Skip to content

ο μορφονιος

June 17, 2011

Ο μορφονιος προφιλ

Οι γλαροι στις αποβαθρες του Σαν Φρανσισκο δεν ειναι καθολου φοβιτσιαρηδες. Ουτε ντροπαλοι ειναι, ουτε κολλανε οταν δουν ανθρωπους.  Αντιθετα ειναι κοινωνικωτατοι,  κουλ, και καμια φορα (οταν κρατας κουλουρι)  γινονται ακομα και επιθετικοι.  Το ιδιο ισχυει και για τα περιστερια που οι επιθεσεις τους σε τραπεζια εξω ειναι κατι σαν ομαδικο σπορ.  Οι γλαροι παλι ειναι ο καθενας για τον εαυτο του.  Οπως εδω ο μορφονιος της φωτογραφιας.  Ηρθε και εκανε βολτες στο παγκακι που εκαθισα ξαποστασω.  Γυρω γυρω και μετα οσο πηγαινε πλησιαζε.  Αυτο το  φλερτ μου αρεσε και προσεκτικα εβγαλα την Λουμιξ για να μη τρομαξω τον μορφονιο.  Αλλα εκεινος δεν ενοχληθηκε καθολου.  Συνεχισε να περνα μπρος πισω αμεριμνα μροστα μου.

Ο μορφονιος αν φας.

Χαζευοντας τον μορφονιο μου να σουλατσαρει,  μου ηρθε στο νου το γνωστο παραμυθι του επαναστατη Ιωναθαν.

” The wind was a monster roar at his head. Seventy miles per hour,
ninety, a hundred and twenty and faster still. The wing-strain now at a
hundred and forty miles per hour wasn’t nearly as hard as it had been
before at seventy, and with the faintest twist of his wingtips he eased
out of the dive and shot above the waves, a gray cannonball under the
moon.
He closed his eyes to slits against the wind and rejoiced. A hundred
forty miles per hour! And under control! If I dive from five thousand feet
instead of two thousand, I wonder how fast.. “

” Jonathan Seagull spent the rest of his days alone, but he flew way
out beyond the Far Cliffs. His one sorrow was not solituile, it was that
other gulls refused to believe the glory of flight that awaited them; they
refused to open their eyes and see. He learned more each day. He learned
that a streamlined high-speed dive could bring him to find the rare and
tasty fish that schooled ten feet below the surface of the ocean: he no
longer needed fishing boats and stale bread for survival. He learned to
sleep in the air, setting a course at night across the offshore wind,
covering a hundred miles from sunset to sunrise. With the same inner
control, he flew through heavy sea-fogs and climbed above them into
dazzling clear skies… in the very times when every other gull stood on
the ground, knowing nothing but mist and rain. He learned to ride the high
winds far inland, to dine there on delicate insects. “

ο μορφονιος καμαρωτος.

“Each of us is in truth an idea of the Great Gull, an unlimited idea
of freedom,” Jonathan would say in the evenings on the beach, “and
precision flying is a step toward expressing our real nature.Everything
that limits us we have to put aside. That’s why all this high-speed
practice, and low speed, and aerobatics….”

Αν σηκωνα τα ματια λιγο αντικρυζα στο βαθος το Αλκατραζ.  Τι ειρωνια.   Μια φυλακη.  Κι ο μορφονιος ελευθερος.  Δεν υπαρχουν ορια.   Ειμαστε ελευθεροι  Να παλεψουμε, να ξαναφιαξουμε, να νικησουμε τη βαρυτητα.   Μου το ειπε ο μορφονιος ο αλητης την ωρα που με κοιτουσε ασκαρδαμυκτι.

Σας φιλω γλυκα.

14 Comments leave one →
  1. June 18, 2011 7:00 am

    Καλημερα στο αγαπημενο Δεσποιναριο.
    Πραγματικα μορφονιος ο εκλεκτος σου.Και κυριως ελευθερος για παντα.Στο πεταγμα του, στις επιλογες του, στις σχεσεις του.
    Πολυ τον ζηλευω, γιατι τιποτα δεν σκιαζει τις σκεψεις του, παρα μονο η επιλογη της τροφης του.
    Σε φιλω πολυ

    • June 19, 2011 1:16 am

      Αγαπημενη μου Γιαννα, αφου μπορει το παλιοπουλι, μπορουμε κι εμεις. Συντονισμος μας λειπει. Ειναι καρακουκλαρος ο ατιμος κι εχει ενα ραμφος σουπερ σεξυ!. Εν τω μεταξυ πρεπει να σου πω οτι δεν σκεφτεται ποτε τι θα φαει γιατι καταβροχθιζει οτι βρωμια βρει μπροστα του. Δεν τον λενε αδικα αρουραιο της θαλασσας. Κι εγω σε φιλω.

  2. June 18, 2011 11:29 am

    Καλημέρες σε σένα και στον μορφονιό σου.
    Όαση οι αναρτήσεις σου τον τελευταίο καιρό, γεμάτες τρυφεράδα, χρώμα, συναίσθημα και την δύναμη της εικόνας.
    Να είσαι καλά αγαπημένη, φιλιά από την Αθήνα μας!

    • June 19, 2011 1:19 am

      Το μωρο κι εγω σε καλημεριζουμε Ποπακιον. Ναι ναι εχεις δικιο, υπαρχει μια μικρη αλλαγη και δεν ειναι τυχαια. Θελω οποιος μπαινει εδω να χαμογελα, να ξεχνιεται, να παιρνει δυναμη εστω και με λιγο χρωμα. Δε θα το ελεγα, ομως το ειδες γιατι εισαι κι εσυ ευαισθητη και παρατηρητικη. Φιλια πολλα.

  3. June 18, 2011 1:30 pm

    Κουκλος ο μορφονιος! Λεμε να παμε να τον δουμε απο κοντα αυτο το καλοκαιρι😉

    • June 19, 2011 1:20 am

      ..κανοντας μια σταση στην πρωτευουσα για να ξαποστασετε και να σας δουμε ναι;

  4. Ρούλα permalink
    June 18, 2011 8:24 pm

    Α, ο δικός μου μορφονιός μου είπε και κάτι άλλο όταν τον συνάντησα πριν πολλά πολλά χρόνια σε ένα βιβλίο: Tο πέταγμα είναι κάτι περισσότερο από μια βαρετή διαδικασία ανεύρεσης τροφής, είναι ανάταση, ελευθερία, έκφραση, ενθουσιασμός.
    Αφιερωμένο με πολλή αγάπη

    • June 19, 2011 1:24 am

      Ελα παιδι μου, τον ιδιο μορφονιο εχουμε! Τον ελευθερο τον τολμηρο τον ατρομητο. Οπως ειπα και στο φμπ, ποασ μπορει να γραψει κανεις σε μερικες σελιδες. Ουσιαστικα, αληθινα, δυνατα. Σε ευχαριστω πολυ πολυ!

  5. June 18, 2011 9:41 pm

    Αγαπητο μου Δεσποιναριον..
    Η αληθεια ειναι, οτι ειμαι..ζηλιαρογατος😉
    Ζηλευω το ..καθε πουλι,που πλησιαζει κατι.. δικο μου😉
    Αν ηταν στο χερι μου,
    θα φυλακιζα για παντα στο Αλκατραζ τον μορφονιο σου!
    Εναλλακτικη λυση για γλαροσουπα,την απορριπτω τελειως,
    γιατι με τοσο σκληροπετσο κρεας,
    θα χρειαζοταν κανα 24ωρο να βρασει,
    και στο χρονικο διαστημα αυτο,θα ειχα γινει κουρουμπελο με τα κρασια του Κοππολα!
    Τωρα πινω την Rioja μου,
    και κλεινω το βιβλιο που διαβαζα..
    Ηταν ο Μεγαλος Ανατολικος του Ανδρεα Εμπειρικου.
    Στην υγεια σου!

    Υγ..Εκει μεσα, βρηκα με αφορμη τον ορο ασκαρδαμυκτι,
    την αιτια να ζηλεψω αυτον τον μορφονιο σου.

    • June 19, 2011 1:38 am

      Χα χα, τρελλοκομειο! Ωραιο βιβλιο διαβαζεις! Καλα που δεν ησουν εκει με τη σφεντονα σου. Θα πρεπει παντως να μη τρωγεται ο γλαρος κι ας τον αναφερουν ως γλαροσουπα η γλαρο με φυκια. Παρεξηγημενο πουλι. Στην υγεια σου τις ριοχες!

  6. June 18, 2011 9:49 pm

    Να βρασω εγω την wordpress,
    που θα με πει κι..ανωνυμο..

  7. June 19, 2011 10:17 am

    Στον καθ ένα από εμάς ζει ένας γλάρος Ιωνάθαν, αγαπημένο μου Δεσποινάκι!!, Ένας μορφονιός!!

    Αυτόν φιλώ και σένα γλυκά.Καλή Κυριακή να έχουμε φιλεναδίτσα μου:))

  8. June 19, 2011 10:34 am

    Καλημερα Κατριν μου και να ειναι ομορφη η τεμπελα καλοκαιριατικη Κυριακη. Να χαιρεσαι τον πατερουλη!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: