Skip to content

ο νομος του ενυδρειου

November 7, 2010

Θα μπορουσα να γραψω “ο νομος της ζουγκλας”, αλλα η φωτογραφια σημερα, ειναι απο ενα ενυδρειο σε πολυσυχναστο γιαπωνεζικο εστιατοριο  στο Σαν Φρανσισκο.  Ζητω συγγνωμη αν σας σοκαρει.  Εγω αισθανθηκα ασχημα οταν την ειδα.  Οι ανθρωποι βαζουν στο ενυδρειο ψαρια που το ενα τρωει το αλλο.  Την φωτογραφια εβγαλε με το κινητο του ενας φιλος της Δαφνης ο Γουωρντ Τομας.

photograph by Ward Thomas

Μου περιγραφει η Δαφνη την σκηνη φανερα ενοχλημενη, και δε θελω να μεταφερω τα λογια της.  Το μικρο ψαρακι, δεν την εβγαλε καθαρη.  Τα παιδια (μαζι και η Δαφνη) πηγαν και μιλησαν στον μανατζερ για το φρικιαστικο θεαμα που παρουσιαζει στους πελατες το καταστημα.

Ακρη δεν βγηκε.  Οι ανθρωποι που προερχονται απο ασιατικες χωρες, κυριως της ανατολικης Ασιας, ειναι πολλες φορες απαραδεκτα αδιαφοροι σε τετοια θεματα. Και σκληροι.  Αυτο που γραφω δεν ειναι ρατσιστικο σχολιο, ειναι αληθεια,  και βασιζεται οχι μονο σε αυτο το μεμονωμενο περιστατικο, αλλα σε παρατηρηση πολλων χρονων.  Ειλικρινα δε ξερω, αυτο που εμεις λεμε ευαισθησια ειναι σαν concept κοινωνικου η φυλετικου χαρακτηρα.

Θα με ρωτησετε τωρα,  τι με επιασε κι εφερα αυτη τη φωτογραφια σε ενα φιν-φον συνηθως μπλογκ.  Βλεποντας το μεγαλο ψαρι να τρωει το μικρο,  σκεφτομαι ποσο συχνα βλεπουμε τις ιδιες συμπεριφορες σε ” αγελες”  ανθρωπων.  Διπλα μας,   στις συναναστροφες μας,  στους χωρους εργασιας.

Και τελικα,  δε ξερω αν ειναι αυτη η σκεψη, η φωτογραφια που με λυπησε τοσο.

Σας φιλω γλυκα.

25 Comments leave one →
  1. November 7, 2010 4:19 am

    Ακριβώς έτσι ‘οπως τα λές το ίδιο μου έχει κάνει εντύπωση και εμένα, εδώ που έχουμε μεγάλο πληθυσμό από Ασιάτες και Ινδούς φυσικά, στους Ασιάτες η σκληράδα είναι έκδηλη οι Ινδοί είναι μαλακοί … Τώρα για την ζούγκλα των ανθρώπων ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι νόμοι και όπως και νάναι κάπως προστατεύονται οι αδύνατοι.

    • November 7, 2010 9:47 pm

      Και παλι καρδουλα δεν ειναι με ρατσιστικη διαθεση αυτο που θα γραψω, αλλα σε συγκριση με την δικη μου ιδιοσυγκρασια. Οι Ινδοι ειναι μαλακοι, αλλα και κουτοπονηροι. Οι Κορεατες σκληροι, οι Κινεζοι αδιαφοροι, οι Ιαπωνες ακαμπτοι. Οι νομοι παρεχουν καποια προστασια αλλα οι ανθρωποι και κυριως σε περιοδους κρισης μπορει να αλληλοσπαραχθουν. ΧΧΧ

  2. November 7, 2010 5:23 am

    εμ σόρρυ, δε σε πρόσεξα..
    ημουν εξαιρετικα απασχολημενος με το κεφαλακι. αυτα τα λεπια βρε δεσποιναριον, πολυ ενοχλητικα. γκουχγκουχκχκχκχχχχκ

    • November 7, 2010 9:54 pm

      Ε φισ κωλντ Γκαμπυ! Παλιοψαρο! Αν δεν ηξερα τι ψυχουλα εισαι θα εριχνα αποχη.

  3. margarita permalink
    November 7, 2010 5:29 am

    δεν ξερω αν ο κοσμος ειναι σκληρος η απλα εγωιστης και αδιαφορος.βρισκω ομως πολυ σωστη τη Δαφνη που εθιξε το θεμα…. δεν εχω κουραγιο για περισσοτερα κοινωνικα σχολια σημερα.. διαβασα ομως ολες τις αναρτησεις τις τελευταιας βδομαδας.. και στελνω φιλακια κυριακατικα σε ολη την οικογενεια… μετα απο μια βδομαδα ιοκογενειακης συναντησης στην αραπια και τραπαζωματων ( εδω αδυνατον να το κιπ σιμπλ -χιχιχι) παω για ρηλαξ ..

    • November 7, 2010 10:05 pm

      Κι εγω σου στελνω φιλια Μαργκω, και ευχομαι καλη ξεκουραση. Αυτο που με πειραζει ειναι οτι, αυτοι οι ανθρωποι ριχνουν μεσα ζωντανα ψαρακια για να υπαρχει θεαμα. Φιλια!

  4. November 7, 2010 7:36 am

    Ίσα ίσα που ειδικά σήμερα που είναι μέρα εκλογών, αυτή η φωτογραφία είναι απολύτως επίκαιρη νομίζω… Γιατί σ’ αυτή την περίπτωση, όπως και σε πολλές άλλες, τα μεγάλα κόμματα θα φάνε τα μικρά και οι υποψήφιοι με στήριξη από τα μεγάλα κόμματα θα επικρατήσουν των μικρότερων ανεξάρτητων.. Φιλιά…

    • November 7, 2010 10:12 pm

      Το σκεφτηκα κι αυτο🙂 αλλα δεν ηθελα να αναφερθω σε εκλογες. Θα επαιρνα φορα. Παντως εχεις δικιο.🙂 Φιλια!

  5. November 7, 2010 9:20 am

    Με υπερ-καλυψε η Φεβις…

  6. November 7, 2010 10:59 am

    kai ego tha rotiso… o gleiftis efage to psaraki tis photo?? eimaste sigouroi?? san paidi poy eixa apo mikroi ena megalo enidreio sto spiti, me polous gleiftes ta kakomoira apla trogane tin broma apo ta enidreia giati bentouzonoun pano sta tzamia kai that’s it… apo tin alli eixame ena allo malakismeno pou kinigouse ola ta psaria kai ta xtipouse na ta skotosei..poli kako psaraki…poli kako😦

    emena pantos de tha me sokare na sou po tin alitheia na do tin stigmi fagitou kapoiou zoou… to blepoume sta dokimanter pou i mikri antilopi den tin bgazei kathari me tin kamia mprosta se mia tigri klp klp…

    tora auto gia tin koinonia ton anthropon einai ontos tlibero poli…eidika otan den iparxei logos…kanenas…tespa…ti na peis…

  7. November 7, 2010 10:17 pm

    Ειμαστε σιγουροι Λονλινακι. Δε θελω οπως ειπα να επαναλαβω την περιγραφη της Δαφνης. Αυτος και η παρεα του, γιατι υπηρχε και παρεα το διελυσαν το ψαρακι. Δε ξερω, νομιζω οτι αλλος ειναι ο νομος της ζουγκλας και αλλο ο ανθρωπος, ο νοημων να πετα ψαρακια στο ενυδρειο.

  8. Πέννυ permalink
    November 8, 2010 6:15 am

    Ποια η λογική να κάθομαι να φάω το φαγάκι μου παρακολουθώντας ένα ζωντανό ψαράκι να τρώγεται από κάποια άλλα μεγαλύτερα, δεν το αντιλαμβάνομαι…😦

    • November 11, 2010 4:47 am

      Εσυ Πεννυ μου ισως οχι, αλλα φαινεται οτι υπαρχουν ανθρωποι πο το ανεχονται και ισως να το απολαμβανουν.

  9. November 9, 2010 11:35 am

    Είναι νομίζω από ποιά μεριά τα βλέπεις τα πράγματα. Στην ανθρώπινη “αγέλη”, τέλεια το χαρακτήρισες, είναι φρικτό και αηδιαστικό. Συμβαίνει και πολύ συχνά μάλιστα. Σχεδόν προκλητικά:((((

    Εδώ όμως μήπως πάει να το φιλήσει το μικρό ψαράκι??? Θέλω να το φιλήσει, ούτε καν να το δαγκώσει!!!

    Σμουατς μεσημεριανό;)

    • November 11, 2010 4:49 am

      Οχι Κατριν χαρα μου, δε παει να το φιλησει. Δε θελω να επαναλαβω αυτα που ελεγε η Δαφνη ενοχλημενη. Η περιγραφη της δεν ηταν καθολου ευχαριστη.
      Σμουατς!

  10. November 9, 2010 11:57 am

    Στην καθημερινότητά μας το φαινόμενο είναι χρόνιο, η διαφορά όμως είναι ότι εμείς σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε να αμυνθούμε και να το διαχειρισθούμε, αυτό το δόλιο τι να κάνει.
    Επίσης στην αξιολόγησή των λαών συμφωνώ…..

    • November 11, 2010 4:53 am

      Εμ Ποπακι, τι να κανει, επεσε βλεπεις σε ανθρωπους.

  11. November 10, 2010 3:18 am

    Μωρέ Πρωτευσιάνα μου, παρόλο που ξέρω πως αυτά συμβάινουν στη φύση και τον κόσμο γενικότερα, δεν ήθελα να δω το μεγάλο παλιόψαρο να καταβροχθίζει το μικρό.
    Κλαψ! Κλάψ!

    • November 11, 2010 5:03 am

      Ελα Καναδεζα μωρο μου μη κλαψουριζεις. Η αληθεια ειναι οτι δεν ειναι ευχαριστο το θεαμα. Ομολογω οτι επαθα πλακα οταν ειδα την φωτογραφια. Δεν εχω ξαναδει το μεγαλο ψαρι να τρωει το μικρο, ουτε στην πραγματικοτητα. Πιστευω οτι η φωτογραφια παρ’ ολο που μας στεναχωρει και μας προκαλει και απεχθεια, ειναι συγκλονιστικη κι εχει δυναμικη.

  12. November 10, 2010 4:12 pm

    πάω κι έρχομαι τόσες μέρες και δεν γράφω τίποτα γιατί συγχίζομαι τόσο πολύ! και μετά θυμάμαι αυτή την και καλά παράδοση που έχουν στην Ιαπωνία και την οποία κρατούν ακόμα και σήμερα σε ένα χωριό που μαζεύουν τα δελφίνια σε έναν κολπίσκο και τα σκοτώνουν μαζικά ώσπου δε βλέπεις θάλασσα πια αλλά μόνο αίμα. νευριάζω πολύ. εντάξει είπαμε να τις σεβόμαστε τις παραδόσεις αλλά το 2010 να κάνεις τέτοια πράγματα είναι απαράδεκτο. τα ενυδρεία γενικά δεν μου αρέσουν καθόλου είναι σαν το τσίρκο, ούτε τα κλουβιά με τα πουλάκια μου αρέσουν. εγώ δεν θα ξαναπήγαινα σ’αυτό το εστιατόριο κι ας είχε το καλύτερο σούσι στο γαλαξία πφφ
    πες στη Δάφνη να σου δώσει μια άλλη φωτογραφία να μας φέρεις, ή φέρε μια δική σου στεναχωριόμαστε πολύ!
    φιλάκια

    • November 11, 2010 5:14 am

      Εκτος απο αυτα που ειπα στην Καναδεζα, τζιτζι, κι εγω θυμωσα, και στεναχωρεθηκα. Και χαρηκα που τους τα “εχωσε” η Δαφνη, και εμεινα με το στομα ανοιχτο κι εγω με την κινηση της φωτογραφιας. Για ολους αυτους τους λογους θεωρησα σωστο να το μοιραστω μαζι σας. Λυπαμαι που σας στεναχωρεσα.
      Φιλια

  13. Ρούλα permalink
    November 10, 2010 8:58 pm

    Άλλο να ξέρεις ότι συμβαίνει και άλλο να προσφέρεται ως θέαμα. Μήπως το ίδιο ακριβώς δεν συμβαίνει και με τις ταυρομαχίες, παράδοση μεν, αποκρουστικό ως θέαμα δε. Θυμάμαι όταν είχα πάει στην Ισπανία, είχα πάει το βιβλίο μου μαζί στην ταυρομαχία, δεν σήκωσα το βλέμμα μου και δίπλα μου μια οικογένεια αμερικανών με κυάλια επευφημούσαν τον ταύρο “bravo taurus” όταν ο ταυρομάχος τραυματίστηκε, ήταν τόσο παράλογο, αντιαισθητικό και απάνθρωπο όλο το σκηνικό που είναι να απορείς με την εξοικείωση του ανθρώπου με σκηνές βίας. Δίπλα μου επίσης, μαθήτρια από την Ελλάδα έκανε συγκρίση της ταυρομαχίας με τα ταυροκαθάψια κατά την αρχαιότητα που δεν κατέληγαν στο φόνο του ταύρου.
    Το φιν φον μπλογκ απέδειξε για ακόμη μια φορά την ευαισθησία του!
    Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στην άκρως ευαισθητοποιημένη Δαφνούλα σου και την παρέα της!
    φιλάκια

    • November 11, 2010 5:20 am

      Ευχαριστω Ρουλα μου. Το φιν φον ειναι ευαισθητο κάι εναντιον καθε βιας.
      Φιλια και σε σενα!

  14. November 14, 2010 4:11 am

    Στις κουλτούρες της ‘Απω Ανατολής φαίνεται ότι υπάρχει μια σκληρότητα άγνωστη για μας τους δυτικούς (εμείς έχουμε άλλου είδους σκληρότητες….). Θυμάμαι σκηνές από την TV όπου Κορεάτες ταξιτζήδες έπαιρναν φόρα σε μιά διαδήλωση και χτυπούσαν με τα αυτοκίνητα πεζούς διαδηλωτές αντιφρονούντες (δεν θυμάμαι το θέμα της εκδήλωσης)! Επίσης, έχω δει συμπλοκές σε κοινοβούλια χωρών της περιοχής (νομίζω πολλές φορές από Taiwan) όπου η σκληρότητα των χτυπημάτων ήταν πρωτοφανής για μας… Στη δύση η σκληρότητα βρίσκεται στα …τραπεζικά γραφεία και σ’ άλλα ιδρύματα που φτιάχνουν πολιτισμένες “κρίσεις”…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: