Skip to content

δεκα αγαπες και τρεις αξεχαστες στιγμες

September 16, 2010

Η πετρουλα/καρδια που βρηκα σε παραλια της Μυτιληνης.  Σημερα βρισκεται στο μπανιο μου στην Αθηνα.

Η Ευη με προσκαλεσε να παιξω στο παιχνιδακι που φετος το φθινοπωρο παιζεται σε ολα τα μπλογκς.  Το σκεφτηκα, το ξανασκεφτηκα,  οχι βεβαια ως προς το περιεχομενο, που δε χρειαζεται να το σκεφτω, αλλα ως προς την διαθεση που εχω τελευταια να γραφω στο μπλογκ προσωπικα μου πραγματα.  Ποτε δεν ηταν τοσο λιγη.  Για να γραψεις για αγαπες πρεπει να ανοιξεις την καρδια σου διαπλατα και να αφησεις το νου και τα χερια ελευθερα.  Εκει ειναι που δεν θελω να ειμαι χυμα στο μπλογκ πια.  Φυσικα υπαρχει λογος για αυτη την αλλαγη στο να μοιραζομαι συναισθηματα και σκεψεις.  Δεν ειναι του παροντος ομως.

Θα παιξω σημερα ελπιζοντας να μου ανεβει η διαθεση. Πως λεμε, τρωγοντας ερχεται η ορεξη;  Ετσι.  Ερρικος, τα τρια μου παιδακια και Κυρια Δαφνη.  Να οι πεντε πρωτες αγαπες.  Σε αυτη τη σειρα ακριβως.

Και τωρα θα προσεγγισουμε το θεμα θεωρητικα.  Τι σημαινει αγαπω;  Σημαινει οτι μπορω να κανω θυσιες για το αντικειμενο της αγαπης μου.  Να μη βαζω μπροστα τα δικα μου θελω.  Αγαπη και εγωϊσμος δεν πανε μαζι.  Εχοντας ορισει την αγαπη ετσι μπορουμε να αγαπαμε ανθρωπους και ιδεες.  Αγαπω την πατριδα μου, αγαπω τον φιλο μου, αγαπω μια παντρεμενη που λεει και το γνωστο ασμα.  Αλλα μπορω να αγαπω μια μπριζολα χοιρινη;  Οχι, η μπριζολα μου αρεσει,  την κομμωτρια μου την προτιμω γιατι με κανει ωραια,  το αφεντικο μου το εκτιμω γιατι μου φερεται καλα.   Η εκφραση ” I looove this thing”   περασε μεταφρασμενη στην Ελληνικη γλωσσα και ξαφνικα αγαπησαμε τα  ρουχα, τα αξεσουαρ, και μπερδεψαμε την απολαυση,  την ικανοποιηση, την  πραγματοποιηση της ματαιοδοξιας μας, με την αγαπη.

Επιστρεφω στο θεμα μας γιατι εχω ακομα πεντε αγαπες να αναφερω.

6. Αγαπω τους ανθρωπους που με αγαπουν, που μπορω να τους πω κατι και να με καταλαβουν, που με ακουν και τους ακουω που εχω μοιραστει κατι μαζι τους.  Αγαπω την Σοφη, την Μαργαριτα, την Λουκια, την Ντεμπορα, την Ντανυ, τον Κωστη, και αρκετους αλλους φιλους και συγγενεις.

7. Αγαπω τους συναδελφους μου των τελευταιων 20 χρονων.  Βαδιζουμε  μαζι και δημιουργουμε παραλληλα με σεβασμο και αλληλοϋποστηρηξη. Μαζι εχουμε γιορτασει επιτυχιες,   εχουμε εξαντληθει σε  “μυαλοθυελλες” ,εχουμε δει τα παιδια μας να μεγαλωνουν, και σημερα ειμαστε ακομα μια γροθια. Παρεμπιπτοντως,  αυτες τις μερες παλευουμε παλι ολοι μαζι να γραψουμε την προποζαλ για την ανανεωση του συμβολαιου μας.

8. Αγαπω την  Αθηνα.   Την αγαπω πολυ!  Την παρακολουθω να μεγαλωνει, να μεταβαλλεται δημογραφικα,  δομικα και περιβαλλοντολογικα,  και συνεχιζω να την αγαπω.  Μου λειπει η Αθηνα και περνω αρκετο χρονο στο να ενημερωνομαι σε θεματα που την αφορουν.  Γιατι οταν κουβαλας μια ιστορια που ξεκινησε στην Πλακα, πριν εκατον πενηντα χρονια, οταν την εχεις περπατησει και ξερεις καθε γωνια της,  τοτε οι πληγες της σε πονανε, οι βιαστες της σε σταναχωρουν και καθε προοπτικη που θα εδινε σαρκα και οστα στην εκφραση “Κλεινον Αστυ”  σου αναπτερωνουν το ηθικο.

9. Αγαπω τον πολιτισμο σε καθε μορφη του.  Τεχνη, λογο, δημιουργια, συμπεριφορες, διαδρασεις, εκφρασεις.

10. Τελος επειδη προσφατα περασα πεντε υπεροχες μερες στη Νεα Υορκη πρεπει να αναφωνησω I loooove New Yoooork!

φωτογραφια του συμπλογκερ Radio Marconi

Τρεις στιγμες τωρα. Τρεις στιγμες που θα θυμαμαι οσο ζω.  Ξερετε, ισως καποιος ψυχολογος να μπορει να το εξηγησει αυτο, ομως σε ολους νομιζω οι δραματικα ασχημες στιγμες μενουν στη μνημη πιο ζωντανες απο τις ευχαριστες.  Ετσι πανω απο ερωτες, γαμους, γεννητουρια, βαφτισια και επιτυχιες, θυμαμαι..

1. Την ημερα που γυρισε ο παπους νωρις στο σπιτι χλωμος. Σε τρεις μερες εφυγε.

2. Εστρωνα ενα ταψι λαζανια και σιγοτραγουδουσα οταν χτυπησε το τηλεφωνο και εμαθα οτι ειχε φυγει ο μπαμπας.

3. Τις σειρηνες στο νοσοκομειακο που με μετεφερε απο μια ιδιωτικη κλινικη σε πανεπιστημιακο νοσοκομειο στο Μοναχο.  Τρομαξα, φοβηθηκα.

Τωρα ολα αυτα ειναι παρελθον, ομως δεν παυουν να ειναι απο τις πιο εντονες στιγμες της ζωης μου.  Τωρα πρεπει να προσκαλεσω φιλους να παιξουν το παιχνιδι.  Παντα στο παρελθον ελεγα ας παιξει οποιος θελει.  Φετος, κι επειδη οι περισσοτεροι φιλοι εχουν παρει ηδη προσκλησεις, προτεινω τους εξης αγαπημενους φιλους:  Γαβριλακι, Κατριν, Τσουπακι, Ση Ες Λακωνα, Παναθηναιο, Μαρκονι και Ποπη.  Αν δεν εχουν διαθεση για μπολογκοπαιχνιδα, νο προμπλεμ.  Παμε γι αλλα!

Σας φιλω γλυκα,  και σας αγαπω μπαϊ δε γουεη!

25 Comments leave one →
  1. September 16, 2010 2:02 am

    έχω τρελλή αϋπνία και είμαι μάλλον ο πρώτος που σχολιάζει αυτην την αναρτηση. με συγκινησες.
    δεν ξερω εαν ειμαι σε θεση να παιξω ενα τοσο δυσκολο παιχνιδι.
    ασε να το σκεφτω.

    πάντως μου εκανε εντυπωση η απολυτη αριθμηση και η σειρα.
    θελει πολλη σκεψη. ισως να εχω μπερδεψει πολλες εννοιες και να μην μπορω να βαλω σε μια τετοια σειρα προσωπα πραγματα και καταστασεις.
    (και βεβαια ισως να φταιει που ηπια καφε αργα το απογευμα….αγκκκρρρ)

    ασε να το σκεφτω εαν θα παιξω αυτο το παιχνιδι. θα το μαθεις αλλωστε

  2. September 16, 2010 2:13 am

    Κι εγω το εκλεινα να παω να κοιμηθω αλλα ξαφνικα μου μυρισε τσιγαριλα και ξαναρθα! Ειπαμε, οποιος θελει παιζει Γκαμπυ’μ. Κι εγω στο ετσι ημουνα, αλλα οταν αρχισα, πηρα φορα. Ε ειναι δυσκολο λιγο, αντε να βρεις δεκα αγαπες. Η σειρα δεν παιζει ρολο. Ασε που μπορει να δινεις διαφορετικο ορισμο στην αγαπη και να αγαπας πραγματα, καταστασεις κλπ. Μη ζοριζεσαι, την επομενη φορα μπορει να σου βαλω πιο δυσκολα😛 😆 Τι τους θελεις τους καφεδες αφου δεν τους σηκωνει ο οργανισμος σου; Αντε μετρα προβατακια και νανακια!

    • September 16, 2010 2:16 am

      ουτε μια περισπωμενη! χρειαζεσαι υπνο!

  3. September 16, 2010 4:35 am

    Κι εμείς σ’ αγαπάμε Δεσποινάκι (μπαϊ δε γουεη!)
    Φιλιά πολλά
    Καλημέρα🙂

    • September 16, 2010 11:05 pm

      Γιωργη μου, ευχαριστω! Μπορει να το αφησα τελευταιο αυτο να σας το πω, αλλα κατα καποιο τροπο σας αγαπω, εστω κι αν τους πιο πολλους δεν τους γνωριζω. Ερχεστε εδω, αφηνετε ωραια σχολια και αυτο για μενα εδω μακρυα ειναι πολυ σημαντικο. Φιλια και καλο φθινοπωρο.

  4. Πέννυ permalink
    September 16, 2010 5:31 am

    Με τιμά η πρόσκληση αλλά και με προκαλεί παράλληλα να σκεφτώ… με τρομάζει η πιθανότητα να μην βρω 10 αγάπες στη ζωή μου… αλλά θα το παλέψω!!!

    Καλημέρα!

    • September 16, 2010 11:06 pm

      Ενταξει, μπορει να μην εχεις δεκα αγαπες αλλα μπορει να εχεις μια αγαπη που αξιζει για δεκα. Πεννυ μου, γραψε μονο αν κανεις κεφι, εγω ξερεις, δεν παρεξηγουμαι καθολου. Φιλια!

  5. September 16, 2010 8:28 am

    Φιλενάδα μου μοιάζουν όντως πολύ οι αγάπες μας.. Οι στιγμές μας πάλι, όχι.. Εγώ τα δυσάρεστα όταν δεν μπορώ να τα μετατρέψω σε εμπειρίες τα κάνω delete…🙂 Φιλάκια πολλά…

    • September 16, 2010 11:09 pm

      Το ντηλητ δε μου ειναι ευκολο Ευη μου, εκτος εαν η κακη στιγμη εχει σχεση μα κατι που δεν αξιζει. Η Ρουλα με καλυψε παρακατω. Φιλακια!

  6. September 16, 2010 9:24 am

    Ελήφθη οβερ!!!Φιλάκια ξεκούρασης αγαπημένα:)))
    Μοιάζουμε ,αχ πόσο μοιάζουμε:)

    • September 16, 2010 11:10 pm

      Περιμενω Κατερινακι! Περιμενω! Σε φιλω!

  7. Ρούλα permalink
    September 16, 2010 9:52 am

    Υπάρχει όρος που λέγεται ελαχιστοποίηση, είναι ο αμυντικός μηχανισμός κατά τον οποίο η μνήμη ελαχιστοποιεί με την πάροδο του χρόνου τις άσχημες αναμνήσεις έναντι των ευχάριστων αναμνήσεων. Το ερώτημα είναι πόσο εύκολο να το πετύχουμε όταν έχουμε δει τη σκιά του θανάτου ή ακόμη τον ίδιο το θάνατο. Δύσκολο, πολύ δύσκολο και όταν μάλιστα πρόκειται για αγαπημένα πρόσωπα ή και τον ίδιο μας τον εαυτό. Μετά από τέτοια εμπειρία εκτιμάμε τη ζωή στο κάθε δευτερόλεπτο. La vie est belle , tres belle !
    Μια αγκαλίτσα και φιλάκι

    • September 16, 2010 11:17 pm

      Μπορει να ακουγεται εγωϊστικο αλλα δεν ειναι Ρουλα μου. Το να φοβομαστε για μας, το να μας προσεχουμε, το να μας αγαπαμε. Οι κακες στιγμες περνανε, το κακο ξαφνιασμα ομως το θυμομαστε. Η μνημη ετσι λειτουργει. Σε φιλω!

  8. September 16, 2010 1:34 pm

    Evxaristw para poly gia tin prosklisi! Distixws den exw xrono gia paixnidia. Vassika den exw pia xrono gia tipota !!!😦

    H katastasi einai apalevti !!

    Paramenoume omws aisiodoksoi…oxi, tha katsw na skasw ! !

    Filia :))))

    • September 16, 2010 11:24 pm

      Λακωνακι καλη σου χρονια. Ξερω μωρε, και ειπαμε οποιος θελει γραφει. Καλη χρονια και στην Φαιρυ. Λοιπον καταλαβαινω τι λες, πρωτο ετος μου μεταπτυχιακο, teaching assistant, εγγυος στη Δαφνη, νο καρ, και το κρυο της αρκουδας. Φιλια!

  9. September 16, 2010 2:26 pm

    Eγώ χάρηκα που γνώρισα μια από τις αγάπες σου (βλεπε Μαργαρίτα) και όντως είμαι πολύ τυχερή. Και μοιραζόμαστε και μια αγάπη,την Αθήνα. Μια αγάπη φορεβερ εντ εβερ….αδιάρηκτη σχέση λέμε. Οταν με ρωτάνε ‘είναι ωραία η Αθήνα αξίξει να πάμε για διακοπές’ τους απαντώ ότι είμαι ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος να σας δώσει αντικειμενική απάντηση😉

    • September 16, 2010 11:28 pm

      Κι εγω χαιρομαι που γνωρισα εσενα, αν και δεν σε χαρηκα οσο ηθελα γιατι ημουν οβεργουελμντ! Και χαιρομαι που γνωρισες την Μαργαριτα και χαιρομαι που γινονται μικροι κυκλοι γνωριμιων! Στην Αθηνα αγαπαμε και τις ιδιες γειτονιες! Φιλια!

  10. margarita permalink
    September 16, 2010 4:33 pm

    εγω ειμαι τυχερη που σας γνωρισα!! τα αλλα ειναι.. προσωπικα και δεν γραφονται.. ( με ξερεις ντε!..) αλλα μενω στην αγαπη για την Αθηνα.. ειναι ισως η μοναδικη που με πληγωνει.. μη με παρεξηγησεις .. ειχα ενα ακριβως χρονο να ερθω και οποιος ζει παντα εδω μπορει να με καταλαβει…εζησα υπεροχα παιδικα χρονια μεταξυ Φ. νεγρη και Πλ. Αμερικης .. αγαπησα καθε πετρα αυτης της περιοχης.. και τωρα?? ποιος ειναι υπευθυνος για αυτη την καταντια… αυτο ποναει.. με την πολη που μενω συμβιβαστηκα , !! δεν την αγαπησα .. επειδη ομως δεν ειμαι μπλογκερ ( αλλα καταχραστης του χωρου σου..)χιχιχι) δεν παιζω !

    • September 16, 2010 11:30 pm

      Ναι ετσι λεω κι εγω και μετα συγγινουμαι και παρασυρομαι! Μα μηπως πρεπει να γινεις κι εσυ μπλογκερ. Εχεις τοσο υλικο αλλα και τοσο ωραιο τροπο να τα λες, που θα εχεις πολυ επιτυχια. Φιλουμπες! Γυρισες;

  11. orfia permalink
    September 16, 2010 4:46 pm

    Μια αγκαλια και ενα φιλι για ολα αυτα τα τρυφερα που εγραψες, πριν σε γνωρισω την ιδια γνωμη ειχα για την τρυφεροτητα σου και την γλυκυτητα σου, απλα τωρα τα ενοιωσα πιο πολυ!!! Σε φιλω!

    • September 16, 2010 11:36 pm

      Ευχαριστω Ορφια μου, ωραια μου τα λες και με ξαφνιαζεις. Ελπιζω να ξαναβρεθουμε και να τα ξαναπουμε. Φιλια!

  12. September 16, 2010 6:22 pm

    Έπαιξα ένα παρεμφερές παιχνίδι, εκ του ασφαλούς όμως, επιγραμματικά και χωρίς να ανοίξω τα χαρτιά μου, χρησιμοποιώντας τον όρο μεταφορικά και αναφερόμενη στην αγάπη με την έννοια της απόλαυσης και της προτίμησης όπως πολύ σωστά είπες.
    Με άγγιξες πολύ, θέλει πολύ θάρρος να μοιραστείς, να εκτεθείς και να δείξεις την ψυχούλα σου.
    Και μόνο για αυτό το λόγο μπορεί να ξαναπαίξω και αυτή τη φορά, με ανοιχτά χαρτιά. Το σκέφτομαι!
    Σε φιλώ

    • September 16, 2010 11:57 pm

      Ποπη μου ειμαι της γνωμης οτι ο καθενας πρεπει να γραφει μεχρι εκει που θελει και να μην επηρρεαζεται απο τους αλλους. Σκεψου το λοιπον, αλλα μη μου ζοριστεις κιολας. Να σου πω την αληθεια στο παρελθον ειχα αρνηθει να παιξω καποια παιχνιδια. Και δεν παρεξηγω. Φιλια!

  13. Ρούλα permalink
    September 16, 2010 11:10 pm

    μωρέλι μ’, είσαι εδώ; από τη βιασύνη μου ξέχασα να σου πω πόοοοσο σ’αγαπώωωω! τόοοοσο μέχρι τον ουρανό!

    • September 16, 2010 11:59 pm

      Χα χα χα!!!! ναι εδω ειμαι και συνηθως κατα τις 8 απαντω τα μυνηματα, εσυ ομως 2 η ωρα γιατι δε κοιμασαι; Ευχαριστω Ρουλα μου, τα αισθηματα ειναι αμοιβαια. Με συγκινησες βραδιατικα. Ουφ! Φιλακια πολλα!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: