Skip to content

international publicity (updated)

March 17, 2011

Φεγγάρι εδώ, φεγγάρι εκεί
αίνιγμα διαβασμένο από τη θάλασσα
Για το δικό σου το χατίρι
ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
βαθύ γαρούφαλο ακρωτήρι

(Οδυσσεας Ελυτης)

Στο τευχος του Conde’  Nast Traveler του Φεβρουαριου, μας περιμενει μια ωραια εκπληξη. Ισως το πιο πολυδιαβασμενο ταξιδιωτικο περιοδικο,   σε μια προσπαθεια να προτεινει προορισμους διακοπων στους αναγνωστες του,  εχει ενα πολυ ενδιαφερον αφιερωμα σε μια ομαδα νησιων που ουτε μεγαλα ειναι, ουτε πολυ γνωστα εξω απο την Ελλαδα. Αυτα που ονομαζουμε ” Μικρες Ανατολικες Κυκλαδες”.   Τα Κουφονησια,  την Δονουσα, την Σχοινουσα και την Ηρακλειά.

Το αφιερωμα περιλαμβανει πολλες πανεμορφες εικονες που δεν ειναι δυνατον να τις μεταφερω εδω, οδηγιες για το ταξιδι, λεπτομερεις χαρτες και αναφορες σε ξενοδοχεια και εστιατορια.   Εκεινο που τραβα το ενδιαφερον του ξενου δεν ειναι τοσο τα κολακευτικα κειμενα, οσο οι φωτογραφιες.  Προσωπικα κι εγω με αυτες μεγευτηκα.  Και ευχομαι αυτο το αφιερωμα με τον εντυπωσιακο τιτλο “Pure Bliss” , να φερει  τουρισμο στα νησια μας το καλοκαιρι.

Τελος βλεποντας την ωραια υπαρξη με το γατονι, να παιζει ανεμελη σε καφενειο (προφανως περιμενοντας τον φραππεδακο της),  παθαινω γενικο τραμπακουλο, αφου οι διακοπες μου αργουν πολυ.  Το δε καπελο διπλα της  με κανει να σκεφτομαι οτι πρεπει να φροντισουμε για το φετεινο καλοκαιρινο  καπελο.


Σας φιλω γλυκα.

 

 

UPDATE Το σχολιο της αγαπημενης φιλης Δεσποινας Κ.

Αυτη η αγκαλιά απο μικρά νησάκια ειναι το πιο μαγικό σημειο του Αιγαίου. Ευτυχώς γνωρισα το Κουφονήσι (το Πάνω Κουφονήσι) αρχές δεκαετίας 80 χωρίς ρεύμα και χωρις προβλητα. Βγαιναμε με τη λαντζα απο το καράβι. Δυστυχώς τώρα ειναι πολυσυχναστο και θορυβώδες. Οι παρθενες παραλίες του με τα κρυσταλλινα νερά ειναι γεμάτες με ρακετες, τζιπ,ομπρελες, αντηλιακο.
Αρκετά χρονια τώρα κάθε Ιουλιο δραπετεύω μερικές μέρες απο την Παρο και κάνω τις ουσιαστικές διακοπές μου στη Σχοινουσα. Το πιο απανεμο νησί ολου του Αιγαίου.Θα μπορουσα να μιλάω μερες για τη μικρη Σχοινουσα. Ομορφες θαλασσες, εξαιρετικό  φαί απο ταβερνισιο μεχρι γκουρμέ,φιλοξενοι ανθρωποι, ωραίος κόσμος, κοσμος τόσος- οσος. Δηλαδή τόσος οσος χρειαζεται και οσο αντέχει το νησάκι αυτό. Ουτε ερημιά αλλά ουτε και παραλίες να μη βρισκεις ν απλώσεις την πετσετα σου. Αυτά τα νησιά ειναι μαγικα γιατι ειναι ετσι. Με χωματοδρομους, χωρις βενζινάδικα,
χωρίς μπουτικ, καταναλωτισμό ή επιδειξη. Μπορεις να εισαι με το μαγιο και τη βερμουδα ολη μέρα. Μπορεις να καθισεις στο τραπέζι της διπλανής παρέας  που το πρωί τη συνάντησες στην παραλία στην Ψιλή Αμμο ή στην Αλυγαριά ή να φας υποβρυχιο και μικρά σπιτικά τυροπιτάκια στο μικρό καφενεδάκι.  Δεν ξέρω αν αυτά τα νησάκια κάνουν για το κοινό του περιοδικού πάντως οπωσδήποτε δεν “αντέχουν” κανενος ειδους μαζικό τουρισμό. Ειναι για μικρες γλυκές αποδρασεις. Αλλιώς θα χάσουν τη μαγεία τους. Θα γινουν ολα μικρες κακες Μυκονοι…οπως εγινε δυστυχώς το
Πανω Κουφονήσι. Τα υπολοιπα αντεχουν ακόμη και πρεπει να τα βοηθησουμε ν αντεξουν. Τοσο -όσο.

25 Comments leave one →
  1. margarita permalink
    March 17, 2011 6:04 am

    Δυο οι παρατηρησεις.. μου θυμισες μια υπεροχη περιπετεια των νεανικων μου χρονων πανω σε ενα τρακτερ να ψαχνουμε απεγνωσμενα εστω κι ενα σταβλο για να κοιμηθουμε στο Κουφονησι την εποχη που το πολυτεχνειο ερριχνε τα καλωδια για το νησι.. και οτι πρεπει να εχει αλλαξει πολυ το νησι για να μπορει αυτη η -οντως- ωραιωτατη κορασις να περπατησει στους δρομους του με αυτο το παπουτσι!! προτιμω να μεινω στα ακουσματα των Μικρων κυκλαδων με την Ν. Γιαννακοπουλου – αυθεντικη εκτελεση νομιζω.. παντως απο τον σκυλοπνιχτη της αγονης γραμμης δεν κατεβαινε – νο ουαι – με αυτο το υποδημα !!

    • March 18, 2011 2:20 am

      Χα χα βρε μουρμουρα, τι εχει το παπουτσακι; Ανετο μου φαινεται. Ναι οντως η Ντορα Γιαννακοπουλου τα τραγουδησε αυτα τα τραγουδια. Αυτες οι καταστασεις με τα καραβια που σε εβγαζαν στη βαρκα για να φτασεις στο νησι πραγματικα ωραιες φασεις. Τα θυμαμαι στην Αλονησο παλια. Φιλια!

  2. Panajota permalink
    March 17, 2011 6:42 am

    Αχ, καλέ, κάτι τέτοια ποστάκια ανεβάζετε μέσα στην καταχνιά, και λέμε: “Εντάξει βρε παιδι μου, θα ζήσουμε! Πού θα πάει!”

    • March 18, 2011 2:16 am

      Γεια σου Παναγιωτα. Πραγματικε ευτυχως που εχουμε κι αυτα και χαιρομαστε λιγο.

  3. March 17, 2011 7:24 am

    Κουφονησια… και γενικως Κυκλαδες..
    τι ωραια..

  4. March 17, 2011 7:46 am

    Σου έχω και εγώ έκπληξη… Σε Εγγλέζικο περιοδικό, όχι αμερικάνικο αλλά όταν έρθει η ώρα θα σου πω να το πάρεις να … καμαρώσεις την international δουλειά της φίλης σου..:-)))
    υ.γ. Και εγώ όλο διακοπές έχω στο μυαλό μου τελευταία.. Αλλά όντως, αργούν ακόμα.. Πολύ…
    Φιλιά!!!!

    • March 18, 2011 2:13 am

      Ελαααα! αντε περιμενω Ευακι! Ναι οταν φτασει ο Μαρτης στα μισα, μυριζει καλοκαιρι. Φιλια κι απο μενα!

  5. March 17, 2011 8:43 am

    Καλημέρες Σαλονικιώτικες! Έτσι έτσι!

    • March 18, 2011 2:11 am

      Καλλλημερες της επομενης ταχυδρομε μας!

  6. March 17, 2011 8:45 am

    Αυτό το νωχελικό τέντωμα με μαγιό στον ήλιο το λατρεύω κι αν είναι Κυκλάδες μικρές ή μεγάλες ( χε χε) ακόμη καλύτερα!

    Μέσα στη μαυρίλα σαν ηλιαχτίδα ήρθες Δεσποινάκι με τα καλοκαιρινά σου , με τις σκέψεις σου και με τη καπελαδούρα!!

    Φιλιά γλυκό μου:)))

    • March 18, 2011 2:09 am

      Φιλια και σε σενα. Πραγματικα Κατερινακι, αυτο το τεντωμα στην βρεμμενη αμμο, ειναι υπεροχο. Παιχουν ολες οι αισθησεις οριζοντια!

  7. March 17, 2011 8:51 am

    θέλω διακοπές επειγόντως….αλλά υπέροχη δουλειά….όπως και να έχει!

    • March 18, 2011 2:08 am

      Κι εγω θελω ( και χρειαζομαι) διακοπες. Θα αρχισω να το διαδιδω στο τουϊτερ. Καποιος θα με βαρεθει και θα μου τις δωσει. Καλημερα Γλαυκουλα μου!

  8. March 17, 2011 6:03 pm

    Πολύ ωραίο αφιέρωμα στ΄αλήθεια. Επειδή γνωρίζω ποιός κρύβεται πίσω απ΄αυτό το χαίρομαι ακόμη περισσότερο. Ας μη μας πιάνει η ηττοπάθεια, έχουμε την ωραιότερη πατρίδα κι αυτό δεν μπορεί να μας το πάρει κανείς, ούτε η Τρόικα ούτε η Περαστρόικα.
    Είπες για καπέλλο και πρέπει να το φροντίσω άμεσα.
    Φιλάκια

    • March 18, 2011 2:06 am

      Ο Τζεφρυ Ταϋλερ υπογραφει το αρθρο. Ηρθε η ωρα του καπελου! Φιλια Καναδεζα μου!

  9. Πέννυ permalink
    March 17, 2011 6:34 pm

    Λυπάμαι που δεν πήγα παλιότερα στα Κουφονήσια όταν ήταν ακόμα ήρεμα και ήσυχα… γιατί τώρα έχουν γίνει λίγο της μοδός, και δεν βρίσκεις δωμάτιο ελεύθερο τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο ούτε για δείγμα… πάντως τέτοια άρθρα είναι πραγματικά πολύ ευχάριστο να βρίσκονται σε διεθνή περιοδικά… να διαφημίζουμε τις ομορφιές μας… ααααχχχ καλοκαίρι…. Αιγαίο…. Κυκλάδες!!!!!

    • March 18, 2011 2:01 am

      Νομιζω οτι το πιο εντυπωσιακο ειναι οτι ειμαστε ΚΑΙ στο εξωφυλλο! Φιλια Πεννυ μου!

  10. March 17, 2011 8:37 pm

    Αααααχχχχ ο ήλιος και η θάλασσα!!!!!! Αυτά θα μας σώσουν! Μήπως αυτά θα μας μείνουν κιόλας?…

    Φιλιά βραδυνά, βρε δεσποινάριο🙂

    • March 18, 2011 2:00 am

      Θα μας μεινουν. Φιλια πρωινα γουϊντερση μου.

  11. dekal permalink
    March 17, 2011 10:54 pm

    Αυτη η αγκαλιά απο μικρά νησάκια ειναι το πιο μαγικό σημειο του Αιγαίου. Ευτυχώς γνωρισα το Κουφονήσι (το Πάνω Κουφονήσι) αρχές δεκαετίας 80 χωρίς ρεύμα και χωρις προβλητα. Βγαιναμε με τη λαντζα απο το καράβι. Δυστυχώς τώρα ειναι πολυσυχναστο και θορυβώδες. Οι παρθενες παραλίες του με τα κρυσταλλινα νερά ειναι γεμάτες με ρακετες, τζιπ,ομπρελες, αντηλιακο.
    Αρκετά χρονια τώρα κάθε Ιουλιο δραπετεύω μερικές μέρες απο την Παρο και κάνω τις ουσιαστικές διακοπές μου στη Σχοινουσα. Το πιο απανεμο νησί ολου του Αιγαίου.Θα μπορουσα να μιλάω μερες για τη μικρη Σχοινουσα. Ομορφες θαλασσες, εξαιρετικό φαί απο ταβερνισιο μεχρι γκουρμέ,φιλοξενοι ανθρωποι, ωραίος κόσμος, κοσμος τόσος- οσος. Δηλαδή τόσος οσος χρειαζεται και οσο αντέχει το νησάκι αυτό. Ουτε ερημιά αλλά ουτε και παραλίες να μη βρισκεις ν απλώσεις την πετσετα σου. Αυτά τα νησιά ειναι μαγικα γιατι ειναι ετσι. Με χωματοδρομους, χωρις βενζινάδικα, χωρίς μπουτικ, καταναλωτισμό ή επιδειξη. Μπορεις να εισαι με το μαγιο και τη βερμουδα ολη μέρα. Μπορεις να καθισεις στο τραπέζι της διπλανής παρέας που το πρωί τη συνάντησες στην παραλία στην Ψιλή Αμμο ή στην Αλυγαριά ή να φας υποβρυχιο και μικρά σπιτικά τυροπιτάκια στο μικρό καφενεδάκι. Δεν ξέρω αν αυτά τα νησάκια κάνουν για το κοινό του περιοδικού πάντως οπωσδήποτε δεν “αντέχουν” κανενος ειδους μαζικό τουρισμό. Ειναι για μικρες γλυκές αποδρασεις. Αλλιώς θα χάσουν τη μαγεία τους. Θα γινουν ολα μικρες κακες Μυκονοι…οπως εγινε δυστυχώς το Πανω Κουφονήσι. Τα υπολοιπα αντεχουν ακόμη και πρεπει να τα βοηθησουμε ν αντεξουν. Τοσο -όσο.

    • March 18, 2011 1:43 am

      Τι να πω τωρα; Το κομματι που εγραψες ανηκει στο ποστ και οχι στα σχολια. Παιρνω αδεια και το καταχωρω σαν UPDATE με την υπογραφη σου.

  12. dekal permalink
    March 18, 2011 1:37 am

    … σε συνέχεια του προηγουμενου post να μια “γευση” απο Σχοινουσα
    http://www.delirestaurant.gr/

  13. March 18, 2011 1:59 am

    Ηρθες και συπμληρωσες την δικη μου αναφορα με πολυ ενδιαφερουσες πληροφοριες Δεσποινακι. Ευχαριστω!

    • dekal permalink
      March 18, 2011 7:54 am

      Κι εγώ Ευχαριστώ για την ευκαιρία και τη φιλοξενία

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: