Skip to content

november takes over

November 1, 2010

Οσο ο Οκτωβρης για μενα ειναι λιγο μοναχικος, ο Νοεμβρης που παραφυλα πονηρα πισω απο την πορτα ειναι γεματος γιορτες, ανθρωπους και φασαρια.  Φερνει και δυο τετραημερες αργιες για εξτρα μπουναμα!  Την ωρα που γραφω αυτη την αναρτηση σ’ αυτη την πλευρα του Ατλαντικου ο Οκτωβρης ετοιμαζει τα μπογαλακια του. Φευγει σε λιγες ωρες, μαζι με ολους τους μασκαραδες που σημερα τριγυρνανε χαρουμενοι στους δρομους.  Ειναι νυχτα Halloween αποψε.  Θαθελα να ειχαμε περισσοτερη κινηση απο παιδακια στη γειτονια.  Δυστυχως η ευτυχως βρισκομαστε λιγο απομερα για τις παρεες των παιδιων. Θαθελα να σας εφερνα λιγες φωτογραφιες απο αυτη την ξεχωριστη βραδυα.

Πριν λιγες μερες γραφω στο στατους του φμπ. ” Παω να φωτογραφισω το φθινοπωρο”.  Ειναι ενα λιακαδερο απογευμα μετα το γραφειο.  Ομορφο και ζεστο απογευμα.  Μια τα χρωματα του φθινοπωρου, μια η αναγκη να περπατησω λιγο, τα αφηνω ολα, βουταω την φιλεναδα μου τη “Λουμιξ” , και το αποτελεσμα το φερνω σημερα εδω για να το μοιραστουμε.

Εδω και τεσσερα χρονια καθε που τελειωνει ο Οκτωβρης, σ’ αυτο το χωρο φερνω τα χρωματα της γειτονιας μου.  Και αν συνεχισω και τον επομενο χρονο, παλι τα ιδια θα κανω. Γιατι το δικο μου φθινοπωρο, ουτε εγω δεν το πιστευω.  Καθε δενδρο και χρωμα. Καθε βημα και μια ομορφια.  Μπορει αλλα πραγματα να τα βαριεμαι στην επαναληψη, οχι ομως αυτο.

Το ροζ, το κιτρινο και το πορτοκαλί με φοντο ενα κουρασμενο πρασινο μου φερνουν μια μελαγχολικη ηρεμια.  Ξερω πως σε λιγες μερες, ολη αυτη η ομορφια θα εχει περασει.  Τις δυο πιο ομορφες εβδομαδες του χρονου εδω, μια τωρα στο τελος του Οκτωβρη και μια στην αρχη του Μαη,  η φυση παταει γκαζια και μεταμορφωνεται μπροστα στα ματια μας.  Ηδη αποψε που γραφω τα μισα φυλλα ειναι πια κατω.

Μολις προλαβαινω λοιπον, πριν ο αερας και η βροχη τα χαλασουν ολα.  Κιτρινα φυλλα, μοναχικα δεντρα,  σκορπια λουλουδακια, ακομα και ροζ συννεφακια απαντησα εκεινο το απογευμα!  Οι γειτονες λιγοστοι, αλλα οταν σε βλεπουν παντα χαιρετανε και χαμογελανε.  Ειναι μια αισθηση που ακομα κι εγω που τρελλαινομαι για την ζωη στην πολη,  την απολαμβανω πολυ.

Ειναι μερικες γωνιες που τα φυλλα κατω φιαχνουν ενα αφρατο στρωμα.  Εκει σε πιανει μια τρελλα να θελεις να ξαπλωσεις απανω  και να κανεις χρουτς χρουτς.  Ειναι μερικα φυλλα που αν και ηδη βρισκονται κατω δεν χανουν την μοναδικοτητα τους. Παραμενουν ομορφα με φοντο την ασφαλτο.

Ας περπατησουμε λοιπον μαζι σημερα,  πρωτη μερα του Νοεμβρη, για μια ακομη φορα,  στον δρομο μου.  Γιατι αυριο θα ειναι γκριζος.

Κι οταν κουραστουμε,  γυρναμε πισω, πανω  σε ενα δρομο που θα τον λεμε “impression dychotomy” .  Ετσι ειπε ο καλλιτεχνης εντος μου! 😛

Σας φιλω γλυκα!

 

Advertisements
33 Comments leave one →
  1. November 1, 2010 5:36 am

    Δεν με νοιάζει ο Χειμώνας αλλά αυτό το φθινώπορο με τα χρώματα του είναι ότι έχω νοσταλγήσει πιο πολύ από την Αγγλία. Σε ωραίο μέρος είναι το σπίτι του δεσποινάκι μου εκεί βγαίνεις για τζογκινγκ και ποδηλατάδα άνετα !! χχο
    p.s αντε έξω πάλι εγώ στο καμίνι, αυτός ο ήλιος δεν λέει να πάρει ρεπό

    • November 1, 2010 10:29 pm

      Σε καταλαβαινω (οχι απολυτα αλλα ειναι τεραστια η διαφορα του γεωγραφικου πλατους απο Μπαθ σε Εμιρατα. Θυμαμαι καρδουλα στην αρχη που σε πρωτογνωρισα (εγραφες ακομα το πρωτο βιβλιο) που εφερνες φωτογραφιες απο την δικη σου εξοχη. Πως περασε ο καιρος! Τα δεντρα αλλαξαν πολλες φορεσιες απο τοτε. Φιλακια!

  2. Πέννυ permalink
    November 1, 2010 6:06 am

    Τι ομορφιά… πόση ηρεμία… πόσο μου αρέσουν αυτά τα χρώματα του φθινοπώρου…ΑΓΑΠΩ αυτό το φθινόπωρο…
    Καλημέρα από μια ηλιόλουστη Αθήνα, με κυρίαρχα χρώματα το γαλάζιο του ουρανού, το λευκό στα συννεφάκια και το γκρίζο των δρόμων…

    • November 1, 2010 10:32 pm

      Το λευκο και το γαλαζιο Πεννυ μου ειναι παντα στα ματια μου! Ξερεις πολλες φορες με πνιγει τοση ησυχια. Αυτες τις μερες οχι. Απολαμβανω τοσο αυτο που γινεται εξω ωστε ξεχναω ολα τα αλλα. Φιλακια!

  3. November 1, 2010 7:59 am

    Καλημέρα και καλό μήνα!
    Είσαι πολύ τυχερή!!!!!!!!!!!!!
    Και εμείς μαζί σου γιατί οι εικόνες που μας μεταφέρεις είναι αριστούργημα!
    Ετσι θα έπρεπε να είναι το φθινόπωρο!
    Ζήλεψα πολύ, την ηρεμία, την ομορφιά τα χρώματα, την τρυφεράδα και την μελαγχολία!
    Πολύ σ’ ευχαριστώ που μοιράζεσαι τους δρόμους σου μαζί μας!
    Και γκρι δικός σου δρόμος δεν θα είναι ποτέ! Για 2 λόγους.
    1. Τον χρωματίζεις εσύ!
    2. Αν ποτέ είναι γκρι θα είναι λόγω φετινής επιλογής χρωμάτων μόδας!!!! χα χα χα
    Φιλιά!

    • November 1, 2010 10:36 pm

      Ελα Ποπακι, ειμαι που ειμαι σε κατασταση μελαγχολιας, λες κι εσυ τετοια και βουρκωνω. Ειμαι τυχερη που εισαι φιλη μου εστω και διαδυκτιακη. Οσο για τη μοδα, μιλαμε το παρακανα με τα γκρι. Ζητειται απεγνωσμενα κοκκινη καρω φουστα! Ω! μη γελατε, οταν σας τη δειξω θα με καταλαβετε!
      Φιλια Ποπακι!

  4. November 1, 2010 8:02 am

    Ξέχασα να πω ότι μου αρέσει πολύ η καινούργια εικόνα του μπλόγκ και πως ανακάλυψα πως έχουμε άλλη 1 κοινή φίλη εξ αγχιστείας…. θα σου στείλω μαιλάκι και θα σου πω!

    • November 1, 2010 11:07 pm

      Το μπλογκ βρισκεται υπο “ρημοντελινγκ” Δεν τρελλαινομαι απολυτα αλλα την αλλαγη την ηθελα! Αντε δεν εστειλες μεηλακι, απορω.. ποια φιλη εχουμε κοινη! Μηπως αρχιζει απο Αγγ?

  5. November 1, 2010 10:28 am

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα, καλό μήνα Δέσποινα μου!

    Απίστευτα χρώματα τα φύλλα των δέντρων. Και φαίνεται πάρα πολύ στην ανάρτηση αυτό που είπες, ότι μπορεί άλλα πράγματα να τα βαριέσαι στην επανάληψη, αυτό όχι. Διότι βγήκε το γραπτό σου τόσο αβίαστα, τόσο αυθόρμητα! Τουλάχιστον εγώ το εισέπραξα αυτό.
    Περιμένουμε λοιπόν το ξέσπασμα της άνοιξης τώρα να θαυμάσουμε, μέσα από την ματιά σου και με την βοήθεια της “φιλενάδας” σου.

    Φιλιά πολλά

    • November 1, 2010 11:22 pm

      Γεια σου Λιλακο μου. Σιγουρα την ανοιξη θα ξαναρθω αν ειμαι καλα με την αναγεννηση της φυσης. Ευχομαι καλο μηνα και σε σενα, Φιλακια!

  6. November 1, 2010 11:39 am

    Μα πώς αντεχεις να ζεις σε ενα τοσο απαισιο μερος, ολο χρωματα και μυρωδιες! 😉 😛

    • November 1, 2010 11:24 pm

      Αχ βρε Γοργονα που κι εσυ κολυμπας σε ξενες θαλασσες, ομορφα ειναι, αλλα Αθηνα δεν ειναι. Ας μη γινομαι παραλογη ομως, αυτο μ’ αρεσει. Σε δυο εβδομαδες θα αρχισω τη γκρινια!

  7. November 1, 2010 12:03 pm

    Λατρεμένο σήμερα το post. Υπέροχα χρώματα, υπέροχο φθινόπωρο.

    • November 1, 2010 11:25 pm

      Ευχαριστω μπλουπριντ μου. Χαιρομαι που σου αρεσε.

  8. November 1, 2010 1:25 pm

    Πολύ καλές οι φωτογραφίες σας αλλά κι η φύση απλόχερη μαζί σας!

    την καλησπέρα μου

    • November 1, 2010 11:39 pm

      Καλησπερα αγαπητε/η .liketibite και ευχαριστω. Η φυση ειναι παντα απλοχερη κι εγω τυχερη (αυτη την εποχη) που βρισκομαι εδω.

  9. November 1, 2010 2:43 pm

    Πόσο θα θελα να περπατουσα εκει!
    Πανέμορφες φωτο!

    • November 1, 2010 11:42 pm

      Αχ βρε Δεσποινακι! Μπορει να ακουστει χαζο αυτο που θα πω, αλλα θαθελα να ειχα πολλους απο σας μαζι μου σ’ αυτη τη βολτα. Ευχαριστω, οταν το λες εσυ εχει αλλη αξια.

  10. November 1, 2010 6:29 pm

    para poly wraies oi fotigrafies h fysi ta exei dwsei ola aploxera,einai mefalh tyxh na zei kaneis se tetoio meros.

    • November 1, 2010 11:43 pm

      Καλησπερα Γιαννα. Ναι μερικες φορες το χρονο ειναι ολα πανεμορφα εδω.

  11. November 1, 2010 6:46 pm

    γιατί αύριο θα είναι πάλι γκρίζος ο δρόμος σου; θα μαζέψουν τα φύλλα; τόσο γρήγορα;
    εδώ, έχουν μια συγκεκριμένη εβδομάδα που μαζεύουν όοοολα τα φύλλα. έτσι και είμαστε τυχεροί και έχουν πέσει όλα ως τότε έχει καλώς, διαφορετικά περιμένουμε τα υπόλοιπα να τα πάρει ο αέρας ή να τα λυώσει η βροχή. φυσικά κάνουν μια εξαίρεση στο πρόγραμμά τους όταν αργήσουν γενικά να πέσουν τα φύλλα. προς το παρόν όμως είμαστε φουλ του φύλλου παντού 🙂

    • November 1, 2010 11:52 pm

      Οχι Τζιτζι μου! Οταν πεσουν τα φυλλα τα κλαδια ειναι σκουρα γκριζα και δινουν μια γενικη γκριζιλα στο τοπιο οπως περπατας. Αυτο ειχα στο μυαλο μου. Το μαζεμα των φυλλων ειναι θεμα δημου. Σε εμας δεν τα καθαριζει κανεις. Ο καθενας ειναι υπευθυνος για τον κηπο και το κομματι του δρομου που του αντιστοιχει. Σε αλλες γειτονιες ο κομος τα μαζευει στην ακρη του δρομου και περνα μια ρουφηχτρα και τα μαζευει.

  12. November 1, 2010 9:19 pm

    Καλησπέρα Δέσποινα!
    Τι ωραίες φωτογραφίες και η ανάρτησή σου!
    Καλό μήνα,φιλιά!

    • November 2, 2010 12:05 am

      ΕΥΑ! Τι γλυκο πλασμα που εισαι καλη μου! Το λεω γιατι μολις ειδα το βιντεακι με το ροζ μιλφεϊγ! Και τι χαριτωμενο μπλογκακι. Ευχαριστω που περασες απο δω! Καλο μηνα και φιλια και σε σενα!

  13. November 1, 2010 9:56 pm

    popo omorfies…eixa na odigiso extes mesa apo mia tetoia diadromi pou tin ekana episis otan eixe arxisei na prasinizei….

    milame ta xromata kai stis 2 periptoseis itan theika…mia esoteriki galini, euforia, thlipsi, anamoni, prosmoni ligo apola bre paidi mou…

    fovero post, fo-ve-ro 😉

    • November 2, 2010 12:10 am

      Γεια σου Λονλινακι μου! Πραγματικα εντονα συναισθηματα, αλλα το φθινοπωρο η μελαγχολια ειναι εντονη. Ευχαριστω!

  14. November 1, 2010 10:12 pm

    Εγώ την Λούμιξ μου δεν πρόλαβα να την χαρώ γιατί μου την εξαφάνισε ο Άρις οπότε φωτογραφίζω με το I-pone που δεν έχει και τόσες δυνατόητες το καημένο… Θαυμάζω λοιπόν τα χρώματα και εντυπωσιάζομαι με τα σχόλια.. Εδώ στην Ελλαδίτσα μας, τα φύλλα δεν τα μαζεύουν ποτέ.. Τα αφήνουν να βουλώνουν τα φρεάτια και να πλυμηρίζουμε με την πρώτη νεροποντή.. Άλλα ήθη, άλλα έθιμα…:-) Φιλιά πολλά και καλό μήνα να ‘χουμε..

  15. November 2, 2010 12:15 am

    Ναι μωρε Ευακι, αλλα ηθη αλλα εθιμα, αλλες χαρες! Το σημερινο μου ποστ ειναι απο τα “παρηγορητικα” της ξενητειας. Το αει-φοουν οντως ειναι λιγο περιωρισμενων δυνατοτητων μαραφετι, οσο για τον Αρι, κανε παιδια να δεις προκοπη! Ασε ξερω! Καλο μηνα και σε σενα χαρα μου και φιλια!

  16. November 2, 2010 11:47 am

    Αυτό είναι φθινοπωριάτικη γιορτή!! Γαμήλιο γλέντι της φύσης και των χρωμάτων. Η κυρία μελαγχολία που συνομιλω συχνάκις-πυκνάκις, μ έχει κλείσει στο γκρί. Θα της δείξω τις φώτο να ζηλέψει και να κινδυνέψει να με χάσει μια για πάντα. Άνοιξε η καρδούλα μου , άνοιξε την αγκαλιά σου γλυκό μου.
    Καλό μήνα με την πιο όμορφη διαδρομή ως τις γιορτές.
    Φιλιά ροδοπορτοκαλοχρυσοκανελοκίτρινα:)))))

    • November 3, 2010 1:03 am

      Καλο μηνα χαρα μου με χρωματιστα φιλακια! Δε θελω μελαγχολιες, παρε την αλλη την Ζενεβιεβ Μπυζολντ και πατε να καπνισετε κανενα πουρακι! Θεριακλουδες! ΦΦΦ!

  17. Ρούλα permalink
    November 2, 2010 10:05 pm

    Τις περιμένω αυτές τις αναρτήσεις σου με μεγάλη χαρά και τις απολαμβάνω. impression dychotomy δρόμος!!! ο καλλιτέχνης μέσα σου και μίλησε και έγραψε!!!!
    καλό μήνα
    φιλάκια

    • November 3, 2010 1:05 am

      Χαχα ευτυχως που ο καλλιτεχνης εντος συνηθως κοιμαται γιατι θα μας συλλαμβανανε! Καλο μηνα Ρουλακιον!

Trackbacks

  1. Tweets that mention november takes over « ασπρο -- Topsy.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: