τους προτιμώ με τη δική τους σάλτσα, ένα πηχτό ζουμάκι που γίνεται ξινούτσικο με την προσθήκη λεμονιού. Εναλλακτικά με ξινό αυγολέμονο…

    • September 11, 2010 12:32 pm

      Καιρος για λαχανα; Οχι ακομα αγαπητο ηλιοτυπον. Το Γεναρη μαλλον. Ομως πρεπει να πω οτι οι λαχανοντολμαδες μου αρεσουν υπερβολικα, και μαλιστα ξυνουτσικοι. Οταν δε κολλαει λιγο στον πατο της κατσαρολας ο ντολμας γινεται ενα ονειρο.

  3. Christina permalink
    September 9, 2010 7:15 am

    κ εγω τους λαχανοντολμαδες με ξινουτσικο αυγολεμονο τους προτιμω!!
    υπεροχη η gourmet εμπειρια σου φιλεναδα, αλλα εχω μια σοβαροτατη απορια: γιατι απολογεισαι στους Κρητικους για την μπουγατσα?? (!) ενω θα επρεπε να απολοεισαι στους Βορειοελλαδιτες?εεεεεε?

    • September 11, 2010 12:35 pm

      Η γεμιση ηταν πολυ ενδιαφερουσα, κατι ειχε μεσα που δεν το ανιχνευσαν τα γευστικα μου κυτταρα. Αυτο το κατι επισης το αναδυκνεις το γιαουρτι. Αυτο ειναι Χριστινακι, εκαναν καλο συνδιασμο. Τωρα για την μπουγατσα, μιλ μπαρδον, η μπουγατσα του Ιορδανη ειναι φιρμα και μουρθε πρωτη στο μυαλο. Οταν θαρθω να με κερασεις μια ..δικια σας! Χε χε!

  4. Πέννυ permalink
    September 9, 2010 8:19 am

    Αυτή η μπουγάτσα θα ήταν ότι πρέπει για να συνοδέυσω το πρωινό μου καφεδάκι…. οι ντολμάδες, ειδικά από τα χεράκια της μαμάς μου, αγαπητότατο έδεσμα συνοδευμένα από ξινούτσικο αυγολέμονο….
    Aπ’ότι κατάλαβα οι διακοπές στη Μυτιλήνη φέτος σε “σημάδεψαν”… Μόλυβος εκεί, “ΜOLYVOS” και στη Νέα Υόρκη 😉

    • September 11, 2010 12:37 pm

      Πεννυ, απαντω τα σχολια Σαββατο πρωϊ οβερ μπρεκφαστ κι αισθανομαι την ιδια “αναγκη”. Να ειχα μια! Ο Μολυβος, ναι μπηκε στη ζωη μου δυναμικα φετος! Φιλια!

  5. orfia permalink
    September 9, 2010 8:47 am

    Μολυβος στην Ν. Υορκη…!! Μπραβο τους και μπραβο και σε σενα Δεσποινα μου για την παρουσιαση ετσι για να μαθαινουμε και εμεις που ΔΕΝ ταξιδευουμε!!! Σε φιλω!!!

    • September 11, 2010 12:38 pm

      Οπως εγραψα Ορφια μου, ανοιξε πριν 13 χρονια και παντα ακουγα τα καλυτερα. Ευκαιρια λοιπον. Φιλια!

  6. September 9, 2010 11:32 am

    Διαβάζω λοιπόν βιαστικά Μόλυβος στην αρχή και λέω ααα ωραία επιστρέψαμε για τη συνέχεια των διακοπών. Όχι τίποτε άλλο ζουλεύω και η Μυτιλήνη μου πέφτει μακριά (λέω)!! Αλλά γλυκό μου Δεσποινάκι ησύχασα και απόλαυσα ντολμάδες με γιαούρτι , είναι το αγαπημένο μου!! Άσε που είναι δίπλα, στον παραπάνω δρόμο μένω. Κλείσε βρε τραπέζι , να τα πούμε και λίγο, που σ αποθύμησα χο χο!!

    • September 11, 2010 12:40 pm

      Στον παραδιπλα δρομο ητοι στην πεμπτη λεωφορο ε; Ειπαμε πολυς Μολυβος φετος, αλλα δεν εχω κανενα προβλημα. Αξιζαν και οι δυο! Φιλια!

  7. September 9, 2010 12:01 pm

    Μας … τρέλλανες με τα ωραία εδέσματα που περιγράφεις και εμφανίζεις στις φωτο!! Κρίμα που δεν το είχες δημοσιεύσει πριν πάμε στην Νέα Υόρκη στις αρχές Ιουλίου (έκανα σχετικές αναρτήσεις…)

    • September 11, 2010 12:42 pm

      Καλημερα Μαϊκ. Θα περασω να δω τις αναρτησεις σου. Δε πειραζει ομως, οταν ερχεσαι απο Ελλαδα, καλυτερα να δοκιμαζεις αλλα πραγματα. Ειμαι σιγουρη οτι ολο και κατι ενδιαφερον θα βρηκες να φας στη Ν. Υορκη. Ειναι γαστρονομικος παραδεισος. Ακομα και τα ” βρωμικα ” της ειναι σπεσιαλ.

  8. September 9, 2010 12:16 pm

    Μια που η Νέα Υόρκη είναι στα πολύ άμεσα σχέδια μου, θα σε εμπιστευθώ νομίζω για ακόμα μια φορά.. Η αλήθεια είναι πως όταν πάω προτιμώ να τρώω αμερικάνικα, δηλαδή τα λατρεμένα μου burgers σε όλες τις μορφές, αλλά δεν κάνει κακό να ρίξω μια ματιά και στην ελληνική κουζίνα.. Έτσι δεν είναι? 🙂

    • September 11, 2010 12:44 pm

      ΜΟΝΟ η Νεα Υορκη ειναι στα πολυ αμεσα σχεδια σου; Ξερεις η ” πρωτευουσα” ειναι δυο βηματα! Λοιπον, αν μπορεις κλεισε το Babbo απο τωρα. Αυτη ειναι εμπειρια. Ελληνικα βρισκεις και στην Αθηνα. Κατα τα αλλα θα ειναι παραδεισος για σενα με τα καλουδια της η Ν. Υορκη. Φιλακια!

  9. September 9, 2010 12:38 pm

    Δηλαδή πρέπει να έλθει κανείς στη ΝΥ για να φάει καλύτερη μπουγάτσα από του Ιορδάνη; 🙂 .
    Μπράβο τους που φτιάχνουν τόσο καλή ελληνική κουζίνα στη Νέα Υόρκη.
    Το κόκκινο στους λαχανοντολμάδες είναι σουμάκ ή πάπρικα;

    • September 11, 2010 12:48 pm

      Χα χα ειπα κι εγω, δε θα τσιμπισει κανενας Κρητικος; Βιτα μου, για να πω την αμαρτια μου, στην Αθηνα εχω φαει μπουγατσα του Ιορδανη στο εστιατοριο Αλατσι. Και γευστικα μου αρεσε αλλα τις φερνουν ετοιμες και οσο ναναι δεν ειναι καταφρεσκες. Το κοκκινο στους λαχανοντολμαδες ειναι παπρικα.

      • September 12, 2010 5:46 am

        Έλα στην Κρήτη να σε κεράσουμε μπουγάτσα με κρέμα του Κιρκόρ (Ηράκλειο) και μπουγάτσα με τυρί του Ιορδάνη (Χανιά). 🙂
        Καλημέρα σου

  10. elekat permalink
    September 9, 2010 1:43 pm

    Σλούρπ!!!
    Πω πω τι γλυκό ήταν αυτό με τα κομματάκια χαλβά;;;
    Οι λαχανοντολμάδες μ’αρέσουν αυγολέμονο αλλά και με το γιαουρτι μια χαρά είναι!
    Ας τους είχα τώρα που πεινάω και τους έτρωγα και γυμνούς!

    • September 11, 2010 12:50 pm

      Ελεκατ, οπως το περιεγραψα, ενα καταπληκτικο παγωτο με γευση μελιου. Η καραμελα λεπτα φυλλαρακια και ο χαλβας, ο κοινος του μπακαλη που λεμε, σε ξυσματα ρολλακια απο πανω. Ολα μαζι.. πανδαισια!
      Οι γυμνοι ντολμαδες λεγονται γιουβαρλακια! 😛

  11. September 9, 2010 2:15 pm

    Αγαπημένη μου,
    Παρόλο που διάλεξες αυτά που δεν μου αρέσουν (τυρόπληκτα πιάτα!!!) πρέπει αν συμφωνήσω πως το Μόλυβος είναι το καλυτερότερο ελληνικό του Μανχάτταν. Εχω πάει πολλές φορές με τον μέντορα Μιχάλη Ιγνατίου. Κάποτε και η Αύρα ήταν καλή, αλλά έχει υποχωρήσει στην αρτιότητα της κουζίνας της λόγω μαζικότητας.
    Τώρα φιλί σβουρηχτό γιατί ετοιμάζω βαλίτσες κι έρχομαι. Ουφ!!!!

    • September 11, 2010 12:57 pm

      Κατ’ αρχας Καναδεζα καλως ορισες παλι στη Δυση. Υπαρχουν καναδυο ακομα που εχουν καλο ονομα, μεταξυ αυτων και το Κελλαρι, αλλα επειδη με απογοητευσε το αδερφακι του εδω ουτε καν το σκεφτηκα. Φιλια! Καλο φθινοπωρο! Εκει ειναι παντα πρωϊμο.

  12. September 9, 2010 3:11 pm

    ειδα τους λαχανοντολμαδες και κατι επαθα!

    ειναι που πρεπει να εχω πανω απο 1 χρονο που τους γευτηκα τελευταια φορα!!

    καλο απογευμα

    • September 11, 2010 12:59 pm

      Το πιο κοντινο που θα μπορουσες να βρεις ειναι καποιο μπιφτεκι με σαουρκραουτ διπλα Γιαννη. Θυμησου το την επομενη φορα που θα πας στην Ελλαδα. Να σου πω να το φιαξεις.. δε ξερω τις μαγειρικες σου διαθεσεις! Καλο χειμωνα!

  13. September 9, 2010 5:19 pm

    Κι εγώ όταν πηγαίνω Αμερική τρώω αμερικανιές αλλά και Ιταλική κουζίνα,κινέζικη και γιαπωνέζικη, όμως το συγκεκριμένο εστιατόριο θα το ζήλευαν πολλά Ελληνικά. Συμφωνώ και επαυξάνω και με πολυ καλή λίστα ελληνκών κρασιών.

    • September 11, 2010 1:01 pm

      Το σωστο ειναι να δοκιμαζεις τις σπεσιαλιτε της πολης που επισκεφτεσαι. Οσο θυμαμαι μια φορα στο Μοναχο που ειδα ενα γκρουπ αμερικανων τουριστων, να εχουν κανει ουρα σε ενα ΜακΝτοναλτσ με πιανει μυρμηρια! Και η Νεα Υορκη εχει τα δικα της! Καλημερα Ποπακι!

  14. September 9, 2010 8:24 pm

    Να το ήξερα πριν πας στο εστιατόριο να έστελνα τους χαιρετισμούς μου στο συμπατριώτη μου Γιάννη Λιβανό και στο γιο του Νίκο.
    Χάρηκα που σου άρεσε κι έμεινες ευχαριστημένη.

    Καλή συνέχεια

    • September 11, 2010 1:03 pm

      Εξαιρετικο Στρατο, αλλα ισως να εχεις παει , τι σου λεω. Αμφιβαλλω αν θα εβρισκα τους ιδιοκτητες εκει, μονο μια κοπελιτσα κυκλοφορουσε Ελληνιδα που φαινοταν να ειναι σαν μανατζερ και δεν θα μου εκανε εντυπωση να ειναι της οικογενειας.

  15. September 10, 2010 10:37 am

    Μου άνοιξες την όρεξη.
    Λέω να πάρω τηλέφωνο να κλείσω τραπέζι! 🙂

    • September 11, 2010 1:04 pm

      Μπορεις και ον λαϊν να κανεις κρατησεις Μαρκ. Γουελκαμ το δε εητζ οφ δε ιντερνετ! 😛 🙂

  16. September 11, 2010 4:20 am

    Τί ωραία ! μου άνοιξες την όρεξη με το χταποδάκι … και εγώ για ψαρικά πάω σήμερα το μεσημέρι κατά Κόρινθο μεριά

    • September 11, 2010 1:06 pm

      Ποσο μα ποσο παραξενο μου φαινεται που κυκλοφορεις σε μερη οπως Αθηνα, Κορινθος! Δεν μπορεις να το φανταστεις!

  17. Anonymous permalink
    September 11, 2010 1:08 pm

    Εξαιρετικα φαγακια και πολυ ωραια η παρουσιαση σου Δεσποινα.
    Ευτυχως μωρε που κατι ειχε στο ψυγειο και δεν πειναω γιατι διαφορετικα επρεπε να τρεχω στους επτα δρομους.
    Ντολμαδες με ξυνουτσικη σαλτσα γιαουρτιου δεν υπαρχει!!μου αρεσουν κι εμενα πολυ.
    Παντα τετοια και να καλοπερνατε.

    • September 11, 2010 10:09 pm

      Γιαννα μου ευχαριστω! Τοσα χρονια ακουγα για τον Μολυβο. Επι τελους τον γνωρισα κι απο κοντα. Κι εμενα απο τα καλυτερα μου φαγητα. Φιλια!

  18. September 11, 2010 1:25 pm

    Ανωνυμος;γιατι καλε;
    φιλια απο Γιαννα

  19. panathinaeos permalink
    September 11, 2010 5:39 pm

    καλο φαινεται, ιδιαιτερα ο οκταπους και οι ντολμαδες!
    αλλα ως γλυκατζης αναμενω την μπουγατσα δια την μεθεξη!!!
    υ.γ. δεν μας ειπατε τι κρασι ηπιατε…

    • September 11, 2010 10:12 pm

      Θυμαμαι και τον Ερρικο που μολις ειδε την μπουγατσα δεν κοιταξε τιποτε αλλο στον καταλογο. Και ξερω οτι ηταν εξαιρετικη γιατι μου εδωσε μια μπουκιτσα! Θα επειρνα κι εγω αλλα ειχα φτασει σε σημειο σκασμου! Λοιπον αν θυμαμαι καλα καλο μου, ηπιαμε ενα Καμπερνε σωβινιον Γεροβασιλειου.

  20. Ρούλα permalink
    September 12, 2010 8:32 am

    Αυτό το καλοκαίρι ετίμησες δεόντως το Μόλυβο πολυαγαπημένο Δεσποινάριο με μασκώτ τον οχτάποδα πανταχού παρόντα ως άλλος Πωλ! ‘Ολα όπως μας τα περιέγραψες φαίνονται νοστιμότατα και θα μείνω στην μπουγάτσα. Αν και έχω δοκιμάσει ό,τι μπουγάτσα κυκλοφορεί στη Βόρειο Ελλάδα θα συμφωνήσω με τη vita και ψηφίζω του Ηρακλείου την οποία και τιμώ δεόντως όταν κατεβαίνω μια φορά το χρόνο στο γιο φοιτητή που μένει παραδίπλα. Το μυστικό εκτός από το φύλλο που είναι λεπτό, τραγανό και φαίνεται να είναι χειροποίητο , νομίζω πως είναι το εξαιρετικό άρωμα από το βούτυρο που χρησιμοποιείται.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: