Skip to content

δεκατεσσερεις και μια!

December 6, 2010

Μπαινω στην τελικη ευθεια για αναχωρηση.  Με λιγα λογια, δεν ειμαι πια εδω! Αρχιζω να μετρω παλι αναποδα: Δεκατεσσερεις και μια.

ο Εμιλ σε περιοπτη θεση διπλα στο δεντρο.

Ο Στηβ δεν ειναι και πολυ καλα αλλα ομως ειμαστε αισιοδοξοι πως θα ξεπερασει καθε εμποδιο.  Ο Στηβ ειναι φιλος και συνεργατης πολλα πολλα χρονια.  ΕΙναι η ψυχη του γκρουπ μας.  Με την απουσια του, εχουμε μοιραστει δικες του ευθυνες, πραγμα που κανει τις ωρες της δουλειας περισσοτερες και ατελειωτες. Ομως η δικη μας ταλαιπωρια δεν ειναι τιποτα μπροστα σε αυτα που αντιμετωπιζει εκεινος.  Και ολοι μας στο γκρουπ ευχομαστε μονο, να γυρισει κοντα μας σιδερενιος.

Ο Ερρικος ετοιμαζεται για Σαν Φρανσισκο.  Φετος δεν θα παω μαζι οπως εγραψα τις προαλλες.  Στολισα ομως το δεντρο κι εβαλα σε περιοπτη θεση τα στολιδια που εφερα περσυ.  Για παρηγορια.  Εξ αλλου αυτη την σημασια εχουν τα σουβενιρ. Τα βλεπουμε και θυμομαστε ομορφες μερες.

Και θυμαμαι εκεινη την εκδρομη στη Ναπα Βαλλεϋ και σκεφτομαι οτι τον Απριλη θα ειναι τελεια να την επαναλαβω με το Δαφνακι μου!  Χτες ανακαλυψα στο World Market οτι αρχισαν να φερνουν και κρασια.  Τσιμπησα ενα σαμπανιζέ κρασι Σοφια Κοπολα (της Ναπα Βαλλεϋ),  κι ενα Ιταλικο Προσεκο σε γιορτινο μπουκαλι! Αυτος ο Φρανσις εχει μεγαλη αδυναμια στην κορη του.

Και αφου εφερα τα κρασια,  να φερω και λιγα τυρακια που βρηκα περσυ στο αγαπημενο Sur la Table.

ενα κρεμωδες Καμαμπερ..

ενα blue..

και μια μυρωδατη Gouda Ολλανδιας.

τελος ενα διπλο τσηζμπεργερ για να λιγδωσει λιγο το αντερακι μας!

Το Σαββατοκυριακο που μολις τελειωσε ηταν αφιερωμενο σε  Χριστουγεννιατικα δωρα.  Πηρα δωρακια για ολα τα παιδια στο γκρουπ μου.  Φετος διαλεξα μεγαλα φλυτζανια του τσαγιου απο το Anthropoligie περιπου ετσι..

Θα τα βαλω σε σακουλακια μαζι με διαφορα τσαγακια και σοκολατα με γευση μεντας που βρηκα παλι στο World Market. Mπορει να βαλω και ενα μικρο πανετονακι μαζι.

Ακομα στο World Market βρηκα υπεροχες χαρτινες σακουλιτσες για τα δωρα μου. Ετσι θα ταξιδεψουν φλατ στη βαλιτσα χωρις προβλημα!  Τελος απο εκει πηρα Stocking Stuffers για τα γκουρμεδιαρικα αγορια μου.  Hot sauces για τον Τεντυ και chopsticks για τον Κωνσταντινο.  Τα αγορια μου μαγειρευουν και πιο πολυ ο Τεντυ.

 

Το Μπλουμιζ (!) ειχε πολυ ωραια δωρακια και για αλλη μια φορα κερδισε την προτιμηση μου σε σχεση με το Nordstrom.  Ομως επειδη εδω ερχονται και ανθρωποι που ηταν στη λιστα μου,   δεν θα φερω φωτογραφιες απο το Μπλουμιζ! Εκεινο που μου αρεσει ειναι οτι στο Μπλουμιζ οχι μονο κατηγοριοποιουν τα δωρα αλλα τα βρισκεις ετοιμα τυλιγμενα σε ασημενιο κροκο χαρτι με πρασινη κορδελλα.

Χαζεψα και σε αλλα μαγαζια λιγο κι επαθα πλακα με την λοξα που εχουν ολες οι Αμερικανες με την   Vera Bradley Ουρες ατελειωτες,  εμενα παντως μου ερχονται πολυ παρδαλα.

ο ομορφος καρδιναλιος του δεντρου μου

Την Παρασκευη το βραδυ βρεθηκα σε ενα Μαροκινο εστιατοριο κατω στο Ντι Ση.

κοτοπιττα με το ονομα “Παστιλια” μπηφορ

εντ αφτερ…

με ζαχαρη αχνη και κανελλα, πως λεμε κοτοναπολεόν.

κοτοπουλο με λεμονι και ελιες.  (και πετσα μπιλιαξ)

Ειναι Κυριακη βραδυ, γραφω τρωγοντας μαρον γκλασε που εφτασαν προχθες απο την Λωζανη (απο την γλυκουλα Τζιτζι).   Θελω αποψε η νυχτα να κρατησει για πολυ.  Εχω τοσα να κανω αυριο που τα βλεπω σαν βουνο.  Το πρωϊ σερβις στο αυτοκινητο,  μετα μητινγκ με  τους μπιζνες ντηβελοπμεντ πηπλ για να συζητησω για ενα κομματι της προποζαλ που πρεπει να γραψω,  μετα να το γραψω,  και μετα να ασχοληθω και με τα δικα μου τα προτζεκτς.

Για το τελος εχω το στολισμενο δεντρο. Τι κι αν δεν ειμαι εδω τα Χριστουγεννα.  Θα ειναι η αρκουδοπαρεα.  Καλη εβδομαδα.

Σας φιλω γλυκα!

Πη ες!  Θα ερθω τουλαχιστο μια ακομα φορα πριν φυγω για να σας ευχηθω!  Ματς μουτς!

28 Comments leave one →
  1. December 6, 2010 7:16 am

    Τέλεια ανάρτηση, τέλεια!!!! Και βέβαια, μετράμε και εμείς αντίστροφα μαζί σου..:-)) Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα φίλη…

  2. December 6, 2010 7:34 am

    Η τελευταία φωτογραφία είναι για Χρισουγεννιάτικη κάρτα!!! Άντε και δεκατέσσερις μέρες δεν είναι πολλές. Καλές ετοιμασίες. Φιλιά Δέσποινα

    • December 7, 2010 12:14 am

      Το προβλημα ειναι οτι δε θελω να περασουν γρηγορα οι μερες γιατι εχω να κανω χιλιαδες πραγματα και δε θα προλαβω. Θα φτασει μια και μια και θα ειμαι τσιτα! ΦΦ! Φιλια καλο μου!

  3. December 6, 2010 8:34 am

    Καλημερούδια Δεσποινάκι μου!

    Καλά δεν ξέρεις τι έπαθα! Λες να φέρω λίγα τυράκια που βρήκα πέρσι…και εγώ τα κοιτούσα αφηρημένη και λέω να αγοράσω και εγώ τέτοια τυριά για τα Χριστούγεννα. Το πέρσι, το προσπέρασα λίγο. Μετά όμως φτάνω στο μπέργκερ. Λέω σαν πολύ δεν πάει, μπέργκερ περσινό; Και τότε είδα το … κρεμαστάρι του 😉

    Το δε δέντρο, εξαιρετικό! Σήμερα θα έχω πάλι φωτογράφηση του δικού μου. Μου έδωσες οπτική γωνία!

    Φιλάκια πολλά και σε ευχαριστούμε για την ανάρτηση!

    υγ Ευχές δεν λέμε ακόμα. Θα τις πούμε κοντά που θα φύγεις)

    • December 7, 2010 12:16 am

      Καλημερα Λιλακο, χρυσο παιδι! Σε ξεγελασα με τα τυρια μου ε; Μα να τα δεις απο κοντα ειναι φανταστικες απομιμησεις. Ειχει και αλλα τυρια το καταστημα αλλα αυτα ειναι λιγο ακριβουτσικα στολιδια και πηρα μονο τρια.
      Ευχαριστω για τα καλα σου λογια και περιμενω να δω κι εγω την αλλη οπτικη γωνια.
      Φιλια!

  4. December 6, 2010 9:19 am

    Kai Ellada Despoinarion mou pote tha ertheis??
    oi tsantes oi polixromes gia gimnastirio den einai kakes🙂

    xxxx

    • December 7, 2010 12:18 am

      Σε δεκατρεις και μια βρε Λονλινακι μου. Τι λεμε! Φιλια!

  5. December 6, 2010 9:25 am

    τέλεια! ο Εμίλ είναι ένας κούκλος! και ο καρδινάλιος!
    τα κρασιά του Κόπολα είναι καλά; τα έχει εδώ ένας συνεταιρισμός αλλά δεν τα έχω δοκιμάσει ποτέ.
    τα ίδια φλυτζάνια διάλεξα κι εγώ στην anthropologie στο Λονδίνο, το ένα μου το έσπασαν αλλά κανόνισα την αντικατάσταση, το άλλο το έχω πολύ όμορφα τα βρίσκω🙂
    η παστίλια δεν μου γεμίζει το μάτι, κι αυτό που τρως με τα χέρια… πφ δεν ξέρω!
    ανυπομονώ!!!!
    φιλιά

    • December 7, 2010 12:32 am

      Τζιτζι ο Εμιλ φοραει μπλε. Και του παν! Του παν! Για τα κρασια του Κοπολα θα σε γελασω, η οινοποιια ειναι μακρυα απο τον κεντρικο δρομο και δεν ανεβηκα μεχρι εκει. Την επομενη φορα. Μονο αυτο το λευκο μπαμπλυ για την Σοφια εχω δοκιμασει και ειναι χαριτωμενο για παρτακια. Περσυ ειχε κυκλοφορησει και στην τρελλη συσκευασια εξαπακα ροζ τενεκακια. Φανταζομαι οτι ειναι το ιδιο. Το ανθρωπολοζι εχει φερει πολλα καινουργια σχεδια. Ειναι οντως ομορφα.
      Δε ξερω αν προλαβες το κειμενο που ειχα γραψει για το Μαροκινο, γιατι καποια στιγμη το εσβησα μηπως το παρει το ματι εκεινου που ειχε την ιδεα να παμε. Υπαρχει μια τετοια ελαχιστη πιθανοτητα. Χαλια, χαλια. Πριζον φουντ!
      Αντε φιλακια!

  6. December 6, 2010 1:21 pm

    Πανέμορφο το δένδρο Δεσποινάκι μου. Από μόνο του να το κοιτάς βγάζει μια χαρά, μια αισιοδοξία. Αν το βάλω δίπλα δίπλα με το δικό μου θα κλαίω σίγουρα!!

    Παρακαλώ να τα βάλεις όλα σε τάξη. Αρκουδάκια, Gaston και Σια, φλιτζανάκια και τυράκια και να μου ετοιμαστείς!!!

    Περαστικά στον αγαπημένο σου συνάδελφο Στηβ ,
    πολλά φιλιά μωρό μου:))

    • December 7, 2010 12:36 am

      Ελα βρε Κατερινα μου, να μη το βαλεις διπλα στο δικο σου γιατι οπως εμεις ειμαστε ξεχωριστοι, ετσι και τα δεντρα μας ειναι διαφορετικα και ξεχωριστα. Τακτοποιω κι ερχομαι. Πολλα φιλακια κι ευχαριστω για τις ευχες για τον Στηβ.

  7. December 6, 2010 2:35 pm

    Τσέλω τσι εγω αρκουδια!

  8. Ρούλα permalink
    December 6, 2010 3:21 pm

    Θα συναντηθούμε ίσως κάπου στους αιθέρες όταν επιστρέφω, θα στέλνω τις ευχές μου νοερά. Το δεντράκι σου σαν σύνολο αλλά κυρίως οι λεπτομέρειες αποπνέουν θαλπωρή, λες και είναι ζωντανός οργανισμός, ο καρδινάλιος παρέα με την περδικούλα έτοιμος να τσιμπολογήσει το σταφύλι, τα νουνουδάκια σε ραστώνη μετά από το πλούσιο γεύμα με τυριά και τσηζμπεργκερ, παραμυθένιο σκηνικό!
    Υπάρχει ένα κρεμώδες γλυκό που λέγεται ταούκ κιοκσού που παρασκευάζεται με στήθος κοτόπουλου, γάλα,ζάχαρη, ανατολίτικο κι αυτό, μια αηδία, θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε και “η χαρά του Ερρίκου”🙂
    Eύχομαι καλή δύναμη για σήμερα και καλή ανάρρωση στο Στηβ
    φιλάκια

    • December 7, 2010 2:26 am

      Ρουλα μου ευχαριστω! Καλο σουταξιδι κι εσενα και να περασεις ομορφα. Το ειχα ακουστα σαν λεξη το ταουκ κιοκσου αλλα δεν ηξερα τι περιεχει (Μπλιαξ) Ο Ερρικος τα επαιξε αλλα κρατουσε ψυχραιμια μεχρι που μπηκαμε στο αυτοκινητο και με επιασε μονοτερμα.
      Ευχαριστω για τις ευχες για τον Στηβ! Σε φιλω.

  9. December 6, 2010 4:35 pm

    Το δεντρο μαγικο.Θυμαμαι Δεσποινα το δεντρο σου περυσι που μου ειχε φερει μια γλυκα στην καρδια οταν το ειχες φωτογραφισει ολοφωτο στη γωνια του.Και φετος θελω να ξαναφερω μεσα μου λιγη απο τη μαγικη σκονη των γιορτων και το παλευω παρολες τις δυσκολιες.
    Να προσεχετε καλη μου οταν φατε αυτα τα τυρακια μηπως παραπαλιωσαν απο περυσι και σας πεσουνε βαρια!!
    Ενταξει ειναι τοσο ομορφο το ποστ που δεν θα μας χαλασει τωρα ενα παλιομαροκινο με τη μπλιαχ τροφη του που τρωγεται και με τα χερια.φιλια

    • December 7, 2010 2:38 am

      Ποτε περασε κιολας ενας χρονος βρε Γιαννα μου! Το δεντρο ιδιο, τα στολιδια ιδια, αλλαζει η φωτογραφικη μηχανη και η γωνια ισως. Αντε και ο φωτισμος. Εμεις ενα χρονο μεγαλυτερες και δε συνεχιζω μη με πιασει καταθλιψη τωρα!
      Τωρα που το λες, δεν επρεπε να φερω τα κοτοναπολεον εδω αλλα ηταν μερος του Σ/Κ. Φιλια κι απο μενα.

  10. elli permalink
    December 6, 2010 6:10 pm

    Καταρχην, ο γιος μου είδε το αρκουδάκι στην αρχή και άρχισε να κλαίει γιατί του θύμησε το “νινί” του που έχασε προσφάτως και έχουμε μεγάλο πρόβλημα (ο μικρός είναι 9 χρονών). Μετά είδα το δέντρο σου σε άρχισα να κλαίω εγώ γιατί πολύ θα ήθελα να ήταν στο δικό μου καινούργιο σπίτι. Αντ’ αυτού έχω ένα δέντρο-κένταυρο!! Μέχρι το ύψος του Θεόδωρου ένα τουρλουμπούκι με ότι του γυαλίσει. Από ‘κει και πάνω ένα ωραίο δέντρο με τα όμορφα στολίδια του. Ας είναι. Οι ευχές ελπίζω να τιs δόσουμε αργότερα, αλλά όχι πολύ αργότερα γιατί έχω και ταξίδια να κάνω, το ένα στη δικιά σας μεριά αλλά μόνο για 5 μέρες.
    Φιλιά Εli

    • December 7, 2010 3:04 am

      Γεια σου Ελλη μου! Αυτη η εικονα του δεντρου που εχει κατω τα στολιδια του παιδιου και πανω τα δικα σου ειναι ενα υπεροχο κονσεπτ. Πωε δεν το σκεφτηκα κανεις ως τωρα; Οχι να κλαις, να χαιρεσαι που συμμετεχει και το αγορακι σου. Εχω κι εγω Θοδωρη! Καλα σου ταξιδια Ελλακι!

  11. December 6, 2010 8:38 pm

    TELEIO dentro! K TELEIA arkoudoparea! (k TELEIO to ring me thn perla – ma pou peftei to mati mou tespa..)filia, tha xanaperasw gia euxes – egw metraw 9 k autes koutsouremenes🙂

    • December 7, 2010 3:07 am

      ΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!! σ’αρεσει το ρινγκ με την περλα. Λοιπον αυτο το χερι ειναι της φιλης μου, αλλα εχω το ιδιο γιατι μαζι τα πηραμε μια μερα. Δεκατρεις και μια!!!!!

  12. December 6, 2010 9:39 pm

    Καλοτάξιδη μικρή πρωτευουσιάνα μου,
    Ωραία τα προετοίμασες όλα και το δέντρο σου είναι ένα αληθινό αριστούργημα. Είμαι σίγουρη πως τα δώρα είναι απροπό γιά τον καθένα, όπως του αξίζει.
    Περαστικά στο Στήβ σας, καλές τελικές ετοιμασίες μέχρι την αναχώρηση. Ο χρόνος σου μετράει αντίστροφα και χαρωπά.
    Φιλί

    • December 7, 2010 3:20 am

      Ευχαριστω Καναδεζα αγαπη μου. Ο χρονος μου μετρα αντιστροφα αγχωτικα σου λεω. Ευχαριστω για τις ευχες σου για τον Στηβ μας! Φιλακια

  13. December 7, 2010 7:56 am

    καλέ τι γλύκα δένδρο είναι αυτό;
    εύχομαι οι 13 πια μέρες να περάσουν σαν νερό και να είσαι σύντομα στους ανθρώπους και στα μέρη που αγαπάς!

  14. elekat permalink
    December 7, 2010 11:18 am

    Εξοχο το δέντρο σου Δεσποινάκι, τα κρεμαστά φαγητά super!
    Θα ξαναπεράσω για ευχές αλλά από τώρα σου εύχομαι να περάσεις υπέροχα!!!

    • December 8, 2010 1:31 am

      Σ’ευχαριστω κι εσενα Λενακι. Καλες γιορτες!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: