Skip to content

με τις τελευταιες μελιτζανες του καλοκαιριου.

September 12, 2010

Οι μελιτζανες κι εγω δεν ειμασταν παντα φιλες.  Μικρη δεν ηθελα ουτε να τις βλεπω, ουτε να τις μυριζω, ουτε να τις τρωω.  Οταν ομως γνωριστηκαμε μετα τα δεκαοχτω μου, ηταν ενας μεγαλος ερωτας και μια σχεση ζωης.   Φυσικα δεν τις πρωτογευτηκα στο σπιτι μου. Ειχε ετοιμασει η μαμα της Ντανυς μουσακα, και ντραπηκα να μην φαω.  Η αληθεια ειναι οτι με την πρωτη μπουκια γλυκαθηκα, και μονο που δε ζητησα κι αλλο κομματι. Εμ βεβαια, ειπε η μαμα, του γειτονα το αυγο ειναι παντα πιο μεγαλο!  Καπου εκει λοιπον στα δεκαοχτω,  αλλαξα απο παγωτο σοκολατα σε βανιλια,  δοκιμασα σαλιγκαρια,  λατρεψα τo γιαχνι και για να μη τα πολυλογω,  εμαθα να  τρωω σαν ανθρωπος.

Στου Τζο (φαρμερ γιου ρημεμπερ;) βρηκα φετος τις πιο ωραιες μελιτζανες. Μεγαλωμενες στο μποστανι του και ωριμασμενες απο τον ηλιο.  Δοκιμασα για πρωτη φορα τις ασπρες μελιτζανες που τις βρηκα πιο γλυκες και με λιγωτερα σπορακια.  Βρηκα και κατι “φλασκιτσες”  σαν αυτες στην φωτογραφια,  σε μωβ ανοιχτο.

Αυτο το μωβ μου αρεσει πολυ.   Σε μελιτζανες, σε αμεθυστους, σε κυκλαμινα, σε δειλινα.  Στο δαχτυλο μου φορω παντα ενα ασημενιο δαχτυλιδι με αμεθυστο.   Η μοιρα τους ομως το ειχε γραμμενο να μη μεινουν μωβ για παντα.  Μπηκαν στη φωτια και καψαλιαστηκαν, καπνιστηκαν και μοσχοβολησε η κουζινα.

Ηρθε το μεσα κι εγινε αλοιφη.  Ξεφλουδιστηκαν, αφαιρεθηκαν τα λιγα σπορακια και οτι εμεινε, ακομα λευκο προς το χακι,  τεμαχιστηκε με ενα μαχαιρι σε πολυ μικρα κομματακια.

Προσθεσαμε ελαιολαδο, ξυδι, αλατι, μια σκελιδα σκορδο λιωμενη,  ψιλοκομμενο μαϊντανο, και χοντροκοπανισμενα καρυδια.  Την στολισαμε με περλες απο καππαρη,  της ειπαμε περιμενε, και πηγαμε να ανοιξουμε ενα Mouton Cadet.

Σας φιλω γλυκα!

Eggplant salad/dip

2 small round eggplants, smoked over the fire.

1/2 cup extra virgin olive oil

4 Tspoons red wine vinegar

1 clove garlic smashed

chopped parsley

chopped walnuts

salt

Peel the eggplants and remove any seeds. Chop coarsley with a sharp knife.

Add the rest of the ingredients and blend well.

Makes great crostini too!

25 Comments leave one →
  1. September 12, 2010 12:15 am

    μώβ μελιτζάνες;;!!
    אלוהים אדירים!!!

  2. September 12, 2010 12:23 am

    Και μωβ, και ασπρες και ενιοτε μελιτζανιες!
    Τωρα αν αρχισω να πεταω ιταλικες παρολες, θα φταιει ο φονιας! 😛

  3. September 12, 2010 6:34 am

    Αυτές παιδί μου δεν είναι για φάγωμα είναι για να τις κρατάς το χέρι σαν αξεσουάρ… Τι απίστευτο χρώμα είναι αυτό!!!
    Πάντως, αφού τις έψησες και δεν τις λυπήθηκες , το αποτέλεσμα μοιάζει εξαιρετικό… Φιλάκια φιλενάδα μου…:-))

    • September 12, 2010 2:04 pm

      Εχεις δικιο, σαν τσαντακι της Τζουντιθ Λαϊμπερ ειναι το ατιμο το μελιτζανακι. Φιλακια κουκλα μου!

  4. September 12, 2010 7:21 am

    Η πιο απλή και αυθεντική συνταγή μελιτζανοσαλάτας και η πιο νόστιμη.Γιατί σημασία εδώ έχει η τεχνική, το πώς.
    Τέλεια παρουσίαση!

    • September 12, 2010 2:07 pm

      Πραγματικα Βιτα μου, ειναι μερικα πραγματα που οταν ξεφυγουν απο την κλασσικη τους παραλλαγη, παει ..ξεφυγαν και γευστικα. Σ’ ευχαριστω πολυ και για τα καλα λογια και για την προσληση να δοκιμασω την μπουγατσα σας! Μια φορα εχω επισκεφτει τα Χανια, και θα το ξανακανω γιατι εχω και φιλους και επαγγελματικους συνδεσμους. Και παλι ευχαριστω!

  5. Ρούλα permalink
    September 12, 2010 8:41 am

    Το ψήσιμο της μελιτζάνας στη φλόγα τελικά είναι το καλύτερο και τι καλά που έχεις τέτοια κουζίνα. Η σάρκα της μένει λευκή και λαχταριστή, αν προσθέσεις δε και περισσότερο λεμόνι απ’ότι ξύδι διατηρεί το χρώμα της. Θυμάμαι και τον Τζο αλλά δεν θυμάμαι αν είναι ο ίδιος με τα μήλα τα γλυκόξινα και λαχταριστά.
    Καλή εβδομάδα
    φιλάκια

    • September 12, 2010 2:10 pm

      Την κουζινα του γκαζιου Ρουλα δεν την αλλαζω με τιποτα! Οπως επισης και τον Τζο τα καλοκαιρια και τα φθινοπωρα. Το χειμωνα κλεινει η φαρμα. Το τελευταιο που πουλα ειναι Χριστουγεννιατικα δενδρα.
      Τωρα το λεμονι θα το θυμαμαι για την επομενη φορα. Λογικο ειναι να κρατα την σαρκα της μελιτζανας λευκη. Καλη εβδομαδα και σε σενα!

  6. September 12, 2010 9:28 am

    Yummy!

  7. September 12, 2010 9:55 am

    Τι να πω εγω τώρα, τέλεια παρουσίαση, εξαιρετική συνταγή και ζηλεύω που εκεί στο Αμέρικα έχετε ωραιότερου χρώματος μελιτζάνες!
    Το χρώμα αυτό το προτιμάει σε γραβάτα ο Γιωργάκης (πρωθυπουργό δεν μπορώ να τον πω, δεν το επιτρέπει η αγωγή μου) όποτε πρέπει να μας ανακοινώσει τα δύσκολα!
    Είναι όμως πολύ φίνο και ιδιαίτερο!
    Σε φιλώ!

    • September 12, 2010 2:13 pm

      Φετος τις ανακαλυψα Ποπη μου και τις λευκες και αυτες. Ειναι πιο γλυκεια η σαρκα και τα σπορια ελαχιστα. Οτι πρεπει δηλαδη για μελιτζανοσαλατα.
      Το μωβ ειναι ωραιο χρωμα, τωρα αν εχεις τιποτα παλιες μωβ γοβες, κανονισε, τι να σου πω!🙂
      Σε φιλω κι εγω.

    • September 13, 2010 12:28 am

      Νομιζα οτι εκανες πλακα μεχρι που ειδα την γραβατα.

  8. September 12, 2010 11:58 am

    Τι χρώμα απίθανο είναι και σε δακτυλίδι ,καλά μ έστειλες μεσημεριάτικα!!!!!
    Και άσπρες??? Δεν έχω δει, η αλήθεια είναι. Αλλά μιλάς με λάτρη της μελιτζάνας και καπνιστή κιόλας μελιτζανοσαλάτα???? Ααααααα φιλενάδα μου, αααα!!! Στείλε μου μωρέ μια γειτονιά είμαστε πφφφφ!!

    • September 12, 2010 2:16 pm

      Αν εχεια γκαζακι, καπνισε την στο γκαζακι παιδι μου! Η διαφορα ειναι απιστευτη. Τωρα πριν τελειωσουν οι μελιτζανες. Για να γιορτασουμε το τελος του καλοκαιριου, με μπυρονια η χωρις! Φιλακια!

  9. September 12, 2010 1:18 pm

    Από τις μελιτζάνες γουστάρω το χρώμα και τη μελιτζανοσαλάτα, όπως ακριβώς προτείνεις. Στο μουσακά τις αντικαθιστώ με κολοκυθάκια, όσο για παπουτσάκια και άλλα, δεν κατακσευάζονται σ΄αυτό το σπίτι. Βαρειά μαγειρική.
    Καλημερούδια με συννεφάκια υπέροχα του τόπου μου

    • September 12, 2010 2:18 pm

      Χαρα μου Καναδεζα, δεν ειναι βαρεια μαγειρικη, αν τις αλειψεις με λαδακι και τις βαλεις στο φουρνο για δεκα λεπτα. Καλημερουδια σου με Κυριακατικη βροχη!

  10. elekat permalink
    September 12, 2010 7:14 pm

    Τι εξαίσιες μελιτζάνες, τι ωραία και απλή συνταγή….
    Respect darling!

    Πω πω πω τι μούκανες τώρα και θέλω απελπισμένα μουσακά με μελιτζάνα τέτοια μέσα!!!

  11. September 13, 2010 12:21 am

    Δε σου λεω τιποτα, ειναι σκετα γλυκισματα αυτες!

  12. September 13, 2010 4:40 am

    Αν μου επιτρέπεις να δώσω μιά συνταγή για μελιτζάνες: Τς κόβεις φέτες και τις τηγανίζεις. Μετά φτιάχνεις σάλτσα με τομάτα, σκόρδο, λάδι και ξύδι. Αφού πήξει αρκετά, την απλώνεις πάνω στις τηγανισμένες μελιτζάνες. Μπορεί να συνδυαστεί και με τηγανισμένες πατάτες κομμένες σε φέτες. Yummy!

    • September 14, 2010 12:18 am

      Μμμμ! οχι απλα σου επιτρεπω αλλα σ’ ευχαριστω κιολας. Πολυ ενδιαφερων συνδιασμος. Θα το δοκιμασω!

  13. Πέννυ permalink
    September 13, 2010 5:04 am

    Τι σύμπτωση και εγώ για σήμερα Δευτέρα μελιτζάνες έχω ετοιμάσει… όχι μωβ όμως, απλά μελιτζανί…. στρώσεις με φετούλες ελαφρά τηγανητής μελιτζάνας, σαλτσούλα ντομάτας με μπόλικο δυόσμο, τυράκια και πάλι ξανά το ίδιο, το βάζεις για λίγο στο φούρνο να έρθει να λιώσει το τυράκι και να δέσουν οι γεύσεις και είσαι έτοιμη…. όσο για τις λευκές μελιτζάνες συμφωνώ απόλυτα, γλυκύτατες και χωρίς σποράκια τις προτιμώ πάντα όταν τις βρίσκω!

    • September 14, 2010 12:21 am

      Και η δικη σου προταση ακουγεται νοστιμη! Τελος ! αυριο θα περασω απο τον Τζο!

  14. September 13, 2010 11:46 am

    Κακούργα …τί της έκανες???????

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: