Skip to content

France mon Amour!

July 14, 2011

Χαιρετω ολους τους Γαλλους και τους Γαλλοφιλους για τη σημερινη επαιτειο τους.  Εχω μια ιδιαιτερη συμπαθεια στη Γαλλια και στους Γαλλους και νευριαζω οταν μερικοι γνωστοι μου Αμερικανοι τους αντιπαθουν. Δε ξερω τι εχουν μαζι τους, καταλοιπα απο την αποβαση στη Νορμανδια ισως. Εγω ομως που πηγαινα σε γαλλικα σχολεια δωδεκα χρονια και ειχα μαθει το “A Paris”  του εκδοτικου οικου Hachette απ’ εξω κι ανακατωτα,  δεν συμμεριζομαι τα αισθηματα τους. Διοτι μη κοιτατε που περιφερομαι στο ιντερνετ ως δεσποιναριον. Για δωδεκα χρονια ημουν η  μαντμουαζελ Ντεσπινά.  Μου εχουν μεινει  παιδικα καταλοιπα.  Alors!  Εχω μεγαλη αγαπη στα γαλλικα μου βιβλια γιατι με ταξιδευουν σε μια αλλη χωρα (Vers La France) και σε μια ομορφη πολη.  Χρησιμοποιουμε επιπλεον ταξιδιωτικους οδηγους σαν σχολικα βιβλια και η γεωγραφια γινεται μια διασκεδαση. Εχω κρατησει αρκετα απο αυτα γιατι μερικα η μαμα τα εδινε σε αλλα παιδακια για να μη ξοδευονται, και στεναχωριομουν.  Δεν μπορουσε να καταλαβει γιατι τα βιβλια μου τα ηθελα παντα δικα μου.

Grasse

Ετσι μαθαινω την γεωγραφια της Γαλλιας παραλληλα με της Ελλαδας και την ιστορια της εμπεριστατωμενα μιας και στο Ελληνικο μαθημα δε σωνουμε να φτασουμε ουτε στην Αλωση.  Αργοτερα πηγαινουμε και εκδρομες με το σχολειο τα καλοκαιρια στη Γαλλια.  Η χαρα μου να γυριζω με ενα πουλμαν στην ενδοχωρα και να αναγνωριζω αυτα που ηδη ηξερα απο το σχολειο ηταν απεριγραπτη.    Κολλαω κυριολεκτικα στα βιβλιοπωλεια κιοσκια της αριστερης οχθης του Παρισιου, εκει που οι ηρωες μου η Κατριν και ο Φιλιπ συχναζαν διπλα στον Σηκουανα.

Les bouquinistes (*)

Ακομα αργοτερα οταν επαγγελματικες υποχρεωσεις με φερνουν στη Γαλλια, παλι αισθανομαι σαν στο σπιτι μου. Δε θυμαμαι αν το εχω πει εδω σ’ αυτο το χωρο, αλλα αν μια πολη την αγαπω περισσοτερο απο την Αθηνα, ειναι το Παρισι. Ανετα θα εμενα εκει.  Στις επισκεψεις μου στο Παρισι σπανια χρησιμοποιω μετρό.  Περπατω, ψαχνω και ανακαλυπτω.  Ετσι περιπλανωμενη πριν μερικα χρονια ανακαλυπτω το σπιτι του Ευγενιου Ντελακρουα σε ενα στενακι κι μενει για παντα η καρδια μου σε εκεινο τον κηπο του.  Ετσι ανακαλυπτω την υπογα του Ρομπερ στο Καρτιε Λατεν με τη γιαγια  να κοβει τις μπαγεττες με ταχυτητα φωτος.  Σε μια απο τις επισκεψεις μου στο Παρισι διαλεγω σε ενα μικρο ξενοδοχειο απεναντι απο τους κηπους του Λουξεμβουργου.  Εχει ενα μικρο μπαλκονακι με περιτεχνο καγκελο απο αυτα που βγαινει η πρωταγωνιστρια με το μεταξωτο ρομπικο το πρωϊ και κλινει λιγο δεξια το κεφαλι στη θεα της Γαλλικης πρωτευουσας.  Θελω να ζησω τη σκηνη μα ξεπαγιαζω.

Δεν υπαρχει πιο ενδιαφερουσα πολη να τριγυρνας απο το Παρισι. Αγαπημενες στιγμες,  πρωΙνο σε ενα μικρο καφε στην πλατεια Hotel de Ville για να χαζευω την  κινηση.  Βολτες στα παλαιωπωλεια του Μαραι. Δε κανω τουριστικα πραγματα στο Παρισι.  Κανω καθημερινα πραγματα.  Σαν να μενω εκει.

Paris

Midi-Pyrenees,  Λουρδη δεκαπενταυγουστος.  Η ατμοσφαιρα μυριζει κερια λυωμενα.  Παιδια,  αναπηροι,  λεγεωνες κληρικων ολοι αναζητουν κατι.  Γιατρια,  συχωρεση, αναταση.  Και ενα μπουκαλακι-παναγιτσα   αγιασμενο νερο στο χερι  βρηκε το δρομο του μεχρι τα εικονισματα του σπιτιου και ειναι ακομα εκει. Ave Maria!

Aquitaine, Bordeaux.  Το μικρο κοριτσακι   δεν ειναι συνηθισμενο στο κρασι, ζαλιζεται.  Angulieme, Poitiers,  Chartres φτανουμε στα νοτια προαστεια του Παρισιου.  Dijon, Lyon και περασμα στην Ελβετια.

Βολτα στην λεωφορο Σαιν Ζερμαιν, θυμομαστε αυτα τα χαζογαλλικα που λεμε με ελληνικες λεξεις. Και σε κεσε και σε μπωλ.  Λεπτοι λαιμοι μπουκαλιων.   Μα γιατι γελανε αυτοι τουριστες;

Μουσειο Πομπιντου.  Nous avons une exhibition interressante “Le Cinema Grec”  Μα τι υπερηφανεια ειναι αυτη!

Alpes Maritimes,  πεντακαθαρη ατμοσφαιρα, στο βαθος διαγραφεται η Κορσικη.Ειναι Νοεμβρης,  εποχη του αγριογουρουνου.

Nice

Grasse, μαγικα αποσταγματα, daube provencale ετοιμαζεται με τις ωρες στο πηλινο τσουκαλι της Μονικ.  Ειναι και η εποχη του μαζεματος της ελιας. Νικαια, στενακια, μια θολουρα στην παραλια και μιζεροι φοινικες που θυμιζουν γκλαμουρατες εικονες προ πεντηκονταετιας.

Peymeynade

Γκριζο φοντο για τα κοττερα στη Μασσαλια,  η βροχη σε κανει να ψαχνεις καταφυγιο, καπου με καλη μπουγιαμπεσα.


Chateauneuf du Pape, restaurant Pistou,  o chef Eric Ramos,  μαγειρευει, σερβιρει και γεμιζει τα ποτηρια.

Arles, μαθαινω να δοκιμαζω και να κρινω την ποιοτητα του ελαιολαδου.  Περιφερομαι στην ευρυτερη  περιοχη Camargue και θαυμαζω τα ομορφα αλογα, τους ροδανους και τα χιλιαδες πουλια.

Camargue

Arles, Avignon τιι να πρωτοθυμηθω.

Avignon

Στην προσπαθεια μου να μαζεψω μερικες φωτογραφιες για σημερα, χαθηκα και ξεχαστηκα σε παλια αρχεια.  Αξιζε ομως..

Joyeux Quatorze Juillet ! Je vous embrasse!

(*) cette photo est prise de l’ internet

23 Comments leave one →
  1. Lonely permalink
    July 14, 2011 4:29 am

    nai alla de milises katholou gia to parko tou Asterix😛😛 megalo atopima despoinarion mou, hehehehehe!!! kolometraei perissotero apo to disney alla anoigei meta to pasxa… alla einai oooola ta lefta!!😉

    • July 16, 2011 12:26 pm

      Ηρθε η ωρα να απαντησω στα σχολια, η τεμπελα. Μπλογκ καλο μου μπλογκ ποσο πολυ σ’ αγαπησα κανενας δε το ξερει. Εχω ομως μια καλοκαιριτιδα αλλο πραγμα. Λοιπον Λονλινακι,δε το ηξερα αυτο το παρκο! Θα ειχα παει. Απο την Αρλ ομως αγορασα δυο κουκλες Αστεριξ και Οβελιξ και θα τους φερω εδω για σενα. Συντομα σεκαποια αναρτηση..φιλια!.

  2. July 14, 2011 5:57 am

    Λατρεύω τα Γαλλικά,Το Παρίσι,τα γαλλικά κρασιά,τη Γαλλική Αρχιτεκτονική και μόδα,τα γαλλικά τραγούδια…ναι αν δεν ήμουν ελληνίδια θα ηθελα να ήμουν ή Γαλλίδα ή κάτοικος της Νέας Υόρκης!Μερσι για το ποστ!

    • July 16, 2011 12:29 pm

      Ριεν ντυ του! σ ετε μον πλεζιρ! Ειλικρινα οταν ολα αυτα ειναι ειναι κομματι της παιδικης σου ηλικιας εστω και στο σχολειο (Saint Paul et St.Joseph) αλλοιως τα μαθαινειςαλλοιως τα εκτιμας και τα αγαπας. Ευχαριστω για το ρητουητ χαρα μου!

  3. July 14, 2011 6:13 am

    Kαλή σου μέρα, Δεσποινάκι!
    Ειλικρινά σ’ ευχαριστώ πόλυ για το τόσο ωραίο ταξίδι που απόλαυσα πρωί πρωί. Μόνο εσύ μπορείς να μας ταξιδεύεις έτσι.
    Φιλάκια

    • July 16, 2011 12:30 pm

      Φωτεινουλα εισαι απο τις πρωτες φιλες εδω σ’ αυτο το χωρο και παραμενεις παντα εδω. Εγω σε ευχαριστω. Πολλα φιλακια.

  4. Ρούλα permalink
    July 14, 2011 1:03 pm

    Vive la France!!! νομίζω ότι το είχα αναφέρει και παλαιότερα, μέχρι τις τελευταίες τάξεις του γυμνασίου ήθελα να σπουδάσω γαλλική φιλολογία, μετά αλλαξοπίστησα τελευταία στιγμή. Θα πω στην αδερφή μου τη γαλλικού να διαβάσει το αφιέρωμα, είναι συνεχώς συντονισμένη με τα γαλλικά κανάλια, άσε που έζησε πολλά χρόνια στο Παρίσι πρώτα για το διδακτορικό και μετά για δουλειά. Απορώ γιατί γύρισε, άσε και η ίδια το μετάνοιωσε.
    Je t’ embrasse aussi!

    • July 16, 2011 12:33 pm

      Ναι ναι Ρουλα το ξερω το φλερτ σου με ολα αυτα τα Γαλλικα. Να μου φιλησεις την αδερφουλα.Οι αποφασεις που παιρνουμε χαραζουν την πορεια μας. Ας μη κοιταμε πισω. Να κανουμε το σημερα οσο γινεται καλυτερο. Φιλια!

  5. margarita permalink
    July 14, 2011 4:15 pm

    Vive la france!! εγω η αμοιρη δεν ειχα κατριν ε φιλιπ στο σχολειο ενα ξενερωτο Χανς ( αν θυμαμαι καλα) .. ασε που απο αντιδραση στη γιαγια τη γαλλικου αρνιομουνα να μαθω γαλλικα.. ελα ομως που εδω ολα τα εργα ειταν μεταγλωτισμενα και αντε τωρα να τα δεις ..μια φρικη .. εκει αναμεσα στα πεδια και τις τροχιες αποφασισα να παω στο γαλλικο ινστιτουτο εδω … και μετα ηρθε η Τουλουζη… λοιπον ενα τετραημερο που δεν θα ξεχασω ποτε.. αναμεσα σε σαμπανιες , φουα γκρα, ταρτ απρικο κλπκλπ.. πρωτα ο γαμος, μετα κατι βαφτισια ( οικογενειακες γιορτες σαν τις ταινιες του Ερικ Ρομερ!!) μετα η Γαλλια παγκοσμιο κυπελο στο ποδοσφαιρο και μετα η 14/Ιουλιου.. ακομα νομιζω οτι τα ειδα στο ονειρο μου.. και εκεινα τα τυρια !! τωρα τα γαλλικα μου τα χρειαζομαι για τον Φλοραν(!) και για τη κυρια στο μαρσε για τις αγορες μου… αμαν τωρα ειδα τι μυθιστοτημα εγραψα Ζε μεκσκιουζ!!

    • July 16, 2011 12:37 pm

      Πα ντε κουα σερι! Ολο και τα βολευουμε εστω και με λιγα απο μια ξενη γλωσσα, εξ αλλου εμεις οι μεσογειακες μιλαμε με τα ματια !! Τον γαμοτον θυμαμαι και οσα ειχες τοτε περιγραψει τα περιφεραλς. Τον Φλωραν τον ειχα ξεχασει..πολλους χαιρετισμους! Χα χα! Περσυ με τον Πασκαλ και τη γυναικα του, μια χαρα τα πηγαμε. Ο Ερρικος ξερει οσα γαλλικα κι εσυ. Λεπτοι λαιμοι μπουκαλιων!

  6. Πέννυ permalink
    July 14, 2011 5:12 pm

    Aγαπώ Γαλλία… αγαπώ Λυών με τα δυό της ποτάμια, Νίκαια και Κάννες με την αίγλη του παρελθόντος και του φεστιβάλ, Μασσαλία με το λιμάνι και τη μπουγιαμπέσα της… όμως πάνω από όλα… j’aime.. J’adore.. Paris… ήταν έρωτας από την πρώτη ματιά, ένα πρωινό του 1991 που πρωτοβρέθηκα εκεί,,, και από τότε κάθε φορά που το επισκέπτομαι το λατρεύω πιο πολύ… το μυστικό το είπες και εσύ… εκτός από την πρώτη φορά που έκανα όλα όσα επιβάλλεται να κάνουν οι τουρίστες, κάθε επόμενη επίσκεψη ήταν μια περιπέτεια… με ένα χάρτη της πόλης και του μετρό στην τσέπη απλά διαλέγαμε γραμμή και στάση αποβίβασης από το μετρό και από εκεί και πέρα δρόμο παίρνω δρόμο αφήνω μέχρι να βρεθούμε και πάλι στο ξενοδοχείο… έχω λυώσει παπούτσια σ’συτή την πόλη και ανυπομονώ να λυώσω κι ΄άλλα!!!!

    • July 16, 2011 12:39 pm

      Ετσι ειναι Πεννουλα μου. Οσο πιο πολυ πηγαινεις τοσο πιο πολλα ανακαλυπτεις και αγαπας. Και ο τουρισμος του στυλ ” ανακαλυπτω μονος μου” ειναι ο καλυτερος μου. Ευχομαι να ξαναπας γρηγορα αφου εισαι κι εσυ λατρις!

  7. Πέννυ permalink
    July 14, 2011 5:14 pm

    Δες κι αυτό…

    • July 16, 2011 12:45 pm

      Μ’ αρεσει πολυ πολυυυυυ!!! Παω να το κανω σεαρ!

  8. panathinaeos permalink
    July 15, 2011 5:09 am

    Δεσποιναριον!!!!!!!!!!
    Πολυ ωραιο και με συναισθημα το αφιερωμα σου στην Γαλλια. Γιατι η Γαλλια δεν υπαρχει ως αφαιρεση, αλλα ως εμπειρια ενος εκαστου εξ ημων. Με το περασμα του χρονου βρισκω την Γαλλικη εξοχη και επαρχια πιο θελκτικη απο την μεγαλη πρωτευουσα. Θυμαμαι ενα γρηγορο περασμα απο την Προβανς, ενα προαστιο της Αιξ εν Προβανς στο μεσημεριανο φαγητο. Απλα υπεροχο οχι μονο λογω φαγητου, αλλα και λογω των ανθρωπων. Οι Γαλλοι ειναι σα να μεταμορφωνονται σε αγγελους την ωρα της εστιασης. Θεατρο, χορος και οπερα σε ενα πακεττο, κατι για ολα τα γουστα. Καλο Σ/Κ

    • July 16, 2011 12:52 pm

      Ετσι υπαρχει η Γαλλια, ετσι υπαρχουν τα παντα γυρω μας. Τι ωραιο ειναι αυτοπαλι που ειπατε! Σας συνιστω να πατε στην Προβανς κι αλλη φορα οχι περνωντας σαν σιφουνας, αλλα για δυο εβδομαδες ας πουμε. Ηρεμα και με χρονο να δειτε ποσο ομορφα ειναι καιπως αλλαζουν τα πραγματα απο περιοχη σε περιοχη. Και συνιστω Νοεμβρη. Ισως γιατι εγω θεωρησα οτι ηταν υπεροχη εποχη. Ακομα δεν εχει κρυα αφηστε που βγαινει και το μποζολε(αααχχχ ξεχασα το εχετε πει ξυδι) Καλα εκει διπλα ο Ρηνος εχει ναπροσφερει πολλα αλλα κρασια.

  9. July 15, 2011 5:52 pm

    Καλησπερα αγαπητη μαντεμουαζελ😉
    Συγχωρα μου που δεν μπορω να το γραψω στα Γαλλικα.
    Δεν τα γνωριζω διοτι.
    Τα μονα “Γαλλικα” που γνωριζω,ειναι αυτα της Ελληνικης γλωσσας😉
    Κι ακριβως αυτα “χρησιμοποιω” οταν παω!
    Ας παρουμε τα πραγματα ομως απο την αρχη..
    Ταξιδευω συχνα Γαλλια.
    Ειναι αλλωστε “διπλα” μου..
    Στο Παρισι εχω παει τοσες φορες,που εχω ξεχασει τον αριθμο των επισκεψεων.
    Πραγματικα ειναι μια πολη που πρεπει να την περπατησεις για να την βιωσεις.
    Και το εχω κανει αρκετες φορες.
    Ειναι μια πολη,που μπορει να σε κρατησει σε μια γωνια,
    σε ενα τετραγωνο,μια ολοκληρη μερα!
    Θυμαμαι μια φορα,
    αφησα το αυτοκινητο νωρις το πρωι στην πλατεια Ιταλιας,
    περασα απο “οτι “ηταν δυνατο,
    να δειξω στην κουνιαδα μου που το επισκεπτοταν πρωτη φορα..
    επισκεφτηκαμε νοτρανταμ,
    ανεβηκαμε για καφε στον πυργο,
    περασαμε απεναντι τροκαντερο,
    κατεβηκαμε κατα οχθη του σηκουανα,
    βρεθηκαμε εξω απο μετροπολιταν μετρο,
    και αφου δεν μπορουσαμε να παρουμε τα ποδια μας αλλο απο το περπατημα,
    πηραμε ενα ταξι να μας παει στο παρκιν που αφησα το αυτοκινητο.
    Ο ταξιτζης,διαβασε την διευθυνση στο τικετακι,
    και μας πηγε ο ..μαμουχαλος..στην διευθυνση των γραφειων της εταιριας των παρκιν!
    Κι ολα αυτα,στις δεκα το βραδυ!
    Μετα απο μιση ωρα,
    και με αλλον ταξιτζη,βρηκα το αυτοκινητο μου.
    Στις δυο η ωρα την νυχτα,περασα τα συνορα και μπηκα στην ..χωρα μου!
    Εκανα τον σταυρο μου για την σιγουρια που ενιωσα!
    Τι θελω να πω με ολα τα παραπανω..
    Το Παρισι,το κεντρο του δηλαδη,ειναι μια πολυ ενδιαφερουσα πολη,
    για ατομα του Νοτου.
    Διαφορετικη οψη,νοοτροπια,αρχιτεκτονικη..
    Πολυ καλη πολη για μερικες εβδομαδες τον χρονο.
    (το πολυ..τρεις)
    Αλλα για μονιμη παραμονη,θα την δεχομουν μονο σαν ..καταδικη😉
    Ειναι τοσο χαοτικη πολη στην καθημερινοτητα της βρε Δεσποινακι μου!
    Ουφ…
    Παρασυρθηκα και απλωσα “σεντονι”..
    Μου βγηκε ολη η “αντιθεση” μου νομιζω!

    Μπαρδον και καλο ΣΚ ευχομαι!

    Υγ..Προσπαθω να βαλω εδω λιγον ηχο😉

    Αν δεν ελθει,τοτε λαβε σαν ακυρο το υστερογραφο.
    Φιλια!

    • July 16, 2011 1:00 pm

      Χα χα, μπονζουρ Κωστά , καλα επειδη επεσες σε μλκ ταξιτζη βρε παιδι μου δε σημαινει οτι η πολη ειναι χαωτικη. Εγω λοιπον εχω ζησει στο Μοναχο και εχω μεινει στο Παρισι. Χαωτικη ειναι η Αθηνα, το Παρισι το βρισκω υπεροχο. Στο Μοναχο αισθανομουν .. εσωκλειστη . Συγκρινω τον τροπο ζωης και οχι τις ομορφιες της καθεπολης. Καλο ειναι να μενουμε σε μερη που ταιριαζουν με την ιδιοσυγκρασια μας. Ετσι ειμαστε καλα. Το βιντεακι πολυ ωραιο, ντανκε σεν.

  10. orfia permalink
    July 15, 2011 7:29 pm

    Εισαι καταπληκτικη. Οι ξεναγησεις σου ειναι μοναδικες!!! Φιλια πολλα Δεσποινακι μου.

    • July 16, 2011 1:01 pm

      Ευχαριστω Ορφια μου, φιλια και σε σενα! Καλο Σ/Κ

  11. July 16, 2011 9:40 am

    μαντμουαζελ Ντεσπινά θα παρω μια βεργουλα και θα σε κανω μαυρη στο ξυλο που ενω ειχες τετοια καταβολη μου εγινες Δεσποιναριον Απαιτω να αλλαξεις νεημ και να το κανεις ετσι!!! τωρα τι να πω για τη Γαλλια , μου φαινεται απιστευτα δυσκολη γλωσσα δεν επιχειρησα ποτε να τη μαθω αλλα λατρευω να την ακουω και φυσικα πανω απο ολα λατρευω τους Γαλλους συγγραφεις με τους οποιους μεγαλωσα , ειδικοτερα Ζολα και Μπαλζακ , ποτε ομως δεν ειχα την εσωτερικη αναγκη να τους διαβασω στο προτοτυπο , ισως γιατι η καλη γλωσσα μιλιεται σε ολες τις γλωσσες καλα και αποδιδεται.. οπως και να εχει υπεροχο το αφιερωμα σου , σαν αυτα που κανουμε μονο για οσα πραγματικα μας αγγιζουν!!!!! τγε μπιενννν!!!::::)))

    • July 16, 2011 1:06 pm

      Μη με μαλωνειες ματια μου, τιποτα απο τις καταβολες μας δε χανεται. Ολα μαζι φιαχνουν εμας. Σιγουρα υπαρχουν πολυ καλες μεταφρασεις. Αρκει να αποδιδονται οι ιδεες σωστα. Μεγσι! Τωρα το δεσποιναριον ηταν εντελως τυχαιο. Δεν επαιρναν το δεσποινα στο μεηλ και θυμηθηκα οτι ο παπους με ελεγε καμια φορα δεσποιναριον. Τωρα ομως πολλοι φιλοι με φωναζουν ετσι. Αυτοι που με γνωρισαν εδω. Κοντευω να ταυτιστω. Ασε! Φιλια!

  12. July 16, 2011 3:35 pm

    Τι όμορφο ταξίδι που μου έκανες? Ενα Παρισάκι τώρα μια χαρά θα ήτανε, με καλούδια για τη γεύση και τα μάτια, με βόλτες, κρασάκια και αρώματα.
    Να είσαι καλά για το όμορφο ταξίδι, σε φιλώ αν και κάνω απουσίες….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: